Ε.Π ν. Κ.Χ, Αρ. Αίτησης: 38/12, 29/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2018:14 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Γ. Αντωνιάδη, Δ.Οικ.Δ. Αρ. Αίτησης: 38/12 Μεταξύ: Ε.Π, από τη Λεμεσό ΑΙΤΗΤΗ και Κ.Χ (ΑΔΤ ΧΧΧΧΧ9970), από τη Λεμεσό ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ ----------------------- Αίτηση ημερομηνίας 01/02/17 για αστική καταφρόνηση του Δικαστηρίου. Ημερομηνία: 29 Μαΐου 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή : κ. Χ. Τιμοθέου Για την Καθ' ης η αίτηση: κ Γ. Λουϊζίδης) Καθ' ης η αίτηση : παρούσα Π Ο Ι Ν Η Μετά από ακρόαση της αίτησης παρακοής ημερομηνίας 01/02/2017, η Καθ' ης η Αίτηση βρέθηκε ένοχη για ηθελημένη παρακοή του διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 20/10/
- Τα γεγονότα που περιβάλουν την παρούσα υπόθεση έχουν εκτεθεί με λεπτομέρεια στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19/03/2018 και μπορούν να συνοψιστούν για σκοπούς ποινής στο ότι η Καθ' ης η Αίτηση χωρίς να προβάλλει κανένα πειστικό λόγο αρνείτο μέχρι τις 25/05/2018 να μεταβιβάσει επ' ονόματι του Αιτητή το ½ μερίδιο που κατέχει μέχρι σήμερα επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 1ΧΧΧΧΧ5, Φ/Σχέδιο 54/35, Τεμάχιο 1ΧΧΧΧΧ4, στην οδό ΧΧΧΧΧ αρ. 1 περιοχή Αγ. Αθανασίου στη Λεμεσό, παρακούοντας το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/10/
- Σε αντάλλαγμα θα κατέβαλλε ο Αιτητής το ποσό των €230,000 πλέον τόκους. Σήμερα ο δικηγόρος της Καθ' ης η αίτηση ανέφερε στο Δικαστήριο ότι το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη του το λευκό ποινικό μητρώο της Καθ' ης η αίτηση ότι δεν έχει προηγούμενα καταδικαστεί σε καμία ποινή και ότι είναι εν ενεργεία δικηγόρος στη Λεμεσό και τυχόν τιμωρία της Καθ' ης η αίτηση με ποινή φυλάκισης θα εξέθετε ανεπανόρθωτα τόσο προσωπικά όσο και για το επαγγελματικό της μέλλον. Αναφέρθηκε στις συνθήκες που έγινε η παρακοή του διατάγματος από την Καθ' ης η αίτηση όταν αρχικά καλέστηκε από τον Αιτητή στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού για την μεταβίβαση του πιο πάνω ακινήτου αναφέροντας ως δικαιολογία την ενδιάμεση αίτηση που καταχώρησε για διόρθωση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/10/2016 και η οποία ενδιάμεση αίτηση εκκρεμούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο της παρακοής. Υποστήριξε ότι η Καθ' ης η αίτηση μετά που ξεκαθάρισε το πεδίο και μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19/3/2018 που κρίθηκε ένοχη ηθελημένης παρακοής με επιστολή της ημερομηνίας 18/5/2018 κάλεσε τον Αιτητή να προσέλθει στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού στις 25/5/2018 και ώρα 8:30π.μ. για να γίνει η μεταβίβαση του μεριδίου επ' ονόματι του αφού και αυτός ταυτόχρονα θα της κατέβαλε το οφειλόμενο ποσό πλέον τόκους μέχρι 30/1/2017 ήτοι ποσό €230.000 από το υπόλοιπο της απόφασης πλέον €2.597.- νόμιμο τόκο μέχρι 30/1/
- Περαιτέρω ο δικηγόρος της Καθ' ης η αίτηση επικαλέστηκε στο Δικαστήριο ότι ο αιτητής με επιστολή του 22/5/2017 πληροφόρησε την καθ' ης η αίτηση ότι θα παραστεί στο κτηματολόγιο στις 25/5/2018 δια αντιπροσώπου του και ότι είναι πρόθυμος να της καταβάλει το ποσό των €170,000.- χαριστικά προς ολοκλήρωση της μεταβίβασης του ½ του ακινήτου που περιγράφεται ανωτέρω. Σε ότι αφορά τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να χρησιμοποιεί τιμωρητικά μέσα του ποινικού δικαίου για τον πειθαναγκασμό οποιουδήποτε προσώπου σε συμμόρφωση προς απόφαση ή διαταγή του, καθώς επίσης και τη διαδικασία ή τις δικονομικές διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 του Ν.14/60, επισημαίνω τα πιο κάτω: Το άρθρο 42 του Ν.14/60 περιέχει το ουσιαστικό, το δικαιοδοτικό δίκαιο και προβλέπει: «
- Τηρουμένου οποιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού κάθε δικαστήριο θα έχει εξουσία να εξαναγκάζει σε υπακοή προς οποιοδήποτε διάταγμα που εκδόθηκε από αυτό, το οποίο διατάζει ή απαγορεύει την εκτέλεση οποιασδήποτε πράξης, με πρόστιμο ή φυλάκιση ή μεσεγγύηση πραγμάτων. Και το δικαστήριο δύναται επιπρόσθετα να επιδικάσει στο πρόσωπο προς το συμφέρον του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα τέτοιο ποσό υπό μορφή αποζημίωσης, όπως το δικαστήριο δύναται να θεωρήσει πρέπον.» Είναι φανερό από τις πρόνοιες του άρθρου 42 του Ν.14/60, πως τα μέσα εξαναγκασμού σε υπακοή προς διάταγμα του Δικαστηρίου είναι: (α) πρόστιμο ή (β) φυλάκιση ή (γ) μεσεγγύηση πραγμάτων. Η Διάταξη 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας πραγματεύεται αποκλειστικά το διαδικαστικό, το δικονομικό δίκαιο. Τονίστηκε στην υπόθεση Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas
(1989)1 Α.Α.Δ. 750, 761-762, ότι η πολιτική διαδικασία για ανυπακοή διατάγματος έχει δύο σκοπούς: (ι) τον πειθαναγκασμό σε υπακοή και (ιι) την τιμωρία του παραβάτη, και πως τα μέσα για την αντιμετώπιση της παρακοής διατάγματος είναι: (ι) η έκδοση εντάλματος δέσμευσης, (ιι) η έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης πραγμάτων, και (ιιι) η επιβολή προστίμου. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την πιο πάνω υπόθεση Krashias, σελ. 761-762: «Η πολιτική διαδικασία για ανυπακοή διατάγματος έχει δύο σκοπούς, όπως υποδείχθηκε στην Enfield NVC v. Mahoney
(1983)2 All E.R. 901 (CA). (α) τον πειθαναγκασμό σε υπακοή και (β) την τιμωρία του παραβάτη. Είναι γεγονός ότι η Δ.42Α προβλέπει μόνο δύο διαδικαστικά μέσα για την αντιμετώπιση της παρακοής διατάγματος:
(1)Την έκδοση εντάλματος δέσμευσης (writ of attachment) και
(2)Την έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης πραγμάτων (writ of sequestration). Το ένταλμα δέσμευσης αποβλέπει κυρίως στον περιορισμό του ατόμου. Διασαφηνίζεται όμως στον κ. 6 της Δ.42Α ότι αυτή δεν είναι η μόνη κύρωση που μπορεί να επιβάλει το δικαστήριο. Παρέχεται διακριτική ευχέρεια για την τιμωρία του παραβάτη με πρόστιμο αντί της καταδίκης του σε φυλάκιση. Συνεπώς η εκτίμηση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η διαδικασία για την έκδοση εντάλματος δέσμευσης συναρτάται κυρίως με τις περιπτώσεις εκείνες που επιδιώκεται η φυλάκιση φυσικού προσώπου, είναι εσφαλμένη. Το ένταλμα δέσμευσης αποτελεί το διαδικαστικό μέσο για την τιμωρία φυσικών και νομικών προσώπων που παραβαίνουν διατάγματα του δικαστηρίου με την επιβολή προστίμου ή φυλάκισης.» Η συμμόρφωση προς τα διατάγματα των Δικαστηρίων είναι ύψιστης σημασίας για την ομαλή λειτουργία ενός πολιτισμένου κράτους. Η νομολογία τόνισε επανειλημμένα τη μεγάλη σοβαρότητα των υποθέσεων παρακοής δικαστικών διαταγμάτων. Όπως λέχθηκε στην πρόσφατη απόφαση Μιχαηλίδης ν. Poliakova (Αρ. 2)
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1007: «Η νομολογία έχει προδιαγράψει με σαφήνεια, διαχρονικότητα και εξαντλητικά, ότι η παρακοή διαταγμάτων δικαστηρίου καταστρατηγεί την ίδια τη βάση του συστήματος και την καλή και απρόσκοπτη λειτουργία και απονομή της ίδιας της δικαιοσύνης. Υποσκάπτει την εξουσία του Δικαστηρίου γι' αυτό και η πρέπουσα, κατά κανόνα, τιμωρία είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Μπορεί να γίνει αναφορά σε υποθέσεις όπως τις Safarino Shoe Industry v. Sunshoes Ltd
(1984), 1 C.L.R. 738, Helen Anastasiou Kay v. The Municipality of Larnaca
(1982)2 C.L.R. 236 και Krashias Shoe Factory v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler K.G.
(1989)1 Α.Α.Δ. 750, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Η υπακοή στα διατάγματα του Δικαστηρίου αποτελεί το θεμέλιο λίθο του κράτους δικαίου. Όταν δε η ανυπακοή αποβλέπει στην προσκόμιση οικονομικών ωφελημάτων η τιμωρία πρέπει να είναι τέτοια ώστε όχι μόνο να στιγματίζει την πράξη, αλλά ταυτόχρονα να καταδεικνύει με τρόπο πρακτικό ότι δεν συμφέρει.» Στην Houssein Halin v. Naime Timor κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 424, το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση εναντίον της παρακοής σημείωσε ότι τα διατάγματα των Δικαστηρίων πρέπει να τηρούνται και να υπάρχει συμμόρφωση με αυτά, σε εκείνη δε την παρακοή το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε επιβάλει ποινή φυλάκισης των 30 ημερών, την οποία το Εφετείο χαρακτήρισε ως επιεικέστατη. Στα πλαίσια του οικογενειακού δικαίου πρόσφατα στην υπόθεση Μαρία Μαυρονικόλα ν. Αντυ Ξάνθου, Έφεση αρ. 9/09, ημερ. 24.2.11, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο απέρριψε έφεση εναντίον της πρωτόδικης κρίσης με την οποία η εφεσείουσα είχε βρεθεί ένοχη παρακοής διότι αμέλησε να παραδίδει τα ανήλικα παιδιά του ζεύγους στις συμφωνηθείσες ώρες και μέρες στον πατέρα, χαρακτήρισε δε την πρωτόδικη εφεσιβληθείσα ποινή των €2.000 πρόστιμο, ως ουσιασιτκά επεική, εφόσον η καταφρόνηση της Δικαστικής διαταγής μπορούσε να αντιμετωπισθεί με διαφορετικής φύσεως ποινή. Δεν υπήρχε όμως επί αυτού αντέφεση και έτσι το Εφετείο δεν ασχολήθηκε περαιτέρω με το θέμα.» Έχει επίσης νομολογηθεί ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δε συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή. Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής. (Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 240 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Α. Ευαγόρου
(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Έχω εστιάσει την προσοχή μου στα γεγονότα που καλύπτουν την παρούσα υπόθεση, έχοντας κατά νουν ότι τα γεγονότα κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης συνιστούν κατά πάγια νομολογία αποφασιστικό παράγοντα στην προσπάθεια ανίχνευσης της σοβαρότητας ενός αδικήματος. Ό,τι παραμένει ως ουσιαστικό γεγονός είναι πως η Καθ΄ ης η Αίτηση χωρίς ουσιαστικό λόγο αρνείτο μέχρι τις 25/05/2018 να μεταβιβάσει επ' ονόματι του αιτητή το ½ μερίδιο που κατέχει μέχρι σήμερα επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 1ΧΧΧΧΧ5, Φ/Σχέδιο 54/35, Τεμάχιο 1ΧΧΧΧΧ4, στην οδό ΧΧΧΧΧ αρ. 1 περιοχή Αγ. Αθανασίου στη Λεμεσό, ως το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/10/2016. Στις 25/5/18 όμως κάλεσε τον Αιτητή στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού για να συμμορφωθεί προς το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/10/2016 και αντιμετώπισε την άρνηση του Αιτητή ο οποίος για δικούς του λόγους που δεν εμφαίνονται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/10/2016 πρότεινε την πληρωμή μικρότερου ποσού προς εξόφληση των υποχρεώσεων του. Η επιθυμία της Καθ' ης η αίτηση να συμμορφωθεί έστω και αργοπορημένα με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/10/2016 δεν μπορεί να αφήνει στο Δικαστήριο καμία αμφιβολία ότι η ποινή που θα επιβληθεί δεν πρέπει να είναι η αυστηρότερη που προβλέπεται στο νόμο. Αναφορικά με ισχυρισμούς του δικηγόρου της Καθ' ης η αίτηση για κατάχρηση της διαδικασίας από μέρους του Αιτητή, ως επίσης και ισχυρισμούς του δικηγόρου του Αιτητή περί του αντιθέτου το Δικαστήριο κρίνει ότι η διαδικασία μέχρι την επιβολή της ποινής έχει εξελιχθεί ομαλά. Η επιμέτρηση της ποινής είναι διαδικασία εξισορρόπησης όλων των σχετικών στοιχείων: γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, προσωπικών συνθηκών του κατηγορούμενου και μέγιστης ποινής που προνοείται από το νόμο. Έχω εξετάσει και λάβει υπόψη μου όλα όσα ο δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση ανέφερε και μελέτησα με προσοχή όλα τα ενώπιον μου δεδομένα. Μεταξύ αυτών τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις της Καθ' ης η Αίτηση ως έχουν εκτεθεί πιο πάνω καθώς και το λευκό της ποινικό μητρώο. Λαμβάνοντας υπόψη, πάντα μέσα στα πλαίσια των αρχών που έχω εκθέσει πιο πάνω, τη σοβαρότητα του αδικήματος, τη συμπεριφορά που η Καθ' ης η Αίτηση επέδειξε από την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 19/03/2018 μέχρι σήμερα, καταλήγω ότι η ενδεδειγμένη υπό τις περιστάσεις ποινή είναι αυτή της επιβολής προστίμου. Ασκώντας κάθε δυνατή επιείκεια, καταδικάζω την Καθ' ης η Αίτηση σε πρόστιμο €1.000.- (χιλίων ευρώ). (Υπ.) ............. Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ.Οικ.Δ. /ΘΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο