ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΖΗΝΟΒΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Αρ. Αίτησης: 81/17, 10/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2017:22 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 81/17 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Αιτητής και ΖΗΝΟΒΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Καθ΄ης η αίτηση Μονομερής Αίτηση στην Ανταπαίτηση Ημερ. 12.4.2017 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 10 Νοεμβρίου, 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή-Καθ΄ου η αίτηση στην παρούσα αίτηση: κ. Χρ. Πατσαλίδης Για την Καθ΄ης η αίτηση:-Αιτήτρια στην παρούσα αίτηση: κα Μ. Χριστοφή για κ. Α. Σωτηρίου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι είναι σύζυγοι. Τέλεσαν γάμο στις 11.2.12, και από το γάμο τους απέκτησαν ένα παιδί, τον Ανδρέα που γεννήθηκε στις 16.8.
- Η έγγαμη σχέση τους οδηγήθηκε σε διάσταση η οποία επήλθε στις 8.5.
- Η Καθ΄ης η αίτηση-Αιτήτρια, (στο εξής Αιτήτρια), είναι δασκάλα δημοτικής εκπαίδευσης. Ο Αιτητής-Καθ΄ου η αίτηση, (στο εξής Καθ΄ου η αίτηση), είναι στρατιωτικός. Από της διαστάσεως και εντεύθεν η Αιτήτρια διαμένει μαζί με το παιδί τους στο συζυγικό οίκο, ο δε Καθ΄ου η αίτηση διαμένει με τους γονείς του. Η διάσταση των διαδίκων και οι εντεύθεν διαφωνίες τους ως προς τη γονική μέριμνα του παιδιού τους, οδήγησε τη διαφορά τους ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Τούτο με την καταχώρηση από τον Καθ΄ου η αίτηση εναρκτήριας αίτησης στις 6.4.17 και Ανταπαίτησης από την Αιτήτρια στις 12.4.
- Με το δικόγραφό του, ο κάθε γονέας διεκδικεί τη φύλαξη, φροντίδα και επιμέλεια του παιδιού τους και προσδιορισμό τόπου διαμονής του παιδιού, τον τόπο της δικής του διαμονής. Προκύπτει επίσης, ως γεγονός, ότι ο Καθ΄ου η αίτηση, στις 6.4.17, καταχώρησε μονομερή αίτηση ρύθμισης του δικαιώματος επικοινωνίας. Η Αιτήτρια, στις 2.5.17, καταχώρησε ένσταση. ΄Ετσι, η μονομερής αίτηση, οδηγήθηκε σε ακρόαση, και η Πρόεδρος του Οικογενειακού Δικαστηρίου, με ενδιάμεση απόφασή της ημερ. 21.7.17, εξέδωσε προσωρινό διάταγμα ρύθμισης της επικοινωνίας του Καθ΄ου η αίτηση με το παιδί του. Στις 12.4.17, η Αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα μονομερή αίτηση με την οποία, όπως αυτή περιορίστηκε, μετά από σχετική της δήλωση ενώπιον του Δικαστηρίου, σε ότι αφορά τη φύλαξη και φροντίδα του παιδιού τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση, προς τον οποίο επιδόθηκε η μονομερής αίτηση κατόπιν σχετικών οδηγιών του Δικαστηρίων, καταχώρησε στις 18.7.17 ένσταση. Στην ένσταση, παρατίθενται 17, αχρείαστα θα έλεγα, εκτεταμένοι λόγοι ένστασης. Δεν κρίνεται αναγκαία για τους σκοπός της παρούσας ενδιάμεσης απόφασης, η παράθεσή τους. Αρκεί να λεχθεί ότι το Δικαστήριο θα ασχοληθεί με όσους λόγους προωθούνται ουσιαστικά με την αγόρευση του Καθ΄ου η αίτηση και αφορούν βεβαίως την εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Τόσο η αίτηση, όσο και η ένσταση, συνοδεύονται αντίστοιχα από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Αναφορά σ΄ αυτές θα γίνει όπου κριθεί αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας υπόθεσης, και λαμβανομένου υπόψη ότι το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό, δεν αποφασίζει πάνω σε διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση, (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των διαδίκων, οι θέσεις των οπίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Το Δικαστήριο, όπως ήδη λέχθηκε, διέταξε την επίδοση της μονομερούς αιτήσεως στον Καθ΄ου η αίτηση. Με τη επίδοσή της, η αίτηση απώλεσε τη μονομερή υπόσταση της και απέκτησε την υπόσταση της αίτησης δια κλήσεως. Σύμφωνα πάντα με τη νομολογία στις αιτήσεις δια κλήσεως δεν εφαρμόζονται οι κανόνες της πλήρους αποκάλυψης, (βλ. Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 Α.Α.Δ. 43, Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λ.τ.δ.
(2011)1(β) Α.Α.Δ. 2011, The Royal Bank of Scotland ν. Πλοίο «KALIA»
(2012)1 Α.Α.Δ. 6). Με βάση τα πιο πάνω νομολογηθέντα, δεν τίθεται θέμα παραβίασης από την Αιτήτρια του κανόνα της πλήρους αποκάλυψης. Προβάλλεται, από τον Καθ΄ου η αίτηση, ότι η παρούσα αίτηση είναι παράνομη και καταχρηστική, αφού τα αιτήματα της Αιτήτριας είναι τα ίδια με τα αιτήματα της στην Ανταπαίτηση. Για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω δεν συμφωνώ με την πιο πάνω θέση. Η εξουσία την οποία, ο περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμος Ν. 216/90, προσδίδει στο Δικαστήριο επικεντρώνεται στη ρύθμιση της γονικής μέριμνας ανηλίκου στις περιπτώσεις διάστασης ή λύσης του γάμου των γονέων. Η ρύθμιση αυτή συνίσταται στην κατανομή της άσκησης της γονικής μέριμνας στους γονείς με κύριο κριτήριο το συμφέρον και την ευημερία του ανηλίκου. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, είναι κατά τη γνώμη μου, αναπόφευκτο σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις οι θεραπείες της εναρκτήριας αίτησης να είναι οι ίδιες ή να προσομοιάζουν με τις θεραπείες ενδιάμεσων αιτήσεων. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, χορήγηση προσωρινού διατάγματος ίδιου με την ουσία της αγωγής δεν αποκλείεται γιατί τα προσωρινά διατάγματα είναι μόνο προσωρινής φύσεως, (βλ. Starport Nominees Ltd
(2010)1 Α.Α.Δ. 1271. Περαιτέρω, σύμφωνα πάλι με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της θεραπείας ενδιάμεσης, αν αυτή ορθά και δικαίως ζητείται, επειδή και η αγωγή ουσιαστικά επιδιώκει το ίδιο πράγμα, (βλ. Avila Management Services Ltd n. Stepanek κ.ά.
(2012)1 Α.Α.Δ.
- Προβάλλεται από τον Καθ΄ου η αίτηση, η θέση ότι η ισότητα των όπλων των δύο διαδίκων θα ανατραπεί εάν δοθεί οποιοδήποτε διάταγμα στα πλαίσια της παρούσας αίτησης αφού και οι δύο διάδικοι αξιώνουν με την Αίτηση και την Ανταπαίτησή τους, τη φύλαξη, φροντίδα και επιμέλεια του ανήλικου παιδιού τους. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται την πιο πάνω θέση. Τούτο γιατί ένα προσωρινό διάταγμα είναι μόνο προσωρινής φύσης. Οι υποθέσεις γονικής μέριμνας είναι υποθέσεις εξεταστικού χαρακτήρα. Αποβλέπουν στην εξακρίβωση από το Δικαστήριο του συμφέροντος του παιδιού. Μέσα στο πλαίσιο αυτό είναι, υπενθυμίζεται, υποχρεωτική από το Νόμο και τη νομολογία η ετοιμασία έκθεσης κοινωνικής έρευνας από λειτουργό ευημερίας. Περαιτέρω, η ύπαρξη προσωρινού διατάγματος, δεν εμποδίζει κανένα διάδικο-γονέα να προσκομίσει στο Δικαστήριο την όλη μαρτυρία του. Αποδοχή της θέσης ότι η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ρύθμισης γονικής μέριμνας ανηλίκων, συνιστά παραβίαση της αρχής της ισότητας των όπλων, στην ουσία αλλά και στην πράξη συνιστά εξ΄ ορισμού ματαίωση της εκ του νόμου εξουσίας του Δικαστηρίου να ρυθμίζει, με προσωρινά διατάγματα, τη γονική μέριμνα ανηλίκου. Σύμφωνα με τα κρατούντα στο Ελληνικό Δίκαιο, η ανάθεση σε ένα από τους γονείς της γονικής μέριμνας δεν παραβιάζει την αρχή της ισότητας, ΕΑ 6974/85, ΝΟΒ 33/
- Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που το Δικαστήριο θα έκρινε δίκαιο και πρόσφορο. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and other
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Οι πιο πάνω προϋποθέσεις οι οποίες τίθενται από το άρθρο 32 του Ν. 14/60 κρίνονται σε σχέση με το ουσιαστικό δίκαιο που διέπει το υπό κρίση θέμα, το οποίο στην παρούσα περίπτωση είναι ο περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμος Ν. 216/90και συγκεκριμένα τα άρθρα 6, 14 και 15 του νόμου 216/
- Πρόκειται ουσιαστικά για υπόθεση ρύθμισης γονικής μέριμνας ανηλίκου του οποίου οι γονείς-διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση. Τούτο προκύπτει σαφώς τόσο από τις θεραπείες της εναρκτήριας αίτησης όσο και αυτές τις ανταπαίτησης. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, θεωρώ ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις τις οποίες θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/
- Ειδικά ως προς την τρίτη προϋπόθεση, η νομολογία ορίζει ότι η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία (βλ. W & Ch Mitsingas Tr Ltd κ.ά. ν. Timberland Co
(1997)
(1)Α.Α.Δ. 1781). Υπάρχει, παρά την άποψη μου και ένας άλλος ουσιαστικός λόγος ο οποίος και νομιμοποιεί και δικαιολογεί την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Ο λόγος αυτός συνίσταται στο ότι με την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατηρείται στην ουσία το status quo ante. Αποτελεί κοινό έδαφος ότι από την διάσταση των διαδίκων η οποία επήλθε τις 8.5.16, το παιδί των διαδίκων παραμένει στο συζυγικό οίκο και στη φύλαξη της Αιτήτριας. Ο Καθ΄ου η αίτηση έκτοτε διαμένει με τους γονείς του. Το status quo αυτό, διαταράχθηκε τη χρονική περίοδο από 6.4.17 μέχρι και την 12.4.17. Οι διάδικοι, σημειώνεται, ότι δίνουν αντίθετες εκδοχές για τους λόγους διατάραξης του status quo. Υπενθυμίζεται ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας με σκοπό την εξαγωγή συμπερασμάτων. Παράλληλα το Δικαστήριο, κατόπιν ενδιάμεσης αίτησης του Καθ΄ου η αίτηση ημερομηνίας 6.4.17, με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 21.7.17, ρύθμισε με προσωρινό διάταγμα το δικαίωμα επικοινωνίας του Καθ΄ου η αίτηση. Σημειώνω ότι το γεγονός αυτό έχει, κατά την κρίση μου, ουδέτερη σημασία για τα όποια δικαιώματα έχει ο Καθ΄ου η αίτηση, ως γονέας, ως προς τη γονική μέριμνα του παιδιού των διαδίκων. ΄Ετσι, με βάση τα πιο πάνω, κρίνω ότι η έκδοση προσωρινού διατάγματος δικαιολογείται, εφ΄ όσον έτσι διατηρείται το status quo ante. Συνακόλουθα, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα στην Ανταπαίτηση με το οποίο ανατίθεται στην Αιτήτρια στην Ανταπαίτηση η φύλαξη του ανήλικου τέκνου των διαδίκων Ανδρέα. Πριν αφήσω την απόφασή μου, θα ήθελα να τονίσω τα πιο κάτω προς τους διαδίκους, δανειζόμενος προς τούτο τα λόγια του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου. Στην απόφαση Μαρία Μαυρονικόλα ν. ΄Αντη Ξάνθου
(2011)1 Α.Α.Δ. 293 όπου τονίστηκαν τα πιο κάτω: «Θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι οι γονείς έχουν συλλογική ευθύνη για την, όσο το δυνατό, πιο ομαλή ανάπτυξη των οικογενειακών δεσμών και ταυτοχρόνως αυξημένη υποχρέωση απάλειψης ή μείωσης των τραυματικών επιπτώσεων ενός διαζυγίου στα παιδιά τους». Επίσης στην υπόθεση Φ. Κατσούρη ν. Μ. Χατζηνικόλα,
(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1634: «Η αντιπαράθεση των γονέων και η αντιπαλότητα τους μέσα από δικαστικές διαδικασίες αντιστρατεύεται στα συμφέροντα και την ευημερία των ανηλίκων τέκνων τους». Ως προς τα έξοδα, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ......... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο