Η.Α. ν. Π.Σ., Αρ. Αίτησης: 182/15, 25/4/2018

(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν 216/90), στο εξής «ο Νόμος». Με αίτηση που καταχώρησε ο Αιτητής στις 28/9/2015 ζητά την τροποποίηση του διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 2/07/2015 με βάση το άρθρο 38

(1)του Νόμου, έτσι ώστε το ποσό της συνεισφοράς του, για τη διατροφή των τριών ανήλικων τέκνων του, μειωθεί στο ποσό των €300,00 το μήνα. Ειδικότερα επιζητεί από το Δικαστήριο : ''Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται το διάταγμα ημερομηνίας 02/07/2015 το οποίο εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας στην αίτηση υπ΄ αριθμό 165/2014 Δικαιοδοσία Διατροφής, ούτως ώστε το ποσό το οποίο καταβάλλει ο Αιτητής ως συνεισφορά για τη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου Γ.Σ.Α. μειωθεί από το ποσό των €150 στο ποσό των €100 μηνιαίως και από 01/08/2016 από το ποσό των €200 μειωθεί στο ποσό των €100 μηνιαίως, για τη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου Α.Α. μειωθεί από το ποσό των €275 στο ποσό των €100 μηνιαίως και από 01/08/2016 από το ποσό των €300 μειωθεί στο ποσό των €100 μηνιαίως, για τη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου Ε.Α. μειωθεί από το ποσό των €275 στο ποσό των €100 μηνιαίως και από 01/08/2016 από το ποσό των €300 μειωθεί στο ποσό των €100 μηνιαίως.'' Η ακρόαση διεξήχθη με την ανταλλαγή εγγράφως της μαρτυρίας μεταξύ των διαδίκων, με βάση τη νέα Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Από πλευράς Αιτητή, πέραν της δικής του μαρτυρίας για απόδειξη της υπόθεση του κατέθεσε έγγραφη μαρτυρία και η Πρωτοκολλητής του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Η Καθ'ης η αίτηση περιορίστηκε μόνο στη δική της μαρτυρία και μετά από γραπτό αίτημα των δικηγόρων του Αιτητή, αντεξετάστηκε. Ακολούθως οι δικηγόροι και των δυο πλευρών κατέθεσαν, γραπτές αγορεύσεις και το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Στην ένορκο δήλωση του, ο Αιτητής προβάλλει ως λόγο της αιτούμενης τροποποίησης το γεγονός ότι από την ημερομηνία έκδοσης του υφιστάμενου διατάγματος έχουν διαφοροποιηθεί ουσιωδώς οι συνθήκες και τα δεδομένα πάνω στα οποία στηρίχθηκε, γεγονός που καθιστά αναγκαία την τροποποίηση του. Ειδικότερα, αναφέρει ότι ενημερώθηκε από συγγενικά του πρόσωπα, ότι τα ανήλικα τέκνα του Α. και Ε., έπαυσαν να φοιτούν στην Αμερικάνικη Ακαδημία και φοιτούν σε δημόσιο σχολείο. Όπως αναφέρει επιβεβαίωσε το γεγονός αυτό στις 22/09/15 μιλώντας με λειτουργό του Λογιστηρίου της Αμερικάνικης Ακαδημίας. Ως Τεκμήρια Δ-Ε επισύναψε τον κατάλογο της Ακαδημίας με τα ετήσια δίδακτρα για το έτος 2015-16 (Τεκμήριο Δ), ως Τεκμήριο Ε κατάσταση λογαριασμού στην οποία εμφαίνεται ότι έχουν εξοφληθεί τα δίδακτρα της ανήλικης Α. για το ποσό των €6120, αναφορικά με το έτος 2014 και ως Τεκμήριο ΣΤ κατάσταση λογαριασμού στην οποία εμφαίνεται ότι έχουν εξοφληθεί τα δίδακτρα της ανήλικης Ε. για το ποσό των €4.934,37 αναφορικά με το έτος

1. Σημειώνει ότι τα ετήσια έξοδα των ανήλικων τέκνων του Α. και Ε. που αφορούν στο κόστος φοίτησης τους στην Αμερικάνικη Ακαδημία και εξόδων σχετικών με την Ακαδημία, τα οποία κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος διατροφής ανέρχονταν στα €6.470 για την Ανδριάνα (€250 για βιβλία, €100 για σχολική στολή και €6.120 για δίδακτρα) και στα €5.284.37 για την Ε. (€250 για βιβλία, €100 για σχολική στολή και €4.934,37 για δίδακτρα), έχουν εκλείψει. Θέση του είναι ότι κατά την έκδοση του διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 02/07/15, το ποσό αυτών των εξόδων είχε ληφθεί υπόψη και ο ίδιος αγνοούσε ότι οι ανήλικες από τη νέα σχολική χρονιά θα σταματούσαν τη φοίτηση τους στην Αμερικάνικη Ακαδημία, καμία δε αναφορά δεν έγινε στο πρακτικό του Δικαστηρίου κατά την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 02/07/2015 στην αίτηση υπ'αριθμόν 165/14 (Τεκμήριο Ζ). Ισχυρίζεται δε ότι ο λόγος που στο εκδοθέν διάταγμα διατροφής προνοείται αύξηση μετά την πάροδο ενός έτους €100 συνολικά, έγκειται στο γεγονός ότι θα αυξάνονταν τα δίδακτρα της ακαδημίας την επόμενη σχολική χρονιά. Περαιτέρω προς υποστήριξη της αίτησης του αναφέρει ότι ο ανήλικος υιός των διαδίκων Γιώργος πριν την έκδοση του διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 02/07/2015, δεν είχε επικοινωνία μαζί του, ενώ μετά την έκδοση διατάγματος διατροφής, εκδόθηκε διάταγμα επικοινωνίας με τον ανήλικο Γ., το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο Η. Αναφέρει ότι τα έξοδα του ανήλικου Γ. κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος ανέρχονταν στα €405 πλέον €280 ο παιδικός σταθμός (€165) και (€115) τα μαθήματα ποδοσφαίρου και κολύμβησης, καθώς και €30 ετησίως το κόστος για τη σχολική στολή. Ειδικότερα αναφέρει ότι δαπανεί το ποσό €255 μηνιαίως κατά το χρόνο που ο ανήλικος είναι μαζί του, ως κατωτέρω: Διατροφή-Ψώνισμα €100 Ένδυση-Υπόδηση €60 Ψυχαγωγία €60 Μεταφορικά μέσα €20 Ηλεκτρικό ρεύμα, νερό Πετρέλαιο €15 ........... Σύνολο €255 Επιπροσθέτως των ανωτέρω αναφέρει ότι με την έκδοση του εκ συμφώνου διατάγματος αποκλειστικής χρήσης, παραχωρήθηκε στην Αιτήτρια η χρήση της συζυγικής οικίας, επομένως η τελευταία δεν επωμίζεται το κόστος καταβολής ενοικίου ύψους €
2. Επισυνάπτει προς τούτο αντίγραφο του διατάγματος αποκλειστικής χρήσης ημερομηνίας 2/7/15 (Τεκμήριο Θ) και ως Τεκμήριο Ι πιστό αντίγραφο της απάντησης στην Υπεράσπιση στην αίτηση διατροφής υπ'αριθμό 165/14, όπου η Καθ'ης η αίτηση είχε αναφέρει στην παράγραφο 7 ότι κατέβαλλε το ποσό των €350 ως ενοίκιο). Η Πρωτοκολλητής του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας στην έγγραφή μαρτυρία της, κατέθεσε ως Τεκμήρια Α-Δ, πιστό αντίγραφο της αίτησης διατροφής υπ'αριθμό 165/14 (Τεκμήριο Α), πιστό αντίγραφο της υπεράσπισης στην εν λόγω αίτηση (Τεκμήριο Β) και πιστό αντίγραφο της απάντησης (Τεκμήριο Γ), καθώς επίσης και πιστόν αντίγραφο του εκ συμφώνου διατάγματος Διατροφής ημερομηνίας 2/7/15 (Τεκμήριο Δ). Σημειώνεται ότι όλα τα Τεκμήρια που κατάθεσε η Πρωτοκολλητής, τα κατέθεσε και ο Αιτητής στην έγγραφη του μαρτυρία. Η Καθ'ης η Αίτηση στη δική της ένορκο δήλωση ισχυρίζεται ότι η έκδοση του εκ συμφώνου διατάγματος διατροφής στην αίτηση διατροφής υπ'αριθμόν 165/14 στις 2/7/15 επήλθε στα πλαίσια συνολικής διευθέτησης όλων των διαφορών που εκκρεμούσαν μεταξύ των διαδίκων. Σημειώνει προς υποστήριξη της θέσης της, ότι την ίδια μέρα, ήτοι στις 2/7/15 πέραν του διατάγματος διατροφής, εκδόθηκαν εκ συμφώνου διατάγματα γονικής μέριμνας και αποκλειστικής χρήσης. Σημειώνει ότι κατόπιν απαίτησης του Αιτητή αποδέχθηκε όπως οι ανήλικες παύσουν τη φοίτηση τους στην Αμερικάνικη Ακαδημία με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, αφού ο Αιτητής επικαλέστηκε αδυναμία κάλυψης αυτού του κονδυλίου. Όσον αφορά στην επιθυμία του Αιτητή, οι ανήλικες να διακόψουν τη φοίτηση τους στην Αμερικάνικη Ακαδημία, η Καθ'ης η αίτηση αναφέρει ότι ο Αιτητής απείλησε και εκβίασε πολλές φορές στο παρελθόν τις ανήλικες ότι θα σταματούσε τη φοίτηση τους, αν εξακολουθούσαν να αρνιούνται την επικοινωνία μαζί του. Επισημαίνει ότι ουδέποτε υπήρχε πρόθεση συμπερίληψης στο εκδοθέν διάταγμα οποιουδήποτε ποσού που αφορά στα δίδακτρα- βιβλία και στολές της Ακαδημίας στο μηνιαίο ποσό που θα καταβάλλει ο Αιτητής για τα ανήλικα, αφού πρόκειται για εφάπαξ ποσό που πληρώνεται στις αρχές κάθε έτους και η καταβολή του θα πρέπει να καθορίζεται ξεχωριστά κάθε έτος. Τονίζει δε ότι με την αίτηση διατροφής υπ'αριθμό 165/14 διεκδικούσε πολύ περισσότερα ποσά πλέον το ποσό που αντιστοιχούσε στα δίδακτρα των δυο ανήλικων θυγατέρων των ανηλίκων, από το ποσό που τελικά απεδέχθη στα πλαίσια συμβιβασμού της υπόθεσης. Σημειώνει επίσης ότι το προσωρινό διάταγμα που είχε εκδοθεί μετά από ακροαματική διαδικασία διέτασσε όπως ο Αιτητής καταβάλλει πέραν της μηνιαίας διατροφής, το ½ των εκάστοτε διδάκτρων και βιβλίων που αφορούν τη φοίτηση των ανήλικων θυγατέρων των διαδίκων στην Αμερικάνικη Ακαδημία. Στο εν λόγω διάταγμα θα γίνει αναφορά στη συνέχεια. Θέση της Καθ'ης η αίτηση είναι ότι τα όσα ισχυρίζεται ο Αιτητής προς υποστήριξη της Αίτησης του, αφορούν σε γεγονότα τα οποία ίσχυαν πριν ή και κατά τη έκδοση του εκ συμφώνου διατάγματος, τα οποία ο Αιτητής γνώριζε, αυτά δε λήφθηκαν υπόψη κατά τη έκδοση του και καθορίστηκαν με βάση και γνώμονα την ταυτόχρονη έκδοση τόσο της εκδοθέντος διατάγματος διατροφής όσο και των εκ συμφώνου διαταγμάτων αποκλειστικής χρήσης και γονικής μέριμνας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση, βασικά, στηρίζεται στις διατάξεις του άρθρου 38 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90) , διατάξεις οι οποίες ορίζουν πότε επιτρέπεται διαφοροποίηση ενός διατάγματος, και αυτό συμβαίνει όταν μεταβληθούν οι όροι του. Το άρθρο 38 ορίζει τα ακόλουθα: «Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφασή του, ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής.» Σχετική με την ερμηνεία του άρθρου 38 του Ν. 216/90 είναι η απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Χριστοδούλου ν. Ανδρέα Χριστοδούλου

(1993)1 Α.Α.Δ. 195, όπου στη σελ. 201 αναφέρονται τα εξής: «Ο όρος 'αφότου' στο πλαίσιο του άρθρου 38 του Ν. 216/90 δεν αφήνει αμφιβολία ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του διατάγματος και τείνουν να διαφοροποιήσουν το πραγματικό βάθρο στο οποίο στηρίχθηκε η απόφαση της οποίας επιδιώκεται η τροποποίηση, μπορεί να στοιχειοθετήσουν τις προϋποθέσεις για αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος. Διαφορετικά δεν παρέχεται δικαιοδοσία σε Δικαστήριο να αναθεωρήσει την απόφαση ομοβάθμιου Δικαστηρίου.» [Σχετικές αποφάσεις είναι και οι Αριστείδου v. Χρυσάνθου

(1994)1 ΑΑΔ 711, Ζένιου v. Ζένιου

(1998)1 ΑΑΔ 796, Δημητρίου v. Περδίου

(2005)1 (Β) ΑΑΔ 1418]. Στην απόφαση Αντρέου ν. Τσίρου, ΄Εφεση Αρ. 16/2013 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ημερ. 21.12.16 ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Ναθαναήλ ανέφερε τα εξής: ''Το άρθρο 38 ακολουθεί το άρθρο 33 του ιδίου Νόμου, το οποίο καθορίζει ότι οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του, καθώς επίσης και το άρθρο 37 που προνοεί ότι η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου και περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του και, ανάλογα με την περίπτωση, και έξοδα για την εκπαίδευση του. Το άρθρο 38, το οποίο είναι προσδιοριστικό της δυνατότητας τροποποίησης υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, ερμηνεύθηκε σε αριθμό υποθέσεων όπως τις Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1993)1 Α.Α.Δ. 195, Αριστείδου ν. Χρυσάνθου

(1994)1 Α.Α.Δ. 711, Δημητρίου ν. Περδίου

(2005)1 Α.Α.Δ. 1418 και άλλες. Η νομολογία έχει καθορίσει ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του αρχικού διατάγματος είναι δυνατό να ληφθούν υπόψη προς αναθεώρηση του υφιστάμενου διατάγματος. Είναι η μεταβολή των όρων που καθιστά την αρχική απόφαση μεταρρυθμιστέα. Αυτό σημαίνει ότι οιοσδήποτε των διαδίκων που υπόκειται στο αρχικό διάταγμα διατροφής, μπορεί να υποβάλει αίτηση για τροποποίηση είτε προς τα άνω, είτε προς τα κάτω, ή, ακόμη και να επιδιώξει εξ ολοκλήρου τερματισμό της διατροφής, (δέστε σχετικά και τα όσα αναφέρονται στα συγγράμματα του Ε. Κουνουγέρη-Μανωλεδάκη: Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙα, σελ. 144-145, Γιώργου Κουμάντου: Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙ, σελ. 123-125 και Βασίλη Βαθρακοκοίλη: Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο, Γ΄ Έκδοση, σελ. 515-518, που ερμηνεύουν το αντίστοιχο άρθρο 1494 του Αστικού Κώδικα). Ο αιτητής έχει βέβαια το βάρος απόδειξης ότι οι όροι του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής έχουν μεταβληθεί ούτως ώστε να είναι αναγκαία η τροποποίηση του. '' Είναι σαφές ότι το νομικό πλαίσιο που ρυθμίζει το επίδικο ενώπιον μου ζήτημα, ως αυτό προβλέπεται από το άρθρο 38 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου αρ. 216/90 πρέπει να αφορά σε γεγονότα τα οποία προέκυψαν μετά την έκδοση του αρχικού διατάγματος, προσδιοριστικά κατά το χρόνο έκδοση του. Όπως αναφέρει ο Αρεοπαγίτης Β. Βαθρακοκοίλης στο σύγγραμμά του «ΕΡΝΟΜΑΚ» έκδοση 2004, στη σελίδα 796: «Η δυνατότητα του Δικαστηρίου μεταρρύθμισης της απόφασης που καθόρισε τη διατροφή προϋποθέτει μεταβολή των όρων της διατροφής δηλαδή των συνθηκών στις οποίες στηρίχθηκε η απόφαση που ανάγονται στα στοιχεία του περιεχόμενου ή του μέτρου της διατροφής , βάσει των οποίων προσδιορίζεται το ποσό της ή του χρόνου και του τόπου καταβολής. Η μεταβολή, η οποία πρέπει να είναι ουσιώδης.» Επομένως, για τη διαπίστωση ουσιώδους μεταβολής θα πρέπει να συγκριθούν οι συνθήκες του χρόνου άσκησης της μεταρρυθμιστικής αγωγής με αυτά που υπήρχαν κατά το χρόνο έκδοσης της αρχικής απόφασης. Τίθεται επομένως το ερώτημα, κατά πόσο στην εξεταζόμενη υπόθεση υπάρχει μεταβολή των όρων από τότε που εκδόθηκε το διάταγμα του οποίου επιδιώκεται τροποποίηση, ώστε να ενεργοποιείται η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Πρόθεση μου είναι να μη επιβαρύνω την απόφαση με ό,τι δεν είναι σχετικό. Θα επικεντρωθώ στα γεγονότα που ισχυρίζεται ο Αιτητής ότι μεσολάβησαν μετά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής. Σημειώνω ότι οι παράγραφοι 22-27 που αφορούν στις οικονομικές δυνατότητες του Αιτητή, στα έξοδα του και συναφή, δεν θα απασχολήσουν το Δικαστήριο καθώς δεν έχουν μεταβληθεί, ως εμφαίνεται και στην υπεράσπιση του στην αίτηση διατροφής 165/14, την οποία έχει καταθέσει ως Τεκμήριο Γ. Προχωρώ, λοιπόν, να εξετάσω με βάση τη μαρτυρία που είχα ενώπιον μου, καθώς και την επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων, αγνοώντας οτιδήποτε τέθηκε στην ένορκη δήλωση της Καθ'ης η αίτηση στην παράγραφο 10 αναφορικά με την επιστολή που ισχυρίζεται ότι απέστειλε ο Αιτητής στην Αμερικάνικη Ακαδημία, εφόσον κάτι τέτοιο δεν δικογραφήθηκε στις έγγραφές της προτάσεις. Γενικά, το δικαστήριο οφείλει να αγνοήσει μαρτυρία εκτός δικογράφων, η οποία παρείσεφρησε στη δίκη, έστω και χωρίς ένσταση (βλ. Γ. Παπαγεωργίου ν. Λ. Κλάππα

(1991)1 ΑΑΔ, 24, Γ. Παφίτη κ.ά. ν. Π. Κουκουρή κ.ά.

(1992)1 ΑΑΔ, 1154, Ε. Βραχίμη ν. Π. Κουλουμπρή

(1992)1 ΑΑΔ 836, Μ. Παπακόκκινου κ.ά. ν. Μ. Θεοδοσίου

(1991)1 ΑΑΔ 379, Ερμογένης Χριστοδούλου ν. Γ. Περικλέους

(1998)1 ΑΑΔ 1122). Εν προκειμένω, ο Αιτητής επιζητεί την τροποποίηση του διατάγματος διατροφής μόλις μετά την πάροδο 2½ μηνών από την έκδοση του αρχικού διατάγματος, προβάλλοντας τα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω ως προς τη μεταβολή των συνθηκών, βάσει των οποίων εκδόθηκε το υπό κρίση εκ συμφώνου διάταγμα, ημερομηνίας 02/07/

1. Ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι απεδέχθη το εκ σύμφωνου διάταγμα στις 2/7/15 αγνοώντας ότι οι ανήλικες Ανδριάνα και Ελεάνα θα τερματίσουν τη φοίτηση τους στην Αμερικάνικη Ακαδημία, παρέμεινε μετέωρος και αστήρικτος, και εξηγώ: Με βάση το προσωρινό διάταγμα διατροφής το οποίο εξεδόθη μετά από ακροαματική διαδικασία από αδελφή δικαστή, ο Αιτητής διατασσόταν να καταβάλλει το ποσό των €640 μηνιαίως (€220 για την Α., €220 Ε. και €200 για το Γ.), πέραν αυτού του ποσού διατασσόταν να καταβάλλει το ½ κατ' έτος του ποσού των διδάκτρων και των βιβλίων των ανηλίκων Α. και Ε. Ενδεικτικά αναφέρω ότι το ποσό των διδάκτρων και των βιβλίων κατ' εκείνη την περίοδο ανέρχονταν συνολικά για την Α. στα €6.370 και για την Ε. στα €4.834,37, ήτοι ο Αιτητής ήταν επιφορτισμένος πέραν της καταβολής του ποσού των €640 να καταβάλλει ετησίως το ποσό των €5.602 (€5602÷12= €466,83), σύνολο €1106.83 μηνιαίως. Σημειώνεται ότι κατά την αντεξέταση της Καθ'ης η αίτηση κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1, η απόφαση του Δικαστηρίου, αναφορικά με το προσωρινό διάταγμα, εφόσον το διάταγμα που είχε κατατεθεί από την Καθ'ης η αίτηση στην έγγραφη της μαρτυρία, ήταν λανθασμένο. Εύλογα επομένως γεννάται το ερώτημα γιατί η Καθ'ης η αίτηση να αποδεχθεί το εκ συμφώνου διάταγμα στο ποσό που καθορίστηκε συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων της Ακαδημίας, ως ο Αιτητής ισχυρίζεται, επωμιζόμενη ένα ιδιαίτερα μεγάλο κόστος μόνη της, όταν στο προσωρινό διάταγμα υπήρχε σαφής πρόνοια για τα δίδακτρα πέραν του ποσού της διατροφής; Η θέση της Καθ'ης η αίτηση, η οποία καταγράφεται με το πλέον εμφαντικό τρόπο, είναι ότι απεδέχθη το ποσό των €700 συνολικά για τον πρώτο χρόνο έκδοσης του διατάγματος και μετά την πάροδο ενός έτους την αύξηση του στα €800 στα πλαίσια συνολικής διευθέτησης όλων των διαφορών των διαδίκων με την ταυτόχρονη έκδοση και των δυο άλλων εκ συμφώνου διαταγμάτων. Σε καμία δε περίπτωση δεν θα αποδεχόταν αυτό το ποσό αν συμπεριλαμβάνονταν και τα δίδακτρα της Ακαδημίας, αφού τόσο στην αίτηση της με την οποία διεκδικούσε πολύ μεγαλύτερα ποσά αλλά και στο εκ συμφώνου προσωρινό διάταγμα είχε εξασφαλίσει πολύ μεγαλύτερο ποσό και υπήρχε σαφής πρόνοια για τα δίδακτρα της Ακαδημίας. Η θέση της παρέμεινε σταθερή και κατά την αντεξέταση ότι δεν θα μπορούσε η ίδια να επωμιστεί εξ ολοκλήρου το κόστος φοίτησης των ανηλίκων στην Ακαδημία. Τόνισε ότι ήταν απαίτηση του Αιτητή οι ανήλικες να τερματίσουν τη φοίτηση τους στην Αμερικάνικη Ακαδημία, εφόσον ο ίδιος δεν μπορούσε να επωμιστεί το κόστος. Η θέση επίσης του Αιτητή ότι στο εκδοθέν διάταγμα προβλέπεται αύξηση του υφιστάμενου ποσού μετά την πάροδο ενός έτους κατά €100 συνολικά ( από €25 για την Α. και Ε. αντίστοιχα και €50 για τον Γ.) λόγω αύξησης των διδάκτρων της Ακαδημίας, δεν μπορεί να ευσταθήσει, εφόσον η αύξηση αφορά και στον ανήλικο Γ. ο οποίος δεν φοιτά στην Ακαδημία. Η οποία αύξηση ειρήσθω εν παρόδω συμποσούται στο διπλάσιο ποσό της αύξησης που αφορά στην Α. και Ε. Εν πάση δε περιπτώσει η αύξηση κατά €50 συνολικά για τις ανήλικες θυγατέρες των διαδίκων, ήτοι €600 ετησίως είναι δυσανάλογη με το ιδιαίτερα αυξημένο κόστος των διδάκτρων τους. Επισημαίνεται επίσης ότι με βάση το Τεκμήριο Δ που κατέθεσε ο Αιτητής στην έγγραφη μαρτυρία του και αφορά στον κατάλογο με τα ετήσια δίδακτρα της Ακαδημίας για το έτος 2015-16 αναφέρεται ότι οι όλοι οι υφιστάμενοι μαθητές της Ακαδημίας πρέπει να εγγραφούν για την επόμενη χρονιά περί τα τέλη Μαΐου και συγκεκριμένα στις 30/5/14, καταβάλλοντας το ποσό των €800 ως προκαταβολή. Στα τεκμήρια Ε και Στ που κατέθεσε εμφαίνεται η πληρωμή της προκαταβολής για το σχολικό έτος 2014-
2. Παρά το γεγονός ότι ο Αιτητής διατείνεται ότι αγνοούσε ότι οι ανήλικες θυγατέρες του δεν φοιτούσαν από την επόμενη σχολική χρονιά στην Αμερικάνικη Ακαδημία, ισχυρισμό επί του οποίου στηρίζει ουσιαστικά την Αίτηση του, παρέλειψε να προσκομίσει απόδειξη στην οποία να εμφαίνεται η πληρωμή της προκαταβολής για την επόμενη σχολική χρονιά, ως οι κανονισμοί της Ακαδημίας προνοούν. Εν πάση δε περιπτώσει εφόσον στο προσωρινό διάταγμα υπήρχε σαφής πρόνοια για υποχρέωση του να καταβάλλει το ½ των διδάκτρων της Ακαδημίας, πέραν της υποχρέωσης του για διατροφή, όφειλε να μεριμνήσει όπως δηλωθεί στο πρακτικό ημερομηνίας 02/07/2015 ότι το ποσό στο οποίο εκ συμφώνου κατέληξαν, συμπεριλαμβάνει και το κόστος των διδάκτρων της Ακαδημίας ως ο ισχυρισμός του, κάτι που δεν έπραξε. Ο Αιτητής ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το διάταγμα πρέπει να τροποποιηθεί, γιατί κατά την έκδοση του δεν είχε επικοινωνία με τον ανήλικο υιό του Γ. ενώ τώρα έχει, επισυνάπτει δε προς τούτο το διάταγμα επικοινωνίας με τον ανήλικο. Σημειώνεται ότι το διάταγμα επικοινωνίας με τον ανήλικο Γ. εκδόθηκε την ίδια μέρα με το διάταγμα διατροφής που επιδιώκει με την υπό εξέταση αίτηση να τροποποιήσει ο Αιτητής. Δεν αφορά επομένως σε γεγονότα τα οποία προέκυψαν μετά την έκδοση του διατάγματος ή γεγονότα τα οποία δεν είχαν ληφθεί υπόψη κατά την έκδοση του. Επισημαίνεται επίσης ότι στο ίδιο διάταγμα καθορίζεται και η επικοινωνία του και με τις θυγατέρες του, με όχι τόσο ουσιαστικές διαφοροποιήσεις. Ωστόσο ο Αιτητής επιλέγει να αναφερθεί μόνο ως προς τον ανήλικο Γ. και όχι στις θυγατέρες του, αναλύοντας τα έξοδα που δαπανεί για τον τελευταίο καθ'οσον χρόνο είναι μαζί του, χωρίς ωστόσο να προσκομίζει καμία απόδειξη. Είναι σημαντικό περαιτέρω να αναφερθεί ότι ακόμα και αν τα διατάγματα εκδόθηκαν ταυτόχρονα, γεγονός που ο Αιτητής όφειλε να λάβει υπόψη στον καθορισμό διατροφής, το εξαιρετικά σύντομο διάστημα που καταχώρησε την αίτηση τροποποίησης ήτοι μόλις 2 ½ από την έκδοση του εκ συμφώνου διατάγματος, ουδόλως τον βοηθά εφόσον τα έξοδα του ανηλίκου ακόμα δεν είχα αποκρυσταλλωθεί. Παραθέτω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το Σύγγραμμα Αστικός Κώδιξ των Γεωργιάδη- Σταθόπουλου: ''Η υποχρέωση διατροφής του ανήλικου τέκνου είναι ανεξάρτητη από δικαίωμα και την υποχρέωση επιμέλειας του τέκνου, τη γονική μέριμνα ή το δικαίωμα επικοινωνίας.'' Τέλος ο Αιτητής προβάλλει τον ισχυρισμό ότι από την έκδοση του διατάγματος διατροφής, η Καθ'ης η αίτηση δεν επωμίζεται το ποσό των €350 για ενοίκιο, εφόσον της παραχωρήθηκε η αποκλειστική χρήση της συζυγικής οικίας, γεγονός που αυξάνει τα μηνιαία της εισοδήματα. Σημειώνεται και πάλι ότι το εκ συμφώνου διάταγμα με το οποίο παραχωρήθηκε η χρήση της οικίας στην Καθ'ης η αίτηση, εκδόθηκε την ίδια μέρα με το διάταγμα διατροφής. Ως εκ τούτου δεν μπορεί με κανένα τρόπο να θεωρηθεί ως γεγονός το οποίο ανέκυψε μετά την έκδοση του διατάγματος διατροφής. Όπως διαπιστώνεται επίσης από το Τεκμήριο Α που αφορά στην αίτηση διατροφής υπ'αριθμό 165/14, το οποίο ο ίδιος ο Αιτητής κατέθεσε, η Καθ'ης η αίτηση δεν συμπεριέλαβε το ποσό του ενοικίου στα μηνιαία έξοδα. Παραθέτω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το Σύγγραμμα Αστικός Κώδιξ των Γεωργιάδη- Σταθόπουλου σελ 769: ''Η μεταβολή των όρων διατροφής πρέπει να είναι ουσιώδης και να επήλθε σε χρόνο μεταγενέστερο από εκείνον που καθορίζει η απόφαση ή η «ρυθμιστική σύμβαση» ως χρόνο έναρξης της διατροφής, και μάλιστα σε χρόνο τόσο μεταγενέστερο ώστε να μην ήταν δικονομικά δυνατόν σ΄ εκείνον που ζητεί τη μεταρρύθμιση να προβάλλει τη μεταβολή στην αρχική δίκη.'' (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Η Καθ'ης η αίτηση κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης της, μου δημιούργησε καλή εντύπωση. Η προφορική της μαρτυρία συνάδει με τις έγγραφες της προτάσεις και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων οι οποίες δεν είναι αρκετές για να πλήξουν την αξιοπιστία της, όπως πχ αν τα δίδακτρα της Ακαδημίας καταβάλλονταν εφάπαξ ή σε δόσεις. Απαντούσε στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν με ηρεμία, άνεση, αμεσότητα και σαφήνεια. Αποδέχομαι την μαρτυρία της ως αξιόπιστη και κατ' επέκταση ως τέτοια που εκφράζει την αληθινή όψη των γεγονότων. Με απόλυτα φυσικό τρόπο προέβη σε αφήγηση των γεγονότων, χωρίς σε κανένα στάδιο να κλονιστεί η αξιοπιστία της κατά το στάδιο της αντεξέταση της. Ήταν κατηγορηματική και συνεπής στη μαρτυρία της καθ' όλη τη διάρκεια της εξέτασης ενώπιον του δικαστηρίου. Δεν έχω καμία δυσκολία να αποδεχτώ τις θέσεις και την εκδοχή της, ο λόγος της, προς υποστήριξη τους, υπήρξε ειλικρινής, απλοϊκός και πηγαίος. Κατά την αντεξέταση της ήταν αισθητή η συναισθηματική φόρτιση που την διακατείχε καθώς και η ''συναισθηματική κόπωση'' από τις ατέρμονες δικαστικές διαδικασίες μεταξύ των διαδίκων. Ενόψει των πιο πάνω, τα όσα υποστήριξε ο Αιτητής για μεταβολή των όρων στους οποίους βασίστηκε η έκδοση του επίδικου διατάγματος δεν υποστηρίζουν το αίτημα του, αντίθετα επενεργούν αρνητικά προς το σκοπό αυτό. Ο Αιτητής φέρει το βάρος απόδειξης ότι ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 38 του Ν. 216/
3. Παραθέτω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, στην υπόθεση Πάμπος Ζένιου ν. Νέδης Ζένιου

(1998)1 ΑΑΔ 796: 'Το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Έκρινε πως θα έπρεπε να είχαν φανεί περιστάσεις που θα δικαιολογούσαν παρέμβαση, μεταγενέστερες της έκδοσης του αρχικού διάταγματος. Όπως κρίθηκε και στην περίπτωση του άρθρου 38 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90) στην υπόθεση Χλ. Χριστοδούλου ν. Α. Χριστοδούλου

(1993)1 Α.Α.Δ. 195. Διαφορετικά θα παραβιαζόταν το δεδικασμένο που παράχθηκε. Και η διαδικασία, ενόψει και της υπόθεσης Orphanides v. Michaelides

(1968)1 C.L.R. 295, θα ισοδυναμούσε με αναψηλάφηση της πρώτης δίκης, έξω και πέραν από τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου. Η απόδειξη της μεταβολής των περιστάσεων βάρυνε τον εφεσείοντα, απέτυχε να την αποδείξει και σ' αυτή την τελευταία κρίση επικεντρώθηκε η έφεση. '' ( Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Στην απόφαση Άντρη Αντρέου και Ιωάννη Τσίρου, ΄Εφεση αρ 16/2013, 21.12.16, αναφέρθηκε: ''Ο αιτητής έχει βέβαια το βάρος απόδειξης ότι οι όροι του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής έχουν μεταβληθεί ούτως ώστε να είναι αναγκαία η τροποποίηση του.'' Στην Z. Alibrahim v. A. Στυλιανού,

(2008)1Β ΑΑΔ 1294, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση για λύση του γάμου, επειδή ο εφεσίβλητος σύζυγος που είχε το βάρος απόδειξης της αίτησης του διαζυγίου, δεν απέδειξε τα συστατικά στοιχεία του λόγου διαζυγίου που επικαλείτο. Ο Αιτητής έχοντας το βάρος απόδειξης της μεταβολής των όρων βάσει των οποίων εκδόθηκε το εκ συμφώνου διάταγμα ημερομηνίας 02/07/2015, απέτυχε να το πράξει για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω. Υπό το φως των πιο πάνω, ο Αιτητής δεν απέδειξε την απαίτηση του για μείωση της συνεισφοράς του για τη διατροφή των ανήλικων τέκνων του, όπως αυτή καθορίστηκε στο επίδικο διάταγμα. Κατ'ακολουθίαν, η εξεταζόμενη αίτηση απορρίπτεται. Ενόψει της κατάληξης μου, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Καθ'ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........................ Μ.Χ. Κάιζερ, Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο