← Κύπρος

Δημήτριου Τσακίρη ν. Μαρίας Ντουμάνα, Αρ. Αίτησης: 26/2015, 11/1/2017

Δημήτριου Τσακίρη ν. Μαρίας Ντουμάνα, Αρ. Αίτησης: 26/2015, 11/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ. Αρ. Αίτησης: 26/2015 Μεταξύ: Δημήτριου Τσακίρη του Ευστράτιου, από Ελλάδα, Γλυφάδα Αττικής, οδός Άθωνος αρ. 47 Αιτητή και Μαρίας Ντουμάνα, από Ελλάδα, Γλυφάδα Αττικής, οδός Κυνουρίας αρ. 12Β Καθ΄ ης η Αίτηση ----------------------------------- Αίτηση δια κλήσεως της Καθ΄ ης η αίτηση-Αιτήτριας ημερ. 10/2/2016 ------------------------------------ Ημερομηνία: 11 Ιανουαρίου,

  1. Εμφανίσεις: Για την Καθ΄ ης η αίτηση-Αιτήτρια: κ. Α. Χαβιαράς. Για τον Αιτητή-Καθ΄ ου η αίτηση: κ. Π. Χατζηπαναγιώτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής - Καθ΄ ου η αίτηση (κατωτέρω Καθ΄ ου η αίτηση) καταχώρησε, στις 31/3/2015, εναρκτήρια αίτηση ρύθμισης Περιουσιακών Σχέσεων Συζύγων. Νομική βάση της εναρκτήριας αίτησης είναι ο περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμος, Ν. 232/
  2. Σημειωτέον ότι και οι δύο διάδικοι είναι μόνιμοι κάτοικοι Γλυφάδας - Ελλάδας. Πριν την καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης και συγκεκριμένα, στις 17/2/2015, ο Καθ΄ ου η αίτηση, εξασφάλισε Διάταγμα με το οποίο επιτρέπετο η σφράγιση της παρούσας εναρκτήριας αίτησης, (βλ. Τεκμήριο 1 και 2 της ένορκης δήλωσης της δικηγόρου του ημερ. 12/5/2016). Ο Καθ΄ ου η αίτηση, στις 9/4/2015, καταχώρησε μονομερή αίτηση στη βάση της οποίας του επιτράπηκε, στις 14/4/2015, με διάταγμα του Δικαστηρίου, η επίδοση της εναρκτήριας αίτησης εκτός δικαιοδοσίας με διπλοσυστημένη επιστολή στη διεύθυνση της Καθ΄ ης η αίτηση - Αιτήτριας (κατωτέρω Αιτήτρια). Το εν λόγω Διάταγμα, στις 14/9/2015, όπως εμφαίνεται από το σχετικό πρακτικό, ακυρώθηκε από το Δικαστήριο. Τα πιο πάνω αποτελούν απάντηση στο αιτητικό αρ. 2 της παρούσας αίτησης δια κλήσεως με το οποίο ζητείται ο παραμερισμός του Διατάγματος ημερ. 14/4/
  3. Ακολούθως ο Καθ΄ ου η αίτηση και συγκεκριμένα, στις 10/9/2015, καταχώρησε νέα μονομερή αίτηση στη βάση της οποίας του επιτράπηκε, με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 14/9/2015, η επίδοση της εναρκτήριας αίτησης εκτός δικαιοδοσίας δια μέσου εταιρείας D.H.L., (Υπηρεσίας Ταχυμεταφορών). Τόσο η αίτηση δια κλήσεως, όσο και η ένσταση, υποστηρίζονται από αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις δικηγόρων που εργάζονται στα δικηγορικά γραφεία τα οποία εκπροσωπούν τους διαδίκους. Περαιτέρω, η Αιτήτρια, με άδεια του Δικαστηρίου, καταχώρησε, στις 3/10/2015, συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Πέραν των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω, ως αποτελούντα το ιστορικό της υπόθεσης, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η επίδοση της εναρκτήριας αίτησης έγινε κατά παράβαση του Ευρωπαϊκού Κανονισμού Ε.Κ. 1393/2007 και της Σύμβασης Ελλάδος - Κύπρου, Ν. 55/1984, γιατί έγινε με ταχυμεταφορέα, μέθοδος επίδοσης η οποία δεν επιτρέπεται. Επίσης, η νομική βάση της αίτησης του Καθ΄ ου η αίτηση για έκδοση διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας είναι λανθασμένη και δεν δύναται να παράξει έννομο αποτέλεσμα, γιατί στη νομική βάση δεν αναφέρονται τα πιο πάνω νομοθετήματα. Περαιτέρω, προς επίλυση των περιουσιακών διαφορών των διαδίκων καταχωρήθηκε η αγωγή με αριθμό καταθέσεως 2400/2015 ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών η οποία έχει ήδη εκδικαστεί την δικάσιμο Β/8 19/10/2015 (Τεκμήριο 1). Μεταξύ των επιδίκων θεμάτων ήταν ο λογαριασμός 101-10-530979-00 που διατηρούσαν οι διάδικοι στην Ελληνική Τράπεζα και για τον οποίο έχει καταχωρηθεί η παρούσα εναρκτήρια αίτηση. Επισυνάπτονται, ως Τεκμήριο 2, οι έγγραφες προτάσεις των διαδίκων οι οποίες κατατέθηκαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, στη σχετική ένορκη δήλωση της ένστασης του, ισχυρίζεται εν συντομία ότι η επίδοση της εναρκτήριας αίτησης έγινε κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, ο δε Ε.Κ. 1393/2007 έγινε με σκοπό να διευκολύνει και να επιταχύνει τους τρόπους επίδοσης εγγράφων και όχι για να ταλαιπωρεί τους διαδίκους, η δε χρησιμοποίηση άλλου τρόπου επίδοσης κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου δεν καθιστά άκυρη την επίδοση και ούτε αναφέρεται κάτι τέτοιο στον Ε.Κ. 1393/
  4. Ο εν λόγω Κανονισμός υπερισχύει των διμερών συμβάσεων, Ν. 55/1984 και ως εκ τούτου η νομική βάση της αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας είναι ορθή. Η καταχώριση της Γενικής Αίτησης με την οποία ζητείτο η άδεια για σφράγιση της εναρκτήριας αίτησης περιουσιακών διαφορών έγινε στις 10/2/2015 (Τεκμήριο 1 και 2), ενώ δεν φαίνεται από την ένορκη δήλωση και το σχετικό τεκμήριο της αγωγής αρ. 2400/2015 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών η ημερομηνία καταχώρησης της εν λόγω αγωγής. Η αγωγή αρ. 2400/2015 την οποία καταχώρησε η Αιτήτρια, δεν εξειδικεύει την περιουσία, η αύξηση της οποίας συνιστά το αντικείμενο της απόδοσης της συνεισφοράς της και ποια ήταν επακριβώς η αξίωση της. Περαιτέρω, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, στις 22/3/2016, εξέδωσε την αρ. Απόφαση 1884/2016 με την οποία απέρριψε την αγωγή της Αιτήτριας και την καταδίκασε σε €500 έξοδα, (Τεκμήριο 3). Ως εκ τούτου ενώπιον του Πρωτοδικείου Αθηνών δεν εκκρεμεί οποιαδήποτε υπόθεση. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση αναφέρεται ότι η Αιτήτρια, στις 10/5/2016, καταχώρησε Έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης ημερ. 22/3/2016, (Τεκμήριο 1), και ως εκ τούτου η ενώπιον των Ελληνικών Δικαστηρίων διαδικασία δεν μπορεί να θεωρείται ως ολοκληρωθείσα. Η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Ως προελέχθη, η επίδοση της εναρκτήριας αίτησης στην Αιτήτρια έγινε με Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 14/9/2015, το οποίο επέτρεψε την επίδοση της εκτός δικαιοδοσίας μέσω της εταιρείας D.H.L. (Υπηρεσία Ταχυμεταφορών). Το πιο πάνω διάταγμα εκδόθηκε κατόπιν καταχώρησης μονομερούς αίτησης του Καθ΄ ου η αίτηση, ημερ. 10/9/
  5. Ως νομική βάση της πιο πάνω αίτησης, αναφέρονται οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Δ.2, Θ.1,2, Δ.5 Θ.2 και 9, Δ. 48 Θ.8,9,10 (Α.1) (ε), Δ.6, οι περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικοί Κανονισμοί, και ο Ν. 23/1990 άρθρα 2 και
  6. Το ερώτημα, το οποίο καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο, είναι κατά πόσο η επίδοση της εναρκτήριας αίτησης διά εταιρείας D.H.L. (Υπηρεσίας Ταχυμεταφορών) έγινε με τρόπο σύμφωνο με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό Ε.Κ. 1393/
  7. Ο Ε.Κ. 1393/2007 εφαρμόζεται υποχρεωτικά σε όλα τα Κράτη Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η υποχρεωτική εφαρμογή του έχει την έννοια ότι οι πρόνοιες του δεν μπορούν να παρακαμφθούν από τον Εθνικό Δικαστή και να εφαρμοστεί άλλος τρόπος επίδοσης από αυτούς που προβλέπονται στον Κανονισμό. Όπως ορίζει το προοίμιο αρ. 23 του Κανονισμού, ο εν λόγω Κανονισμός υπερισχύει των διατάξεων διμερών ή πολυμερών συμφωνιών ή διακανονισμών με το ίδιο αντικείμενο που συνάπτονται από τα κράτη μέλη, δεν εμποδίζει όμως τη διατήρηση ή τη σύναψη από τα κράτη μέλη συμφωνιών ή διακανονισμών, με σκοπό την επιτάχυνση ή την απλούστευση της διαβίβασης των πράξεων εφόσον συνάδουν με τις διατάξεις του. Ο Ε.Ε. 1393/2007, αποτελεί ευρωπαϊκή νομοθεσία η οποία υπερισχύει του ημεδαπού δικαίου δυνάμει του άρθρου 1Α του Συντάγματος. Η σύμβαση αποτελεί υποδεέστερο κανόνα δικαίου εφόσον αποτελεί μια διεθνή συμφωνία αυξημένης ισχύος έναντι οποιουδήποτε ημεδαπού νόμου, όχι όμως υπέρτερης ισχύος έναντι του Ευρωπαϊκού δικαίου (βλ. TLAIS ENTER PRISES LTD v. HER MAJESTY'S REVENUE & CUSTOMS

(2015)1 A.A.Δ.). Το πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού ορίζεται στο άρθρο 1. Εφαρμόζεται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις με εξαίρεση τις φορολογικές, τελωνειακές ή διοικητικές υποθέσεις ή όταν πρόκειται για την ευθύνη Κράτους (acta jure imperii). Τα μέσα και οι τρόποι επίδοσης ορίζονται στα άρθρα 2 έως 16 του Κανονισμού. Από το πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού, όπως προβλέπει ο ίδιος ο Κανονισμός, αποκλείονται μόνο δύο περιπτώσεις επίδοσης και κοινοποίησης δικαστικής πράξης μεταξύ των κρατών μελών· όταν είναι άγνωστη η διεύθυνση του παραλήπτη της πράξης, (άρθρο 1
(2)), και επίσης στην περίπτωση επίδοσης ή κοινοποίησης πράξεων στον εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο του ενδιαφερόμενου στο κράτος μέλος όπου γίνεται η δίκη, ανεξάρτητα από τον τόπο διαμονής του ενδιαφερόμενου. Οι τρόποι οι οποίοι προβλέπονται από τον Κανονισμό για τη διαβίβαση και επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων είναι: (α) μέσω των Αρχών Διαβίβασης και Παραλαβής, (β) μέσω των Διπλωματικών ή προξενικών αρχών, (γ) δια ταχυδρόμησης, και (δ) με άμεση κοινοποίηση. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, επέδωσε, ως προελέχθη, την εναρκτήρια αίτηση στην Αιτήτρια, δια εταιρείας D.H.L., ήτοι, Υπηρεσίας Ταχυμεταφορών. Επικαλέστηκε, ο δικηγόρος του Καθ΄ ου η αίτηση, προκειμένου να υποστηρίξει την νομιμότητα της επίδοσης το άρθρο 14 του Κανονισμού. Το άρθρο 14 του Ε.Κ. 1393/2007 ορίζει ότι: «
  1. Κάθε κράτος μέλος δύναται να επιδίδει ή να κοινοποιεί δικαστικές πράξεις απευθείας δια των ταχυδρομικών υπηρεσιών σε κατοίκους άλλου κράτους μέλους με συστημένη επιστολή με απόδειξη παραλαβής ή ισοδύναμο έγγραφο». Είναι η κρίση μου, ότι το εν λόγω άρθρο παρέχει στο ίδιο το κράτος τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τον πιο πάνω τρόπο επίδοσης και όχι στον διάδικο. Γίνεται δηλαδή η επίδοση επιμέλεια ή φροντίδι του Κράτους και μόνο. Η μόνη δυνατότητα η οποία παρέχεται σε διάδικο για απευθείας επίδοση ή κοινοποίηση δικαστικών πράξεων, είναι αυτή του άρθρου 15 του Κανονισμού όπου και πάλι η απευθείας επίδοση επιτρέπεται μόνο μέσω δικαστικών λειτουργών, υπαλλήλων ή άλλων αρμόδιων προσώπων του κράτους μέλους παραλαβής και υπό την προϋπόθεση ότι αυτό επιτρέπεται από τη νομοθεσία του συγκεκριμένου κράτους. Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων μου και ενόψει της υπεροχής του Ευρωπαϊκού Κανονισμού έναντι της ημεδαπής νομοθεσίας και των διμερών συμβάσεων, κρίνω ως παράνομη την επίδοση της εναρκτήριας αίτησης στην Αιτήτρια. Η πιο πάνω κατάληξη, μου αποστερεί την εξουσία να εξετάσω οποιεσδήποτε άλλες παραμέτρους όπως αυτές αποτυπώνονται στις λοιπές θεραπείες της παρούσας αίτησης ημερ. 10/2/
  2. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η επίδοση της εναρκτήριας αίτησης στην Αιτήτρια. Η εναρκτήρια αίτηση ορίζεται για επίδοση στις 23/2/
  3. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση-Αιτήτριας και εναντίον του Αιτητή-Καθ΄ ου η αίτηση. (Υπ.) ......... Μ. Τσαγγαρίδης, Δ. /ααγ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.