← Κύπρος

WANG YANG ν. YIN GUOHUA, Αρ. Αίτησης: 300 / 2016, 23/1/2017

WANG YANG ν. YIN GUOHUA, Αρ. Αίτησης: 300 / 2016, 23/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2017:2 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας Ενώπιον: Ρ. Προκοπίου, Δ. Αρ. Αίτησης: 300 / 2016 Μεταξύ: WANG YANG Αιτητής και YIN GUOHUA Καθ' ης η Αίτηση Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 19/7/2016 Ημερομηνία: 23 Ιανουαρίου 2017 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: Αρετή Χαριδήμου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (για ν' ακούσει απόφαση: κα. Παντελίδου) Για την Καθ' ης η Αίτηση: Μιχάλης Β. Ιωάννου, Έλενα Ιωάννου και Άνθια Ιωάννου (για ν' ακούσει απόφαση: κα. Α. Ιωάννου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την εναρκτήρια αίτηση υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο, ο Αιτητής επιζητεί την έκδοση διαταγμάτων ανάθεσης της γονικής μέριμνας, φύλαξης, επιμέλειας και φροντίδας του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων σε αμφοτέρους τους διαδίκους, καθορισμού του τόπου διαμονής του, ρύθμισης της επικοινωνίας του γονέα με τον οποίο δεν θα διαμένει ο ανήλικος και απαγόρευσης της εξόδου του από την Κύπρο. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης, στις 19/7/16, ο Αιτητής κατεχώρησε και την υπό κρίση μονομερή αίτηση με την οποία ζητά τις εξής προσωρινές θεραπείες:

  1. Διατάγματα απαγόρευσης της εξόδου του ανηλίκου από την Κύπρο (θεραπείες (α), (β) και (γ)).
  2. Διάταγμα ρύθμισης της επικοινωνίας του Αιτητή με τον ανήλικο από η ώρα 9.00π.μ. της Κυριακής μέχρι η ώρα 13.10.μ.μ. της Τετάρτης, με διανυκτέρευση (θεραπεία (δ)). Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Αιτητή που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση του, αμφότεροι οι διάδικοι κατάγονται από την Κίνα και κατοικούν στη Λεμεσό. Ο μεν Αιτητής διαμένει στην Κύπρο τα τελευταία 13 χρόνια, η δε Καθ' ης Αίτηση, η οποία κατά το έτος 2015 απέκτησε την κυπριακή υπηκοότητα, τα τελευταία 16 χρόνια. Στις 12/8/2009 παντρεύτηκαν και στις 4/1/10 απέκτησαν τον ανήλικο YINHAI WANG (στο εξής «ο ανήλικος»). Τον Ιανουάριο του 2016 επήλθε διάσταση στις σχέσεις των διαδίκων, οπόταν και η Καθ' ης η Αίτηση εγκατέλειψε το συζυγικό οίκο μαζί με τον ανήλικο. Έκτοτε η Καθ' ης η Αίτηση με τον ανήλικο διαμένουν μαζί με τον πατέρα της πρώτης σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στη Λεμεσό. Αποτελεί ισχυρισμό του Αιτητή πως αν και τον Ιανουάριο του 2016 οι διάδικοι συμφώνησαν όπως ο ανήλικος διαμένει μαζί με τον Αιτητή κάθε εβδομάδα από Κυριακή μέχρι και Τετάρτη, εντούτοις ένα μήνα περίπου πριν την καταχώρηση της αίτησης, όταν μετέβηκε για να παραλάβει τον ανήλικο από το διαμέρισμα της Καθ' ης η Αίτηση, δεν βρήκε κανένα στο διαμέρισμα της. Προσπάθησε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με την Καθ' ης η Αίτηση, αλλά αυτή δεν ανταποκρινόταν στις κλήσεις του, με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να παραλάβει τον ανήλικο αλλά ούτε και να επικοινωνήσει μαζί του για τις επόμενες δύο μέρες. Περαιτέρω, ο Αιτητής αναφέρει ότι πρόσφατα, δηλαδή δύο εβδομάδες πριν την καταχώρηση της αίτησης, συναντήθηκε με την Jacqueline Natar, στενή φίλη της οικογένειας, η οποία τον πληροφόρησε για την επιθυμία της Καθ' ης η Αίτηση να εγκαταλείψει την Κύπρο με τον ανήλικο και να εγκατασταθεί σε άλλη χώρα ή και την Κίνα. Σύμφωνα με τον Αιτητή, η Καθ' ης η Αίτηση ταξιδεύει κάθε χρόνο και πάντα εξέφραζε την επιθυμία να φύγει από την Κύπρο. Είναι η θέση του του Αιτητή πως το ενδεχόμενο η Καθ' ης η Αίτηση να εγκαταλείψει την Κύπρο με τον ανήλικο θα ήταν καταστροφικό για τον ίδιο αλλά και τον ανήλικο αφού ενδέχεται να χάσει κάθε επαφή και επικοινωνία μαζί του. Στη βάση των πιο πάνω, με την υπό κρίση αίτηση, ο Αιτητής ζητά την έκδοση διαταγμάτων που να απαγορεύουν στην Καθ' ης η Αίτηση να απομακρύνει τον ανήλικο εκτός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και ιδιαίτερα εκτός Κύπρου χωρίς να εξασφαλίσει προηγούμενα γραπτή άδεια και/ή συγκατάθεση του Αιτητή και/ή χωρίς διάταγμα του Δικαστηρίου, να διατάσσονται οι Αρμόδιες Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, ήτοι όλα τα αεροδρόμια, λιμάνια, μαρίνες και οδοφράγματα να θέσουν το όνομα του ανηλίκου στον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδος από την Κύπρο απαγορεύεται (STOP LIST) μέχρι ενηλικίωσης του και/ή μέχρι νεότερου διατάγματος του Δικαστηρίου και να απαγορεύουν στην Καθ' ης η Αίτηση και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπηρέτες της από του να μεταφέρουν τον ανήλικο εκτός της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων της Κύπρου χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Πρόσθετα των ανωτέρω, ο Αιτητής επιζητεί και την έκδοση δικαστικού διατάγματος που να ρυθμίζει την επικοινωνία του με τον ανήλικο. Είναι η θέση του Αιτητή πως τέτοιο διάταγμα είναι απαραίτητο αφού η απουσία σωστής και σταθερής επικοινωνίας του πατέρα με τον ανήλικο υιό του αποβαίνει σε βάρος του ανήλικου και αναστατώνει το πρόγραμμα του. Σύμφωνα με τον Αιτητή, μετά τη διάσταση, αυτός διαμένει σε άνετο διαμέρισμα με όλο τον απαραίτητο οικιακό εξοπλισμό όπου ο ανήλικος μπορεί να διαμένει και να διανυκτερεύει χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα. Επιλαμβανόμενο το Δικαστήριο της ως άνω μονομερούς αίτησης, εξέδωσε στις 19/7/16 προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται η έξοδος του ανήλικου από την Κύπρο χωρίς την γραπτή συγκατάθεση αμφοτέρων των διαδίκων ή χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Το εν λόγω διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο στις 26/7/16, ενώ παράλληλα δόθηκαν οδηγίες για επίδοση της αίτησης στην Καθ' ης η Αίτηση αναφορικά με τις υπόλοιπες θεραπείες. Μετά την επίδοση της μονομερούς αίτησης και του διατάγματος στην Καθ' ης η Αίτηση, η τελευταία εμφανίστηκε μέσω δικηγόρου στη διαδικασία και την 1/8/16 κατεχώρησε ένσταση προβάλλοντας δεκαεπτά λόγους προς ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος και απόρριψης της αίτησης στο σύνολο της. Οι λόγοι που προβάλλει η Καθ' ης η Αίτηση προς απόρριψη της αίτησης αφορούν τόσο διαδικαστικά θέματα όσο και θέματα ουσίας. Ενόψει του ότι στην πλειοψηφία τους αλληλοκαλύπτονται, τους συνοψίζω ως ακολούθως:
  3. Ο Αιτητής προέβη σε ένορκο δήλωση σε γλώσσα άλλη από τη μητρική του - Λόγος (ξ)
  4. Η υιοθέτηση ενόρκως του περιεχομένου της κυρίως αίτησης δεν το καθιστά μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου - Λόγος (π)
  5. Η νομική βάση της αίτησης είναι εσφαλμένη - Λόγος (ρ)
  6. Απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος - Λόγοι (δ), (θ), (μ)
  7. Ο Αιτητής προέβη σε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, αναληθείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς - Λόγοι (α), (ε) και (η)
  8. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων - Λόγοι (δ), (ζ), (ι), (κ), (λ)
  9. Παράλειψη του Αιτητή να προσκομίσει οποιοδήποτε ως έγγραφο προς υποστήριξη των ισχυρισμών του - Λόγος (ν)
  10. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή στην ένορκη δήλωση του είναι άσχετοι με τα αιτήματα του και αφορούν θέματα που έχουν σχέση με επικοινωνία με το ανήλικο και όχι θέματα γονικής μέριμνας - Λόγος (γ)
  11. Οι αξιώσεις της μονομερούς αίτησης είναι οι ίδιες με τις αξιώσεις της εναρκτήριας αίτησης - Λόγος (ο)
  12. Η αίτηση έχει εκδικητικό χαρακτήρα - Λόγος (β) Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση, με την οποία η τελευταία απορρίπτει τους πλείστους ισχυρισμούς του Αιτητή, πλην του γάμου της με τον τελευταίο, της γέννησης του ανηλίκου, της διάστασης στη σχέση με τον Αιτητή και στη χωριστή διαμονή της με τον ανήλικο έκτοτε. Η Καθ' ης η Αίτηση, η οποία παρουσιάζει τη δική της εκδοχή σε σχέση με τα γεγονότα που οδήγησαν στη διάσταση, αναφέρει ότι δεν γνωρίζει που διαμένει ο Αιτητής μετά που επήλθε ρήξη στις σχέσεις τους. Απορρίπτει τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι αυτή προτίθεται να εγκαταλείψει σύντομα την Κύπρο με τον ανήλικο και ισχυρίζεται ότι η «δήθεν» πληροφόρηση του Αιτητή επί τούτου από την Jacqueline Natar, είναι αναληθής ισχυρισμός του τελευταίου. Είναι η θέση της ότι από τον Ιούλιο του έτους 2008 μέχρι και σήμερα εργάζεται συνεχώς σε διάφορους εργοδότες, ενοικιάζει πλέον οικία όπου διαμένει με τον ανήλικο και τον πατέρα της, έχει μόνιμους δεσμούς με την Κύπρο και δεν προτίθεται να εγκαταλείψει τη χώρα. Επιπλέον, η Καθ' ης η Αίτηση, ισχυριζόμενη ότι ο Αιτητής στο παρελθόν άσκησε φυσική βία εναντίον της, ανεφέρθη σε δυο συγκεκριμένα περιστατικά κατά τα οποία, σύμφωνα με την ίδια, ο Αιτητής άσκησε βία προς αυτήν. Προς υποστήριξη των εν λόγω ισχυρισμών της, η Καθ' ης η Αίτηση κατέθεσε διάφορα τεκμήρια όπως φωτογραφίες, αποδείξεις καταβολής τελών σε νοσοκομεία, καταθέσεις στην αστυνομία, βεβαιώσεις των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, έγγραφα εργοδότησης, αντίγραφο διαβατηρίου καθώς και ενοικιαστήρια έγγραφα. Η ακροαματική διαδικασία πραγματοποιήθηκε με τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων. Δεν κρίνεται σκόπιμη η αυτούσια παράθεση στο κείμενο της παρούσας απόφασης του περιεχομένου της πλήρους επιχειρηματολογίας των συνηγόρων, αναφορά σε αυτό γίνεται πιο κάτω όπου τούτο είναι αναγκαίο. Έχω εξετάσει με προσοχή την αίτηση, την ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων αλλά και τα όσα οι συνήγοροι ανέφεραν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Ενόψει του γεγονότος πως με την υπό κρίση αίτηση το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει επί δυο διαφορετικών ζητημάτων, ήτοι της απαγόρευσης της εξόδου του ανηλίκου από την Κύπρο αφ' ενός και της ρύθμισης της επικοινωνίας του Αιτητή με το ανήλικο αφ' ετέρου, ανάλογη θα είναι και η προσέγγιση μου. Σημειώνω στο στάδιο αυτό ότι η ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση καταπιάνεται σχεδόν αποκλειστικά με τα θέματα που αφορούν την αιτούμενη απαγόρευση της εξόδου του ανήλικου από τη Κύπρο, ενώ ουσιαστικά καμία αναφορά γίνεται σε σχέση με το αίτημα για ρύθμιση της επικοινωνίας. Προτού προχωρήσω με την εξέταση της ουσίας της αίτησης αναφορικά με τα δύο ζητήματα που εγείρονται, κρίνω σκόπιμο όπως πρώτα ασχοληθώ με τα διαδικαστικά θέματα που εγείρει η Καθ' ης η αίτηση με την ένσταση της. Αποτελεί λόγο ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση ότι «ενώ η μητρική γλώσσα του Αιτητή είναι η κινέζικη και δεν έχει καλή γνώση της αγγλικής γλώσσας τούτος προέβη σε ένορκο δήλωση άλλη από την μητρική του γλώσσα ενώ δεν γνωρίζει και δεν αντιλαμβάνεται την αγγλική γλώσσα» - Λόγος ένστασης (ξ). Αναφορικά με το θέμα αυτό, σημειώνω κατ' αρχήν ότι αποτελεί πάγια αρχή της νομολογίας πως η ένορκη δήλωση συνιστά μαρτυρία και συνεπώς πρέπει να είναι συντεταγμένη σε γλώσσα κατανοητή στον ενόρκως δηλούντα (βλ. Saab Abbad Nazar [2003] 1 Α.Α.Δ. 772). Στην παρούσα περίπτωση όμως, η μόνη αναφορά που γίνεται από την Καθ' ης η Αίτηση για το θέμα αυτό είναι στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης της και περιορίζεται απλά στο ότι ο Αιτητής «δεν έχει εξαίρετη γνώση της αγγλικής γλώσσας όπως αυτός ισχυρίζεται». Πέραν αυτής της γενικής και αόριστης αναφοράς, καμιά άλλη μαρτυρία έχει προσκομιστεί που είτε να τεκμηριώνει τον ισχυρισμό αυτό της Καθ' ης η Αίτηση είτε που να αντικρούει τη βεβαίωση του Πρωτοκολλητή επί της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή ότι ο τελευταίος «ορκίστηκε ενώπιον του» την εν λόγω δήλωση στην αγγλική γλώσσα, για την οποία ο ίδιος ο Αιτητής αναφέρει ότι έχει εξαιρετική γνώση, τόσο στο προφορικό όσο και στο γραπτό λόγο. Ούτε όμως ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση ανέφερε οτιδήποτε σε σχέση με το θέμα αυτό κατά την αγόρευση του. Στη βάση των πιο πάνω, αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. Περαιτέρω, σύμφωνα με την Καθ' ης η Αίτηση, η υιοθέτηση ενόρκως του περιεχομένου της κυρίως αίτησης δεν το καθιστά μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου (Λόγος ένστασης (π)). Προς υποστήριξη του προβαλλόμενου λόγου, ο συνήγορος της Αιτήτριας κατά την αγόρευση του, παρέπεμψε το Δικαστήριο στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Interpartemental Concern "Uralmetrom" v. Besuno Ltd [2004] 1 Α.Α.Δ.
  13. Στην εν λόγω υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου με την οποία ακύρωσε μονομερώς εκδοθέν διάταγμα, αφού κατεδείχθη ότι οι εφεσείοντες - ενάγοντες απέκρυψαν ουσιώδες γεγονός, το οποίο θα επηρέαζε την κρίση του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της μονομερούς αίτησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την εισήγηση του συνηγόρου των εφεσειόντων ότι επειδή το εν λόγω γεγονός τέθηκε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου με «υιοθέτηση του περιεχομένου της έκθεσης απαίτησης», δεν υπήρξε απόκρυψη. Με παραπομπή στην υπόθεση Νίνος Β. Μιχαηλίδης Λτδ ν. Κυριάκου Γ. Δρουσιώτη και άλλων [1995] 1 Α.Α.Δ. 877, το Δικαστήριο επεσήμανε πως η υιοθέτηση ενόρκως του περιεχομένου της αίτησης ή δικογραφήματος δεν το καθιστά μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση περίπτωση όμως διαφέρει από την Interpartemental (ανωτέρω), αφού στην προκειμένη περίπτωση ο ενόρκως δηλών δεν αρκέστηκε στην απλή υιοθέτηση του περιεχομένου της εναρκτήριας αίτησης αλλά προχώρησε με την προσκόμιση θετικής μαρτυρίας προς υποστήριξη των ισχυρισμών του (βλ. παρα.3-14 Ε/Δ Αιτητή). Συνεπώς και αυτός ο λόγος ένστασης δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Επιπλέον, αποτελεί λόγο ένστασης ότι η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη (λόγος ένστασης (ρ)). Η μονομερής αίτηση εδράζεται σε σωρεία προνοιών τόσο πρωτοβάθμιας όσο και δευτεροβάθμιας νομοθεσίας. Η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι οι πρόνοιες του άρθρου 4 του Κεφ.6 και των άρθρων 14, 15, 16, 17 και 18 του Ν.216/90 που αποτελούν μέρος της νομικής βάσης της μονομερούς αίτησης δεν αφορούν την παρούσα αίτηση και ως εκ τούτου η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Αναφορικά με αυτή την εισήγηση της Καθ' ης η Αίτηση, θα περιοριστώ να αναφέρω απλά ότι η συμπερίληψη σε μια αίτηση νομοθετικών προνοιών που δεν σχετίζονται με τα θέματα που αφορά η αίτηση δεν συνιστά λόγο για απόρριψη της αίτησης στο σύνολο της, νοουμένου βέβαια ότι οι απαραίτητες δικαιοδοτικές πρόνοιες όντως περιέχονται στην νομική βάση. Οι τυχόν άσχετες πρόνοιες, στο βαθμό που δεν αφορούν τα υπό εξέταση ζητήματα, θα αγνοηθούν. Εν πάση περιπτώσει, παρατηρώ ότι στη νομική βάση της Αίτησης περιλαμβάνονται τόσο τα άρθρα 15 και 17 του Ν.216/90 που αφορούν στη ρύθμιση της άσκησης της γονικής μέριμνας ανηλίκου κατά τη διάσταση των γονέων του και στη ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας αντίστοιχα, όσο και το άρθρο 32 του Ν.14/60 που αφορά στην έκδοση παρεμπίπτων δικαστικών διαταγμάτων. Συνακόλουθα και ο λόγος αυτός απορρίπτεται. Αφού εξέτασα τα διαδικαστικά θέματα που αναφέρονται στην ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση, προχωρώ να εξετάσω την ουσία της υπό κρίση αίτησης, με γνώμονα το γεγονός ότι αυτό που ζητείται είναι η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Ξεκινώντας κατ' αρχή με το δικαιοδοτικό στοιχείο του κατεπείγοντος, στοιχείο το οποίο η Καθ' η ης Αίτηση ισχυρίζεται ότι απουσιάζει (Λόγοι ένστασης (δ), (θ), (μ)) παρατηρώ τα εξής: Το μεγαλύτερο μέρος της αγόρευσης του συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση αφορά επιχειρηματολογία προς υποστήριξη της θέσης ότι στην παρούσα περίπτωση απουσιάζει το στοιχείο του κατεπείγοντος. Συγκεκριμένα, ο συνήγορος επέστησε την προσοχή του Δικαστηρίου στη χρονική διάρκεια παραμονής της Καθ' ης η Αίτηση στην Κύπρο, τον χρόνο που παρήλθε από την έναρξη των προβλημάτων στη σχέση των διαδίκων και τη διάσταση αλλά και στη θέση ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή είναι γενικοί και αόριστοι. Περαιτέρω, ο συνήγορος συνδέει την ισχυριζόμενη απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος με τη συμπεριφορά του Αιτητή μετά την έκδοση του επίδικου διατάγματος και ειδικά την καταχώρηση από μέρους του αίτησης για λήψη άδειας καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία και απεσύρθη. Προς ενίσχυση της θέσης του αυτής, ο συνήγορος παρέπεμψε το Δικαστήριο στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Αμβροσιάδου ν. Coward, Εφέσεις Αρ. 3/2011 και 4/2011,15/01/
  14. Η ύπαρξη του στοιχείου του κατεπείγοντος ή άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί σύμφωνα με τη νομοθεσία και τη νομολογία δικαιοδοτικό όρο για την ανάληψη εξουσίας από μέρους του Δικαστηρίου και την έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στην άλλη πλευρά, γι' αυτό και πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα (βλ. άρθρο 9 του Κεφ.6, Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου [1998] 1 Α.Α.Δ. 598). Το στοιχείο αυτό είναι άμεσα συναρτημένο με τον χρόνο λήψης δράσης από μέρους του Αιτητή. Στην παρούσα περίπτωση το Δικαστήριο, αφού εξέτασε την μαρτυρία που τέθηκε, από μέρους του ενόρκως δηλούντα - Αιτητή, εξέδωσε μονομερώς, διάταγμα απαγόρευσης εξόδου του ανηλίκου από την Κύπρο, ενώ έδωσε οδηγίες για επίδοση της αίτησης σε σχέση με τις υπόλοιπες θεραπείες. Ως εκ τούτου, το θέμα του «κατεπείγοντος» αφορά μόνο το εκδοθέν διάταγμα εφόσον για τις υπόλοιπες θεραπείες η αίτηση κατέστη δια κλήσεως (βλ. Κώστας Σμυρνιός [2000] 1 Α.Α.Δ. 43, The Royal Bank of Scotland N.V. v.ΠΛΟΙΟ «KALIA» [2012] 1 Α.Α.Δ 6, Γαβριέλλα Βαλεντίνα Μιχαήλ [2012] 1 Α.Α.Δ. 1943.) Στρέφομαι τώρα να εξετάσω κατά πόσο πράγματι πληρείτο η προϋπόθεση του κατεπείγοντος σε σχέση με το μονομερές εκδοθέν διάταγμα απαγόρευσης εξόδου του ανήλικου από την Κύπρο. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση, ο Αιτητής ανέφερε ότι σε σύντομο χρόνο πριν την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, ήτοι μόλις δυο εβδομάδες προηγουμένως, πληροφορήθηκε από συγκεκριμένο πρόσωπο το οποίο κατονομάζει, ήτοι την Jacqueline Natar, ότι η Καθ' ης η Αίτηση προτίθεται να εγκαταλείψει σύντομα την Κύπρο με τον ανήλικο. Η αντίδραση του με την καταχώρηση της παρούσας ήταν ουσιαστικά άμεση. Ο δε ισχυρισμός του για τη πληροφόρηση που έλαβε δεν ήταν ούτε γενικός αλλά ούτε και αόριστος. Αντίθετα, συγκεκριμενοποιείται με περισσή επάρκεια και ενώ η Καθ' ης η Αίτηση είχε στη διάθεση της την ευκαιρία να τον αντικρούσει με μαρτυρία αφού, σύμφωνα την ίδια, έχει καλή σχέση με την Jacqueline Natar, καμιά τέτοια αντικρουστική μαρτυρία προσκόμισε. Η απλή αναφορά της ότι η Jacqueline Natar αρνήθηκε ότι ανέφερε οτιδήποτε τέτοιο στον Αιτητή αλλά δεν επιθυμεί να το δηλώσει τούτο στο Δικαστήριο δεν αρκεί στο στάδιο αυτό για να εκθεμελιώσει την αίτηση του Αιτητή. Πρόσθετα των πιο πάνω, η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής προέβη σε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων καθώς και σε αναληθείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς - Λόγοι ένστασης (α), (ε) και (η). Στο βαθμό που οι εν λόγω θέσεις της Καθ' ης η Αίτηση στρέφονται εναντίον του στοιχείου του «κατεπείγοντος» και του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος παρατηρώ τα πιο κάτω: Σύμφωνα με την Καθ' ης η Αίτηση, ο Αιτητής παρέλειψε να αναφέρει στην ένορκη δήλωση του όλα τα αληθινά και πραγματικά γεγονότα που αφορούν στην παρούσα υπόθεση και τα οποία μπορούσαν να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Συγκεκριμένα, η Καθ' ης η Αίτηση αναφέρει ότι ο Αιτητής παρέλειψε να αναφερθεί σε ισχυριζόμενα περιστατικά κατά τα οποία ο τελευταίος άσκησε βία προς την ίδια, αλλά και στο γεγονός ότι αυτή έχει μόνιμους δεσμούς με την Κύπρο. Όπως είναι πάγια νομολογημένο, όταν επιζητείται η έκδοση διατάγματος με μονομερή αίτηση, ο αιτών διάδικος έχει υποχρέωση αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Παράλειψη του Αιτητή να κάνει αναφορά σε τέτοια ουσιώδη γεγονότα ενδεχομένως να καθιστά την απόφαση του Δικαστηρίου ακροσφαλή (βλ. Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α. [1995] 1 Α.Α.Δ 248, Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.α. [1996] 1 Α.Α.Δ. 597, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου [1998] 1 Α.Α.Δ. 598). Έχω διεξέλθει του συνόλου της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η Αίτηση αναφορικά με το τι είναι που αυτή ισχυρίζεται πως απεκρύβη από τον Αιτητή. Το ερώτημα που χρίζει απάντησης είναι κατά πόσον, σε περίπτωση που τα εν λόγω γεγονότα τίθεντο ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το στάδιο που το Δικαστήριο επιλαμβάνετο μονομερώς της Αίτησης, θα επηρέαζαν την κρίση του κατά αντίθετο τρόπο (βλ. COMMERZBANK AUSLANDSBANKEN HOLDING AG κ.α. ν. ADEONA HOLDINGS LIMITED, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε6/2014, 27/2/2015). Με γνώμονα ότι το μόνο διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς ήταν το διάταγμα απαγόρευσης εξόδου του ανηλίκου από την Κύπρο, η απάντηση στο εν λόγω ερώτημα είναι αρνητική. Οποιαδήποτε ισχυριζόμενα περιστατικά άσκησης βίας ή διενέξεων μεταξύ των διαδίκων δεν έχουν καμία σχέση με το επίδικο ζήτημα της διασφάλισης της παραμονής του ανήλικου εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Σημειώνεται ότι δεν αποτελεί ισχυρισμό της Καθ' ης η Αίτηση ότι η βία που ισχυρίζεται ότι άσκησε εναντίον της ο Αιτητής συνιστά λόγο για απομάκρυνση είτε της ίδιας είτε του ανηλίκου από την Κύπρο, ώστε το θέμα αυτό να ανάγεται σε «ουσιώδες» γεγονός που απεκρύβη από το Δικαστήριο. Αντίθετα, η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι καμία ένδειξη υπάρχει περί πρόθεσης της να εγκαταλείψει την Κύπρο με τον ανήλικο και ότι αυτό είναι που ο Αιτητής απέκρυψε. Ούτε όμως αυτή η θέση με βρίσκει σύμφωνη αφού οι δεσμοί της Καθ' ης η Αίτηση με την Κύπρο όχι μόνο δεν απεκρύβησαν από τον Αιτητή, αλλά ο τελευταίος αναφέρθηκε ρητά τόσο στα χρόνια που η Καθ' ης η Αίτηση διαμένει και εργάζεται στην Κύπρο όσο και στο γεγονός ότι αυτή απέκτησε την κυπριακή υπηκοότητα μέσω πολιτογράφησης. Τα εν λόγω ζητήματα επομένως τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ευθύς εξ' αρχής από τον ίδιο τον Αιτητή. Στη βάση των πιο πάνω, καταλήγω ότι καμία απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος έγινε και έχει ικανοποιηθεί πλήρως το στοιχείο του «κατεπείγοντος». Συνακόλουθα αυτές οι πτυχές της ένστασης απορρίπτονται. Προχωρώ τώρα να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων - Λόγοι ένστασης (δ), (ζ), (ι), (κ), (λ) Οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος, σύμφωνα με το άρθρο 32

(1)του Νόμου 14/60 είναι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η πιθανότητα ο αιτών διάδικος να δικαιούται σε θεραπεία και το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος Επιπλέον, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις (βλ. Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others [1982] 1 A.A.Δ. 557 και Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ'' Βασίλη [1989] 1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω) το Ανώτατο Δικαστήριο, ερμηνεύοντας τις ως άνω προϋποθέσεις, σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι «η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση δεν προϋποθέτει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάσει τα δικόγραφα». Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, ο αιτών διάδικος πρέπει να αποδείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα επιτυχίας. Ουσιαστικά αυτό που πρέπει να αποδειχθεί δηλαδή είναι η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τέλος, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η τρίτη αυτή προϋπόθεση σχετίζεται, ως έχει νομολογηθεί, με την επάρκεια αποζημιώσεων στη βάση των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Επισημαίνεται στο σημείο αυτό ότι κατά την εξέταση αίτησης για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί της ουσίας της υπόθεσης αλλά ούτε και προδικάζει οποιοδήποτε ζήτημα αναφορικά με αυτήν. Σχετική είναι η απόφαση THE JONITEXO LTD v. ADIDAS SPORTSCHUFABRIEKEN ADI DASSLER KG [1984] 1 Α.Α.Δ. 263. Προτού εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων στην προκειμένη περίπτωση, θα εξετάσω πρώτα στην εισήγηση της Καθ' ης η Αίτηση ότι ο Αιτητής παρέλειψε να προσκομίσει οποιοδήποτε έγγραφο ως τεκμήριο προς υποστήριξη των ισχυρισμών του και ως εκ τούτου η μαρτυρία του θα πρέπει να απορριφθεί ως ατεκμηρίωτη και ανυπόστατη - Λόγος ένστασης (ν). Η Δ.48 Κ.4
(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39. Ομοίως, η Δ.39 Κ.1 αναφέρει ότι μαρτυρία μπορεί να δοθεί με ένορκη δήλωση. Από τις πιο πάνω διατάξεις προκύπτει ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή που περιέχονται στην ένορκη δήλωσή του αποτελούν μαρτυρία, η αποδεικτική αξία της οποίας δεν εξαρτάται αυτόματα από το αν προσκομίσθηκαν τεκμήρια ή όχι. Συνεπώς, η προσκόμιση οποιουδήποτε τεκμηρίου δεν είναι προϋπόθεση για να στηριχτεί το Δικαστήριο επί αυτής της μαρτυρίας και να ασκήσει δικαστική κρίση. Εξ' άλλου, η φύση της υπό κρίση αίτησης, όντας αίτηση με την οποία επιδιώκεται η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων απαγόρευσης εξόδου και ρύθμισης της επικοινωνίας γονέα με ανήλικο τέκνο, δεν απαιτεί ή προϋποθέτει την κατάθεση οποιουδήποτε εγγράφου ως τεκμήριο. Η τύχη της αίτησης θα κριθεί στη βάση της μαρτυρίας που ο Αιτητής επέλεξε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου προς υποστήριξη της Αίτησης του. Αν αυτή ήθελε κριθεί ανεπαρκής τότε η αίτηση θα απορριφθεί. Συνακόλουθα, η επι του προκειμένου εισήγηση της υπεράσπισης, όπως αυτή έχει τεθεί, κρίνεται αβάσιμη και απορρίπτεται. Αναφορικά με τα αιτούμενα διατάγματα σημειώνω τα ακόλουθα: Απαγόρευση της εξόδου του ανηλίκου από την Κύπρο Με την υπό εξέταση αίτηση το Δικαστήριο κλήθηκε να εκδώσει διατάγματα απαγόρευσης της εξόδου του ανήλικου από την Κύπρο. Η εν λόγω θεραπεία πρέπει να ειδωθεί σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα και την ουσία των υπολοίπων αιτημάτων που καλούμαι να αποφασίσω. Αυτό, διότι η εν λόγω απαγόρευση σκοπό έχει τη διασφάλιση της παρουσίας του ανηλίκου εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου μέχρι την εξέταση των υπολοίπων ζητημάτων που άπτονται της γονικής μέριμνας και των επί μέρους πτυχών της, περιλαμβανομένου και του δικαιώματος επικοινωνίας. Το συγκεκριμένο ζήτημα δεν μπορεί να αναμένει την εξέταση της εναρκτήριας αίτησης. Με τυχόν απομάκρυνση του ανηλίκου από τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου δεν θα μπορούσε να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, αφού η εναρκτήρια αίτηση θα καθίστατο άνευ αντικειμένου. Στη βάση των πιο πάνω, από τα όσα έχει θέσει ο Αιτητής ενώπιον μου με την ένορκο του δήλωση, τα γεγονότα που συνιστούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών όπως αυτά παρατίθενται ανωτέρω, αλλά και με γνώμονα την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων που θέλει τον ανήλικο να βρίσκεται στην Κύπρο και εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου που θα επιληφθεί της γονικής μέριμνας του, κρίνεται πως πληρούνται και οι τρείς προϋποθέσεις του άρθρου 32 για την οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος. Παράλληλα και έχοντας κατά νου ότι η έκδοση του εν λόγω διατάγματος δεν θέτει τον ένα διάδικο σε πλεονεκτική θέση έναντι του άλλου, κρίνω πως η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ρύθμιση της επικοινωνίας του Αιτητή με τον ανήλικο Η προσωπική επικοινωνία γονέα με ανήλικο τέκνο του, το οποίο δεν διαμένει μαζί του, αποτελεί δικαίωμα το οποίο κατοχυρώνεται νομοθετικά στο άρθρο 17 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90), το οποίο αναφέρει:
(1)Ο γονέας με τον οποίο δε διαμένει το τέκνο διατηρεί το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας με αυτό.
(2)Σε περίπτωση διαφωνίας όσο αφορά την άσκηση του δικαιώματος προσωπικής επικοινωνίας, αποφασίζει το Δικαστήριο.
(3)Στην απόφαση του το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και εφαρμόζει κατ' αναλογία τις πρόνοιες του άρθρου 6. Κατά τη ρύθμιση ζητημάτων που άπτονται της γονικής μέριμνας, ως η παρούσα, η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου (βλ. άρθρο 6
(2)(α) του Ν.216/90). Η εν λόγω αρχή απετέλεσε αντικείμενο σχολιασμού σε σωρεία αποφάσεων του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου (βλ. Ε. Στυλιανού ν. Β. Στυλιανού [1993] 1 ΑΑΔ 130, Κ. Ιακωβίδου ν. Α. Ιακωβίδη [1996] 1 ΑΑΔ 1057, Διευθυντής Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Φ. Ντούμα [2001] 1 ΑΑΔ 1911 και Σ. Σοφοκλέους ν. Κ. Τσεσμέλογλου [2006] 1 ΑΑΔ 1153). Η επικοινωνία ανηλίκου τέκνου με τον γονέα που δε διαμένει μαζί του είναι αδιαμφισβήτητα θέμα ιδιαίτερα σοβαρό, γι' αυτό και η ρύθμισή του εναποτέθηκε από το Νομοθέτη στο Δικαστήριο (βλ. άρθρο 17
(3)του Ν.216/90). Προτού αναφερθώ στη σχετική με το θέμα αυτό μαρτυρία, θα πρέπει να σημειώσω ότι αποτέλεσε λόγο ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση ότι οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην ένορκο δήλωση του Αιτητή είναι «άσχετοι με τα αιτήματα του» διότι αφορούν θέματα που έχουν σχέση με επικοινωνία με το ανήλικο (Λόγος ένστασης (γ)). Αδυνατώ να αντιληφθώ πώς κάτι τέτοιο συνιστά μεμπτή ή επιλήψιμη ενέργεια από πλευράς Αιτητή, αφού δε θα αναμένετο οτιδήποτε άλλο από μέρους του προς προώθηση του χωριστού και συγκεκριμένου αιτήματος του για προσωρινή ρύθμιση της επικοινωνίας του με το ανήλικο. Κρίνω την εισήγηση αυτή της Καθ' ης η Αίτηση στερούμενου οποιουδήποτε ερείσματος και την απορρίπτω. Στην προκειμένη περίπτωση, αποτελεί παραδεκτό γεγονός πως από τη διάσταση των διαδίκων και μέχρι σήμερα ο ανήλικος διαμένει με την Καθ' ης η Αίτηση. Αυτό που καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο με την εναρκτήρια αίτηση είναι το κατά πόσον το δικαίωμα επικοινωνίας του Αιτητή πρέπει να ρυθμιστεί από το Δικαστήριο και σε περίπτωση επιτυχίας της αίτησης, τους όρους τέτοιας επικοινωνίας. Κρίνω επομένως ότι η πρώτη και δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)του Ν.14/60 πληρούνται. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, θεωρώ ότι η ιδιάζουσα φύση της παρούσας υπόθεσης διακρίνεται από τις υποθέσεις στις οποίες αυτό που αναζητείται είναι η επάρκεια αποζημιώσεων κατά την έκδοση απόφασης στα πλαίσια αγωγής. Η υπό εξέταση αίτηση αποσκοπεί στη διασφάλιση της απρόσκοπτης επικοινωνίας του πατέρα με το ανήλικο τέκνο των διαδίκων μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης. Η φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας άπτεται της προστασίας νομοθετικά κατοχυρωμένου δικαιώματος, γεγονός που τη διαφοροποιεί από τις διαδικασίες που απώτερος σκοπός τους είναι η επιδίκαση αποζημιώσεων. Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε στην απόφαση M & Ch Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co [1997] 1 A.A.Δ. 1791: «Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία.» Στην υπό κρίση περίπτωση, ο προσδιορισμός του δικαιώματος προσωπικής επικοινωνίας του Αιτητή με τον ανήλικο δε θα μπορούσε να αναμένει την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Αντίθετα, καταστρατήγησή του δικαιώματος αυτού ενδεχόμενα να πλήξει σοβαρά τα συμφέροντα του ανηλίκου και να οδηγήσει στην αποξένωση του Αιτητή από το παιδί του. Κρίνω συνεπώς ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι πληρούνται όλες οι απαιτούμενες νομοθετικές και νομολογιακές προϋποθέσεις για την έκδοση και αυτού του διατάγματος το οποίο υπό τις περιστάσεις κρίνεται και εύλογο και δίκαιο. Αποτελεί επίσης λόγο ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση ότι οι αξιώσεις της μονομερούς αίτησης είναι οι ίδιες με τις αξιώσεις της εναρκτήριας αίτησης (Λόγος ένστασης (ο)). Όπως ανωτέρω αναφέρεται, με την εναρκτήρια αίτηση ο Αιτητής επιζητεί την έκδοση διαταγμάτων ανάθεσης της γονικής μέριμνας, φύλαξης, επιμέλειας και φροντίδας του ανηλίκου σε αμφοτέρους τους διαδίκους, καθορισμού του τόπου διαμονής του, ρύθμισης της επικοινωνίας του γονέα με τον οποίο δε θα διαμένει το ανήλικο με αυτό και απαγόρευσης της εξόδου του από την Κύπρο. Με την υπό κρίση αίτηση, αξιώνει ουσιαστικά την προσωρινή απαγόρευση της εξόδου του ανήλικου από την Κύπρο και τη ρύθμιση της επικοινωνίας του με τον ανήλικο. Με τον σχετικό λόγο ένστασης η Καθ' ης η Αίτηση αναφέρει ότι η έκδοση μονομερώς του αιτούμενου διατάγματος έκρινε ουσιαστικά την κυρίως αίτηση αφού δεν παρέμεινε τίποτα για εκδίκαση. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με τη θέση αυτή. Με την ενδιάμεση αίτηση ο Αιτητής αξιώνει τη ρύθμιση των δυο πιο πάνω ζητημάτων σε προσωρινή βάση, γεγονός που σε καμία περίπτωση δεν καθορίζει την τύχη της εναρκτήριας αίτησης. Εξάλλου, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφέρει πως δεν συνιστά απόλυτο απαγορευτικό παράγοντα το γεγονός ότι η μονομερής αίτηση τυχόν να περιλαμβάνει όμοιες θεραπείες με αυτές που ζητούνται με την κυρίως αίτηση, αφού το Δικαστήριο δύναται σε κάποιες περιπτώσεις να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. (βλ. Αντώνης Χ"Kωνσταντή [1998] 1 Α.Α.Δ. 1827). Κρίνω υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, λαμβανομένου υπόψη και της φύσης των διαδικασιών, ότι ο σχετικός λόγος ένστασης, είναι αβάσιμος και ως τέτοιος απορρίπτεται. Τέλος, η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η αίτηση έχει εκδικητικό χαρακτήρα (Λόγος ένστασης (β)). Η εν λόγω εισήγηση όμως παρέμεινε ως απλή αναφορά στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, χωρίς οποιαδήποτε περαιτέρω εξήγηση η τεκμηρίωση, αλλά ούτε και ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση ασχολήθηκε με το θέμα αυτό στην επιχειρηματολογία του. Συνεπώς και αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. Στη βάση όλων των ανωτέρω, κρίνω δικαιολογημένη την αίτηση στην ολότητα της καθώς και ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι, υπό τις περιστάσεις, εύλογα αναγκαία για το συμφέρον και την ευημερία του ανήλικου, ενώ παράλληλα εξασφαλίζει σταθερότητα στη ζωή των διαδίκων μέχρι την αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης. Συνακόλουθα, το διάταγμα ημερομηνίας 19/7/2016 καθίσταται απόλυτο. Περαιτέρω, εκδίδεται προσωρινό Διάταγμα με το οποίο ρυθμίζεται η επικοινωνία του Αιτητή με το ανήλικο τέκνο των διαδίκων YINHAI WANG από η ώρα 9.00 π.μ. της Κυριακής μέχρι η ώρα 13.10 μ.μ. της Τετάρτης κάθε εβδομάδας. Ο Αιτητής διατάσσεται όπως παραλαμβάνει από την Καθ' ης η Αίτηση στον τόπο διαμονής της τoν ως άνω ανήλικo και όπως τoν επιστρέφει στην Καθ' ης η Αίτηση στον τόπο διαμονής της κατά τις πιο πάνω ημέρες και ώρες επικοινωνίας. Η Καθ' ης η Αίτηση διατάσσεται όπως παραδίδει στον Αιτητή στον τόπο διαμονής της τoν ως άνω ανήλικo και όπως τoν παραλαμβάνει από τον Αιτητή στον τόπο διαμονής της κατά τις πιο πάνω ημέρες και ώρες επικοινωνίας. Τα πιο πάνω προσωρινά διατάγματα θα ισχύουν μέχρι την τελική εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης ή την έκδοση νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα της αίτησης, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, θα είναι όμως καταβλητέα στο τέλος της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ) ................ Ρ. Προκοπίου, Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Family/Interim (Αναφορά: Δικαιοδοσία γονικής μέριμνας - Αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων απαγόρευσης εξόδου και ρύθμισης της επικοινωνίας γονέα με ανήλικο) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.