ΚΩΣΤΑΣ ΚΚΟΛΟΣ ν. ALEX LOUISE WILLMOTT, Αρ. Αίτησης: 103/16, 24/1/2017

(2)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν216/90) και ανήλθε στα €385 μηνιαίως από 1.4.14 Η Αιτήτρια, με την ένορκη δήλωσή της ημερομηνίας 13.6.16 την οποία κατεχώρησε στην αίτηση 21/12, ζητούσε το ποσό της αυτόματης αύξησης του 10% με βάση το άρθρο 38

(2)του Ν. 216/90 για τους μήνες Απρίλιο, Μάιο και Ιούνιο του 2016 που ανήρχετο στο συνολικό ποσό €120.50, δηλαδή €38.50 η αύξηση κάθε μήνα και €5 χαρτόσημο της ένορκης δήλωσης. Αυτή ήταν η αυτόματη αύξηση για δεύτερη φορά. Ο Καθ΄ου η αίτηση παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο μετά την έκδοση σχετικής κλήσης που εκδόθηκε με βάση του άρθρο 124(Α) του Κεφ. 155, όπως τροποποιήθηκε. Το Δικαστήριο στις 8.9.16, αφού άκουσε τους δικηγόρους της κάθε πλευράς, εξέδωσε ένταλμα φυλάκισης του Καθ΄ου η αίτηση 5 μηνών εκτός αν το εν λόγω ποσό κατεβάλλετο εντός 5 ημερών. Το Δικαστήριο έκρινε ότι το αίτημα για αυτόματη αύξηση αφορούσε μήνες πριν την καταχώρηση της υπό κρίση κυρίως αίτησης 103/16 και εν πάση περιπτώσει δεν είχε ενώπιόν του σ΄ εκείνη την υπόθεση οποιοδήποτε γραπτό αίτημα για αναστολή της αυτόματης αύξησης. Ο Αιτητής, με την κυρίως αίτησή του με αριθμό 103/16 που καταχωρήθηκε στις 24.6.16, ζητά τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση του ποσού που καταβάλλεται μηνιαίως ως διατροφή από 1.4.16 και/ή το ύψος αυτής περιοριστεί. Β. ΄Ανευ βλάβης, Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται το Διάταγμα ημερ. 29.3.12 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της Αίτησης Διατροφής αρ. 21/12 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας ούτως ώστε το ποσό το οποίο καταβάλλει ο Καθ΄ου η αίτηση στην Αιτήτρια ως συνεισφορά του για τη διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων των διαδίκων μειωθεί από €423.50 σε €300 μηνιαίως. Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Δ. ΄Εξοδα της Αίτησης πλέον ΦΠΑ». Με την υπό κρίση μονομερή αίτηση που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, ο Αιτητής ζητά τα ακόλουθα: «Α. Προσωρινό Διάταγμα Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση της διατροφής από 1.4.16 μέχρι εκδίκασης της ουσίας της Αίτησης. Β. Προσωρινό Διάταγμα Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής του ποσού της αυτόματης αύξησης η οποία επιβλήθηκε από το Νόμο την 1.4.16 μέχρι εκδίκασης της ουσίας της Αίτησης. Γ. Προσωρινό Διάταγμα Δικαστηρίου διευκρινίζον ότι η αύξηση η οποία επιβλήθηκε την 1.4.16 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (216/1990) δεν ισχύει και/ή αναστέλλεται μέχρι εκδίκασης της ουσίας της Αίτησης. Δ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή θεραπεία που το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ε. Τα έξοδα της αίτησης πλέον ΦΠΑ πλέον έξοδα επίδοσης». Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς και διέταξε την επίδοση της αίτησης. Η Καθ΄ης η αίτηση ενέστη στο αίτημα. ΟΙ δικηγόροι στη συνέχεια ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις. Ο Αιτητής, στην ένορκο του δήλωση αναφέρει ότι η Καθ΄ης η αίτηση του απέστειλε επιστολή δυνάμει ειδοποίησης ημερ. 26.6.04 με την οποία τον πληροφορούσε ότι λόγω της συμπλήρωσης δύο χρόνων από την 29.3.12, ημερομηνία κατά την οποία εκδόθηκε το διάταγμα διατροφής, δικαιούτο την αυτόματη αύξηση διατροφής ίσης προς ποσοστό 10%, οπότε το ποσό αυξήθηκε στα €385 μηνιαίως από 1.4.14 (Τεκμ. Β). Παρόλο που δεν άρχισε να καταβάλλει το ποσό της αύξησης από την ημέρα επιβολής του σύμφωνα με το νόμο, εντούτοις μετά την επίδοση της επιστολής πλήρωνε το ποσό των €385 μηνιαίως από 1.4.14 χωρίς ένσταση. Η Καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε ένορκο δήλωση και στις 13.6.16 εκδόθηκε εναντίον του κλήση για την έκδοση εντάλματος φυλάκισης λόγω παράλειψης καταβολής του ποσού της αυτόματης αύξησης από 1.4.16 (Τεκμ. Γ). Στην αίτηση αυτή έφερε ένσταση χωρίς όμως να καταχωρήσει γραπτή ένσταση η οποία να συνοδεύεται με ένορκο δήλωση. Το Δικαστήριο εξέδωσε ένταλμα φυλάκισης εναντίον του για τη μη πληρωμή του ποσού των €120.

1. Παρόλη την αδυναμία του να καταβάλει το πιο πάνω ποσό, δανείστηκε από τους γονείς του και το κατέβαλε στην Καθ΄ης η αίτηση ώστε να φανεί συνεπής έναντι της υποχρέωσής του (Τεκμ. Δ). Αδυνατεί να καταβάλει το ποσό της αυτόματης αύξησης και είναι αδύνατο να συμμορφωθεί για τους λόγους που αναφέρει στην κυρίως αίτησή του (Τεκμ. Ε). Η Καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως με 34 λόγους ένστασης. Στην ένορκο της δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ουσιαστικά υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει ότι η αυτόματη αύξηση που προνοείται από το νόμο και αφορά το διάταγμα διατροφής που εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας στις 29.3.12 στην αίτηση 21/12, έχει επιβληθεί δια νόμου και έχει παγιωθεί από την 1.4.16 και ο Αιτητής την αποδέχθηκε με τη συμπεριφορά του αλλά και γραπτώς. Το διάταγμα εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης διατροφής και όχι στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης και ως εκ τούτου ο Αιτητής λανθασμένα προωθεί την υπό κρίση αίτησή του. Ο Αιτητής γνώριζε ότι την 1.4.16 θα επιβαλλόταν η αυτόματη αύξηση, εντούτοις ουδέν έπραξε και την αποδέχθηκε. Οι οικονομικές του συνθήκες δεν άλλαξαν από τότε, ούτε και με την υπό κρίση αίτηση του δικαιολογεί για ποιο λόγο την καταχώρησε. Ο πραγματικός λόγος είναι για να την εκδικηθεί αφού η ίδια αποτάθηκε στο Δικαστήριο για να εισπράξει την αυτόματη αύξηση που δικαιούτο βάσει του νόμου καταχωρώντας σχετική ένορκη δήλωση για έκδοση εντάλματος εναντίον του στα πλαίσια της αίτησης διατροφής 21/
2. Είναι η θέση της επίσης ότι ο Αιτητής σκόπιμα και καταχρηστικά καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση του στα πλαίσια της κυρίως αίτησης διατροφής 103/16 και όχι στα πλαίσια της αίτησης διατροφής 21/12 στην οποία εκδόθηκε το φυλακιστήριο ένταλμα και στα πλαίσια της οποίας έχει γίνει ακρόαση και του θέματος της αναστολής της αυτόματης αύξησης και έχει εκδοθεί από το ίδιο το Δικαστήριο και την ίδια φυσική Δικαστή και σχετική απόφαση στις 8.9.16, η οποία τον δεσμεύει και τον εμποδίζει από του να καταχωρεί την υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση. Σε περίπτωση που ο Αιτητής διαφωνούσε με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 8.9.16, όφειλε να την εφεσιβάλει και όχι να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση. Οι λόγοι που προβάλλει ο Αιτητής είναι οι ίδιοι που πρόβαλε και στα πλαίσια της αίτησης διατροφής 21/12 στις 8.9.16 αναφορικά με το ένταλμα. Δεν υπάρχει πλέον διακριτική ευχέρεια για αναστολή της αυτόματης αύξησης, καθότι αυτή έχει επιβληθεί και παγιωθεί πλέον από την 1.4.
3. Η αίτηση του Αιτητή, πέραν του ότι προωθείται εκ δευτέρου και σε διάστημα τριών ημερών από την προηγούμενη, είναι καθυστερημένη και στερείται πλέον αντικειμένου. Ο Αιτητής όφειλε έγκαιρα και προ της 1.4.16 να προσέλθει στο Δικαστήριο και να αιτηθεί με τον τρόπο που ο ίδιος θεωρούσε ορθό την αναστολή της αυτόματης αύξησης της διατροφής, πράγμα που ο ίδιος παρέλειψε να πράξει. Το θέμα που εγείρεται πλέον είναι το θέμα της τροποποίησης ή όχι του επίδικου διατάγματος διατροφής ως ισχύει σήμερα, για το οποίο θέμα εκκρεμεί η κυρίως αίτηση. Η ίδια έχει αποκτήσει ακόμα ένα παιδί και οι υποχρεώσεις της έχουν αυξηθεί κατά €220 περίπου μηνιαίως. Τα συνολικά έξοδα του νεογέννητου ανέρχονται στο ποσό των €440 μηνιαίως. Ο γιος τους Πέτρος χρειάζεται σιδεράκια και έχει ήδη αρχίσει να καταβάλλει €100 μηνιαίως μόνο γι΄ αυτά. Το αρχικό υπολογιζόμενο κόστος για την ορθοδοντική θεραπεία ανέρχεται τουλάχιστον στο ποσό των €3.000 (Τεκμ. 3). Τα εισοδήματά της έχουν μειωθεί δραματικά γιατί έχει απολέσει τα ωφελήματα που λάμβανε ως μονογονιός, λόγω του ότι ξαναπαντρεύτηκε. Τα παιδιά τους είναι κατά 4 ½ χρόνια μεγαλύτερα από ότι ήταν κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος διατροφής. Τα έξοδα διαβίωσης, συντήρησης, ευημερίας και διατροφής τους έχουν αυξηθεί ουσιωδώς, σε βαθμό τέτοιο που δικαιολογείται η αύξηση της διατροφής που ο Αιτητής οφείλει να καταβάλλει και όχι μείωση της διατροφής. Τα έξοδα τους τώρα κυμαίνονται μεταξύ του ποσού των €1.700-€1.800 περίπου. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο αναστείλει την αυτόματη αύξηση που ο νόμος προνοεί, τα παιδιά τους και η ίδια θα τεθούν σε πολύ δυσμενή οικονομικά θέση. Τίποτε το επείγον δεν υπάρχει για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων στην αίτηση, η οποία πρέπει να απορριφθεί εφόσον τυχόν έκδοση οποιασδήποτε θεραπείας θα έχει δυσμενείς συνέπειες σε βάρος της και των παιδιών τους, ενώ ο Αιτητής ουδεμία ανεπανόρθωτη ή άλλη ζημιά θα υποστεί σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα αφού έχει εισόδημα. Το άρθρο 38

(1)του Ν.216/90 προνοεί τα ακόλουθα: «38.

(1)Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής». Το άρθρο 38

(2)του Ν. 216/90 προνοεί τα ακόλουθα: «38.

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1), το ύψος του ποσού της διατροφής αυξάνεται αυτόματα κατά δέκα τοις εκατόν (10%) ανά περίοδο εικοσιτεσσάρων μηνών. Νοείται ότι, το Δικαστήριο μπορεί, κατόπιν αίτησης του υπόχρεου διατροφής, να διατάξει όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση και/ή το ύψος αυτής περιοριστεί. Σε περίπτωση υποβολής τέτοιας αίτησης, αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής οποιουδήποτε ποσού αύξησης. Νοείται περαιτέρω ότι, η απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος εδαφίου εκδίδεται εντός τριών μηνών από την καταχώρηση της αίτησης και δυνατόν να έχει αναδρομική εφαρμογή από την ημερομηνία κατά την οποία η αυτόματη αύξηση θα είχε εφαρμογή δυνάμει του παρόντος εδαφίου». Το άρθρο 40 του Ν. 216/90 προνοεί τα ακόλουθα: «

1. Τα διατάγματα διατροφής που εκδίδονται δυνάμει των προνοιών του παρόντος Νόμου μπορούν να εκτελεσθούν και ως χρηματικές ποινές σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου ή οποιουδήποτε άλλου νόμου που τον καταργεί ή τον τροποποιεί». Δεν δέχομαι την ένσταση της Καθ΄ης η αίτηση ότι εφόσον ο Αιτητής δεν προέβαλε ένσταση, η αυτόματη αύξηση έχει παγιωθεί από την 1.4.
2. Ο Αιτητής καταχώρησε στις 24.6.16 την κυρίως αίτηση και την υπό κρίση αίτηση στις 12.9.16 στις οποίες αιτείται όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση από 1.4.
3. Δεν συμφωνώ με την ένσταση ότι ο Αιτητής έπρεπε πριν την 1.4.16 να αιτηθεί αναστολής για να μην χάσει τα δικαιώματά του. Η πρόθεση της Καθ΄ης η αίτηση να αξιώσει το 10% προέκυψε με την ένορκο δήλωση της στις 13.6.16 και όχι την 1.4.2016 και ο Αιτητής άμεσα προέβη στην καταχώρηση της κυρίως αίτησης στις 24.6.16 και της υπό κρίση αίτησης στις 12.9.
4. Πουθενά στο Ν.216/90δεν καθορίζεται ότι πρέπει απαραίτητα τέτοιου είδους αίτηση να καταχωρείται πριν την ημερομηνία κατά την οποία η αυτόματη αύξηση θα είχε εφαρμογή. Περαιτέρω, η πρόνοια της δεύτερης επιφύλαξης του άρθρου 38

(2)ότι η απόφαση του Δικαστηρίου για αναστολή δυνατόν να έχει αναδρομική εφαρμογή ενισχύει τη θέση ότι η αίτηση μπορεί να καταχωρηθεί και μετά την ημερομηνία κατά την οποία η αυτόματη αύξηση θα είχε εφαρμογή. Η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 8.9.16 αφορούσε διαδικασία έκδοσης εντάλματος φυλάκισης για την είσπραξη χρηματικής ποινής με βάση το Κεφ. 155, μια άλλη δηλαδή διαδικασία. Το Δικαστήριο εξέδωσε το ένταλμα για τα οφειλόμενα με βάση την αυτόματη αύξηση που αφορούσαν μήνες πριν την καταχώρηση των αιτήσεων για αναστολή. Δεν είχε ενώπιόν του εκείνη την ημερομηνία προς εξέταση αίτηση με βάση το άρθρο 38

(2)του Ν. 216/90 για αναστολή της αυτόματης αύξησης. Δεν θεωρώ επίσης ότι υπάρχει παρατυπία στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης στο φάκελο διατροφής με αρ. 103/16 και όχι στο φάκελο στον οποίο έχει εκδοθεί το διάταγμα διατροφής με αρ. 21/12. Συνακόλουθα, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα το οποίο διατάσσει όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση της διατροφής από 1.7.16 σε σχέση με το διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερομηνίας 29.3.12 στην αίτηση 21/12, μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της κυρίως αίτησης. Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής του ποσού της αυτόματης αύξησης από 1.7.16 μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της κυρίως αίτησης. Τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος της Καθ΄ης η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της κυρίως αίτησης, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ........ Μ. Τουμαζή, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο