← Κύπρος

Αναστασίας Παπαγιώργη ν. Ανδρέα Καλλένου, Αρ. Αίτησης: 189/2016, 27/1/2017

Αναστασίας Παπαγιώργη ν. Ανδρέα Καλλένου, Αρ. Αίτησης: 189/2016, 27/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ. Αρ. Αίτησης: 189/2016 Μεταξύ: Αναστασίας Παπαγιώργη Αιτήτριας και Ανδρέα Καλλένου Καθ΄ ου η Αίτηση ----------------------------------- Μονομερής αίτηση ημερ. 17/11/2016 ------------------------------------ Ημερομηνία: 27 Ιανουαρίου,

  1. Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Μ. Τσιαννή. Για Καθ΄ ου η αίτηση: κα Λ. Δικωμίτου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια, μέσα στα πλαίσια καταχώρησης εναρκτήριας αίτησής της, καταχώρησε στις 17/11/2016 την παρούσα αίτηση με την οποία αξιώνει την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να καθορίζεται η συνεισφορά του Καθ΄ ου η αίτηση, στη διατροφή του παιδιού τους Θεοφάνη, στο ποσό των €500 μηνιαίως. Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της μονομερούς αιτήσεως διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ ου η αίτηση. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, στις 18/9/2016, καταχώρησε ένσταση στην οποία καταγράφονται εννέα λόγοι ένστασης. Δεν κρίνεται, για σκοπούς της παρούσας απόφασης, αναγκαία η παράθεση τους. Το Δικαστήριο θα εξετάσει όσους λόγους ουσιαστικά προωθούνται με την αγόρευση του Καθ΄ ου η αίτηση. Τόσο η αίτηση, όσο και η ένσταση, υποστηρίζονται αντίστοιχα με τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Περαιτέρω καταχωρήθηκαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, η μεν Αιτήτρια στις 23/12/2016, ο δε Καθ΄ ου η αίτηση στις 4/1/
  2. Θα παραθέσω κατωτέρω κατά τρόπο συνοπτικό, πλην όμως ουσιαστικό, τα γεγονότα τα οποία είναι σχετικά με την παρούσα υπόθεση, ως υπόθεσης διατροφής, και με γνώμονα πάντα ότι η παρούσα διαδικασία αφορά ενδιάμεση διαδικασία. Πράττοντας τούτο, δεν σημαίνει ότι το Δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας, όπως αυτή περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και στα επισυναφθέντα τεκμήρια. Οι διάδικοι είναι πρώην σύζυγοι. Ο γάμος τους τελέστηκε στις 10/4/2010 και λύθηκε στις 24/6/
  3. Έκτοτε, η Αιτήτρια μαζί με το παιδί τους, το οποίο γεννήθηκε στις 6/3/2011, διέμενε στον συζυγικό οίκο μέχρι και τον Ιούλιο του 2016, οπότε μαζί με το παιδί τους μετακόμισε στο σπίτι της μητέρας της στη Λεμεσό. Σύμφωνα με την Αιτήτρια εξακολουθεί να έρχεται στη Λευκωσία και να διαμένει στον πρώην συζυγικό οίκο 1 με 2 βράδια την εβδομάδα. Εξακολουθεί δε να έρχεται στη Λευκωσία 1 με 2 φορές την εβδομάδα μαζί με το παιδί για να επικοινωνεί με τον Καθ΄ ου η αίτηση. Διατηρεί κατάστημα στη Λεμεσό όπου πωλεί Σοκολάτες και Ζαχαρωτά και είναι εμπορική αντιπρόσωπος και διοργανώνει εκδηλώσεις. Το καθαρό εισόδημα της από την εργασία της είναι €600 μηνιαίως. Ο Καθ΄ ου η αίτηση εργάζεται στον Δήμο Λακατάμιας με μισθό €1200 μηνιαίως πλέον 13ο μισθό. Ενοικιάζει λυόμενο υποστατικό του και λαμβάνει το ποσό των €150 μηνιαίως. Καλλιεργεί τριφύλλι που του αποφέρει εισόδημα €2.500 ετησίως. Είναι ιδιοκτήτης ενός οχήματος Mercedes E220 και μιας μοτοσυκλέτας αξίας πέραν των €20.
  4. Ως προς τις δυνάμεις των διαδίκων, η θέση του Καθ΄ ου η αίτηση, είναι ότι πέραν του μισθού της, η Αιτήτρια έχει και άλλα εισοδήματα καθώς είναι εμπορική αντιπρόσωπος δύο εταιρειών τις οποία κατονομάζει και άλλων δύο εταιρειών τις οποίες δεν γνωρίζει τα ονόματα τους. Παραδέχεται τον μισθό του, ως προς δε το ενοίκιο που λαμβάνει ισχυρίζεται ότι αυτό είναι €50 μηνιαίως. Η Αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια δύο οχημάτων συνολικής αξίας €11.
  5. Ισχυρίζεται επίσης, ότι η Αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια μιας κατοικίας στις Πλάτρες την οποία ενοικιάζει και λαμβάνει ενοίκιο, ισχυρισμό τον οποίο η Αιτήτρια αντικρούει ισχυριζόμενη ότι η οικία στις Πλάτρες, ανήκει κατά ½ μερίδιο στην ίδια και στη μητέρα της και δεν ενοικιάζεται. Είναι παραδεκτό γεγονός, ότι ο πρώην συζυγικός οίκος ανήκει κατά ½ μερίδιο και στους δύο τους. Για τον οίκο αυτό υφίσταται στεγαστικό δάνειο με δόση ύψους €500 μηνιαίως. Ως προς τα έξοδα διατροφής του παιδιού τους, οι απόψεις των διαδίκων διίστανται. Παρατίθεται κατωτέρω συγκριτικός πίνακας με τις εκατέρωθεν θέσεις: Λεπτομέρειες Αιτήτρια Καθ΄ ου η αίτηση 1) Διατροφή €250,00 €100,00 2) Ένδυση - Υπόδηση € 70,00 € 20,00 3) Ιδιαίτερα Αγγλικά και Γυμναστικής € 67,00 € 00,00 4) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και φαρμακείο € 70,00 € 00,00 5) Ψυχαγωγία, παιχνίδια, δώρα €180,00 € 50,00 6) Μεταφορικά €100,00 € 00,00 7) Αναλογία για ρεύμα, νερό και άλλα €100,00 € 50,00 8) Νηπιαγωγείο και έκτακτα νηπιαγωγείου € 91,50 € 50,00 ΣΥΝΟΛΟ €918,50 €270,00 Ως προς τα προσωπικά έξοδα διατροφής και συντήρησης του Καθ΄ ου η αίτηση παραθέτω κατωτέρω αυτούσια τη θέση του: «
  6. Εγώ εργάζομαι στο Δήμο Λακατάμιας με μηνιαία εισοδήματα εκ €1200,00σ και έχω να αντιμετωπίσω, έξοδα τηλεφώνου και internet εκ €80, ποσό εκ €100,00σ μηνιαίως δια λογαριασμό ρεύματος και θέρμανση μηνιαίως. Επίσης ξοδεύω μηνιαίως ποσό εκ €280,00σ για τη διατροφή μου και €300,00σ για άδεια, ασφάλεια, συντήρηση οχήματος και καύσιμα κίνησης, καθότι καθημερινά μεταβαίνω από το Δάλι στη Λακατάμια όπου βρίσκεται η εργασία μου και επίσης μεταβαίνω και στη Λεμεσό όταν δεν έρχεται η Αιτήτρια Λευκωσία για να παραλάβω και να επιστρέψω πίσω το ανήλικο τέκνο μας, ιατροφαρμακευτική ασφάλεια €12,00 η οποία λειτουργεί και προς όφελος του ανηλίκου, €500,00 για στεγαστικό δάνειο (για το συζυγικό οίκο του οποίου είμαστε ιδιοκτήτες ίνα ½ μερίδιο πλην όμως η μηνιαία δόση του δανείου καταβάλλεται από εμένα) όπως και τα έξοδα του παιδιού κατά τις μέρες που διαμένει μαζί μου». Ως προς τη συνεισφορά του, ο Καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι το ποσό των €150 μηνιαίως είναι το ποσό το οποίο θα πρέπει να συνεισφέρει για τη διατροφή του παιδιού τους. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Προβάλλεται από τον Καθ' ου η αίτηση η θέση ότι στην συγκεκριμένη ενδιάμεση αίτηση υπήρξε εκ μέρους της Αιτήτριας απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Το Δικαστήριο, όπως ήδη έχει αναφερθεί, δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα. Αντίθετα, διέταξε την επίδοση της στον Καθ' ου η αίτηση. Η ενέργεια αυτή του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την νομολογία, μετέτρεψε την μονομερή αίτηση σε αίτηση δια κλήσεως, (βλ. Κώστας Σμυρνιός,

(2000)1 Α.Α.Δ. 43, Μαρκιτανή ν. Μαρκιτανή
(2000)1 Α.Α.Δ.). Στην Κυριακίδης ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2011)1Β Α.Α.Δ. 816, κρίθηκε ότι στις περιπτώσεις όπου διατάσσεται η επίδοση της αίτησης δεν ισχύουν οι αυστηροί κανόνες αποκάλυψης αφού το Δικαστήριο δεν ασκεί την διακριτική του εξουσία στην απουσία των διαδίκων, (βλ. επίσης The Royal Bank of Scotland v. Πλοίου Kallia", Αγωγή Ναυτοδικείου 14/11- 12/1/02). Περαιτέρω, το γεγονός της μετατροπής της μονομερούς αιτήσεως σε αίτηση δια κλήσεως, ως ανωτέρω, καθιστά αβάσιμο τον ισχυρισμό του Καθ΄ ου η αίτηση περί μη συνδρομής του κατεπείγοντος. Είναι καλώς γνωστό ότι η συνδρομή του κατεπείγοντος αποτελεί δικαιοδοτικό όρο της εξουσίας του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος μονομερώς. Στην παρούσα αίτηση το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς. Επομένως δεν εγείρεται στην παρούσα αίτηση, θέμα εξέτασης του κατεπείγοντος. Στην παρούσα αίτηση κρίνω ότι συντρέχουν και οι τρεις προϋποθέσεις τις οποίες θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/
  1. Η δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση ότι προσφέρει ως συνεισφορά του για τη διατροφή του παιδιού του, στην ουσία συνιστά μη αμφισβήτηση της συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/
  2. Ό,τι στην ουσία αμφισβητεί ο Καθ΄ ου η αίτηση, είναι την αξίωση της Αιτήτριας για προσωρινό καθορισμό της συνεισφοράς του στο ποσό των €500 μηνιαίως. Μετά τα πιο πάνω αναφερθέντα, θα προχωρήσω κατωτέρω στον καθορισμό της συνεισφοράς του Καθ΄ ου η αίτηση, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι πρόκειται για ενδιάμεση διαδικασία και αντλώντας, παράλληλα καθοδήγηση από τις αποφάσεις του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο κατά το στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε ευρήματα επί της μαρτυρίας, η δε εξέταση της ενώπιον του μαρτυρίας, γίνεται με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Περαιτέρω, σε υποθέσεις διατροφής, όπως η παρούσα, ο καθορισμός της συνεισφοράς των γονέων στη διατροφή του παιδιού τους γίνεται στις παραμέτρους του άρθρου 33
(1)του Ν. 216/90, οι οποίοι παράμετροι, ήτοι οικονομικές δυνάμεις των γονέων, έξοδα ανηλίκου, είναι πρωτίστως μαθηματικής φύσης παράμετροι. Μάλιστα, σύμφωνα με τη Νομολογία, Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδης
(1998)
(1)Α.Α.Δ., το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής παιδιού, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Ως προς το θέμα της εισοδηματικής δυνατότητας των υπόχρεων γονέων θα πρέπει να τονισθεί ότι το καθήκον αυτό βαραίνει και τους δυο διαδίκους σε σχέση με τα δικά τους εισοδήματα και περαιτέρω σε υποθέσεις διατροφής η εισοδηματική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον άλλο γονέα, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους ίδιους τους γονείς. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1418, όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Όπως έχει η σχετική νομοθετική διάταξη (βλ. άρθρο 33
(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν. 216/90) η υποχρέωση για διατροφή των ανηλίκων τέκνων μίας οικογένειας ανήκει και στους δυο γονείς, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του καθενός. Έχουν και οι δύο υποχρέωση όπως προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των πραγματικών τους εισοδημάτων και όχι μόνο των εξόδων τους. Στην υπόθεση Ette v. Ette
(1965)1 All E.R. 341, 346 έχει λεχθεί ότι όταν ο Καθ' ου η αίτηση δεν προβαίνει ο ίδιος σε ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη σχετικά με την οικονομική του κατάσταση, τότε το Δικαστήριο μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του επαγγέλματος του και το τι κερδίζουν άλλοι στο ίδιο επάγγελμα, να υπολογίσει ότι ο Καθ' ου η αίτηση έχει ψηλότερα, απ' ότι ισχυρίζεται, εισοδήματα. Η αρχή αυτή συνάδει και με τον κανόνα ότι εκεί που κάποιος έχει την αποκλειστική γνώση γεγονότων, οφείλει να τα αποδείξει (βλ. Tarapoulouzis v. District Officer
(1962)C.L.R. 91 και Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδης κ.α.
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1386, 1390). Επομένως σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους ίδιους τους γονείς, των αντιστοίχων εισοδημάτων τους. Το δε δικαστήριο, προβαίνει σε πλήρη έρευνα αυτών των στοιχείων. Περαιτέρω αναφέρουμε ότι από σχετική νομολογία φαίνεται ότι το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη όχι μόνο τα πραγματικά εισοδήματα αλλά και την ικανότητα του Καθ' ου η αίτηση να κερδίζει (his potential earning capacity) (Βλ. Klucinsky v. Klucinsky
(1953)1 All E.R. 683 και McEwan
(1972)2 All. E.R. 708)». Η παραπομπή στον συγκριτικό πίνακα των εξόδων του παιδιού αποκαλύπτει τη μεγάλη διάσταση που υπάρχει μεταξύ των διαδίκων για τα μηνιαία έξοδα διατροφής του ανηλίκου. Κατά την Αιτήτρια είναι €918,50 μηνιαίως, κατά δε τον Καθ΄ ου η αίτηση είναι €270 μηνιαίως. Διάσταση υπάρχει μεταξύ τους και ως προς την αναγκαιότητα ορισμένων εξόδων του παιδιού για τους λόγους που ο καθένας τους ισχυρίζεται, όπως είναι τα έξοδα για τα ιδιαίτερα Αγγλικά και Γυμναστικής, Μεταφορικά, ως επίσης και για την Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του παιδιού. Ως προς τη θέση της Αιτήτριας για αναλογία ανηλίκου για «ρεύμα, νερό και άλλα €100 μηνιαίως» η πιο πάνω θέση της δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Προσκρούει στην αρχή που καθιερώθηκε στην υπόθεση Irina Bondarenko Παπαντωνίου v. Χαράλαμπου Παπαντωνίου, Έφεση Αρ. 7/2010, Δ.Ο.Δ. 24/10/2011, όπου αναφέρονται: «Δεν είναι δυνατή ....η αναζήτηση ποσού που αφορά αποκλειστικά και μόνο τον οικογενειακό προϋπολογισμό σ΄ ότι αφορά τα επιμέρους κονδύλια του νερού, του ηλεκτρισμού και του τηλεφώνου .... Ο επιμερισμός τέτοιων κονδυλίων θα ήταν δυνατό μόνο εάν ο ανήλικος είχε επ΄ ονόματι του (που δεν είναι εφικτό) λογαριασμό για τηλέφωνο, internet κ.λ.π.». Επίσης, απόλυτα σχετική με το πιο πάνω θέμα είναι και η απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Χριστίνα Χαραλάμπους v. Χαράλαμπου Χαραλάμπους
(2010)1Β Α.Α.Δ.
  1. Για τον συζυγικό οίκο, ο οποίος ανήκει κατά ½ μερίδιο σε κάθε διάδικο, υπάρχει δάνειο με μηνιαία δόση €
  2. Θα πρέπει στο σημείο αυτό να τονισθεί ότι η ύπαρξη χρεών, σε υποθέσεις διατροφής ανηλίκων, δεν απαλλάσσει τους υπόχρεους προς συνεισφορά γονείς από την εκ του νόμου υποχρέωσή τους, για συνεισφορά στη διατροφή του παιδιού τους, γιατί, σύμφωνα με τη νομολογία, η διατροφή ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται των οιονδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους, (βλ. Δημητρίου v. Περδίου, ανωτέρω). Ως προς τις δυνάμεις των γονέων, θεωρώ ότι οι διάδικοι δεν έχουν προβεί σε πλήρη αποκάλυψη τους. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι τα καθαρά εισοδήματα από τις διάφορες επαγγελματικές της δραστηριότητες είναι €600 μηνιαίως, χωρίς όμως να προσκομίσει στο Δικαστήριο οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο. Από την άλλη ο Καθ΄ ου η αίτηση ουδεμία σαφή θέση διατυπώνει ως προς την ενασχόληση του με καλλιέργεια τριφυλλιού η οποία του αποφέρει, κατά την Αιτήτρια, €2.500 ετησίως. Ως προς δε το εισόδημα του Καθ΄ ου η αίτηση από ενοικίαση περιουσιακού του στοιχείου, το οποίο του αποφέρει κατά την Αιτήτρια εισόδημα €150 μηνιαίως, κατά δε τον ίδιο €50 μηνιαίως, παρατηρώ ότι θα ήταν ορθότερο για τον Καθ΄ ου η αίτηση, στη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση να επισυνάψει πέραν του ενοικιαστηρίου εγγράφου και σχετικές αποδείξεις είσπραξης του ενοικίου. Με βάση τις πιο πάνω διαπιστώσεις, κρίνω ως λογική και δίκαιη την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος με το οποίο να καθορίζεται η συνεισφορά του Καθ΄ ου η αίτηση στη διατροφή του παιδιού του στο ποσό των €260 μηνιαίως. Το πιο πάνω ποσό, θεωρώ, στο παρόν στάδιο, ότι είναι εντός των οικονομικών δυνατοτήτων του Καθ΄ ου η αίτηση. Συνακόλουθα, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ ου η αίτηση, όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από 17/11/2016 και την αντίστοιχη ημέρα κάθε επόμενου μηνός το ποσό των €260 μηνιαίως, ως συνεισφορά του για τη διατροφή του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων Θεοφάνη. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης, σε καμία περίπτωση όμως θα είναι εναντίον της Αιτήτριας. (Υπ.) ............ Μ. Τσαγγαρίδης, Δ. /ααγ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.