← Κύπρος

ΠΕΤΡΟΣ ΠΕΤΡΟΥ ν. ΑΝΤΡΟΥΛΛΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αρ. Αίτησης: 39/17, 19/9/2017

ΠΕΤΡΟΣ ΠΕΤΡΟΥ ν. ΑΝΤΡΟΥΛΛΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αρ. Αίτησης: 39/17, 19/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2017:19 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 39/17 Μεταξύ: ΠΕΤΡΟΣ ΠΕΤΡΟΥ Αιτητής και ΑΝΤΡΟΥΛΛΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Καθ΄ης η αίτηση Μονομερής Αίτηση Ημερ. 26.5.2017 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19 Σεπτεμβρίου, 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κα Λ. Γεωργίου Για την Καθ΄ης η αίτηση: κα Δ. Καρρά Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι τέλεσαν γάμο στις 20.10.2007 και από το γάμο τους απέκτησαν τα δίδυμα Αγαμέμνονα και ΄Ελλη τα οποία γεννήθηκα την 1.3.

  1. Οι διάδικοι οδηγήθηκαν σε διάσταση, κατάληξη της οποίας ήταν η λύση του γάμου τους κατά ή περί το έτος
  2. Στις 10.12.2013, με σχετικό διάταγμα του Οικογενειακό Δικαστηρίου Αμμοχώστου το οποίο εκδόθηκε στην αίτηση Γονικής Μέριμνας με αριθμό 25/2013, ρυθμίστηκε η γονική μέριμνα των πιο πάνω ανηλίκων. Συγκεκριμένα, η φύλαξη και φροντίδα των ανήλικων ανατέθηκε στην Καθ΄ης η αίτηση - μητέρα και παράλληλα ρυθμίστηκε το δικαίωμα επικοινωνίας του Αιτητή - πατέρα με τα πιο πάνω ανήλικα τέκνα των διαδίκων. Με εναρκτήρια αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε από τον Αιτητή στις 26.5.17, επιζητείται η τροποποίηση του διατάγματος επικοινωνίας του όπως και η τροποποίηση του τόπου παραλαβής και επιστροφής των ανηλίκων για σκοπούς πραγματοποίησης της επικοινωνίας. Την ίδια ημέρα, δηλαδή στις 26.5.2017, καταχωρήθηκε από τον Αιτητή η υπό κρίση μονομερής αίτηση με αντικείμενο την τροποποίηση, με προσωρινό διάταγμα, του διατάγματος ημερ. 10.12.2013, ανωτέρω, με σχετικές προτεινόμενες τροποποιήσεις τόσο ως προς το χρόνο πραγματοποίησης της επικοινωνίας όσο και του τόπου παραλαβής και επιστροφής των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων. Η Πρόεδρος του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας-Αμμοχώστου, επιλαμβανομένη της μονομερούς αίτησης, διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ου η αίτηση. Ο Καθ΄ου η αίτηση εμφανίστηκε στη διαδικασία και καταχώρησε, στις 3.7.2017, ένσταση στην οποία περιλαμβάνονται 8 λόγοι ένστασης κατά της έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Τόσο η αίτηση όσο και η ένσταση υποστηρίζονται με τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις των δικηγόρων των διαδίκων. Δεν κρίνω απαραίτητο, για σκοπούς της παρούσας απόφασης, όπως θα διαφανεί κατωτέρω, την πλήρη παράθεση των λόγων ένστασης όπως και την κατ΄ έκταση αναφορά στη μαρτυρία των διαδίκων. Τούτο βεβαίως δεν εκλαμβάνεται ότι το Δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη του το σύνολο της μαρτυρίας η οποία τέθηκε ενώπιόν του με τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθη με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων οι θέσεις και τα επιχειρήματα των οποίων στον βαθμό που είναι απαραίτητα για τους σκοπούς της ενδιάμεσης διαδικασίας, θα απαντηθούν κατωτέρω. Το Δικαστήριο κρίνει απαραίτητο να ασχοληθεί αρχικά με τον ισχυρισμό που προβάλλεται από την Καθ΄ης η αίτηση ότι η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την μονομερή του αίτηση είναι προγενέστερη της ημερομηνίας της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος και της εναρκτήριας αίτησης. Τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα σε σχέση με την εξέταση του πιο πάνω ισχυρισμού έχουν ως ακολούθως. Η εναρκτήρια αίτηση καταχωρήθηκε στις 26.5.
  3. Η μονομερής αίτηση καταχωρήθηκε την ίδια μέρα, ήτοι 26.5.2017 πλην όμως η ένορκη δήλωση η οποία τη συνοδεύει έγινε στις 24.5.
  4. Στη βάση των πιο πάνω το συμπεράσματα το οποίο αναμφισβήτητα εξάγεται είναι ότι η ένορκη δήλωση του Αιτητή είναι προγενέστερη τόσο της μονομερούς αιτήσεως αλλά και το σημαντικό, της καταχώρησης της εναρκτήριας αίτησης, η οποία, ως προλέχθηκε, καταχωρήθηκε στις 26.5.
  5. Το πιο πάνω θέμα έχει απασχολήσει και έχει αντιμετωπιστεί από τη σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση STAVROS HOTEL APARTMENTS

(1994)1 ΑΑΔ 836 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «1. Το διάταγμα εκδόθηκε πάνω στη βάση ένορκης δήλωσης που υπεγράφη περισσότερο από ένα μήνα πριν από την καταχώριση της αγωγής και, βέβαια, της αίτησης για την έκδοσή του. Περιέχει η ένορκη δήλωση ισχυρισμούς ως προς ενδεχόμενες επιπτώσεις συναρτημένες προς την πορεία και την κατάληξη αγωγής ανύπαρκτης και εμφανίζει πρόσωπα ως ενάγοντες και ως εναγόμενους που δεν είχαν αυτή την ιδιότητα τότε. Η αναφορά από τους αιτητές στη Δ.39 θ. 3 των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας σύμφωνα με την οποία κάθε ένορκη δήλωση θα τιτλοφορείται "in the cause or matter in which it is sworn" (βλ. συναφώς και τις ερμηνευτικές διατάξεις των Θεσμών ως προς τους όρους αυτούς), είναι σχετική. Στους Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 24, παράγραφος 1059, (βλ. επίσης Annual Practice
(1958)Τόμος 1, σελ. 922) αναφέρεται νομολογία σύμφωνα με την οποία, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, το Δικαστήρια μπορεί να εκδώσει παρεμπίπτον διάταγμα παρά το ότι ο όρκος δόθηκε πριν από την έκδοση του κλητηρίου, με την προσθήκη όμως πως το Δικαστήριο, σε τέτοια περίπτωση, απαιτεί ανάληψη υποχρέωσης για επανόρκιση και κατάθεση νέας ένορκης δήλωσης. Και εφόσον αναγνωριζόταν τέτοια δυνατότητα εδώ, δεν υπήρχε το υπόβαθρο, δεν ασκήθηκε διακριτική εξουσία από το πρωτόδικο Δικαστήριο, και δεν διασφαλίστηκε η εν καιρώ ένταξη της απαραίτητης μαρτυρίας στο πλαίσιο της αγωγής». Περαιτέρω, στην απόφαση ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΒΑΒΕΛ ΜΠΟΥΤΙΚ ΛΙΜΙΤΕΔ
(1985)1 ΑΑΔ 947 τονίστηκαν σε σχέση με το υπό κρίση θέμα τα πιο κάτω: «.. Στην ίδια όμως απόφαση τονίστηκε πως είναι δυνατή η λήψη υπόψη τέτοιας μαρτυρίας εφόσον ακολουθήσει ο απαραίτητος συσχετισμός της με την αγωγή και η ενσωμάτωση του περιεχομένου στα δεδομένα της. Αναφέρεται συναφώς ότι: «Στους Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 24, παράγραφος 1059, (βλ. επίσης Annual Practice
(1958)τόμος 1, σελ. 922) αναφέρεται νομολογία σύμφωνα με την οποία, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει παρεμπίπτον διάταγμα παρά το ότι ο όρκος δόθηκε πριν από την έκδοση του κλητηρίου, με την προσθήκη όμως πως το Δικαστήριο, σε τέτοια περίπτωση, απαιτεί ανάληψη υποχρέωσης για επανόρκιση και κατάθεση νέας ένορκης δήλωσης». ΄Ετσι η παρούσα περίπτωση διαφοροποιείται. Με νέα ένορκη δήλωση του ημερ. 30/10/95 (δηλαδή μετά την άσκηση της αγωγής) ο ίδιος ο μάρτυς υιοθέτησε και επανέλαβε το περιεχόμενο της δήλωση του ημερ. 21/9/95». Με βάση τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, κρίνονται ότι στην υπό κρίση αίτηση συντρέχουν τα πιο κάτω:
  1. Η ένορκη δήλωση του Αιτητή φέρει ημερομηνία προγενέστερη της καταχώρησης της εναρκτήριας αίτησης.
  2. Δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα τα οποία να καταδεικνύουν ότι στην προκείμενη υπόθεση συντρέχουν εξαιρετικές περιπτώσεις έτσι ώστε στη βάση αυτών το Δικαστήριο να κάνει αποδεκτή την εν λόγω ένορκη δήλωση. Ακόμα όμως και αν θεωρηθεί ότι υφίστανται τέτοιες εξαιρετικές περιπτώσεις δεν ακολουθήθηκε και δεν έγινε εκ μέρους του Αιτητή οποιαδήποτε ενέργεια η οποία να συνιστά ανάληψη της υποχρέωσης του για επανόρκιση και κατάθεσης νέας ένορκης δήλωσης. Τα πιο πάνω αποτελούν επαρκή λόγο για το Δικαστήριο να απορρίψει την παρούσα αίτηση και η οποία συνακόλουθα απορρίπτεται για το λόγο αυτό. Παρά την πιο πάνω κατάληξη το Δικαστήριο θα προχωρήσει εν συντομία να εξετάσει την παρούσα μονομερή αίτηση την οποία, για τους λόγους τους οποίους θα εκτεθούν κατωτέρω, απορρίπτει. Είναι γνωστές οι αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/
  3. Δεν κρίνεται αναγκαία η νομολογιακή παράθεση των εν λόγω αρχών. Εκείνο το οποίο το Δικαστήριο αποφαίνεται στην παρούσα αίτηση είναι ότι δεν θεωρεί εύλογη και δίκαιη την έκδοση τροποποιητικού διατάγματος ως είναι το αίτημα ενώπιον του. Επεξηγείται κατωτέρω η πιο πάνω κρίση. Οι αρχές που τίθενται από το άρθρο 32 για έκδοση προσωρινού διατάγματος θα πρέπει να εξετάζονται και με βάση το νόμο που ρυθμίζει το υπό κρίση θέμα, ο οποίος στην παρούσα υπόθεση είναι ο νόμος που ρυθμίζει τις Σχέσεις Γονέων και Τέκνων Ν. 216/90και συγκεκριμένα το άρθρο 20 του εν λόγω νόμου. Το άρθρο αυτό, προσδίδει εξουσία στο Δικαστήριο για τροποποίηση του οποιουδήποτε διατάγματος ρύθμισης γονικής μέριμνας ανηλίκου εφόσον από την έκδοση του επήλθε μεταβολή των συνθηκών. Είναι γνωστή η αρχή ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας ούτε και προβαίνει σε ευρήματα. Τούτο αποτελεί το αντικείμενο της κυρίως δίκης. Στην παρούσα υπόθεση υπάρχει σε ισχύ οριστικό διάταγμα ρύθμισης του δικαιώματος επικοινωνίας του Αιτητή. Είναι καλώς γνωστό ότι οι αιτήσεις γονικής μέριμνας εξετάζονται και με βάση τη σχετική έκθεση του Τμήματος Ευημερίας η οποία διερευνά την υπόθεση και θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου τις σχετικές παρατηρήσεις και εισηγήσεις του εν λόγω Τμήματος. Επομένως, η διαμόρφωση ενός νέου διατάγματος επικοινωνίας, στη βάση μάλιστα τροποποίησης υφιστάμενου διατάγματος, προϋποθέτει ενάσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου η οποία ασκείται πάντοτε με αποκλειστικό κριτήριο και γνώμονα το συμφέρον των ανηλίκων. Στο παρόν στάδιο, δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιαδήποτε ουσιαστική μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει κατά τρόπο πειστικό εκ πρώτης όψεως, ότι το παρόν διάταγμα λειτουργεί εις βάρος του συμφέροντος των ανηλίκων. Το εάν λειτουργεί εις βάρος της οποιαδήποτε προσωπικής άνεσης των γονέων αυτό δεν είναι θέμα το οποίο εκ προοιμίου υπερφαλαγγίζει το συμφέρον των παιδιών. Περαιτέρω, η αναπροσαρμογή ενός νέου διατάγματος επικοινωνίας στις οποιεσδήποτε νέες συνθήκες, για τις οποίες, ειρήσθω εν παρόδω οι διάδικοι έχουν αντίθετη εκδοχή ως προς τη συνδρομή τους, θα πρέπει ουσιαστικά να λάβει υπόψη την οικογενειακή, εκπαιδευτική και άλλες πτυχές της ζωής των παιδιών, οι οποίες θα αποκρυσταλλωθούν μέσα από την έκθεση του Τμήματος Ευημερίας και επίσης μέσω της προσωπικής συνέντευξης που θα έχει το Δικαστήριο με τα παιδιά των διαδίκων τα οποία θα εκφέρουν τη γνώμη τους προς το Δικαστήριο, όπως προβλέπεται υποχρεωτικά στο άρθρο 6
(3)του Ν. 216/90. Στη βάση όλων των πιο πάνω, το Δικαστήριο είναι απρόθυμο, στο παρόν στάδιο, να διαταράξει την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων για την οποία δεν υπάρχει οποιαδήποτε πειστική μαρτυρία ότι αυτή λειτουργεί εις βάρος του συμφέροντος των παιδιών. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η μονομερής αίτησης ημερ. 26.5.17 απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης σε καμία περίπτωση όμως θα είναι εναντίον της Καθ΄ης η αίτησης. (Υπ.) ......... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.