Μ. Ι ν. Μ. Β, Αρ. Αίτησης: 74 / 2018, 16/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2018:18 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής Ενώπιον: Ρ. Προκοπίου, Δικ. Οικ. Δικ. Αρ. Αίτησης: 74 / 2018 Μεταξύ: Μ. Ι Αιτήτρια και Μ. Β Καθ' ου η Αίτηση Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 22.3.18 Ημερομηνία: 16 Ιουλίου, 2018 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Δ. Διάκου για ΠΑΝΙΚΟΣ Α. ΛΕΩΝΙΔΟΥ & ΣΙΑ Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κα Σ. Νικολάου για ΚΟΥΣΙΟΣ ΚΟΡΦΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Η απόφαση δίδεται αυθημερόν μετά από σύντομη διακοπή) Με την υπό κρίση μονομερή αίτηση η οποία καταχωρήθηκε ταυτόχρονα με την εναρκτήρια αίτηση, η Αιτήτρια ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος που να διατάσσει τον Καθ' ου η Αίτηση όπως της καταβάλλει το ποσό των €770.- μηνιαίως, ως συνεισφορά για τη διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων XXXXX και XXXXX. Η αίτηση βασίζεται στο Μέρος ΙΙ του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90)και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, ιδίας ημερομηνίας. Το Δικαστήριο αφού επιλήφθηκε της ως άνω μονομερούς αίτησης στις 23.3.2018 εξέδωσε προσωρινό διάταγμα, με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €400 μηνιαίως, ως συνεισφορά του στη διατροφή των ως άνω ανηλίκων τέκνων των διαδίκων. Ο Καθ' ου η Αίτηση εμφανίστηκε στη διαδικασία με δικηγόρο και στις 17.5.2018 κατεχώρησε ένσταση συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση, προβάλλοντας 9 λόγους για ακύρωση του διατάγματος. Η ένσταση εδράζεται σε ισχυριζόμενη απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, παράθεση αναληθών γεγονότων, απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος και των προϋποθέσεων για έκδοση προσωρινού διατάγματος, αδυναμία του Καθ' ου η αίτηση να καταβάλλει το ποσό των €400 μηνιαίως καθώς και στον ισχυρισμό ότι η αίτηση είναι ουσία και νόμω αβάσιμη. Προσπάθειες για διευθέτηση της διαφοράς δεν καρποφόρησαν και η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Η ακροαματική διαδικασία ολοκληρώθηκε με την κατάθεση γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων. Η συνήγορος της Αιτήτριας στη γραπτή της αγόρευση εισηγείται ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη καθότι σε αυτήν αναφέρονται δυο διαφορετικά πρόσωπα. Ειδικότερα, στην πρώτη σελίδα της ένορκης δήλωσης αναφέρεται ως ενόρκως δηλών κάποιος XXXXX Ηλιάδης ενώ στην τελευταία σελίδα της υπογράφει ο Καθ' ου η αίτηση. Η διάσταση η οποία είναι εμφανής στην ένορκη δήλωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απλή παρατυπία, αλλά ως ουσιαστική διαφορά ως προς το πρόσωπο το οποίο προβαίνει στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Συνεπώς, κρίνω ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση θα πρέπει να αγνοηθεί. Με αυτά τα δεδομένα προχωρώ να εξετάσω την αίτηση, λαμβάνοντας υπόψη μόνο τους λόγους ένστασης όπως αυτοί εμφαίνονται στο σώμα της ένστασης. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω στην παρούσα τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση και υποστηρίζουν την αίτηση, ιδιαίτερη αναφορά θα γίνει όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο στην παρούσα. Οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, ως απαριθμούνται από τον Νομοθέτη στο άρθρο 32
(1)του Νόμου 14/60, είναι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η πιθανότητα ο αιτών διάδικος να δικαιούται σε θεραπεία και το κατά πόσον θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις (βλ. Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others
(1982)1 A.A.Δ. 557 και Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ'' Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω), ερμηνεύοντας τις ως άνω προϋποθέσεις, το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση δεν προϋποθέτει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάσει τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, ο αιτών διάδικος πρέπει να αποδείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα επιτυχίας. Ουσιαστικά αυτό που πρέπει να αποδειχθεί δηλαδή είναι η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τέλος, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η τρίτη αυτή προϋπόθεση σχετίζεται, ως έχει νομολογηθεί, με την επάρκεια αποζημιώσεων στη βάση των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Επισημαίνεται εδώ ότι κατά την εξέταση αίτησης για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί της ουσίας της υπόθεσης αλλά ούτε και προδικάζει οποιοδήποτε ζήτημα αναφορικά με αυτήν. Σχετική είναι η απόφαση THE JONITEXO LTD v. ADIDAS SPORTSCHUFABRIEKEN ADI DASSLER KG
(1984)1 Α.Α.Δ. 263. Με την υπό εξέταση αίτηση, η Αιτήτρια ουσιαστικά επιζητεί τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων. Μια από τις βασικές αρχές που διέπουν το ζήτημα της διατροφής τέκνου καθορίζεται στο εδάφιο
(1)του άρθρου 33 του Ν.216/90, το οποίο αναφέρει ότι οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το τέκνο τους από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Περαιτέρω, το άρθρο 37 του ιδίου Νόμου ορίζει ότι «η διατροφή
(1)προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου, και
(2)περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευσή του». Σε υποθέσεις διατροφής το Δικαστήριο πρέπει να εξετάζει το εύλογο των κονδυλιών που απαιτούνται για τη διατροφή και συντήρηση του δικαιούχου (Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386). Το μέτρο της διατροφής δεν μπορεί να εξευρεθεί με απόλυτους αριθμούς. Η κοινή λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που διαδραματίζουν ρόλο στον εντοπισμό των πραγματικών αναγκών των ανηλίκων (Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Η ανάγκη παρουσίασης των οικονομικών δυνατοτήτων του υπόχρεου σε διατροφή αποτελεί στοιχείο το οποίο ανάγεται στο δικό του πεδίο γνώσης (Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1Β Α.Α.Δ. 1418 και Μαρκουλίδης - ανωτέρω). Αποτελεί λόγο ένστασης από μέρους του Καθ' ου η Αίτηση ότι δεν καταδεικνύεται ούτε αποδεικνύεται η ύπαρξη του στοιχείου του κατεπείγοντος ώστε να δικαιολογείται η έκδοση μονομερώς του επιδίκου διατάγματος. Η ύπαρξη του στοιχείου του κατεπείγοντος ή άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί, σύμφωνα με τη νομοθεσία και τη νομολογία, δικαιοδοτικό όρο για την ανάληψη εξουσίας από μέρους του Δικαστηρίου και την έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στην άλλη πλευρά, γι' αυτό και πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα (βλ. άρθρο 9 του Κεφ.6, Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598). Το στοιχείο αυτό είναι άμεσα συναρτώμενο με τον χρόνο λήψης δράσης από μέρους του Αιτητή. Με την υπό κρίση μονομερή αίτηση, η Αιτήτρια ζήτησε την έκδοση διατάγματος για συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων. Η ανάγκη για συμβολή στη διατροφή αποτελεί ζήτημα που χρήζει άμεσης ρύθμισης και δεν μπορεί να τύχει αναβολής ή παράτασης. Συνακόλουθα, κρίνεται πως ο προβαλλόμενος λόγος ένστασης δεν επιτυγχάνει. Η διατροφή ανηλίκου τέκνου είναι αδιαμφισβήτητα ένα θέμα ιδιαίτερα σοβαρό, εξ' ου και η ρύθμισή του εναποτέθηκε από το Νομοθέτη στο Δικαστήριο (βλ. άρθρο 36 του Ν.216/90). Με βάση τη Νομολογία αμφότεροι οι γονείς έχουν νομική υποχρέωση για συνεισφορά στη διατροφή των ανηλίκων τέκνων τους. Όταν οι γονείς διαφωνούν τότε το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει το ύψος της συνεισφοράς του καθενός από αυτούς. Στην προκειμένη περίπτωση τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων διαμένουν με την Αιτήτρια, η οποία καλεί τον Καθ' ου η αίτηση να συνεισφέρει στη διατροφή τους αφού θεωρεί ότι η μέχρι σήμερα συνεισφορά του δεν είναι αρκετή ούτε και συστηματική. Κρίνω επομένως ότι η πρώτη και δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)του Ν.14/60 πληρούνται. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, θεωρώ ότι η ιδιάζουσα φύση της παρούσας υπόθεσης διαφέρει από τις υποθέσεις στις οποίες αυτό που αναζητείται είναι η επάρκεια αποζημιώσεων κατά την έκδοση απόφασης στα πλαίσια αγωγής. Κατ' αρχήν σημειώνω ότι η παρούσα αίτηση αποσκοπεί στη διασφάλιση της απρόσκοπτης συμβολής των διαδίκων στη διατροφή και τις ανάγκες των ανηλίκων τέκνων τους μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης. Η φύση της συγκεκριμένης κυρίως διαδικασίας άπτεται της εξακρίβωσης των πραγματικών αναγκών διαβίωσης και συντήρησης των ανηλίκων, γεγονός που τη διαφοροποιεί από τις διαδικασίες που απώτερος σκοπός τους είναι η επιδίκαση αποζημιώσεων (βλ. σχ. M & Ch Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791). Στην προκειμένη περίπτωση, ο προσδιορισμός της ακριβούς συνεισφοράς του γονέα στη διατροφή των ανηλίκων τέκνων του δεν θα μπορούσε να αναμένει την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, εφόσον οι βιοτικές ανάγκες των ανηλίκων είναι καθημερινές και τρέχουσες. Σημειώνω ότι και ο Καθ' ου η Αίτηση φαίνεται να αναγνωρίζει την υποχρέωσή του να συνεισφέρει κάποιο σημαντικό ποσό στη διατροφή των ανηλίκων, εξ' ου και καταβάλλει οικειοθελώς κάποια ποσά. Πληρείται συνεπώς και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Υπενθυμίζεται στο στάδιο αυτό ότι, αν και με τη μονομερή αίτηση η Αιτήτρια επιζητούσε τον καθορισμό της προσωρινής συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση στο ποσό €770.- μηνιαίως, εντούτοις το Δικαστήριο έκρινε ως ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις και με βάση τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του κατ' εκείνο το στάδιο, όπως η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση περιοριστεί, προσωρινά, στο ποσό των €400.-. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, όπως τα έχω παραθέσει ανωτέρω, αλλά και στη βάση των πιο πάνω νομοθετικών και νομολογιακών αρχών, κρίνω πως δεν καταδεικνύεται οποιοσδήποτε λόγος διαφοροποίησης της προηγούμενης κατάληξης του Δικαστηρίου, είτε ως προς την επιτυχία της παρούσας αίτησης, είτε ως προς το ποσό που θα πρέπει να καταβάλλει ο Καθ' ου η Αίτηση ως προσωρινή διατροφή για τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων. Αυτό που οφείλει το Δικαστήριο να διαφυλάξει με την παρούσα διαδικασία είναι η ευημερία των ανηλίκων μέχρι την αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης, κάτι το οποίο κρίνεται πως επιτυγχάνεται υπό τις περιστάσεις με την οριστικοποίηση του αιτούμενου διατάγματος, στον περιορισμένο βαθμό που αυτό έχει εκδοθεί. Στη βάση όλων των ανωτέρω και έχοντας υπόψη τη σχετική νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, κρίνω ότι το επιδικασθέν ποσό των €400 μηνιαίως, ως προσωρινή συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, είναι ποσό εύλογα αναγκαίο για την εξασφάλιση της ευημερίας τους μέχρι την αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης. Ενόψει όλων των ανωτέρω, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 23.3.18, με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €400 μηνιαίως ως συνεισφορά του στη διατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων XXXXX και XXXXX, καθίσταται απόλυτο. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της εναρκτήριας αίτησης και εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν θα είναι και καταβλητέα. (Υπ) ................ Ρ. Προκοπίου, Δικ. Οικ. Δικ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Family/Interim (Αναφορά: Δικαιοδοσία Διατροφής - Ενδιάμεση Αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής ανηλίκων) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο