← Κύπρος

Χιονούς Νικολάου ν. Γεώργιος Α. Πελαγίας κ.α., Αρ. Αίτησης: 4/11, 31/3/2016

Χιονούς Νικολάου ν. Γεώργιος Α. Πελαγίας κ.α., Αρ. Αίτησης: 4/11, 31/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2016:17 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Δικαιοδοσία Αναγνώρισης Εξώγαμου τέκνου Αρ. Αίτησης: 4/11 Μεταξύ: Χιονούς Νικολάου Αιτήτριας και

  1. Γεώργιος Α. Πελαγίας, κ.ά. Καθ΄ων η αίτηση Αίτηση Ημερομηνίας 6.10.15 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31 Μαρτίου, 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Κ. Ευσταθίου (Για ν΄ ακούσει απόφαση: κα Σ. Χαραλάμπους) Για τους Καθ΄ων η αίτηση: κ. Α. Αιμιλιανίδης (Για ν΄ ακούσει απόφαση: κα Μ. Λαζαρή) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια, με την κυρίως αίτηση, ζητά διάταγμα με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι ο Ανδρέας Γεωργίου Κοτζιάπασιης, ο οποίος απεβίωσε το 1978, είναι ο βιολογικός πατέρας της Αιτήτριας και διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η εκταφή του αποβιώσαντος και λήψη οστού ώστε να διενεργηθούν επιστημονικές εξετάσεις. Το αίτημα προκάλεσε την ένσταση των Καθ΄ων η αίτηση. Η ακρόαση άρχισε και τώρα βρισκόμαστε στο στάδιο των αγορεύσεων. Διαρκούσης της ακρόασης η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία αιτείται τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την εκταφή της σορού και/ή λειψάνων του αποθανόντος Ανδρέα Γ. Κοτζιάπασιη, ο οποίος απεβίωσε στις 8.1.1978, στο Παραλίμνι και/ή του Νικόλα Γ. Κοτζιάπασιη, ο οποίος απεβίωσε στις 21.12.09 στο Παραλίμνι, οι οποίοι αμφότεροι ετάφησαν στο Κοιμητήριο του Δήμου Παραλιμνίου, προκειμένου τα οστά και/ή λείψανα να αποσταλούν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για διεξαγωγή εξετάσεων DNA για να διαπιστωθεί κατά πόσο ο αποβιώσας Ανδρέας Γ. Κοτζιάπασιης είναι ο βιολογικός πατέρας της Αιτήτριας στην Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Β. Διαζευκτικά διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την εκταφή της σορού και/ή των λειψάνων του αποθανόντος Ανδρέα Γ. Κοτζιάπασιη, ο οποίος απεβίωσε στις 8.1.1978 στο Παραλίμνι, και/ή του Νικόλα Γ. Κοτζιάπασιη, ο οποίος απεβίωσε στις 21.12.09 στο Παραλίμνι, οι οποίοι αμφότεροι ετάφησαν στο Κοιμητήριο του Δήμου Παραλιμνίου, προκειμένου να εξετασθεί περί του κατά πόσο στον οικογενειακό τάφο ευρίσκονται τα οστά και/ή τα λείψανα τόσο του Ανδρέα Γ. Κοτζιάπασιη και του Νικόλα Γ. Κοτζιάπασιη, ούτως ώστε να γίνει δυνατή η εξέταση DNA μεταξύ της Χιονούλας Νικολάου και των οστών του Ανδρέα Κοτζιάπασιη και/ή Νικόλα Γ. Κοτζιάπασιη. Γ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή οδηγία την οποία το Δικαστήριο θέλει κρίνει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις να εκδώσει. Δ. Τα έξοδα της παρούσας Αιτήσεως, πλέον Φ.Π.Α. Αρ. Μητρώου Φ.Π.Α. 10339682G, πλέον έξοδα επιδόσεως». Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 25 του περί Κοιμητηρίων (Ταφή και Εκταφή) Νόμου του 2004 (Ν. 257(Ι)/2004), στα άρθρα 22 και 24Α του περί Τέκνων (Συγγένεια και Νομική Υπόσταση) Νόμου του 1991, (Ν. 187/1991)και στη Δ.48 Θ. 1, 2, 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η αίτηση υποστηρίχθηκε με την ένορκο δήλωση της Χιονούλας Τριανταφυλλή ημερομηνίας 6.10.2015, η οποία είναι εγγονή της Αιτήτριας. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι η γιαγιά της διεκδικεί να αναγνωρισθεί ως βιολογικό παιδί του Ανδρέα Γ. Κοτζιάπασιη και προς τούτο έχει καταχωρήσει την κυρίως αίτηση 4/11 στο Οικογενειακό Δικαστήριο Αμμοχώστου. Ο Ανδρέας Γ. Κοτζιάπασιης απεβίωσε το 1978 χωρίς να αφήσει κατιόντες, πλην της γιαγιάς της. Επομένως, δεν είναι δυνατή η σύγκριση γενικού υλικού με αδελφό ή αδελφή αφού δεν υπάρχει τέτοιος ή τέτοια. Οι μόνοι συγγενείς που άφησε ο Ανδρέας Γ. Κοτζιάπασιης ήταν οι αδελφοί του Λούκας και Νικόλας Κοτζιάπασιης, οι οποίοι απεβίωσαν άγαμοι και άτεκνοι. Η ίδια επικοινώνησε, μετά από παράκληση της Αιτήτριας, γραπτώς μέσω email με γενετιστή του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας και συγκεκριμένα με την κα ΄Ηβη Πασιαρδή και η οποία της έχει εξηγήσει ότι προκειμένου να αποδειχθεί ή να αποκλεισθεί σχέση ανιόντος κατιόντος στην παρούσα υπόθεση, το ιδανικό θα ήταν να έχουν δείγματα από την Αιτήτρια και τον Ανδρέα Κοτζιάπασιη και τότε θα είχαν το μεγαλύτερο ποσοστό βεβαιότητας για τη σχέση αυτών των δύο προσώπων. Σ΄ ερώτησή της περί του κατά πόσο μπορεί να γίνει σύγκριση του γενετικού υλικού της Αιτήτριας μαζί με το γενετικό υλικών των ζώντων Καθ΄ων η αίτηση της παρούσας αίτησης και περί του κατά πόσο είναι ασφαλής η μέθοδος να γίνει εξέταση γενετικού υλικού της Αιτήτριας μαζί με το γενετικό υλικό του θείου της Νικόλα Κοτζιάπασιη ο οποίος απεβίωσε το 2009, η γενετιστής της είπε ότι αν χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε άλλα δείγματα, εκτός του δείγματος του Ανδρέα Κοτζιάπασιη, τότε η βεβαιότητα με την οποία θα μπορεί να αποδοθεί η σχέση γονέα-τέκνου μεταξύ της Αιτήτριας και του Ανδρέα Κοτζιάπασιη με μεγάλη πιθανότητα θα είναι χαμηλή και θα εξαρτηθεί από τα γενετικά χαρακτηριστικά των ατόμων που θα συμμετάσχουν στην οποιαδήποτε γενετική εξέταση αλλά και τη βιολογική συγγένεια τους με τον Ανδρέα Κοτζιάπασιη και την Αιτήτρια, η οποία θα πρέπει να θεωρείται ότι δεν είναι υπό αμφισβήτηση από κανένα. Δεν μπορεί εκ των προτέρων να εκτιμήσει το ποσοστό βεβαιότητας αφού δεν γνωρίζει τα γενετικά χαρακτηριστικά που έχουν κληρονομήσει όλα τα άτομα που θα εξετασθούν. Με μεγάλη πιθανότητα η βεβαιότητά της θα είναι μάλλον πολύ χαμηλή και δύσκολα αν όχι ποτέ θα φθάσει στο 99.95%. Ο λόγος που έθεσε την πιο πάνω ερώτηση είναι ότι στο Κοιμητήριο Παραλιμνίου υπάρχει οικογενειακός τάφος ο οποίος είναι ο τάφος του Ανδρέα Γ. Κοτζιάπασιη και του Νικόλα Κοτζιάπασιη, δηλαδή του πατέρα της Αιτήτριας όπως η ίδια διατείνεται και του αδελφού του (Τεκμ. 1). Δίπλα ακριβώς από τον τάφο των δύο προσώπων είναι ο τάφος των γονέων τους Γεώργιου και Στυλιανής Γ. Κοτζιάπασιη (Τεκμ. 2). Οι τάφοι αυτοί έχουν προσφάτως εξωραϊσθεί από τους συγγενείς των αποθανόντων, στους οποίους περιλαμβάνονται οι Καθ΄ων η αίτηση και βρίσκονται σε περίοπτη θέση στο Κοιμητήριο Παραλιμνίου (Τεκμ. 3). Όπως την πληροφορεί η Αιτήτρια, κατά την κηδεία του Νικόλα Κοτζιάπασιη το Δεκέμβριο του 2009, η σορός του ενταφιάστηκε στον τάφο στον οποίο όλοι γνώριζαν ότι αναπαύετο η σορός του Ανδρέα Γ. Κοτζιάπασιη. Είναι φανερό ότι υφίσταται τάφος στον οποίο ευρίσκεται ενταφιασμένη η σορός του Ανδρέα Γ. Κοτζιάπασιη και του αδελφού του Νικόλα Κοτζιάπασιη και από τις σορούς αυτές δύναται να εξαχθεί γενετικό υλικό το οποίο μπορεί μετά βεβαιότητας να επιβεβαιώσει ή να αποκλείσει την ύπαρξη συγγένειας μεταξύ της Αιτήτριας και του αποθανόντος προσώπου, το οποίο η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι είναι ο φυσικός της πατέρας. Οι Καθ΄ων η αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως όπου καταγράφουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «
  2. Η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου μέσω της έγερσης ή προώθησης περισσότερων των μιας όμοιων διαδικαστικών διαδικασιών για επίτευξη στόχων που μπορούν να επιτευχθούν με μια διαδικασία, ενόψει του γεγονότος ότι η Αιτήτρια υπέβαλε παρόμοια αίτηση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου με τη Γενική Αίτηση 22/13 η οποία απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου στις 4.3.14 και κατά της οποίας η Αιτήτρια καταχώρησε έφεση η οποία εκκρεμεί και με την οποία επιζητούνταν πανομοιότυπες θεραπείες, γεγονός το οποίο θα πρέπει να οδηγήσει το Δικαστήριο στην άρνησή του να επιληφθεί της παρούσας αίτησης.
  3. Παρόμοια αίτηση είχε υποβληθεί και στο παρελθόν και αποσύρθη στη διαδικασία της παρούσας αίτησης και τούτο συνιστά επίσης κατάχρηση δικαιοδοσίας.
  4. Η Αιτήτρια παρουσιάζει στην ένορκη δήλωσή της εξ ακοής μαρτυρία χωρίς να παραθέτει οποιαδήποτε ιατρική μαρτυρία και παραλείπει να επισυνάψει το κείμενο της απόφασης στην αίτηση 22/13, κατά τρόπο που παραπλανεί ως προς τι ακριβώς κρίθηκε στη συγκεκριμένη αίτηση και αποκρύβει τη μαρτυρία του Δήμου Παραλιμνίου κατά τρόπο ώστε να μην έρχεται με καθαρά χέρια ενώπιον του Δικαστηρίου.
  5. Η καταχώρηση της αίτησης ενόσω διεξάγεται ακρόαση της κυρίως αίτησης συνιστά κατάχρηση δικαιοδοσίας, ενώ η καθυστέρηση με την οποία υποβάλλεται η ενδιάμεση αίτηση πρέπει να οδηγήσει στην άρνηση του Δικαστηρίου να την επιληφθεί.
  6. Με την ενδιάμεση αίτηση διεκδικούνται ταυτόσημες θεραπείες με την κυρίως αίτηση κατά τρόπο ώστε η αίτηση να είναι πρόωρη.
  7. Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να αποφασίσει τη λήψη οστού ή και αίματος από αποβιώσαντα για σκοπούς γενετικών ή και αιματολογικών ή και άλλων εξετάσεων, εφόσον η διεξαγωγή παρόμοιων εξετάσεων δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συγκατάθεση του ενδιαφερομένου προσώπου, συγκατάθεση που είναι αδύνατον να δοθεί όταν το ενδιαφερόμενο πρόσωπο έχει αποβιώσει. Τυχόν έκδοση παρόμοιων οδηγιών ή και διατάγματος μετά το θάνατο του ενδιαφερομένου προσώπου θα συνιστούσε παραβίαση του άρθρου 15 του Συντάγματος, ως και του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και κείται εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου.
  8. Το όποιο αγώγιμο δικαίωμα της Αιτήτριας έχει παραγραφεί και κατά συνέπεια δεν είναι δυνατή η περαιτέρω προώθηση ή και εξέταση της παρούσας αίτησης.
  9. Υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην αξίωση των όποιων δικαιωμάτων από πλευράς της Αιτήτριας η οποία και καθιστά αδύνατη τη δίκαιη δίκη ώστε τούτο να πρέπει να οδηγήσει στην απόρριψη της αίτησης αυτοτελώς ή και στην άρνηση του Δικαστηρίου να την επιληφθεί. Η πάροδος αναιτιολόγητου και αντικειμενικά μεγάλου χρονικού διαστήματος στη διεκδίκηση δικαιωμάτων πλήττει τα θεμέλια της δικαιοσύνης, αντίκειται στο δημόσιο συμφέρον και στις αρχές της δίκαιης δίκης όπως αυτές θεμελιώνονται στο άρθρο 30 του Συντάγματος.
  10. Η αίτηση δεν παραθέτει οποιαδήποτε γεγονότα τα οποία να δικαιολογούν την έκδοση παρόμοιου διατάγματος, ούτε και θα μπορούσε υπό οποιεσδήποτε συνθήκες να δικαιολογηθεί η έκδοση παρόμοιου διατάγματος με ενδιάμεση αίτηση και παρόμοια ασάφεια γεγονότων.
  11. Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τον ακριβή χώρο ταφής του αποβιώσαντα Ανδρέα Κοτζιάπασιη, εφόσον στο κοιμητήριο δεν υπάρχει σχέδιο χώρου ταφής και αρίθμησης τάφων, ούτε και οι νεκροί θάβονται σε σφραγισμένα φέρετρα. Ούτε και καθορίζεται με οποιοδήποτε τρόπο ο συγκεκριμένος τόπος ταφής του αποβιώσαντα Ανδρέα Κοτζιάπασιη, ούτε και υπάρχουν ασφαλή στοιχεία ή ενδείξεις ως προς τα πρόσωπα των οποίων ο σκελετός είναι θαμμένος σε ένα συγκεκριμένο τάφο, εφόσον στον χώρο του κοιμητηρίου θάβονται πυκνά οι νεκροί, θάβονται και ξεθάβονται στους ίδιους τάφους χωρίς να υπάρχει οστεοφυλάκιο και γίνονται εκταφές νεκρών για να ταφούν άλλοι που μπορεί να μην έχουν συγγενική σχέση μεταξύ τους. Στο κοιμητήριο εξάλλου δεν υπάρχει φύλακας και ως εκ τούτου οποιοσδήποτε μπορεί να επέμβει και να θάψει ή να ξεθάψει οτιδήποτε.
  12. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 25 του Ν. 257(Ι)/04, ούτε και έγινε αίτηση προς την αρμόδια τοπική αρχή, ούτε και το Οικογενειακό Δικαστήριο είναι αρμόδιο Δικαστήριο για εκδίκαση αιτήσεων με βάση το άρθρο 25, ούτε και η παρούσα διαδικασία δικαιολογείται με βάση το άρθρο
  14. Η αίτηση δεν περιλαμβάνει παρά αόριστες και γενικόλογες πληροφορίες κατά τρόπο ώστε να μην δικαιολογείται η έκδοση ενός τόσο δραστικού διατάγματος όπως το διάταγμα εκταφής, εφόσον η Αιτήτρια δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης». Η ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της Καθ΄ης η αίτηση 11 Νίκης Χατζηγιάννη ημερομηνίας 1.12.
  15. Η Καθ΄ης η αίτηση 11 αναφέρει ότι οι Καθ΄ων η αίτηση είναι κληρονόμοι της περιουσίας του αποβιώσαντος Νικόλα Γ. Κοτζιάπασιη από το Παραλίμνι. Όλοι είναι πρώτα ξαδέρφια του αποβιώσαντα Νικόλα Γ. Κοτζιάπασιη. Ο Νικόλας Γ. Κοτζιάπασιης ήταν αδερφός και κληρονόμος του Ανδρέα Γ. Κοτζιάπασιη του οποίου ζητείται η εκταφή λειψάνου ή και οστού ως επίσης και του αποβιώσαντος αδελφού τους Λουκά Γ. Κοτζιάπασιη. Η ενόρκως δηλούσα ουσιαστικά υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν και οι ευπαίδευτοι δικηγόροι ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 20 του Ν. 187/91 προβλέπει τα ακόλουθα: «20

(1). Η μητέρα έχει δικαίωμα να ζητήσει με αίτησή της προς το Δικαστήριο την αναγνώριση της πατρότητας του τέκνου της που γεννήθηκε χωρίς γάμο της με τον πατέρα του.
(2)Το αναφερόμενο στο εδάφιο
(1)δικαίωμα έχει και το τέκνο». Το άρθρο 24Α του Ν. 187/91 προβλέπει τα ακόλουθα: «24Α.
(1)Σε οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, το Δικαστήριο δύναται, μετά από αίτηση από οποιοδήποτε από τα μέρη στη διαδικασία, να δώσει οδηγίες για τη διεξαγωγή αιματολογικών ή γενετικών εξετάσεων για να διαπιστωθεί κατά πόσο οποιοσδήποτε διάδικος είναι ή όχι βιολογικός πατέρας του τέκνου και για τη λήψη, εντός της προθεσμίας που θα ορίσει το Δικαστήριο, δείγματος αίματος ή άλλου γενετικού υλικού από το τέκνο, τη μητέρα του τέκνου, και οποιοδήποτε διάδικο ο οποίος, στην περίπτωση αίτησης για δικαστική αναγνώριση τέκνου φέρεται ως πατέρας τέκνου και στην περίπτωση αίτησης για προσβολή της πατρότητας είναι ο τεκμαιρόμενος πατέρας του τέκνου ή από οποιοδήποτε από τα πρόσωπα αυτά. ................................................
(4)Με την επιφύλαξη των διατάξεων του εδαφίου
(5)πιο κάτω, η λήψη δείγματος αίματος ή άλλου γενετικού υλικού από οποιοδήποτε πρόσωπο για σκοπούς υλοποίησης των οδηγιών του Δικαστηρίου για τη διενέργεια αιματολογικών ή γενετικών εξετάσεων δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συγκατάθεση του προσώπου αυτού». Μέσα στα πλαίσια της κυρίως αίτησης 4/11 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, καταχωρήθηκε στις 23.5.12 αίτηση από την Αιτήτρια με την οποία ζητούσε οδηγίες για τη διεξαγωγή αιματολογικών ή άλλων εξετάσεων με βάση το άρθρο 24Α του Ν. 187/
  1. Καταχώρησε επίσης αίτηση εναντίον των ιδίων Καθ΄ων η αίτηση με την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητείτο η εκταφή των λειψάνων ή και οστού του αποβιώσαντος Ανδρέα Κοτζιάπασιη με σκοπό τη διεξαγωγή των εξετάσεων DNA για να διαπιστωθεί κατά πόσο ο αποβιώσας είναι ο βιολογικός πατέρας της Αιτήτριας. Οι δύο αιτήσεις απεσύρθησαν στις 2.7.12 άνευ βλάβης και χωρίς έξοδα. Στις 11.3.13 η Αιτήτρια καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου τη Γενική Αίτηση 22/13 με αίτημα και πάλι την εκταφή λειψάνων ή και οστού του αποβιώσαντος Ανδρέα Κοτζιάπασιη. Ο Δήμος Παραλιμνίου-Καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση. Στις 4.3.14 το Επαρχιακό Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα. Ο κύριος λόγος απόρριψης της αίτησης είναι το ότι δεν καθορίστηκε πού είναι θαμμένος ο αποβιώσας. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση: «Όμως υπάρχουν σοβαρότεροι λόγοι γιατί δεν θα μπορούσε να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Κανένας δεν φαίνεται να γνωρίζει που ευρίσκεται θαμμένος ο αποβιώσαντας Ανδρέας Κοτζάπασιης, ούτε ακόμη και η Αιτήτρια. Η ίδια η Αιτήτρια δεν αναφέρει, στην ένορκη δήλωσή της η οποία συνοδεύει την Αίτηση, που είναι θαμμένος ο Ανδρέας Κοτζάπασιης. Η πιστοποίηση, Τεκμήριο 2, η οποία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, απλά αναφέρει ότι ο Ανδρέας Κοτζιάπασιης ετάφη στο Παραλίμνι το 1978 και τίποτα περισσότερο. Δεν αναφέρει που στο Παραλίμνι. Με δεδομένο ότι έχουν παρέλθει από τον θάνατό του 36χρόνια σε συνδυασμό με το γεγονός ότι έχουν διενεργηθεί εκταφές στο παλαιό κοιμητήριο, στο οποίο γινόντουσαν οι ταφές πριν το 2002 και κανένας δεν γνωρίζει πραγματικά που είναι θαμμένος ο αποβιώσαντας Ανδρέας Κοτζιάπασιης θα ήταν παρακινδυνευμένη η έκδοση διατάγματος εκταφής. Γεννάται το ερώτημα, με την γενικότητα που περιβάλλει την αίτηση, πως θα μπορούσε να διαταχθεί η εκταφή ενός προσώπου που κανένας δεν γνωρίζει που είναι θαμμένος ή αν έχει τάφο. Η μαρτυρία του κ. Πάσιη κατέδειξε ότι η ύπαρξη ταφόπλακας δεν σημαίνει και την ύπαρξη οστών του αναγραφόμενου στην ταφόπλακα στο συγκεκριμένο μέρος. Η Αιτήτρια δεν ανέφερε ότι διατηρείται τάφος επ΄ ονόματι του Ανδρέα Κοτζιάπασιη οπουδήποτε στο Κοιμητήριο Παραλιμνίου. Ο συνήγορός της το ανέφερε στην γραπτή του αγόρευση δηλαδή ότι υπάρχει ταφόπλακα με το όνομά του Ανδρέα Κοτζιάπασιη προφανώς λησμονώντας ότι ο ίδιος δεν μπορεί να δίδει μαρτυρία μέσω της αγόρευσης του και ότι η μόνη αποδεκτή μαρτυρία είναι αυτή των ομνυόντων. Εν πάση περιπτώσει ακόμη και έτσι να είχαν τα πράγματα με δεδομένο ότι υπάρχουν πολλά άτομα στο Παραλίμνι με το όνομα Ανδρέας Κοτζιάπασιης θα ήταν παράτολμο να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα εκταφής. Ποιού Ανδρέα Κοτζιάπασιη θα διαταχθεί η εκταφή του από όλους αυτούς;» Η πιο πάνω απόφαση έχει εφεσιβληθεί από την Αιτήτρια, η έφεση της οποίας εκκρεμεί. Η παρούσα αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 25 του περί Κοιμητηρίων (Ταφή και Εκταφή) Νόμου του 2004 257(Ι)/2004, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «Διάταγμα εκταφής πτώματος.
  2. Δεν επιτρέπεται η εκταφή οποιουδήποτε πτώματος ή λειψάνου χωρίς διάταγμα του αρμόδιου δικαστηρίου με το οποίο καθορίζονται οι όροι και προϋποθέσεις αναφορικά με την εκταφή και επαναταφή. Το εν λόγω διάταγμα εκδίδεται έπειτα από αίτηση του ενδιαφερόμενου προς την αρχή τοπικής διοίκησης». Θεωρώ ότι το Οικογενειακό Δικαστήριο δεν είναι το αρμόδιο για να εκδίδει διάταγμα εκταφής πτώματος ή λειψάνου με βάση το Ν. 257(Ι)/
  3. Η δικαιοδοσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου με βάση το Ν. 187/91είναι συγκεκριμένη και περιορίζεται στο να δίδει μόνο οδηγίες για τη διεξαγωγή αιματολογικών ή γενετικών εξετάσεων και δεν δίδει καμμιά εξουσία για εκταφή λειψάνων. Εάν ο νομοθέτης ήθελε να προσδώσει εξουσία στο Οικογενειακό Δικαστήριο για τις εκταφές λειψάνων για το σκοπό της ρύθμισης της συγγένειας και νομικής υπόστασης τέκνων θα το έλεγε ρητά στο Ν. 187/
  4. Ακόμα και αν θεωρηθεί ότι το Οικογενειακό Δικαστήριο έχει εξουσία με βάση το Ν. 257(Ι)/2004να διατάξει εκταφή, η υπό κρίση αίτηση δεν στρέφεται εναντίον του Δήμου Παραλιμνίου, δηλαδή της αρχής τοπικής διοίκησης, όπως ορίζει ο νόμος αλλά εναντίον των κληρονόμων του αποβιώσαντος Ανδρέα Κοτζιάπασιη. Ο Δήμος Παραλιμνίου δεν είναι καν διάδικος στη διαδικασία. Περαιτέρω, επαναλαμβάνω ότι η αίτηση για εκταφή στρεφόμενη εναντίον της αρχής τοπικής διοίκησης σύμφωνα με το άρθρο 25 του Ν. 257(Ι)/2004 έχει ήδη καταχωρηθεί και απορριφθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο. Επομένως, ούτε και οδηγίες για τη διεξαγωγή αιματολογικών ή άλλων εξετάσεων έχει οποιοδήποτε νόημα να δώσει το παρόν Δικαστήριο με βάση το άρθρο 24 Α
(1)του Ν. 187/91, εφόσον οι οδηγίες θα αφορούν άτομο που απεβίωσε και το αίτημα για εκταφή του έχει ήδη απορριφθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 24Α του Ν. 187/1991, εφόσον η παράγραφος 4 του εν λόγω άρθρου ρητά καθορίζει ότι η λήψη δείγματος αίματος ή άλλου γενετικού υλικού από οποιοδήποτε πρόσωπο για σκοπούς υλοποίησης των οδηγιών του Δικαστηρίου για τη διενέργεια αιματολογικών ή γενετικών εξετάσεων δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συγκατάθεση του προσώπου αυτού. Δυνάμει δε της παραγράφου 7 του άρθρου 24Α του Ν. 187/91, όταν το Δικαστήριο δώσει οδηγίες και οποιοδήποτε πρόσωπο αρνηθεί ή παραλείψει να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια η οποία είναι αναγκαία για την υλοποίηση των οδηγιών αυτών, το Δικαστήριο δύναται να εξάγει οποιοδήποτε συμπέρασμα από την άρνηση ή παράλειψη αυτή το οποίο φαίνεται στο Δικαστήριο να είναι εύλογο υπό τις περιστάσεις. ΄Οπως τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στη Supatan v. Περιστιάνη
(2006)1Β ΑΑΔ 1417, 1422: «η εφαρμογή της σχετικής διαταγής δεν εξαναγκάζει το πρόσωπο, προς το οποίο απευθύνεται εκδοθέν διάταγμα, να συμμορφωθεί, ώστε να γίνεται λόγος για παραβίαση κεκτημένων δικαιωμάτων. Ότι, με την εφαρμογή της διάταξης, επιτυγχάνεται, είναι να δώσει τη δυνατότητα σε διάδικο να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι και ο διάδικος προς τον οποίο απευθύνεται το διάταγμα συγκατατίθεται , επιστημονική μαρτυρία, η οποία θα βοηθήσει στη διάγνωση των δικαιωμάτων των διαδίκων. Εάν ο διάδικος δε συγκατατεθεί στη λήψη αίματος, το Δικαστήριο το μόνο το οποίο μπορεί να πράξει, ανάλογα με τις περιστάσεις της υπόθεσης, είναι να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα». Κατά συνέπεια, η λήψη αίματος ή οστού για τη διενέργεια αιματολογικών εξετάσεων αντίθετα προς τη συγκατάθεση του ενδιαφερόμενου δεν είναι δυνατή. Το άρθρο 24Α του Ν. 187/1991 δεν παρέχει δυνατότητα στο Δικαστήριο να αναπληρώσει τη συγκατάθεση του αποβιώσαντος καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Ακόμα και αν η συγκατάθεση θα μπορούσε να ληφθεί από το διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα, ο διαχειριστής θα έχει δυνατότητα να μην συγκατατεθεί στην έκδοση του διατάγματος. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει δυνατότητα να εκδοθεί διάταγμα ή οδηγίες για τη διενέργεια αιματολογικών ή γενετικών ή άλλων εξετάσεων επί οστών ή αίματος ή του λειψάνου του αποβιώσαντος Ανδρέα Κοτζιάπασιη, εφόσον το άρθρο 24Α του Ν. 187/91 δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Περαιτέρω, ακόμα και αν θεωρηθεί ότι το Οικογενειακό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εφαρμόσει το άρθρο 25 του Ν. 257(Ι)/2004 για εκταφή, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί λόγω κατάχρησης της διαδικασίας. Στην υπόθεση Δ/ντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217 λέχθηκαν τα εξής (σελ. 222, 223): «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι΄ αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα· μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου. ............................................... Στην Constantinides ν. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, αποφασίστηκε ότι τα κυπριακά δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία, όπως και τα αγγλικά δικαστήρια, να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής διαδικασίας. Η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές· ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδιση της. Από τα πολύ παλιά χρόνια έγινε δεκτό ότι η έγερση ή η προώθηση περισσοτέρων της μιας διαδικασιών για την επίτευξη στόχων που μπορεί και έπρεπε να επιδιωχθούν σε μια διαδικασία, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας [βλ. Williams v. Hunt [1905] 1 K.B. 512]. Στην Πολιτική ΄Εφεση 8894 (αποφασίστηκε στις 28.4.93), η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου διαπίστωσε ότι: «.Η επίκληση των δικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσω ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου. .». Στην απόφαση Κυριάκου
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1332 αποφασίστηκε ότι η καταχώρηση και απόσυρση πανομοιότυπων αιτήσεων ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου σε υπόθεση γονικής μέριμνας συνιστούσε κατάχρηση της διαδικασίας. Το ιστορικό της υπόθεσης έχει καταγραφεί με λεπτομέρεια πιο πάνω. Η Αιτήτρια καταχώρησε αρχικά δύο αιτήσεις στο Οικογενειακό Δικαστήριο, μία για οδηγίες για διεξαγωγή αιματολογικών εξετάσεων και μία για εκταφή του αποβιώσαντος Αντρέα Κοτζιάπασιη τις οποίες και απέσυρε, στη συνέχεια καταχώρησε τη Γενική Αίτηση 22/13 για εκταφή η οποία και απερρίφθη από το Επαρχιακό Δικαστήριο και εκκρεμεί έφεση και κατεχώρησε μετά που απερρίφθη το αίτημά της στο Επαρχιακό Δικαστήριο ουσιαστικά πανομοιότυπη αίτηση με την υπό εκδίκαση. Η πρόσθεση της εκταφής και του Νικόλα Κοτζιάπασιη δεν διαφοροποιεί το αίτημα που είναι αυτό της εκταφής. Είναι φανερό ότι με τη νέα αίτηση η Αιτήτρια ήθελε να καλύψει κενά που εντόπισε το Επαρχιακό Δικαστήριο στη Γενική Αίτηση 22/13. Η ύπαρξη κατάχρησης είναι πασιφανής. Λόγω των πιο πάνω, θεωρώ ότι παρέλκει η εξέταση οποιωνδήποτε άλλων από τους λόγους ένστασης. Συνακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της κυρίως αίτησης και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ....... Μ. Τουμαζή, Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.