ΙΩΑΝΝΗ ΤΣΙΡΟΥ ν. ΑΝΤΡΗΣ ΑΝΤΡΕΟΥ, Αρ. Αίτησης: 51/10, 31/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδι

υπόθεση Ορφανίδης ν. Ορφανίδη

αύξηση, μπορεί να διαταχθεί η εγγραφή του ως ιδιοκτήτη για το αναλογούν σ΄ αυτόν μερίδιο (ποσοστό) ιδιοκτησίας.» Το ενδιαφέρον και των δυο διαδίκων

υπό εξέταση διαφορά εστιάζεται στο οικόπεδο με Αρ. Εγγραφής Α-65, Φ.Σχ 54/49.3.2, Τεμάχιο 68, Τοποθεσία « Καφκάλια», στη Λεμεσό και σε ό,τι ανήγειραν σ΄ αυτό στη διάρκεια της συμβίωσής τους∙ μια διώροφη κατοικία γνωστή ως οδός Νεάρχου Χρυσοστομίδη αρ. 7. [Στη συνέχεια «το επίδικο οικόπεδο», « η επίδικη κατοικία» και μαζί «η επίδικη περιουσία»]. Θεωρώντας ο καθένας τους ότι το συμφέρον που κατέχει στο οικόπεδο δεν ανταποκρίνεται στη συμβολή που είχε

κάλυψη της δαπάνης ανέγερσης της κατοικίας διεκδικεί επαναπροσδιορισμό του. [Θ΄ αναφέρομαι στη συνέχεια στους διαδίκους «ο σύζυγος» και «η σύζυγος», ασχέτως εάν ο μεταξύ τους γάμος, ως είναι παραδεκτό, είχε λυθεί πριν από την έναρξη της διαδικασίας]. Την αποκλειστική κυριότητα του επίδικου οικοπέδου είχε η γιαγιά του συζύγου Καίτη Ανδρέα Κυπριανού, το γένος Πέτρου Τσίρου μέχρι 02.03.

1. Στις 02.03.1999 τη μεταβίβασε «δυνάμει δωρεάς» στον εγγονό της, (Τ.34). Την επαύριο ο τελευταίος κατέστησε συγκύριο τη σύζυγο του, εγγράφοντας στο όνομά της το 1/3 μερίδιο αυτού (Τ.55). Στον Τύπο Ν.270 του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας αναφέρεται πως η μεταβίβαση συντελέστηκε «από σύζυγο σε σύζυγο», εφόσο - και τούτο δεν αμφισβητείται - οι διάδικοι ήσαν αντρόγυνο από 18.05.
2. Οι διάδικοι όντας συγκύριοι κατ΄ ιδανικάς μερίδας του οικοπέδου, ανήγειραν σ΄ αυτό την επίδικη κατοικία, που έμελλε να στεγάσει αρχικά τους ίδιους και από 26.03.03 και τους δυο δίδυμους γιούδες τους, Αντώνη και Νικόλα. Όταν το Μάη του 1997 επήλθε διάσταση στη σχέση τους η μέχρι τότε οικογενειακή στέγη απετέλεσε γι΄ αυτούς το μήλο της Έριδος. Η ΑΙΤΗΣΗ Η αγωγή 4370/2009, την οποία ο σύζυγος κατεχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 12.10.09 προηγήθηκε της παρούσας διαδικασίας. Με αυτήν αξιώνει από τη σύζυγο €62.000 ως ενοίκια από 18.03.07 μέχρι 17.11.09 και €2.000 ανά μήνα από 18.11.09 μέχρι την παράδοση της οικογενειακής στέγης στον ίδιο, (Τ.42). Εννοείται πως τη χρήση της οικογενειακής στέγης από τη διάσταση μέχρι και σήμερα έχει η σύζυγος. Το δεδομένο αυτό μπορούσε, κατά το σύζυγο, ν΄ αποτελέσει ξεχωριστή βάση για ανάλογες της αγωγής θεραπείες στο πλαίσιο της παρούσας. Εσφαλμένα πάντως, ενόψει του λόγου της απόφασης

υπόθεση Σάββα ν. Σάββα (Αρ. 2)

αίτηση, ασχέτως εάν αυτή δεν επιζητείται. Η θεραπεία «Θ» προϋποθέτει πάντως προκρούστεια μέθοδο, που τα δικαστήρια ποτέ δεν εφαρμόζουν. Επανέρχομαι στις θεραπείες Α έως Ζ. Είναι η εκδοχή του συζύγου,

§9

των γεγονότων της αίτησης, πως το 1/3 μερίδιο του επίδικου οικοπέδου «[ε]νεγράφη. επ΄ ονόματι της Καθ΄ ης η αίτηση κατά τη διάρκεια του γάμου, επειδή η Καθ΄ ης η αίτηση είναι πρόσφυγας για να εξασφαλίσει κυβερνητική βοήθεια ύψους Λ.Κ.7.000 .» Και καταλήγει ο σύζυγος: «Σε καμία περίπτωση δεν αντιπροσωπεύει . τυχόν συνεισφορά της . εις τη δημιουργία της επίδικης περιουσίας.»

§11

ο σύζυγος αναφέρεται στη μεταβίβαση της αποκλειστικής κυριότητας του οικοπέδου στον ίδιο και

ανέγερση σ΄ αυτό της κατοικίας με δαπάνη ύψους €256.000, την οποία κάλυψε αποκλειστικά ο πατέρας του. Πέραν της καταφατικής διατύπωσης της εκδοχής του

§11

,

§12επανέρχεται και επαναλαμβάνει αυτήν αποφατικά: «12.

Η Καθ΄ ης η αίτηση δεν συνέβαλε καθόλου

ανέγερση της πιο πάνω κατοικίας .». Η ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Εννοείται πως η σύζυγος διαφωνεί με όσα διατείνεται ο σύζυγος και που άπτονται των συμφερόντων της

επίδικη περιουσία. Γι΄ αυτό αντέδρασε με υπεράσπιση και ανταπαίτηση στις αξιώσεις του.

§6

καταγράφει μια γενική υπεράσπιση, με την έννοια ότι δεν υπερασπίζεται συγκεκριμένο, αλλά κάθε συμφέρον της. Ισχυρίζεται πως «. όποιο περιουσιακό στοιχείο είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της, έχει εγγραφεί επειδή η ίδια προσωπικά αλλά και με τη βοήθεια των γονιών της συνείσφερε στη δημιουργία του.» Πέραν της παραπάνω γενικής υπεράσπισης,

ίδια παράγραφο η σύζυγος, διατυπώνει και την ακόλουθη συγκεκριμένη υπεράσπιση: «.[Ο] αιτητής συμφώνησε

εγγραφή του 1/3 της επίδικης κατοικίας στο όνομά της, λόγω της συνεισφοράς της

ανέγερση της συζυγικής οικίας.» Την ίδια συγκεκριμένη υπεράσπιση επαναλαμβάνει η σύζυγος και στις §§7 και 9 του δικόγραφού της.

πρώτη, θέλοντας ν΄αντικρούσει τον ισχυρισμό του συζύγου πως την κατέστησε συγκύριο του οικοπέδου προκειμένου να τύχει, ως πράγματι έτυχε, της κρατικής βοήθειας, την οποία ως πρόσφυγας μπορούσε να διεκδικήσει, αρνείται πως «. το 1/3 μερίδιο της συζυγικής οικίας ενεγράφη στο όνομά της απλά και μόνο για να εξασφαλίσει την πιο πάνω βοήθεια .» και επαναλαμβάνει ότι «. το μερίδιο ενεγράφη στο όνομα της λόγω της δικής της συνεισφοράς και της οικονομικής βοήθειας που λάμβανε από τους γονείς της.» Στη δεύτερη, η σύζυγος, αφού παραδέχεται πως το οικόπεδο ήταν δωρεά στο σύζυγο από τη γιαγιά του, επαναλαμβάνει για τρίτη φορά την υπεράσπιση: «. [Ο] ίδιος προχώρησε

εγγραφή του 1/3 μεριδίου στο όνομά της . λόγω της συνεισφοράς της και της ουσιαστικής βοήθειας που λάμβανε από τους γονείς της για την ανέγερση της οικίας.» Στη συνέχεια η σύζυγος αρνείται την εκδοχή του συζύγου πως για την ανέγερση της κατοικίας απαιτήθηκε δαπάνη ύψους €256.000, τοποθετεί τη δαπάνη στις Λ.Κ.108.000 και προσθέτει: « .

ανέγερση της οικίας χρησιμοποιήθηκαν και τα χρήματα που οι διάδικοι πήραν από τον γάμο τους που ανέρχονταν περίπου στις €20.500.» Εννοείται πως η σύζυγος εντάσσει στη συνεισφορά της το ποσό των £7.000 που έλαβε ως κρατική βοήθεια, τη βοήθεια των γονέων της, την οποία περιγράφει σε δυο περιπτώσεις ως ουσιαστική και σε άλλη ως καθοριστική χωρίς, ωστόσο, να προσδιορίζει αυτή και το ήμισυ του ποσού των δώρων του γάμου. Εντάσσει όμως και τη συμμετοχή της

εξασφάλιση και αποπληρωμή δανείου ύψους £40.000 από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης (στη συνέχεια «ΟΧΣ»). Στη συνεισφορά της εντάσσει ακόμη τις υπηρεσίες, που, ως διατείνεται, πρόσφερε «.

εκτέλεση και ολοκλήρωση των οικοδομικών εργασιών αναλαμβάνοντας τις συμφωνίες για τις υπεργολαβίες, επιλέγοντας τα διάφορα υλικά και άλλα». [Βλ. §8 της υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Στη συνέχεια «οι υπηρεσίες Clerk of Works ή σε συντομία «CoW»]. Ως μέρος της συνεισφοράς της αναμένει να συνεκτιμηθεί το γεγονός ότι αυτή «. φρόντιζε τη συζυγική οικία και τα μέλη της οικογένειας, αναλάμβανε την περιποίηση των ανήλικων παιδιών που απέκτησε με τον αιτητή, την μελέτη, μόρφωση και διαπαιδαγώγηση τους, εν αντιθέσει με τον αιτητή ο οποίος ήταν συνεχώς απών από το σπίτι αποφεύγοντας τις ευθύνες του σαν πατέρας και σύζυγος.» [Βλ. §8 του δικόγραφου της. Στη συνέχεια «η φροντίδα της οικογενειακής εστίας και των μελών της οικογένειας »] Τέλος η σύζυγος συνυπολογίζει ως μέρος της συνεισφοράς της τη βοήθεια που εκείνη πρόσφερε στο σύζυγο προκειμένου ο τελευταίος ν΄ αυξήσει τη δουλειά του και παρεπόμενα το εισόδημά του ή με το να εκτελεί εκείνη κάποιες δικές του εργασίες, που «. σε αντίθετη περίπτωση θα έπρεπε να απασχολεί και να πληρώνει έξτρα προσωπικό». [Βλ. §14 του δικόγραφου της. Στη συνέχεια «η αποδοτέα ωφέλεια»] Η σύζυγος αποτιμά τη συμβολή της σε τέτοιο επίπεδο, ώστε με την §12, ν΄ αξιώνει την απόρριψη της αίτησης με έξοδα και να προχωρεί στη διατύπωση ανταξίωσης, στοχεύοντας το ½ μερίδιο της επίδικης περιουσίας ή το ήμισυ της αξίας αυτής. Ο σύζυγος,

απάντηση

υπεράσπιση και υπεράσπιση

ανταξίωση, επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της αίτησής του και ζητά την έκδοση ανάλογης απόφασης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων συμφώνησαν στις τελικές τους αγορεύσεις ότι εφαρμοζόμενο δίκαιο

παρούσα αντιδικία είναι ο περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμος του 1991. Η δικογραφία άφηνε ανοικτή την προοπτική προώθησης της θέσης για εφαρμογή των αρχών της επιείκειας. Η μαρτυρία απέκλεισε αυτό το ενδεχόμενο. Είναι συνεπώς ορθή η εισήγηση των συνηγόρων ως προς το εφαρμοζόμενο δίκαιο. ΜΑΡΤΥΡΙΑ - ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Όσα ακολουθούν στηρίζουν τη βέβαιη κατάληξη ότι

παρούσα αντιδικία ενδιαφέρει πρώτα ο λόγος για τον οποίο το 1/3 μερίδιο του οικοπέδου μεταβιβάστηκε και εγγράφηκε από τον σύζυγο στη σύζυγο και ύστερα η συμβολή του καθενός

ανέγερση της επίδικης κατοικίας. Θα τα εξετάσω με τη σειρά που συνέβησαν. Α. Η μεταβίβαση και εγγραφή του 1/3 μεριδίου του οικοπέδου από τον σύζυγο στη σύζυγο 1. Η εκδοχή της συζύγου και η μαρτυρία Παρέθεσα ήδη και δε θα επαναλάβω την εκδοχή της κάθε πλευράς. Επισημαίνω όμως πως η σύζυγος τόσο

§6

όσο και

§7αναφέρεται σε εγγραφή του 1/3 μεριδίου της κατοικίας και όχι του οικοπέδου.

Μόνο

§9

αναφέρεται σε εγγραφή του 1/3 μεριδίου του οικοπέδου και τούτο έμμεσα, τοποθετούμενη στον ισχυρισμό του συζύγου ότι «[τ]ο οικόπεδο . ανήκε

γιαγιά του, η οποία . το μεταβίβασε επ΄ ονόματι του.». Προχώρησε μάλιστα να το χαρακτηρίσει «ως γαμήλιο δώρο», ασχέτως εάν ο γάμος τους έγινε στις 18.05.97 και η μεταβίβαση στις 02.03.99 (Τ.34). Επισημαίνω ακόμη πως η σύζυγος συνδέει την ενέργεια του συζύγου σταθερά και στις τρεις παραγράφους με τη συνεισφορά της

ανέγερση της επίδικης κατοικίας. Δεν μπορούσε, άλλωστε, να είχε την παραμικρή συνεισφορά

απόκτηση από τον σύζυγο του οικοπέδου. Έτσι λοιπόν προσδιορίστηκαν τα επίδικα θέματα από τη δικογραφία. Έτσι στήθηκαν οι γραμμές της διαδρομής, στις οποίες αναμενόταν να κινηθεί το τραίνο της δίκης. [Πρβλ. Παπαγεωργίου ν Κλάππα

Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού και του Άγγελου Αγαθαγγέλου (ΜΑ4), πραγματογνώμονα στις εκτιμήσεις ακινήτων. Ό,τι απέμεινε κατά την παρουσίαση της υπόθεσης της συζύγου ήταν η επιβεβαίωση όσων, ως νέα εκδοχή της, υπεβλήθησαν στους μάρτυρες που κατέθεσαν για την υπόθεση του συζύγου. Οι αποφάσεις των δικαστηρίων μόνο σε νομικά αποδεκτή μαρτυρία μπορούν να στηρίζονται. Το παρακάτω απόσπασμα, ενταγμένο

υπόθεση Nicos Mina Ellinas v. Athanasia Yianni and Others

εκδοχή της το εντόπισε η σύζυγος προτού ως ΜΥ6 καταθέσει η ίδια για την υπόθεσή της. Στις 25.11.15 κατεχώρησε αίτηση τροποποίησης του δικόγραφού της. Επεδίωκε μεταξύ άλλων σύζευξη της εγγραφής του 1/3 μεριδίου του οικοπέδου στο όνομά της με την κατάθεση του ποσού των £9.000 στον κοινό λογαριασμό των διαδίκων στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού (ΚΛ/ΣΤΛ) στις 08.03.99, (Τ.27). Διαζευτικά επεδίωκε σύζευξη της εγγραφής του ίδιου μεριδίου με τη δωρεά Δ.1338/1999 της 04.03.99 «. και συνεπεία αυτού ο Αιτητής εμποδίζεται δυνάμει του άρθρου 14

αίτηση Γονικής Μέριμνας 54/94 να καταθέσουν στο όνομά της την αξία του μεριδίου της ήταν ο δεύτερος, (Τ.51 έως Τ.54). Η ανάληψη του ποσού των £6.000 από το πατέρα της στις 21.05.97 ήταν ο τρίτος, (Τ.58). Απέδωσε την ιδέα για αγορά του 1/3 μεριδίου του οικοπέδου αντί του ποσού των £9.000 στον πρώην πεθερό της Νίκο Τσίρο. Εξαιτίας της επιμονής του αποδέκτηκε τη ρύθμιση. Στον πρώην πεθερό της απέδωσε η σύζυγος και τον προσδιορισμό της αξίας του οικοπέδου κατά το 1999 στις £30.

1. Είναι γι΄ αυτό, εξήγησε, που κατέβαλε το ποσό των £9.
2. Επικαλέστηκε δε προς επίρρωση της θέσης της την εκτίμηση του πραγματογνώμονα Ιωάννη Μιχαλάκη (ΜΥ1). Τα παραπάνω αποκαλύπτουν πλήρως τη νέα εκδοχή της συζύγου. Αυτήν υπέβαλε στον πρώην πεθερό της. «Ουδέν αναληθέστατο», ήταν η αντίδραση εκείνου. Είχε δεσπόζουσα θέση για τη σύζυγο, ίσως, ν΄ απετέλεσε και την αφετηρία της όψιμης εκδοχής της ο εντοπισμός της κατάθεσης του ποσού των £9.000 στις 08.03.99 στον ΚΛ/ΣΤΛ των διαδίκων (Τ.27). Κατατέθηκε χωρίς ένσταση

αντεξέταση του ΜΑ

1. Αποτελείται από μια μόνο σελίδα και έχει ως πρώτη καταχώρηση εκείνη της 08.03.
2. Ό,τι είναι βέβαιο από τη μαρτυρία είναι πως το ποσό των £9.000 κατατέθηκε στον ΚΛ/ΣΤΛ και από τους δυο (Τ.35). Η σύνδεση των δυο τεκμηρίων είναι απόλυτη. Η πατρότητα, ωστόσο, του ποσού διεκδικείται και από τους δυο. Η αντίδραση του συζύγου στη νέα εκδοχή της συζύγου ήταν πως το ποσό προερχόταν από την πώληση των δίσκων του καταστήματός του. «Ίσως να είναι από εκεί. Η περίοδος μάλλον εκεί οδηγεί», κατέληξε. Επανέλαβε δε την ίδια εξήγηση και για την κατάθεση του ποσού των £5.000 στον ίδιο λογαριασμό στις 12.05.99 (Τ.27). Δεν αποδέχομαι την εξήγηση του συζύγου. Ήταν αυτός, που, αφού του υποδείχθηκε ο τίτλος ιδιοκτησίας που εκδόθηκε στη σύζυγό του για το συμφέρον της στο επίδικο οικόπεδο (Τ.60), απάντησε: «Δεν το αναγνωρίζω. Δεν είμαι καλός στα χαρτιά. Γι΄ αυτό έχω τον πατέρα μου και τη δικηγόρο μου να με συμβουλεύουν». Ανάλογη ήταν και η απάντηση του για το πληρεξούσιο που παρεχώρησε στον πατέρα του στις 02.03.99 με το οποίο τον εξουσιοδοτούσε να μεταβιβάσει στη σύζυγό του το 1/3 μερίδιο του οικοπέδου. «Εμένα μου λένε υπόγραψε και υπογράφω», είπε. Η απόρριψη της εκδοχής του συζύγου δε συνεπάγεται αποδοχή εκείνης της συζύγου, στο σύνολό της. Σε όσα αναφέρει στη γραπτή της δήλωση για το επίδικο οικόπεδο την άκρη του νήματος αποτελεί η αναφορά της

αίτηση γονικής μέριμνας 54/94 (Τ.51 έως Τ.54), τεκμήρια τα οποία προσκόμισε η πρωτοκολλητής του Δικαστηρίου Μαρία Ιωαννίδου (ΜΥ2). Άπτονται της εκδοχής της συζύγου πως αναγκάστηκε «ν΄ αποποιηθεί» το δικό της οικόπεδο και να της δώσουν οι γονείς της αντίστοιχο ποσό για ν΄ αγοράσουν «το οικόπεδο ή διαμέρισμα ή μικρό σπίτι» σε περιοχή που θα ικανοποιούσε τον μέλλοντα, τότε σύζυγό της. Η διαδικασία ενώπιον του Οικογενειακού άρχισε με αίτηση των γονέων της, εφόσο η ίδια ήταν ανήλικη. [Βλ. §2

ένορκη δήλωση των γονέων της

αίτηση 54/94 ημερομηνίας 07.04.94 (Τ.51)]. Αίτημά τους ήταν να τους επιτραπεί η μεταβίβαση του ¼ μεριδίου της ανήλικης σε οικόπεδο που κατείχε στα Κάτω Πολεμίδια στη θυγατέρα τους Μαριάννα «και να καταθέσουν επ΄ ονόματι της ανηλίκου θυγατρός των την αγοραία αξία του μεριδίου της».

ένορκη δήλωση τους ως αιτιολογία της απόφασής τους αναφέρουν: «α) Εμείς αγοράσαμεν τα 2/4 του εν λόγω οικοπέδου και τα εγγράψαμε επ΄ ονόματι των θυγατέρων εξ αδιαιρέτου ανά ¼ μερίδιον. β) Η θυγατέρα μας Μαριάννα ενηλικιώθη και είναι αρραβωνιασμένη. γ) Προς αποφυγήν δημιουργίας προβλημάτων εις το μέλλον μεταξύ των θυγατέρων μας θεωρήσαμεν ότι είναι ορθόν να μεταβιβασθή το μερίδιον της ανηλίκου επ΄ ονόματι της θυγατρός μας Μαριάννας και να καταθέσομεν το ποσόν της αξίας του μεριδίου της ανηλίκου Άνδρης επ΄ ονόματι της εις έντοκον λογαριασμόν με σκοπόν εις το μέλλον να χρησιμοποιηθεί το ποσό τούτο διά την αγοράν άλλου οικοπέδου. δ) Δυνάμει εκτιμήσεως γενομένης υπό ειδικού η αγοραία αξία του μεριδίου αμφοτέρων των θυγατέρων μας είναι £9.450,00.» Η εκτίμηση που προφανώς είχε κατατεθεί μαζί με την αίτηση καθορίζει πράγματι την αξία του στο ποσό των £9.400 (Τ.53). Οι γονείς της εξασφάλισαν το σχετικό διάταγμα στις 11.04.94 (Τ.52) και στις 28.04.94 κατέθεσαν το ήμισυ αυτού στο όνομα της συζύγου στη ΣΠΕ Κάτω Πολεμιδιών (Τ. 54). Στο χρόνο της παραπάνω διαδικασίας η ανήλικη, τότε, σύζυγος ήταν αρραβωνιασμένη. Η ίδια τοποθέτησε τον εαυτό της να έχει συνάφεια με το σύζυγο από 06.11.92 (Πρβλ. και Τ.36). Η ίδια επίσης κατέθεσε πως αρραβωνιάστηκαν Φεβρουάριο - Μάρτιο του 1994. Ακολουθεί πως το πρώτο ποσό που η σύζυγος πήρε από τους γονείς της ήταν το γραμμάτιο στη ΣΠΕ Κάτω Πολεμιδιών για το ποσό των £4.725, διάρκειας ενός χρόνου και με ποσό πληρωτέο στη λήξη του £5.068,74 (Τ. 54). Η σύζυγος γεννήθηκε στις 16.01.78 (Τ. 51). Στη λήξη του γραμματίου στις 28.04.95 εξακολουθούσε να ήταν ανήλικη. Τι απέγινε το γραμμάτιο, παραμένει άγνωστο. Η σύζυγος στη γραπτή της δήλωση αναφέρεται σε γραμμάτιο ύψους £5.339,50 στο όνομα της που: «Αργότερα με την λήξη του γραμματίου ο πατέρας μου διαχειρίστηκε τα χρήματα και θα μου τα έδινε αργότερα όλα μαζί όταν και εφόσον θα ήμασταν έτοιμοι για αγορά άλλου οικοπέδου ή μικρής κατοικίας ή διαμερίσματος.» Δεν είναι αλήθεια. Το γραμμάτιο των £5.339,50 είχε ως δικαιούχο τον Αντώνη Αντωνίου, τον πατέρα της [Τ.43

Υπηρεσία Μερίμνης στις 10.04.97 πως θα μετέφερε στο όνομα της συζύγου, ώστε να εγκριθεί η αίτηση της για κρατική βοήθεια για αγορά διαμερίσματος [Τ.43

ίδια εταιρεία με αρχικό ποσό £5.000 και στη λήξη του την 27.04.97 £5.339,50. Εξού και η υπόσχεσή του στις 10.04.97

Υπηρεσία Μερίμνης για μεταφορά του ίδιου ποσού στη σύζυγο. Το ποσό των £9.000 της 08.03.99 (Τ.27) το σύνδεσε η σύζυγος και με το ποσό των £6.000 που ο πατέρας της απέσυρε στις 21.05.97 (Τ.58). Μου είναι δύσκολο να την πιστέψω. Από 21.05.97 μέχρι 08.03.99 είναι αρκετός καιρός. Ο πατέρας της ήξερε να διαχειρίζεται τα χρήματα. Δεν μπορεί να τα είχε για δυο χρόνια στο σπίτι. Και γιατί το ποσό των £6.000 σώνει και καλά ν΄ αποτελεί μέρος των £9.000; Η θέση της συζύγου «. και τελικά στις 08.03.1999 μου έδωσε συνολικά Λ.Κ.9.000 σε μετρητά τα οποία κατατέθηκαν στον λογαριασμό με αριθμό 3812876 . για την αγορά του 1/3 μεριδίου του οικοπέδου .» αφήνει αγεφύρωτη τη διάρκεια δυο σχεδόν χρόνων, αφήνει χάσμα 2/3 του ζητούμενου ποσού, αφήνει ανυπέρβλητο ρήγμα

αλληλουχία των γεγονότων. Η 21η Μαίου 1997 απέχει μόλις τρεις ημέρες από το γάμο των διαδίκων. Πρόκειται για γεγονός που δικαιολογεί την ανάληψη μετρητών. Είναι, άλλωστε, δική της η θέση πως: «. οι γονείς μου συνεισέφεραν και πλήρωσαν τα μισά περίπου έξοδα και συγκεκριμένα τον φωτογράφο, τα κεραστικά, τις μπομπονιέρες, το ανθοπωλείο, το νυμφικό, τα προσκλητήρια ακόμα και τις άδειες γάμου, αφού τα πρώην πεθερικά μου, παρά την οικονομική τους ευμάρεια δεν το έπραξαν.» Είναι επίσης δική της η θέση πως από το γάμο τους εισέπραξαν το ποσό των £14.732,88 [Τ.25(β)], το ήμισυ του οποίου εντάσσει στη συμβολή της

ανέγερση της επίδικης κατοικίας. Θα επανέλθω όμως σ΄ αυτό. Η 21η Μαΐου1997 απέχει μόλις 21 ημέρες από την 30.04.

1. Κατά την τελευταία ημερομηνία ο πατέρας της είχε στο λογαριασμό του μόνο £1.366,76 (Τ.58). Ήταν η κατάθεση του ποσού των £5.343.27 στις 02.05.97 που ανέβασε το υπόλοιπό του στις £6.710,
2. Από πού προήλθε η κατάθεση της 02.05.97; Η ενώπιον μου έγγραφη μαρτυρία σε σχέση με τους λογαριασμούς του πατέρα της [Τ.58, Τ.78, Τ.79 και Τ.43

κόρη του ουδέποτε υλοποιήθηκε [Βλ.Τ.43

αδελφή της [Τ.51 έως Τ.54.] Ακόμη, με τη διάδοχη του κατάσταση έπεισε την Υπηρεσία Μερίμνης να εγκρίνει την αίτηση της συζύγου για κρατική βοήθεια για αγορά διαμερίσματος [Τ.43

§9

των γεγονότων της αίτησης∙ προκειμένου η σύζυγος, ως πρόσφυγας, να τύχει της κρατικής βοήθειας. Την εκδοχή αυτή στήριξε με συνέπεια ο Νίκος Τσίρος (ΜΑ1). Αναφέρθηκε στις ενστάσεις που είχε ο ίδιος για τέτοιο ενδεχόμενο, στις πιέσεις που ο γιος του δεχόταν από τη σύζυγο και έμμεσα ο ίδιος, στη διερεύνηση του θέματος και

εν τέλει υποχώρησή του. Ο ρόλος του ήταν καθοριστικός. Στις 02.03.99 εκπροσωπώντας τη μητέρα του (Τ.23) μεταβίβασε το οικόπεδο στο γιο του(Τ.34). Στις 03.03.99 εκπροσωπώντας το γιο του ως δικαιοπάροχο (Τ.24) και τη νύμφη του ως δικαιοδόχο (Τ.22) διενήργησε τη μεταβίβαση και εγγραφή του 1/3 μεριδίου από τον πρώτο

τελευταία (Τ.55, Τ.59, Τ.60). Η μαρτυρία της Μαρίας Μακρή Ονουφρίου (ΜΥ3), υπαλλήλου στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού επιβεβαιώνει εκείνη του ΜΑ1 και ΜΑ2 στο ζήτημα αυτό. Η Ηρώ Νίττη (ΜΑ3) προσκόμισε το φάκελο της Υπηρεσίας Μερίμνης [Τ.43

προσπάθεια του να εξασφαλίσει τα κριτήρια που ίσχυαν κατά το

1. Τον πληροφορούσαν ότι « στο Επαρχιακό Γραφείο . Λεμεσού δεν υπάρχουν διαθέσιμα τα κριτήρια που ίσχυαν το 2000 .». Και συνεχίζει η επιστολή: «
2. Βάσει των υφιστάμενων κριτηρίων παροχής στεγαστικής βοήθειας δεν υπάρχει οποιοσδήποτε όρος για μεταβίβαση μεριδίου του ιδιόκτητου οικοπέδου στον εκτοπισμένο, ενώ ενδεχομένως κάτι τέτοιο να ίσχυε την περίοδο 2004 με την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου με αρ. 60.945 ημερ. 19/10/2004 θέτοντας ως όρο ότι: στις περιπτώσεις που υποβάλλεται αίτηση για αυτοστέγαση σε ιδιόκτητο οικόπεδο, του οποίου οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες είναι οι γονείς, είτε τα πεθερικά είτε οι μη εκτοπισθέντες σύζυγοι των αιτητών, αυτοί εγκρίνονται υπό τον όρο ότι το ¼ μερίδιο του οικοπέδου θα μεταβιβαστεί στο όνομά τους.» Το 2004 με βεβαιότητα ίσχυαν όροι και προϋποθέσεις, όπως ίσχυαν και στο χρόνο που η σύζυγος υπέβαλε την αίτηση της. Εντόπισα την απόφαση 60.945 του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 19.10.
3. Είναι, άλλωστε, δημόσιο έγγραφο που στηρίζεται σε νόμο ή που εκδίδεται με νόμιμη εξουσία. Τίθεται σε ισχύ από το χρόνο δημοσίευσής του

Επίσημη Εφημερίδα και οφείλω, κατά το άρθρο 7 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, να λάβω δικαστική γνώση του περιεχομένου του. Η απόφαση 60.945 της 19.10.04 του ΥΣ με τίτλο «Βελτίωση αναθεώρηση κριτηρίων των στεγαστικών σχεδίων για εκτοπισθέντες» έχει ως σημείο αναφοράς δυο προηγούμενες αποφάσεις του∙ την 14.471 της 27.11.75 και την 58.518 της 10.9.

1. Αναφέρεται στο σχετικό απόσπασμα των πρακτικών της συνεδρίας του Υ.Σ. : «
2. Αναφορικά με τις Αποφάσεις με αρ. 14.471 και 58.518 με ημερ. 27.11.1975 και 10.9.2003, αντίστοιχα, το Συμβούλιο αποφάσισε να εγκρίνει την αναθεώρηση και βελτίωση των κριτηρίων που εφαρμόζονται σε διάφορα στεγαστικά σχέδια για τη στέγαση των εκτοπισθέντων, όπως αυτά παρατίθενται στα παραρτήματα που επισυνάπτονται

Πρόταση.» Ακολουθεί το κείμενο της πρότασης του Υπουργείου Εσωτερικών προς το Υ.Σ. Μεταξύ άλλων αναφέρεται σ΄ αυτή: «2. Τα κριτήρια, όπως συμφωνήθηκαν ομόφωνα από την Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής Επιλογής και Κριτηρίων ., επισυνάπτονται

παρούσα Πρόταση ως Παράρτημα και διαχωρίζονται ανάλογα με το στεγαστικό Σχέδιο που εφαρμόζονται (Συγκεκριμένα, . Σχέδιο αυτοστέγασης σε ιδιόκτητο οικόπεδο - Παράρτημα Ε ..» Ενδιαφέρει η §5 του Παρατήματος Ε. Τη μεταφέρω αυτούσια: Υφιστάμενα Κριτήρια Εισήγηση Ολομέλειας

1. Στις περιπτώσεις που υποβάλλεται αίτηση για αυτοστέγαση σε ιδιόκτητο οικόπεδο του οποίου εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες είναι είτε οι γονείς, είτε τα πεθερικά, είτε οι μη εκτοπισθέντες σύζυγοι των αιτητών, αυτοί εγκρίνονται υπό τον όρο ότι το ¼ τουλάχιστον μερίδιο του οικοπέδου θα μεταβιβαστεί στο όνομά τους. Εάν οι αιτητές είναι αρραβωνιασμένοι και η μεταβίβαση μεριδίου του οιοπέδου από τον /την μη εκτοπισθέντα/είσαι αρραβωνιαστικό/κιά ή τα πεθερικά επ΄ ονόματι τους δυνάμει δωρεάς, δεν είναι δυνατή, αυτοί εγκρίνονται και υπογράφουν τα σχετικά συμβόλαια με την αρμόδια Αρχή, αλλά η χορηγία καταβάλλεται όταν επιτευχθεί η μεταβίβαση μεριδίου του οικοπέδου επ΄ ονόματί τους. ΟΥΔΕΜΙΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ Ακολουθεί πως η απόφαση 60.945 της 19.10.04 δεν επέφερε οποιαδήποτε αλλαγή στα κριτήρια που υφίσταντο στη βάση των αποφάσεων 14.471 και 58.518 της 27.11.75 και 10.09.03 αντίστοιχα. Επομένως προκειμένου η σύζυγος να ενταχθεί στο σχέδιο αυτοστέγασης θα έπρεπε το ¼ τουλάχιστον μερίδιο του οικοπέδου να μεταβιβαστεί στο όνομά της από τον μη εκτοπισθέντα εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη του οικοπέδου. Προκύπτει από το Τ.61 ότι ο συντάκτης του είχε υπόψη του την απόφαση 60.945 της 10.10.04, εφόσο παραθέτει το αναγκαίο μέρος της §5 του Παραρτήματος Ε. Γιατί όμως αναφέρει σ΄ αυτό πως «στο Επαρχιακό Γραφείο . Λεμεσού δεν υπάρχουν διαθέσιμα τα κριτήρια που ίσχυαν κατά το 2000»; Η πλέον επιεικής εξήγηση είναι ότι αδυνατούσε ν΄ αντιληφθεί το περιεχόμενο της. Με αυτά τα δεδομένα διερωτάται κανείς για την εκτενή αντεξέταση του Νίκου Τσίρου (ΜΑ1) «γιατί και γιατί» της μεταβίβασε το 1/3 και όχι οποιοδήποτε άλλο μερίδιο. «Είπα ότι ήθελαν το μισό και ότι εγώ, μετά που ρώτησα, είδα ότι γινόταν το 1/3 και ελάττωσα το ποσοστό», ήταν η σταθερή απάντησή του. Είμαι σίγουρος πως εάν ο υπάλληλος του Κτηματολογίου του έλεγε πως, αρκεί το ¼ μερίδιο, σ΄ αυτό θα περιστρέφονταν τα απανωτά «γιατί». Και με αυτό εισέρχομαι στον τελευταίο λόγο για τον οποίο δεν αποδέχομαι τα περί αγοράς του 1/3 μεριδίου, του οικοπέδου.
2. Η αγοραία αξία του επίδικου οικοπέδου στις 08.03.09 Η θέση της συζύγου ότι η αγοραία αξία του οικοπέδου στο χρόνο της εγγραφής ήταν £30.000 δεν υποστηρίζεται ούτε από τον εκτιμητή της Ιωάννη Μιχαλάκη (ΜΥ1). Αυτός

έκθεση του την προσδιορίζει στο ποσό των €58.590, δηλαδή £34.291 (Τ.45). Από την άλλη ο εκτιμητής Άγγελος Αγαθαγγέλου (ΜΑ4) την υπολόγισε στο ποσό των €73.000, δηλαδή £42.725 (Τ.44). Υπενθυμίζω πως και εδώ απουσιάζει οποιοδήποτε σημείο αναφοράς στη δικογραφία. Ο αριθμός 30.000 πρωτοακούστηκε

αντεξέταση του συζύγου (ΜΑ2). Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο γνώριζε την τότε αξία του οικοπέδου και απάντησε αρνητικά, επακολούθησε η παρακάτω υποβολή: «- Εγώ σου υποβάλλω ότι ήταν γύρω στις Λ.Κ.27.000 - 30.000. - Δεν γνωρίζω.» Η προσπάθεια της συζύγου να συνδέσει το ποσό των £9.000 του Τ.27 με δήθεν αγορά του 1/3 μεριδίου του οικοπέδου οδηγεί σε παραλογισμό. Είναι ωσάν να οδηγείς αυτοκίνητο χωρίς αερόσακκο και σε σύγκρουση ν΄ απορείς πώς και δε σε προστάτεψε. Στον ίδιο παραλογισμό οδηγούν και τα περί της αξίας του οικοπέδου. Ο ΜΥ1 ήταν πάντως πρόθυμος να τον στηρίξει. Κλήθηκε να σχολιάσει τις συγκριτικές πωλήσεις του συνάδελφού του Άγγελου Αγαθαγγέλου (ΜΑ4) από το συνήγορο της συζύγου, [Βλ. Παράρτημα Γ1 του Τ.44). Για τις 6 από τις 8 βρήκε ως μειονέκτημα ότι ως τιμή πώλησης ανά τετραγωνικό μέτρο χρησιμοποιήθηκε αυτή που δηλώθηκε στο Κτηματολόγιο και όχι αυτή που αποδέκτηκε ο Κλάδος Εκτιμήσεως Ακινήτων. Με δική του μάλιστα πρωτοβουλία εξασφάλισε και ήθελε να καταθέσει ως τεκμήριο σχετικό σημείωμα του Κτηματολογίου. Το εγχείρημα δεν είχε συνέχεια χάρις

ανάκληση του αιτήματος από το συνήγορο της συζύγου. Όμως, αν όντως αυτό συνέβηκε, μόνο ο σύζυγος θα έπρεπε να διαμαρτύρεται. Η όποια διαφορά στις δυο τιμές τον ευνοούσε, επειδή η τιμή που καθορίζεται από το Κτηματολόγιο για σκοπούς τελών ή ταυτίζεται μ΄ αυτή που δηλώνεται ή είναι ψηλότερη. Ως δεύτερο λάθος

εργασία του συνάδελφού του ανέφερε την παράλειψή του να προβεί σε αναπροσαρμογή της τιμής ανά τετραγωνικό μέτρο με βάση τα επιμέρους χαρακτηριστικά. Αυτό το κενό έσπευσε να το καλύψει ο ίδιος ετοιμάζοντας Πίνακα Αναπροσαρμογών Συγκριτικών Πωλήσεων (Τ.49). Αρίθμησε τις 8 συγκριτικές πωλήσεις του ΜΑ4 με την ίδια σειρά που ο τελευταίος τις παραθέτει στο Παράρτημα Γ1 του Τ.

1. Κατέγραψε ως τιμή πώλησης του καθενός τη δηλωθείσα. Στη συνέχεια αφού κατέγραψε ως επιμέρους χαρακτηριστικά την τοποθεσία, το μέγεθος, το σχήμα, την προσβασιμότητα και τη ζώνη, προέβηκε σε αναπροσαρμογές με αποτέλεσμα ο μέσος όρος τιμής πώλησης των συγκεκριμένων ακινήτων να μειωθεί από €130 ανά τετραγωνικό μέτρο στα €103,
2. Το αποτέλεσμα στο οποίο οδηγούμαστε με βάση τις συγκριτικές πωλήσεις του ΜΑ4 και τις επιμέρους αναπροσαρμογές στις οποίες προέβηκε ο ΜΥ1 είναι πως η αγοραία αξία του οικοπέδου την 1η Μαρτίου 1999 ήταν, εφόσο συμφωνούν ότι είχε έκταση 558 τ.μ., €57.864,60 δηλαδή £33.
3. Εξού η επιβεβαίωση του παραλογισμού. Οι «εσφαλμένες συγκριτικές πωλήσεις» του ΜΑ4, με τις «εσφαλμένες δηλωθείσες τιμές», αφού υπέστησαν τις επιμέρους αναπροσαρμογές του ΜΥ1 απέδωσαν το επιθυμητό αποτέλεσμα∙

κατά μόνο £425 χαμηλότερη αγοραία αξία. Το πρόβλημα δεν εξαντλείται ως εδώ. Ο ΜΥ1 δεν έδωσε καμμιά εξήγηση γιατί υιοθέτησε το ποσοστό 5% στη χρονική αναπροσαρμογή των 4 συγκριτικών πωλήσεων στις οποίες στήριξε την εκτίμησή του. Είχε, ωστόσο, μελετήσει την εκτίμηση του ΜΑ4 και γνώριζε πως εκείνος υιοθέτησε το ψηλότερο ποσοστό 8%. Όταν δε τέθηκε σ΄ αυτόν ότι συνήθως αυτό υιοθετείται, περιορίστηκε να πει πως [δ]εν υπάρχει σταθερό ποσοστό». Αναμενόταν, ωστόσο, σ΄ αυτή την προσπάθεια να ήταν ευθύς έναντι του συνάδελφού του. Να εφαρμόσει το ίδιο ποσοστό χρονικής αναπροσαρμογής κατά τη σύνταξη του Τ.49. Αναφέρει στη σελίδα 2 του Τ.45 ο ΜΥ1 σε σχέση με τη χρονική αναπροσαρμογή των τιμών των 4 συγκριτικών πωλήσεων που επέλεξε: «Σύμφωνα με έρευνα που διενεργήθηκε

περιοχή του υπό εκτίμηση ακινήτου, η ετήσια αύξηση για την περίοδο 01.01.1998 - 01.01.2004 ανέρχεται σε ποσοστό της τάξεως του 5% .» Πώς αιτιολογείται και πώς ελέγχεται αυτή η θέση; Από τη στιγμή που δεν έχει τεκμηριωθεί το υπόβαθρο της μαρτυρίας του η γνώμη του είναι χωρίς αξία. [ Βλ. Νικολάου ν. Σταύρου

περιοχή και η σπουδή του να καταθέσει φωτογραφίες που ο ίδιος έβγαλε την προηγούμενη μέρα [Τ.47

αντεξέταση ρωτήθηκε καταπόσο είχε υπόψη του την πώληση του τεμαχίου 295, η οποία εντάσσεται στις συγκριτικές του ΜΥ1. Απάντησε αρνητικά. Όταν όμως συμβουλεύτηκε το σχέδιο είπε πως πρόκειται για οικόπεδο με επικλινή επιφάνεια και ότι η ανατολική του πλευρά χαράσσεται με παχιά μαύρη γραμμή και πρόσθεσε: « Γνωρίζω ότι στο συγκεκριμένο σημείο, ., υπάρχει ποταμός.». Σε άλλη ερώτηση απάντησε πως από το επίδικο οικόπεδο μέχρι τον ποταμό μεσολαβούν δυο οικόπεδα. Ο ΜΥ1 είδε τον ποταμό κατά την επίσκεψή του, αλλά δεν τον εντόπιζε στο σχέδιο [Τ.45

Ευρωπαϊκή Ένωση είχε αποτέλεσμα μειωμένου ρυθμού ανάπτυξης στα ακίνητα». Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΥ1 ότι ο ΜΑ4 βασίστηκε σε δηλωθείσες και όχι αποδεχθείσες τιμές. Πρώτο γιατί κάτι τέτοιο δεν τέθηκε

αντεξέταση του ΜΑ4, δεύτερο γιατί στο παράρτημα Γ1 παραθέτει για όλα την ημερομηνία μεταβίβασης και δεν είχε λόγο να βασιστεί στις δηλωθείσες τιμές που, θα συμφωνεί ο ΜΥ1, πως ή ταυτίζονται με τις αποδεχθείσες ή είναι χαμηλότερες, αλλά ποτέ ψηλότερες. Τέλος δε θεωρώ την απόσταση των συγκριτικών από το επίδικο απαγορευτική. Κατανοώ τη χρήση της μέσης αξίας ανά τετραγωνικό μέτρο των συγκριτικών πωλήσεων. Δεν κατανοώ όμως τη χρήση της μέσης απόστασης από το επίδικο. Τα τεμάχια 273 και 295 που ο ΜΥ1 επέλεξε απέχουν 435 και 425 μέτρα από το επίδικο οικόπεδο αντίστοιχα. (Τ.45 σ.3). Με εξαίρεση τα τεμάχια 256 και 307, όλα τα άλλα τεμάχια στα οποία στήριξε την έκθεση του ο ΜΑ4 είναι πλησιέστερα στο επίδικο οικόπεδο απ΄ ό,τι τα τεμάχια 273 και 295 του ΜΥ1. Το 256 απέχει 495 και το 307 580 μέτρα ήτοι κατά 60 και 145 μέτρα περισσότερο απ΄ ό,τι το δικό του συγκριτικό τεμάχιο 273. Και τούτο στη βάση των μετρήσεων του ΜΥ1 (Τ.49), που, εν πάση περιπτώσει, δεν τέθηκαν στον ΜΑ4. Ο τελευταίος, όταν ρωτήθηκε

αντεξέταση, απάντησε: «Δεν έχω στοιχεία για το καθένα από τα ακίνητα σε πόση απόσταση βρίσκεται με το υπό εκτίμηση. Υπάρχει ακτίνα από 300 - 700 μ. που συμπίπτουν». Κατά τον ΜΥ1 η απόσταση τους κυμαίνεται από 260 με 580. Ακολουθώντας λοιπόν την παραπάνω ανάλυση των δεδομένων της έκθεσης του ΜΑ4 (Τ.44), καταλήγω πως η αγοραία αξία του επίδικου ακινήτου δεν μπορεί να ήταν £30.000 που υπεστήριξε η σύζυγος ούτε £34.291 [ή €58.589] που κατέληξε ο Ιωάννης Μιχαλάκη (Τ.45). Είναι εγγύτερα

κατάληξη του Άγγελου Αγαθαγγέλου (Τ.44). Β. Η Ανέγερση της επίδικης κατοικίας και η συνεισφορά των διαδίκων

κάλυψη του κόστους Στις 25.09.14 οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προέβησαν

παρακάτω κοινή δήλωση η οποια και καταγράφηκε ως κοινώς αποδεκτή μαρτυρία: «Ως παραδεκτό γεγονός:

οδό Νέαρχου Χρυσοστομίδη

ενορία Αποστόλων Πέτρου & Παύλου στη Λεμεσό το ποσό των Λ.Κ.120.000. Κατά το έτος 2001 άρχισε η επίδικη κατοικία και αποπερατώθηκε το έτος 2002.

πραγματικότητα διαλύθηκε με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας στις 06.11.14, με την κατάθεση του Νίκου Τσίρου (ΜΑ1), όταν η σύζυγος μέσω του δικηγόρου της άρχισε να προβάλλει τη νέα της εκδοχή περί αγοράς του 1/3 μεριδίου. Αποκορύφωμα της προσπάθειας της ήταν η καταχώρηση αίτησης στις 07.10.15 με την οποία επεδίωκε διαζευτικά δυο θεραπείες. Είτε ν΄ αποσύρει το μέρος της δήλωσης στο οποίο προσέδωσα έμφαση (θεραπεία Α) είτε να επεκτείνει αυτό προσθέτοντας στο τέλος του τη φράση «εξαιρουμένης της συνεισφοράς της Καθ΄ ης η αίτηση σε προσωπική εργασία η οποία και θα αποδειχθεί», (θεραπεία Β). Η πλευρά του συζύγου είχε ένσταση. Με απόφαση μου ημερομηνίας 5.11.15 απέρριψα την αίτηση της Καθ΄ ης η αίτηση. Χωρίς να προσθέτω οτιδήποτε

αιτιολογία της απόφασης εκείνης μεταφέρω εδώ μια παράγραφο που προσδιορίζει το στάδιο στο οποίο προέκυψε το συγκεκριμένο διάβημα: «Ο Αιτητής έκλεισε την υπόθεσή του, με την κατάθεση τεσσάρων μαρτύρων και την προσαγωγή 44 τεκμηρίων, στις 12 Μαΐου

1. Η Καθ΄ ης η αίτηση άνοιξε την υπόθεσή της στις 4 Ιουνίου
2. Μέχρι τις 25 του ίδιου μήνα κατέθεσαν 4 μάρτυρες υπεράσπισης και προσκομίστηκαν άλλα 12 τεκμήρια.» Ακολουθεί πως η κοινή δήλωση εξακολουθεί ν΄ αποτελεί κοινώς αποδεκτή μαρτυρία. Με δεδομένο ότι το κόστος ανέγερσης της κατοικίας ήταν £120.000, εκείνο που άμεσα εγείρεται για απάντηση είναι η συμβολή των διαδίκων

κάλυψή του. Δεν αμφισβητείται ότι συνήψαν δάνειο ύψους £40.000 από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης στις 10.04.01 (Τ.21). Ακόμη δεν αμφισβητείται πως αμέσως ανοίχτηκαν δυο κοινοί λογαριασμοί: (α) Ο λογαριασμός 7221796 στον οποίο χρεώθηκε το ποσό του δανείου και στον οποίο απεικονίζεται η πορεία αποπληρωμής [Τ.2

ανέγερση της κατοικίας∙ τρεις για βιβλιάρια επιταγών ύψους £9 και τρεις άμυνα ύψους £1,

1. Εάν από το σύνολο των χρεώσεων αφαιρεθούν οι τελευταίες το υπόλοιπο μας δίδει το ποσό που εκταμιεύτηκε από τον τρεχούμενο λογαριασμό για την επίδικη κατοικία: £101.361,59 - [£9 +£1,09] = £101.361,59 -£10,09 = £101.351,
2. Με βάση την κοινή δήλωση το κόστος ανέγερσης της επίδικης κατοικίας είναι £120.
3. Εφόσο συμφωνούν οι διάδικοι πως ο τρεχούμενος λογαριασμός χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για την ανέγερση της κατοικίας εγείρεται ζήτημα. Πρώτο, πόθεν προήλθαν οι εισροές ύψους £61.344,89, δεύτερο πόθεν προήλθε το ποσό πέραν του ποσού των £101.351,50 που εκταμιεύτηκε από τον τρεχούμενο, δηλαδή το ποσό που υπολείπεται μέχρι τις £120,000, ήτοι £18.648,50 [£120.000 - £101.351,50] και τρίτο ποια εικόνα παρουσιάζει ο λογαριασμός του δανείου και πόθεν προέρχονται οι δόσεις αποπληρωμής του. Τα τρία αυτά ζητήματα θα με απασχολήσουν με τη σειρά που τα έθεσα.
4. Πόθεν προήλθαν οι εισροές ύψους £61.344,89 στον τρεχούμενο λογαριασμό Εννοείται πως και οι δυο πλευρές διεκδικούν μέρος από αυτές∙ ο σύζυγος μέσω του πατέρα του Νίκου Τσίρου (ΜΑ1) και η σύζυγος είτε απευθείας είτε μέσω του πατέρα της. Ο Νίκος Τσίρος διεκδικεί για το γιο του τις παρακάτω πιστώσεις: (α) Εκείνη της 30.11.01 ύψους £25.000,00 (β) Εκείνη της 28.01.02 ύψους £ 4.000,00 (γ) Εκείνη της 12.02.02 ύψους £ 4.784,89 (δ) Εκείνη της 04.03.02 ύψους £14.000,00 Σύνολο £47.784,89 [Βλέπε Τ.3

Τράπεζα Κύπρου. Πράγματι η πρώτη εντοπίζεται στις 06.12.00 (Τ.62) και η δεύτερη στις 21.06.01 (Τ.63). Η μαρτυρία της συζύγου ως προς τον τρόπο και χρόνο καταβολής της βοήθειας επιβεβαιώνεται από την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία της Ηρώς Νίττη (ΜΑ3) και την αποδέχομαι. Σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των δόσεων η αντεξέταση της συζύγου ήταν, θεωρώ, ανώφελη, ενόψει της μαρτυρίας του ΜΑ1 ως προς την εξατομίκευση των εισροών του Τ.31 στον τρεχούμενο. Ακολουθεί πως αποδέχομαι πως ποσό ύψους £5.600 σε μετρητά στον τρεχούμενο προέρχονται από την κρατική βοήθεια που δόθηκε στη σύζυγο λόγω της προσφυγικής της ιδιότητας. Η σύζυγος σύνδεσε και στοιχειοθέτησε απόλυτα την εισροή της 03.01.02 ύψους £2.000 και εκείνη της 23.04.02 ύψους £400. [Τ.3

ίδια ημερομηνία από τον ΚΛ/ΤΚ[Τ.32]. Πρόκειται για κοινά χρήματα, εφόσο δεν έγινε περαιτέρω εξατομίκευσή τους. Για τις άλλες τρεις καταθέσεις η επιλογή είναι ανάμεσα στη θέση της συζύγου στη γραπτή της δήλωση «πιστεύω προέρχονται από τον πατέρα μου, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να βρω περισσότερες λεπτομέρειες» και εκείνη του ΜΑ1: [Π]ιθανότατα κατατέθηκαν από εμένα, όπως θυμάται και ο γιος μου.» Από τη στιγμή που η «βεβαιότητα» του ΜΑ1 για τις 4 επιταγές του Τ.31 αποδείχθηκε ανώφελη, αδυνατώ να πιστέψω πως εννοεί το «πιθανότατα», που είπε για τα μετρητά. Όσο για την επίκληση της μνήμης του γιου του, τον διέψευσε ο ίδιος∙ δε θυμάται, έχει πρόβλημα μνήμης. Προτιμώ συνεπώς τη θέση της συζύγου. Καταθέσεις ύψους £1.780 στον τρεχούμενο προήλθαν από αυτή. Έχοντας καταλήξει σε ό,τι αφορά τις εισροές των £61.344, 89 προχωρώ στο δεύτερο ζήτημα.

1. Πόθεν προήλθε το ποσό των £18.648,50 που υπολείπεται μέχρι τη συμπλήρωση του κοινώς αποδεκτού κόστους των £120.000 Ο Νίκος Τσίρος καταθέτοντας σε κύρια εξέταση είπε πως από 06.09.00 μέχρι 01.02.08 αποπλήρωσε με επιταγές οφειλές ύψους £19.878 σχετικές με την ανέγερση της κατοικίας. Αναλύοντας τον ισχυρισμό του ανέφερε τις παρακάτω επιμέρους πληρωμές: (α) Στον επιμετρητή Ανδρέα Πολυκάρπου £200 [ Βλ. επιταγή 0349431 της 06.09.00 Λαϊκής Τράπεζας, Τ.10 και Τ.13] (β) Στον αρχιτέκτονα Χρήστο Σιαμαρή £4.000 (Τ.7) (γ) Στον εργολάβο Μαυρομούστακο £8.
2. (δ) Στο Δήμο Λεμεσού τα ποσά των £117, £75 και £177,25 ( €302,85). (ε) Για είδη υγιεινής £1.
3. (στ)

υδατοπρομήθεια £

1. (ζ) Για κεντρική θέρμανση £3.500 (βλ. επιταγής 5170190 της 30.07.03 στο Τ.14 και Τ.15). Η σύζυγος αμφισβήτησε πως ο ΜΑ1 είχε πληρωμές της τάξης των £19.
2. Ειδικότερα, αντεξετάζοντάς τον, αμφισβήτησε τα ποσά (β), (γ) και (ε). Αρχίζοντας από το ποσό των £4.000 (Τ.7) για τον αρχιτέκτονα ο ΜΑ1 κατέθεσε επτά αποδείξεις [Τ.8

αντεξέτασή του υποδείχθηκε η διαφορά είπε: «Εγώ πήρα δεδομένο βάσει της απόδειξης που μου έδωσε ο κ. Σιαμαρής .». Με την αναφορά του σε απόδειξη εννοούσε το Τ.7. Αυτό όμως δεν είναι απόδειξη, αλλά βεβαίωση. Αποδείξεις είναι τα Τ.8

επιταγή 08656925. Όταν του υποδείχθηκε αντίγραφο του στελέχους της επιταγής (Τ.28) περιορίστηκε να πει: «Πιθανό μια από τις επιταγές να είναι δική της». Είναι αναμφίβολα δική της καθώς και το ποσό των £300 που καταβλήθηκε μ΄ αυτή στον αρχιτέκτονα. Το ποσό των £700 του Τ.8

αντεξέταση του ΜΑ1, του τέθηκε πως το ποσό πληρώθηκε από κοινό λογαριασμό των διαδίκων, απάντησε: « Ναι, αν η επιταγή είναι εκεί, συμφωνώ.» Στη συνέχεια προωθήθηκε η θέση πως

ίδια ημερομηνία που εκδόθηκε το Τ.8

υπόδειξη ισόποσης χρέωσης στον τρεχούμενο λογαριασμό στις 19.10.01 (Τ.3

αντεξέταση της η σύζυγος επανέλαβε τη θέση που υπέβαλε στον ΜΑ1. Στη συνέχεια η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από το ποιος αποπλήρωσε το δάνειο, ζήτημα που θα εξετάσω παρακάτω. Σε ό,τι αφορά το ποσό των £650 του Τ.8

αντεξέταση της: « Πιθανότατα το ποσό αυτό να το έχει πληρώσει ο πρώην πεθερός μου, γιατί δεν το έχω στο δάνειο ή κάπου που να το έχουμε πληρώσει εμείς». Γιατί όμως «πιθανότατα» το πλήρωσε ο πρώην πεθερός της και όχι αναμφίβολα το πλήρωσε; Το Τ.8

περίπτωση του Τ.8

περίπτωση του Τ.8

περίπτωση του Τ. 8

αντεξέταση δεν ρωτήθηκε για το μεγαλύτερο ποσό του Τ.14 απ΄ εκείνο του Τ.9. Του υποβλήθηκε, ωστόσο, ότι η πληρωμή αφορούσε τις «λεγόμενες κρατήσεις», ότι το ποσό των £6.000 του το έδωσαν οι διάδικοι σε μετρητά με την ανάληψη της 10.04.02 από τον τρεχούμενο λογαριασμό (Τ.3

αντεξέτασή της επανήλθε στο θέμα των κρατήσεων: «Είχε πάρει από εμάς μετρητά £6000 λίρες τα οποία θα συμπλήρωνε μετά που θα έρχετου η ώρα να εξοφληθεί ο εργολάβος. Ο λόγος που τα είχε πάρει προηγουμένως ήταν διότι δεν είχε εμπιστοσύνη στο γιο του». Απορρίπτω τη θέση της συζύγου. Οι κρατήσεις είναι γνωστές από το χρόνο της συμφωνίας. Γιατί τότε θα συμπλήρωνε μετά το ποσό ο ΜΑ1; Στο χρόνο ανάληψης του ποσού των £6000 το υπόλοιπο του τρεχούμενου ήταν £14.594,

1. Γιατί δεν του έδωσαν ολόκληρο το ποσό των £8.497; Ύστερα το υπόλοιπο του τρεχούμενου δεν κινδύνευε από τον σπάταλο σύζυγο; Ακολουθεί πως αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΑ1 ότι ξόφλησε τον εργολάβο με το ποσό των £8.197, όπως κατέθεσε προφορικά κι όπως αναφέρει το Τ.
2. Στο στέλεχος φαίνεται από λάθος έγραψε το ποσό των £8.
3. Το στέλεχος δεν έχει αποδεικτική βαρύτητα, όταν δε συμφωνεί με την απόδειξη. Τέλος σε σχέση με το ποσό των £1.000 για είδη υγιεινής ο ΜΑ1 κατέθεσε το στέλεχος της επιταγής 34133078 ημερομηνίας 21.05.03 Τράπεζας Κύπρου (Τ.16) και την κατάσταση του λογαριασμού του (Τ.17). Η αντεξέταση του είχε δύο σκέλη. Πρώτο ότι το ποσό των £1.000 ήταν προμήθεια που έδωσε στον Κώστα Χ΄ Στυλλή, που είχε μεσολαβήσει

πώληση δυο οικοπέδων του. Δεύτερο, ότι ο Χ΄ Στυλλής ήταν πληρωμένος από το 2002 (Τ.30). Ο ΜΑ1 απέρριψε και τα δυο σκέλη της θέσης της συζύγου. Η συζυγος

κύρια εξέταση περιορίστηκε να πει πως ο Χ΄Στυλλής είχε πληρωθεί από τον τρεχούμενο.

αντεξέτασή της υπέδειξε τις χρεώσεις της 07.01.02 (T.3

πρώτη και η δεύτερη στη δεύτερη απόδειξη του Τ.

1. Οι αποδείξεις του Τ.30 είναι φωτοαντίγραφα. Τόσο η πρώτη της 03.01.02 όσο και η δεύτερη της 27.02.02 διευκρινίζουν πως αφορούν «εξόφληση λογαριασμού». Σαφώς δεν αναφέρονται στον ίδιο λογαριασμο. Διαφορετικά η πρώτη θα ήταν «έναντι λογαριασμού». Αυτό θα πει πως με την πρώτη οι διάδικοι ξόφλησαν ό,τι αγόρασαν στις ή μέχρι τις 03.01.02 και με τη δεύτερη ό,τι αγόρασαν μετά τις 03.01.02 μέχρι ή και τις 27.02.
2. Η κατοικία αποπερατώθηκε κατά την κοινή δήλωση το 2002, αλλ΄ όχι πάντως το Φλεβάρη. Πού είναι το λάθος στη μαρτυρία του ΜΑ1 ότι ξόφλησε τον Χ΄Στυλλή για ό,τι τους προμήθευσε μετά τις 27.02.02; Έστω και αν μεσολάβησε

πώληση των οικοπέδων, γιατί θα ζητούσε προμήθεια από άνθρωπο που θεωρούσε πελάτη του; Άλλωστε η σύζυγος δεν προώθησε τα περί προμήθειας στη δική της κατάθεση. Ακολουθεί πως αποδέχομαι πως ο ΜΑ1 κατέβαλε απευθείας στον Χ΄ Στυλλή το ποσό των £1000 και ότι αυτό αφορούσε

ανέγερση της κατοικίας. Προτού κλείσω αυτή την ενότητα ένα σχόλιο για τα ποσά που ο ΜΑ1 πλήρωσε στο Δήμο Λεμεσού και

υδατοπρομήθεια, παρόλο που δεν έτυχε αντεξέτασης σ΄ αυτά. Στο Δήμο Λεμεσού πλήρωσε με τρεις επιταγές. Με την επιταγή 0349436 της 03.11.02 πλήρωσε £117,50 και όχι £117 , όπως το στρογγύλεψε

κατάθεση του (Τ.10, Τ.11). Με την επιταγή 0349437 ίδιας ημερομηνίας το ποσό των £75 (Τ.10, Τ.11). Τέλος με την επιταγή 69058456 της 01.02.08 το ποσό των €302,85 ή £177,25 (Τ.12). Συνεπώς το ποσό που κατέβαλε στο Δήμο Λεμεσού ήταν £369,75.

υδατοπρομήθεια δεν κατέβαλε £253, αλλά £253,

1. (βλ. στέλεχος επιταγής 31570297 της 31.12.02 στο Τ.18 και κατάσταση λογαριασμού Τ.19). Η πληρωμή του ποσού των £3.500 από τον ΜΑ1 για την κεντρική θέρμανση δεν αμφισβητήθηκε και την αποδέχομαι. Στη βάση των παραπάνω ευρημάτων ο ΜΑ1 είχε απευθείας πληρωμές ύψους £16.519,75 και η σύζυγος £
2. Αναζητώντας το ποσό των £1828,75 που υπολείπεται μέχρι το ποσό των £18.648,50, που είναι το ζητούμενο, η προσοχή μου δε θα στραφεί στα μικροποσά του πατέρα της συζύγου, που ενδεχομένως δε διατέθηκαν για την ανέγερση της κατοικίας, αλλ΄ ίσως δαπανήθηκαν στη διαβίωσή τους. Η προσοχή μου θα συγκεντρωθεί στις δυο πρώτες δόσεις της κρατικής βοήθειας∙ εκείνη της 24.11.00, £400, και εκείνη της 14.06.00, £1.
3. Τότε δεν υπήρχε ο τρεχούμενος και ως ανέφερε, η σύζυγος, τις κατέθεσε στον κοινό λογαριασμό τους

Τράπεζα Κύπρου (Τ.62, Τ.63). Η θέση της συζύγου ότι η κρατική βοήθεια δαπανήθηκε

ανέγερση της κατοικίας δεν αμφισβητήθηκε. Αποδέχομαι συνεπώς ότι £1.828,75 προέρχεται από την κρατική βοήθεια προς τη σύζυγο. Στη βάση των ανωτέρω το ποσό των £18.648,50 προέρχεται από £ 16.519,75 από τον πατέρα του συζύγου και £2.128,75 από τη σύζυγο. 3. Ποια η εικόνα του λογαριασμού του δανείου και πόθεν προέρχονται οι δόσεις αποπληρωμής του Οι διάδικοι ήσαν μεν συνοφειλέτες του δανείου (Τ.21) δεν είχαν, ωστόσο, ισότιμη συμμετοχή

προσπάθεια αποπληρωμής του [Τ.2

αντεξέταση του έμελλε ν΄ ακουστεί αυτό: «[Ε]σύ από μόνος σου πήγες και κατέθεσες τις Λ.Κ.35.000 χωρίς ουσιαστικά η πελάτισσα μου να το εγκρίνει, ακριβώς για να δημιουργήσεις προς όφελος του αιτητή τη συνεισφορά του

ανέγερση του σπιτιού και να επωφεληθείς από την αύξηση της αξίας του σπιτιού εσύ και ο γιος σου». Η απάντηση του ΜΑ1 ήταν λιτή και περιεκτική: «Ούτε καν κατάλαβα τι εννοείτε, αλλά επειδή δεν υπάρχει υστεροβουλία, διαφωνώ». Μόνο εάν η επελθούσα το 2007 διάσταση στη σχέση των διαδίκων ήταν γνωστή στον ΜΑ1 από το 2003, θα είχε κάποιο νόημα η παραπάνω υποβολή. Ύστερα ποια ωφέλεια θα είχε ο ίδιος από την αύξηση της αξίας του σπιτιού; Ακόμη και ο γιος του δε θα έχει ωφέλεια. Θα πάρει απλώς το μέρος της αύξησης, που προέρχεται από τη δική του συμβολή. Η σύζυγος στη γραπτή της δήλωση είπε πως το ποσό δόθηκε « οικειοθελώς». Τους ανεκοίνωσε την απόφασή του «εκ των υστέρων και μάλιστα μετά την κατάθεση των χρημάτων. Δικαιολόγησε την πράξη αυτή . λόγω της γέννησης των διδύμων παιδιών μας (26.03.2003), ήθελε να μας κάνει ένα δώρο για την γέννηση των πρώτων του εγγονιών.» Ως αλληλουχία γεγονότων είναι λογική. Η κατάθεση του ποσού των £35.536,56 ήταν η ενέργεια του Νίκου Τσίρου στις 20 Μαΐου 2003. Είχε προηγηθεί χρονικά η γέννηση των διδύμων, στις 26 του Μάρτη. Ό,τι επακολούθησε ήταν η ανακοίνωση της γενναιόδωρης κατάθεσης. Άλλα όμως απέδιδε στον πρώην πεθερό της, αντεξετάζοντάς τον. Αν του έλεγε όσα εκείνη κατέθεσε ίσως να της θύμιζε πως άλλο ήταν το δώρο των διδύμων. Ποιος ξέρει; Ίσως να πλήρωσε τα έξοδα του τοκετού. Ύστερα γιατί δε φρόντισε να ελέγξει και σ΄ αυτό το γεγονός τη μνήμη του συζύγου; Το ποσό των £35.536,56 [Τ.4

αρχή της απόφασης, παραθέτοντας τις εκδοχές των δυο πλευρών. Επιτέλους κατεχώρησε ένα δικόγραφο η σύζυγος. Ανέφερε τις πηγές της δικής της συμβολής χωρίς την παραμικρή αναφορά σε κέρδη από το χρηματιστήριο. Η λέξη «μετοχές» και «χρηματιστήριο» απουσιάζουν από το δικόγραφό της κατά τον ίδιο τρόπο που απουσιάζουν η λέξη «αγορά» και τα ποσά «£9.000» και «£30.000» σε σχέση με τη δήθεν αγορά του 1/3 μεριδίου του οικοπέδου. Οι αριθμοί του Τ.27 έχουν κακοποιηθεί από τη σύζυγο. Υπενθυμίζω ότι ο κοινός αυτός λογαριασμός ανοίγει με την κατάθεση στις 08.03.99 του ποσού των £9.000, του δήθεν τιμήματος αγοράς του μεριδίου της στο οικόπεδο. Ήσαν, κατά τη σύζυγο, χρήματα του συζύγου σε κοινό λογαριασμό των συζύγων. Ακολουθεί η δεύτερη καταχώρηση με κατάθεση ποσού £5.000 και υπόλοιπο, ως ήταν φυσικό, £14.000. Έπεται η πρώτη ανάληψη που στόχευσε η σύζυγος ως τον πρώτο προσθετέο για την αγορά των μετοχών∙ εκείνη της 15.07.99. Μεσολαβούν τρεις μικροκαταθέσεις ύψους £350 και ακολουθεί ο δεύτερος προσθετέος∙ η ανάληψη £8.000 της 17.11.99. Εδώ η συλλογιστική της συζύγου θέλει τον σύζυγο να της πωλεί το 1/3 μερίδιο του οικοπέδου

τιμή των £9.000, να την καθιστά συνδιαχειριστή των χρημάτων του με κατάθεση του ποσού στον κοινό τους λογαριασμό και μετά - τι είχε, τι έχασε - να τα επενδύουν στο χρηματιστήριο, αλλ΄ όχι απευθείας, μέσω του πρώην πεθερού της. Μόνο έτσι, δεν είχαν τίποτε να χάσουν. Αν έχαναν, ο Νίκος Τσίρος θ΄ αποκαθιστούσε πλήρως τη ζημιά. Θα τους επέστρεφε τις £13.

1. Ως κατέθεσε η σύζυγος ο ΜΑ1 διοργάνωσε δείπνο στο οποίο τους ανεκοίνωσε το χαρμόσυνο γεγονός∙ ότι κέρδισαν «πάνω από το διπλάσιο ποσό». Ήταν μάλιστα ξεκάθαρη η θέση της πως ο ΜΑ1 τήρησε την υπόσχεσή του να τους δώσει τα χρήματα κατά την ανέγερση της κατοικίας και πρόσθεσε : «Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 4.1 - 4.5». Το διπλάσιο των £13.000 είναι £26.
2. Τα ποσά των Τ.4

απόκτηση των οποίων συνεισέφεραν και οι δυο σύζυγοι» [βλ. Ορφανίδης (ανωτέρω) σ. 186]. «Συμφωνίες υπό τύπο στοιχήματος είναι άκυρες», άλλωστε, «και κανένα δικαστικό μέτρο δεν δύναται να ληφθεί προς αναζήτησε ό,τιδήποτε για το οποίο υπάρχει ισχυρισμός ότι κερδίθηκε .» [Βλ. άρθρο 30 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149]. Ακολουθεί πως δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της συζύγου. Προτιμώ αβίαστα εκείνη του Νίκου Τσίρου. Δέχομαι πως ήταν έτοιμος ν΄ αποπληρώσει ολόκληρο το υπόλοιπο του δανείου, αλλ΄ υπολογίζω μόνο το ποσό των £35.536,56 που κατέληξε στο λογαριασμό του δανείου [Τ.2

Τράπεζα Κύπρου. Η πρώτη κατάθεση στο Τ.64 είναι μεταφορά του ποσού των £50 στις 23.04.

1. Ακολουθεί εκείνη της 19.04.07 για το ίδιο ποσό και τρίτη σε ημερομηνία μη ευδιάκριτη ύψους £
2. Με άλλα λόγια η τελευταία κοινή δόση αποπληρωμής των διαδίκων φαίνεται ως ανάληψη στο Τ.64 στις 03.04.07 και ως πίστωση στο Τ.2

ανέγερση της κατοικίας. Αυτό δεν συνεπάγεται επιμερισμό σ΄ αυτούς εξίσου, αλλά στη βάση του λόγου της συνεισφοράς τους

αποπληρωμή του. Εννοείται ότι η συνεισφορά των οικείων κάθε διαδίκου θα συνυπολογίζεται ως συνεισφορά του διαδίκου. Στη βάση της παραπάνω σκέψης οι διάδικοι είχαν συνεισφορά

αποπληρωμή του δανείου ως ακολούθως: - (α) Ο σύζυγος: (αα) Το ποσό των £35.536,56 που καταβλήθηκε στις 20.05.03 από τον πατέρα του, (ββ) Το ήμισύ των 14 από £335 κοινών δόσεων που προηγήθηκαν της 20.05.03, δηλαδή £2.345 και (γγ) Το ήμισυ των 45 από £50 κοινών δόσεων, ήτοι £1.

1. (β) Η σύζυγος: (αα) Το ήμισυ των 14 από £335 κοινών δόσεων, δηλαδή £2.354, (ββ) Το ήμισυ των 45 από £50 κοινών δόσεων, ήτοι £1.125, (γγ) Το ποσό των 6 από £50 δόσεων από 03.04.07 μέχρι 25.10.07, ήτοι £300 και (δδ) Το ποσό των €1.870 που κατέβαλε από 01.01.08 και μετέπεια, δηλαδή £1.094,
2. Το άθροισμα της συνεισφοράς του συζύγου είναι £39.006,56, ενώ το άθροισμα της συνεισφοράς της συζύγου είναι £4.864,
3. Ο λόγος της συνεισφοράς τους είναι £39.006,56 προς £4.864,46 ήτοι 8,01 προς
4. Έστω 8:
5. Οπότε: α) Ο σύζυγος συνέβαλε

αποπληρωμή (8 Χ £40.000) ÷ 9 = £320.000 ÷9 = £ 35.555,55 β) Η σύζυγος συνέβαλε

αποπληρωμή (1 Χ £40.000)÷9= £40.000 ÷9 =£4.444,44. Στη βάση των καταλήξεών μου στα ζητήματα 1,2 και 3 η συνολική συμβολή των συζύγων είναι ως ακολούθως: Ο σύζυγος Η σύζυγος α) Συνεισφορά στις εισροές ύψους £61.344,89 β) Συνεισφορά στο ποσό των £18.648,50 γ) Συνεισφορά

αποπληρωμή του δανείου £49.284,89 £16.519,75 £35.555,55 £12.060,00 £ 2.128,75 £ 4.444,44 ΟΛΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΗΣ: £101.360,19 £18.633,19 Η παραπάνω κατάληξη μου σε σχέση με την ολική συμβολή κάθε συζύγου εξαντλεί το κοινώς αποδεκτό κόστος ανέγερσης της επίδικης κατοικίας, εφόσο το άθροισμα τους ανέρχεται στις £119.993,38, ποσό μόνο κατά £6,62 μικρότερο των £120.

1. Θεωρώ όμως φρόνιμο να προχωρήσω και στις υπόλοιπες μορφές συνεισφοράς της συζύγου, ώστε να είναι δυνατή η διατύπωση ευρημάτων.
2. Συνεισφορά της συζύγου ως Clerk of Works (CoW) Η σύζυγος, στη γραπτή δήλωσή της περιόρισε το κόστος ανέγερσης της κατοικίας, στις £108.000 προκειμένου να χωρέσουν έστω £12.000 από τις υπηρεσίες της ως «συντονιστή». Είχε προηγηθεί η μαρτυρία του εμπειρογνώμονα Μάριου Αποστόλου (ΜΥ4) και η κατάθεση της έκθεσής του (Τ.56). Σ΄ αυτή αναλύει το χρόνο που η σύζυγος αφιέρωσε εκτελώντας χρέη συντονιστή και προσδιορίζει την αξία του σε £15.
3. Ακόμη εξηγεί πως ενεργώντας ως ενήργησε η σύζυγος υπήρξε εξοικονόμηση ποσού ύψους £55.
4. Στο ποσό των £55.000 τόσο κατά την έκθεσή του όσο και κατά την προφορική ανάπτυξή της στη δίκη εντάσσονται: α) Ποσό £14.000 που αποφεύχθηκε επειδή δεν «υπήρχε κανονικός CoW», που να εργοδοτείτο πλήρως. β) Ποσό £9.000 που αποφεύχθηκε από τη μειωμένη εμπλοκή του αρχιτέκτονα. γ) Ποσό £30.000 «από την αποφυγή κέρδους προς τον κυρίως εργολάβο επί των υπεργολαβιών καθώς και τις προμήθειες υλικών». δ) Ποσό €2.000, επειδή αποφεύχθηκε «η περαιτέρω εργοδότηση επιμετρητή ποσοτήτων». Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει και η ανάλυση του ποσού της αμοιβής. Θεωρώντας ότι η σύζυγος αφιέρωνε 4 ώρες την ημέρα για 14 μήνες καθόρισε την αμοιβή της στις £14.
5. Τα υπόλοιπα £1.500 είναι η αμοιβή της για 3 βδομάδες που υπολόγισε πως της πήρε για να μελετήσει τα σχέδια. Η σύζυγος καταθέτοντας ως ΜΥ6 αναφέρεται στο ποσό των £15.500 ως την αξία της συνεισφοράς της σε εργασία και προσθέτει: « Με την συνεισφορά μου αυτή εξοικονόμησα περίπου γύρω στις 25.000 ευρώ. Περιορίζω αυτό στις Λ.Κ.12.000, δηλαδή στη διαφορά της αξίας ανέγερσης της κατοικίας η οποία δηλώθηκε με βάση τα παραδεκτά γεγονότα σε Λ.Κ.120.000 και το κόστος ανέγερσης το οποίο με βάση τις αποδείξεις και έγγραφα που έχω ανήλθε σε Λ.Κ.108.000». [βλ.σς.13-14 της γραπτής δήλωσής της].

ίδια συχνότητα είναι και η 2η παράγραφος στη σ.6 της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνήγορου της συζύγου κάτω από το σχετικό τίτλο, που πάει να πει πως η σύζυγος προέβηκε σε σημαντική έκπτωση. Παρόλο που την κοινή δήλωση δεν την χαρακτηρίζει ο αυστηρός νομικός λόγος, ωστόσο, στη λέξη «αξία» στη φράση «αξία ανέγερσης της επίδικης κατοικίας»,

§1αυτής, δεν μπορεί να δοθεί άλλο περιεχόμενο απ΄ εκείνο της λέξης «κόστος».

Έτσι μόνο αντιλαμβάνεται κάθε καλοπροαίρετος αναγνώστης το πρώτο σκέλος της §

1. Αλλιώς στερείται κάθε αξίας. Αντιμετώπισε η σύζυγος τη χρήση της λέξης «αξία» ως εποικοδομητική ασάφεια. Την προδίδει, ωστόσο, η επιδίωξη που είχε με τη θεραπεία Β της αίτησης της 05.11.
2. Ήθελε να προσθέσει στο πρώτο σκέλος της §1 της κοινής δήλωσης τη φράση «εξαιρουμένης της συνεισφοράς της Καθ΄ ης η Αίτηση σε προσωπική εργασία η οποία και θα αποδειχθεί». Η αποτίμηση της προσωπικής της εργασίας σε χρήμα θα προστίθετο στο κόστος ανέγερσης και όχι

κενού περιεχομένου «αξία ανέγερσης». Την προδίδει ακόμη το προοίμιο της κοινής δήλωσης. Ότι αυτή έγινε «για σκοπούς περιορισμού των επίδικων θεμάτων». Είναι το κόστος ανέγερσης και όχι «η αξία ανέγερσης» που ήταν επίδικη [Βλ. §11, §9 και §6 της αίτησης, υπεράσπισης-ανταξίωσης και απάντησης αντίστοιχα]. Την προδίδει τέλος ο δικός της λόγος. Αναφέρει στη σ.13 της γραπτής δήλωσής της: «Κατά το κτίσιμο της κατοικίας εγώ για σκοπούς περιορισμού του κόστους ανέγερσης, είχα αναλάβει προσωπικά όλους τους υπεργολάβους, αφού ο αρχιτέκτονας περνούσε από την κατοικία πολύ λίγες φορές την εβδομάδα.» «Σπαταλούσα 5-6 ώρες την ημέρα και εκτελούσα χρέη συντονιστή», αναφέρει ως κατακλείδα. Ήταν στη διάρκεια της κατάθεσης του εμπειρογνώμονα Μάριου Αποστόλου που για πρώτη φορά διαφάνηκε πως η σύζυγος υπαναχώρησε από το συμφωνημένο με την κοινή δήλωση κόστος ανέγερσης της κατοικίας. Και τούτο με τον μανδύα του αναγκαίου υπόβαθρου της έκθεσης του (Τ.56). Επρόκειτο για 100 έγγραφα, μερικά από τα οποία είχαν ήδη κατατεθεί ως τεκμήρια. Ενόψει της ένστασης της πλευράς του συζύγου, δόθηκε αναβολή προκειμένου να εντοπιστούν τα νέα έγγραφα. Κατά τη νέα δικάσιμο επαναλήφθηκε η ίδια προσπάθεια∙ να κατατεθούν τα έγγραφα «που αποτέλεσαν το κόστος ανέγερσης της επίδικης κατοικίας . σε £108.000». Εξήγησα πως «[δ]εν μπορώ να δεχθώ με οποιοδήποτε καινούργιο αριθμό τεκμήριο που είναι ήδη ενώπιόν μου με άλλο αριθμό». Ο συνήγορος της συζύγου αμφιταλαντεύτηκε αρκετά προτού δηλώσει: «Εγκαταλείπω την προσπάθεια κατάθεσης οποιωνδήποτε τεκμηρίων .» Δε δίστασε, ωστόσο,

τελική του αγόρευση να χαρακτηρίσει τη μαρτυρία του ΜΥ4 αναντίλεκτη. Αναντίλεκτη όχι, αστήρικτη ναι, εφόσο «[t]he opinion of an expert is received subject always to factual premises being proved like any other fact» [Βλ. Constantinides (Akinita)Ltd v. Mavrogenis

εταιρεία του. Είχαν περάσει πάρα πολλά χρόνια από τότε. Η σχέση προέκυψε αργότερα, πολύ αργότερα και σίγουρα μετά από το χωρισμό μου.» Επί της ουσίας η έκθεση του Μάριου Αποστόλου πάσχει. Ο κανονικός CoW , αμοιβόμενος στο μάξιμουμ για 14 μήνες, θα είχε ως αμοιβή το ποσό των «€28.000 πλέον κοινωνικές ασφαλίσεις, ταμείο άμυνας κλπ,» είπε. Η σύζυγος «ξόδευε πέραν των 4 ωρών ημερησίως και . η αμοιβή της θα έπρεπε να ήταν . €14.000». Επίσης ο κανονικός CoW «. προτού ξεκινήσει την εργασία του

οικοδομή . ξοδεύει περίπου ένα μήνα . να μελετήσει τα σχέδια, να καταρτίσει ημερολόγιο . ώστε να μπορεί να συντονίζει.» Ο χρόνος που ξόδεψε η σύζυγος « θα ήταν λιγότερος από 3 βδομάδες συνολικά και . θα μπορούσε να υπολογιστεί για €1.

1. Προσέξτε! Αυτό που ο κανονικός CoW κάνει σε ένα μήνα με αμοιβή €2.000, η σύζυγος το έκανε σε λιγότερο από 3 βδομάδες («ξόδευε πέραν των 4 ωρών ημερησίως») με αμοιβή €1.
2. Κι ακόμη το ποσό των €14.000 που αποφεύχθηκε από τη μη εργοδότηση κανονικού CoW το λέμε τώρα εξοικονόμηση και το εντάσσομε στη συνεισφορά της. Ισχύουν τα ίδια για τον επιμετρητή. Ο κανονικός αμοίβεται «από €1000 μέχρι €2000». Επειδή λοιπόν αποφεύχθηκε «η περαιτέρω απασχόληση επιμετρητή», [λέγει περαιτέρω απασχόληση, γιατί επιμετρητής ήταν ο Ανδρέας Πολυκάρπου με αμοιβή £200 [Τ.10, Τ.13)], η εξοικονόμηση ήταν €2.
3. Κι αυτό το ποσό εντάσσεται στη συνεισφορά της συζύγου κατά τον ΜΥ
4. Η εργοληπτική εταιρεία, συνέχισε ο ΜΥ4, «πληρώθηκε μόνο για τις εργασίες που είχε αναλάβει» και πρόσθεσε: «Δεν έχει γίνει αυτό που στη γλώσσα μας λέμε «Mark-up»» Όταν ένας εργολάβος θέτει ένα υπεργολάβο κάτω από την ευθύνη του, εξήγησε ο ΜΥ4, υπολογίζει το κόστος που θα έχει. Στο κόστος αυτό, συνέχισε «προσθέτει . το κέρδος του, που είναι της τάξης του 30% και αυτό είναι το mark-up», μετέφρασε. Στη συγκεκριμένη περίπτωση υπελόγισε το mark-up στις €30.
5. Επειδή αυτό αποφεύχθηκε και παρεπόμενα εξοικονομήθηκε, το δικαιούται η σύζυγος που έθεσε τους υπεργολάβους κάτω από την ευθύνη της. Τέλος, κατά τη συλλογιστική πάντα του ΜΥ4, επειδή η σύζυγος ως CoW ανέλαβε όλους τους υπεργολάβους, την επιλογή των προσφορών, τις πληρωμές και «[η] εμπλοκή του αρχιτέκτονα . είχε μειωθεί στο ελάχιστο με αποτέλεσμα να εξοικονομηθεί ποσό €4.000 έως €9.000 .», ποσό €9.000 αποτελεί συνεισφορά της συζύγου. Γίνεται αντιληπτό πως η σύζυγος εκτελώντας χρέη CoW σε μερική απασχόληση δικαιούται, κατά τον Μάριο Αποστόλου, αμοιβή €15.
6. Δικαιούται όμως και άλλες €14.000 ως εξοικονόμηση από τη μη εργοδότηση κανονικού CoW, άλλες €9.000 από τη μειωμένη εμπλοκή του αρχιτέκτονα, άλλες €2.000 από τη μη περαιτέρω απασχόληση επιμετρητή και άλλες €30.000 από την εξοικονόμηση του mark-up του εργολάβου. Τι στ΄ αλήθεια είναι ο CoW; Στο βιβλίο των Vincent Powell - Smith και John Sims «Contract Documentation for Contractors» σ.71 διαβάζομε: «The Clerk of works has no power to issue instructions. He is merely an inspector on behalf of the employer and he certainly cannot tell you how to do your work. Nevertheless, as the employer's inspector his opinion is likely to carry a little weight and you would be unwise totally to ignore what he says. If he issues any directions to you they have no effect under the contract unless they relate to matters on which the architect himself has power to issue instructions under the contract and the architect himself confirms them in writing within two working days of their being given. Note that it is not enough for you to confirm them to the architect as with architect's oral instruction. The architect must confirm them to you.» Ο Μάριος Αποστόλου (ΜΥ4) δεν μπορεί παρά να ήταν ο ιθύνων νους για την υπαναχώρηση της συζύγου από το συμφωνηθέν κόστος ανέγερσης. Εξού και η απόπειρα μετά την κατάθεση του ν΄ αποσυρθεί το μέρος της κοινής δήλωσης που αφορούσε σ΄ αυτό. Η ματαίωση των προσδοκιών της συζύγου με την απόφαση της 05.11.15 την ώθησε να προβεί στη μεγάλη έκπτωση από την υποβολιμαία όψιμη εκδοχή της για δήθεν συνεισφορά της ως CoW. Τα 7 έγγραφα δεν πείθουν για τέτοιο ρόλο [Τ.71 έως Τ.77 ]. Κανείς δεν την εργοδότησε ως CoW και ούτε είχε τα προσόντα για τέτοιο διορισμό. Κι ας πιστεύει ο εμπειρογνώμονας της πως μπορεί να παραβγεί πολιτικό μηχανικό με 5 χρόνια πείρα.
7. Συνεισφορά της συζύγου από τα δώρα του γάμου Σύμφωνα με την κοινή δήλωση της 25.09.14 η ανέγερση της επίδικης κατοικίας άρχισε το 2001 και αποπερατώθηκε το
8. Συμφωνούν οι διάδικοι πως κατέθεσαν τα χρήματα του γάμου στον κοινό λογαριασμό

Τράπεζα Κύπρου με αριθμό 0331-05046850 [Τ.25(α), Τ.25

αντεξέταση του Νίκου Τσίρου (ΜΑ1) και τα Τ.62, Τ.63 και Τ.64 κατά την κύρια εξέτασή της. Η σύζυγος συνεπώς επέλεξε την ύπαρξη χασμάτων στο ιστορικό του λογαριασμού. Από τη στιγμή λοιπόν που το υπόλοιπο του ΚΛ/ΤΚ στις 06.12.00 ήταν £1.289,44 είναι αυτό το ποσό που κατέληξε

ανέγερση της κατοικίας; Ο σκοπός για τον οποίο προσκομίστηκε το Τ.32 ήταν σε σχέση με την εισροή του ποσού των £3.000 σε μετρητά στον τρεχούμενο [Τ.3

κατοικία χωρίς να κατατεθεί ποτέ στον τρεχούμενο. Τα Τ.62 και Τ.63 αναφέρονται σε προγενέστερο του Τ.32 χρόνο ήτοι στο 2000 και 2001 αντίστοιχα. Η σύζυγος κατά την αντεξέτασή της έδωσε μια άλλη ανάλυση των πραγμάτων. Ότι η ανάληψη της 28.01.02, £3.000, από το Τ.32 καθώς και η ανάληψή της 15.07.99, £5.000, από το Τ.27 ήταν το δικό της μερίδιο από τα δώρα του γάμου. Ο σύζυγος δανειζόταν χρήματα « για να κυκλοφορήσει δίσκους και cds», είπε και πρόσθεσε: «Έβαλε αργότερα τα χρήματα και κατέληξαν στα χρήματα που ήταν το δικό μου μερίδιο». Για τη σύζυγο η ανάληψη ποσού £3.000 στο Τ.32 προϋποθέτει και κατάθεση. «Σίγουρα υπάρχει ανάληψη, υπάρχει και κατάθεση», πρόσθεσε. Συμφωνώ με το σκεπτικό της με μια διαφορά. Ότι η κατάθεση προηγείται της ανάληψης. Το Τ.32 παραπέμπει σε αρχικό υπόλοιπο στις 16.01.02 στο ποσό των £4.319,52. Από αυτό το υπόλοιπο έγινε η ανάληψη των £3.000 στις 28.01.02 και ισόποση κατάθεση στον τρεχούμενο την ίδια ημερομηνία [Τ.3

ανέγερση της κατοικίας.

1. Η φροντίδα της οικογενειακής εστίας και των μελών της οικογένειας Η σύζυγος έφερε στον κόσμο τα δίδυμα τέκνα τους στις 26.03.03, αφού η ανέγερση της επίδικης κατοικίας είχε ήδη ολοκληρωθεί. Με την αξίωση συμμετοχής σε περιουσία του άρθρου 14 του νόμου επιστρέφεται ό,τι οφείλεται στη συμβολή του δικαιούχου. Η όποια συμβολή της στα παιδιά δε συνδέεται αιτιωδώς με την ανέγερση της κατοικίας. Και το θέμα τελειώνει εδώ.
2. Η αποδοτέα ωφέλεια . Η σύζυγος δεν προώθησε με θετική μαρτυρία τη συνεισφορά της στο επάγγελμα του συζύγου της. Η διατύπωση των ισχυρισμών της

§14

του δικόγραφού της αντιστοιχεί με αξίωση αδικαιολόγητου πλουτισμού εναντίον του συζύγου. Εφόσο η ωφέλεια του συζύγου προέκυψε εξαιτίας του γάμου του με τη σύζυγο και αυτός, ως αιτία, έληξε, τότε ο σύζυγος έχοντας καταστεί πλουσιότερος, υποχρεούται σε απόδοσή της. Ανεφέρθηκα ήδη σε απουσία θετικής μαρτυρίας. Υπάρχει όμως αρνητική μαρτυρία και μάλιστα από την ίδια. Αναφέρει στη γραπτή της δήλωση σε σχέση με το κατάστημά του: «Βασικά δεν έβγαζε τα έξοδα του και έκλεισε με πολλές ζημιές». Βεβαίως 11 γραμμές παρακάτω αυτοαναιρείται προκειμένου να προωθήσει τη θέση της ότι η κατάθεση της 08.03.99 στο Τ.27 ήταν το ποσό που κατέβαλε για την αγορά του 1/3 μεριδίου στο οικόπεδο. Ο σύζυγος, υπενθυμίζω, το ήθελε δικό του ως προϊόν από την πώληση δίσκων. Αναφέρει η σύζυγος «Άλλωστε σύμφωνα με τη μαρτυρία λειτουργού της Υπηρεσίας Φ.Π.Α. τα μοναδικά εισοδήματα τα οποία είχε ο Αιτητής από την εν λόγω εργασία δε δικαιολογούν τέτοιο ισχυρισμό. Κατά την μαρτυρία του ο πρώην σύζυγος μου ψευδώς ανέφερε ότι ποτέ δεν πλήρωσε Φ.Π.Α.». Αποδέχομαι τη μαρτυρία του λειτουργού Χρίστου Θεοδούλου (ΜΥ5). Ο σύζυγος όντως πλήρωσε Φ.Π.Α. Αυτό όμως προϋποθέτει εισοδήματα που σε πρώτο στάδιο κατέστησαν αυτόν υποκείμενο του Φ.Π.Α., η δε είσπραξη του γινόταν σε κάθε ξεχωριστή πώληση από τον αγοραστή και καταβαλλόταν

υπηρεσία Φ.Π.Α. περιοδικά. Σε άλλο σημείο της γραπτής δήλωσης της, προωθώντας τη συνεισφορά της ως CoW, ανέφερε: «Ο πρώην σύζυγος μου ήταν παντελώς αδιάφορος με την ανέγερση του σπιτιού. Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν υποτίθεται η «μουσική»». Ως εάν να μην ήταν αρκετή η πλήρης απαξίωση του από τα παραπάνω,

αντεξέταση της προχώρησε παραπέρα: « . ο πρώην σύζυγος μου, όταν ήθελε να πάμε έξω για φαγητό, πήγαινε στον πατέρα του να πάρει χρήματα και μετά εγώ πλήρωνα τα μισά και εκείνος τα άλλα μισά.» Μένω ως εδώ. Συγχύζει, μου φαίνεται, η σύζυγος τη συνεισφορά με ό,τι συνεπάγεται η συμβίωση των συζύγων, που δεν αποτιμάται σε χρήμα και ούτε, βεβαίως, αμοίβεται. ΤΕΛΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ Οι διάδικοι κατέστησαν αντρόγυνο στις 18.05.

1. Στις 18.03.07 η συμβίωση τους διακόπηκε και στις 30.03.09 ο μεταξύ τους γάμος λύθηκε. Με αναφορά στο χρόνο διακοπής της συμβίωσης επιδιώκουν και οι δυο ρύθμιση των μεταξύ τους περιουσιακών διαφορών. Την επίδικη περιουσία συναποτελούν το οικόπεδο με Αρ. Εγγραφής Α-65, Φ./Σχ. 54/49.3.2, Τεμάχιο 68, Τοποθεσία «Καφκάλια», στη Λεμεσό και διώροφη κατοικία που στη διάρκεια της συμβίωσης ανήγειραν σ΄ αυτό. Το οικόπεδο ήταν δωρεά στον σύζυγο από τη γιαγιά του Καίτη Ανδρέα Κυπριανού. Μετά την εγγραφή στο όνομά του στις 02.03.99 αυτός, την επαύριο, 03.03.99, μεταβίβασε και ενέγραψε στο όνομα της συζύγου το 1/3 μερίδιο αυτού, προκειμένου η τελευταία να ενταχθεί στο σχέδιο αυτοστέγασης σε ιδιόκτητο οικόπεδο και να τύχει της σχετικής κρατικής βοήθειας ως πρόσφυγας. Στις 08.03.99 η σύζυγος υπέβαλε αίτηση για ένταξή της στο παραπάνω σχέδιο αυτοστέγασης, εγκαταλείποντας προηγούμενη έγκριση της για στεγαστική βοήθεια για αγορά διαμερίσματος. Παρά την αρχική απόρριψη της αίτησής της οι προσπάθειές της ευοδώθηκαν με την υπογραφή της σχετικής συμφωνίας στις 17.11.
2. Κατά τα έτη 2001 - 2002 ανήγειραν στο οικόπεδο διώροφη κατοικία με δαπάνη ύψους £120.
3. Η δαπάνη αυτή προήλθε: (α) Ποσό £101.351,50 εκταμιεύτηκε από τον τρεχούμενο λογαριασμό. (β) Ποσό £18.648,50 ήσαν απευθείας πληρωμές και προήλθαν: (αα) Ποσό £16.519,75 από το Νίκο Τσίρο και (ββ) Ποσό £2.128 από τη σύζυγο. Οι πιστώσεις του τρεχούμενου λογαριασμού προήλθαν: (α) £40.000 από το δάνειο (β) £35,08 ήσαν τόκοι και (γ) £61.344,89 ήσαν εισροές: (αα) £47.784,89 από τον Νίκο Τσίρο (ββ) £3.000 από τον ΚΛ/ΤΚ (γγ) £5.600 από την Υπηρεσία Μερίμνης, και (δδ) £4.960 από τον πατέρα της συζύγου

αποπληρωμή του δανείου η πλευρά του συζύγου συνέβαλε με το ποσό των £35.555,55 και η πλευρά της συζύγου με το ποσό των £4.444,44. Η ολική συμβολή του συζύγου

ανέγερση της κατοικίας ήταν £101.360,19 ενώ της συζύγου περιορίστηκε στις £18.633,

1. Η αγοραία αξία της επίδικης περιουσίας στο χρόνο της διάστασης ήταν, κατά την κοινή δήλωση της 25.09.14, €722.
2. Η αγοραία αξία του οικοπέδου στον ίδιο χρόνο ήταν €362.
3. Συνεπώς η αγοραία αξία της επίδικης κατοικίας ήταν €359.450 [€722.150 - 362.700 = €359.450]. Αντικείμενο του διαμοιρασμού είναι η αγοραία αξία της επίδικης κατοικίας, εφόσο η αγοραία αξία του οικοπέδου συνιστά αύξηση η οποία προέκυψε από δωρεά στη βάση του άρθρου 14

προκειμένη περίπτωση η αύξηση ταυτίζεται με την αγοραία αξία της επίδικης περιουσίας στο χρόνο της διάστασης εξαιρουμένης της αγοραίας αξίας του οικοπέδου στον ίδιο χρόνο, ήτοι: €722.150 - €362.700 = €359.450 Ο λόγος της συμβολής του συζύγου προς τη συμβολή της συζύγου είναι: £101.360,19 προς £18.633,19 ή €173.184 προς €31.836 Η σύζυγος δικαιούται στο παρακάτω μέρος της αύξησης: (31.836Χ359.450) ÷ (€173.184 + 31.836) = 11.443.450.200 ÷205.020 = €55.816,26 Εννοείται ότι το υπόλοιπο μέρος της αύξησης θα παραμείνει στο σύζυγο δηλαδή: 359.450-55.816,26 = €303.633,74 Εννοείται περαιτέρω πως η σύζυγος θα μεταβιβάσει και εγγράψει στον σύζυγο το 1/3 μερίδιο του οικοπέδου. Συνακόλουθα εκδίδεται

αιτούμενη θεραπεία «Γ» της αιτησης διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η Καθ΄ ης η αίτηση όπως μεταβιβάσει και εγγράψει στο όνομα του Αιτητή το συμφέρον που κατέχει στο ακίνητο με Αρ. Εγγραφής Α-65, Φύλλο/Σχέδιο 54/49.3.2, Τεμάχιο 68, Τοποθεσία «Καφκάλια», στη Λεμεσό. Εκδίδεται στη θεραπεία «Β» της ανταπαίτησης διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Αιτητής όπως καταβάλει

Καθ΄ ης η αίτηση το ποσό των €55.816,26 με νόμιμο τόκο από σήμερα. Το υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ΄ ης η αίτηση διάταγμα

αίτηση θα εκτελεσθεί ταυτόχρονα με το υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή διάταγμα

ανταπαίτηση. Διατηρουμένης κάθε προηγούμενης διαταγής για έξοδα, τα 5/6 των εξόδων της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ΄ ης η αίτηση.

ανταπαίτηση δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. Κάθε άλλη θεραπεία της αίτησης και ανταπαίτησης απορρίπτονται. Με την παρούσα απόφαση επιλύονται οι περιουσιακές διαφορές των διαδίκων που απορρέουν από τη σχέση τους ως πρώην συζύγων δυνάμει του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991. (Υπ.) ......... Σ. Κ. Καρατσής, Π. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Κ.Κ. Αναφορά: Οικογενειακό/Τελική/Περιουσιακές Subject: Family Court/Final/Periousiakes cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο