ΑΝΤΡΗ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ ν. ΝΙΚΟΛΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Αρ. Αίτησης: 127/17, 7/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2017:27 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 127/17 Μεταξύ: ΑΝΤΡΗ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ Αιτήτρια και ΝΙΚΟΛΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Καθ΄ού η αίτηση Μονομερής Αίτηση Ημερ. 24.7.2017 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 7 Δεκεμβρίου, 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Α. Παναγή για κα Χρ. Αργυρού Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κα Δ. Καρρά για κ. Α. Καρρά Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας απόφασης, είναι η διατήρηση ή μη σε ισχύ ή η τυχόν τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 25.7.17, με το οποίο ο Καθ΄ου η αίτηση διατάχθηκε όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια, από της επιδόσεως του προσωρινού διατάγματος, το ποσό των €250 μηνιαίως ως συνεισφορά του για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, Λούσης Νικολάου. Σημειωτέον, ότι η Αιτήτρια αξίωνε την επιδίκαση του ποσού των €700 μηνιαίως, ως προσωρινή συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση. Στις 5.9.17 ο Καθ΄ου η αίτηση, καταχώρησε ένσταση κατά της ισχύος του πιο πάνω προσωρινού διατάγματος. Οι λόγοι της ένστασης είναι: «
- Η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα τα οποία εάν γνώριζε το Δικαστήριο δεν θα εξέδιδε το επίδικο διάταγμα.
- Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
- Τα γεγονότα στα οποία στηρίχθηκε η έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος είναι ψευδή.
- Η μονομερής Αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα.
- Η Αίτηση δεν φέρει την ορθή νομική βάση.
- Δεν πληρούνται οι πραγματικές και νομικές προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος.» Τόσο η αίτηση, όσο και η ένσταση συνοδεύονται, αντίστοιχα, από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Το Δικαστήριο, από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, οι οποίες είναι αχρείαστα εκτεταμένες, θα επικεντρωθεί, κατά σύντομο τρόπο, στην ουσία της υπόθεσης, δηλαδή σ΄ ότι αφορά τις παραμέτρους της διατροφής ανηλίκου που είναι οι ανάγκες του ανηλίκου και οι δυνάμεις των γονέων. Η ανήλικη Λούση, είναι ο καρπός της σχέσης των διαδίκων η οποία άρχισε το 2015 και διακόπηκε ουσιαστικά τον Αύγουστο του
- Η ανήλικη γεννήθηκε στις 22.2.17 και αναγνωρίσθηκε εκούσια από τον Καθ΄ου η αίτηση στις 28.2.
- Η Αιτήτρια, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, είναι τραπεζική υπάλληλος και ο μισθός της είναι €1.138 μηνιαίως. Ο Καθ΄ου η αίτηση, κατά την Αιτήτρια, είναι αστυνομικός και ο μισθός του είναι €1.680 μηνιαίως. Τα μηνιαία έξοδα διατροφής και συντήρησης της ανήλικης είναι της τάξης των €1.400 μηνιαίως και έχουν ως ακολούθως: « α) Διατροφή (γάλατα, παιδικές τροφές κ.λ.π.) €350 β) Είδη Πρώτης ανάγκης (πανιά, μωρομάντιλα, shampoo κ.λ.π) €200 γ) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη €200 δ) ΄Ενδυση-Υπόδηση €100 ε) Ηλεκτρικό ρεύμα, νερό €180 στ) Νηπιαγωγείο €270 στ) Διακίνηση €100 ΣΥΝΟΛΟ €1.400» Ο Καθ΄ου η αίτηση στην ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι ο σταθερός του μισθός είναι €1.090.
- ΄Εχει όμως και υπερωρίες και 13ον μισθό. Ο μισθός του τους τελευταίους τρεις μήνες μαζί με τις υπερωρίες ήταν €1.360,28, €1.251,74 και €1.328.
- Σε σχέση με τα έξοδα της ανήλικης, τα χαρακτηρίζει ως υπερβολικά, εκφράζοντας προς τούτο, αναλυτικά, τη δική του εκδοχή στην παράγραφο 13 της ένορκης του δήλωσης. Ως προς τα δικά του έξοδα διατροφής και συντήρησης είναι της τάξης των €1.171,79 μηνιαίως, ως αναλυτικά τα παρουσιάζει στην παράγραφο 14 της ένορκης του δήλωσης. Η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης, διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων. Δεν υπήρξε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, ούτε και καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του Αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Σάββα v. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: "(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Δεν τίθεται αμφιβολία ότι στην παρούσα υπόθεση συντρέχουν και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Τούτο προκύπτει σαφώς και από την τελική θέση του Καθ΄ου η αίτηση στη γραπτή του αγόρευση, η οποία εκφράζεται με την εισήγηση τροποποίησης του προσωρινού διατάγματος από €250 σε €200 μηνιαίως. Το Δικαστήριο κατά το στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε ευρήματα επί της μαρτυρίας, η δε εξέταση της ενώπιον του μαρτυρίας γίνεται με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα (βλ. Jonitexo ανωτέρω). Περαιτέρω, σε συνήθεις υποθέσεις διατροφής, όπως η παρούσα, ο καθορισμός της συνεισφοράς των γονέων στη διατροφή του παιδιού τους γίνεται στις παραμέτρους του άρθρου 33
(1)του Ν.216/90, οι οποίοι παράμετροι, ήτοι οικονομικές δυνάμεις των γονέων, έξοδα ανηλίκου, είναι πρωτίστως μαθηματικής φύσης παράμετροι. Μάλιστα, σύμφωνα με τη Νομολογία, Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδης
(1998)
(1)Α.Α.Δ., το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής ανηλίκου, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Περαιτέρω, σύμφωνα με τη νομολογία, και οι δύο γονείς, σε υποθέσεις διατροφής ανηλίκου, έχουν την υποχρέωση να προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των εισοδημάτων τους (βλ. Μενελάου ν. Μενελάου
(1993)1 ΑΑΔ 381, Δ. Δημητρίου ν. Ε. Περδίου
(2006)1 ΑΑΔ 1418). Εξετάζοντας, τα γεγονότα στην υπό κρίση αίτηση θέλω να τονίσω τα πιο κάτω: Το παιδί πηγαίνει σε νηπιαγωγείο. Η σχετική δαπάνη είναι €270 μηνιαίως. Φαίνεται ότι η επιλογή αυτή ήταν αποκλειστικά επιλογή της Αιτήτριας. Είναι σωστή η θέση της δικηγόρου της Αιτήτριας, ότι αν ο πατέρας διαφωνούσε θα έπρεπε να προσφύγει στο Δικαστήριο επικαλούμενος τις πρόνοιες του άρθρου 7 του Ν. 216/90. Όμως το θέμα, κατά την άποψη μου δεν τελειώνει εδώ. Όταν ένας γονέας κάνει μια επιλογή για ένα έξοδο του παιδιού, όπως εδώ το νηπιαγωγείο, για το οποίο ο άλλος γονέας καλείται να συνεισφέρει στην κάλυψή του ανεξάρτητα με το εάν έχει ή όχι κάνει χρήση του άρθρου 7 του Ν. 216/90 τότε το εύλογο ποσό το οποίο απαιτείται για την κάλυψη του εξόδου αυτού παραμένει προς εξέταση από το Δικαστήριο στα πλαίσια της διατροφής. Είναι άλλο θέμα η ανάγκη πραγματοποίησης ενός εξόδου που αφορά το παιδί, και άλλο θέμα η εξεύρεση του ποσού που θα διατεθεί για την κάλυψη της ανάγκης αυτής. Επί του προκείμενου, δεν έχω μαρτυρία από την Αιτήτρια, ότι δεν υπήρχε άλλη κατάλληλη προς τούτο επιλογή με χαμηλότερη δαπάνη κάλυψης της . Ως προς το θέμα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης του παιδιού σημειώνεται ότι σχετική δαπάνη υφίσταται και ο Καθ΄ου η αίτηση διατηρώντας προς τούτο ασφάλεια υγείας τέκνου €51 μηνιαίως. Ως προς τα εισοδήματα των γονέων παρατηρώ μόνο για σκοπούς ενδιάμεσης αίτησης, και στη βάση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου, ότι αφ΄ ενός μεν τα εισοδήματα του Καθ΄ου η αίτηση, συμπεριλαμβανομένου των υπερωριών και του 13ου μισθού δεν είναι της τάξης των €1.680 μηνιαίως ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια, για δε την Αιτήτρια παρατηρώ ότι στο ισχυριζόμενο απ΄ αυτή εισόδημα της €1.138 μηνιαίως θα πρέπει να προστεθεί και η αναλογία του 13ου μισθού τον οποίο πρέπει να λαμβάνει ως τραπεζικός υπάλληλος. Ενόψει όλων των πιο πάνω αποφασίζω την τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος αναπροσαρμόζοντας το ποσό της συνεισφοράς του Καθ΄ου η αίτηση από την 1.12.2017 στο ποσό των €230 μηνιαίως. Το παρόν προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καθίσταται απόλυτο. Ως προς τα έξοδα, θεωρώ ορθό και δίκαιο, όπως η κάθε πλευρά επωμισθεί τα έξοδά της. (Υπ.) ........... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο