← Κύπρος

ΝΑΤΑΣΑ ΚΑΛΛΗ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΛΛΗ, Αρ. Αίτησης: 135/17, 8/12/2017

ΝΑΤΑΣΑ ΚΑΛΛΗ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΛΛΗ, Αρ. Αίτησης: 135/17, 8/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2017:30 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 135/17 Μεταξύ: ΝΑΤΑΣΑ ΚΑΛΛΗ Αιτήτρια και ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΛΛΗ Καθ΄ού η αίτηση Μονομερής Αίτηση Ημερ. 13.5.2017 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 8 Δεκεμβρίου, 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Χατζηγεωργίου για κ. Α. Ποιητή Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κα Χ. Λυσιώτη με κα Ο΄Μαχόνυ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια, μέσα στα πλαίσια καταχώρησης εναρκτήριας αίτησης διατροφής, καταχώρησε στις 3.8.17, την παρούσα μονομερή αίτηση με την οποία αιτείται προσωρινό διάταγμα διατροφής της από τον Καθ΄ου η αίτηση ύψους €2.000 μηνιαίως. Το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο της ως άνω μονομερούς αίτησης, διέταξε επίδοσή της στον Καθ΄ου η αίτηση για ν΄ ακουστεί. Ο Καθ΄ου η αίτηση στις 2.10.17 καταχώρησε ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «

  1. Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και ανυπόστατη.
  2. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις και οι λόγοι που θέτει η νομοθεσία και η νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος.
  3. Από τα γεγονότα της ΄Ενορκης Δήλωσης που στηρίζει την αίτηση της αιτήτριας δεν στοιχειοθετείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  4. Οι λόγοι της αίτησης είναι αόριστοι, μη δικαιολογούμενοι και δεν στηρίζονται σε νομικά ή πραγματικά δεδομένα ή γεγονότα.
  5. Η ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση είναι αντικανονική, δεν αποκαλύπτει ουσιώδη γεγονότα, είναι ψευδής και αναληθής και αναφέρεται σε ατεκμηρίωτους και αόριστους ισχυρισμούς.
  6. Η έκδοση του διατάγματος θέτει σε κίνδυνο το ανήλικο τέκνο του Καθ΄ου η αίτηση.
  7. Η Αιτήτρια είναι ενήλικας και έχει τη δυνατότητα να εργάζεται και να εξασφαλίζει τα αναγκαία.
  8. Ο Καθ΄ου η αίτηση δεν εργάζεται, δεν έχει κανένα εισόδημα και ως εκ τούτου δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να συντηρεί την αιτήτρια.
  9. Δεν υπάρχει το επείγον και δεν δικαιολογείται η έκδοση του διατάγματος.
  10. Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος θα επιφέρει μεγαλύτερη ζημιά στον καθ΄ου η αίτηση και στο ανήλικο τέκνο του.
  11. Δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας να δικαιούται η Αιτήτρια σε θεραπεία ή/και δεν υπάρχει ορατή επιτυχία της εναρκτήριας αίτησης.
  12. Η μητέρα της αιτήτριας έχει τη δυνατότητα να κερδίζει μεγαλύτερο εισόδημα και η αιτήτρια δεν μπορεί να αιτείται προσωρινό διάταγμα αποκλειστικά εναντίον του καθ΄ου η αίτηση.
  13. Η αιτήτρια δεν αποκαλύπτει όλα τα πραγματικά γεγονότα και προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο.
  14. Οι ειδικές συνθήκες του καθ΄ου η αίτηση δεν επιτρέπουν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  15. Η αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια και επιδιώκει να παραπλανήσει το Δικαστήριο.» Τόσο η αίτηση όσο και η ένσταση συνοδεύονται η μεν αίτηση από ένορκο δήλωση της μητέρας της Αιτήτριας η οποία προβαίνει στην ένορκο δήλωση αυτή κατ΄ εξουσιοδότηση της Αιτήτριας., η δε ένσταση υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση. Η Αιτήτρια είναι θυγατέρα του Καθ΄ου η αίτηση την οποία αναγνώρισε σαν παιδί του με σχετική ένορκη δήλωσή του. Γεννήθηκε στις 9.6.
  16. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση, στην αίτηση διατροφής 169/06 εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο ο Καθ΄ου η αίτηση διατασσόταν όπως καταβάλλει το ποσό των €1.255,70 μηνιαίως για τη διατροφή της, (Τεκμήριο Α). Η μητέρα της Αιτήτριας εργάζεται σε κατάστημα ως πωλήτρια αρωμάτων και λαμβάνει το ποσό των €900 μηνιαίως. Ο Καθ΄ου η αίτηση, σύμφωνα με την Αιτήτρια, είναι επιχειρηματίας και κερδίζει αρκετά λεφτά. Απόδειξη δε του γεγονότος αυτού είναι ότι μέχρι σήμερα της κατέβαλλε το ποσό των €1.255.70 μηνιαίως για τη διατροφή της. Η Αιτήτρια σπουδάζει στο εξωτερικό, τα έξοδα της είναι πολύ περισσότερα από τότε, ο δε Καθ΄ου η αίτηση της ανάφερε ότι μπορεί να τα αναλάβει. Ο Καθ΄ου η αίτηση επέδειξε αδιαφορία ως προς τούτο, εξού και η παρούσα αίτηση. Η Αιτήτρια εξασφάλισε εγγραφή σε πανεπιστήμιο της Αγγλίας όπου σπουδάζει βιολογία, (Τεκμήριο Β). ΄Ηταν από ανέκαθεν καλή μαθήτρια και οι γονείς της την προέτρεπαν για ανώτερες σπουδές. Τα έξοδα για τις σπουδές της είναι ως ακολούθως: «(α) £4928, Παραμονή (€5506,15) (β) £9250 Δίδακτρα (€10.335,20) (γ) £700 Μηνιαίως για να συντηρηθεί (€782,12) Σύνολο £14.878 Σύνολο €16.623,47» Τέλος, η Αιτήτρια αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος διότι θα πρέπει να συνεχίσει τις σπουδές της στο πανεπιστήμιο της Αγγλίας και ταυτόχρονα να συντηρηθεί και η ίδια δεν διαθέτει οποιουσδήποτε πόρους. Ο Καθ΄ου η αίτηση στην ένορκο δήλωσή του, ισχυρίζεται ότι αποδέκτηκε οικιοθελώς το πιο πάνω διάταγμα διατροφής εξαιτίας του γεγονότος ότι τότε ο κύκλος εργασιών της εταιρείας ήταν πολύ ευρύς και προσωπικά είχε πολύ ψηλά εισοδήματα. Ισχυρίζεται ότι δεν έχει γνώση του μισθού της μητέρας της Αιτήτριας αν και είναι σε θέση να γνωρίζει ότι εδώ και χρόνια εργοδοτεί σε μόνιμη βάση οικιακή βοηθό, παρόλο που η οικογένειά της αποτελείται από δύο άτομα. Ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι τα τελευταία 5 χρόνια κατέβαλλε το ποσό των €1.255,70 μηνιαίως ως διατροφή της Αιτήτριας λόγω του ότι είχε προβεί σε δάνειο από συγγενικά πρόσωπα. Το 2012 καταχώρησε στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας την αίτηση 240/12 την οποία απέσυρε, μετά από υπόσχεση της μητέρας της Αιτήτριας ότι μεγάλο μέρος από το ποσό της διατροφής το οποίο είναι υπέρογκο για ένα παιδί, δηλαδή €1.255,70 μηνιαίως, θα το φύλαγε σε λογαριασμό έτσι ώστε να το χρησιμοποιήσει η Αιτήτρια κατά την ενηλικίωσή της. Ο κύκλος των εργασιών των εταιρειών του άρχισε να μειώνεται σταδιακά με δραματικούς ρυθμούς, με αποτέλεσμα ο ίδιος σήμερα να μην λαμβάνει κανένα εισόδημα. Στις 31.12.15 αναγκάστηκε να τερματίσει τις εισφορές του στο ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων, (Τεκμήριο Α). Από το Τεκμήριο Β, που είναι οι κατάσταση ασφαλιστικού λογαριασμού για το έτος 2016, φαίνεται ότι οι ασφαλιστέες αποδοχές του και οι πραγματικές αποδοχές του ήταν μηδέν. Ως Τεκμήριο Γ στην ένορκο του δήλωση, ο Καθ΄ου η αίτηση επισυνάπτει επιστολή του ελεγκτικού γραφείου PEK Ltd, στην οποία επιβεβαιώνεται ότι δεν εργάζεται και ότι δεν λαμβάνει οποιοδήποτε εισόδημα για το έτος
  17. Επίσης, αναφέρεται στο εν λόγω τεκμήριο ότι στις εταιρείες που είναι διευθυντής τα τελευταία δύο χρόνια δεν έχει οποιοδήποτε εισόδημα. Λόγω της πιο πάνω κατάστασης, αφού οι εταιρείες δεν έχουν οποιαδήποτε έσοδα, από το 2016 έχει κλείσει τα γραφεία των εταιρειών του. Η πληρωμή των λογαριασμών παροχής ρεύματος και τηλεφώνου ήταν αδύνατη και ως εκ τούτου αναγκάστηκε να διακόψει τόσο το ρεύμα όσο και τα τηλέφωνα αφού αυτά έχουν κλείσει. Ο Καθ΄ου η αίτηση περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ο ίδιος δεν γνώριζε ότι η Αιτήτρια θα μετέβαινε στο εξωτερικό για σπουδές, αφού ουδέποτε του ανέφερε κάτι τέτοιο και ουδέποτε έδωσε τη συγκατάθεσή του για σπουδές αφού, όπως γνώριζε και η ίδια η Αιτήτρια και η μητέρα της, οι οικονομικές του δυνατότητες ήταν ανύπαρκτες. Αρνείται περαιτέρω, ότι ανέφερε στην Αιτήτρια ή στη μητέρα της ότι θα μπορούσε να αναλάβει τα έξοδα. Κάτι τέτοιο δεν μπορούσε να γίνει αφού ο ίδιος δεν εργάζεται και δεν έχει κανένα εισόδημα. Ουδέποτε έδειξε αδιαφορία στην Αιτήτρια, αλλά αντίθετα εξήγησε τόσο στην ίδια όσο και στη μητέρα της την άθλια οικονομική του κατάσταση και γνώριζαν πολύ καλά και οι δύο ότι δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να βοηθήσει. Όπως περαιτέρω ισχυρίζεται ο Καθ΄ου η αίτηση, η Αιτήτρια η οποία είναι καλή μαθήτρια, θα μπορούσε να έχει εξασφαλίσει θέση στο πανεπιστήμιο Κύπρου ή ακόμα και σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο, περιορίζοντας έτσι τα έξοδα της και μπορούσε δε να είχε εξασφαλίσει σε τέτοια περίπτωση και φοιτητικό δάνειο για τα δίδακτρά της. Αντ΄ αυτού η Αιτήτρια προτίμησε τις σπουδές στο εξωτερικό χωρίς να τον ενημερώσει και έχοντας γνώση της αδυναμίας του ότι δεν μπορούσε να τη βοηθήσει. Από τα έξοδα τα οποία αναφέρει η Αιτήτρια στην ένορκο της δήλωση, αμφισβητεί το ποσό των διδάκτρων ισχυριζόμενος προς τούτο ότι η Αιτήτρια έχει τη δυνατότητα να εξασφαλίσει την πληρωμή των διδάκτρων της από το Students Loan Company του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο παρέχει δάνειο για τα δίδακτρα σε φοιτητές του Ηνωμένου Βασιλείου, όπως συμβαίνει με όλους τους φοιτητές που σπουδάζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Λόγω της τραγικής οικονομικής του κατάστασης, εκκρεμούν σωρεία αγωγών εναντίον του στα Δικαστήρια της Κύπρου. Ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι έχει σύνολο 5 παιδιά, από τα οποία τα τρία είναι ενήλικα και αναφέρει ότι το ενήλικο παιδί του Αλέξανδρος, λόγω της γνώσης της οικονομικής του κατάστασης, δούλευε τα καλοκαίρια και φύλαγε χρήματα για να μπορέσει να σπουδάσει από μόνος του. Το μικρότερο παιδί του, ο Χρίστος, είναι ηλικίας 8 ετών (Τεκμήριο Στ). Η σύζυγός του είναι καρκινοπαθής, (Τεκμήριο Ζ), η οποία εργάζεται στο Νοσοκομείο Λάρνακας σαν φαρμακοποιός με μηνιαίο μισθό €1.
  18. Λόγω της δικής του οικονομικής κατάστασης, η σύζυγος του ανέλαβε ολοκληρωτικά και πλήρως τα έξοδα της οικογένειάς τους. Η έκδοση διατάγματος διατροφής στην παρούσα αίτηση θα θέσει σε κίνδυνο, ως ισχυρίζεται ο Κθα΄ου η αίτηση, τη σωστή ψυχοσωματική ανάπτυξη και διατροφή του ανήλικου παιδιού του. Ο ίδιος είναι 63 ετών και αδυνατεί να εξεύρει οποιαδήποτε εργασία παρά τις προσπάθειες που έχει κάνει. Επιπλέον δεν είναι σε θέση να ζητήσει περαιτέρω δάνειο από συγγενικά του πρόσωπα, αφού τα πρόσωπα αυτά γνωρίζουν ότι δεν θα μπορέσει να επιστρέψει το δάνειο. Αντιμετωπίζει, ως ισχυρίζεται και πολλά προβλήματα υγείας. Η Αιτήτρια έχει τη δυνατότητα να εξασφαλίσει τις σπουδές της, αφού μπορούσε να ζητήσει φοιτητικό δάνειο, να εξασφαλίσει κρατική χορηγία και υποτροφία και θα μπορούσε και να εργάζεται. Η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των διαδίκων, οι θέσεις και τα επιχειρήματα των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω: Το Δικαστήριο, όπως ήδη λέχθηκε, διέταξε την επίδοση της μονομερούς αιτήσεως στον Καθ΄ου η αίτηση. Με την επίδοσή της, η αίτηση απώλεσε τη μονομερή υπόσταση της και απέκτησε την υπόσταση της αίτησης δια κλήσεως. Σύμφωνα πάντα με τη νομολογία στις αιτήσεις δια κλήσεως δεν εφαρμόζονται οι κανόνες της πλήρους αποκάλυψης, (βλ. Κώστας Σμυρνιός

(2000)1 Α.Α.Δ. 43, Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λ.τ.δ
(2011)1(β) Α.Α.Δ. 2011, The Royal Bank of Scotland v. Πλοίο "KALIA"
(2012)1 Α.Α.Δ. 6). Το Δικαστήριο, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα. Αντίθετα διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ου η αίτηση, μετατρέποντας έτσι τη μονομερή αίτηση σε αίτηση διά κλήσεως. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, δεν τίθεται θέμα συνδρομής του κατεπείγοντος στην παρούσα αίτηση. Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που το Δικαστήριο θα έκρινε δίκαιο και πρόσφορο. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and other
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία, με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 A.A.Δ. 263). Επίσης, οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograska Banka D.D.
(1999)1 (A) Α.Α.Δ. 225, 236). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν. 14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τo άρθρο 33
(2)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν. 216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(2)ορίζει ότι: «Με απόφαση και σχετική ρύθμιση από το Δικαστήριο, η υποχρέωση των γονέων δυνάμει του εδαφίου
(1)είναι δυνατό να συνεχίσει και μετά την ενηλικίωση του τέκνου, στις περιπτώσεις όπου ειδικές περιστάσεις επιβάλλουν τούτο, όπως σε περίπτωση ανικανότητας ή αναπηρίας του τέκνου ή υπηρεσίας θητείας του στην Εθνική Φρουρά ή φοίτησης του σε εκπαιδευτικό ίδρυμα ή επαγγελματική σχολή.» Σύμφωνα με την νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, η έκδοση δικαστικής απόφασης βάσει του άρθρου 33
(2)(ανωτέρω) αποτελεί προϋπόθεση για την συνέχιση της υποχρέωσης. Βλ. Τσιτσινίδη ν. Τσιτσινίδη
(1994)1 Α.Α.Δ. 385, Βουνού ν. Βουνού
(1998)1 Α.Α.Δ. 400, Χρίστου ν. Χρίστου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1891, Κυπριανίδης ν. Κυπριανίδη
(2010)1 Α.Α.Δ. 382. Με βάση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, η Αιτήτρια φοιτά σε πανεπιστήμιο της Αγγλίας. Επίσης, η Αιτήτρια, ως είναι παραδεκτό, ήταν από ανέκαθεν καλή μαθήτρια, επομένως η επιλογή της Αιτήτριας να σπουδάσει είναι λογική αλλά και αναμενόμενη εξέλιξη στη ζωή της. Διαφωνούν όμως οι διάδικοι ως προς την ενημέρωση του Καθ΄ου η αίτηση, από την Αιτήτρια, για την επιλογή της να σπουδάσει. Την επιλογή της Αιτήτριας να σπουδάσει δεν την απορρίπτει, αφού η θέση του για τις σπουδές της Αιτήτριας, λαμβανομένης υπόψη και της ισχυριζόμενης οικονομικής αδυναμίας του, είναι ότι η Αιτήτρια θα μπορούσε να σπουδάσει σε πανεπιστήμιο κρατικό ή ιδιωτικό στην Κύπρο, με λιγότερη προς τούτο δαπάνη. Η φοίτηση σε εκπαιδευτικό ίδρυμα είναι μία από τις περιπτώσεις που ενδεικτικά αναφέρονται στο άρθρο 38
(2)του Ν. 216/90 και η οποίο παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να διατάξει τη συνέχιση της υποχρέωσης των γονέων για διατροφή του ανήλικου τέκνου και μετά την ενηλικίωση του. Σύμφωνα με τη νομολογία κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα το Δικαστήριο δεν πρέπει να αφήνει να αιωρείται η σκιά ότι έχει αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης ή κάποια ουσιώδη πτυχή της. Είναι, επί του προκειμένου σημείου, χαρακτηριστικό το πιο κάτω απόσπασμα, από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην υπόθεση MILTON INVESTEMENTS COMPANY LTD v. DRYDEN GROUP LTD, Πολ. Έφ. αρ. 424/11, ημερ. 27.3.14, όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνουμε ότι το πρώτο παράπονο δεν ευσταθεί και σ΄ ότι αφορά το δεύτερο, συμφωνούμε με τους εφεσείοντες ότι κατά πάγια νομολογία (Jonitexo (ανωτέρω) και Γρηγόριου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248) το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης καθ΄ ότι αυτό γίνεται κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης. Πρόκειται, να τονίσουμε, για αρχή που πρέπει να τηρείται με ευλάβεια και κατά το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το Δικαστήριο όχι μόνο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει στα προαναφερθέντα συμπεράσματα, αλλά και να μην αφήνει να αιωρείται η σκιά ότι έχει αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης ή κάποια ουσιώδη πτυχή της». Με βάση τα ανωτέρω κρίνω ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, θεωρώ ότι η φύση της παρούσας υπόθεσης διατροφής, την διαφοροποιεί από τις άλλες υποθέσεις στις οποίες αυτό που αναζητείται είναι η επάρκεια των αποζημιώσεων κατά την έκδοση απόφασης στα πλαίσια αγωγής. Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε στην απόφαση M & Ch Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791: «Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία.» Είναι, κατά την κρίση μου, αναντίλεκτο ότι η καθημερινή επιβίωση ενός φοιτητή ιδιαίτερα στο εξωτερικό αλλά και η δυνατότητα έναρξης ή συνέχισης της φοίτησης του στο εξωτερικό είναι άρρητα συνυφασμένες και εξαρτώμενες από τη συνεισφορά των γονέων του. Ως επί τούτου, κρίνω ότι στην παρούσα αίτηση συντρέχει και η Τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Σε υποθέσεις διατροφής, ως η παρούσα, ο καθορισμός της συνεισφοράς των γονέων γίνεται στη βάση των παραμέτρων που θέτει το άρθρο 33
(1)του Ν. 216/1990, ήτοι τις ανάγκες του δικαιούχου διατροφής και τις δυνάμεις των υπόχρεων γονέων. Σύμφωνα με τη νομολογία, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ., το Δικαστήριο ως προς τα έξοδα του δικαιούχου δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη νομολογία, η κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων, (βλ. Παναγιώτου v. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Μετά την παράθεση των πιο πάνω, επανερχόμενος στα γεγονότα της παρούσας αίτησης και στην οποία σημειωτέον κανένας από τους διαδίκους δεν έχει αιτηθεί άδειας του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία, ενόψει της μη έκδοσης διατάγματος προσωρινού αλλά και της φύσης των ισχυρισμών, ήταν κατά τη κρίση του Δικαστηρίου επιβεβλημένη ενέργεια, θα προχωρήσω κατωτέρω να εξετάσω κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσω ή μη οιονδήποτε διάταγμα περιοριζόμενος προς τούτο αυστηρά στα γεγονότα όπως τα έχουν θέσει, ενώπιον του Δικαστηρίου, οι διάδικοι. Είναι γεγονός ότι κατά το χρόνο που η Αιτήτρια ήταν ανήλικη, ο Καθ΄ου η αίτηση κατέβαλλε ένα πολύ υψηλό ποσό ως συνεισφορά του στη διατροφή της και συγκεκριμένα το ποσό των €1.255,70 μηνιαίως. Παραμένει ως γεγονός ότι κατά το χρόνο καταβολής του εν λόγω ποσού η οικογενειακή κατάσταση του Καθ΄ου η αίτηση ήταν περίπου η ίδια. Επικαλείται ο Καθ΄ου η αίτηση οικονομική αδυναμία τους χωρίς όμως η εικόνα που παρουσιάζει να είναι πλήρης. Επικαλείται τις βεβαιώσεις των Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τις οποίες θέλω να παρατηρήσω ότι δεν είναι αποδεικτικό στοιχείο της οικονομικής κατάστασης κάποιου προσώπου αλλά αντίθετα οι φορολογικές δηλώσεις είναι τέτοιες και δεν έχουν επισυναφθεί ως τεκμήρια στην ένορκο δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση ως έπραξε με τις βεβαιώσεις των κοινωνικών ασφαλίσεων. Αναφέρεται ο Καθ΄ου η αίτηση αόριστα σε εταιρείες που έπαυσαν να λειτουργούν χωρίς να δίνει οποιαδήποτε περαιτέρω στοιχεία για τις εταιρείες αυτές. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι είναι άνεργος χωρίς να προσκομίσει οποιαδήποτε βεβαίωση εγγραφής του στο ταμείο ανεργίας και περαιτέρω ότι προέβαινε σε δανεισμό για καταβολή της συνεισφορά του από συγγενικά πρόσωπα, χωρίς να αναφέρει πόσα δανείστηκε, ούτε από ποιους δανείστηκε, ισχυρισμός ο οποίος παραμένει γενικός και αόριστος. Ως προς την Αιτήτρια, παρατηρώ ότι ένα σεβαστό ποσό των εξόδων τα οποία επικαλείται για τις σπουδές της όπως είναι το ποσό των διδάκτρων τα οποία ανέρχονται στο ποσό των £9.250 ετησίως, θα μπορούσε να το εξασφαλίσει με δάνειο από τον αρμόδιο φορέα όπως είναι καλώς γνωστό ότι συμβαίνει με όλους τους φοιτητές οι οποίοι φοιτούν στο Ηνωμένο Βασίλειο και οι οποίοι προέρχονται από ευρωπαϊκές χώρες όπως είναι η Κύπρος. Όφειλε, κατά την άποψή μου, η Αιτήτρια να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου είτε με την αρχική της ένορκο δήλωση είτε με συμπληρωματική ένορκο δήλωση, τη θέση της για αυτό το θέμα διαφωτίζοντας το Δικαστήριο αν έχει λάβει τέτοιο δάνειο ή όχι. Σημειώνεται ότι το ποσό των διδάκτρων, £9.250 ετησίως, δικογραφείται ως έξοδο διδάκτρων στο συνολικό ποσό το οποίο η ίδια ισχυρίζεται ότι απαιτείται για τις σπουδές της, την εκπαίδευση της και για τη διατροφή της, και το οποίο συνολικά είναι το ποσό των £14.878 ετησίως. Στη βάση όλων των πιο πάνω και χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε ευρήματα επί των γεγονότων τα οποία τίθενται ενώπιόν μου, κρίνω δίκαιο και πρόσφορο την έκδοση προσωρινού διατάγματος για το ποσό των €200 μηνιαίως ως συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση. Συνακόλουθα, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση όπως από τη 2.8.17 και κάθε αντίστοιχη μέρα κάθε επόμενου μηνός καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €200 μηνιαίως ως συνεισφορά του για τη διατροφή και εκπαίδευση της Αιτήτριας. Ως προς τα έξοδα, κρίνω ορθό και δίκαιο, όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ............ Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.