Hua Jiang ν. Ren Ye, Αρ. Αίτησης: 23/2016, 5/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2017:3 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 23/2016 Μεταξύ: Hua Jiang από την Κίνα και τώρα στην Πάφο Αιτητή Και Ren Ye από την Κίνα και τώρα στην Πάφο Καθ' ης η Αίτηση ---------------------------- Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 11/08/2016 Ημερομηνία: 05/07/2017 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή : κ. Χαρά Φιλίππου για Λ. Λουκαΐδου Θεοφάνους Δ.Ε.Π.Ε. (Για να' ακούσει την απόφαση): κα. Σάββια Ζαχαρία Για την Καθ' ης η Αίτηση: κ. Γρηγόρης Φιλίππου για Πολύκαρπος Φιλίππου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. --------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι το Προσωρινό Διάταγμα που εκδόθηκε στις 11/08/
- Με αυτό απαγορεύτηκε στην Καθ' ης η Αίτηση να πωλήσει, αποξενώσει, δωρίσει, διαθέσει, μεταβιβάσει ή επιβαρύνει καθ' οιονδήποτε τρόπο, εκκρεμούσης της με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα:
- Ακίνητο τριών υπνοδωματίων no. 4 Type XD, το οποίο είναι μέρος του συγκροτήματος ANNEZA LUXURY VILLAS, το οποίο ανεγέρθηκε στο τεμάχιο 615, φ./σχ. 45/25, Αρ. εγγραφής 0/51318, στην Πέγεια στην Πάφο.
- 500 μετοχές ονομαστικής αξίας €1,00 η καθεμιά στην Εταιρεία HIMALAYAS HOLDINGS LTD, ΗΕ
- Στην ένορκη δήλωση του Αιτητή, ημερομηνίας 10/07/2016, η οποία συνόδευε τη μονομερή αίτησή του, προέβαλλε τους ακόλουθους ισχυρισμούς προκειμένου να στηρίξει το αίτημά του για την έκδοση προσωρινού διατάγματος: Ότι με την Καθ' ης η Αίτηση τέλεσαν πολιτικό γάμο στη Σαγκάη στις 28/06/
- Μετά το γάμο τους εγκαταστάθηκαν στην Κίνα και περί το 2014 μετακόμισαν στην Πάφο, όπου αγόρασαν σπίτι και τους δόθηκε άδεια μόνιμης διαμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία. Κατά τη διάρκεια του γάμου τους απέκτησαν ένα παιδί, την TΟΝG XI JIANG, η οποία γεννήθηκε την 01/03/2014, την οποία απέκτησαν με παρένθετη μητέρα. Ισχυρίζεται στη συνέχεια, ότι η Καθ' ης η Αίτηση έφυγε από την Κύπρο, όπως του είπε, για ένα μήνα, με σκοπό να επιστρέψει στην Κύπρο και άφησε την κόρη τους. Όμως δεν επέστρεψε, και χωρίς να δώσει εξηγήσεις παρέμεινε στην Κίνα αδιαφορώντας για εκείνον και το παιδί, οι οποίοι εξακολουθούσαν να παραμένουν στη συζυγική κατοικία. Γι αυτό προσέλαβε νταντά για να τον βοηθήσει στο μεγάλωμα του παιδιού και επιβαρύνθηκε αποκλειστικά τα έξοδά της, τα οποία και παραθέτει. Όπως αναφέρει περαιτέρω, περί τις 02/11/2015, η Καθ' ης η Αίτηση επέστρεψε από την Κίνα, χωρίς να τον ενημερώσει και χωρίς να επιστρέψει στη συζυγική τους κατοικία και στο παιδί τους. Το ανακάλυψε γιατί η Καθ' ης η Αίτηση άρχισε να αποσύρει χρήματα από τον κοινό τραπεζικό λογαριασμό. Απέσυρε ολόκληρο το ποσό που ανερχόταν στα €9.
- Ήταν περαιτέρω, ο ισχυρισμός του, ότι η Καθ' ης η Αίτηση κατά τις 14/11/2015 πήγε στη συζυγική κατοικία και με τη βοήθεια άγνωστου άντρα μάζεψε να πράγματά της. Επίσης, ότι του ανέφερε ότι θα έρχεται στην Κύπρο μόνο για δουλειές. Από τότε επήλθε πλήρης διάσταση μεταξύ τους. Ο ίδιος ανέλαβε αποκλειστικά τη φροντίδα του παιδιού. Αναφέρει ακόμα ότι στις 15/6/2016, του ανατέθηκε η φύλαξη και η επιμέλεια του παιδιού από το Δικαστήριο, στα πλαίσια της αίτησης με αρ. 219/15 με σχετικό διάταγμα, αφού η Καθ' ης η Αίτηση ήταν αδιάφορη και δεν το φρόντιζε. Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι από το 2001 μέχρι το 2007 εργαζόταν σε εταιρεία στην Κίνα και λάμβανε μηνιαίως €4.000 περίπου. Ότι τον Ιούλιο του 2007 επένδυσε σε εταιρεία στην Κίνα περίπου €130.000 και έγινε κάτοχος του 50% του μετοχικού κεφαλαίου της. Τότε προσέλαβε την Καθ' ης η Αίτηση στην εταιρεία ως διευθύντρια διοίκησης και λάμβανε μισθό €1.500 μηνιαίως. Ήταν περαιτέρω η θέση του, ότι η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε ασχολήθηκε με την εταιρεία. Ως αποτέλεσμα της κακής διοίκησης, περί τον Μάρτιο του 2009 ένας εκ των κυρίων μετόχων ζήτησε να αποσυρθεί από την εταιρεία και να πωλήσει το μερίδιο του, το οποίο απέκτησε αφού επένδυσε €500.
- Ως εκ τούτου, ο Αιτητής αγόρασε το 40% του μεριδίου. Επιφυλάσσει τα δικαιώματά του σε σχέση με τις απαιτήσεις του για την περιουσία που βρίσκεται στην Κίνα. Η παραπάνω εταιρεία, όπως αναφέρει ο Αιτητής, εξαιτίας της αδιαφορίας της Καθ' ης η Αίτηση να εκτελέσει τα καθήκοντά της, έφτασε στα όρια της πτώχευσης. Η δε Καθ' ης η Αίτηση, κατά τον Ιούνιο του 2010, σταμάτησε οικειοθελώς από την εργασία της στην εταιρεία και παρέμεινε στο σπίτι, εξακολουθώντας όμως να λαμβάνει μισθό, παρά το γεγονός ότι δεν εργαζόταν. Περί τον Ιούλιο του 2011 η εταιρεία του επένδυσε περίπου €540.000 για την απόκτηση ακόμα μιας εταιρείας, της Shanghai China International Overseas Affairs Service Co. Ltd. Επίσης, περί το 2012 η επιχείρησή του λειτουργούσε επικερδώς. Ισχυρίζεται όμως, ότι κατ' απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση, με καβγάδες και διαφωνίες που δημιουργούσε, έπεισε τη συνεργάτιδά του να του πουλήσει το μερίδιο της. Κατέστη, συνεπώς, ο μοναδικός μέτοχος της εταιρείας και στη συνέχεια, μεταβίβασε το αποκτηθέν μερίδιό του στην Καθ' ης η Αίτηση. Κατά τον Αύγουστο του 2012 επισκέφθηκε την Κύπρο και αγόρασε σπίτι στην Πάφο για σκοπούς απόκτησης άδειας παραμονής. Υπέγραψε συμβόλαιο για την αγορά της κατοικίας, όμως, όπως ισχυρίζεται, μετά από οχλήσεις της Καθ' ης η Αίτηση για να προστεθεί το όνομά της στο συμβόλαιο, υπογράφτηκε ξανά το ίδιο συμβόλαιο το Δεκέμβριο του
- Το τίμημα πωλήσεως του ακινήτου ανερχόταν στα €370.000 και πληρώθηκε, όπως ισχυρίζεται, αποκλειστικά από τον ίδιο, από προσωπικό του λογαριασμό, όπως επίσης, το ποσό των €30.000 για προθεσμιακή κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό σε τραπεζικό ίδρυμα στην Κύπρο, ποσό το οποίο ήταν απαραίτητο για να εξασφαλιστεί η άδεια παραμονής στην Κύπρο. Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι περί τις 10/01/2014 συστάθηκε η εταιρεία HIMALAYAS HOLDINGS LTD, HE 328561, στην οποία η Καθ' ης η Αίτηση κατέχει από τότε μέχρι σήμερα 500 συνήθεις μετοχές, δηλαδή το 50% του μετοχικού κεφαλαίου, και τρίτο πρόσωπο, το οποίο κατονομάζει, το υπόλοιπο 50%. Περί τον Ιανουάριο του 2014 η εν λόγω εταιρεία, δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 27/01/2014, αγόρασε χωράφι στην Τάλα. Η αγορά και αποπληρωμή του 50% του εν λόγω χωραφιού που αντιστοιχούσε στην Καθ' ης η Αίτηση, έγινε αποκλειστικά με δικά του χρήματα. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν συνεισέφερε οτιδήποτε στην αγορά του. Η δε αξία του χωραφιού, κατά την ημέρα της διάστασης, ανερχόταν στα €850.
- Η δε αξία των μετοχών της Καθ' ης η Αίτηση ανέρχεται στα €425.
- Συνεχίζοντας, αναφέρει για τη σύσταση και άλλων εταιρειών από τους διαδίκους, παραθέτοντας λεπτομέρειες για το ποσοστό ενός εκάστου και την αξία των μετοχών κατά την ημέρα της διάστασης. Αλλά και για την απόκτηση κατά τη διαμονή τους στην Κύπρο δύο αυτοκινήτων αξίας €108.
- Λέγοντας ότι ένα εκ των δύο το έγραψε επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση. Κάλυπτε, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, όλα τα έξοδα της οικογένειας, μετέφερε ακόμα το ποσό των €50.000 από το Hong Kong σε κοινό λογαριασμό με την Καθ' ης η Αίτηση στην Κύπρο. Ήταν περαιτέρω η θέση του, ότι η Καθ' ης η Αίτηση στην Κίνα, περί τις 06/12/1015, παραβίασε το γραφείο της εταιρείας στην οποία έχει συμφέροντα μαζί με τη μητέρα του και ακόμη 2 άτομα και έκλεψε διάφορα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, μεταξύ άλλων και έγγραφα, τη σφραγίδα της εταιρείας και μετρητά ύψους €80.000 περίπου και ότι το περιστατικό κατέγραψαν οι κάμερες ασφαλείας. Όπως ισχυρίζεται, επιπλέον πλήρωσε το ποσό των €300.000 προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση για ασφάλεια και ασφάλιστρο στη UK Prudential Assurance Company και η αξία της ασφάλειας, κατά τη διάσταση, ήταν €300.
- Ήταν η θέση του ότι όλα τα χρόνια εργαζόταν, αρχίζοντας από το 2001 ασταμάτητα και αδιάκοπα, για να συνεισφέρει οικονομικά στην οικογένειά του. Αναλάμβανε όλα τα έξοδα, σε αντίθεση με την Καθ' ης η Αίτηση, που δεν είχε οποιαδήποτε συνεισφορά. Η αξία της συζυγικής κατοικίας, κατά την ημέρα της διάστασης, ανερχόταν στις €500.
- Με την εργασία και το εισόδημά του έχει συνεισφέρει αποκλειστικά στην απόκτηση των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση από την αρχή της συμβίωσής τους, αλλά και με την προσφορά του ως πατέρας και σύζυγος, αφού η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε ενδιαφέρθηκε να ασχοληθεί με το παιδί τους. Γι' αυτό και δικαιούται να εγγραφεί ως αποκλειστικός ιδιοκτήτης της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση, την οποία κατείχε κατά το χρόνο της διάστασης και/ή τουλάχιστον του 1/3, δυνάμει των προνοιών της σχετικής νομοθεσίας. Πιστεύει πως έχει πολύ καλή υπόθεση και δικαιούται σε συνεισφορά. Υποβάλλει, περαιτέρω, ότι είναι επείγον να εκδοθεί διάταγμα που να της απαγορεύει να αποξενώσει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την ακίνητη περιουσία και τις μετοχές, καθώς 2 εβδομάδες προηγουμένως, η Καθ' ης η Αίτηση του είπε ότι επιθυμεί να εγκαταλείψει τη συζυγική κατοικία και να εκχωρήσει τα δικαιώματά του από το πωλητήριο έγγραφο σ΄ αυτήν, για να μπορεί να πωλήσει τη συζυγική κατοικία. Περαιτέρω, του είπε ότι επιθυμεί να πωλήσει τις μετοχές στην εταιρεία HIMALAYAS HOLDINGS LTD. Θεωρεί, γι' αυτό, επείγον η επίδικη περιουσία να προστατευτεί, καθώς σε περίπτωση που επιτύχει στην αξίωσή του, θα είναι αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον, αφού η Καθ' ης η Αίτηση υπάρχει ενδεχόμενο να αποξενώσει την επίδικη περιουσία, αν δεν εκδοθούν τα επίδικα διατάγματα. Το Προσωρινό Διάταγμα που εκδόθηκε από το Δικαστήριο προσέκρουσε στην ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση που καταχωρήθηκε στις 30/01/2017 και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κ. Στεφανίας Καφετζιή, δικηγορικού υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση. Σ' αυτήν η ενόρκως δηλούσα δηλώνει ότι είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη όπως προβεί στην ένορκη δήλωση, καθώς η Αιτήτρια, επί του παρόντος βρίσκεται στην Κίνα και δεν μπορεί η ίδια να προβεί σε ένορκη δήλωση. Οι λόγοι στους οποίους στηρίζεται η ένσταση είναι οι ακόλουθοι: "α. Ο Αιτητής παραπλάνησε το Δικαστήριο σε αρκετά ζητήματα, μεταξύ άλλων ψευδόμενος για την οικονομική συνεισφορά του ιδίου και της Καθ' ης η Αίτηση στη δημιουργία και αύξηση της περιουσίας τους και για το ζήτημα του επείγον, ψευδόμενος ότι η Καθ' ης η Αίτηση του είπε ότι θα πωλούσε τα επίδικα ακίνητα. β. Η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης δεν αποκαλύπτει για ποιο λόγο θα είναι δύσκολο ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθούν τα διατάγματα. Ο Αιτητής δεν έχει αποδείξει ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν παραμείνει σε ισχύ το προσωρινό διάταγμα καθώς δεν έχει αποδείξει (ούτε καν αναφέρει) πως θα επηρεαστεί από ενδεχόμενη πώληση των επίδικων περιουσιακών στοιχείων ούτε ότι υπάρχει οποιοσδήποτε κίνδυνος να αποξενώσει η Καθ' ης η Αίτηση τα χρήματα που θα λάμβανε από ενδεχόμενη πώληση. Ο Αιτητής έχει ενδεχομένως ενοχικό δικαίωμα επί της αύξησης της περιουσίας, το οποίο μεταφράζεται σε χρήματα και όχι περιουσιακό δικαίωμα επί των συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων επί των οποίων εκδόθηκε μονομερώς το προσωρινό διάταγμα. γ. Ο Αιτητής δεν έχει προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια καθώς κλέβει τα εισοδήματα από τις εταιρείες των διαδίκων και τα στέλλει σε προσωπικούς του λογαριασμούς και δεν δηλώνει τα περιουσιακά του στοιχεία και εισοδήματα στις Κινεζικές αρχές. δ. Δεν έχει αποδειχτεί το κατεπείγον για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Δεν δύναται να υποστηριχτεί το επείγον του ζητήματος χωρίς δεδομένα αλλά με την ίδια γενική αόριστη και αυτοεπιβεβαιωτική άποψη του Αιτητή (ενόρκως δηλούντα στην Αίτηση). ε) Αναφέρονται και άλλοι λόγοι στην ένορκη δήλωση της κ. Στεφανίας Καφετζιή, προς υποστήριξη της ένστασης." Στην πολυσέλιδη ένορκη δήλωση της κ. Καφετζιή, αποτελούμενης από 83 παραγράφους, παραθέτει λεπτομερώς την επαγγελματική πορεία της Καθ΄ ης η Αίτηση, λεπτομέρειες για τα εισοδήματα που είχε πριν και μετά το γάμο, το λόγο που αναχώρησε για την Κίνα, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς του Αιτητή ότι εγκατέλειψε αυτόν και το παιδί τους, υποστηρίζοντας ότι μετέβη στην Κίνα για λόγους υγείας και ότι το γνώριζε ο Αιτητής. Αναφέρει περαιτέρω, ότι ο Αιτητής παραπλανώντας το Δικαστήριο έλαβε την επιμέλεια της θυγατέρας τους ερήμην της και ότι δεν ευσταθούν τα όσα αναφέρει για αδιαφορία από μέρους της. Παραθέτει, επίσης, τη δική της θέση για τα κατ' ισχυρισμό εισοδήματα του Αιτητή, αναφέροντας ότι δεν είναι όπως τα παρουσιάζει ο ίδιος στην ένορκη δήλωσή του και ότι τα εισοδήματά του ήταν πενιχρά. Όσον αφορά τα δικά της εισοδήματα, υποστηρίζει ότι ήταν πολύ μεγαλύτερα από αυτά του Αιτητή. Υποστηρίζει ακόμα, ότι η περιουσία του Αιτητή οφείλεται αποκλειστικά και άμεσα ή έμμεσα στην Εταιρεία και τις συνδεδεμένες με αυτή εταιρεία και τις εργασίες της, που χρηματοδοτήθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση, η οποία εργάστηκε σκληρά για την ανάπτυξη και την κερδοφορία της. Απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς για κακοδιαχείριση από μέρους της εταιρείας, υποστηρίζει ότι είναι ο Αιτητής ο οποίος την ανάγκασε να παραιτηθεί από την εταιρεία, λέγοντας ότι παρέμεινε στο σπίτι και επικεντρώθηκε στα καθήκοντά της ως συζύγου και μητέρας. Τέλος υποβάλλει ότι ο Αιτητής παραπλάνησε το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, για τα πιο κάτω: Ότι η Καθ' ης η Αίτηση του είπε πως σκοπεύει να πωλήσει τα περιουσιακά στοιχεία που δεσμεύτηκαν. Ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν δούλευε πριν την προσλάβει ο Αιτητής στην εταιρεία. Ότι ο Αιτητής είχε μηνιαίο μισθό περίπου €4.000 πριν τη δημιουργία της εταιρείας, ενώ στην πραγματικότητα πληρωνόταν περίπου €130 μηνιαίως, με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο ότι αυτός ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία της περιουσίας των διαδίκων. Ότι πλήρωσε ο ίδιος το αρχικό κεφάλαιο της εταιρείας, ενώ δεν το έπραξε και δεν μπορούσε να το πράξει. Ότι πλήρωνε από το 2001 όλα τα έξοδα της διαβίωσής τους με την Καθ' ης η Αίτηση, καθώς δεν μπορούσε να το πράξει λόγω του χαμηλού μισθού του, το έπραττε η Καθ' ης η Αίτηση η οποία είχε πολλαπλάσιο μισθό από εκείνον, αναφέροντας περαιτέρω ότι κατοικούσαν με τους γονείς της για 10 χρόνια μέχρι το
- Ότι η Καθ' ης η Αίτηση έφυγε χωρίς εξηγήσεις για την Κίνα, ενώ ο ίδιος γνώριζε ότι ταξίδεψε για λόγους υγείας. Ότι ο άλλος μέτοχος της εταιρείας πώλησε τις μετοχές του λόγω της κακοδιαχείρισης από την Καθ' ης η Αίτηση, ενώ τις πώλησε εξαιτίας της συμπεριφοράς του ίδιου. Περαιτέρω, όπως υποστηρίζει, ο Αιτητής δεν προσήλθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο, καθώς κλέβει τα χρήματα της Διεθνούς εταιρείας και τα καταθέτει στους δικούς του λογαριασμούς. Επιπλέον, ήταν η θέση της, ότι στην υποθετική περίπτωση που η Καθ΄ ης η Αίτηση θα πωλούσε τα περιουσιακά στοιχεία, ο Αιτητής, δεν θα ζημιωνόταν, πόσο μάλλον ανεπανόρθωτα, καθώς θα δικαιούταν μερίδιο που θα αποφάσιζε το Δικαστήριο επί της αύξησης της περιουσίας, ανεξάρτητα από τη μορφή περιουσίας. Υποστηρίζοντας περαιτέρω, ότι θα δικαιούταν χρήματα και όχι συγκεκριμένη περιουσία. Τέλος υποβάλλει ότι ο Αιτητής δεν έχει δικαίωμα στα συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία, αλλά ενδεχομένως και υποθετικά, έχει δικαίωμα πάνω στην αύξηση της περιουσίας, που θα αποδείξει ότι προήλθε από τον ίδιο, σε χρηματική μορφή. Καλεί γι' αυτό το Δικαστήριο να ακυρώσει το Προσωρινό Διάταγμα, το οποίο εξέδωσε στηριζόμενο στα όσα ανάφερε ο Αιτητής στη μονομερή του αίτηση. Το προσωρινό διάταγμα οδηγήθηκε σε ακρόαση, η οποία διεξήχθη με γραπτές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων. Σ' αυτές προέβαλαν ο καθένας την επιχειρηματολογία του και τις θέσεις του επί του προκειμένου. Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες. Νομική Πτυχή Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως αυτό έχει τροποποιηθεί, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Στην πλούσια νομολογία επί του θέματος, αναλύθηκαν οι τρεις προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης ενός προσωρινού διατάγματος. Οι τρεις προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (β) Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία. (γ) Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, έχει κριθεί πως είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση, με βάση τα καταχωρημένα δικόγραφα. Όπως, περαιτέρω, λέχθηκε στην πρόσφατη απόφαση Παναγιώτη Σκουτέλλα και Μιχάλη Σκουτέλλα, ημερομηνίας 24/03/2017, συναρτάται κατ' ουσία με την νομική θεμελίωση της υπόθεσης. Η δεύτερη προϋπόθεση απαιτεί από τον Αιτητή να δείξει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η έννοια της πιθανότητας έχει ερμηνευθεί στην νομολογία, να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση σχετίζεται με την επάρκεια των αποζημιώσεων. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ του Αιτητή στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε δεν είναι απαραίτητη η έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Οι παραπάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στην νομολογία. [Βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, Μ. &Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ. ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Pariko Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015]. Το Δικαστήριο, ακόμα, σε αυτό το στάδιο, πρέπει να έχει υπόψη του ότι πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική εξέταση και διερεύνηση των επίδικων θεμάτων, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. [Βλ Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka DD
(1999), 1 (A) 227, στη σελ. 236]. Ακόμα, αν το Δικαστήριο τελικά αποδεχθεί την ύπαρξη των τριών προϋποθέσεων, τότε θα πρέπει να κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο και πρόσφορο, κατά πόσο είναι εύλογο και πρόσφορο να εκδώσει το προσωρινό διάταγμα. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η παράλειψη δε παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων σε μονομερή αίτηση θεωρήθηκε από την νομολογία ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, το οποίο μπορεί να ακυρώσει το διάταγμα που έχει εκδώσει μονομερώς. Επίσης, για να εκδώσει το Δικαστήριο ένα προσωρινό διάταγμα στη βάση μονομερούς αιτήσεως, θα πρέπει να καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος [Βλ. Έλενας Αμβροσιάδου v. Martin Coward
(2013)1 Α.Α.Δ. 78]. Στην υπό κρίση υπόθεση εφαρμογή έχει ο Περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμος 232/1991, όπως έχει τροποποιηθεί. Το άρθρο 14 του εν λόγω νόμου προνοεί ότι: "Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί η ακυρωθεί ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή." Σύμφωνα, επίσης, με το άρθρο 2 του Νόμου, ο όρος «συνεισφορά» σημαίνει: "την οποιαδήποτε μορφή συνεισφορά των συζύγων στην απόκτηση ή τη δημιουργία περιουσίας και περιλαμβάνει τη φροντίδα της οικογενειακής εστίας και των μελών της οικογένειας." Η έννοια δε της περιουσίας στο σχετικό νόμο ερμηνεύεται ως εξής: "Περιουσία σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιονδήποτε από τους συζύγους." Το άρθρο 14 (Γ)
(1)το σχετικού Νόμου, επίσης, δίνει εξουσία στο Δικαστήριο να «εκδίδει ύστερα από αίτηση διάταγμα με το οποίο να παρεμποδίζεται ο Καθ' ου η Aίτηση να διαθέτει, να αποξενώσει ή να επιβαρύνει την περιουσία ή μέρος της». Ακόμη, το άρθρο 14Ε προβλέπει ότι «το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εκδίδει διατάγματα για μεταβίβαση στον Αιτητή περιουσίας του Καθ' ου η Aίτηση που συνιστά αντικείμενο της διαδικασίας δυνάμει του παρόντος νόμου». Εξέταση της Αίτησης Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Αμβροσιάδου (ανωτέρω), το θέμα του κατεπείγοντος ως δικαιοδοτικού όρου, θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα. Επομένως, θα εξετάσω κατά πόσο έχει καταδειχθεί το κατεπείγον, ούτως ώστε να δικαιολογείτο η έκδοση προσωρινού διατάγματος, χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά. Ήταν η εισήγηση της Καθ' ης η Αίτηση ότι δεν καταδεικνύεται το κατεπείγον ώστε να δικαιολογείτο η έκδοση του διατάγματος μονομερώς. Θεωρώ, όμως, ότι η ένορκη δήλωση του Αιτητή παρέχει ικανοποιητική μαρτυρία για το χρόνο που επέλεξε να προσφύγει στο Δικαστήριο. Προσέφυγε αμέσως μετά την πληροφόρησή του, δύο εβδομάδες πριν την καταχώρηση της μονομερούς αίτησης, από την Καθ' ης η Αίτηση ότι σκοπεύει να πωλήσει τα περιουσιακά στοιχεία που δεσμεύτηκαν. Βέβαια, η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται ότι έκαμε τέτοιες δηλώσεις προς τον Αιτητή, υποστηρίζοντας ότι δεν σκοπεύει να πωλήσει τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία, αλλά ούτε έχει διαφημίσει, ούτε και έχει προσφέρει προς πώληση τα εν λόγω στοιχεία. Θα ήταν πρόωρο, όμως, να προχωρούσα σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας των διαδίκων. Η δήλωση όμως της ενόρκως δηλούσας στην ένορκη δήλωσή της (παράγραφος 59): «Περαιτέρω, το διάταγμα είναι καταπιεστικό για την Καθ' ης η Αίτηση καθώς σε περίπτωση που χρειαστεί δεν θα έχει τη δυνατότητα να πωλήσει οποιοδήποτε από τα περιουσιακά στοιχεία ώστε να χρησιμοποιήσει ένα μέρος του τιμήματος για την συντήρηση των εξόδων διαβίωσης της», μαρτυρεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση έχει σκεφθεί τη διάθεση των περιουσιακών στοιχείων ώστε να τα χρησιμοποιήσει αν χρειαστεί χρήματα για τη συντήρησή της και ότι η ενημέρωση του Αιτητή για την επιθυμία αποξένωσής τους, ήταν πλέον πιθανή. Το επείγον του αιτήματος θεωρώ ότι έχει καταδειχθεί. Προχωρώ, συνεπώς, να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η συνέχιση του Προσωρινού Διατάγματος, στη βάση του μαρτυρικού υλικού που έχω ενώπιόν μου. Για το σκοπό αυτό θα προσεγγίσω τη μαρτυρία με προσοχή και μόνο για να διακριβώσω αν ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και όχι για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ευρημάτων επί της ουσίας της υπόθεσης. Περαιτέρω, θα λάβω σοβαρά υπόψη μου την επιχειρηματολογία των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων, ως παρατέθηκε στις αγορεύσεις τους. Από το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου, είναι παραδεκτό ότι οι διάδικοι είναι σύζυγοι και ότι βρίσκονται σε διάσταση. Και η απόδοση ευθυνών στο υπαίτιο για τη διάσταση μέρος από το παρόν Δικαστήριο, αλλά και ο καταλογισμός ποινικών ευθυνών για τυχόν αξιόποινες πράξεις κατ΄ ισχυρισμόν κλοπής, ως οι εκατέρωθεν κατηγορίες, δεν είναι του παρόντος, αλλά αποτελεί και αρμοδιότητα του ποινικού Δικαστηρίου. Είναι, περαιτέρω, ισχυρισμός του Αιτητή ότι η περιουσία της Καθ' ης η Αίτηση έχει αυξηθεί κατά τη διάρκεια του γάμου τους. Απαραίτητες προϋποθέσεις για τη γένεση του αγώγιμου δικαιώματος. Είναι παραδεκτό επίσης, ότι η συζυγική κατοικία αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων, αλλά και οι μετοχές στην εταιρεία HIMALAYAS HOLDINGS LTD. Περαιτέρω, από την ένορκη δήλωση για την Καθ' ης η Αίτηση δεν αμφισβητείται ότι οι διάδικοι δημιούργησαν κοινή περιουσία από τη σύσταση διαφόρων εταιρειών. Εκείνο που ουσιαστικά αμφισβητεί η Καθ' ης η Αίτηση, είναι το ύψος της συνεισφοράς του Αιτητή και όχι το γεγονός της συνεισφοράς. Συγκεκριμένα, αναφέρει στην παράγραφο 47 της ένορκης δήλωσής της η κ. Καφετζιή, που είναι εξουσιοδοτημένη από την Καθ' ης η Αίτηση να προβεί στην ένορκη δήλωση, τα ακόλουθα: «Ο πλούτος του Αιτητή οφείλεται αποκλειστικά, άμεσα ή έμμεσα στην Εταιρεία, τη Διεθνή Εταιρεία και τις εργασίες τους. Ο πλούτος των διαδίκων δημιουργήθηκε από τις κοινές προσπάθειες των διαδίκων και όχι την αποκλειστική προσπάθεια του Αιτητή. Εξάλλου όπως ανάφερα και πιο πάνω ο Αιτητής δεν είχε ο ίδιος την οικονομική δυνατότητα να στηρίξει την οικογένεια του και να χρηματοδοτήσει την Εταιρεία ή τις εργασίες της, αλλά βασίστηκε στην οικονομική συνεισφορά της Καθ' ης η Αίτηση.» Ακόμα, στην ένορκη δήλωση του Αιτητή, περιέχεται επαρκές υλικό για να ενταχθεί η διαφορά στα πλαίσια της αναγκαιότητας ρύθμισης των περιουσιακών σχέσεων, στη βάση της σχετικής νομοθεσίας. Όπως έχει νομολογηθεί, η πρώτη προϋπόθεση αφορά την νομική θεμελίωση της αξίωσης των εναγόντων. Αποκαλύπτεται, συνεπώς, σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην υπό κρίση υπόθεση. Είναι λοιπόν παραδεκτό, ότι κατά τη διάρκεια του γάμου τους οι διάδικοι απέκτησαν περιουσιακά στοιχεία. Είχαν επιχειρηματική δραστηριότητα, ίδρυσαν εταιρείες μέσω των οποίων αύξησαν την περιουσία τους. Αναδεικνύεται όμως, από την ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση, η διαφωνία της ως προς την έκταση της συνεισφοράς του Αιτητή. Όμως η έκταση και ο ακριβής υπολογισμός της συνεισφοράς του καθενός στην απόκτηση των περιουσιακών τους στοιχείων, δεν είναι θέμα που θα κριθεί σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, αλλά στο στάδιο της ακρόασης της εναρκτήριας αίτησης. Ούτε και το Δικαστήριο μπορεί εξαρχής να απορρίψει τις αντίστοιχες εκδοχές ή να καταλήξει σε συμπεράσματα επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών. Αυτό θα γίνει κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης, όταν το Δικαστήριο θα έχει την ευκαιρία να έχει ολοκληρωμένη τη μαρτυρία και των δύο πλευρών και θα προβεί στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας τους. Και υπάρχει χάσμα απόψεων μεταξύ των διαδίκων αναφορικά με την πορεία της εργασίας του καθενός και το ύψος των εισοδημάτων τους πριν και μετά τη δημιουργία των εταιρειών. Επίσης ο καθένας καταλογίζει στον άλλον μεμπτή και αξιόποινη συμπεριφορά αποδίδοντας στον άλλον ακόμα και πράξεις κλοπής στις εν λόγω εταιρείες. Θεωρώ με τα πιο πάνω, λαμβάνοντας υπόψη μου, σε αυτό το στάδιο, ότι το επίπεδο απόδειξης είναι χαμηλό, ότι η ένορκη δήλωση του Αιτητή αποκαλύπτει την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας στην υπόθεσή του. Ο Αιτητής περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια τον τρόπο απόκτησης της περιουσίας που διεκδικεί. Έχοντας, λοιπόν, αποφασίσει ότι συντρέχουν οι δύο πρώτες προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση. Δηλαδή, ότι χωρίς την έκδοση προσωρινού διατάγματος θα είναι αδύνατη η απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, καθώς θα υπάρχει κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί οποιαδήποτε δικαστική απόφαση, τυχόν εκδοθεί υπέρ του Αιτητή, στην παρούσα περιουσιακή διαφορά. Η θέση της Καθ' ης η Αίτηση είναι ότι ως συνιδιοκτήτης της συζυγικής κατοικίας με τον Καθ' ου η Αίτηση, δεν μπορεί να αποξενώσει το μερίδιο της που ανέρχεται στο 50%, χωρίς τη συγκατάθεσή του. Επίσης, ότι ο Αιτητής βασίστηκε σε ένα ψέμα, καθώς δεν σκοπεύει να πωλήσει τα περιουσιακά στοιχεία που δεσμεύτηκαν. Η Καθ' ης η Αίτηση θα μπορούσε, όμως, να εκχωρήσει το μερίδιο της στην επίδικη κατοικία, χωρίς να ενημερώσει τον Αιτητή. Επιπλέον, από τα όσα παρατίθενται στην παράγραφο 59 της ένορκης δήλωσης της κ. Καφετζιή, ότι το διάταγμα είναι καταπιεστικό, καθώς σε περίπτωση που χρειαστεί η Καθ' ης η Αίτηση χρήματα, δεν θα έχει τη δυνατότητα να πωλήσει οποιοδήποτε από τα περιουσιακά στοιχεία, ώστε να χρησιμοποιήσει ένα μέρος του τιμήματος για τη συντήρηση των εξόδων διαβίωσης, καθιστά την αποξένωση τους πιθανή. Στην υπόθεση Γιάννης Φετοκάκης ν. Λάμπρου Χριστοφή κ.ά.,
(2006)1 (Β) Α.Α.Δ. 800, λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με το επίπεδο απόδειξης της πρόθεσης της Καθ' ης η Αίτηση, να αποξενώσει τα περιουσιακά στοιχεία: "Σημειώνουμε ότι σε περιπτώσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων ο αιτητής δεν έχει το βάρος να αποδείξει την πραγματική πρόθεση του καθ' ου η αίτηση να προβεί σε μεταβίβαση της περιουσίας του. Όπως έχει λεχθεί από το Δικαστή Πική στην υπόθεση Τσιολάκη και άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782, εκείνο το οποίο απαιτείται είναι η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου ( hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του γεγονότος." Περαιτέρω, τα περιουσιακά στοιχεία των οποίων ο Αιτητής ζήτησε να δεσμεύσει αποτελούν αντικείμενα της περιουσιακής διαφοράς. Η απόφαση Κίτσιου v. Χριστοδούλου
(2004)1 Α.Α.Δ 228, επίσης τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση που αφορούσε το αντικείμενο της υπόθεσης και παραθέτω εκτενέστερο απόσπασμα από αυτήν: "Το έχουμε ήδη σημειώσει εξ αρχής πως ζήτημα σε σχέση με τον κίνδυνο μεταβίβασης ή επιβάρυνσης της ακίνητης ιδιοκτησίας δεν είχε εγερθεί καν από την εφεσίβλητη. Εν πάση περιπτώσει είναι προφανές πως διέλαθε της προσοχής του πρωτόδικου Δικαστηρίου πώς εν προκειμένω η αίτηση για το παρεμπίπτον διάταγμα δεν αποσκοπούσε ακριβώς στην εξασφάλιση ενδεχόμενης απόφασης με τη διαφύλαξη των δυνατοτήτων εκποίησης ακίνητης περιουσίας γενικώς, αλλά στη διασφάλιση του ίδιου του αντικειμένου της αγωγής, ενόψει του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Το γεγονός ότι υπήρχε και διαζευκτική αξίωση για αποζημιώσεις δεν μπορεί να απομακρύνει από την ουσία του πράγματος. Ο ενάγων επιδίωκε να διατηρηθεί το αντικείμενο με βάση αγωγής η οποία διατηρουμένης της δυνατότητας για μελλοντική συζήτησή της, για τις ανάγκες του θέματος, φαινόταν καλή και, κάτω από τις περιστάσεις το παρεμπίπτον διάταγμα θα έπρεπε να είχε διατηρηθεί. Σημειώνουμε συναφώς το γεγονός ότι η έκδοση τέτοιου διατάγματος δεν θα επηρέαζε δυσμενώς την εφεσίβλητη με οποιοδήποτε τρόπο αφού, ακόμα και ενώπιον μας, ο ευπαίδευτος συνήγορός της μας δήλωσε πως στην πραγματικότητα δεν είχε πρόθεση να αποξενώσει ή να επιβαρύνει τα ακίνητα." Όσον αφορά την αδυναμία ικανοποίησης της απαίτησής του, όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση C. Phasarias (Automotove Centre) Limited v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λίμιτεδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 785, εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που έχει η τυχόν αποξένωση ή επιβάρυνση στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί ή όπως αναφέρεται στην υπόθεση Τσιολάκκη κ. ά. v. Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782, 785, εκείνο που απαιτείται είναι η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος. Είναι ξεκάθαρο επίσης από τις αξιώσεις ως διατυπώνονται στην εναρκτήρια αίτηση ότι η συζυγική κατοικία αλλά και οι μετοχές αποτελούν ορισμένα από τα αντικείμενα της περιουσιακής διαφοράς και ότι η Αιτήτρια δεν αξιώνει μόνο ενοχική ικανοποίηση της απαίτησής της, δηλαδή χρηματική ικανοποίηση, αλλά διαζευκτικά αιτείται μεταξύ άλλων εμπράγματη ικανοποίηση. Επομένως, τα αντικείμενα της περιουσιακής διαφοράς θα πρέπει να διατηρηθούν ανέπαφα μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Σε περίπτωση που ο Αιτητής πετύχει στην αξίωσή του δεν μπορεί να απονεμηθεί η δικαιοσύνη και να πετύχει μεταβίβαση του μεριδίου στο επίδικο ακίνητο και τις μετοχές, σε περίπτωση που αυτά μεταβιβαστούν σε τρίτο πρόσωπο. Σύμφωνα με την νομολογία [βλ. Χρ. Παπαϊωάννου ν. Παπαϊωάννου
(2000)1 Α.Α.Δ.656], η ύπαρξη συνεισφοράς δημιουργεί ενοχική αξίωση. Υπάρχει όμως και η πρόσθετη δυνατότητα στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 14 Ε του Ν. 232/91 (ανωτέρω), να εκδίδει διατάγματα μεταβίβασης στον αιτούντα σύζυγο, περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση, η οποία περιουσία συνιστά το αντικείμενο αίτησης για απόδοση συνεισφοράς που καταχωρείται δυνάμει του άρθρου 14 του Ν. 232/91. Η άσκηση από το Δικαστήριο της πιο πάνω εξουσίας του άρθρου 14 Ε, σαφώς προϋποθέτει τη μη εν τω μεταξύ αποξένωση της περιουσίας που συνιστά το αντικείμενο της διαδικασίας. Επομένως, η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι ο Αιτητής έχει ενδεχομένως ενοχικό δικαίωμα επί της αύξησης της περιουσίας, το οποίο μεταφράζεται σε χρήματα και όχι περιουσιακό δικαίωμα επί των συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων, δεν μπορεί να υποστηριχθεί. Επομένως, θεωρώ ότι και η τρίτη προϋπόθεση συντρέχει. Ακόμα, θεωρώ πως είναι δίκαιο και πρόσφορο να οριστικοποιηθεί το προσωρινό διάταγμα για να διατηρηθεί η υφιστάμενη κατάσταση των πραγμάτων όπως αυτή είχε κατά το χρόνο που η υπό εκδίκαση διαφορά προέκυψε και παράλληλα να διατηρηθεί η επίδικη περιουσία για όλο το χρονικό διάστημα που εκκρεμεί η εκδίκαση της αγωγής. [Michael v. Brevinos Limited
(1969)1 C.L.R. 578 και Κούνουνα v. C & A Simonos Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 1361]. Η Καθ' ης η Αίτηση καμία ζημιά δεν θα υποστεί, αφού όπως η ίδια αναφέρει, δεν έχει πρόθεση να αποξενώσει την περιουσία της. Αντίθετα, ο Αιτητής σε περίπτωση αποξένωσης της επίδικης περιουσίας υπάρχει κίνδυνος να μην είναι σε θέση να ικανοποιήσει την αξίωσή του, αν το αντικείμενο της απαίτησης δεν θα υπάρχει πλέον. Τέλος δεν διαπίστωσα οποιαδήποτε πρόθεση απόκρυψης οποιωνδήποτε γεγονότων που αν ήταν σε γνώση μου κατά την υποβολή της μονομερούς αίτησης δεν θα εξέδιδα το διάταγμα. Τα όσα αναφέρει η Καθ' ης η Αίτηση στην ένστασή της για να υποστηρίξει τέτοιο ισχυρισμό αφορούν ισχυρισμούς και γεγονότα για τα οποία υπάρχουν αντίθετες θέσεις. Η διαφορετική θέση ως προς τα γεγονότα και ισχυρισμούς δεν αποτελεί άνευ ετέρου παράλειψη αποκάλυψης. Ούτε και το Δικαστήριο σε αυτό το πρώιμο στάδιο μπορεί να καταλήξει σε ευρήματα αναφορικά με τα γεγονότα και να αξιολογήσει την αξιοπιστία των διαδίκων, ή να αποφασίσει ότι η εκδοχή της Καθ' ης η Αίτηση είναι η πλέον αληθινή. Συνακόλουθα, το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 11/08/2016, καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται προς όφελος του Αιτητή και σε βάρος της Καθ' ης η Αίτηση και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .................. Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Family Court Jurisdiction/Interim (Αναφορά - Έκδοση Προσωρινού Διατάγματος απαγόρευσης αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο