ΕΛΕΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΚΩΣΤΑ ΞΙΟΥΡΟΥ, Αρ. Αίτησης: 7/09, 13/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Σχέσεων. ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τουμαζή, Π. Οικ. Δικ. Αρ. Αίτησης: 7/09 Μεταξύ: ΕΛΕΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Αιτήτρια και ΚΩΣΤΑ ΞΙΟΥΡΟΥ Καθ΄ού η αίτηση Αίτηση Ημερομηνίας 4.10.2016 για τροποποίηση ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13 Μαρτίου, 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Α. Αιμιλιανίδης (για ν΄ ακούσει απόφαση: κα Μ. Λαζαρή) Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κ. Ν. Νικολάου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι είναι πρώην σύζυγοι. Στις 9.11.15, μετά από ακρόαση, εκδόθηκε απόφαση σύμφωνα με την οποία ο Καθ΄ου η αίτηση διατασσόταν εντός ενός μηνός να μεταβιβάσει στην Αιτήτρια το 1/3 επί του όλου μεριδίου του επί της οικίας που βρίσκεται στη Λεωφόρο Μερσηνίας 12, οικία 6, Αγία Νάπα. Η Αιτήτρια καταχώρησε στις 24.3.16 αίτηση παρακοής ισχυριζόμενη ότι ο Καθ΄ου η αίτηση δεν συμμορφώθηκε με το διάταγμα. Ο Καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως. ΄Ενας από τους λόγους ένστασης είναι ότι η παράλειψη καταγραφής στη νομική βάση της αίτησης της Δ. 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αποτελεί ουσιώδη παρατυπία και γι΄ αυτό η αίτηση παρακοής θα πρέπει να απορριφθεί. Η Αιτήτρια, αντέδρασε στην ένσταση του Καθ΄ου η αίτηση με την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης με την οποία ζητά την ακόλουθη θεραπεία: «Α. Διάταγμα ή και άδεια του Δικαστηρίου με το οποίο να αίρονται τα αποτελέσματα της παράλειψης αναφοράς στη νομική βάση στην Αίτηση της Αιτήτριας της Δ. 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ή και η παράλειψη αναφοράς στη νομική βάση της Αίτησης της Δ. 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας να θεωρηθεί ως απλή παρατυπία η οποία είναι θεραπεύσιμη. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον ή και διατάζον την τροποποίηση ή και διόρθωση ή και προσθήκη στην Αίτηση της Αιτήτριας της Δ. 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως ακολούθως: «Η παρούσα Αίτησις βασίζεται επί του άρθρου 111 του Συντάγματος, επί του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου 23/90, τον περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμο 232/91, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ. 42Α και Δ.48 θ1-9, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 άρθρα 41-44 και επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, ΄Αρθρα 82-90, στον Περί Οικογενειακού Δικαστηρίου Διαδικαστικόν Κανονισμόν του 1990, και επί των συμφυών και γενικών εξουσιών του Δικαστηρίου». Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων, στη Δ. 25 θ. 1-5, Δ. 42Α, Δ. 48 θ. 1-9, Δ. 64 θ. 1-2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στα άρθρα 41-44 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/60). Η Αιτήτρια, στην ένορκο της δήλωση, αναφέρει ότι ο δικηγόρος της την πληροφόρησε ότι εκ παραδρομής και αβλεψίας, κατά τη δακτυλογράφηση της αίτησης δεν περιλήφθηκε στη νομική βάση η Δ. 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο δικηγόρος της την πληροφόρησε ότι ενόψει της μη συμπερίληψης της Δ. 42Α των Θεσμών στη νομική βάση της αίτησης, η δικονομικά ενδεδειγμένη ενέργεια είναι όπως υποβληθεί η παρούσα αίτηση για να αρθούν τα αποτελέσματα της παράλειψης και όπως η παράλειψη θεωρηθεί ως απλή παρατυπία η οποία είναι θεραπεύσιμη. Ο Καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «1. Η παρούσα αίτηση καταχωρείται και προωθείται καταχρηστικά εκ μέρους της Αιτήτριας. 2. Η παρούσα αίτηση είναι χρονικά ετεροχρονισμένη και/ή προωθείται χρονικά καθυστερημένα ως προς την αρχική Αίτηση διά Κλήσεως της Αιτήτριας ημερομηνίας 24.3.16. 3. Η παρούσα αίτηση συνιστά ύστατη προσπάθεια της Αιτήτριας να κατοχυρώσει την κατά τα άλλα νόμω και ουσία αβάσιμη αρχική Αίτηση διά Κλήσεως της ημερομηνίας 24.3.16. 4. Η παράλειψη καταγραφής της Δ. 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επί της νομικής βάσης της Αίτησης διά Κλήσεως ημερομηνίας 24.3.2016 δεν είναι θεραπεύσιμη και ως εκ τούτου είναι καταδικασμένη σε απόρριψη. 5. Η φύση και το αντικείμενο της αρχικής αίτησης διά κλήσεως της Αιτήτριας ημερομηνίας 24.3.16, ήτοι οιονεί ποινική διαδικασία, επέβαλλε την ευθύς εξαρχής καταγραφή όλων των θεμελιωδών νομικών διατάξεων που την στηρίζουν. Παράλειψη καταγραφής οποιασδήποτε από αυτές είναι καθοριστική για την τύχη της. 6. Η Αιτήτρια προωθεί την παρούσα ενδιάμεση αίτηση καθυστερώντας την κατ΄ ουσίαν εκδίκαση της Αίτησης διά Κλήσεως ημερομηνίας 24.3.16 τόσο σε βάρος του δικαιώματος του Καθ΄ου η αίτηση σε ταχεία εκδίκαση της αίτησης εναντίον του, όσο και σε βάρος της Δικαιοσύνης». Ο Καθ΄ου η αίτηση, στην ένορκο του δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και προβάλλει ότι δεν επιτρέπεται η τροποποίηση της αίτησης διότι η παράλειψη καταγραφής της Δ. 42Α των Θεσμών συνιστά ουσιώδη παρατυπία η οποία δεν είναι θεραπεύσιμη. Η Δ. 48
(1)και
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφέρει ότι σε κάθε αίτηση πρέπει να αναφέρεται το ειδικό άρθρο του Νόμου ή οι ειδικοί κανόνες του Δικαστηρίου στους οποίους στηρίζεται. Η νέα Δ. 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας κατήργησε τη διάκριση μεταξύ ακυρότητας και παρατυπίας. Η μη συμμόρφωση με τους κανονισμούς θεωρείται παρατυπία και είναι θεραπεύσιμη, εκτός στις περιπτώσεις όπου η μη συμμόρφωση καθιστά εξ΄ αρχής άκυρη τη διαδικασία (Βλ. Πετρίχου ν. Χ΄΄Ιωσήφ
(1998)1 ΑΑΔ 81). Στην απόφαση Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas
(1989)(Ε) 1 Α.Α.Δ. 750 λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον Πική Δ., όπως ήταν τότε, αναφορικά με την εμβέλεια του άρθρου 42 του Ν. 14/60 και της Δ. 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: (σελ. 759, 760) «Το άρθρο 42 του Ν. 14/60 είναι δικαιοδοτικό και προσδιορίζει τη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου για την τιμωρία προσώπων, φυσικών και νομικών, για την παρακοή διαταγμάτων. Καθορίζει τα μέσα για την εξασφάλιση συμμόρφωσης προς τα διατάγματα για την επιβολή προστίμου, φυλάκισης ή με την έκδοση διατάγματος για τη μεσεγγύηση πραγμάτων. ..................................... Η Δ.42Α πραγματεύεται αποκλειστικά τη διαδικασία για την αναφορά παρακοής διατάγματος στο δικαστήριο. Είναι η μόνη διάταξη η οποία κάνει πρόβλεψη γι΄ αυτό το θέμα. Οι πρόνοιές της συνιστούν τις δικονομικές διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 του Ν. 14/60». Στην υπόθεση Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου
(1999)1 (Α) ΑΑΔ 366 η οποία αφορούσε παράλειψη συμπερίληψης του άρθρου 42 του Ν. 14/60 σε αίτηση παρακοής και καταγραφής μόνο της Δ. 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, λέχθηκαν τα ακόλουθα (σελ. 376-377): «Διαπιστώνουμε, επομένως, ότι το πιο πάνω άρθρο 42 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τη χορήγηση της επίδικης θεραπείας και η Δ. 42Α το δικονομικό δίκαιο. Λαμβανομένης λοιπόν υπόψη της θέσης της νομολογίας (βλ. Μαχλουζαρίδης, πιο πάνω) και του επιτακτικού λεκτικού της Δ. 48 θ. 1, θεωρούμε ότι η επίκληση του άρθρου 42 ήταν επιβεβλημένη για την έγκυρη στοιχειοθέτηση της επίδικης αίτησης. Ποιες είναι τώρα οι συνέπειες της σχετικής παράλειψης; Με βάση τη νομολογία μας (βλ. Μαχλουζαρίδης, πιο πάνω) η παράλειψη καθιστά άκυρη την αίτηση. Ωστόσο έχει προταθεί πως η αίτηση μπορεί να διασωθεί κατ΄ εφαρμογή των προνοιών της νέας Δ. 64 (βλ. τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1995). Πράγματι σκοπός της νέας Δ. 64 ήταν η κατάργηση της διάκρισης μεταξύ μη συμμόρφωσης με διαδικαστικούς θεσμούς, η οποία καθιστά τη διαδικασία άκυρη και μη συμμόρφωση η οποία απλώς καθιστά την διαδικασία παράτυπη (βλ. Supreme Court Practice, 1999 σελ. 10). Οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς θεωρείται ως παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευθεί με τον τρόπο και τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νέα Δ. 64. ΄Ετσι μετά τη θέσπιση της νέας Δ. 64 παρέχεται διακριτική ευχέρεια διάσωσης στην κατάλληλη περίπτωση δικονομικών μέτρων, τα οποία πριν την τροποποίηση εθεωρούντο άκυρα (βλ. Γιάννη ν. Αναπληρωτή Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων κ.ά.
(1995)3 ΑΑΔ 334, Δημοκρατία ν. Lion Ins. Agency Ltd
(1995)3 ΑΑΔ 338, 340 και Panayiotis Georghiou (Catering Ltd) κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1996)3 ΑΑΔ 323). Ωστόσο πρέπει να υπομνησθεί πως η εξουσία που δίδεται στο δικαστήριο από τη νέα Δ. 64 είναι εξουσία για θεραπεία των παρατυπιών που αποτελούνται από παράλειψη συμμόρφωσης με τους θεσμούς. Το δικαστήριο δεν έχει εξουσία να θεραπεύσει θεμελιώδεις παραλείψεις (Βλ. The Supreme Court Practice 1999, σελ. 10 όπου υποδεικνύεται επίσης «πως η πρόνοια για την ύπαρξη του ενάγοντα κατά την ημερομηνία έναρξης της διαδικασίας αποτελεί βασική νομική αρχή παρά απαίτηση των θεσμών»). Στην κρινόμενη περίπτωση πρόκειται απλώς για μη συμμόρφωση με τους θεσμούς - τη Δ. 48 θ.
- Δεν πρόκειται για ουσιώδη ή θεμελιώδη παράλειψη ούτε για παραβίαση βασικών νομικών αρχών. Ακολουθεί πως η σημειωθείσα παράλειψη ισοδυναμεί με παρατυπία η οποία είναι θεραπεύσιμη». Οι παράγοντες που ασκούν επιρροή στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου όταν εξετάζει τα ζητήματα παρατυπίας έχουν αναλυθεί στην απόφαση Wunderlich (ανωτέρω) ως εξής (σελ. 380): «Στην περίπτωση που μας ενδιαφέρει οι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη είναι: Ο δυσμενής επηρεασμός της άλλης πλευράς (βλ. Metroinvest (πιο πάνω), Carmel Exporters (Sales) Ltd v. Sea-Land Services Inc. [1981] 1 W.L.R. 1068, 1079), η πρόκληση αδικίας στον διάδικο που ευθύνεται για την παρατυπία (βλ. Leal v. Dunlop Bio-Process Inter Ltd [1984] 1 W.L.R. 874, 881), και το μέγεθος της παρατυπίας». Η Αιτήτρια, με την παρούσα αίτηση, αιτείται να θεραπεύσει την παρατυπία με την τροποποίηση της νομικής βάσης προσθέτοντας τη Δ. 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ. 25 θ. 1 πραγματεύεται τη διαδικασία τροποποίησης των δικογράφων. Η Δ. 25 θ. 5 αναφέρει τα εξής: «
- Το Δικαστήριο μπορεί σε οποιοδήποτε χρόνο και με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως ως θα έκρινε δίκαιο, να τροποποιήσει οποιοδήποτε ελάττωμα ή λάθος σε οποιαδήποτε διαδικασία, όλες δε οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνονται με σκοπό τον καθορισμό του πραγματικού ζητήματος ή επίδικου θέματος, το οποίο εγείρεται με ή εξαρτάται από τη διαδικασία». Η Δ. 25 θ. 5 είναι πανομοιότυπη με την Δ. 28 θ. 12 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας της Αγγλίας. Στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας του 1952 (σελ. 468, 469) αναφέρεται ότι η Δ. 28 θ. 1 περιορίζεται στην τροποποίηση δικογράφων, ενώ η Δ. 28 θ. 12 καλύπτει ελαττώματα ή λάθη σε κάθε διαδικασία ('in any proceedings'). Περαιτέρω αναφέρεται ότι με βάση τη Δ. 28 θ. 12 μπορούν να γίνουν τροποποιήσεις κάθε νομικού εγγράφου ("legal documents of every kind"). Στην υπό κρίση περίπτωση πρόκειται απλώς για μη συμμόρφωση με τους Θεσμούς και συγκεκριμένα τη Δ.48 θ.
- Η μη καταγραφή της Δ. 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν συνιστά ουσιώδη ή θεμελιώδη παράλειψη ούτε και παραβίαση βασικών νομικών αρχών. Επομένως, η παράλειψη ισοδυναμεί με παρατυπία η οποία είναι θεραπεύσιμη κατ΄ εφαρμογή των προνοιών της Δ.
- Είναι φανερό ότι η παράλειψη αναφοράς στην αίτηση παρακοής στη Δ. 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας πρόκειται περί καλόπιστου λάθους. Ο Καθ΄ου η αίτηση δεν έχει υποστεί οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό. Κατανόησε τη φύση της αίτησης και την αιτούμενη θεραπεία και υποστήριξε τις θέσεις του στην ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως και στην ένορκο δήλωσή του. Στην ένορκο δήλωσή του καταγράφει ότι η αίτηση αφορά οιονεί ποινική υπόθεση. Η παράλειψη δεν είναι μεγάλη εφόσον έχει γίνει επίκληση του άρθρου 42 του Ν. 14/60 που δίδει εξουσία στο Δικαστήριο για την αντιμετώπιση περιπτώσεων παρακοής και καθορίζει τα μέσα για συμμόρφωση προς τα διατάγματα του Δικαστηρίου με την επιβολή προστίμου, φυλάκισης ή διατάγματος μεσεγγύησης. Αντίθετα, αν δεν επιτραπεί η τροποποίηση, η Αιτήτρια ενδεχομένως να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης παρακοής για το λόγο της παράλειψης αυτής. Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της αίτησης παρακοής ημερ. 24.3.16 έτσι ώστε να περιλαμβάνει τη Διαταγή 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στη νομική βάση της αίτησης. Τροποποιημένη αίτηση παρακοής να καταχωριστεί εντός 7 ημερών από σήμερα. Η τροποποιημένη αίτηση παρακοής να επιδοθεί στον Καθ΄ου η αίτηση. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Καθ΄ου η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας και θα είναι πληρωτέα με την αποπεράτωση της αίτησης παρακοής ημερ. 24.3.
- (Υπ.) ....... Μ. Τουμαζή, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ