Σταύρου Αντωνίου ν. Αυγούστας Παπαδοπούλου, Αρ. Αίτησης: 584/16, 26/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ. Αρ. Αίτησης: 584/16 Μεταξύ: Σταύρου Αντωνίου Αιτητή και Αυγούστας Παπαδοπούλου Καθ΄ ης η Αίτηση ----------------------------------- Ενδιάμεση αίτηση ημερ. 22/11/2016 ----------------------------------- Ημερομηνία: 26 Ιανουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κα Μ. Θρασυβούλου για Μιχάλης Βορκάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για την Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Λ. Βραχίμης για Ελένη Βραχίμη & Σία. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής, στις 22/11/2016, καταχώρησε την πιο πάνω μονομερή αίτηση με την οποία αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να ρυθμίζεται η άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας με την ανήλικη θυγατέρα του Ευαλένα, ως ακολούθως: i. Κάθε Δευτέρα από η ώρα 17:30 μέχρι η ώρα 21:00, κάθε Τετάρτη και Παρασκευή από η ώρα 16:00 μέχρι η ώρα 21:
- ii. Κάθε πρώτο Σάββατο του μήνα από η ώρα 09:00 μέχρι η ώρα 21:
- iii. Κάθε τρίτη Κυριακή του μήνα από η ώρα 09:00 μέχρι η ώρα 19:
- iv. Την ημέρα των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς από η ώρα 10:00 μέχρι η ώρα 21:
- Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της πιο πάνω μονομερούς αιτήσεως, διέταξε την επίδοση της στην Καθ΄ ης η αίτηση. Η Καθ΄ ης η αίτηση, εμφανίστηκε στο Δικαστήριο και στις 9/12/2016 καταχώρησε ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι πιο κάτω: «Α. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας αφού ο αιτητής αντί της καταχώρισης της παρούσας αίτησης όφειλε να καταχωρίσει ανταπαίτηση στην αίτηση γονικής μέριμνας με αριθμό 574/16 που καταχώρισε στις 17 Νοεμβρίου 2016 η καθ΄ ης η αίτηση και η οποία είχε επιδοθεί στον αιτητή στις 18 Νοεμβρίου 2016 πριν την καταχώριση από αυτόν της πιο πάνω αίτησης. Β. Η αίτηση του αιτητή είναι καταχρηστική διότι ο αιτητής προωθεί παράλληλα αντιφατικά αιτήματα αφού από τη μια αμφισβητεί το κατά πόσο η ανήλικη θα διαμένει μαζί με την καθ΄ ης η αίτηση και την ίδια στιγμή θεωρεί ως δεδομένο ότι θα μένει μαζί της και ζητά ρύθμιση της επικοινωνίας του μαζί της. Γ. Υπάρχει υφιστάμενο στάτους κβο το οποίο συμφωνήθηκε από τα δύο μέρη, σύμφωνα με το οποίο ο αιτητής έχει επικοινωνία με την ανήλικη δύο απογεύματα την βδομάδα και δεν μπορεί με προσωρινό διάταγμα να αλλάξει η υφιστάμενη ρύθμιση. Δ. Δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Ε. Είναι αντίθετο προς το συμφέρον της ανήλικης να μειωθεί ο χρόνος που βρίσκεται με την μητέρα της πέραν του χρόνου που έχει συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων και εφαρμόζεται τα τελευταία δύο χρόνια. ΣΤ. Τα συμφέρον της ανήλικης επιβάλλει όπως απορριφθεί η αίτηση του αιτητή αφού είναι αδύνατο να εφαρμοστεί η αιτούμενη θεραπεία. Ζ. Ο αιτητής δεν έχει πραγματική επιθυμία να έχει επαφή με την ανήλικη όπως ζητά στην αίτηση του και η αίτηση του είναι εκδικητική. Η. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι αντίθετη προς το συμφέρον της ανήλικης. Θ. Ο αιτητής επικαλείται στην αίτηση αναληθή στοιχεία και/ή αποκρύβει από το Δικαστήριο την αλήθεια και/ή παραπλανεί το Δικαστήριο». Με βάση τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων είναι παραδεκτά γεγονότα ότι οι διάδικοι είναι οι γονείς της ανήλικης Ευαλένας, η οποία γεννήθηκε στις 13/2/
- Οι διάδικοι διατηρούσαν δεσμό ο οποίος διακόπηκε κατά τον Αιτητή στις 10/9/2014, κατά δε την Καθ΄ ης η αίτηση στις 12/9/
- Είναι επίσης παραδεκτό ότι από τη διάσταση η ανήλικη διαμένει με τη μητέρα της στην «οικογενειακή στέγη», ο δε Αιτητής μετά τη διάσταση διαμένει σ΄ άλλο διαμέρισμα. Κατά τον Αιτητή, παρόλο που προσπάθησε να έχει επικοινωνία και διανυκτέρευση με την ανήλικη, τελικά συμφώνησε με την Καθ΄ ης η αίτηση όπως η επικοινωνία του γίνεται δύο φορές την εβδομάδα, ήτοι κάθε Τετάρτη και Παρασκευή από η ώρα 16:30 μέχρι η ώρα 21:
- Προσπάθειες του για διεύρυνση της επικοινωνίας του προσέκρουσαν στην άρνηση της Καθ΄ ης η αίτηση. Για το θέμα αυτό, η Καθ΄ ης η αίτηση αναφέρει ότι το συμφωνηθέν πρόγραμμα επικοινωνίας ήταν κάθε Τετάρτη από η ώρα 17:00 μέχρι η ώρα 20:00 και κάθε Παρασκευή από η ώρα 16:00 μέχρι η ώρα 20:00 και ότι το πρόγραμμα αυτό το επέλεξε ο Αιτητής έτσι ώστε να είναι ελεύθερος για να ασχολείται με τις άλλες του δραστηριότητες, τις οποίες και εκτενώς αναφέρει στην ένορκη της δήλωση. Στις 9/11/2016, λόγω ενός επεισοδίου, διεκόπη η επικοινωνία του Αιτητή. Για το τι πραγματικά συνέβηκε την ημέρα εκείνη οι εκδοχές των διαδίκων διίστανται. Δεν κρίνω ότι έχει σημασία η λεπτομερής αναφορά των εκδοχών των διαδίκων. Εν πάση περιπτώσει κατά την Καθ΄ ης η αίτηση, το γεγονός αυτό, το οποίο συνδέεται με την παρουσία άλλης γυναίκας με την οποία διατηρεί δεσμό ο Αιτητής και τα όσα σχετικά συνέβηκαν την ημέρα εκείνη επηρέασαν αρνητικά την ανήλικη δημιουργώντας της ανασφάλειες. Η Καθ΄ ης η αίτηση αναφέρεται σ΄ ότι ο Αιτητής δεν αφιερώνει ουσιαστικό χρόνο για να κάνει δραστηριότητες με την Ευαλένα, και ότι συνηθίζει την επικοινωνία με την ανήλικη να την ασκεί όχι στην οικία του, αλλά στην οικία των γονέων του, όπου η ανήλικη έρχεται σε συναναστροφή με τα μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά του αδελφού του Αιτητή. Στο σημείο αυτό, η Καθ΄ ης η αίτηση αναφέρεται σ΄ ένα συμβάν που έγινε μεταξύ της ανήλικης και της εξάδελφης της Ειρήνης, ηλικίας 11 ετών. Για ευνόητους λόγους δεν κρίνεται αναγκαία η λεπτομερής αναφορά στη φύση και το περιεχόμενο του συμβάντος. Η Καθ΄ ης η αίτηση αναφέρεται με λεπτομέρεια (παρ. 38, 39 της ένορκης δήλωσης της) στο πρόγραμμα που έχει διευθετήσει για την ανήλικη, εμμένοντας στη θέση της ότι ο χρόνος επικοινωνίας του Αιτητή είναι αυτός που ο ίδιος καθόρισε ότι έχει διαθέσιμο για την Ευαλένα και ότι επέκταση του χρόνου αυτού θα επηρεάσει το πρόγραμμα αυτό και θα ταράξει την ψυχική ηρεμία και την ρουτίνα της Ευαλένας. Τέλος, η Καθ΄ ης η αίτηση δηλώνει ότι δεν έχει ένσταση να συνεχίσει ο Αιτητής να έχει επικοινωνία όπως συμφωνήθηκε και τηρείται τα δύο τελευταία χρόνια με ασφαλιστικές δικλείδες, ότι δηλαδή δεν θα φέρνει την Ευαλένα σε επαφή με την Ειρήνη και με τρίτες γυναίκες με τις οποίες διατηρεί δεσμό. Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να τονίσω ότι έγιναν προσπάθειες για φιλική διευθέτηση της μονομερούς αιτήσεως. Οι προσπάθειες αυτές τελεσφόρησαν μόνο ως προς την προσωρινή ρύθμιση της επικοινωνίας του Αιτητή κατά τη διάρκεια των εορτών των Χριστουγέννων, ρύθμιση η οποία αποτυπώνεται στο εκ συμφώνου εκδοθέν προσωρινό διάταγμα ημερ. 22/12/
- Η ακρόαση της μονομερούς αιτήσεως διεξήχθηκε με τις αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις και τα επιχειρήματα των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Το δικαίωμα επικοινωνίας ρυθμίζεται από το άρθρο 17 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου, Ν. 216/1990, οι διατάξεις του οποίου έχουν ως κατωτέρω: «17.
- Ο γονέας με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο διατηρεί το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας μ΄ αυτό.
- Σε περίπτωση διαφωνίας όσον αφορά την άσκηση του δικαιώματος, προσωπικής επικοινωνίας, αποφασίζει το Δικαστήριο.
- Στην απόφαση του το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και εφαρμόζει κατ΄ αναλογία τις πρόνοιες του άρθρου 6». Προτού προχωρήσω στην εξέταση της υπό κρίση αίτησης, θεωρώ αναγκαίο να παραπέμψω στα πιο κάτω αποσπάσματα, από τη βιβλιογραφία και τη νομολογία, τα οποία είναι άκρως διαφωτιστικά ως προς τη φύση, τη λειτουργία και τον σκοπό του δικαιώματος επικοινωνίας. Η πρώτη παραπομπή, γίνεται στο βιβλίο της Μανωλεδάκη, Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙ, Έκδοση Δ΄, σελίδες 327-328, όπου αναφέρονται τα πιο κάτω: «Ο κύριος σκοπός του δικαιώματος επικοινωνίας είναι η ικανοποίηση του αισθήματος της αγάπης μεταξύ του γονέα και του παιδιού και η αποφυγή της αποξένωσης τους· κατά δεύτερο λόγο όμως με το δικαίωμα επικοινωνίας πετυχαίνεται στην πράξη και κάποιος έλεγχος του γονέα με τον οποίο μένει ο ανήλικος από μέρους του άλλου γονέα». «Σύμφωνα με το άρθρο 1520 § 3 οι ειδικότερες λεπτομέρειες του δικαιώματος επικοινωνίας ρυθμίζονται κάθε φορά από το δικαστήριο, το οποίο, συνεπώς, αποφασίζει για το χρόνο (συχνότητα και χρονική διάρκεια) και τον τόπο της επικοινωνίας ή για το είδος της». Η δεύτερη παραπομπή γίνεται στην πρόσφατη απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, στην υπόθεση Αθηνά Ξενίδου και Ευαγόρα Οικονομίδη, Έφεση αρ. 28/14, 7/4/2015, όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Στην Στυλιανού v. Στυλιανού
(1993)1 ΑΑΔ 131, λέχθηκαν τ΄ ακόλουθα σχετικά με τα ζητήματα που εξετάζονται στην παρούσα αίτηση: 'Όπως αναγνωρίστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην R. v. U.K
(1987)Times, 9th July (Series A Judgments and Decisions Vol. 121), η πρόσβαση του γονέα στο τέκνο αποτελεί πτυχή του δικαιώματος του ανθρώπου για οικογενειακή ζωή που κατοχυρώνεται από το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. (Βλ. επίσης Ν. 39/62). Στην Κύπρο το δικαίωμα αυτό επίσης διασφαλίζεται από τις πρόνοιες του Άρθρου 15 του Συντάγματος. Όπως εξηγείται όμως στην υπόθεση RE KD (A minor)
(1988)1 All E.R. 577 (H.L) το δικαίωμα μπορεί να περιοριστεί εφόσον δεν ασκείται προς όφελος του σκοπού για τον οποίο παρέχεται, που δεν είναι άλλος από την συμβολή στην ευημερία του τέκνου». Είναι γεγονός ότι στην παρούσα υπόθεση υπήρχε ένα καθεστώς πραγμάτων (status quo) στη βάση του οποίου λειτουργούσε η επικοινωνία του Αιτητή με τη θυγατέρα του και το οποίο διακόπηκε. Για τα πιο πάνω, οι ισχυρισμοί των διαδίκων γονέων διίστανται. Κατά τον Αιτητή, η επικοινωνία γινόταν κάθε Τετάρτη και Παρασκευή από τις 16:30 μέχρι και την 21:
- Κατά την Καθ΄ ης η αίτηση η επικοινωνία γινόταν τις πιο πάνω ημέρες, αλλά μεταξύ των ωρών για μεν την Τετάρτη 17:00 μέχρι 20:00 και την Παρασκευή 16:00 μέχρι 20:
- Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η επιθυμία του για αύξηση των ημερών και των ωρών επικοινωνίας του προσέκρουε στην άρνηση της Καθ΄ ης η αίτηση. Η Καθ΄ ης η αίτηση, ισχυρίζεται ότι το πιο πάνω πλαίσιο επικοινωνίας διαμορφώθηκε από κοινού με τον Αιτητή με γνώμονα τον ελεύθερο χρόνο του Αιτητή, όταν δηλαδή αυτός δεν θα ήταν απασχολημένος με τις άλλες του δραστηριότητες. Ως προς το επεισόδιο το οποίο συνέβηκε στις 9/11/2016 και το οποίο είχε αρνητικές συνέπειες στην εφαρμογή του πιο πάνω πλαισίου επικοινωνίας, οι θέσεις των διαδίκων, ως προς τα γεγονότα που έλαβαν χώρα διίστανται. Όπως ήδη προανάφερα δεν κρίνεται αναγκαία η εκτενής αναφορά. Καλούμαι, ως δικαστής του Οικογενειακού Δικαίου, να προσφέρω ουσιαστικά, λύση στην διαφορά των διαδίκων. Κατευθύνω λοιπόν την σκέψη και την κρίση μου στα λεχθέντα από τη νομολογία, ότι δηλαδή ο δικαστής του Οικογενειακού Δικαίου λειτουργεί, κατά το μεγαλύτερο μέρος της δικαιοδοσίας του στον ευαίσθητο και πιο σοβαρό κοινωνικό χώρο, αυτό των οικογενειακών σχέσεων, και ότι ο σκοπός του θα πρέπει να είναι η διόρθωση ή ο περιορισμός της περαιτέρω επιδείνωσης της οικογενειακής σχέσης, με σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στα μέλη της. (βλ. Κατσουρίδη v. Κατσουρίδης
(1997)1 Α.Α.Δ. 415). Τα πιο πάνω αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία και βαρύτητα σε υποθέσεις γονικής μέριμνας, ως η παρούσα, όπου κύριο κριτήριο είναι το συμφέρον του ανηλίκου. Όπως εύστοχα ανέφερε το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο στην απόφαση Μαρία Μαυρονικόλα v. Άντη Ξάνθου
(2011)1 Α.Α.Δ., 293: «Θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι οι γονείς έχουν συλλογική ευθύνη για την, όσο το δυνατό, πιο ομαλή ανάπτυξη των οικογενειακών δεσμών και ταυτοχρόνως αυξημένη υποχρέωση απάλειψης ή μείωσης των τραυματικών επιπτώσεων ενός διαζυγίου στα παιδιά τους». Έχω αναφέρει το πιο πάνω απόσπασμα, διότι έχω αντιληφθεί μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, αλλά και τις προσπάθειες που έγιναν για φιλική διευθέτηση της διαφοράς ότι τα αισθήματα τα οποία τρέφει ο ένας γονέας για τον άλλο, είναι έντονα και έκδηλα αρνητικά. Θα αρκεσθώ στην πιο πάνω απλή διαπίστωση η οποία είναι αρκετή για να αναφερθώ, επί του προκειμένου, στο πιο κάτω εύστοχο απόσπασμα από την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Φ. Κατσούρη v. M. Χατζηνικόλα
(2010)1 Α.Α.Δ.: «Η αντιπαράθεση των γονέων και η αντιπαλότητα τους μέσα από δικαστικές διαδικασίες αντιστρατεύεται στα συμφέροντα και την ευημερία των ανηλίκων τέκνων τους». Έχοντας κατά νουν, όλα τα πιο πάνω αναφερθέντα, θα προχωρήσω κατωτέρω να εξετάσω κατά πόσο θα πρέπει να προχωρήσω σε έκδοση προσωρινού διατάγματος ή θα πρέπει να αφήσω τα πράγματα να συνεχίσουν με βάση το όποιο υφιστάμενο status quo και επίσης εάν, σε περίπτωση έκδοσης προσωρινού διατάγματος, το εύρος της όποιας ρύθμισης περιορίζεται από τα υφιστάμενα πλαίσια του status quo ή όχι. Είναι η γνώμη μου ότι πρέπει ευθύς εξ΄ αρχής να σημειωθεί ότι το status quo στις υποθέσεις γονικής μέριμνας δεν αφορά κινητά ή ακίνητα πράγματα, ως οι αστικές υποθέσεις. Είναι κατά την άποψη μου, επιβεβλημένο για τον οικογενειακό δικαστή να προσμετρά και άλλους παράγοντες όπως στην προκειμένη περίπτωση, το συμφέρον του ανηλίκου, αλλά και την ανάγκη για λήξη ή τουλάχιστον για μια προσωρινή ανακωχή της αντιπαράθεσης και της αντιπαλότητας των γονέων. Το τελευταίο επιτυγχάνεται, αναμφίβολα, με την σταθερότητα και βεβαιότητα την οποία εξασφαλίζει η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος. Τούτο απαντά και στο ερώτημα της έκδοσης ή μη προσωρινού διατάγματος. Ως προς το εύρος της ρύθμισης και χωρίς να αποκλίνω δραστικά από την ισχύουσα κατάσταση πραγμάτων, θεωρώ ότι η διεύρυνση της επικοινωνίας με την προσθήκη ακόμη μίας ημέρας και συγκεκριμένα της Κυριακής ανά δεκαπενθήμερο, δεν αντιστρατεύεται τα συμφέροντα της ανήλικης ούτε μπορεί να λειτουργήσει ως ανυπέρβλητο εμπόδιο στον προγραμματισμό της ζωής της ανήλικης. Θεωρώ, επίσης, βάσιμη τη θέση της Καθ΄ ης η αίτηση όπως αυτή διατυπώνεται στην παράγραφο 31 της ένορκης της δήλωσης, ότι δηλαδή θα πρέπει να τεθούν ασφαλιστικές δικλείδες στην άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας, για λόγους προστασίας της ανήλικης όπως εξ΄ άλλου έγινε στο προσωρινό εκ συμφώνου διάταγμα με το οποίο ρυθμίστηκε προσωρινά το θέμα των εορτών των Χριστουγέννων. Περαιτέρω, η έκδοση του προσωρινού διατάγματος, με το οποίο στην ουσία καθορίζεται ότι η Καθ΄ ης η αίτηση είναι ο γονέας με τον οποίο νόμιμα διαμένει το παιδί, απαντά και στους φόβους που εκφράζει η Καθ΄ ης η αίτηση περί κινδύνου να επιχειρήσει μονομερώς ο Αιτητής να παραλάβει την ανήλικη, πράγμα που θα προκαλέσει τεράστια αναστάτωση στην ανήλικη, (βλ. παρ. 35 της ένορκης δήλωσης της). Έχουν προβληθεί, από την Καθ΄ ης η αίτηση, οι προδικαστικές ενστάσεις της κατάχρησης της διαδικασίας, οι οποίες συνιστούν τους λόγους «Α και Β» της ένστασης της και οι οποίοι έχουν ήδη παρατεθεί. Άξονες των πιο πάνω ενστάσεων συνιστά το γεγονός ότι η Καθ΄ ης η αίτηση στις 17/11/2016 καταχώρησε την αίτηση Γονικής Μέριμνας με αρ. 574/16 και παράλληλα καταχώρησε και αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, οι οποίες επιδόθηκαν στον Αιτητή στις 18/11/2016, (Τεκμήριο Β και Γ της ένορκης δήλωσης της). Με την ενδιάμεση αίτηση η Καθ΄ ης η αίτηση, όπως φαίνεται από το Τεκμήριο Γ αιτείται την προσωρινή ανάθεση σ΄ αυτήν της φύλαξης και φροντίδας της ανήλικης και επιπρόσθετα καθορισμό του τόπου διαμονής της, ως ο τόπος διαμονής της ανήλικης. Σύμφωνα με την Καθ΄ ης η αίτηση, ο Αιτητής, στις 25/11/2016, εμφανίστηκε στην ενδιάμεση αίτηση και δήλωσε ότι έχει ένσταση στα πιο πάνω αιτήματα της. Στη βάση των πιο πάνω γεγονότων, και στο στάδιο που βρίσκεται η ενώπιον μου διαδικασία, δεν διαβλέπω οποιονδήποτε κίνδυνο έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων, αφού δεν εκκρεμεί οποιοδήποτε αίτημα του Αιτητή για ανάθεση σ΄ αυτόν της φύλαξης της ανήλικης. Όπως προανάφερα η έκδοση προσωρινού διατάγματος, συνιστά στην ουσία και αναγνώριση μέσω διατάγματος ότι η Καθ΄ ης η αίτηση είναι ο γονέας με τον οποίο διαμένει το παιδί στον τόπο διαμονής της. Το τελευταίο, ενδεχόμενα να αφαιρεί από τον Καθ΄ ου η αίτηση οποιοδήποτε βάσιμο νομικό ή πραγματικό λόγο ένστασης του στο πιο πάνω αίτημά της. Με βάση τα πιο πάνω λεχθέντα καταλήγω στην έκδοση του πιο κάτω προσωρινού διατάγματος: Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα μέχρι περατώσεως της κυρίως αιτήσεως ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, με το οποίο ρυθμίζεται η άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας του Αιτητή με το ανήλικο τέκνο των διαδίκων Ευαλένα, ως ακολούθως: (α) Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή από η ώρα 16:30 μέχρι η ώρα 20:30. (β) Εκ περιτροπής, κάθε δεύτερη Κυριακή από η ώρα 11:00 μέχρι η ώρα 16:00. Ο Αιτητής διατάσσεται όπως πραγματοποιεί την πιο πάνω επικοινωνία με την ανήλικη θυγατέρα του, λαμβάνοντας όλα τα απαραίτητα μέτρα, έτσι ώστε η ανήλικη να μην έρχεται σε επαφή με την εξαδέλφη της Ειρήνη και με οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο με το οποίο ο Αιτητής διατηρεί δεσμό ή συμβιώνει. Ο Αιτητής διατάσσεται όπως παραλαμβάνει την ως άνω ανήλικη από την Καθ΄ ης η αίτηση στην οικία της και όπως την επιστρέφει στην Καθ΄ ης η αίτηση στην οικία της. Η Καθ΄ ης η αίτηση διατάσσεται όπως παραδίδει την ως άνω ανήλικη στον Αιτητή στην οικία της και όπως την παραλαμβάνει από τον Αιτητή στην οικία της. Το παρόν διάταγμα αρχίζει την εφαρμογή του την 26 Ιανουαρίου 2017. Ως προς τα έξοδα, κρίνω ορθό και δίκαιο, όπως η κάθε πλευρά επωμισθεί τα έξοδά της. (Υπ.) ............ Μ. Τσαγγαρίδης, Δ.