Κωνσταντίνου Χατζηχρίστου ν. Ανδριανής Ισαάκ, Αρ. Αίτησης: 74/15, 14/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2016:4 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 74/15 Μεταξύ: Κωνσταντίνου Χατζηχρίστου, από το Παραλίμνι Αιτητή κ α ι Ανδριανής Ισαάκ, από το Παραλίμνι Καθ΄ης η αίτηση ----------------------------- Ημερομηνία: 14 Ιανουαρίου, 2016. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. (για ν΄ακούσει απόφαση κα Γ. Δημητρίου) Για την Καθ΄ης η αίτηση: Γ. Φ. Πιττάτζης Δ.Ε.Π.Ε. (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Μ. Χατζηκωνσταντή Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι παντρεύτηκαν στις 15.7.2007. Από το γάμο τους απέκτησαν ένα παιδί, το Χρίστο, που γεννήθηκε στις 12.7.2008. Μετά τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης τους ο Χρίστος διαμένει με την Καθ΄ης η αίτηση. Με μονομερή αίτηση του ημερ. 24.9.15, ο Αιτητής επιδιώκει την προσωρινή ρύθμιση της επικοινωνίας του με το Χρίστο ως ακολούθως: «Α(
- i)Κάθε Παρασκευή στις 15.00 το απόγευμα θα παραλαμβάνει τον ανήλικο από το σπίτι της μητέρας της Καθ΄ης η αίτηση, και θα τον επιστρέφει την Κυριακή στις 18.00 το απόγευμα στο σπίτι της μητέρας της Καθ΄ης η αίτηση. (
- ii)Κάθε Δευτέρα και Τετάρτη στις 15.00 θα παραλαμβάνει τον ανήλικο από το σπίτι της μητέρας της Καθ΄ης η αίτηση και θα τον επιστρέφει στις 20.00 το βράδυ στο σπίτι της μητέρας της Καθ΄ης η αίτηση.» Η ρύθμιση της επικοινωνίας του Αιτητή με το Χρίστο, σε μεγαλύτερη έκταση όμως, είναι ότι επιδιώκεται και με την εναρκτήρια αίτηση του που καταχώρησε την ίδια πιο πάνω ημερομηνία, ήτοι στις 24.9.15. Η Καθ΄ης η αίτηση, στην οποία με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε η πιο πάνω ενδιάμεση αίτηση, ενέστη στην έκδοση των πιο πάνω διαταγμάτων. Ως λόγους ένστασης προβάλλει το ότι η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, τα γεγονότα που την στηρίζουν είναι αναληθή, απουσιάζουν οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων και η έκδοση τους θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στον ανήλικο. Αίτηση και ένσταση υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις του Αιτητή και της Καθ΄ ης η αίτηση αντίστοιχα. Από το περιεχόμενο τους προκύπτει ότι η κύρια διαφωνία των διαδίκων αφορά τη διανυκτέρευση του ανήλικου με τον Αιτητή. Εξ΄ ου και η συγκατάνευση της μητέρας, στις 26.10.15, στην έκδοση προσωρινού διατάγματος ως το Α(
- ii)της αίτησης, πιο πάνω. Υπό τις συνθήκες αυτές μόνο επίδικο ζήτημα παραμένει η έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος ως η παράγραφος Α(
- i)της αίτησης. Ο πατέρας παραπονείται για την περιστολή της επικοινωνίας του με τον ανήλικο όπως αυτή γινόταν από το χρόνο της διάστασης μέχρι και λίγες βδομάδες πριν από την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης του. Πιο ειδικά αναφέρεται στη θέση της Καθ΄ης η αίτηση που του εξέφρασε σε γραπτό τηλεφωνικό μήνυμα (ΤΕΚ 1) και υλοποίησε, ότι δηλαδή «den exei dianikterevsi gia to logo oti to mwro erxetai poli anastatwmeno. Tha ton pairneis kapoies wres ..." H Καθ΄ης η αίτηση στην ένορκο δήλωση της κάνοντας μια αναδρομή σε σχετικά γεγονότα από το χρόνο διακοπής της συμβίωσης, υποστηρίζει την αντίδραση της αυτή, με τα εξής: «6. .............. Ο Αιτητής εγκατέλειψε τη συζυγική οικία το Δεκέμβριο του 2012. Κάναμε προσπάθειες για να τα ξαναβρούμε. Ήμασταν σε διάσταση αλλά εγίνετο η ανωτέρω προσπάθεια. Είχαμε κοινές εξόδους με το παιδί. Ο Αιτητής κάποτε έπαιρνε τον ανήλικο και κάποτε τον έβλεπε στο σπίτι που διέμενα. Μετά τον Ιανουάριο του 2014 δεν είχαμε επικοινωνία και οι προσπάθειες δεν ευόδωσαν. Ο Αιτητής έπαιρνε το ανήλικο τέκνο μας δύο φορές την εβδομάδα, συνήθως κάθε Τρίτη 1μμ - 6μμ και κάθε Παρασκευή από τις 1μμ μέχρι το Σάββατο στις 3μμ. Αυτό γινόταν μέχρι τον Οκτώβριο του 2014. 7. Τον Σεπτέμβρη του 2014 όταν άρχισε το σχολείο, ο ανήλικος παρουσίασε προβλήματα συμπεριφοράς στο σχολείο και συγκεκριμένα διέκοπτε το μάθημα και έλεγε μεταξύ άλλων στη τάξη ότι «ο παπάς μου έφυγε από το σπίτι και μας άφησε». Γι΄αυτό το λόγο κρίθηκε αναγκαίο το παιδί να παρακολουθηθεί από τη σχολική παιδοψυχολόγο κ. Μαρίνα Πασπαρή. Επειδή το παιδί ήταν αντιδραστικό, χτυπούσε άλλα παιδιά και δεν ήθελε να κάθεται μόνος του, έγινε προσπάθεια να εντοπιστεί τι προκαλούσε αυτή την συμπεριφορά εκ μέρους του ανήλικου. 8. Μετά από έντονη προσπάθεια και επειδή όποτε η Καθ΄ης η Αίτηση παραλάμβανε το παιδί από τον Αιτητή αυτό ήταν νευρικό και ανήσυχο, το παιδί εκδηλώθηκε και ανέφερε ότι πήγε με τον πατέρα του και την Αναστασία στο σινεμά και δεν αντέχει να βλέπει την Αναστασία στο πλευρό του πατέρα του. Την αποκαλούσε τέρας και ότι δεν την αγαπά και δεν την θέλει. 9. Για τα ανωτέρω προβλήματα και θέματα που απασχολούσαν το ανήλικο ήταν γνώστης και ενήμερος ο Αιτητής. 10. Κατά τον Ιούνιο του 2015, όταν πατέρας - Αιτητής θα έπιανε τον ανήλικο από την μητέρα της Καθ΄ης και επειδή το ανήλικο προηγουμένως είχε δει τον Αιτητή μαζί με την Αναστασία, μόλις άκουσε το ανήλικο ότι θα πήγαινε με το πατέρα του, πήγε στο κλουβί που ήταν τα κουνελάκια και τα έπιανε και τα πετούσε στο τοίχο και τα σκότωνε. Το γεγονός αυτό το έζησε και ο Αιτητής. 11. Κρίθηκε αναγκαίο το παιδί να παρακολουθηθεί από ειδική ψυχολόγο και γι΄αυτό έδωσε την συγκατάθεση του και ο Αιτητής. 12. .................. 13. Τον Νοέμβρη του 2014 συμφωνήσαμε με τον Αιτητή να παίρνει τον ανήλικο κάθε Παρασκευή με Σάββατο ή Σάββατο με Κυριακή. Αυτή η διευθέτηση έγινε γιατί όποτε το έπιανε ο Αιτητής το ανήλικο καθημερινές τον έφερνε πίσω άλουτο και αδιάβαστο και την επομένη μέρα στο σχολείο ήταν ανήσυχο, απροσάρμοστο και νευρικό. 14. Η διευθέτηση αυτή τηρήθηκε μέχρι τον Ιούνιο του 2015. 15. Τον Ιούλιο του 2015 τον άφησα κατόπιν συνεννόησης τον ανήλικο στον Αιτητή για λίγες μέρες. Ο Αιτητής τον έπαιρνε στο σπίτι της Αναστασίας. Το μωρό αντέδρασε και στις 5 μέρες ήθελε να φύγει. Εισηγήθηκα να μείνει τις 9 μέρες όπως συμφωνήσαμε ενόψει του ότι έλειπα στο εξωτερικό για το γαμήλιο μου ταξίδι. Όταν επέστρεψα το παιδί ήταν πολύ στεναχωρημένο και μου είπε ότι δεν πέρασε ωραία. Έδειχνε πικραμένο και πληγωμένο. 16. Διευκρινίζω ότι η Αναστασία είναι το πρόσωπο με το οποίο είχε σχέση ο Αιτητής. Η Αναστασία ήταν εργοδοτούμενη στην επιχείρηση του Αιτητή και κατά τον ουσιώδη χρόνο παντρεμένη με παιδιά. Ο Αιτητής άρχισε να κάνει παρέα μαζί της και με τον σύζυγο της και γνωριστήκαμε και οικογενειακά. Το παιδί μας έπαιζε με τα παιδιά της και πηγαίναμε μαζί και οικογενειακές διακοπές. Επειδή ο Αιτητής σύνηψε σχέση μαζί της ενόσω ήμασταν μαζί, δημιουργήθηκαν προβλήματα που οδήγησαν στη διάσταση. 17. Εγώ έχω ξεπεράσει τον λόγο διάστασης και έχω προχωρήσει στη ζωή μου. Το ανήλικο όμως όταν αντιλήφθηκε ότι ο πατέρας του - Αιτητής είναι με την Αναστασία εκδήλωσε αντιδραστική συμπεριφορά. 18. Στις 8/8/15 ο Αιτητής έπιασε τον ανήλικο για το μνημόσυνο της μητέρας του. Μόλις τον επέστρεψε, ο ανήλικος μόλις κατέβηκε από το αυτοκίνητο και πηγαίνοντας προς το σπιτάκι στο Πρωταρά που έχουμε, άρχισε να πετά πέτρες. Το συμβάν αυτό το είδαν και τρίτα πρόσωπα. Το είχε δει και ένα πρόσωπο που ήτο σε γειτονικό σπιτάκι, γνωστή του Αιτητή. Το ανήλικο ήτο θυμωμένο γιατί είχε πάει Jumbo μαζί με τον Αιτητή και την Αναστασία και τα παιχνίδια που του είχε αγοράσει ο Αιτητής, στο τέλος δεν του τα έδωσαν, αλλά τα κράτησαν τα παιδιά της Αναστασίας, γεγονός που πίκρεψε το παιδί μας. 19. Αρνούμαι το περιεχόμενο της Παραγράφου 12. Τα μηνύματα αυτά ήταν πριν 2 μήνες όταν έγινε το συμβάν με τις πέτρες. Περίπου εκείνες τις μέρες ανταλλάγησαν όταν το παιδί μου εξέφρασε τη θέση ότι δεν θέλει να πηγαίνει πλέον να μένει με το πατέρα του. Πληγώνεται με αυτά που βλέπει και τη συμπεριφορά του Αιτητή προς το πρόσωπο του. 20. Για τα μηνύματα δε η συνέχεια του μηνύματος ήταν «Το μωρό ήταν αναστατωμένο και πετούσε πέτρες. Μάρτυρας ήταν η Ντίνα η Τάκκα, αδελφή της Κκουνούς». 21. ...................Το παιδί παρουσίαζε προβλήματα συμπεριφοράς λόγω του περιβάλλοντος στο οποίο τον παίρνει ο Αιτητής αλλά και της συμπεριφοράς του και στάσης του. 22. .................. Ο Αιτητής δεν ενεργεί για το συμφέρον και όφελος του ανηλίκου. Αγνοεί ότι το παιδί μας αντιλαμβάνεται καταστάσεις και ο Αιτητής με τον τρόπο που ενεργεί όταν τον βλέπει δημιουργεί προβλήματα στη ψυχολογία του ανηλίκου. 23. Αναλήθεια ότι δεν υπήρξε αλλαγή στη συμπεριφορά του ανήλικου. Αποκρύπτει την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα. 24. Από 4/9/15 ο Αιτητής πιάνει το ανήλικο 3 φορές την εβδομάδα χωρίς διανυκτέρευση και είχε συμφωνήσει με αυτή τη διευθέτηση. 25. ............. . Το ανήλικο μου ανέφερε ότι όποτε τον έπιανε ο Αιτητής τον έπαιρνε σπίτι της Αναστασίας». Κλήθηκα από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Αιτητή να εκδώσω το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα διατηρώντας προς το συμφέρον του ανήλικου την κατάσταση πραγμάτων που ίσχυε πριν την υπό εκδίκαση διαφορά. Από την άλλη, κλήθηκα από την ευπαίδευτη συνήγορο της Καθ΄ης η αίτηση να απορρίψω το αίτημα με επιχειρηματολογία που σχετίζεται με τους λόγους της κατ΄ ισχυρισμό αντιδραστικής συμπεριφοράς του ανήλικου και δευτερευόντως σε σχέση με τη συνδρομή των προϋποθέσεων για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Αποτελεί πάγια αρχή της νομολογίας, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Jonitexo Ltd. v. Adidas,
(1984)1 C.L.R 263, πως το Δικαστήριο σε ενδιάμεσες αιτήσεις για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δεν αξιολογεί λεπτομερώς τη μαρτυρία και δεν καταλήγει σε ευρήματα. Η παροχή προσωρινής δικαστικής προστασίας, που είναι συνυφασμένη με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60), όπως αυτή έχει ερμηνευτεί στην υπόθεση Οδυσσέως v. Πιερή,
(1982)1 C.L.R 557, συναρτάται με τις τρείς προϋποθέσεις που θα πρέπει αθροιστικά να συντρέχουν προκειμένου το Δικαστήριο να εκδώσει προσωρινό διάταγμα. Πρώτο, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση στην ακρόαση της υπόθεσης, δεύτερο, η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και τρίτο, ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα. Έχω ήδη αναφερθεί στις αιτούμενες θεραπείες της εναρκτήριας αίτησης. Σύμφωνα με το άρθρο 17 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90), ο γονέας με τον οποίο δε διαμένει το τέκνο διατηρεί το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας μ' αυτό, και στην περίπτωση διαφωνίας των γονέων του ανήλικου ως προς την άσκηση του παραπάνω δικαιώματος, το Δικαστήριο καθορίζει τον τρόπο κατά τον οποίο θα γίνεται η επικοινωνία. Αναμφίβολα η κατά το πιο πάνω άρθρο ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας αποτελεί σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ο Αιτητής με τον οποίο δε διαμένει ο ανήλικος έχει πιθανότητα επιτυχίας, ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη ότι ήδη ασκεί υπό όρους το δικαίωμα του αυτό. Εξετάζοντας το ζήτημα κατά πόσο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα πρέπει να σημειωθεί πως και εδώ η απάντηση είναι καταφατική. Αυτή, η τρίτη στη σειρά προϋπόθεση, κατά τη νομολογία μας, συνδέεται με το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Στην υπό κρίση υπόθεση θα ήταν άκρως επικίνδυνο να εξεταστεί η προϋπόθεση αυτή σε συνάρτηση με οικονομικά συμφέροντα. Η ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας λειτουργεί μέσα στο γενικότερο πλαίσιο διατάξεων που προβλέπουν την άσκηση του δικαιώματος αλλά και καθήκοντος των γονέων σε σχέση με τη γονική μέριμνα του ανήλικου τέκνου τους (άρθρα 6 και 17 του Ν. 216/90) για την οποία ο νόμος επιτάσσει η ρύθμιση αυτή να αποβλέπει πρώτιστα στο συμφέρον του τέκνου. Γι' αυτό και το Δικαστήριο, όταν ρυθμίζει την άσκηση της προσωπικής επικοινωνίας του γονέα με το τέκνο του, πρέπει πάντοτε να αποφασίζει με οδηγό το καλώς νοούμενο συμφέρον του τελευταίου λαμβάνοντας υπόψη του τις προκύπτουσες συντρέχουσες συνθήκες και περιστάσεις κάτω από τις οποίες θα ασκείται η προσωπική αυτή επικοινωνία στη συγκεκριμένη περίπτωση. Το άκρως προσωπικό δικαίωμα του γονέα για επικοινωνία με το ανήλικο τέκνο του συντελεί στην ανάπτυξη του ψυχικού του κόσμου και στην εν γένει προσωπικότητα του, γι' αυτό η άσκηση του αποβλέπει κυρίως στο καλώς νοούμενο συμφέρον του τέκνου και αποτρέπει τον κίνδυνο της ψυχικής αποξένωσης από τον γονέα με τον οποίο δε διαμένει. Τυχόν αποκλεισμός του ή αδικαιολόγητος περιορισμός του αντιστρατεύεται το πραγματικό συμφέρον του τέκνου και ναι, αν δεν απονεμηθεί τώρα δικαιοσύνη, δεν θα μπορεί να απονεμηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. Βέβαια η συνδρομή των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60 δεν οδηγούν το δίχως άλλο στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα (Οδυσσέως, πιο πάνω και Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού v. Θεωρή,
(1989)1 Α.Α.Δ.(Ε) 255). Επιβάλλεται ευθύς εξ' αρχής να υπογραμμιστεί εμφαντικά ότι το συμφέρον του παιδιού υπαγορεύει την ελεύθερη και ανεμπόδιστη επικοινωνία με το γονέα που δε διαμένει. Και τούτο γιατί η αναίτια και αβασάνιστη στέρηση του ενός από τα δύο γονεϊκά πρότυπα της ζωής του οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε συναισθηματικό ακρωτηριασμό. Για να δομήσει λοιπόν το παιδί στέρεα και ομαλά το συναίσθημα και την προσωπικότητα του και να υπερβεί το ψυχικό τραύμα του χωρισμού των γονιών του, χρειάζεται τη διπολική τους προσοχή και παρουσία. Μόνο ο βάσιμος φόβος υπαρκτού κινδύνου του θα υπαγόρευε την περιστολή της επικοινωνίας. Τα αισθήματα αγάπης που τρέφει ο Αιτητής για το παιδί του δεν έχουν αμφισβητηθεί. Το ενδεχόμενο να διατηρεί αυτός δεσμό με άλλη γυναίκα και ειδικότερα με την Αναστασία, δεν μπορεί να τον καταστήσει αυτό και μόνο, που ανάγεται στο δικαίωμα της προσωπικής ζωής του, ακατάλληλο να έχει ελεύθερη και με διανυκτερεύσεις επικοινωνία με το παιδί του. Άλλωστε η διανυκτέρευση του ανήλικου στην κατοικία του Αιτητή / πατέρα του δεν αποδείχθηκε ότι βάσιμα εγκυμονεί κινδύνους για την ψυχική υγεία και συμπεριφορά του ανήλικου, οι δε περί του αντιθέτου ισχυρισμοί της Καθ΄ης η αίτηση / μητέρας του ενέχουν οπωσδήποτε υπερβολή. Δεν είναι τυχαίο που παρά τα ήδη υπάρχοντα «προβλήματα συμπεριφοράς» και την εκδήλωση του παιδιού εναντίον της Αναστασίας, όπως η μητέρα υποστηρίζει, αυτό συνεχίζει στο χρόνο που ακολουθεί να έχει διανυκτερεύσεις με τον πατέρα του. Αξιοσημείωτο δε είναι και το γεγονός ότι, παρά τα πιο πάνω, τον Ιούλιο του 2015, όταν η μητέρα πήγε ταξίδι του μέλιτος, άφησε το Χρίστο με τον πατέρα του. Είναι δε άξιον απορίας πως την, κατ΄ ισχυρισμό της Καθ΄ης, αντιδραστική συμπεριφορά του ανήλικου επηρεάζει μόνο η επικοινωνία με διανυκτερεύσεις και όχι η επικοινωνία για κάποιες ώρες, για την οποία συγκατάνευσε ήδη στην έκδοση προσωρινού διατάγματος. Γενικότερα θεωρώ ότι η οποιαδήποτε αντιδραστική συμπεριφορά του παιδιού δεν είναι υποχρεωτικό να οφείλεται αποκλειστικά στη συμπεριφορά και το περιβάλλον είτε του ενός είτε του άλλου γονέα. Δεν πρέπει δε να αγνοείται ότι πέρα από το περιβάλλον αυτό υπάρχει και το περιβάλλον έξω από το σπίτι. Θα ήταν παράλειψη μου να μην αναφερθώ στο θετικό γεγονός της συναπόφασης των γονέων να διερευνήσουν, με καταφυγή σε ειδικούς, τους λόγους για τους οποίους ο ανήλικος παρουσιάζει, όπως κύρια η μητέρα εισηγείται, αντιδραστική συμπεριφορά. Οι συστάσεις των ειδικών αυτών δεν θα μπορούσαν βέβαια να παραγνωριστούν στα πλαίσια της εξεταζόμενης αίτησης. Το τι τέθηκε όμως ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν οι αντικρουόμενες θέσεις των διαδίκων. Του πατέρα, ο οποίος αναφέρει στην παρα. 13 της ένορκης δήλωσης του: «13. Σε επικοινωνία μου με την παιδοψυχολόγο, η τελευταία με διαβεβαίωσε ότι ουδέποτε εισηγήθηκε να μην έχει τακτική επικοινωνία και διανυκτέρευση μαζί μου ο ανήλικος. Αντίθετα, η ψυχολόγος μου ανέφερε ότι το παιδί πρέπει να έχει σταθερή επικοινωνία με τον πατέρα του και ότι μάλιστα τέτοιες αλλαγές και διακοπή της επικοινωνίας προκαλούν αναστάτωση στον ανήλικο.» Και της μητέρας, που στην παρα. 21 της ένορκης δήλωσης της αναφέρει: «21. Διαφωνώ με τους ισχυρισμούς της παραγράφου 13 της αίτησης. Το παιδί παρουσίαζε προβλήματα συμπεριφοράς λόγω του περιβάλλοντος στο οποίο τον παίρνει ο Αιτητής αλλά και της συμπεριφοράς του και στάσης του». Έχοντας υπόψη μου ότι η διαδικασία αυτή δεν προσφέρεται για λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή ευρημάτων, θεωρώ ότι οι πιο πάνω αντικρουόμενες θέσεις δεν έχουν τη δυναμική της περιστολής της επικοινωνίας πατέρα παιδιού ώστε αυτή να γίνεται χωρίς διανυκτερεύσεις. Αντίθετα θεωρώ ότι εάν δεν υπάρχει και διανυκτέρευση του ανήλικου με τον πατέρα του και επομένως περισσότερες ώρες συμβίωσης μαζί του, δεν θα μπορέσει να προσαρμοστεί ομαλά στο περιβάλλον του αλλά και να αναπτυχθεί μεταξύ τους ψυχικός και συναισθηματικός δεσμός, πράγμα το οποίο θα επηρεάσει δυσμενώς την ψυχική του ισορροπία. Πέραν των πιο πάνω, είναι νομολογημένο ότι σκοπός ενός ενδιάμεσου διατάγματος είναι κυρίως η διατήρηση της κατάστασης κατά την οποίαν προέκυψε η υπό εκδίκαση διαφορά η οποία, ως είναι παραδεκτό, στην παρούσα υπόθεση, αφορούσε σε επικοινωνία και με διανυκτερεύσεις. (Κούνουνα ν. C & A Simonοs Ltd.
(2002)1(B) A.A.Δ. 1361). Με βάση όλα τα παραπάνω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ρυθμίζεται το δικαίωμα επικοινωνίας του Αιτητή με το ανήλικο τέκνο του Χρίστο, πέραν της επικοινωνίας τις καθημερινές, που έχει ρυθμιστεί με το εκ συμφώνου εκδοθέν προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 26.10.15 και εκ περιτροπής, την πρώτη εβδομάδα εφαρμογής του παρόντος διατάγματος από η ώρα 3.00 μ.μ. της Παρασκευή έως η ώρα 6.00 μ.μ. του Σαββάτου και τη δεύτερη εβδομάδα εφαρμογής του παρόντος διατάγματος από η ώρα 3.00 μ.μ. του Σαββάτου έως η ώρα 6.00 μ.μ. της Κυριακής και ούτω καθεξής και εναλλάξ κάθε εβδομάδα. Τόσο κατά τις καθημερινές όσο και κατά τα Σαββατοκυρίακα, η Καθ΄ης η αίτηση διατάσσεται να παραδίδει στον και να παραλαμβάνει από τον Αιτητή στον τόπο διαμονής της μητέρας της το πιο πάνω ανήλικο τέκνο τους τις ημέρες και ώρες, όπως πιο πάνω αναφέρεται. Ο Αιτητής διατάσσεται να παραλαμβάνει από και να παραδίδει στην Καθ΄ης η αίτηση στον τόπο διαμονής της μητέρας της το πιο πάνω ανήλικο τέκνο τους τις ημέρες και ώρες, όπως πιο πάνω αναφέρεται. Νοείται ότι τόσο η υποχρέωση της Καθ΄ης η αίτηση να παραδίδει και να παραλαμβάνει τον ανήλικο όσο και αντίστοιχη του Αιτητή, θα θεωρούνται ότι εκπληρώνονται αν και εφόσον η Καθ΄ης η αίτηση παραδίδει στη και παραλαμβάνει από τη μητέρα της τον ανήλικο στην έναρξη και λήξη του δικαιώματος του Αιτητή ως ανωτέρω και ο Αιτητής τον παραλαμβάνει από και τον παραδίδει στη μητέρα της Καθ΄ης η αίτηση. Η ισχύς του πιο πάνω προσωρινού διατάγματος αρχίζει από την ημέρα επίδοσης του στην Καθ΄ης η αίτηση και θα συνεχιστεί μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης ή την έκδοση νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ΄ης η αίτηση, θα καταβληθούν δε στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Δ. Κούσιου, Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ /ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΑΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο