← Κύπρος

SVETLANA PASHKOVSKAYIA ν. ALEXANDER PASHKOVSKIY, Αρ. Αίτησης: 50 / 2010, 19/1/2017

SVETLANA PASHKOVSKAYIA ν. ALEXANDER PASHKOVSKIY, Αρ. Αίτησης: 50 / 2010, 19/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2017:1 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής Ενώπιον: Ρ. Προκοπίου, Δ. Αρ. Αίτησης: 50 / 2010 Μεταξύ: SVETLANA PASHKOVSKAYIA Αιτήτρια και ALEXANDER PASHKOVSKIY Καθ' ου η Αίτηση και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Μεσεγγυούχου Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 29/10/2015 Ημερομηνία: 19/1/2017 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: ΚΥΠΡΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. (για ν' ακούσει απόφαση: κα Κώστα) Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κ. Π. Ιωάννου (για ν' ακούσει απόφαση κ. Α. Χαραλάμπους) Για τη Μεσεγγυούχο: Καμία εμφάνιση ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση μονομερή αίτηση ημερομηνίας 29/10/15, η Αιτήτρια επιζητεί την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: «

  1. Διατάγματος του Δικαστηρίου επιτρέπον την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως (Writ of Attachment) εις χείρας τρίτου για το ποσό των €16.000,00.- ευρισκόμενο εις χείρας της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια[ς] Εταιρείας Λτδ, εκ Λεμεσού ή και οιονδήποτε τυχόν ποσό βρίσκεται στην φύλαξη του Μεσεγγυούχου και ανήκει στον Καθ' ου η Αίτηση.
  2. Διατάγματος του Δικαστηρίου επιτρέπον την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως (Writ of Attachment) εις χείρας τρίτου για το ποσό των €522.- πλέον τόκο 5,5% από 23/03/10 μέχρι εξοφλήσεως που αποτελούν τα έξοδα σύμφωνα με την Απόφαση- Διάταγμα διατροφής καθώς και τα έξοδα που θα επιδικαστούν για την παρούσα αίτηση, ευρισκόμενο εις χείρας της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια[ς] Εταιρείας Λτδ, εκ Λεμεσού ή και οιονδήποτε τυχόν ποσό βρίσκεται στην φύλαξη του Μεσεγγυούχου και ανήκει στον Καθ' ου η Αίτηση.
  3. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον Μεσεγγυούχο - Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ να διατηρεί στη φύλαξη της το ποσό των παρ.1 και 2 ανωτέρω και/ή οιoνδήποτε ποσό κρίνει υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο.
  4. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον μεσεγγυούχο να καταβάλει στην Αιτήτρια οποιοδήποτε ποσό οφείλει ο Καθ' ου η Αίτηση στην Αιτήτρια.
  5. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Μεσεγγυούχο - Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ να διατηρήσει στη φύλαξη της τα ποσά των Διατροφών μέχρι την ενηλικίωση του ανηλίκου Νικίτα Pashkovskiy.
  6. Όλα τα δικηγορικά έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Η αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, Μέρος 7, άρθρα 73-81 και στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.43, Δ.43Α, Δ.48, Θ.1-4, 8,
  7. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Alexander Pashkovskiy (στο εξής «ο ενόρκως δηλών»), τέκνου των διαδίκων, ο οποίος φέρει το ίδιο όνομα με τον Καθ' ου η αίτηση - πατέρα του. Ο ενόρκως δηλών, ο οποίος είναι αδερφός του ανήλικου Νικίτα Pashkovskiy (στο εξής «ο ανήλικος»), αναφέρει στην ένορκο δήλωση του ότι είναι ειδικά εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια - μητέρα του, να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση, αφού η τελευταία μετέβη στο εξωτερικό λόγω προβλημάτων υγείας και αδυνατεί να προσέλθει στο Δικαστήριο για να ορκιστεί. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, τα όσα παραθέτει στη δήλωση του είναι από προσωπική γνώση του αλλά και από πληροφορίες που έχει λάβει από τη μητέρα του. Επιλαμβανόμενο το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) της μονομερούς αίτησης, εξέδωσε στις 30/10/15 προσωρινό διάταγμα ως η παράγραφος 3 της Αίτησης, ήτοι διάταγμα διατάττον τη Μεσεγγυούχο Τράπεζα να διατηρεί στη φύλαξή της το ποσό των €16.000,00 και το ποσό των €522,00 πλέον τόκο 5,5% από 23/3/
  8. Το εν λόγω διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο στις 10/11/15, ενώ σε σχέση με τις υπόλοιπες θεραπείες δόθηκαν οδηγίες όπως η αίτηση επιδοθεί τόσο στον Καθ' ου η Αίτηση όσο και στη Μεσεγγυούχο Τράπεζα. Στις 10/11/2015 το διάταγμα κατέστη οριστικό σε σχέση με την Μεσεγγυούχο Τράπεζα, εφόσον η τελευταία επέλεξε, παρά την επίδοση σε αυτή του Διατάγματος και της αίτησης, να μην εμφανιστεί στη διαδικασία. Στις 5/4/16, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου (βλ. Ενδιάμεση Απόφαση ημερομηνίας 31/3/16, υπό άλλη σύνθεση), η Αιτήτρια κατεχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Alexander Pashkovskiy. Συνοψίζω πιο κάτω τα γεγονότα επί των οποίων εδράζεται η υπό κρίση αίτηση: Η εναρκτήρια αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο ολοκληρώθηκε στις 14/10/10 με την εκ συμφώνου έκδοση διατάγματος εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, διάταγμα με το οποίο ο τελευταίος διατάσσετο «όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από την 1/7/2010 και την πρώτη κάθε επόμενου μήνα, μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου, το ποσό των €500 το μήνα, ως η συνεισφορά του στη διατροφή του ανηλίκου τέκνου Νικίτα Pashkovskiy». Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση διατάχθηκε όπως καταβάλει έναντι των εξόδων της Αιτήτριας το ποσό των €522.-, έξοδα της αίτησης, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων εκδόσεως του διατάγματος, με τόκο προς 5,5% από 23/3/10 μέχρι εξοφλήσεως. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, ο Καθ' ου η Αίτηση κατέβαλλε την εν λόγω συνεισφορά του μέχρι και τον Ιανουάριο του έτους
  9. Έκτοτε, δεν πλήρωσε κανένα άλλο ποσό, με αποτέλεσμα, για την περίοδο από 1/2/13 μέχρι 30/10/15, να οφείλει το συνολικό ποσό των €16.000, πλέον τα έξοδα που αναφέρονται ανωτέρω. Ο Καθ' ου η Αίτηση διατηρεί λογαριασμό στη Μεσεγγυούχο Τράπεζα, στο κατάστημα Λεμεσού, με αριθμό 357006399504 και πιστωτικό υπόλοιπο €92.
  10. Προς υποστήριξη του εν λόγω ισχυρισμού, ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ως τεκμήριο στη διαδικασία κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο Γ) και ανέφερε πως, όπως έχει πληροφορηθεί από την Αιτήτρια, το συγκεκριμένο ποσό συνεχίζει να ευρίσκεται κατατεθειμένο στο λογαριασμό του Καθ' ου η Αίτηση. Ο Καθ' ου η Αίτηση εμφανίστηκε στη διαδικασία με δικηγόρο και κατεχώρησε ένσταση με υποστηρικτική ένορκη δήλωση του πληρεξουσίου αντιπροσώπου του - δικηγόρου Ανδρέα Χαραλάμπους, προβάλλοντας έντεκα λόγους ένστασης προς ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος και απόρριψη της αίτησης. Παραθέτω αυτούσιους τους λόγους ένστασης που προβάλλει ο Καθ' ου η αίτηση. «
  11. Το Δικαστήριο δεν [καίκτειται] εξουσία να εκδώσει το επίδικο διάταγμα εξαιτίας του γεγονότος ότι έχουν διαφοροποιηθεί οι όροι και οι προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες εξεδόθη το διάταγμα διατροφής του
  12. Συγκεκριμένα ούτε η Αιτήτρια έχει πλέον την μόνιμη και/ή τη συνήθη διαμονή της στην Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε ο Καθ' ου η Αίτηση εδώ και πολλά χρόνια, αλλά το κυριότερο ούτε το ανήλικο παιδί των διαδίκων Νικήτας Pashkoyskyi.
  13. Η Αιτήτρια κακόπιστα και/ή εσκεμμένα και/ή άλλως πως απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή πληροφορίες (non-disclosure) και δεν προέβηκε σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη (full and frank disclosure) τέτοιων γεγονότων παραβαίνοντας την υποχρέωση της να ενεργεί με βάση την αρχή της μέγιστης καλής πίστης (utmost good faith) παραπλανώντας παράλληλα το Δικαστήριο.
  14. Στην Αίτηση δεν υπήρξε αποκάλυψη πραγματικών γεγονότων τα οποία δύναντο να επηρεάσουν τη γνώμη του Δικαστηρίου, εάν αυτά υπεισέρχονταν εις γνώση του.
  15. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας που περιέρχονται στα Γεγονότα της Αίτησης και στους οποίους στηρίχθηκε η έκδοση του διατάγματος είναι αβάσιμοι και/ή αναληθείς και/ή υπερβολικοί.
  16. Δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου για έκδοση [διαταγμάτα] μονομερώς.
  17. Τα ποσά που [επιζητούνται να δεσμευτούν. Διατάγματα διατροφής πολλών χρόνων δεν είναι εκτελεστα.]
  18. Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή κωλύεται από το να αιτείται την προς όφελος της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και/ή να επικαλείται την ενεργοποίηση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου και/ή των φυσικών αρχών της επιείκειας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και διατήρηση του σε ισχύ.
  19. Το διάταγμα διατροφής με περιοδικές μηνιαίες πληρωμές, δεν αποτελεί δικαστική απόφαση και δεν δύναται να εκτελεστεί σαν δικαστική απόφαση.
  20. Η Αιτήτρια παρέλειψε να αποταθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος εκτέλεσης του διατάγματος διατροφής, πριν να αποταθεί στο Δικαστήριο για έκδοση διατάγματος κατάσχεσης στα χέρια τρίτου σαν εκτελεστικό μέτρο εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση.
  21. Η Αιτήτρια και/ή ο ενόρκως δηλών παραβίασαν τα προσωπικά δεδομένα του Καθ' ου η Αίτηση με το Τεκμήριο Γ της ενόρκου δηλώσεως του Alexander Pashkoyskyi υιού και η έκδοση του διατάγματος στηρίχτηκε σε προηγηθείσα παρανομία από τον ενόρκως δηλούντα.
  22. Πλην του γεγονότος ότι η Αιτήτρια δεν διαμένει στην Κύπρο, δεν αποκαλύπτεται το γεγονός ότι ο Καθ' ου η Αίτηση και ο ανήλικος Νικήτα ευρίσκονται επίσης στο εξωτερικό, όπου έχουν πλέον την μόνιμη διαμονή τους, εκτός της δικαιοδοσίας του παρόντος δικαστηρίου.» Στην υποστηρικτική της ένστασης ένορκο δήλωση, ο εκεί δηλών, αφού κάνει αναφορά στο ιστορικό της σχέσης των διαδίκων, ως επίσης και των μεταξύ τους δικαστικών διαμαχών, συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας υπόθεσης στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το εκ συμφώνου διάταγμα για συνεισφορά από τον Καθ' ου η αίτηση στη διατροφή του ανήλικου Νικίτα, ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια όφειλε να είχε αναφέρει τα εν λόγω γεγονότα κατά την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Προχωρεί ο ενόρκως δηλών και αναφέρει ότι κανένας εκ των διαδίκων, αλλά ούτε και ο ανήλικος, βρίσκονται στην Κύπρο και για το λόγο αυτό θεωρεί ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την υπόθεση. Ο ενόρκως δηλών, τέλος, θεωρεί ότι η κατάσταση λογαριασμού του Καθ' ου η αίτηση, την οποία έχει προσκομίσει η πλευρά της Αιτήτριας (Τεκμήριο Γ), έχει εξασφαλιστεί παράνομα και κατά παράβαση των προσωπικών δεδομένων του Καθ' ου η Αίτηση και γι' αυτό το λόγο θα πρέπει να αγνοηθεί. Πέραν των πιο πάνω, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση παρατίθενται και διάφορες νομικές θέσεις, αναφορά στις οποίες προβαίνω πιο κάτω. Η αίτηση οδηγήθηκε τελικά σε ακροαματική διαδικασία, όπου αμφότεροι οι συνήγοροι καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις με την επιχειρηματολογία τους, το περιεχόμενο των οποίων είναι στο φάκελο του Δικαστηρίου και δε θεωρώ σκόπιμο να το επαναλάβω. Εξέτασα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις καθώς και την προσκομισθείσα μαρτυρία. Θεωρώ πρέπον όπως πρώτα ασχοληθώ με τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση περί έλλειψης δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου, την οποία συνδέει με τον ισχυρισμό του ότι αμφότεροι οι διάδικοι και ο ανήλικος Νικίτα έχουν τη μόνιμη και συνήθη διαμονή τους στο εξωτερικό. Με την υπό εξέταση αίτηση δεν επιζητείται ούτε ρύθμιση του ζητήματος διατροφής αλλά ούτε και η επίλυση των μεταξύ των διαδίκων οικογενειακών διαφορών. Η διαμονή του ανηλίκου και των διαδίκων απετέλεσε θέμα με το οποίο καταπιάστηκε η εναρκτήρια αίτηση, στα πλαίσια της οποίας, αφού ικανοποιήθηκε το δικαιοδοτικό υπόβαθρο, εκδόθηκε η εκ συμφώνου απόφαση ημερομηνίας 14/10/
  23. Η διαμονή των διαδίκων και του ανηλίκου δεν αφορά την παρούσα διαδικασία, αντικείμενο της οποίας είναι απλά η προώθηση συγκεκριμένου μέτρου εκτέλεσης της εν λόγω απόφασης. Συνεπώς, ο σχετικός λόγος ένστασης δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Σε κάθε περίπτωση όμως, από το Τεκμήριο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του ενόρκως δηλούντα στην αίτηση, φαίνεται πως ο ανήλικος Νικίτα φοιτά σε συγκεκριμένο σχολείο στη Λεμεσό, εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Προχωρώ να εξετάσω τη νομική πτυχή που διέπει τις αιτήσεις αυτής της φύσης. Το εδάφιο

(2)του άρθρου 15 του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν.23/90) αναφέρει ότι μέχρι την έκδοση διαδικαστικού κανονισμού από το Ανώτατο Δικαστήριο, τα Οικογενειακά Δικαστήρια θα ακολουθούν, κατά το δυνατόν, τους διαδικαστικούς κανονισμούς, τη δικονομία και πρακτική που ακολουθείται κατά την εκδίκαση αστικών υποθέσεων. Σε σχέση με την εκτέλεση διαταγμάτων διατροφής, το άρθρο 40 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90) διαλαμβάνει τ' ακόλουθα: «Τα διατάγματα διατροφής που εκδίδονται δυνάμει των προνοιών του παρόντος Νόμου μπορούν να εκτελεσθούν και ως* χρηματικές ποινές σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου ή οποιουδήποτε άλλου νόμου που τον καταργεί ή τον τροποποιεί.» * Η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου Η φράση «και ως» στην ως άνω διάταξη δηλώνει ότι η εκτέλεση των διαταγμάτων διατροφής ως χρηματικές ποινές αποτελεί ένα τρόπο εκτέλεσης των εν λόγω διαταγμάτων αλλά όχι όμως το μοναδικό. Σύμφωνα με το άρθρο 14
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6), η κατάσχεση στα χέρια τρίτου δυνάμει του Μέρους VII του Νόμου αποτελεί μέσο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή διατάγματος του Δικαστηρίου (βλ. επίσης F. Hoffman-La Roche and Co. A.G. v. Inter-Continental Pharmaceuticals (Bletchley) Limited Curtis and Company Ltd and Zygmunt (Chemists) Limited and The Chartered Bank of Famagusta [1969] 1 C.L.R. 106, σελ.116 και 117). Το Μέρος VII του Κεφ.6 (άρθρα 73-81) ρυθμίζει τη διαδικασία εκτέλεσης απόφασης με κατάσχεση ιδιοκτησίας στα χέρια τρίτου. Σχετικά με την παρούσα υπόθεση είναι τα άρθρα 73, 74 και 78, τα οποία προβλέπουν τ' ακόλουθα: «Ένταλμα κατάσχεσης κινητών ή χρεών στα χέρια τρίτου
  1. Ανεξάρτητα από τις πρόνοιες των άρθρων 82 και 87 του Μέρους VIII, όταν ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρο (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, ασφάλειες για ποσό χρημάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία που τελούν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δημοκρατία ή όταν το τρίτο αυτό πρόσωπο είναι οφειλέτης του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους δύναται να εκδοθεί σε οποιοδήποτε χρόνο μετά τη δικαστική απόφαση με αίτηση του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου με το οποίο το τρίτο αυτό πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και εξεταστεί σχετικά με την ιδιοκτησία που έχει στα χέρια του και η οποία αναφέρεται στο ένταλμα, και με το οποίο διατάσσεται να μην παραιτηθεί εν τω μεταξύ από τη φύλαξη αυτής. Το ένταλμα δεσμεύει την ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους η οποία είναι στα χέρια του άλλου αυτού προσώπου για την ικανοποίηση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους κατά τον τρόπο που αναφέρεται πιο κάτω. Επίδοση και συνέπειες του εντάλματος
  2. Το ένταλμα επιδίδεται στο πρόσωπο το οποίο διατάσσεται με αυτό να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και από το χρόνο επίδοσης του εντάλματος σε αυτό, όλα τα ποσά χρημάτων, ασφάλειες για χρήματα, αγαθά και κινητή ιδιοκτησία, επί των οποίων ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει δικαίωμα (is beneficially entitled) είτε μόνος είτε από κοινού με άλλους, και τα οποία κατά την επίδοση του εντάλματος ή σε οποιοδήποτε χρόνο πριν από την άρση του, βρίσκονται ή δυνατό να περιέλθουν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο του προσώπου που διατάσσεται να εμφανιστεί, και όλα τα χρέη τα οποία οφείλονται ή καθίστανται οφειλόμενα από αυτό προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους κατά τον πιο πάνω χρόνο ή κατά τη διάρκεια αυτού, καθίστανται στην έκταση που ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον επί αυτών και υπό την επιφύλαξη οποιουδήποτε καλή τη πίστη προηγούμενου τίτλου, δικαιώματος επίσχεσης ή επιβάρυνσης επί αυτών, ασφάλειες στα χέρια του για ικανοποίηση της απαίτησης του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή. Διάθεση της ιδιοκτησίας που κατασχέθηκε
  3. Το Δικαστήριο αφού ακούσει τα πρόσωπα που δυνατό να θεωρήσει ως ενδιαφερόμενα ή αφού ειδοποιήσει αυτά να παραστούν, δύναται να διατάξει όπως οποιοδήποτε μέρος της ιδιοκτησίας που κατασχέθηκε στα χέρια τρίτου, το οποίο συνίσταται από χρήματα και τραπεζογραμμάτια ή επαρκές μέρος αυτών, πληρωθεί στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή ή όπως πωληθεί κάποιο μέρος που δεν συνίσταται από χρήματα ή τραπεζογραμμάτια, στο μέτρο κατά το οποίο θεωρείται αναγκαίο για ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης, και τα χρήματα από την πώληση ή επαρκές μέρος αυτών διατεθούν για ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης και όπως το ένταλμα αρθεί ή δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ως ήθελε κρίνει δίκαιο και εκδίδει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τα έξοδα που προέκυψαν από την έκδοση του εντάλματος, ως ήθελε κρίνει ορθό.» Άκρως διαφωτιστικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση F. Hoffman-La Roche (ανωτέρω) σελ.113: «Sections 73 to 81 (Part VII) of the Civil Procedure Law, Cap. 6 (which we need not quote verbatim) provide that, if an application for the issue of a writ of attachment is granted by the Court, a writ goes out to the third party (the garnishee) calling on him to appear before the Court and be examined regarding the money or other movable property in his hands which is alleged to be the property of, or be due to, the judgment debtor. Under the provisions of section 74, that property becomes security in the hands of the garnishee, for the satisfaction of the claim of the judgment creditor. Finally, under section 78, the Court, after hearing all interested persons, may order that any part of the money attached shall be paid over to the judgment creditor in satisfaction of his judgment.» Τόσο από το λεκτικό των ως άνω διατάξεων με τη χρήση της λέξης «δύναται», όσο και από την ερμηνεία που τους αποδόθηκε από τη σχετική επί του θέματος νομολογία, προκύπτει ότι η έκδοση του συγκεκριμένου μέτρου εκτέλεσης επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου (βλ. άρθρα 73 και 78 Κεφ.6, Carna Plants Ltd v. Masalcha Brothers Ltd και άλλων [1990] 1 Α.Α.Δ. 28). Σύμφωνα με τις ως άνω νομοθετικές και νομολογιακές αρχές, για να δύναται να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης αίτησης για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης σε χέρια τρίτου πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: Α. Ο Αιτητής πρέπει να είναι εξ αποφάσεως πιστωτής δυνάμει δικαστικής απόφασης. Β. Ο εκ δικαστικής απόφασης οφειλέτης (Καθ' ου η Αίτηση) πρέπει να έχει συμφέρον (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, ασφάλειες για χρήματα, αγαθά και κινητή ιδιοκτησία που τελούν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου (Μεσεγγυούχου) ή να υπάρχει σχέση πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ του εξ αποφάσεως οφειλέτη και του μεσεγγυούχου. Το συμφέρον του εξ αποφάσεως οφειλέτη στο αντικείμενο της μεσεγγύησης πρέπει να είναι άμεσο και η άσκησή του να μην τελεί υπό όρους (Carna Plants (ανωτέρω) σελ.33 και Κυριάκος και Νικόλας Τρικομίτες Λτδ ν. Αρτέμιδος Τουμαζή κ.α., Πολιτική Έφεση αρ.155/2010, ημερομηνίας 22/03/2013). Γ. Το αντικείμενο της μεσεγγύησης πρέπει να ευρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Σε αντίθεση με την αντίστοιχη αγγλική διάταξη, το άρθρο 73 του Κεφ. 6, πέραν από την έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης σε χρέη, επεκτείνει τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ώστε να δύναται να εκδώσει διάταγμα σε σχέση και με άλλες μορφές δικαιωμάτων, σε αγαθά, σε χρήματα και εγγυήσεις («securities») για χρηματικά ποσά. (βλ. Carna Plants (ανωτέρω) σελ.32). Στην υπό κρίση περίπτωση, αποτελεί γεγονός ότι ο Καθ' ου η Αίτηση οφείλει να καταβάλλει στην Αιτήτρια συγκεκριμένα ποσά κάθε μήνα, δυνάμει δικαστικής απόφασης. Συνιστά επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει συμμορφωθεί με την εν λόγω απόφαση αφού παραλείπει να καταβάλει τις οφειλόμενες δόσεις από 1/2/13 μέχρι και 30/10/15, συνολικού ύψους €16.000, πλέον €522.-, έξοδα της αίτησης, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων εκδόσεως του διατάγματος, με τόκο προς 5,5% από 23/3/10 μέχρι εξοφλήσεως. Κοινώς αποδεκτό γεγονός είναι και το ότι ο Καθ' ου η αίτηση διατηρεί τραπεζικό λογαριασμό στη Μεσεγγυούχο, στον οποίο βρίσκεται κατατεθειμένο το επίδικο ποσό. Παραθέτω στο σημείο αυτό τον ισχυρισμό του Καθ' ου η Αίτηση ότι τα διατάγματα διατροφής πολλών χρόνων δεν είναι εκτελεστά παρά μόνο κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις και ότι της προώθησης του συγκεκριμένου μέτρου εκτέλεσης έπρεπε να προηγηθεί χορήγηση άδειας από το Δικαστήριο, δυνάμει του άρθρου 40 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Αναφορικά με τις θέσεις αυτές παρατηρώ τα πιο κάτω: Κατ' αρχήν, ούτε ο Ν.216/90αλλά ούτε και οποιαδήποτε άλλη νομοθετική ή νομολογιακή αρχή περιορίζει την εκτελεστότητα διαταγμάτων διατροφής ανηλίκων. Όπως έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω, η συγκεκριμένη απόφαση δύναται να αποτελέσει αντικείμενο εκτέλεσης με τους ίδιους τρόπους που εκτελούνται οι αστικές αγωγές, στους οποίους περιλαμβάνεται και το ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (garnishee order). Το ότι ζητείται συνολικό ποσό καθυστερημένων πληρωμών δεν αποτελεί εμπόδιο στην εκτέλεση της απόφασης και αυτό ενόψει του ότι τα διατάγματα τύπου garnishee αφορούν δικαστικές οφειλές που προέκυψαν μέχρι την καταχώρηση της αίτησης, εξ' ου και για κάθε μεταγενέστερη οφειλή θα πρέπει να καταχωρείται νέα αίτηση. Χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να ληφθεί από την απόφαση ARTIN STEPHAN HAGOPIAN ν. DEKRANOCHI HAGOPIAN (OTHERWISE DEKRANOUHI BAMBOUKIAN)
(1966)1 CLR
  1. Κατά δεύτερο, η αναφορά του κ. Χαραλάμπους σε κάποιες «προϋποθέσεις» που θα πρέπει να πληρούνται, έχει παραμείνει γενική και αόριστη. Σε καμία τέτοια προϋπόθεση δεν με έχει παραπέμψει ο συνήγορος και ούτε έχω εντοπίσει οτιδήποτε άλλο πέραν από τα όσα έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω σε σχέση με τις προϋποθέσεις έκδοσης εντάλματος κατάσχεσης σε χέρια τρίτου. Η επιχειρηματολογία δε του συνηγόρου, σε σχέση με την εφαρμογή του άρθρου 40 του Κεφ. 6, είναι κατά τη κρίση μου ατυχής, αφού το συγκεκριμένο άρθρο σχετίζεται με τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να καθορίζει επιφυλαχθείσα τιμή κατά την έκδοση εντάλματος πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας, διαδικασίας δηλαδή άσχετης με την παρούσα υπόθεση. Ως εκ τούτου κρίνω ότι οι πρώτες δυο προϋποθέσεις πληρούνται, ενώ οι περί του αντιθέτου εισηγήσεις του Καθ' ου η αίτηση απορρίπτονται. Όπως έχω ήδη αναφέρει, το αντικείμενο της μεσεγγύησης στην παρούσα υπόθεση είναι χρηματικό ποσό που βρίσκεται σε τραπεζικό λογαριασμό που διατηρεί ο Καθ' ου η αίτηση στην Κύπρο και συγκεκριμένα στο κατάστημα Λεμεσού της Μεσεγγυούχου. Ο Καθ' ου η Αίτηση θεωρεί ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αγνοήσει αυτή την μαρτυρία γιατί, ως ισχυρίζεται, έχει ληφθεί κατά παράβαση των προσωπικών του δεδομένων. Αναφορικά με τη θέση αυτή σημειώνω, κατ' αρχήν, ότι σε κανένα στάδιο της διαδικασίας ο Καθ' ου η αίτηση δεν αμφισβήτησε ότι όντως διατηρεί τον εν λόγω λογαριασμό ή ότι έχει κατατεθειμένο σε αυτό το συγκεκριμένο ποσό. Άλλωστε φαίνεται να αποτελεί κοινό έδαφος ότι ο Καθ' ου η Αίτηση διατηρεί τραπεζικό λογαριασμό με πιστωτικό υπόλοιπο ύψους €92.520 στο κατάστημα Λεμεσού της Μεσεγγυούχου Τράπεζας, εντός δηλαδή της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Κοινή θέση αποτελεί επίσης ότι η κατάσταση του λογαριασμού του Καθ' ου η αίτηση δόθηκε στην πλευρά της Αιτήτριας από την ίδια τη Μεσεγγυούχο Τράπεζα, κατόπιν αιτήματος της πρώτης, και αφού προφανώς η τελευταία ικανοποιήθηκε ως προς το δικαιολογημένο του αιτήματος. Ο ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση, ότι η πλευρά της Αιτήτριας ουσιαστικά ξεγέλασε την Μεσεγγυούχο Τράπεζα, παρέμεινε καθ' όλη τη διαδικασία στη σφαίρα του γενικού και αόριστου. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι, σύμφωνα με τον κ. Χαραλάμπους, ο Καθ' ου η αίτηση έλαβε τη σχετική πληροφόρηση από τη Μεσεγγυούχο Τράπεζα, η οποία όμως αν και είχε ειδοποιηθεί να προσέλθει στη διαδικασία και να τοποθετηθεί επί της αίτησης εάν το επιθυμούσε, εντούτοις επέλεξε να μην το πράξει, ενώ γνώριζε περί της κατοχής από την Αιτήτρια της εν λόγω κατάστασης λογαριασμού. Εάν έπρεπε ή όχι να δώσει την κατάσταση λογαριασμού η Μεσεγγυούχος Τράπεζα, είναι θέμα που αφορά τη σχέση της με τον Καθ' ου η Αίτηση και όχι την παρούσα διαδικασία. Συνεπάγεται επομένως ότι και αυτή η εισήγηση του Καθ' ου η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται. Στη βάση των πιο πάνω κρίνω ότι και η τρίτη προϋπόθεση έχει ικανοποιηθεί από πλευράς της Αιτήτριας. Στρέφομαι τώρα στους υπόλοιπους λόγους ένστασης που προβάλλει ο Καθ' ου η αίτηση. Μεγάλο μέρος των λόγων ένστασης καταπιάνεται με ισχυριζόμενη απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από μέρους της Αιτήτριας. Ο Καθ' ου η Αίτηση συνδέει το συγκεκριμένο επιχείρημα με γεγονότα που άπτονται των σχέσεων των διαδίκων, των περιουσιακών διαφορών τους, των σχέσεων του Καθ' ου η Αίτηση με τον ανήλικο Νικίτα και τον ενόρκως δηλούντα υιό του, τον τρόπο εξασφάλισης της πληροφοριακής κατάστασης του τραπεζικού λογαριασμού του (Τεκμήριο Γ) αλλά και με την ανωτέρω θέση του αναφορικά με τη συνήθη διαμονή των διαδίκων και του ανηλίκου. Έχω διεξέλθει των σχετικών παραγράφων της ένορκης δήλωσης του κ. Χαραλάμπους αναφορικά με το τι είναι που αυτός ισχυρίζεται ότι απεκρύβη. Τα εν λόγω ζητήματα όντως δεν περιλήφθηκαν στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, αδυνατώ όμως να αντιληφθώ γιατί θα ήταν αναγκαία ή σχετική η παράθεση τους. Το κρίσιμο ερώτημα που πρέπει να υποβληθεί είναι κατά πόσον, σε περίπτωση που τα εν λόγω γεγονότα τίθεντο ενώπιον του Δικαστηρίου κατ' εκείνο το στάδιο, θα επηρέαζαν την κρίση του με οποιοδήποτε τρόπο. (βλ. COMMERZBANK AUSLANDSBANKEN HOLDING AG κ.α. ν. ADEONA HOLDINGS LIMITED, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε6/2014, 27/2/2015 Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α. [1995] 1 Α.Α.Δ 248, Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.α. [1996] 1 Α.Α.Δ. 597, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου [1998] 1 Α.Α.Δ. 598.) Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης και με δεδομένη τη φύση της αίτησης, που όπως έχω ήδη επισημάνει αφορά την προώθηση ενός μέτρου εκτέλεσης απόφασης, η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα είναι αρνητική. Τα συγκεκριμένα γεγονότα είναι άσχετα με την παρούσα διαδικασία. Επισημαίνω στο στάδιο αυτό, ότι η ουσία της αίτησης, ήτοι το διάταγμα τύπου garnishee, ουδέποτε δόθηκε μονομερώς αλλά αντίθετα διατάχθηκε η επίδοση του στην άλλη πλευρά, με αποτέλεσμα οι επί του προκειμένου ισχυρισμοί του Καθ' ου η αίτηση να καθίστανται δευτερεύουσας σημασίας. Ενόψει των ανωτέρω και αυτή η πτυχή της ένστασης απορρίπτεται. Τέλος, ο Καθ' ου Αίτηση προβάλλει ως λόγο ένστασης ότι, κατά τη γνώμη του, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Ο εν λόγω ισχυρισμός όμως έχει περιοριστεί σε μια απλή προβολή του ως λόγο ένστασης και καμία άλλη αναφορά ή εξήγηση δεν γίνεται, είτε στην ένσταση είτε στην υποστηρικτική της ένορκο δήλωση, ως προς το που εδράζεται. Στη δε αγόρευση του ο συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση περιορίζει την επί του προκειμένου επιχειρηματολογία του αφ' ενός στο ότι δεν διατάχθηκε όπως το διάταγμα, κατά τις διάφορες ημερομηνίες που ήταν ορισμένη η υπόθεση, θα παρέμενε σε ισχύ και αφ' ετέρου στο ότι αν ήταν σε ισχύ τότε θα πρέπει να ακυρωθεί αφού δεν μπορεί ένα προσωρινό διάταγμα να παραμένει σε ισχύ για υπέρμετρο χρονικό διάστημα. Κρίνω υπό τις περιστάσεις ότι οι θέσεις αυτές του Καθ' ου η αίτηση στερούνται πραγματικού και νομικού ερείσματος, είναι αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες και δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση αφού, όπως επεσήμανα και ανωτέρω, το ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου δεν εκδόθηκε μονομερώς. Αν αυτό που ο συνήγορος εννοεί με την αναφορά του σε μονομερώς εκδοθέν διάταγμα είναι το διάταγμα δέσμευσης, έστω και αν η εικόνα που αναδύεται από την αγόρευση του είναι ότι αναφέρεται σε ένταλμα κατάσχεσης σε χέρια τρίτου, σημειώνω τα εξής: Με γνώμονα τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, ως αναφέρονται στο άρθρο 32
(1)του Νόμου 14/60 και την πλούσια νομολογία του Ανωτάτου δικαστηρίου (βλ. Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others [1982] 1 A.A.Δ. 557 και Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ'' Βασίλη [1989] 1 (Ε) Α.Α.Δ. 152), αλλά και του γεγονότος ότι σε αιτήσεις αυτής της φύσης, το διάταγμα δέσμευσης είναι απλά υποβοηθητικό της διαδικασίας και αποσκοπεί μόνο στη διατήρηση του αντικειμένου της μεσεγγύησης μέχρι να αποφασιστεί η τύχη του, κρίνω πως στην παρούσα περίπτωση οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 πληρούνται. Επιπρόσθετα, ενόψει πιο πάνω κατάληξης μου, ότι δηλαδή ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, κρίνω ότι η έκδοση διατάγματος δέσμευσης μέχρι ολοκλήρωσης της εκτέλεσης του εντάλματος είναι εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Στη βάση όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της αίτησης μόνο ως προς τα αιτητικά υπ' αρ. 1, 2 και
  1. Όσον αφορά το αιτητικό υπ' αρ 5, με το οποίο επιζητείται η δέσμευση από τη μεσεγγυούχο των ποσών που θα προκύψουν στο μέλλον αναφορικά με τη διατροφή του ανηλίκου μέχρι την ενηλικίωσή του, κρίνω ότι αυτό δεν μπορεί να εγκριθεί εφόσον, όπως ανέφερα και ανωτέρω, τέτοια θεραπεία εκφεύγει της εμβέλειας του εντάλματος κατάσχεσης σε χέρια τρίτου. Όσον αφορά το διάταγμα δέσμευσης, θεραπεία υπ' αρ 3 στην αίτηση, το οποίο εκδόθηκε μονομερώς στις 30/10/15, κρίνω ότι δικαιολογείται η οριστικοποίηση και διατήρηση του σε ισχύ, μέχρι την πλήρη ολοκλήρωση της εκτέλεσης του εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, συμπεριλαμβανομένης και της διάθεσης του ποσού που οφείλεται στην Αιτήτρια. Συνακόλουθα, εκδίδονται τα ακόλουθα διατάγματα: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως (Writ of Attachment) εις χείρας τρίτου για το ποσό των €16.000,00.- ευρισκόμενο εις χείρας της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ εκ Λεμεσού, και το οποίο είναι κατατεθειμένο στο λογαριασμό του Καθ' ου η αίτηση υπ' αρ.
  2. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως (Writ of Attachment) εις χείρας τρίτου για το ποσό των €522.- πλέον τόκο 5,5% από 23/03/10 μέχρι εξοφλήσεως καθώς και τα έξοδα της παρούσας αίτησης, ευρισκόμενο εις χείρας της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ εκ Λεμεσού, και το οποίο είναι κατατεθειμένο στο λογαριασμό του Καθ' ου η αίτηση υπ' αρ.
  3. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τη μεσεγγυούχο Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, να καταβάλει στην Αιτήτρια τα ποσά που αναφέρονται στις παραγράφους Α και Β πιο πάνω. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 30/10/15 καθίσταται απόλυτο και παραμένει σε ισχύ μέχρι πλήρους ολοκλήρωσης της εκτέλεσης των διαταγμάτων που αναφέρονται στις παραγράφους Α, Β και Γ ανωτέρω. Τα έξοδα της αίτησης, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) ................ Ρ. Προκοπίου, Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Family/Interim (Αναφορά: Δικαιοδοσία διατροφής -Αίτηση για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.