ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΙΧΑΗΛ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΛΟΥΚΑ, Αρ. Αίτησης: 3/16, 17/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2016:15 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τουμαζή, Π. Αρ. Αίτησης: 3/16 Μεταξύ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΙΧΑΗΛ Αιτητής και ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΛΟΥΚΑ Καθ' ης η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 14.1.2016 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17 Μαρτίου 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Ρ. Βραχίμης Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κ. Μ. Πελεκάνος Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι τέλεσαν γάμο στις 17.6.
- Από το γάμο τους απέκτησαν τρία παιδιά, την ενήλικη Λουΐζα, που γεννήθηκε στις 27.9.1995 και τις δίδυμες Φωτεινή και Μαρία που γεννήθηκαν στις 4.10.
- Οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση από τις 4.11.
- Η Αιτήτρια, τόσο με την εναρκτήρια όσο και με την υπό κρίση αίτηση, ζητά διάταγμα με το οποίο να καθορίζεται προσωρινά ως τόπος διαμονής των ανήλικων ο εκάστοτε τόπος διαμονής της και διάταγμα με το οποίο να ανατίθεται στην ίδια η αποκλειστική φύλαξη, φροντίδα και επιμέλεια των ανήλικων τέκνων της. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς και διέταξε την επίδοση της αίτησης στον Καθ΄ου η αίτηση. Ο Καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως, συνοδευόμενη από ένορκο δήλωση. Ο Καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε αίτηση για αντεξέταση της Αιτήτριας, η οποία απερρίφθη από το Δικαστήριο. Η διαδικασία προχώρησε με την ετοιμασία γραπτών αγορεύσεων από τους ευπαίδευτους δικηγόρους των δύο πλευρών. Η υπό κρίση αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της Αιτήτριας, ημερ. 14.1.2016 και 2 τεκμήρια ως επίσης και από την ένορκο δήλωση της κόρης των διαδίκων Λουΐζας. Στην ένορκο δήλωσή της η Αιτήτρια αναφέρει ότι η ίδια εργάζεται ως καθαρίστρια σε γυμνάσιο στο Φρέναρος από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή από τις 07:00 έως 14:40, με καθαρές μηνιαίες απολαβές €
- Ο Καθ΄ου η αίτηση είναι υπάλληλος στην εταιρεία Αμβροσία Λτδ στη Λάρνακα με μηνιαίες καθαρές απολαβές €1.
- Ο Καθ΄ου η αίτηση είναι άτομο αυταρχικό και από την αρχή του γάμου της συμπεριφερόταν καταπιεστικά, υποτιμητικά, τη μείωνε και την περιφρονούσε τόσο όταν ήταν μόνοι τους όσο και μπροστά σε τρίτους και στα παιδιά τους. Επέβαλλε τη δική του άποψη σε θέματα που αφορούσαν την οικογενειακή ζωή τους, τη διαχείριση των οικονομικών τους και σε θέματα που αφορούσαν την ίδια αλλά και τα παιδιά τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση δημιουργούσε συνεχώς καβγάδες χωρίς αιτία κατά τη διάρκεια των οποίων φώναζε και την ύβριζε. Την απειλούσε και υπήρξε βίαιος κτυπώντας τόσο την ίδια όσο και τα παιδιά τους τα οποία μεγάλωσαν σε ένα κράτος ψυχικής και σωματικής κακοποίησης, φόβου, απειλής και τρομοκρατίας με αποτέλεσμα τόσο η ίδια όσο και τα παιδιά τους να ζουν ως φυλακισμένοι και να τον φοβούνται. Η διάσταση στις 4.11.2015 επήλθε λόγω της βίαιης συμπεριφοράς του Καθ΄ου η αίτηση τόσο απέναντι της αλλά και της ενήλικης κόρης τους όσον και απέναντι των ανηλίκων. Λόγω της συμπεριφοράς του Καθ΄ου η αίτηση, η ενήλικη κόρη τους Λουΐζα εγκατέλειψε τη συζυγική κατοικία και από το Νοέμβριο του 2015 αναγκάστηκε να διαμένει με την αδελφή της Αιτήτριας και το σύζυγό της στο Παραλίμνι. Τους τελευταίους 6 μήνες η ίδια αποτάθηκε στην αστυνομία Δερύνειας και κατάγγειλε τον Καθ΄ου η αίτηση για τρία διαφορετικά συμβάντα βίας εναντίον της, δύο επιθέσεις και μία απόπειρα βιασμού και άσεμνης επίθεσης (Τεκμ. 2 ιατρικό πιστοποιητικό Γενικού Νοσοκομείου Αμμοχώστου ημερ. 4.11.15). Στις 9.1.2016 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη συζυγική κατοικία και να φιλοξενείται προσωρινά στην κατοικία της μητέρας της στη Σωτήρα λόγω απειλών και επίθεσης που δέχθηκε από τον Καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος στη συνέχεια της απαγόρευε να επικοινωνήσει με τις ανήλικες, εκτός αν ήταν παρών και ο ίδιος και εντός της συζυγικής κατοικίας. Η ίδια πήγαινε καθημερινά στη συζυγική κατοικία και φρόντιζε τα παιδιά τους μέχρι τις 13.1.16 όταν το απόγευμα της τηλεφώνησε η ενήλικη κόρης της και της είπε πως μίλησε στο τηλέφωνο με την κόρη της Φωτεινή και της είπε ότι ο Καθ΄ου η αίτηση φώναζε στην κόρη τους Μαρία να πάει να στρώσει το κρεβάτι του και της έλεγε πως αν δεν το κάνει θα τη δείρει. Όταν πήγαν με την ενήλικη κόρης της να ελέγξουν τι γίνεται, διαπίστωσαν ότι ο Καθ΄ου η αίτηση έφυγε από το σπίτι αφήνοντας τα παιδιά μόνα τους και αυτά φοβόνταν. Η ίδια φοβήθηκε για τη ψυχοσωματική υγεία των ανηλίκων και έτσι πήρε τα παιδιά και τα μετέφερε σο σπίτι της μητέρας της όπου θα ήταν ασφαλισμένα και θα ήταν κάτω από την επίβλεψη της. Όταν ο Καθ΄ου η αίτηση επέστρεψε στη συζυγική κατοικία και είδε ότι έλειπαν τα παιδιά τους, άρχισε να τηλεφωνά τόσο στην ίδια όσο και σε φιλικά και συγγενικά πρόσωπα και την απειλούσε ότι θα της κάνει κακό απαιτώντας να του επιστρέψει τα παιδιά και ότι θα της τα πάρει και δεν θα τα ξαναδεί. Όταν η ίδια αρνήθηκε, ήρθε στο σπίτι της μητέρας της και άρχισε να κτυπά τις πόρτες, να προκαλεί ανησυχία στη γειτονιά και φόβο τόσο στην ίδια όσο και στα παιδιά τους. Τηλεφώνησε στην αστυνομία η οποία τον έπεισε να φύγει αλλά φεύγοντας απείλησε ότι θα κάνει τα ίδια και την επομένη μέχρι να του δώσει τα παιδιά και είπε ότι όταν τα πάρει δεν θα τα ξαναδεί. Ο Καθ΄ου η αίτηση συνέχισε να τηλεφωνά τόσο στην ίδια όσο και σε φιλικά και συγγενικά πρόσωπα και να απειλεί. Αν συμβεί κάτι τέτοιο ο Καθ΄ου η αίτηση θα συνεχίσει να παρεμποδίζει την επικοινωνία της με τις ανήλικες, εκτός αν εκδοθούν τα διατάγματα. Η ίδια είναι σε θέση να παράσχει στις ανήλικες κατάλληλη φροντίδα και περιποίηση καθώς και σταθερό και ήρεμο περιβάλλον που είναι απαραίτητο για την ομαλή ψυχοσωματική τους ανάπτυξη. Αντίθετα, ο Καθ΄ου η αίτηση δεν είναι σε θέση να κάνει επαρκείς διευθετήσεις για τη φροντίδα και ομαλή ψυχοσωματική ανάπτυξη των ανηλίκων, είναι βίαιος προς τις ανήλικες και η επικοινωνία του μαζί τους θα πρέπει να γίνει στην παρουσία άλλων προσώπων που θα μπορούν να τα προστατεύσουν. Το θέμα είναι κατεπείγον αφού δεν μπορούν να φιλοξενούνται στο σπίτι της μητέρας της το οποίο είναι μικρό και η ίδια κοιμάται στον καναπέ και τα δύο ανήλικα μαζί χωρίς να έχουν ρούχα ή βιβλία για το σχολείο λόγω της βίας, αδιαφορίας και αμέλειας του Καθ΄ου η αίτηση. Η ενήλικη κόρη των διαδίκων Λουΐζα Λουκά, στην ένορκο δήλωση της ημερ. 14.1.2016 αναφέρει ότι αγαπά τον πατέρα της αλλά δεν έχει καλή σχέση μαζί του γιατί συνήθιζε να τη κτυπά όταν ήταν μικρή για ασήμαντους λόγους και ζούσε σε καθεστώς τρομοκρατίας. Όταν ήταν 15 χρονών την έβριζε και της έλεγε ότι ήταν λάθος που γεννήθηκε και την υποτιμούσε. Πολλές φορές όταν ήταν ανήλικη, ο Καθ΄ου η αίτηση την έδιωχνε από το σπίτι και την έβγαζε έξω με το παραμικρό. Μια φορά την έβγαλε έξω με τις πυτζάμες χωρίς παπούτσια και άλλες φορές της έλεγε να φύγει, χρησιμοποιώντας χυδαίες φράσεις. Η ίδια πήγαινε και κοιμόταν ή στη θεία της ή στη γιαγιά της. Όταν άρχισαν οι δίδυμες αδερφές της να μεγαλώνουν, ο Καθ΄ου η αίτηση ξεκίνησε να επιδεικνύει την ίδια βίαιη συμπεριφορά και σε αυτές. Τους φώναζε, έβριζε τη μητέρα της μπροστά τους με αισχρά λόγια και κάποιες φορές τις κτυπούσε και τις τρομοκρατούσε όπως έκανε και στην ίδια. Το τελευταίο περιστατικό βίας του Καθ΄ου η αίτηση ήταν τον Μάιο του
- Λόγω του ότι η ίδια ήθελε να πει στην αδερφή της Φωτεινή να την πάρει περίπατο στο πάρκο, ο Καθ΄ου η αίτηση άρχισε να βρίζει και την έπιασε από το λαιμό και την έριξε κάτω, πίεζε το γόνατο του πάνω στο στήθος της και την ακινητοποίησε μέχρι που η μητέρα της τα κατάφερε να τον τράβηξε μακριά. Μέχρι τις 4.11.15 διέμενε στο σπίτι με τους γονείς της. Στις 4.11.15 έφυγε μόνιμα από το σπίτι των γονιών της επειδή δεν μπορούσε να μείνει εκεί και πήγε να ζήσει στο σπίτι της θείας της. Ο λόγος που την έκανε να φύγει από το σπίτι της ήταν γιατί δεν άντεχε άλλο τη βία που ασκούσε ο Καθ΄ου η αίτηση στη μητέρα της αλλά και στις αδερφές της. Τη μέρα εκείνη που έφυγε ο Καθ΄ου η αίτηση, κτύπησε την Αιτήτρια και της τηλεφώνησε ο θείος της να πάει στην αστυνομία να δώσει κατάθεση για το ότι ο Καθ΄ου η αίτηση ήταν βίαιος με όλους. Όταν έμαθε ότι για ακόμη μία φορά ο Καθ΄ου η αίτηση κτύπησε την Αιτήτρια, δεν άντεξε πλέον την ανοχή της και αποφάσισε να φύγει για πάντα από το σπίτι. Στις 9.1.16 της τηλεφώνησε η μητέρα της φοβισμένη λέγοντας της ότι ο Καθ΄ου η αίτηση πάει στο σπίτι να τη σκοτώσει. Η ίδια ξεκίνησε αμέσως από το Παραλίμνι προς τη Σωτήρα. Συναντήθηκε με τη μητέρα της στην αυλή του σπιτιού και ξεκίνησαν και οι δύο να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς της. Ο Καθ΄ου η αίτηση βρισκόταν κρυμμένος μέσα στο αυτοκίνητο και όταν τις είδε στο δρόμο ξεκίνησε το αυτοκίνητο, σταμάτησε απειλητικά δίπλα τους και άρχισε να βρίζει. Η γιαγιά και η θεία της βγήκαν έξω στο δρόμο και ο Καθ΄ου η αίτηση άρχισε να βρίζει και αυτές. Ο Καθ΄ου η αίτηση κατέβηκε και προσπάθησε να κτυπήσει στη θεία της, όμως η ίδια τον εμπόδισε και τον έπεισε να μπει στο αυτοκίνητό του και να φύγει. Μετά η μητέρα της και η θεία της πήγαν στην αστυνομία και τον κατάγγειλαν. Στις 13.1.16 μετά που έφυγε η μητέρα της από το σπίτι λόγω κακοποίησης και έμειναν οι αδερφές της στο σπίτι, η ίδια τηλεφώνησε στην αδερφή της Φωτεινή για να δει αν είναι καλά. Η Φωτεινή της είπε φοβισμένη ότι ο Καθ΄ου η αίτηση έδειρε την αδερφή της Μαρία επειδή δεν πήγε να στρώσει αμέσως το κρεβάτι του Καθ΄ου η αίτηση, όπως την είχε διατάξει. Όταν πήγε στο σπίτι με τη μητέρα της, ο Καθ΄ου η αίτηση είχε αφήσει τις ανήλικες στο σπίτι μόνες τους. Οι ανήλικες ήταν φοβισμένες. Τότε η Αιτήτρια πήρε τις ανήλικες και τις πήγε στο σπίτι της γιαγιάς της. Ο Καθ΄ου η αίτηση, στην ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «(α) Η Αιτήτρια κατά παράβαση του καθήκοντος πλήρους αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων των σχετικών με την αίτηση ή και υπόθεση παρέλειψε να αποκαλύψει ουσιώδη για την υπόθεση και την Αίτηση και κατ΄ επέκταση για την κρίση του Δικαστηρίου γεγονότα. (β) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (γ) Η Αιτήτρια όχι μόνο παρέλειψε να αποκαλύψει ουσιώδη γεγονότα αλλά παρέστησε ψευδώς τα γεγονότα με στόχο να επιτύχει ενοχλητικό για τον Καθ΄ου η αίτηση διάταγμα τη στιγμή μάλιστα που ουδέν θέμα για ενδιάμεση θεραπεία τίθεται. (δ) Οι θεραπείες που ζητά η Αιτήτρια με την ενδιάμεση Αίτησή της ημερομηνίας 14.1.16 είναι ακριβώς οι ίδιες με τις αιτούμενες θεραπείες που ζητά στην κυρίως αίτηση. Εάν δοθούν οι αιτούμενες θεραπείες θα αποφασιστεί και η ουσία της υπόθεσης. (ε) Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια». (στ) Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα ήταν αντινομική ή και μη εύλογη υπό τις περιστάσεις. (ζ) Η Αιτήτρια δεν έχει αποκαλύψει οποιοδήποτε γεγονός για να δικαιούται ενδιάμεσης θεραπείας. (η) Δεν συντρέχουν υπέρ της Αιτήτριας λόγοι επιείκειας για την παραχώρηση στην Αιτήτρια της φύλαξης και/ή επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων. (θ) Η Αίτηση δεν είναι σύμφωνη με τον τύπο τον οποίο προβλέπει ο Περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικός Κανονισμός. (ι) Το συμφέρον των ανηλίκων επιβάλλει όπως μη εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα». Ο Καθ΄ου η αίτηση, στην ένορκο δήλωσή του ημερομηνίας 2.2.16 αναφέρει ότι μέχρι και τη μέρα που η Αιτήτρια εγκατέλειψε τη συζυγική στέγη ήταν ο ίδιος που στήριζε οικονομικά την Αιτήτρια και τα ανήλικα παιδιά τους αφού μέρους του μισθού της Αιτήτριας αποκοπτόταν ως δόση για δάνειο που είχαν συνάψει ενώ το υπόλοιπο του μισθού της το χρησιμοποιούσε για να καλύψει δικές της προσωπικές ανάγκες. Ως πατέρας προσπαθούσε να παράσχει στα παιδιά του όλες εκείνες τις υπηρεσίες που χρειάζονται για μια ήσυχη και επιμελημένη διαβίωση στη συζυγική οικία. Είναι γι΄ αυτό το λόγο που κατά τη διάρκεια της συμβίωσης του με την Αιτήτρια δούλευε αρκετές ώρες τη μέρα προκειμένου να μη λείψει τίποτε στην οικογένειά του. Μέχρι και τη διάσταση του άρεσε τις ώρες που δεν εργαζόταν να τις περνά με την οικογένειά του όσο πιο εποικοδομητικά μπορούσε. Μαζί με την Αιτήτρια και τα παιδιά τους πραγματοποιούσαν ταξίδια σε ξενοδοχεία περίπου 10 φορές το χρόνο, ενώ δύο φορές τη βδομάδα τουλάχιστον έπρεπε να φάνε όλοι μαζί σε κάποιο εστιατόριο και αυτό συνέβαινε εν μέρει και επειδή σπανίως η Αιτήτρια μαγείρευε. Οι ανήλικες αισθάνονταν και αισθάνονται κοντά του ασφάλεια και τη σιγουριά που πρέπει να νιώθουν τα παιδιά της ηλικίας τους και επιθυμούν για το λόγο αυτό να βρίσκονται μαζί του. Αντίθετα, η Αιτήτρια δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθει επαρκώς στα μητρικά της καθήκοντα, και δεν παρείχε ούτε παρέχει μέχρι σήμερα στα παιδιά τους το απαιτούμενο οικογενειακό περιβάλλον για τη ψυχική τους ισορροπία, την ολοκληρωμένη και υγιή ψυχοπνευματική τους ανάπτυξη και τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς τους. Κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης η Αιτήτρια δεν ασχολείτο καθόλου με τη συζυγική στέγη η οποία ήταν πάντα ακάθαρτη και ακατάστατη (Τεκμ. Α φωτογραφίες). Η Αιτήτρια ήταν αδιάφορη με τα ανήλικα παιδιά τους, αφού πολλές φορές αυτά πήγαιναν στο σχολείο με ασιδέρωτα και λερωμένα ρούχα. Η Αιτήτρια σπάνια μαγείρευε για τα παιδιά τους τα οποία έτρωγαν πότε στη μητέρα του, πότε στη μητέρα της Αιτήτριας και κάποτε έτρωγαν έτοιμο φαγητό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της αδιαφορίας της απέναντι στα παιδιά τους ήταν όταν αυτά έπιασαν ψείρες και παρέμεινε απαθής, χωρίς να κάνει καμία προσπάθεια να απαλλάξει τα παιδιά τους από τις ψείρες, παρά τις επίμονες παρακλήσεις του. Σήμερα η Αιτήτρια έχει αποχωρήσει από τη συζυγική στέγη και έχει πάρει μαζί της και τα ανήλικα παιδιά τους, εμποδίζει πεισματικά την επικοινωνία του μαζί τους και αρνείται να τους επιτρέψει να μεταβούν στο σχολείο τους με αποτέλεσμα να είναι ορατός ο κίνδυνος να απολέσουν το σχολικό έτος από απουσίες. Οι δικηγόροι του έχουν διαμαρτυρηθεί γι΄ αυτή την κατάσταση με επιστολή τους ημερ. 20.1.2016 προς το Γραφείο Ευημερίας Αμμοχώστου, το Διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου Σωτήρας στο οποίο φοιτούν οι ανήλικες και προς τον Αστυνομικό Διευθυντή Αμμοχώστου (Τεκμ. Β). Ουδέποτε εξύβρισε την Αιτήτρια, ούτε δημιούργησε καβγάδες και ποτέ δεν πραγματοποίησε αυτές τις ενέργειες μπροστά στα παιδιά τους. ΄Ηταν πάντα υπεύθυνος πατέρας απέναντι στα παιδιά του τα οποία δεν επιθυμούσε να τα καταστήσει κοινωνούς εντάσεων και διενέξεων. Η διάσταση επήλθε συνεπεία της απαράδεκτης συμπεριφοράς της Αιτήτριας προς το πρόσωπό του, η οποία επέμενε να αφήνει τη μητέρα της και την αδελφή της να επεμβαίνουν σε όλα τα θέματα τα οποία τους αφορούσαν και τα οποία έπρεπε κανονικά να επιλυθούν αποκλειστικά από τους ίδιους. Η μητέρα της και η αδελφή της επενέβαιναν στα πάντα, ιδιαίτερα στο μεγάλωμα των παιδιών. Όταν μάλωνε την κόρη του Λουΐζα, είτε επειδή κάπνιζε ενώ ήταν ανήλικη, είτε επειδή δημιουργούσε προβλήματα στο σχολείο με αποτέλεσμα να δέχεται παράπονα από τους καθηγητές της, είτε για άλλους λόγους, αυτή έφευγε από το σπίτι και φιλοξενείτο για κάποιο χρονικό διάστημα είτε στο σπίτι της γιαγιάς της είτε στο σπίτι της θείας της. Ο ίδιος παραπονιόταν στην Αιτήτρια ότι η συμπεριφορά αυτή των συγγενών της έκανε την ανήλικη πιο ατίθαση, αλλά αυτή συμφωνούσε σιωπηλά μαζί τους και δεν τους έβαζε ποτέ όριο. Στις 13.1.16, η Αιτήτρια βρίσκοντας ευκαιρία από μια ολιγόλεπτη απουσία του από το σπίτι, πήρε τις ανήλικες και έφυγε. ΄Εκτοτε παρεμποδίζει πεισματικά την επικοινωνία του μαζί τους και αρνείται να του απαντήσει το τηλέφωνο. Δεν γνωρίζει που έχει μεταφέρει τα ανήλικα η Αιτήτρια, ούτε και αν αυτές βρίσκονται καλά στην υγεία τους καθότι δεν του επιτρέπει να έχει μαζί τους ούτε καν τηλεφωνική επικοινωνία. Μετά την αρπαγή των ανηλίκων από τη συζυγική κατοικία, η Αιτήτρια έχει καταστήσει τις ανήλικες ομήρους οι οποίες πρέπει να υπακούουν τις επιθυμίες της. Η Αιτήτρια μέχρι τις 9.1.16 κατοικούσε στη συζυγική κατοικία η οποία αποκτήθηκε με δική του σχεδόν αποκλειστική συνεισφορά, ενώ μέχρι τη μέρα που η Αιτήτρια εγκατέλειψε τη συζυγική κατοικία αυτός ήταν που στήριζε οικονομικά την ίδια και τα ανήλικα. Το περιστατικό που ανάφερε η ενήλικη κόρη του Λουΐζα για να υποστηρίξει τη θέση της ότι ήταν βίαιος απέναντι της συνέβηκε πριν 7 χρόνια. Όταν είδε στην αυλή πεταμένα τα ρούχα της τα οποία ήταν βρεγμένα και είχαν άμμους της θάλασσας, ανησύχησε και τη ρώτησε τι συνέβηκε και αυτή αρνήθηκε να του απαντήσει. Πήρε τηλέφωνο κάποιους φίλους της και έμαθε ότι την ώρα μαθήματος αντί να είναι στο σχολείο της, πήγε με ένα άλλο αγόρι θάλασσα. Τότε ανησύχησε και επειδή ήταν ατίθαση και δεν τον άκουγε, κάλεσε στο σπίτι το θείο της να της μιλήσει. Η κόρη του Λουΐζα έχοντας τη συμπαράσταση της γιαγιάς και της θείας της δημιουργούσε συχνά προβλήματα και εντάσεις στο σπίτι. Το Μάιο δημιούργησε κάποια ένταση στο σπίτι εξαιτίας του ατίθασου χαρακτήρα της. Κατά τη διάρκεια του καυγά με την κόρη του απλά λογόφεραν, ούτε την έπιασε από το λαιμό, ούτε και την έβαλε στο πάτωμα, ούτε γονάτισε πάνω της όπως η ίδια είπε. Στις 9.1.16 ο ίδιος πήγε στο συντεχνιακό φαρμακείο να αγοράσει φάρμακα και η φαρμακοποιός τον πληροφόρησε ότι η Αιτήτρια της είχε ζητήσει να το διαγράψει από δικαιούχο και έτσι πλήρωσε την αξία των φαρμάκων. Όταν επέστρεψε στο σπίτι ανάφερε το πιο πάνω γεγονός στην Αιτήτρια και ότι ήταν «φτηνό» αυτό που έπραξε δεδομένης της οικονομικής συνεισφοράς του όλα τα χρόνια προς εκείνη, το συζυγικό οίκο και τα παιδιά τους αφού και μετά τη διάσταση εξακολουθούσε να συνεισφέρει οικονομικά στην κάλυψη των αναγκών. Ακολούθως, η Αιτήτρια έφυγε και πήγε στην οικία της μητέρας της. Ούτε έβρισε την Αιτήτρια, ούτε την απείλησε ότι θα τη σκοτώσει ή έκανε οτιδήποτε άλλο από αυτά που αναφέρει η κόρη του Λουΐζα. Πρόκειται για ψευδών και αβάσιμων ισχυρισμών με μοναδικό σκοπό να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι ήταν βίαιος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.,
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)(Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas,
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). ΄Εχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος σε συνάρτηση με τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο του 1990 (Ν 216/90). Σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)(α) του Ν. 216/90, η γονική μέριμνα είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων, οι οποίοι το ασκούν από κοινού. Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Ν. 216/90, αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς. Σύμφωνα με το άρθρο 6
(2)(α) του Ν. 216/90, η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει να αποβλέπει προς το συμφέρον του τέκνου, Ευγ. Στυλιανού ν. Βασ. Στυλιανού
(1993)1 ΑΑΔ 130, Διευθύντρια Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Ντούμα κ.ά.
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 1911). Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Κκουφού ν. Κκουφού
(1997)1 ΑΑΔ 1588, 1593: «Η διαμόρφωση κρίσης πάνω σε θέματα γονικής μέριμνας είναι έργο λεπτό και σύνθετο. Δεν είναι εγχείρημα που στοχεύει στην απόδοση ευθυνών ή στην επιβολή κύρωσης για μεμπτή συμπεριφορά. Γνώμονας είναι το συμφέρον του ανηλίκου και κατά την εκτίμησή του προσλαμβάνει σημασία το σύνολο των κριτηρίων». Στην υπόθεση Ιωαννίδης κ.ά. ν. Ιωαννίδη κ.ά.
(2002)1 (Γ) ΑΑΔ Σελ. 1446, 1452 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Στη διαδικασία αιτήσεων γονικής μέριμνας δεν υπάρχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Πρόκειται για διαδικασία εξεταστικού χαρακτήρα της οποίας, ο τελικός σκοπός είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση της ευημερίας και του συμφέροντος του ανηλίκου. Στα άρθρα 6 και 14 του νόμου, αναφέρεται ότι το κύριο κριτήριο για τη γονική μέριμνα είναι το συμφέρον του τέκνου. Πρόκειται για αρχή η οποία επαναλαμβάνεται συχνά στη νομολογία (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού (ανωτέρω) και Ιακωβίδης ν. Ιακωβίδη,
(2000)1 ΑΑΔ 1108 από την οποία και η πιο κάτω επιγραμματική διατύπωση της αρχής: «Η ύψιστη αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει πάντα να έχει υπόψιν σε τέτοιες υποθέσεις είναι η ευημερία του ανηλίκου»». Στην υπό εκδίκαση υπόθεση, θεωρώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση εφόσον η Αιτήτρια είναι η μητέρα των ανηλίκων, δηλαδή ένας εκ των δύο φορέων της γονικής μέριμνας και τόσο η ίδια όσο και ο Καθ΄ου η αίτηση, πατέρας των ανηλίκων, διαφωνούν ως προς την άσκηση της γονικής μέριμνας. Θα προχωρήσω να εξετάσω τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60, δηλαδή κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία στην κυρίως αίτηση. Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 2015, 2041 υιοθετείται απόσπασμα από το σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδοση, παραγ. 621 (σε μετάφραση): «Συζητήσιμη υπόθεση. .. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .». Στην Πουργουρίδης κ.ά. ν. Μέζου κ.ά. (ανωτέρω σελ. 207) αναφέρθηκε πως: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με την Odysseos (πιο πάνω) στη σελίδα 569 η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας.» Το Δικαστήριο, στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο, δεν θα καταλήξει σε ευρήματα στα πιο πάνω διαφιλονικούμενα θέματα τα οποία αποτελούν την ουσία της κυρίως αίτησης. Κρίνω ότι η Αιτήτρια έχει σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως αίτηση. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ΄ου η αίτηση έχανε τον έλεγχό του και επεδείκνυε βίαιη συμπεριφορά απέναντί της αλλά και απέναντι στα παιδιά του. Η Αιτήτρια αναφέρει ότι τους τελευταίους έξι μήνες κατήγγειλε τον Καθ΄ου η αίτηση για τρία διαφορετικά συμβάντα. Επισύναψε δε ιατρικό πιστοποιητικό από το Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου ημερ. 4.11.15 (Τεκμ. 21). Η κόρη των διαδίκων Λουΐζα επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας για τη βίαιη συμπεριφορά του Καθ΄ου η αίτηση. Ο Καθ΄ου η αίτηση αρνείται όλα τα ανωτέρω. Παραδέχεται όμως ότι πράγματι η Αιτήτρια έκανε καταγγελίες στην Αστυνομία. Παρόλο ότι ο Καθ΄ου η αίτηση αρνείται το περιστατικό του Μαΐου του 2015 όπως το περιέγραψε η κόρη του Λουΐζα, εντούτοις παραδέχεται ότι λογόφεραν. Περαιτέρω, ο Καθ΄ου η αίτηση παραδέχεται ότι κατά τη συμβίωση το ωράριο εργασίας της Αιτήτριας ήτο 07:00-14:40 και ο ίδιος ισχυρίζεται ότι εργαζόταν πολλές ώρες. Επομένως έμμεσα παραδέχεται ότι η Αιτήτρια έχει περισσότερο χρόνο ελεύθερο. Ο Καθ΄ου η αίτηση παραδέχεται επίσης ότι άφησε τις δύο ανήλικες θυγατέρες του μόνες στο σπίτι στις 13.1.2016, προσθέτει όμως ότι η απουσία του ήτο ολιγόλεπτη. Το Δικαστήριο, όπως προελέχθη, δεν θα καταλήξει σε ευρήματα αναφορικά με τους πιο πάνω αντικρουόμενους ισχυρισμούς. Όμως από τη μαρτυρία και τα παραδεκτά γεγονότα προκύπτει ότι η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως αίτηση. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα, παραπέμπω στην απόφαση M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co (ανωτέρω), όπου τονίστηκαν τα πιο κάτω (σελ. 1799): «Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στην απόφασή του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία». Εφόσον η τρίτη προϋπόθεση δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στις υποθέσεις των οικογενειακών διαφορών όπως η παρούσα. Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη (ανωτέρω) τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 427): «Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη προϋπόθεση από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32
(1). Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα.» Το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι προς το συμφέρον των ανηλίκων να ρυθμίσει άμεσα το θέμα της φύλαξης και του τόπου διαμονής των ανηλίκων. Η παράταση της αβεβαιότητας και ρύθμιση του εγερθέντος ζητήματος στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, θα οδηγούσε, κατά την κρίση μου, στη συνέχιση της αναστάτωσης των παιδιών και αυτό με κανένα τρόπο δεν μπορεί να αποκατασταθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. Καταλήγω ότι τηρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Θα εξετάσω στη συνέχεια το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Στη Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 (B) ΑΑΔ 788, 795 υιοθετείται απόσπασμα από την Films Rover Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1987)1 W.L.R 670, όπου αναφέρονται τα εξής: «Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν΄ αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν 'εσφαλμένη' με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή». Για τους λόγους που έχω επεξηγήσει ανωτέρω, το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Ο Καθ΄ου η αίτηση προβάλλει ως λόγο ένστασης ότι η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Είναι νομολογημένο ότι υπάρχει υποχρέωση στον Αιτητή, όταν ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς, να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Ουσιώδη είναι τα στοιχεία που είναι σημαντικά να τα γνωρίζει το Δικαστήριο. (Βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1995)1 (Α) ΑΑΔ 583, Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 2081, Μαυρομμάτη ν. Μιχαήλ
(2001)1 ΑΑΔ 467 Αποστόλου κ.ά. ν. Ιωάννου κ.ά.
(2012)1 (Α) ΑΑΔ 604, CTO Public Company Ltd κ.ά ν. Bat (Cyprus) Ltd κ.ά.,
(2012)1 (Α) ΑΑΔ 178). Το Δικαστήριο στην υπό κρίση αίτηση δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς και διέταξε την επίδοση της αίτησης και επομένως άκουσε και τις δύο πλευρές. Επομένως δεν εφαρμόζονται οι κανόνες για πλήρη αποκάλυψη (Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπ. της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2011)1 ΑΑΔ 816). Με την έκδοση προσωρινής θεραπείας δεν αποφασίζεται η ουσία της υπόθεσης. Τονίζω ότι όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην κυρίως αίτηση παραμένουν ζωντανά και θα αποφασιστούν όταν εξεταστεί η ουσία της υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka, D. D.
(1999)1 (Α) ΑΑΔ 225). Στα πλαίσια της παρούσας αίτησης δεν θα εκδώσω οποιοδήποτε διάταγμα επικοινωνίας του Καθ΄ου η αίτηση με τα ανήλικα. Ο Καθ΄ου η αίτηση είναι ελεύθερος να αποταθεί στο Δικαστήριο για τη ρύθμιση του θέματος αυτού. Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο η φύλαξη και φροντίδα των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων ανατίθεται στην Αιτήτρια. Εκδίδεται, περαιτέρω, προσωρινό διάταγμα με το οποίο καθορίζεται ως τόπος διαμονής των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, ο εκάστοτε τόπος διαμονής της Αιτήτριας στη Σωτήρα. Η επιμέλεια και οι λοιπές πτυχές της γονικής μέριμνας θα ασκούνται από κοινού και από τους δύο διαδίκους. Τα πιο πάνω διατάγματα θα ισχύουν μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της κυρίως αίτησης ή νεότερου διατάγματος του Δικαστηρίου. Η Αιτήτρια να υπογράψει εγγύηση €5.000. Η αιτούμενη θεραπεία Δ απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος του Καθ΄ου η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της κυρίως αίτησης και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) .......... Μ. Τουμαζή, Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο