T.S. ν. Δ.Α., Αρ. Αίτησης: 52/17, 30/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2018:15 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Χρήσης Οικογενειακής Στέγης ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τουμαζή, Π. Οικ. Δικ. Αρ. Αίτησης: 52/17 Μεταξύ: T.S. , από τη Λεμεσό Αιτήτριας και Δ.Α. , από τη Λεμεσό Καθ΄ου η ίτηση -------------- Mονομερής αίτηση ημερ. 11.12.17 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30 Μαϊου, 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κος Π. Μπενάκης Για τον Καθ'ου η αίτηση: κα Κ. Σταύρου με κα Παναγιώτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Oι διάδικοι τέλεσαν πολιτικό γάμο στις 10.7.2002 και εκκλησιαστικό γάμο στις 21.6.
- Από το γάμο τους απέκτησαν ένα παιδί, τον XXXXX, που γεννήθηκε στις 24.9.
- Οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση, αλλά ζουν κάτω από την ίδια στέγη. Η Αιτήτρια, με την κυρίως αίτηση και με την υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση, ζητά διάταγμα αποκλειστικής χρήσης της οικογενειακής στέγης και απαγόρευση του Καθ'ου η αίτηση να εισέρχεται στην οικογενειακή στέγη. Δεν εκδόθηκε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς. Το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της αίτησης. Ο Καθ'ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως συνοδευόμενη από ένορκο δήλωση. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν και οι δύο δικηγόροι ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις. Η Αιτήτρια, στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, αναφέρει τα εξής: H συμβίωση τον τελευταίο ένα χρόνο με τον Καθ'ου η αίτηση είναι προβληματική λόγω της συμπεριφοράς και του χαρακτήρα του. Ο Καθ'ου η αίτηση είναι βίαιος, επιθετικός και εριστικός απέναντι της. Καθημερινά υπάρχουν μεταξύ τους καυγάδες. Το Νοέμβριο του 2017 ο Καθ'ου η αίτηση άρχισε να την απειλεί ότι εάν ζητήσει διαζύγιο ή τον εκδιώξει από τη συζυγική εστία, θα την σκοτώσει, με αποτέλεσμα αυτή και το ανήλικο τέκνο της να ζουν σε ένα κλίμα τρομοκρατίας, έντασης και αγωνίας, φοβούμενοι για τη ζωή τους. Ο Καθ'ου η αίτηση συνεχώς της ασκεί ψυχολογική βία και πίεση και βρίσκεται σε πολύ κακή ψυχολογική κατάσταση. Όλη αυτή η κατάσταση έχει αρνητικές επιπτώσεις και στο ανήλικο. Η συζυγική εστία στον Άγιο Αθανάσιο Λεμεσού, η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του Καθ'ου η αίτηση, έχει αποκτηθεί με κοινά λεφτά και δάνειο μετά την τέλεση του γάμου τους και συγκεκριμένα το
- Η ίδια είναι Ουκρανή υπήκοος και απέκτησε και την Κυπριακή υπηκοότητα. Δεν έχει κανένα περιουσιακό στοιχείο στην Κύπρο ή συγγενικά της πρόσωπα και το ανήλικο τέκνο τους θα είναι δύσκολο να μετακινηθεί από το γνώριμο περιβάλλον της οικογενειακής στέγης. Αντίθετα, ο Καθ'ου η αίτηση έχει εισοδήματα και τη δυνατότητα να εξεύρει και ενοικιάσει άλλη στέγη, όμως για καθαρά εκδικητικούς λόγους δεν το κάνει και έχει σκοπό να την εκδιώξει από τη συζυγική εστία. Εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, ο Καθ'ου η αίτηση θα συνεχίσει να διαμένει στη συζυγική εστία και θα συνεχίσει τις απειλές και τη ψυχολογική βία, με απρόβλεπτες συνέπειες και με κίνδυνο τη ζωή της ίδιας και του παιδιού. Ο Καθ'ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως προβάλλοντας πέντε λόγους ένστασης, μεταξύ των οποίων ότι η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του αναφέρει τα εξής: Από τα τέλη του 2013 και μέχρι τις αρχές του 2014 η Αιτήτρια δημιουργούσε συνεχώς προβλήματα στη συζυγική οικία τους, ενώπιον του ανήλικου παιδιού τους. Συνεχώς έλεγε ψέματα. Είχε βίαιη συμπεριφορά έναντι του και έσπαζε διάφορα αντικείμενα μέσα στο σπίτι. Έκανε καταγγελία για τη συμπεριφορά της σε Αστυνομικό Σταθμό της Λεμεσού, αλλά και στο Γραφείο Ευημερίας. Το 2014 συζήτησαν και αποφάσισαν από κοινού να προβούν στη λύση του γάμου τους για το καλό του παιδιού τους. Μετά από λίγες ημέρες, η Αιτήτρια απολογήθηκε ζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία στο γάμο τους. Η Αιτήτρια τακτικά καταναλώνει αρκετή ποσότητα αλκοόλης, διανυκτερεύει σε σπίτια φίλων της και ουδέποτε συζητά για τα οικογενειακά τους θέματα. Υπάρχει πλήρης αδιαφορία εκ μέρους της σχετικά με τον έγγαμο βίο τους και για την φροντίδα του ανήλικου παιδιού τους. Ως αποτέλεσμα ο ίδιος εργάζεται λιγότερες ώρες για να μπορεί να μένει μαζί με τον γιο τους στο σπίτι. Ουδέποτε ήταν βίαιος έναντι της. Αντιθέτως, της έδειχνε εμπράκτως την αγάπη του και επεδείκνυε ανοχή σε σχέση με τις απρόβλεπτες εκρήξεις και αντιδράσεις της. Προσπαθούσε πάντα να ικανοποιεί τις επιθυμίες της, όσο μπορούσε. Η διάσταση στο γάμο τους το Φεβρουάριο 2017, επήλθε αποκλειστικά εξ υπαιτιότητας της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια προκαλούσε συχνά προβλήματα, τον ύβριζε και επεδείκνυε βίαιη και επιθετική συμπεριφορά απέναντι του. Λόγω της υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλης, η Αιτήτρια του φώναζε ότι θα τον σκοτώσει και του πέταξε όλα του τα ρούχα στο δρόμο. Ο ίδιος ενημέρωσε την Αστυνομία για τα συμβάντα. Έκτοτε η Αιτήτρια ξεκίνησε και πάλι να βγαίνει τα βράδια με φίλες μέχρι πρωίας, επιστρέφοντας στο σπίτι μεθυσμένη και τις πλείστες φορές ξυπνούσε και το ανήλικο παιδί τους. Μέχρι και σήμερα εξακολουθούν να διαμένουν σε ξεχωριστά υπνοδωμάτια κάτω από την ίδια στέγη, ως συγκάτοικοι μαζί με το ανήλικο παιδί τους. Το παιδί είναι συνεχώς κάτω από την δική του φύλαξη, φροντίδα και επιμέλεια. Η συζυγική οικία είναι επί ονόματί του, αλλά είναι υποθηκευμένη στην Ελληνική Τράπεζα. Από το 2006 μέχρι και σήμερα ο ίδιος πληρώνει αποκλειστικά και ανελλιπώς τη δόση δανείου, αλλά και συντηρεί το εν λόγω ακίνητο. Το επίδικο ακίνητο έχει αγοραστεί από αυτόν και ενεγράφη επ' ονόματι του, αφού αρχικά είχαν συνεισφέρει οι γονείς του. Από το γάμο τους κανένα ποσό δεν χρησιμοποιήθηκε για την απόκτηση της εν λόγω οικίας, αφού τότε η Αιτήτρια δεν εργαζόταν και ο μισθός του δεν ήταν ικανοποιητικός για τα έξοδα διαβίωσης τους. Ο ίδιος συντηρούσε αποκλειστικά την Αιτήτρια και το παιδί. Η Αιτήτρια σήμερα εργάζεται, λαμβάνει αρκετά ψηλό μισθό και μπορεί να μετακομίσει σε όποια οικία επιθυμεί. Η Αιτήτρια ασκεί συνεχώς ψυχολογική βία και πίεση προς αυτόν. Τον απειλεί ότι θα εξαφανιστεί με το ανήλικο παιδί τους και ότι μέχρι να ολοκληρωθεί η παρούσα διαδικασία θα μετακομίσει σε άλλα φιλικά σπίτια και/ή στην μητέρα της, η οποία διαμένει στη Λεμεσό. Οι γονείς του διαμένουν σε χωριό, είναι υπερήλικες και δεν έχουν χώρο να τον φιλοξενούν. Επίσης, η εργασία του είναι στη Λεμεσό. Το ανήλικο παιδί τους του ζήτησε αρχικά να διαμένουν μόνοι τους στο σπίτι και να φύγει η μητέρα του. Στην προσπάθεια του να του εξηγήσει ότι η μητέρα του είναι σημαντική για εκείνον, η απάντηση του ήταν "αφού συνέχεια πίνει ποτό και φωνάζει πως μπορώ να μένω μαζί της". ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου,
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas,
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). ΄Εχοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση του προσωρινού διατάγματος σε συνάρτηση με το άρθρο 17
(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν. 23/90)το οποίο προνοεί τα εξής: «Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι ο κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις..». Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη
(1997)1(Α) ΑΑΔ 415 λέχθηκαν τα ακόλουθα: (σελ. 420-421) «Οι φράσεις: «εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας» και «ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών», δεν είναι τυχαία λεκτική ωραιοποίηση του Νόμου. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις του, ο δικαστής παρεμβαίνει αποφασιστικά, και μάλιστα πριν από τη λύση της έγγαμης σχέσης, στην οικογενειακή μονάδα που κατά κανόνα, και γενική αντίληψη, αποτελεί το πιο ισχυρό νήμα στον κοινωνικό ιστό, μιας και αποτελείται από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα μεταξύ τους. Το μέτρο τούτο χαρακτηρίζεται ως «δρακόντειο». Ας μην παρεξηγείται όμως η παρομοίωση που παρουσιάζει το δικαστή να εφαρμόζει αυστηρά και σκληρά μέτρα όπως ο γνωστός νομοθέτης στην αρχαία Αθήνα, Δράκων. Η παρέμβαση του δικαστή, σύμφωνα με τις υπό συζήτηση διατάξεις του άρθρου, στην οικογένεια δεν έχει, για οποιοδήποτε μέλος της, τιμωρητικό χαρακτήρα. Σκοπεί μόνο στη διόρθωση ή τον περιορισμό της παραπέρα επιδείνωσης της οικογενειακής σχέσης, με σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στα μέλη της». Το άρθρο 17
(1)του Ν.23/90 δίνει τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να παραχωρεί τη χρήση της οικογενειακής στέγης ακόμα και στο σύζυγο που δεν είναι ο ιδιοκτήτης. Στην υπό εκδίκαση υπόθεση, κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση για τους ακόλουθους λόγους: Είναι παραδεκτό γεγονός ότι υπάρχει διακοπή της συμβίωσης εν τη εννοία του νόμου από τις αρχές του 2017, βρίσκονται δηλαδή οι διάδικοι σε διάσταση αν και κατοικούν κάτω από την ίδια στέγη. Επομένως, τηρείται μια εκ των τριών διαζευκτικών προϋποθέσεων της αίτησης για αποκλειστική χρήση. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ως η εν διαστάσει σύζυγος, δικαιούται να αξιώνει την αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης. Θα προχωρήσω να εξετάσω τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60, δηλαδή κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία στην κυρίως αίτηση. Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 2015, 2041 υιοθετείται απόσπασμα από το σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδοση, παραγ. 621 (σε μετάφραση): «Συζητήσιμη υπόθεση. .. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .». Στην Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά. (ανωτέρω, σελ. 207) αναφέρθηκε πως: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με την Odysseos (πιο πάνω), στη σελίδα 569 η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας». Θεωρώ ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Αιτήτριας στην κυρίως αίτηση. ΄Ηδη οι διάδικοι κοιμούνται σε ξεχωριστά δωμάτια κάτω από την ίδια στέγη. Η Αιτήτρια προβάλλει ότι ο Καθ΄ου η αίτηση έχει επιθετική και απειλητική συμπεριφορά απέναντι της. Αντίθετα, ο Καθ'ου η αίτηση προβάλλει ότι είναι η Αιτήτρια που είναι επιθετική, βίαιη και απειλητική, μάλιστα ο Καθ'ου η αίτηση προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία. Είναι φανερό λοιπόν ότι και οι δύο διάδικοι παραδέχονται ότι η κατάσταση στο σπίτι δεν είναι καθόλου καλή και ότι γίνονται καβγάδες μπροστά στο παιδί. Περαιτέρω, από τη μαρτυρία του Καθ'ου η αίτηση προκύπτει ότι οικονομικά ασθενέστερη είναι η Αιτήτρια. Περαιτέρω, η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση γονικής μέριμνας με την οποία διεκδικεί τη φύλαξη του παιδιού. Όλα τα πιο πάνω καθιστούν ορατό το ενδεχόμενο επιτυχίας της Αιτήτριας στην κυρίως αίτηση. Σε ότι αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα παραπέμπω στην απόφαση M & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1Γ ΑΑΔ 1791 όπου τονίστηκαν τα πιο κάτω (σελ. 1799): «Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στην απόφασή του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία». Εφόσον η τρίτη προϋπόθεση δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στις υποθέσεις των οικογενειακών διαφορών, όπως η παρούσα. Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη (ανωτέρω) τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 427): «Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη προϋπόθεση από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32
(1). Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα.» Στην υπό κρίση αίτηση, παραδέχονται και οι δύο πλευρές ότι υπάρχει μεγάλη ένταση στο σπίτι. Η προβληματική αυτή κατάσταση δεν αποτιμάται σε χρήμα, ούτε αποκαθίσταται μεταγενέστερα. Κρίνω ότι τηρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Ως προς τις ειδικές συνθήκες του Καθ'ου η αίτηση, αυτός εργάζεται και έχει εισόδημα. Επομένως, έχει την οικονομική δυνατότητα να βρει προσωρινά άλλη στέγη. Το Δικαστήριο στην υπό κρίση αίτηση δεν εξέδωσε οποιονδήποτε διάταγμα μονομερώς, διέταξε την επίδοση της αίτησης και άκουσε και τις δύο πλευρές. Επομένως, δεν εφαρμόζονται οι κανόνες για πλήρη αποκάλυψη (Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2011)1 Α.Α.Δ. 816). Η απομάκρυνση του Καθ'ου η αίτηση σ' αυτή την περίοδο της έντονης διατάραξης των σχέσεων του με την Αιτήτρια θα επιφέρει την ηρεμία και αυτό επιβάλλει το συμφέρον του παιδιού. Οι ισχυρισμοί του Καθ'ου η αίτηση περί ακατάλληλης συμπεριφοράς της Αιτήτριας, θα εξεταστούν κατά την ακρόαση της κυρίως αίτησης αλλά και πιθανότατα στην υπόθεση γονικής μέριμνας που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος. Είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο παραχωρείται στην Αιτήτρια η αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης που βρίσκεται στην οδό Επτακώμης 2, στον Άγιο Αθανάσιο, διαμέρισμα υπ' αριθμό 102, 1ος όροφος επί του συγκροτήματος Άγιος Αθανάσιος Κώρτ. Εκδίδεται περαιτέρω προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ'ου η αίτηση να εγκαταλείψει την οικογενειακή στέγη που βρίσκεται στην οδό ΧΧΧΧΧ 2, στον Άγιο Αθανάσιο, διαμέρισμα υπ' αριθμό ΧΧΧΧΧ, 1ος όροφος επί του συγκροτήματος ΧΧΧΧΧ Κώρτ εντός 6 ημερών από την επίδοση σε αυτόν πιστού αντιγράφου του παρόντος διατάγματος. Εκδίδεται περαιτέρω προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Καθ'ου η αίτηση να εισέρχεται στην ανωτέρω κατοικία. Τα πιο πάνω διατάγματα θα ισχύουν μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της κυρίως αίτησης ή νεότερου διατάγματος του Δικαστηρίου. Η Αιτήτρια να υπογράψει εγγύηση €5.000. Τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος του Καθ'ου η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της κυρίως αίτησης και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) .............. Μ. Τουμαζή, Π.Οικ.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο