ΓΙΩΤΑ ΜΑΜΑ ν. ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, Αρ. Αίτησης: 190/17, 21/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2017:32 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 190/17 Μεταξύ: ΓΙΩΤΑ ΜΑΜΑ Αιτήτρια και ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Καθ΄ού η αίτηση Μονομερής Αίτηση Ημερ. 27.10.2017 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21 Δεκεμβρίου, 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Α. Παναγή για κα Χρ. Αργυρού Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κα Δ. Χρυσοστόμου για κ. Χρ. Δημητρίου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας απόφασης, είναι η διατήρηση ή μη σε ισχύ ή η τυχόν τροποποίηση ή ακύρωση του προσωρινού διατάγματος διατροφής που εκδόθηκε στις 31.10.17, με το οποίο ο Καθ΄ου η αίτηση διατάχθηκε όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια, από τη επίδοση του εν λόγω διατάγματος, το ποσό των €880 μηνιαίως, ως συνεισφορά του για τη διατροφή των ανηλίκων παιδιών των διαδίκων και συγκεκριμένα €200 μηνιαίως για τη Μιράντα, €200 μηνιαίως για τη Μαριάννα, €180 μηνιαίως για την ΄Αντρια, €150 για τον Δημήτρη και €150 για την ΄Εμιλη. Σημειωτέον ότι η Αιτήτρια, με τη μονομερή της αίτηση, αιτείτο προσωρινώς το ποσό των €1.000 μηνιαίως, ως η συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση στη διατροφή των παιδιών τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση στις 7.12.17, καταχώρησε ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης είναι: «Α. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίχθηκε η έκδοση του διατάγματος είναι ψευδή. Β) Η Αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια και παραπλάνησε το Δικαστήριο. Γ) Το επιδικασθέν ποσό είναι άδικο και στηρίχθηκε σε λανθασμένα στοιχεία και πληροφορίες. Δ) Δεν υπήρξε αποκάλυψη πραγματικών γεγονότων τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου. Ε) Δεν υφίσταται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος». Τόσο η αίτηση όσο και η ένσταση υποστηρίζονται, αντίστοιχα, από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Η Αιτήτρια και ο Καθ΄ου η αίτηση είναι σύζυγοι. Τέλεσαν γάμο στις 31.10.
- Από το γάμο τους απέκτησαν πέντε παιδιά. Την Μιράντα που γεννήθηκε στις 28.6.2000, την Μαριάννα η οποία γεννήθηκε στις 4.8.02, την ΄Αντρια η οποία γεννήθηκε στις 18.4.2005, τον Δημήτρη ο οποίος γεννήθηκε στις 13.11.2006 και την ΄Εμιλη η οποία γεννήθηκε στις 10.8.
- Οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση από τις 10.6.
- Σύμφωνα με την Αιτήτρια, η ίδια εργάζεται στο Νοσοκομείο Παραλιμνίου ως αιμολήπτρια και λαμβάνει ως καθαρό μισθό το ποσό των €1.062 μηνιαίως. Περαιτέρω λαμβάνει το ποσό των €530 μηνιαίως ως επίδομα πολυτέκνων. Ο Καθ΄ου η αίτηση κατά τη διάρκεια της συμβίωσής τους, εκτός από την εργασία του στα Δημόσια ΄Εργα με μισθό €2.400 μηνιαίως, ασχολείτο και με επιχειρήσεις νυχτερινών κέντρων κάτι το οποίο συνεχίζει και σήμερα με τη λειτουργία ταβέρνας στη Λάρνακα, χωρίς όμως ο ίδιος να παρουσιάζεται ως ο επιχειρηματίας, λόγω της ιδιότητάς του ως δημόσιος υπάλληλος. Απασχολεί προσωπικό στην εν λόγω ταβέρνα, πλην όμως δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τα εισοδήματά του. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι για τη διατροφή των παιδιών τους απαιτείται συνολικά το ποσό των €2.447 μηνιαίως ως ακολούθως: α) Είδη διατροφής, και άλλα είδη (Υπεραγορά, φούρνος, φρουταρία κρεοπωλείο κτλ) €700 β) Είδη ένδυσης, υπόδησης και άλλα είδη €150 γ) ΄Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη € 200 δ) Ιδιαίτερα μαθήματα Μιράντας (Γαλλικά, Νέα Ελληνικά, Χορός €220 Χ 9) € 165 ε) Ιδιαίτερα μαθήματα Μαριάννας (Βιολογία, Αγγλικά, Χορός €170 Χ 9) € 127.50 στ) Ιδιαίτερα μαθήματα ΄Αντριας (Αγγλικά, Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές €150 Χ 9 μήνες) €112.50 ζ) Ιδιαίτερα μαθήματα Δημήτρη (Αγγλικά, Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές €100 Χ9 μήνες) € 75 η) Διάφορα σχολικά είδη € 50 θ) Σχολικό Χαρτζιλίκι (Μιράντα, Μαριάννα, ΄Αντρια) €100 ι) Μεταφορικά Βενζίνη €100 κ) ΄Εξοδα συντήρησης αυτοκινήτου (κυκλοφορία, ασφάλεια-service) € 50 λ) Ρεύμα € 75 μ) Τηλέφωνο-καλωδιακή τηλεόραση-ίντερνετ € 22 ν) Κοινοτικές υπηρεσίες, σκύβαλα, φόροι κοιμητηρίου € 20 ξ) Ψυχαγωγία-Κοινωνικές υποχρεώσεις-εκδρομές σχολικές εκδρομές-γενέθλια-γενέθλια ανηλίκων €300 ο) Διάφορα έξοδα (εγγραφές στο σχολείο, κομμωτήριο σχολικές φωτογραφίες, βιβλία φροντιστηρίων κτλ) €100 π) Προσωπική φροντίδα (αισθητικός, καλλυντικά, κομμώτρια €100 ΣΥΝΟΛΟ €2.447» Η ανήλικη θυγατέρα τους Μιράντα, αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, η οποία κοστίζει κάθε μήνα, €50 για την αμοιβή του Ομοιοπαθητικού και €100 για τη φαρμακευτική της αγωγή. Η ΄Αντρια άρχισε ορθοδοντική θεραπεία το συνολικό κόστος της οποίας ανέρχεται στα €2.
- Λόγω οικονομικής της αδυναμίας έχει μέχρι σήμερα καταβάλει δύο δόσεις από €150 έκαστη, με αποτέλεσμα να παραμένει ως οφειλόμενο ποσό για την ορθοδοντική θεραπεία το ποσό των €1.
- Από τη διάστασή τους, ο Καθ΄ου η αίτηση, παρά τις υποσχέσεις του, κατέβαλε δύο φορές μόνο, το συνολικό ποσό των €175 για την αγορά φαρμάκων της Μιράντας. Η ίδια διαμένει στους Τρούλλους και καθημερινά μεταβαίνει στο Παραλίμνι στην εργασία της, μεταφέρει τα παιδιά καθημερινά σε διάφορα φροντιστήρια και δραστηριότητες χωρίς καμία βοήθεια από τον Καθ΄ου η αίτηση. Τα δε έξοδα καυσίμων για τη μετάβασή της στο Παραλίμνι ανέρχονται στο ποσό των €140 περίπου, ενώ για τις μετακινήσεις των παιδιών απαιτείται επιπρόσθετο ποσό €150 μηνιαίως. Ο Καθ΄ου η αίτηση, σύμφωνα με την Αιτήτρια, κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης τους συνήψε δάνεια για τις επιχειρήσεις τις οποίες λειτουργούσε και δυστυχώς σε κάποια από τα δάνεια αυτά η ίδια είναι εγγυήτρια, ενώ είναι υποθηκευμένη η συζυγική τους κατοικία για δάνεια εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Λόγω της παράλειψης του Καθ΄ου η αίτηση να καταβάλλει τις μηνιαίες δόσεις των δανείων, η κατοικία στην οποία διαμένει με τα παιδιά, κινδυνεύει σε εκποίηση με πλειστηριασμό. Περαιτέρω, υπάρχουν συνολικές οφειλές της τάξης των €2.251.92 στο Κοινοτικό Συμβούλιο Τρούλλων για την Υδατοπρομήθεια και για τους κοινοτικούς φόρους. Περαιτέρω, υπάρχει αναφορά της Αιτήτριας για διάφορες οφειλές που προέκυψαν από διάφορες αιτίες, όπως για ποσό €1.200 και €500 για την επανεγγραφή του οχήματος και την εξόφληση προστίμων. Η Αιτήτρια σε σχέση με τους ισχυρισμούς της επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση τα Τεκμήρια 1 μέχρι
- Ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η οικονομική του δυνατότητα δεν του επιτρέπει να διαμένει σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα. Εργάζεται κάθε Παρασκευή και Σάββατο ως γκαρσόνι σε ταβέρνα στη Λάρνακα. Από την εργασία του κερδίζει, ως γκαρσόνι, €240 πληρώνει όμως €100 μηνιαίως για να διαμένει σε διαμορφωμένο χώρο στο πατάρι της ταβέρνας όπου εργάζεται. Ως προς το μισθό της Αιτήτριας, ισχυρίζεται ότι ο μισθός της είναι μεγαλύτερος λόγω του γεγονότος ότι μεταβαίνει σε διάφορα χωριά για αιμοδοσίες και για τις οποίες πληρώνεται με την ώρα. Ισχυρίζεται ότι σύντομα η Αιτήτρια θα λάβει και επίδομα μονογονιού για το ποσό των €180 μηνιαίως για κάθε παιδί τους. Ως προς τα εισοδήματα του, η θέση του είναι ότι ο ακαθάριστος μισθός του είναι €2.320 μηνιαίως, μισθό από τον οποίο έχει ως καθαρό μηνιαίο εισόδημα €731.80, διότι του αποκόπτονται €700 μηνιαίως σε οφειλές βάσει δικαστικών διαταγμάτων, όπως επίσης και ποσό €310 σε δάνειο το οποίο έχει συνάψει στην εργασία του, αλλά και διάφορα άλλα ποσά τα οποία του αποκόπτονται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. ΄Εχει εναντίον του, άλλα δύο δικαστικά διατάγματα τα οποία δεν πληρώνει αφού δεν είναι σε θέση να το πράξει. Σε σχέση με τα έξοδα διατροφής των παιδιών, ισχυρίζεται ότι τα ιδιαίτερα μαθήματα της Μιράντας είναι €190 και όχι €220 μηνιαίως, λόγω του ότι γίνονται επί 9 μήνες. Θεωρεί το ποσό των €700 μηνιαίως για τη διατροφή των παιδιών τους υπερβολικό και ισχυρίζεται ότι όταν συζούσε όλη η οικογένεια μαζί, το ποσό το οποίο απαιτείτο για τη διατροφή τους ήταν στα €500 μηνιαίως. Θεωρεί επίσης υπερβολικό το ποσό των €150 μηνιαίως για την ένδυση και υπόδηση πέντε παιδιών και ότι σε καμία περίπτωση δεν απαιτείται τέτοιο ποσό. Είναι η θέση του, περαιτέρω, ότι η Αιτήτρια δεν δικαιούται να διεκδικεί αναλογία σε ότι αφορά το ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, τηλέφωνο και ίντερνετ, όπως επίσης και για τα έξοδα συντήρησης του αυτοκινήτου. Ως προς τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι απαιτείται ποσό €100 μηνιαίως για τα σχολικά είδη των παιδιών, ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι το ποσό με το οποίο κάλυπταν τις πιο πάνω ανάγκες των παιδιών, ήταν €100 ετησίως. Υπερβολικά θεωρεί τα ποσά που ισχυρίζεται η Αιτήτρια που απαιτούνται για τη ψυχαγωγία, σχολικές εκδρομές και γενέθλια των παιδιών. Όσον αφορά τα διάφορα έξοδα που απαιτούνται για τις εγγραφές στο σχολείο, κομμωτήριο, την προσωπική φροντίδα, καλλυντικά, αισθητικό, είναι η θέση του ΄τοι ορισμένα από τα πιο πάνω έξοδα δεν είναι αναγκαία και ότι εν πάση περιπτώσει τα ποσά τα οποία απαιτούνται για τα εν λόγω έξοδα είναι υπερβολικά. Ισχυρίζεται, περαιτέρω, ότι τα παιδιά καθημερινά βρίσκονται υπό τη δική του φύλαξη και φροντίδα και έτσι λόγω αυτού του γεγονότος ο ίδιος αναλαμβάνει πολλά από τα έξοδα της καθημερινότητας των παιδιών. Παραδέχεται τη σύναψη δανείων εκ μέρους του, αλλά θεωρεί ότι οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας για εκποίηση του συζυγικού οίκου με πλειστηριασμό δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Σε σχέση με την Υδατοπρομήθεια, αν και δεν είναι της παρούσας υπόθεσης το θέμα αυτό, θεωρεί ότι θα τους χαρίσουν ένα μεγάλο ποσό από τις πιο πάνω οφειλές, γιατί το πρόβλημα οφείλετο σε διαρροή νερού από σωλήνες της Υδατοπρομήθειας. Ως προς την εγγραφή του οχήματος της Αιτήτριας, ισχυρίζεται ότι ο ίδιος κατέβαλε €150 για την επανεγγραφή του εν λόγω οχήματος. Ο Καθ΄ου η αίτηση σε σχέση με τους ισχυρισμούς που προβάλλει επισυνάπτει στην ένορκη του δήλωση τα Τεκμήρια Α και Β. Η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης, διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του Αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Σάββα v. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: "(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Κρίνω ότι στην υπόθεση αυτή οι πιο πάνω προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 ικανοποιούνται, αφού ο ίδιος ο Καθ΄ου η αίτηση στην αγόρευση προτείνει την τροποποίηση του διατάγματος με καθορισμό της συνεισφοράς του στα €600 μηνιαίως. Θα ήθελα ευθύς εξαρχής να τονίσω ότι η γραπτή αγόρευση του Καθ΄ου η αίτηση κινείται σε δύο άξονες. Ο πρώτος άξονας αφορά τον ισχυρισμό ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία με απώτερο σκοπό να πετύχει την έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος και αναφέρει τα στοιχεία αυτά. Περαιτέρω, στην κατάληξή του στη γραπτή του αγόρευση η οποία είναι διάχυτη σε όλη τη γραπτή αγόρευση, καταλήγει με την εισήγηση όπως τροποποιηθεί το εν λόγω διάταγμα με καθορισμό της συνεισφοράς του στα €600 μηνιαίως. Εξετάζοντας τη θέση αυτή του Καθ΄ου η αίτηση, η οποία, κατά την αντίληψή μου, είναι και η τελική του εισήγηση προς το Δικαστήριο, θα απαντήσω και σε ισχυρισμούς περί απόκρυψης γεγονότων, στη βάση όμως αποκλειστικά των παραμέτρων των άρθρων 33 και 37 του Ν. 216/90 που είναι αφενός μεν οι δυνάμεις των υπόχρεων γονέων και αφετέρου οι ανάγκες των παιδιών. Στη βάση των πιο πάνω παραμέτρων, κρίνεται κατά την άποψη του Δικαστηρίου, το τι είναι ουσιώδες ή μη για την υπόθεση αυτή. Ως προς τα έξοδα τα οποία απαιτούνται για τη διατροφή των ανήλικων παιδιών, θα ήθελα να τονίσω ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο, όπως τονίστηκε στην απόφαση Jonitexo Ltd (ανωτέρω), εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μοναδικό σκοπό κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα τα οποία θα κριθούν στην ακρόαση της αίτησης. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, το Δικαστήριο δεν προτίθεται να προβεί σε σχολιασμό των εκατέρωθεν αντικρουόμενων θέσεων ως προς τα έξοδα διατροφής και συντήρησης των παιδιών, κάτι το οποίο αποτελεί και την ενασχόληση του Δικαστηρίου κατά την ακρόαση της ουσίας της αγωγής, όπου το Δικαστήριο καθηκόντως θα προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και σε εξαγωγή των συμπερασμάτων του. Σημειώνω στο σημείο αυτό, ότι το Δικαστήριο περιόρισε το προσωρινό διάταγμα στα €880 μηνιαίως και δεν καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση στη διατροφή των παιδιών του, στα €1.000 μηνιαίως ως ήτο και το αρχικό αίτημα της Αιτήτριας. Ως προς τα έξοδα διατροφής των ανηλίκων, σημειώνεται ότι η νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου σε υποθέσεις διατροφής, έχει καθορίσει ότι το μέτρο με το οποίο θα καθορισθεί η διατροφή δεν μπορεί να αποτιμάται με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη των κονδυλίων με περισσή αυστηρότητα, ενώ η κοινή λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων (βλ. Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδη κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386, Παναγιώτου v. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625, Χαραλάμπους v. Χαραλάμπους
(2010)1 (Β) Α.Α.Δ. 951). Σε σχέση με τον ισχυρισμό του Καθ΄ου η αίτηση, ότι η Αιτήτρια απέκρυψε και/ή παραπλάνησε το Δικαστήριο τόσο για τα εισοδήματα της αλλά κυρίως για τα εισοδήματά του και συγκεκριμένα ότι τον παρουσίασε να έχει δεύτερη εργασία, ταβέρνα συγκεκριμένα και να απασχολεί προσωπικό, ενώ στην πραγματικότητα είναι γκαρσόνι, τονίζω ότι σύμφωνα με τη νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ΄ ού η αίτηση αλλά απεναντίας το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των πιο πάνω, βαραίνει τον ίδιο τον Καθ΄ ού η αίτηση, όπως βεβαίως και την Αιτήτρια για τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου, 2005
(1)Β ΑΑΔ 1418 όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: "Όπως έχει η σχετική νομοθετική διάταξη (βλ. άρθρο 33
(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90)η υποχρέωση για διατροφή των ανηλίκων τέκνων μίας οικογένειας ανήκει και στους δύο γονείς, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του καθενός. Έχουν και οι δύο υποχρέωση όπως προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των πραγματικών τους εισοδημάτων και όχι μόνο των εξόδων τους. Στην υπόθεση Ette v. Ette
(1965)1 All E.R. 341, 346 έχει λεχθεί ότι όταν ο Καθ΄ ού η αίτηση δεν προβαίνει ο ίδιος σε ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη σχετικά με την οικονομική του κατάσταση, τότε το Δικαστήριο μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του επαγγέλματος του και το τι κερδίζουν άλλοι στο ίδιο το επάγγελμα, να υπολογίσει ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση έχει ψηλότερα, απ΄ ότι ισχυρίζεται, εισοδήματα. Η αρχή αυτή συνάδει και με τον κανόνα ότι εκεί που κάποιος έχει την αποκλειστική γνώση γεγονότων, οφείλει να τα αποδείξει (βλ. Tarapoulouzis v. District Officer
(1962)C.L.R. 91 και Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης κ.α.
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1386, 1390). Επομένως σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους ίδιους τους γονείς, των αντιστοίχων εισοδημάτων τους. Το δε δικαστήριο, προβαίνει σε πλήρη έρευνα αυτών των στοιχείων. Περαιτέρω αναφέρουμε ότι από σχετική νομολογία φαίνεται ότι το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη όχι μόνο τα πραγματικά εισοδήματα αλλά και την ικανότητα του Καθ΄ ού η αίτηση να κερδίζει (his potential earning capacity). (Βλ. Klucinsky v. Klucinsky
(1953)1 All E.R. 683 και McEwan v. McEwan
(1972)2 All E.R. 708)". Ο Καθ΄ου η αίτηση συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι λαμβάνει από την εργασία του €2.320 μηνιαίως ως ακαθάριστο μισθό και ότι ο καθαρός μηνιαίος του μισθός είναι €731.80' αφού του αποκόπτονται μηνιαίως €700 για οφειλές που έχει δυνάμει δικαστικών διαταγμάτων και το ποσό των €310 σε δάνειο που συνήψε στην εργασία του καθώς και άλλα διάφορα ποσά. Ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι διαμένει στο σπίτι της μητέρας του διότι δεν έχει τη δυνατότητα να ενοικιάζει και ισχυρίζεται ότι από την εργασία του ως γκαρσόνι σε ταβέρνα κάθε Παρασκευή και Σάββατο λαμβάνει €240 μηνιαίως από τα οποία δίνει για ενοίκιο €100 μηνιαίως για να μπορεί να διαμένει στο πατάρι της ταβέρνας. Θέλω να παρατηρήσω εκ πρώτης όψεως, χωρίς να προβαίνω σε σχετικά ευρήματα επί των ανωτέρω, ότι είναι εκ των πραγμάτων ακατανόητο πως ένας άνθρωπος που παίρνει από την εργασία του €240 μηνιαίως να δίνει τα €100 απλά για να διαμένει σε χώρο στην εργασία του. Περαιτέρω παρατηρώ ότι ενώ για άλλα θέματα ο Καθ΄ου η αίτηση επισύναψε σχετικά τεκμήρια στην ένορκη του δήλωση, για το θέμα της ιδιότητας του σε σχέση με την ταβέρνα ουδέν τέτοιο τεκμήριο επισύναψε σε σχέση με το μισθό του και το έξοδο διαμονής του, από τον εργοδότη του. Σε σχέση με τα δάνεια και τα διατάγματα μηνιαίων δόσεων, παρατηρώ ότι τουλάχιστο σε τρία από τα πέντε διατάγματα τα οποία έχει επισυνάψει ο Καθ΄ου η αίτηση στην ένστασή του, ο ίδιος δεν είναι πρωτοφειλέτης. Περαιτέρω, ουδεμία εξήγηση δίνει προς το Δικαστήριο για τους λόγους δημιουργίας των εν λόγω χρεών και φαίνεται ότι η γενικότητα με την οποία προβάλλει τις θέσεις του σε σχέση με τα δάνεια αλλά και την ιδιότητά του σε σχέση με την ταβέρνα δεν είναι άσχετη με τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι τα εν λόγω δάνεια έγιναν για τις επιχειρήσεις για τις οποίες ο ίδιος λειτουργεί και ότι στην πραγματικότητα είναι ιδιοκτήτης ταβέρνας και όχι γκαρσόνι ως ο ίδιος ισχυρίζεται και παρουσιάζει στο Δικαστήριο. Ομοίως, εκλείπει η παράθεση οποιασδήποτε εξήγησης, λεπτομέρειας και δικαιολογίας για το δάνειο που συνήψε στην εργασία του και για το οποίο του αποκόπτεται το ποσό των €310 μηνιαίως. Θα ήθελα περαιτέρω να τονίσω ότι ο Καθ΄ου η αίτηση ως δημόσιος υπάλληλος θα πρέπει να λαμβάνει και 13ο μισθό ο οποίος 13ος μισθός ουσιαστικά αυξάνει το μέσο μηνιαίο εισόδημά του. Εν πάση περιπτώσει, είναι γνωστή η νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου ότι η διατροφή ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται των οιωνδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους (βλ. Δημητρίου ν. Περδίου ανωτέρω). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 31.10.17 καθίσταται απόλυτο. Ως προς τα έξοδα, αυτά να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης σε καμία περίπτωση όμως θα είναι εναντίον της Αιτήτριας. (Υπ.) ........... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο