Χ.Μ. ν. Μ.Κ., Αρ. Αίτησης: 89/17, 14/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2018:12 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Γ. Αντωνιάδη, Δ.Οικ.Δ. Αρ. Αίτησης: 89/17 Μεταξύ: Χ.Μ., από την Λεμεσό Αιτητής και Μ.Κ., από την Λεμεσό Καθ' ης η Αίτηση ----------------------- Αίτηση ημερομηνίας 2/03/2018 για τροποποίηση προσωρινού διατάγματος Ημερομηνία: 14 Μαΐου 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή-Καθ' ου η Αίτηση :κα Α. Ιωάννου για κα Α. Παπαδοπούλου Σπύρου Για την Καθ΄ης η Αίτηση - Αιτήτρια:κα Α. Καραμανή για κ.κ. Marios A. Sofroniou LLC ------------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ΕΧ -TEMPORE) Ο Αιτητής καταχώρησε την εναρκτήρια αίτηση του και ζήτησε από το Δικαστήριο να καθοριστεί ως τόπος διαμονής της ανήλικης θυγατέρας του η κατοικία της μητέρας της στην οδό XXXXX 42, XXXXX Κώρτ. Διαμ. XXXXX, στη Λεμεσό. Ζητά επίσης διάταγμα με το οποίο να ρυθμίζετε το δικαίωμα επικοινωνίας του με την ανήλικη θυγατέρα του Α.Μ. Στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης καταχώρησε μονομερή αίτηση ημερομηνίας 22/3/2017 με την οποία ζητούσε τις ίδιες θεραπείες τις οποίες ζητεί και στην εναρκτήρια αίτηση με μόνη διαφορά ότι στην επικοινωνία ζητούσε πιο αναλυτικά ημέρες και ώρες. Το Δικαστήριο στις 23/3/2017 εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο επέτρεψε στον Αιτητή να έχει προσωρινή επικοινωνία με την ανήλικη θυγατέρα του κάθε Τετάρτη και εναλλάξ Σάββατο και Κυριακή. Περαιτέρω καθόρισε ως τόπο διαμονής της ανήλικης θυγατέρας του την κατοικία της μητέρας της στη Λεμεσό στη διεύθυνση που αναφέρεται ανωτέρω. Υπήρξαν διαφωνίες μεταξύ των διαδίκων αναφορικά με το σχολείο του παιδιού και καταχωρήθηκε ενδιάμεση αίτηση από την πλευρά του Αιτητή ημερομηνίας 20/04/2017 με την οποία ζητούσε από το Δικαστήριο να ρυθμιστεί ο τρόπος άσκησης της γονικής μέριμνας της ανήλικης Α.Μ. αφού οι ίδιοι διαφωνούσαν σε βασικά θέματα που αφορούν την άσκηση της γονικής μέριμνας του παιδιού τους. Εν τω μεταξύ η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε Yπεράσπιση και Aνταπαίτηση στα πλαίσια της ενδιάμεσης αίτησης για ρύθμιση του τρόπου άσκησης της γονικής μέριμνας. Το Δικαστήριο στις 20/4/2017 εξέδωσε σχετικό διάταγμα με το οποίο διατασσόταν η Καθ' ης η αίτηση να συνεργαστεί και μεριμνήσει για το καλώς νοούμενο συμφέρον της ανήλικης θυγατέρας της, να την εγγράψει σε σχολείο κοινής αποδοχής και να συνεργαστεί με τον Αιτητή ούτως ώστε η φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Α.Μ. να ασκείται από πρόσωπα που θα τυγχάνουν της έγκρισης και των δυο και/ή με κοινή απόφαση και των δυο και/ή με την έγγραφη συγκατάθεση του αιτητή. Εκ συμφώνου στις 11/5/17 και τα δυο αυτά πιο πάνω προσωρινά διατάγματα κατέστησαν απόλυτα. Με την ενδιάμεση αίτησή της η Καθ' ης η αίτηση στα πλαίσια της ανταπαίτησής της ζητά προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται το διάταγμα ημερομηνίας 23/3/2017 και να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα με το οποίο να καθορίζεται ως τόπος διαμονής της ανήλικης Α.Μ. η κατοικία της Καθ' ης η αίτηση στην Πάφο η οποία βρίσκεται στην οδό XXXXX 27, στην Γεροσκήπου και σε οποιαδήποτε άλλη κατοικία της Καθ' ης η αίτηση στην πόλη της Πάφου. Ο Αιτητής Καθ' ου η αίτηση στην ανταπαίτηση αντέδρασε με την ένσταση του την οποία εγείρει και προδικαστική ένσταση ότι η παρούσα αίτηση είναι αντικανονική, ελλείπουν στοιχεία από τον τίτλο της αίτησης όπως προβλέπεται από το διαδικαστικό κανονισμό, η νομική βάση είναι λανθασμένη και δεν συντρέχουν οι κατά νόμο προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναφέρει ότι δεν υπάρχει μεταβολή συνθηκών από την ημέρα έκδοσης του προσωρινού διατάγματος, το διάταγμα έχει εκδοθεί πρόσφατα εκ συμφώνου, η Αιτήτρια έχει αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο και δεν αποκάλυψε σ' αυτό τα αληθινά γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, ότι δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, και ζήτησε την απόρριψη της αίτησης της Καθ' ης η αίτηση - Αιτήτριας. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του ο Καθ' ου η αίτηση - Αιτητής αναφέρει ότι στην Πάφο διαμένει ο πατέρας της Αιτήτριας ο οποίος είναι υπερήλικας και δεν μπορεί να φροντίζει την ανήλικη θυγατέρα τους. Το συμφέρον του ανηλίκου είναι να βρίσκεται κοντά στους γονείς του. Πρόσφατα η Αιτήτρια υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και ο ίδιος σε συμφωνία με την Αιτήτρια έχει αναλάβει από τον Μάρτιο του 2018 μέχρι και σήμερα έχει την καθημερινή φροντίδα της ανήλικης από την Δευτέρα μέχρι την Παρασκευή και η Αιτήτρια το Σαββατοκύριακο. Ο ίδιος προσωπικά μεταφέρει κάθε πρωί την ανήλικη θυγατέρα του στο νηπιαγωγείο και η Αιτήτρια δεν έχει πρόβλημα με την αργοπορία στην εργασία της που ισχυρίζεται στους λόγους που ζητεί την τροποποίηση του διατάγματος. Επιθυμία αυτού είναι να είναι μαζί με την ανήλικη θυγατέρα του περισσότερες ημέρες επικοινωνίας και ώρες να ζει την καθημερινότητα της και να έχει διανυχτερεύσεις μαζί της. Τυχόν τροποποίηση του διατάγματος θα επέφερε σ' αυτόν στέρηση αυτών των δικαιωμάτων. Το μεταφορικό μέσο που του παρέχει η εταιρεία του δεν μπορεί να μεταβαίνει εκτός Λεμεσού αφού καταγράφονται τα χιλιόμετρα και διαδρομές που εκτελεί με αυτό το μέσο. Αυτό και είναι το μοναδικό μέσο που διαθέτει. Η Καθ' ης η αίτηση - Αιτήτρια διαμένει τα τελευταία 10 χρόνια στη Λεμεσό έχει ρυθμίσει τη ζωή της στη Λεμεσό πάντα σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση, έχει φίλους, έχει δραστηριότητες όπως γυμναστήριο και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να νιώθει εγκλωβισμένη στη Λεμεσό. Πολλές φορές του έχει ζητήσει να προσέχει την ανήλικη θυγατέρα τους γιατί θα μετέβαινε σε εξόδους στη Λεμεσό μαζί με τους φίλους της. Είναι ισχυρισμός του Καθ' ου η αίτηση ότι έχει εκδοθεί εκ συμφώνου προσωρινό διάταγμα και ότι η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας είναι σε αναμονή και θα ετοιμαστεί περισσότερο τόσο για τις προσωπικές συνθήκες του ιδίου, όσο της συζύγου και του ανηλίκου τέκνου τους, που είναι 23 μηνών σήμερα περίπου. Αντίθετη ήταν η άποψη της Αιτήτριας η οποία ανέφερε ότι όταν γνωρίστηκε με τον Καθ' ου η αίτηση υπηρετούσε στη ναυτική βάση στο Μαρί, είναι αξιωματικός του ναυτικού και ότι τους τελευταίους 6 μήνες έχει μετατεθεί στη ναυτική βάση στο Πισσούρι, η οποία απέχει από τη Γεροσκήπου 28km ενώ από τη Λεμεσό 45Km. Στην Πάφο ανέφερε ότι βρίσκεται ο πατέρας της και άλλοι συγγενείς της οι οποίοι θα μπορούν να την βοηθούν με την ανήλικη θυγατέρα της και να την στηρίζουν. Ανέφερε διάφορα προβλήματα λόγω της εργασίας της, που πρέπει να είναι η ώρα 7:00 το πρωί ότι δεν έχει κανένα να μεταφέρει την ανήλικη θυγατέρα της στο νηπιαγωγείο. Προσπάθειές της να διευθετήσει αυτό το θέμα με τον πατέρα της ανήλικης δεν είχε ουσιαστικό αποτέλεσμα. Εάν δεν μετακομίσει στην Πάφο μαζί με την ανήλικη θα υπάρξουν καταστροφικές συνέπειες για την ίδια καθότι αντιμετωπίζει πρόβλημα στην εργασία της, ενώ ισχυρίζεται ότι για τον Αιτητή δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα αφού θα μπορεί να επισκέπτεται την ανήλικη θυγατέρα τους στην Πάφο. Αναφέρθηκε στις ολέθριες επιπτώσεις που θα έχει για την ίδια που νιώθει εγκλωβισμένη στην επαρχία Λεμεσού και ότι από την ημέρα που μετατέθηκε από το Μαρί στο Πισσούρι, δεν έχει κανένα λόγο να διαμένει μόνη της στη Λεμεσό. Δεν μπορεί να αναμένει την τελική εκδίκαση της κυρίως αιτήσεως διότι αν δεν μετακομίσει άμεσα στην Πάφο οι συνέπειες που θα έχει στην εργασία της θα είναι ανεπανόρθωτες. Εισηγήθηκε στο Δικαστήριο την τροποποίηση του διατάγματος. Οι δικηγόροι προχώρησαν σήμερα με τις γραπτές τους αγορεύσεις και το Δικαστήριο σε μεταγενέστερο στάδιο επιφύλαξε την απόφασή του την οποία και εκδίδει ex-tempore. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. {Βλ. μεταξύ άλλων Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσολάκκη και άλλοι ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081, Reckendorfer v. Reckendorfer,
(2004)1 (B) Α.Α.Δ. 1132. Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το καταπόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα {Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152}. Στην απόφαση Κυτάλα ν. Χρυσάνθου (ανωτέρω), τονίστηκε πως το ότι πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις δεν σημαίνει ότι το Δικαστήριο εκδίδει το διάταγμα αυτόματα αλλά η έκδοσή του υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας δεν θα πρέπει να παραγνωρίζει και την ποιότητα της αξίωσης. Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιόν του μαρτυρία με σκοπό μόνο να αποφασίσει καταπόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση {Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263} Στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων πρέπει επίσης να καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος. Περαιτέρω, υπάρχει υποχρέωση του Αιτητή, όταν ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς, να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα {Βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583. Η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 14/60 δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Στην παρούσα περίπτωση υπάρχει σύμφωνα με ανταπαίτηση αίτημα της Καθ' ης η Αίτηση - Αιτήτριας στην παρούσα αίτηση να μεταφέρει την ανήλικη θυγατέρα της στην Πάφο. Η δεύτερη προϋπόθεση, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλά δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας δεν έχει καταδειχθεί η προϋπόθεση αυτή. Αναφέρουμε επίσης ότι την ίδια θεραπεία η Αιτήτρια την αιτείται και στις θεραπείες της Ανταπαίτησης της. Ως εκ τούτου δεν συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32, του Ν.14/60, και ως εκ τούτου δεν πρέπει να εκδοθεί το εν λόγω προσωρινό διάταγμα. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση. Σχετική απόφαση: Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984), 1 Α.Α.Δ. 263. Αυτό που καλείται ουσιαστικά το Δικαστήριο να αποφασίσει στο στάδιο αυτό, είναι η χορήγηση ή μη των αιτουμένων διαταγμάτων, χωρίς το παρόν Δικαστήριο να έχει ενώπιον του σημαντικά γεγονότα, παρά μόνο τις αντίθετες περί τούτων εκδοχές των διαδίκων. Στην παρούσα ενδιάμεση αίτηση όμως, η Αιτήτρια αιτείται την τροποποίηση εκ συμφώνου εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Στην παρούσα περίπτωση όμως η Αιτήτρια δεν αναφέρει στην ένορκη δήλωση της γεγονότα με τα οποία επιβάλλεται άμεσα η τροποποίηση του εκ συμφώνου εκδοθέντος διατάγματος. Προφασίζεται προβλήματα με την εργασία της και ότι το Πισσούρι είναι πιο κοντά στην Πάφο παρά στην Λεμεσό. Πριν προχωρήσει το Δικαστήριο και αξιολογήσει τα ευρήματα του αναφορικά με το καταπόσο θα εκδώσει το ζητούμενο προσωρινό διάταγμα, θα ήταν σωστότερο να αποφασίσει επί του αιτήματος της δικηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση για απόρριψη της μονομερούς αιτήσεως λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων από την Αιτήτρια και/ή της παράλειψής της να αποκαλύψει αυτά πριν το Δικαστήριο να εξετάσει την ουσία της αίτησης. Το Δικαστήριο βρίσκει ότι τα γεγονότα που έχει αναφέρει ο Αιτητής - Καθ' ου η αίτηση στην παρούσα υπόθεση αναφορικά με τα καύσιμα του αυτοκινήτου ποιος τα πληρώνει τα καύσιμα του αυτοκινήτου ως επίσης και τις συνθήκες διαβίωσης της Καθ' ης η αίτηση - Αιτήτριας στην Πάφο ως και άλλα, επουσιώδεις ισχυρισμούς που δεν οδηγούν το Δικαστήριο να απορρίψει το αίτημα της Καθ' ης η αίτηση- Αιτήτριας για απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Σχετική είναι η απόφαση Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 587, ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ Δ. Στυλιανίδης: «Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides). Ο Αιτητής έχει καθήκο να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο, ή μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: "δεν σας ακούω πλέον" και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση. (Βλ. Attorney-General & Another (Νο.2) ν. Savvides
(1979)1 C.L.R. 349, National Line ν. Ship 'Sunset'
(1986)1 C.L.R. 393, σελ. 406-446, Zachariades Ltd v, Economides
(1989)1 C.L.R. 437, σελ. 443, 446, Άνθιμος Δημητρίου ν. The Dolphin Insurance Company Limited και Άλλων. Στην απόφαση Μ & CH Mitsinqas Trading Ltd ν. THE TIMBERLAND CO OF USA, (ανωτέρω) ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής είπε τα πιο κάτω: "Το καθήκον για την πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων, που στοιχειοθετούν το αίτημα για προσωρινό διάταγμα βάσει του άρθρου 9 του Κεφ. 6, και οι συνέπειες από τη μη αποκάλυψη εξηγούνται σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε ορισμένες από τις οποίες έκαμε αναφορά ο κ. Μιχαηλίδης. (βλ. Global Cruises ν, Metro Shipping
(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) σελ. 607, 616-619, Άκης Γρηγορίου και Χριστίνας Σταύρου Χριστοφόρου, Πολ. Έφεση 8181, 23.3.1995, Louis Vuitton ν. Δερμοσάκ Λίμιτεδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 και DEMSTAR LIMITED ν. 1. ΖΙΜ ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.α., 30.5.1996).» Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Έφεση αρ. 133 ημερ. 20.4.2001 Τασούλλας Μαυρομμάτη ν. Ανδρέα Μιχαήλ ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Ηλιάδης ανέφερε μεταξύ άλλων: «Αναφορικά με τη νομική πλευρά της υπόθεσης η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο αιτητής σε μια μονομερή αίτηση πρέπει να αποκαλύπτει στο Δικαστήριο όλα τα ουσιαστικά γεγονότα που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική απόφαση είναι ορθή (Ίδε Jonitexo Ltd ν. Adidas
(1984)1 CLR 263, Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 ΑΑΔ 583). Όμως στην παρούσα περίπτωση η εφαρμογή των νομικών αρχών μέσα στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης δεν φαίνεται να είναι δικαιολογημένη. Είναι ορθό ότι παρατηρήθηκαν μερικές αόριστες αναφορές και ισχυρισμοί που δεν ήταν επακριβώς ορθοί για διάφορα στοιχεία που σχετίζονται με την παρούσα διαδικασία. Όμως τα στοιχεία αυτά δεν πιστεύουμε ότι είναι ουσιώδη σε βαθμό που μπορούσαν να οδηγήσουν στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Η εφεσείουσα πρόβαλε μερικές θέσεις που πιθανό να αφήνουν μερικά κενά στην τεκμηρίωση τους. Όμως οι ελλείψεις αυτές δεν μπορούν να αποδοθούν σε εσκεμμένη πρόθεση και δεν πιστεύουμε ότι θα μπορούσαν να περιέλθουν σε γνώση της εφεσείουσας με την εξάσκηση εύλογης επιμέλειας.» Οποιαδήποτε προσπάθεια να συμπεριληφθεί άλλη μαρτυρία, στο παρών στάδιο θα αποβεί αναποτελεσματική, γιατί θα αποτελεί ουσιαστικά επανάληψη των Ενόρκων Δηλώσεων των διαδίκων και το Δικαστήριο δεν πρόκειται να διεξέλθει αυτή για τη διαπίστωση άλλων γεγονότων από αυτά που έχει ενώπιον του. Δεν προτίθεμαι ν' ασχοληθώ άλλο με τη μαρτυρία. Θα υποδείξω πως στο στάδιο αυτό δεν απαιτείται λεπτομερής αξιολόγησή της (Βλ. Jonitexo Ltd ν. Addidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Ούτε οριστική διάγνώση των θεμάτων που συνάπτονται με τα επίδικα θέματα στην κυρίως αίτηση (Βλ. Μυριάνθη Κυριάκου Νικόλα ν. Μιχάλη Κεφάλα κ.α. Π.Ε. 9939 - 17.7.1998). Παρέθεσα όση μαρτυρία είναι αρκετή για να ασκήσω τη δικαιοδοσία που απαιτεί η διαδικασία έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος. Στο παρόν στάδιο δεν χρειάζεται η απόδειξη της βάσης της κυρίως αίτησης, αυτό νομολογήθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κεφάλα που αναφέρεται ανωτέρω, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο είπε τα πιο κάτω: «Θεωρούμε σημαντικό να γίνεται η κατάλληλη ταξινόμηση ώστε να μη παρεκκλίνει η διαδικασία για την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος από το στόχο της και, μάλιστα, να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας». Το Δικαστήριο επίσης στηρίχθηκε και στις αποφάσεις Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και A. Pieris (Alakatoudi) Beach Court Ltd ν. Χαριτίνη Ιωαννίδου
(1986)1 J.S.C. 243. Με όσα παρέθεσα πιο πάνω προκύπτει πως στην προκειμένη περίπτωση δεν συντρέχουν οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (Οδυσσέως ν. Πιερής, ανωτέρω). Ας μου επιτραπεί για σκοπούς οικονομίας του λόγου και του χρόνου να μην ασχοληθώ άλλο με τα εκατέρωθεν επιχειρήματα. Προτιμώ να παρουσιάσω μια άλλη διάσταση της υπόθεσης που εξετάζω, που διέλαθεν της προσοχής και των δύο συνηγόρων, προφανώς, εξαιτίας της έντονης αντιπαράθεσης των μερών που εκπροσωπούν. Στον τόπο μας το Οικογενειακό Δίκαιο πήρε την πορεία του εκσυγχρονισμού του μετά το 1990 με την ίδρυση των Οικογενειακών Δικαστηρίων. Η γνώση των αρχών που διέπουν τις αστικές διαφορές είναι χρήσιμη γιατί και οι οικογενειακές διαφορές εντάσσονται στον τομέα του Αστικού Δικαίου. Η πιστή, όμως εφαρμογή τους ενδέχεται να οδηγήσει σε τραυματικές εμπειρίες ανθρώπινες υπάρξεις. Γι' αυτό και η αναπροσαρμογή τους είναι αναγκαία. Το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο έχει ήδη δώσει αυτό το στίγμα στην πορεία κίνησης του Δικαστή του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Χρ. Κατσουρίδης ν. Α. Κατσουρίδη, Έφεση Αρ. 52 της 21.4.1997,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 415, ο Δικαστής Κωνσταντινίδης στην απόφαση της πλειοψηφίας αναφέρει: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα». Ο Δικαστής Αρτεμίδης στη δική του απόφαση είπε για το ίδιο θέμα: «Ο πρωτόδικος δικαστής παράθεσε στο μέρος της απόφασης του, όπου εξετάζει τα νομικά κριτήρια βάσει των οποίων εκδίδεται ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα, τη νομολογία μας που υιοθετεί ουσιαστικά τις αρχές του Κοινοδικαίου. Πολύ ορθά επισημαίνει όμως και τη διαφορά που ενυπάρχει σ' ένα τέτοιο διάταγμα λόγω του χώρου που καλύπτει, αυτού δηλαδή των συζυγικών - οικογενειακών σχέσεων. Έχουμε την άποψη πως η πιο πάνω σοβαρή διαφορά καλόν είναι να λειτουργεί στη σκέψη του Δικαστή του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Η αντιδικία στις υποθέσεις ενώπιον των πολιτικών Δικαστηρίων πηγάζει άμεσα ή έμμεσα, κατά το πλείστον, από τις περιουσιακές διαφορές των μερών. Γι' αυτό και οι νομικοί κανόνες ή νομολόγιακές αρχές, που αφορούν στον τομέα του δικαίου τούτου, λειτουργούν με το γνωστό καθιερωμένο τρόπο, χωρίς τούτο να σημαίνει βέβαια πως στερείται η κρίση του Δικαστή της ανθρώπινης της διάστασης, Ο Δικαστής όμως του Οικογενειακού Δικαστηρίου λειτουργεί, κατά το μεγαλύτερο μέρος της δικαιοδοσίας του, στον ευαίσθητο και πιο σοβαρό κοινωνικό χώρο, αυτό των οικογενειακών σχέσεων.» Συνακόλουθα το Δικαστήριο καταλήγοντας αφού έχει λάβει υπόψη του τα όσα αναφέρουν οι διάδικοι στις ένορκες δηλώσεις τους και τα όσα έχουν αναφέρει οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τους στις αγορεύσεις τους, υπό το φως των αρχών που ισχύουν στα πλαίσια εκδόσεως προσωρινών διαταγμάτων βρίσκει ότι δεν πληρείται η 3η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν14/60 ότι δεν συντρέχουν σωρευτικά οι τρεις προϋποθέσεις δηλαδή δεν βρίσκει το Δικαστήριο ότι είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η Καθ' ης η αίτηση - Αιτήτρια αδημονεί στην έκδοση προσωρινού διατάγματος για μεταφορά της ανήλικης στην Πάφο ενώ εκ συμφώνου έχει εκδοθεί προσωρινό διάταγμα το οποίο κατέστη οριστικό, ότι θα διαμένει η ανήλικη στη Λεμεσό μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Το Δικαστήριο δεν μπορεί στο στάδιο του προσωρινού διατάγματος να ακούσει μαρτυρία επί της ουσίας. Αναμένεται η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία θα είναι έτοιμη στα πλαίσια της κυρίως αίτησης και από τις δυο επαρχίες Λεμεσού και Πάφου, ούτως ώστε να αποκτήσει το Δικαστήριο άποψη αναφορικά με τες συνθήκες του χώρου διαμονής της Αιτήτριας στην Πάφο και τις συνθήκες διαβίωσης της. Το Δικαστήριο βρίσκει ότι το αίτημα της Αιτήτριας είναι πρόωρο, καταχρηστικό για το χρόνο του Δικαστηρίου. Η ανήλικη βρίσκεται στη μέση της σχολικής χρονιάς στη Λεμεσό έχει συναινέσει η μητέρα της για το νηπιαγωγείο, μαζί με τον πατέρα της ανήλικης επέλεξαν το νηπιαγωγείο που θα πηγαίνει η ανήλικη Αγγελένα και η Αιτήτρια ανατρέπει όλα όσα έχει συμφωνήσει στην έκδοση του εκ συμφώνου προσωρινού διατάγματος με την πιο πάνω ενδιάμεση αίτησή της. Τα γεγονότα τα οποία επικαλείται η Καθ' ης η αίτηση - Αιτήτρια δεν επιτρέπουν την παρέμβαση του Δικαστηρίου καθότι η μετάθεση της ήταν γνωστή κατά την έκδοση του εκ συμφώνου προσωρινού διατάγματος, η απόσταση ήταν γνωστή και δέχθηκε μαζί με τον πατέρα να παραμείνουν τα πράγματα ως είχαν συμφωνήσει, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Σχετικές αποφάσεις για την μεταβολή των συνθηκών είναι: Economou v. Economou 1981 I CLR 48, και Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1993)1ΑΑΔ 195. Για να διαφοροποιηθεί και τροποποιηθεί η απόφαση πρέπει να διαφοροποιείται το πραγματικό βάθρο του προηγούμενου διατάγματος. Αυτά που επικαλείται η Καθ' ης η αίτηση - Αιτήτρια δεν μεταβάλουν το πραγματικό βάθρο ούτως ώστε να δίνουν το έναυσμα στο Δικαστήριο να προχωρήσει με την έκδοση διατάγματος. Αναφορικά με το συμφέρον του ανηλίκου που επικαλούνται και οι δυο πλευρές. Σχετική είναι η απόφαση: Φ. Δαμιανού ν. Ε. Δαμιανού,
(1989), 1 Α.Α.Δ. 29, αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου, να εξασφαλίσει την έκθεση από το Γραφείο Ευημερίας και διαπιστώσει κατά πόσο με οποιοδήποτε διάταγμα και/ή διαταγή το Δικαστήριο θα επηρεάσει το καλώς νοούμενου συμφέρον του ανηλίκου. Στην παρούσα περίπτωση το ανήλικο βρίσκεται στη Λεμεσό έχει επαφή μαζί με τον πατέρα του, υπάρχει ένα διάταγμα και τον τελευταίο καιρό ο πατέρας του το έχει καθημερινά λόγω του προβλήματος υγείας της μητέρας του. Δεν βρίσκει το Δικαστήριο ότι το καλώς νοούμενο συμφέρον του παιδιού θα ήταν να μετακινηθεί από τη Λεμεσό στην Πάφο γιατί με αυτό τον τρόπο ικανοποιείται η μητέρα η οποία ίσως να ταλαιπωρείται με το να διανύει κάποια χιλιόμετρα περισσότερα από τη Γεροσκήπου στο Πισσούρι ή από τη Λεμεσό στο Πισσούρι που είναι 28 χιλιόμετρα με 45 χιλιόμετρα, αλλά το συμφέρον του ανηλίκου τέκνου της προέχει του δικού της. Ως συμφέρον εννοείται το σωματικό, το υλικό, το πνευματικό, το ψυχικό, το ηθικό και γενικότερα το κάθε είδους συμφέρον που αφορά πρώτιστα τον ανήλικο σχετική είναι η απόφαση: Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ω.φ. Ντούμα
(2001)1 Α.Α.Δ.
- Η Γονική Μέριμνα του ανήλικου πρέπει να ασκείται προς το συμφέρον του ανηλίκου και προς το συμφέρον του ανηλίκου πρέπει να αποβλέπουν οι αποφάσεις του Δικαστηρίου Συνακόλουθα ενόψει των πιο πάνω το Δικαστήριο θα απορρίψει το αίτημα της Αιτήτριας για τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος το οποίο έχει οριστικοποιηθεί στις 11/5/
- Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή - Καθ' ου η αίτηση και σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση - Αιτήτριας, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα όμως μετά το πέρας της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ........... Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ.Οικ.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /Θ.Γ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο