ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΥΜΠΑΡΙΔΗ ν. ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΚΟΥΜΠΑΡΙΔΟΥ, Αρ. Αίτησης: 24/16, 19/5/2017

(3)παιδιά, τα οποία σήμερα είναι ενήλικα. Η συμβίωση τους ήταν αρμονική μέχρι που άλλαξε η συμπεριφορά της Καθ' ης η Αίτηση και άρχισε μετά τις 17.12.2015 να κοιμάται σε άλλο δωμάτιο και να ψάχνει ευκαιρίες για να καβγαδίσει μαζί με τον Αιτητή. Η ίδια δεν επιθυμούσε να κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο με τον Αιτητή. Στις 19.12.2015 ο Αιτητής χτύπησε την πόρτα της Καθ' ης η Αίτηση για να ζητήσει εξηγήσεις για την πιο πάνω συμπεριφορά της, αυτή δεν άνοιγε την πόρτα και άρχισε να του φωνάζει και να τον υβρίζει. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι ουδέποτε την απείλησε και την εκφόβισε. Δεν μπορούσε να εξηγήσει το φαινόμενο αυτής της αλλαγής στη συμπεριφορά της Καθ' ης η Αίτηση και την επιθυμία της να κοιμάται σε ξεχωριστό δωμάτιο. Σε σχέση με το πιο πάνω επεισόδιο, του είχε τηλεφωνήσει η αστυνομία και ο ίδιος εξήγησε στην αστυνομία ότι αυτός έφυγε από το σπίτι γιατί ήθελε να ηρεμήσουν τα πράγματα και πήγε και κοιμήθηκε στο εργοστάσιο. Στις 8.1.2016, η Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα αίτηση καταχώρησε αίτηση χρήσης οικογενειακής στέγης με αρ. 1/16 στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού και ζήτησε την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Η μονομερής αίτηση ορίστηκε για ακρόαση την 1.3.2016 και το Δικαστήριο την απέρριψε ως νόμω αβάσιμη. Μετά την απόρριψη της αίτησης της Καθ' ης η Αίτηση, ως ανωτέρω αναφέρεται, η Καθ' ης η Αίτηση άρχισε τόσο η ίδια όσο και συνεπικουρούμενη από τα παιδιά της να έρχεται σε αντίθεση με τις πεποιθήσεις του Αιτητή με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας ανηλεής πόλεμος μεταξύ των διαδίκων. Αιτία των πιο πάνω ήταν η άρνηση του Αιτητή να μεταβιβάσει την περιουσία του επ' ονόματι των παιδιών του. Άρχισε μεταξύ των διαδίκων μια συζήτηση η οποία δημιούργησε οικογενειακή δυσφορία αναφορικά με τα περιουσιακά στοιχεία που έπρεπε ο Αιτητής να μεταβιβάσει στα παιδιά του. Εν μέσω αυτών των διαβουλεύσεων ο Αιτητής ανακάλυψε ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε μεταβιβάσει την κατοικία που είχαν στην Παρεκκλησιά επ' ονόματι της θυγατέρας τους, Ελίζαμπεθ Μαρίας Κουμπαρίδου. Όταν ο ίδιος επεδίωξε να μετακομίσει στην κατοικία στην Παρεκκλησιά σε μια προσπάθεια του να δώσει λύση στα προβλήματα που αντιμετώπιζε και στα προβλήματα συγκατοίκησης μαζί με την Καθ' ης η Αίτηση, η κόρη του και η Καθ' ης η Αίτηση κάλεσαν αστυνομία ισχυριζόμενες ότι εκεί διαμένει η κόρη τους και ότι ήταν δική της κατοικία και δεν μπορεί να κοιμηθεί εκεί ο Αιτητής. Ενώ, πάντα σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, η κόρη τους μόνο περιστασιακά μεταβαίνει στην Παρεκκλησιά με το φίλο της και διαμένει εκεί. Στα πλαίσια της αίτησης 1/16, είχε προταθεί από το Δικαστήριο που εκδίκαζε εκείνη την αίτηση εξώδικος συμβιβασμός για να παραμείνει η Καθ' ης η Αίτηση στη συζυγική κατοικία και να μετακομίσει ο Αιτητής στην κατοικία στην Παρεκκλησιά. Μετά από την πιο πάνω εξέλιξη, δηλαδή της μεταβίβασης της κατοικίας επ' ονόματι της θυγατέρας των διαδίκων και της άρνησής της να παραχωρήσει την κατοικία στον πατέρα της για να διαμένει, ο συμβιβασμός δεν ήταν καταληκτικός, με αποτέλεσμα να απορριφθεί η αίτηση ως νομικά αβάσιμη. Εν πάση περιπτώσει, εν μέσω διαφόρων διενέξεων η διαδικασία οδηγήθηκε στην καταχώρηση εκ μέρους του Αιτητή της παρούσας αίτησης η οποία βρίσκεται σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην ένσταση της η Καθ' ης η Αίτηση αναφέρει ως λόγους ένστασης ότι

(1)δεν συντρέχουν οι λόγοι έκδοσης προσωρινού διατάγματος,

(2)τα γεγονότα που στηρίχθηκε η έκδοση του προσωρινού διατάγματος είναι ψευδή και

(3)ο Αιτητής δεν προσήλθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο και παραπλάνησε το Δικαστήριο. Τους πιο πάνω λόγους ένστασης υποστήριξε με την ένορκη δήλωση της που αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι ένιωθε έντονη καταπίεση από τον Αιτητή ο οποίος ήθελε να απουσιάζει τις περισσότερες ώρες και να την απομονώνει στο σπίτι, προσπαθούσε να την αποξενώσει από τους συγγενείς και φίλους και ήταν συνεχώς ψυχρός απέναντι της. Ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής από το 1993 είχε αρχίσει να χρησιμοποιεί βία εναντίον της, μια φορά της έδωσε ένα χαστούκι μπροστά σε τρίτα συγγενικά τους πρόσωπα στο σπίτι ενός από αυτά τα συγγενικά πρόσωπα, ένα άλλο επεισόδιο που περιγράφει είναι ενώ βρίσκονταν στο αεροδρόμιο στην Αγγλία τη χτύπησε μπροστά στον κόσμο, μια άλλη φορά στο σπίτι τους, στην οικογενειακή στέγη, τη χτύπησε στο πρόσωπο τόσο δυνατά που έχασε τις αισθήσεις της, επίσης ανάφερε ότι ενώ βρίσκονταν σε κρουαζιέρα της πέταξε με δύναμη στο πρόσωπο μπροστά στον κόσμο τα κλειδιά της καμπίνας. Πολλές φορές μέσα στο 2015 την τράβηξε βίαια από τα μαλλιά και της έριξε διάφορα αντικείμενα, πολλές φορές στεκόταν μπροστά της και την κοίταζε με άγριο βλέμμα, επιθετικό ύφος και της έβαζε τις φωνές. Το Δεκέμβριο του 2015 ο Αιτητής της ζήτησε να κάνει αίτηση διαζυγίου και όταν σηκώθηκε το πρωί από το κρεβάτι την εξύβρισε με χυδαίο τρόπο και της είπε να φύγει από το σπίτι. Όλα αυτά τα περιστατικά δημιούργησαν στην Καθ' ης η Αίτηση ανησυχία για τη σωματική της ακεραιότητα με αποτέλεσμα να επιθυμεί να απομονωθεί σε δωμάτιο της συζυγικής κατοικίας ούτως ώστε να μην έρχεται σε επαφή μαζί με τον Αιτητή. Περιγράφει επεισόδιο όπου συνοδευόμενη από τον γιό της έκανε καταγγελία στην αστυνομία κατά την περίοδο πριν τα Χριστούγεννα του 2015 και ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής έκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο με σκοπό να πετύχει την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Αναφέρεται σε αίτηση περιοριστικών μέτρων στην αγωγή 27/16 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Αναφέρει ότι ο Αιτητής παρέλειψε να αναφέρει το πιο πάνω διάταγμα περιοριστικών μέτρων και ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής δεν είχε έρθει με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο και πέτυχε την έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 27.5.2016 παραπλανώντας το Δικαστήριο. Η Καθ' ης η Αίτηση αναφέρεται και σε άλλα προβλήματα που αντιμετώπιζε μαζί με τον Αιτητή όπως είναι τα περιστατικά για το εργοστάσιο κ.λ.π., τα οποία δεν θα απασχολήσουν το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο αφού αυτά εμπίπτουν στα πλαίσια της δικαιοδοσίας των περιουσιακών διαφορών. Το Δικαστήριο έχει να εξετάσει κατά πόσον σωστά έχει εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα ημερ. 27.5.2016, αποκλειστικής χρήσης οικογενειακής στέγης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος, με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η διατήρηση του προσωρινού διατάγματος σε συνάρτηση με το άρθρο 17

(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν. 23/90), το οποίο προνοεί τα εξής: «Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις.» Για να εκδοθεί διάταγμα αποκλειστικής χρήσης της κατοικίας πρέπει να πληρείται μια από τις τρεις πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) Είτε να είχε αποσταλεί από την Αιτήτρια διπλοσυστημένη επιστολή για λύση του γάμου της στο Μητροπολίτη Πάφου, σύμφωνα με το άρθρο 17

(1)του Νόμου 23/90. (β) Είτε οι διάδικοι να βρίσκονται σε διάσταση. (γ) Είτε να έχει καταχωρηθεί αίτηση διαζυγίου. Από την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων, διαπιστώνεται ότι ο Αιτητής έχει αποστείλει επιστολή στο Μητροπολίτη Λεμεσού ημερομηνίας 15.3.2016, εκφράζοντας την πρόθεση του να χωρίσει με την Καθ΄ ης η Αίτηση και είναι παραδεκτό γεγονός ότι βρίσκονται σε διάσταση όμως κάτω από την ίδια στέγη, τη συζυγική κατοικία. Άρα τηρούνται οι δύο από τις τρεις προϋποθέσεις οι οποίες δεν είναι σωρευτικές, είναι εναλλακτικές και έτσι ενεργοποιείται το Άρθρο 17

(1)του Νόμου 23/

1. Η Καθ΄ ης η Αίτηση αναφέρει ότι αντιμετωπίζει προβλήματα με τον Αιτητή, βρίσκονται σε διάσταση και κοιμούνται σε ξεχωριστά δωμάτια. Ο Αιτητής αναφέρει τη δική του εκδοχή για το λόγο που ξεκίνησαν να βρίσκονται σε διάσταση και να κοιμούνται σε ξεχωριστά δωμάτια. Εδώ το Δικαστήριο σημειώνει ότι μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 27.5.16, η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει εγκαταλείψει μέχρι σήμερα τη συζυγική κατοικία. Θα εξετάσω τώρα κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/
2. Το άρθρο 32 ορίζει τα ακόλουθα: «

(1)Tηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον Δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν), ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το Δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄ αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι, εκτός εάν εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» To άρθρο 9 του Κεφ. 6, δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει προσωρινά διατάγματα χωρίς να ακούει την άλλη πλευρά όταν η υπόθεση είναι επείγουσας φύσεως (upon proof of urgency or other peculiar circumstances). Ο Αιτητής στην ένορκη δήλωση του αναφέρει ότι η Καθ' ης η Αίτηση εκδήλωνε αντιδραστική συμπεριφορά, άλλαξε συμπεριφορά, απομακρύνθηκε από τον ίδιο και ότι είχαν έντονες συζητήσεις με αποτέλεσμα να τον βρίζει και να του συμπεριφέρεται με αδικαιολόγητη σκληρότητα μπροστά στα παιδιά τους και να εκδηλώνει συμπεριφορά ανάρμοστη συζύγου προς σύζυγο. Παραπέμπει το Δικαστήριο στους ισχυρισμούς του στην ένορκη δήλωση. Η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται ότι είναι αυτή η υπαίτια της αρνητικής κατάληξης του γάμου με το Αιτητή και προβάλλει τους δικούς της ισχυρισμούς λέγοντας ότι η ένταση στο σπίτι τους δημιουργήθηκε από την εριστική συμπεριφορά του Αιτητή και τη βία που ασκούσε εναντίον της. Σχετικά με τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος υπάρχει σωρεία νομολογίας. Ενδεικτικά μπορεί να γίνει αναφορά στις ακόλουθες υποθέσεις: Odysseos v. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co. Ltd v. Rossis

(1976)1 A.A.Δ. 38, Κωνσταντινίδης v. Μακρυγιώργου και άλλου

(1978)1 Α.Α.Δ. 585, M. & M. Transport v. Εταιρείας Αστικών Λεωφορείων

(1981)1 Α.Α.Δ. 608, Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (U.K.) Ltd

(1979)1 C.L.R. 689, Jonitexo Ltd. v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263, National Bank of Greece v. Moticia

(1978)1 C.L.R. 303, ΚΟΤ v. Θεωρή

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. X" Βασίλη

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152. Πέραν των πιο πάνω αρχών, όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω), το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλη Χ" Bασίλη

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152]. Η έννοια της «πιθανότητας» επιτυχίας κατά την Odysseos (πιο πάνω), σελ. 569, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο για την απόδειξη στις αστικές υποθέσεις. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η προσέγγιση του Δικαστηρίου σε θέματα προσωρινών διαταγμάτων θα πρέπει να γίνεται με αποκλειστικό οδηγό τη νομολογιακά καθιερωμένη αρχή σύμφωνα με την οποία στο στάδιο εξέτασης της αίτησης για έκδοση του προσωρινού διατάγματος με βάση τις διατάξεις του άρθρου 9 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, το Δικαστήριο δεν εξετάζει την ουσία της αγωγής αλλά ούτε και είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του τα διαφιλονικούμενα θέματα, πάνω στα οποία τελικά θα κριθεί η όλη απαίτηση του ενάγοντα. Αντικείμενο της εξέτασης σε τέτοιες αιτήσεις είναι το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση και/ή συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Αντικείμενο της εξέτασης είναι κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Σχετικές αποφάσεις είναι: Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης

(1992)1(Ε) Α.Α.Δ. 148, σελ. 1465 - 1466, Κατσουρίδης v. Κατσουρίδη, Έφεση αρ. 52 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ημερομηνίας 21/04/1997,

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 415, Jonitexo Ltd. V. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση; Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ο Αιτητής ήρθε στο Δικαστήριο να ζητήσει θεραπεία μονομερώς οδήγησε το Δικαστήριο να κρίνει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Πρόκειται για ένα ζευγάρι το οποίο αντιμετωπίζει διαφορές στις διαπροσωπικές του σχέσεις. Ο Αιτητής εργάζεται ως εργολάβος μεταλλικών κατασκευών έχοντας εργοστάσιο στο οποίο βοηθείτο από την Καθ' ης η Αίτηση στις εργασίες. Με τη Καθ΄ ης η Αίτηση απέκτησαν 3 παιδιά, ενήλικα σήμερα, δύο αγόρια και ένα κορίτσι. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι δημιουργούνταν συχνά έντονα επεισόδια μεταξύ τους, αναφέροντας ορισμένα περιστατικά που συνέβησαν στο παρελθόν στην ένορκη του δήλωση, με αποτέλεσμα η Καθ' ης η Αίτηση να απομονωθεί στο ένα από τα δωμάτια της συζυγικής κατοικίας. Οι διάδικοι εξακολουθούν να μένουν κάτω από την ίδια στέγη και όπως ισχυρίζεται ο Αιτητής σε διαφορετικά δωμάτια και σύμφωνα, πάντοτε με τους ισχυρισμούς του, η Καθ' ης η Αίτηση έχοντας την υποστήριξη των τριών παιδιών τους, του έκαναν ψυχολογικό πόλεμο και τον βίο αβίωτο για να εγκαταλείψει τη συζυγική κατοικία. Αντίθετη είναι η άποψη της Καθ' ης η Αίτηση η οποία αναφέρει ότι αισθανόταν εγκλωβισμένη και απομονωμένη από τη βίαιη συμπεριφορά του Αιτητή, με αποτέλεσμα να βρει καταφύγιο σε ένα από τα δωμάτια της συζυγικής κατοικίας. Ο Αιτητής ζήτησε από το Δικαστήριο προσωρινό διάταγμα εκδίωξης της συζύγου του, Καθ' ης η Αίτηση, από τη συζυγική κατοικία με τα όσα περιγράφονται ανωτέρω. Το Δικαστήριο κρίνει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, άρα πληρείται η πρώτη προϋπόθεση. Η ύπαρξη της πρώτης προϋπόθεσης δεν εξυπακούει τίποτε περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Με βάση τις έγγραφες προτάσεις διαφαίνεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση εφόσον οι διάδικοι αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που αναφέρονται ανωτέρω. Υπήρχε ορατή πιθανότητα να εδικαιούτο ο Αιτητής σε θεραπεία; Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεσης, είναι αρκετό το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η Καθ' ης η Αίτηση στην ένορκη της δήλωση και την αγόρευση των δικηγόρων της, παραδέχεται ότι πληρείται τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή ότι υπάρχουν προβλήματα στις σχέσεις των διαδίκων οι οποίοι διαμένουν μέσα στο ίδιο σπίτι, τα οποία ερμηνεύει ο καθένας από τη δική του σκοπιά και αντικατοπτρίζονται το καθένα από αυτά τα προβλήματα στο πρόσωπο του ενός και του άλλου συζύγου. Αποτέλεσμα μέχρι σήμερα είναι η Καθ' ης η Αίτηση να μην έχει εγκαταλείψει τη συζυγική κατοικία και να διαμένει σε ένα δωμάτιο της συζυγικής κατοικίας. Αντίθετη είναι η άποψη του Αιτητή, ο οποίος παρά τα προβλήματα και τη συμπεριφορά της Καθ' ης η Αίτηση, που σύμφωνα πάντοτε με τον ίδιο, οδηγούν στο ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα να δικαιούται ο ίδιος σε θεραπεία. Η τρίτη προϋπόθεση είναι αυτή που θα απασχολήσει το Δικαστήριο. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Στην υπόθεση M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co.

(1997)1 A.A.D. 1791, το Ανώτατο Δικαστήριο μεταξύ άλλων αναφέρει και τα ακόλουθα: «Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία.» Σχετικές είναι και οι αποφάσεις Papastratis v. Pierides

(1979)1 C.L.R. 231, ως επίσης, και η Κυρίσαββας κ.ά. v. Χάρη Κύζη

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245. Στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. Σε αυτό το στάδιο ακόμη το Δικαστήριο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263], Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Βeogradska Banka DD

(1999)1 (A) 227]. Σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, λοιπόν, το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προκύπτει από τη Διαταγή 39. Κλείνοντας αναφορικά με τις προϋποθέσεις, εκείνο το οποίο πρέπει να εξετάσει το Δικαστήριο, και αν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, είναι κατά πόσο εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η απομάκρυνση της Καθ΄ ης η Αίτηση από τη συζυγική κατοικία, και αν και εφόσον η απομάκρυνσή της αυτή θα ικανοποιήσει με τη δικαστική απόφασή του το Δικαστήριο, την απόφαση που ενδεχομένως θα εκδοθεί, με τον κίνδυνο να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση σε μεταγενέστερο στάδιο. Καθήκον δε του Δικαστηρίου είναι να συνεκτιμήσει την ποιότητα της μαρτυρίας την οποία οι διάδικοι επέλεξαν να προσκομίσουν, με σκοπό να διαπιστώσει αν τηρούνται οι τρεις προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Είναι ακόμα καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής, ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα, πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της αποκάλυψης έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν΄ ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού

(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd

(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ. ά. v. Timberland Co.

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού v. Σεβαστού

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980, Έφεση αρ. 133 ημερομηνίας 20.4.2001, Τασούλλας Μαυρομμάτη ν. Ανδρέα Μιχαήλ]. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε την αίτηση αποκλειστικής χρήσης 1/16, στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού και για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω απορρίφθηκε ως αβάσιμη. Στην ένσταση της στην παρούσα υπόθεση, η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι εκκρεμεί ποινική υπόθεση εναντίον του για βία στην οικογένεια στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Τον ισχυρισμό αυτό η Καθ' ης η Αίτηση υποστήριξε και στην αίτηση υπ' αριθμό 1/16, η οποία απορρίφθηκε ως αβάσιμη. Μέχρι σήμερα το Οικογενειακό Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του οποιαδήποτε καταδίκη του Αιτητή σε ποινική υπόθεση για βία στην οικογένεια, ούτε γνωρίζει το αποτέλεσμα της πιο πάνω υπόθεσης. Θα μπορούσε αυτό να γίνει από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση, ζητώντας από το Δικαστήριο με αίτηση τους να καταχωρίσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση και να αναφέρουν πιο είναι το αποτέλεσμα της ποινικής υπόθεσης. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να γνωρίζει για τα γεγονότα αυτά. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο απορρίπτει οποιοδήποτε ισχυρισμό αναφορικά με απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων τόσο από τον Αιτητή και την απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων όσο και από την Καθ' ης η Αίτηση. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις της Καθ΄ ης η Αίτηση ή την τελική κατάληξη της συζυγικής κατοικίας, η οποία προφανώς, θα αποτελέσει αντικείμενο περιουσιακών διαφορών των διαδίκων η απόφαση του Δικαστηρίου με βάση το Άρθρο 17

(1)του Νόμου 23/90 δεν επηρεάζει καθόλου τα δικαιώματα των διαδίκων που απορρέουν από το Ν.232/91και αφορά τις περιουσιακές διαφορές. Το Άρθρο 17

(1)του Νόμου 23/90 ρητά αναφέρεται για παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των διαδίκων (οικογενειακή στέγη). Συνακόλουθα, δέχομαι το μέρος της μαρτυρίας του Αιτητή ότι οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση μένοντας στο ίδιο σπίτι και ότι διαμένουν σε ξεχωριστά δωμάτια και κοιμούνται σε ξεχωριστά κρεβάτια, ως επίσης ότι έχει αποστείλει και σχετική επιστολή απόπειρας συνδιαλλαγής στο Μητροπολίτη Λεμεσού ημερομηνίας 15.3.2016, ούτως ώστε να πληρούνται δύο

(2)από τις προϋποθέσεις του Άρθρου 17

(1)του Νόμου 23/

1. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω βρίσκω ότι τηρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/
2. Βρίσκω ότι ο Αιτητής προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα και ότι ο ίδιος εξακολουθεί μέχρι σήμερα να διαμένει στη συζυγική κατοικία αντιμετωπίζοντας την εχθρότητα και την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά τόσο της Καθ' ης η Αίτηση όσο και των τριών

(3)παιδιών τους. Αποκορύφωμα ήταν η μεταβίβαση από την Καθ' ης η Αίτηση της δεύτερης κατοικίας που κατείχαν οι διάδικοι στην Παρεκκλησιά επ' ονόματι της θυγατέρας τους και ο αποκλεισμός του Αιτητή από το δικαίωμα της χρήσης της μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας Αίτησης. Ως εκ των πιο πάνω το Δικαστήριο δεν μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 27.5.16. Συνακόλουθα το Δικαστήριο θα προχωρήσει και θα οριστικοποιήσει το διάταγμα ημερομηνίας 27.5.16, με έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ............... Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Subject: Family Court/ Interim Aναφορά: Περιουσιακές διαφορές / Χρήση Οικογενειακής Στέγης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο