S.S. ν. Α.Π., Αρ. Αίτησης: 185/18, 13/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2018:22 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ"Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 185/18 Μεταξύ: S.S., κάτοικος Λεμεσού οδός XXXXX Αιτήτριας Και Α.Π., κάτοικος Λεμεσού Οδός XXXXX Καθ' ου η Αίτηση ------------------------ Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 20/7/2018 Ημερομηνία: 13/12/2018 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια : κ. Χρ. Αδάμου Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κα. Νεοφύτου ------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι το προσωρινό διάταγμα διατροφής που εκδόθηκε και αφορά την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων XXXXX. Με αυτό, το Οικογενειακό Δικαστήριο εξετάζοντας τα όσα η Αιτήτρια είχε παραθέσει στη μονομερή αίτηση και ένορκη δήλωσή της και κρίνοντας ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος διατροφής, καθόρισε προσωρινά τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του στο ποσό των €280 μηνιαίως. Στην ένορκη δήλωση η οποία συνόδευε την αίτηση, για να εξασφαλίσει προσωρινό διάταγμα η Αιτήτρια πρόβαλε τους ακόλουθους ισχυρισμούς: Ότι κατάγεται από την XXXXX. Ότι με τον Καθ' ου η Αίτηση ζούσαν σε ελεύθερη σχέση από το 2007 και απέκτησαν την XXXXX στις 14/7/2010, την οποία ο Καθ' ου η Αίτηση στη συνέχεια αναγνώρισε, σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία. Ότι βρίσκονται σε διάσταση εξ' υπαιτιότητας του Καθ' ου η Αίτηση από το Φεβρουάριο του 2018 και έκτοτε η ανήλικη διαμένει με τη μητέρα της σε ενοικιαζόμενο σπίτι για το οποίο πληρώνει €350 μηνιαίως. Συνεχίζοντας αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση από την ημέρα της διάστασης, ουδέν ουσιαστικό ποσό έχει συνεισφέρει για τη διατροφή της ανήλικης. Ο Καθ' ου η Αίτηση εργάζεται ως XXXXX και έχει καθαρά εισοδήματα €1500 μηνιαίως, ενώ η ίδια εργάζεται ως XXXXX και λαμβάνει €450 μηνιαίως από τα οποία καταβάλλει για ενοίκιο €350 μηνιαίως . Τα μηνιαία έξοδα για διατροφή και συντήρηση της ανήλικης θυγατέρας τους ανέρχονται στα €
- Τα οποία παραθέτει αναλυτικά σε σχετικό πίνακα. Όπως αναφέρει περαιτέρω η ίδια δεν μπορεί να ανταπεξέλθει και να καλύπτει εξολοκλήρου τα έξοδα της ανήλικης. Λόγω της σοβαρότητας του θέματος και του κατεπείγοντος της φύσεως αυτού, αιτείται, όπως το Δικαστήριο εκδώσει προσωρινό διάταγμα ούτως ώστε να μην ανατραπεί το βιοτικό επίπεδο της ανήλικης θυγατέρας τους. Στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος ο Καθ' ου η Αίτηση αντέδρασε με ένσταση την οποία καταχώρησε στις 20/8/2018, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους για τους οποίους το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε θα πρέπει να ακυρωθεί:
- Δεν συντρέχουν ούτε ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 ( Ν.14/60)για την έκδοση και την οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 20/6/2018 και ειδικότερα η Τρίτη προϋπόθεση ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα.
- Δεν υφίσταται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις για την έκδοση του διατάγματος.
- Δεν καταδεικνύεται ούτε αποδεικνύεται η ύπαρξη του κατεπείγοντος, ώστε να δικαιολογείται η έκδοση μονομερώς του επίδικου διατάγματος.
- Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε και/ή απέκρυψε γεγονότα με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο σχετικά με την πραγματική οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση.
- Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και καλή πίστη.
- Τα ισχυριζόμενα έξοδα της ανήλικης είναι υπερβολικά και/ή διογκωμένα, μερικά από αυτά δεν είναι απολύτως απαραίτητα και αναγκαία και άλλα δεν αποτελούν μέρος της διατροφής της και ούτε είναι δυνατό να γίνεται επιμερισμός του ποσού από αυτά που αναλογούν στην ίδια την Αιτήτρια.
- Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε ουσιώδη γεγονότα, τα οποία αν γνώριζε το Δικαστήριο θα επηρέαζαν την κρίση του και δεν θα εξέδιδε το διάταγμα ή θα επιδίκαζε πολύ μικρότερο ποσό.
- Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίχθηκε η έκδοση του διατάγματος είναι ψευδή.
- Το επιδικασθέν ποσό είναι άδικο και το διάταγμα στηρίχθηκε σε λανθασμένα στοιχεία και πληροφορίες.
- Οι οικονομικές δυνατότητες του Καθ' ου η Αίτηση δεν του επιτρέπουν να καταβάλλει το επιδικασθέν ποσό. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένστασή του φαίνονται στη πολυσέλιδη συνημμένη ένορκη δήλωση του, η οποία συνοδεύεται με αρκετά τεκμήρια, ιδίας ημερομηνίας. Σ' αυτήν προβάλλει ότι η Αιτήτρια δεν προέβη σε αποκάλυψη ουσιωδών στοιχείων, συγκεκριμένα της πραγματικής του οικονομικής κατάστασης, λέγοντας ότι ο μισθός του ανέρχεται σε Λ.Κ.1500, χωρίς να αναφέρει τα μηνιαία έξοδα που καταβάλλει για την ανήλικη, για τις μετακινήσεις της, τα έξοδα διατροφής και συντήρησης της, καθώς και ότι ο ίδιος ξοδεύει για ένδυση και υπόδηση της ανήλικης. Επίσης υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια δεν ανέφερε για τις υποχρεώσεις του, που έχει λόγω την ύπαρξης δανείων. Ότι δηλαδή έχει υποχρέωση καταβολής δόσεων, επίσης δεν ανέφερε για την πληρωμή από τον ίδιο ενοικίου €500 για τη στέγαση του, το οποίο από το 2019 θα αυξηθεί στα €
- Αναλύοντας περαιτέρω τις υποχρεώσεις του, όπως ισχυρίζεται είναι υπόχρεος να καταβάλλει €100 μηνιαίως για δάνειο που είχε συνάψει κατά το 2010, προκειμένου να καλύπτει τα έξοδα της Αιτήτριας και της θυγατέρας του. Το οποίο ήταν μέχρι το 2017 μη εξυπηρετούμενο και μετά από διακανονισμό πληρώνει το ποσό των €100 μηνιαίως, πλέον έξοδα της ασφάλειας του. Από δε τις 14/12/2018 η δόση του θα αυξηθεί στα €185 μηνιαίως. Συνεχίζοντας αναφέρει ότι κατά το 2008 είχε προβεί στη σύναψη φοιτητικού δανείου στη XXXXX και για το δάνειο οφείλει να καταβάλλει €283,21 μηνιαίως. Το πιο πάνω δάνειο, όπως αναφέρει, κατέστη μη εξυπηρετούμενο και η οφειλή του ανέρχεται σε €26.000 πλέον τόκους. Επισυνάπτει επιστολή ημερομηνίας 5/6/2018 από την εταιρεία XXXXX στην οποία εμφαίνεται η καθυστέρηση της πληρωμής των δόσεων. Αναφέρει περαιτέρω ότι δεν μπορεί να αποπληρώνει το δάνειο, αφού όλα τα έξοδα για τη φροντίδα και συντήρηση της θυγατέρας τους, τα επωμίζεται ο ίδιος προσωπικά, αφού η Αιτήτρια σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, αρνείται να εξεύρει εργασία με πλήρη απασχόληση. Αφού περιγράφει το πρόγραμμα και την καθημερινότητα του με την ανήλικη, ισχυρίζεται ότι την παραλαμβάνει κάθε πρωί, προγευματίζει μαζί του το καλοκαίρι, την πηγαίνει στο καλοκαιρινό σχολείο και την παραλαμβάνει στις 5.μ. όποτε του το ζητήσει η Αιτήτρια. Αλλά και κατά τους μήνες που πηγαίνει το παιδί στο σχολείο, όπως ισχυρίζεται, είναι ο ίδιος ο οποίος την πηγαίνει κάθε πρωί στο σχολείο. Επισυνάπτει αναλυτική κατάσταση λογαριασμού στον οποίο φαίνονται ως ισχυρίζεται τα μηνιαία έξοδα που καταβάλλει αναφορικά με τη διατροφή και συντήρηση του παιδιού. Τα μηνιαία έξοδα για τις δικές του ανάγκες ανέρχονται στο ποσό των €1,
- Παραθέτει αναλυτικά τις δικές του ανάγκες σε σχετικό πίνακα. Απορρίπτοντας τέλος τα όσα η Αιτήτρια αναφέρει για τη διάσταση τους ότι επήλθε κατά το 2018, ο ίδιος την τοποθετεί κατά το 2012, αναφέροντας ότι ο ίδιος από το 2014 διατηρεί σχέση με άλλη γυναίκα. Αναφέρει περαιτέρω ότι η Αιτήτρια παρέμεινε στην XXXXX με την ανήλικη από το 2013 μέχρι το 2016, όπου το παιδί επέστρεψε στην Κύπρο. Και ότι από την επιστροφή τους στην Κύπρο, ο ίδιος φιλοξένησε την Αιτήτρια στο διαμέρισμα του όπου και διέμεινε 22 μήνες από 16/7/2016 μέχρι 14/5/
- Καθ' όλο δε το χρονικό διάστημα ο ίδιος πλήρωνε όλα τα έξοδα για την ανήλικη, αλλά και για την Αιτήτρια. Υποστηρίζει ακόμα ότι η Αιτήτρια έφυγε από το διαμέρισμα και ενοικίασε υποστατικό για να διαμένει με την ανήλικη στις 15/5/
- Διαφωνώντας ως προς το ύψος των εξόδων της ανήλικης, ως η Αιτήτρια το προσδιορίζει, υποβάλλει ότι είναι υπερβολικό και υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια παρουσιάζει τα έξοδα της ανήλικης διογκωμένα επίσης ότι μερικά από αυτά, δεν είναι απαραίτητα. Αμφισβητεί ακόμη την πληρωμή από την Αιτήτρια, εξόδων για δασκάλα για το παιδί υποδεικνύοντας ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να προσκομίσει ή να παραθέσει περαιτέρω στοιχεία αναφορικά με τα έξοδα αυτά. Αναφέρει ενδεικτικά τα πιο σημαντικά έξοδα την ανήλικη, τα οποία αναλύει σε σχετικό πίνακα και κατά τη θέση του ανέρχονται στα €300 μηνιαίως. Στα οποία είναι πρόθυμος να συνεισφέρει με το ποσό των €150, ενόψει και της ηλικίας του παιδιού. Τέλος υποδεικνύει ότι η Αιτήτρια είναι επίσης υπεύθυνη για συνεισφορά και έχει τη δυνατότητα να εξασφαλίσει μεγαλύτερα εισοδήματα. Αναφέροντας ότι από τη διαμονή της στην XXXXX η Αιτήτρια ποτέ δεν εργάστηκε, παρά μόνο με μερική απασχόληση κατά το
- Υποβάλλοντας περαιτέρω ότι τίποτα δεν την εμποδίζει να εργαστεί σε σταθερή βάση, καθώς εργάζεται 2-3 φορές την εβδομάδα μόνο. Τέλος υποδεικνύει ότι η Αιτήτρια μπορεί να αποταθεί στις αρμόδιες αρχές για την εξασφάλιση επιδόματος τέκνου. Το προσωρινό διάταγμα οδηγήθηκε σε ακρόαση με τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων να υποβάλλουν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις στις οποίες παρέθεσαν την επιχειρηματολογία τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής, ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα, πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η παράλειψη δε παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων σε μονομερή αίτηση θεωρήθηκε από την νομολογία ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, το οποίο μπορεί να ακυρώσει το διάταγμα που έχει εκδώσει μονομερώς. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις, ακόμα, μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. ΕΞΕΤΑΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Το θέμα της διατροφής ρυθμίζεται από τον Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο του 1990, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του Νόμου, οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, λοιπόν, προκύπτει από τον ίδιο τον Νόμο. Δεν προτίθεμαι να προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, σε αυτό το στάδιο, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς. Επισημαίνω ότι, σε αυτό το στάδιο, δεν αποφασίζονται αμφισβητούμενα θέματα, τα οποία θέματα θα εξεταστούν και αποφασιστούν κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Ούτε και θα καταλήξω σε ευρήματα, στο παρόν στάδιο, αναφορικά με την εισοδηματική ικανότητα εκάστου διαδίκου. Και από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων προκύπτουν πολλά αμφισβητούμενα θέματα, ως προς το ύψος των εξόδων της ανήλικης, ως προς τις υποχρεώσεις του Καθ' ου η Αίτηση, αλλά και την έκταση της συνεισφοράς του καθενός. Προκύπτει αβίαστα, όμως, από τα όσα ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει στην ένορκη δήλωσή του, ότι αναγνωρίζει την υποχρέωσή του απέναντι στην ανήλικη θυγατέρα του. Μόνο που προσδιορίζει τη δυνατότητά του να συνεισφέρει για την ανήλικη στο ποσό στο ποσό των €150, μηνιαίως. Υποστηρίζοντας ότι πάντοτε συνεισέφερε για τις ανάγκες του παιδιού. Ο Καθ' ου η αίτηση έχει υποχρέωση, βάσει του νόμου, να συνεισφέρει στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του, όπως άλλωστε και η μητέρα της, στο μέτρο των δικών της οικονομικών δυνατοτήτων. Συνεκτιμώντας, επομένως τη μαρτυρία ως αναδύεται από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, θεωρώ ότι ικανοποιούνται οι δύο προϋποθέσεις που απαιτούνταν για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η διατροφή αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανηλίκων. Χωρίς διατροφή είναι αδύνατη η συνέχιση της ζωής. Η συνεισφορά έκαστου γονέα είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για την ανήλικη. Και η τρίτη προϋπόθεση συντρέχει, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιωνδήποτε αποζημιώσεων. Το επείγον της αίτησης, συνεπώς, είναι αυταπόδεικτο. Περαιτέρω ο Καθ' ου η Αίτηση δεν αμφισβητεί τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια για τα εισοδήματα του. Εκείνο που αναφέρει είναι ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να αναφέρει τις δικές τους υποχρεώσεις. Προτείνει δε στην ένορκη δήλωση του το ποσό των €150, ως συνεισφορά του για τη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του. Όσον αφορά το ύψος των αναγκών της ανήλικης, έχω ανατρέξει στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση και στον πίνακα που παραθέτει για τη δική του εκτίμηση των εξόδων και εκ πρώτης όψεως θεωρώ ότι η κατάληξη του ότι η ανήλικη χρειάζεται ποσό €300 μηνιαίως, στη βάση των όσων ο ίδιος αναφέρει, ότι ξοδεύει για το παιδί, επισυνάπτοντας καταστάσεις λογαριασμών, στους οποίους φαίνονται τα έξοδα, τα οποία όπως ισχυρίζεται κάνει για το παιδί, δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί εύλογη. Περαιτέρω ακόμα και ν' αναλαμβάνει σε κάποιο βαθμό τα έξοδα της ανήλικης, το ποσό των €150, το οποίο προτείνει ως τη δική του συνεισφορά για την ανήλικη, δεν θα ήταν εύλογο, όταν υπολογιστεί, το ποσό που ο ίδιος θα καταβάλλει για ενοίκιο του σπιτιού στο οποίο διαμένει το οποίο ανέρχεται στα €500 και το οποίο, όπως ο ίδιος αναφέρει από τις 31/5/2019, θα αυξηθεί σε €750 μηνιαίως. Ας σημειωθεί, περαιτέρω, ότι η Αιτήτρια με τη μονομερή της αίτηση ζητούσε όπως ρυθμιστεί προσωρινά η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στο ποσό των €600. Το Δικαστήριο, όμως, δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα στο ύψος αυτό, κάνοντας αποδεκτά όλα τα κονδύλια, ως τα παρουσίασε η Αιτήτρια. Καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στο ποσό των €280, γεγονός που δεικνύει ότι το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση του αιτήματος της Αιτήτριας, εφαρμόζοντας τις αρχές της νομολογίας, στάθμισε το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών της ανήλικης, καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση με βάση εύλογα ποσά εξόδων της ανήλικης και όχι τα αξιούμενα από της Αιτήτρια ποσά. [Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου V. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418]. Η πληρωμή δανείων από τον Καθ' ου η Αίτηση, ακόμα, δεν θα ήταν λόγος για να μην εκδιδόταν ένα προσωρινό διάταγμα. Από τις πρόνοιες του σχετικού νόμου προκύπτει ότι η διατροφή των ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται οποιωνδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους. [Βλ. υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου (ανωτέρω). Δεν διαπιστώνω, τέλος, οποιαδήποτε πρόθεση απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων από την Αιτήτρια, η οποία θα με οδηγούσε στην ακύρωση του διατάγματος. Η μη αναφορά από την Αιτήτρια στα έξοδα του Καθ' ου η Αίτηση, δεν θεωρώ ότι στοιχειοθετεί απόκρυψη γεγονότων, αφού είναι θέματα που βρίσκονται εντός της δικής του προσωπικής γνώσης. Ακόμα το γεγονός ότι ο Καθ' ου η Αίτηση, συνεισέφερε στις ανάγκες του παιδιού και πάλι δεν θα ήταν στοιχείο που θα απέτρεπε το Δικαστήριο να εκδώσει ένα προσωρινό διάταγμα. Εξάλλου η Αιτήτρια δεν το απέκρυψε. Εκείνο που ανέφερε είναι ότι ο Καθ' ου η Αίτηση «ουδέν ουσιαστικό ποσό έχει συνεισφέρει» στη διατροφή της ανήλικης. Όσον αφορά τη διαφωνία των διαδίκων, ως προς την ημερομηνία διάστασης και το κατά πόσο η Αιτήτρια σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση βαρύνεται με σοβαρή υπαιτιότητα για τη διάλυση της σχέσης τους, δεν είναι ουσιώδη θέματα τα οποία θα επιδρούσαν στην απόφαση του Δικαστηρίου για την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής. Ούτε θα ήταν ορθό σε αυτό το στάδιο να αξιολογήσω την αξιοπιστία των διαδίκων, προχωρώντας σε σχετικά ευρήματα επί τούτου. Και εν πάση περιπτώσει η υποχρέωση για διατροφή, δεν εξαρτάται από την υπαιτιότητα οποιουδήποτε από τους γονείς για την κατάρρευση του γάμου, αλλά είναι υποχρέωση των γονέων που απορρέει από το Νόμο αλλά και ηθική υποχρέωση απέναντι στα παιδιά τους. Όσον αφορά τη δυνατότητα της Αιτήτριας να εξεύρει καλύτερη εργασία με μεγαλύτερα εισοδήματα και κατ' επέκταση της ενδεχόμενης μεγαλύτερης εισοδηματικής ικανότητας της, ώστε η ίδια να συνεισφέρει σε μεγαλύτερο ποσοστό, το οποίο ασφαλώς είναι θέμα που θα αξιολογηθεί από το Δικαστήριο για τον καθορισμό της συνεισφοράς των γονέων, δεν είναι θέμα που μπορεί να αποφασιστεί σε αυτό το πρώιμο στάδιο, χωρίς την προσκόμιση μαρτυρίας. Ούτε η λήψη δημοσίων επιδομάτων μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη και να απαλλάξει τους γονείς από τη δική τους υποχρέωση για διατροφή των παιδιών τους. Η υποχρέωση των δύο γονέων για συνεισφορά συναρτάται με τις οικονομικές δυνατότητες ενός εκάστου εξ αυτών. Και στο παρόν στάδιο ο Καθ' ου η Αίτηση δεν αμφισβητεί ότι η Αιτήτρια έχει πολύ χαμηλότερα εισοδήματα από αυτόν και επομένως δεν διαθέτει τις ίδιες δυνατότητες για συνεισφορά. Εξάλλου ο ίδιος αναφέρει ότι στήριξε την Αιτήτρια με τη θυγατέρα τους από την αρχή. Περαιτέρω είναι παραδεκτό από τον Καθ' ου η Αίτηση ότι η Αιτήτρια, ενοικιάζει διαμέρισμα για να διαμένει με την ανήλικη για το οποίο καταβάλλει €350 μηνιαίως. Καταλήγοντας, συνεπώς, ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε απόκρυψη γεγονότων και παραπλάνηση του Δικαστηρίου, κρίνω ότι επιβαλλόταν η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος με το οποίο να ρυθμιστεί και η συνεισφορά του πατέρα στα έξοδα της ανήλικης θυγατέρας του. Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι θα πρέπει να συνεχίσει το διάταγμα διατροφής στο ποσό που εξέδωσε το Δικαστήριο, το οποίο θεωρώ εύλογο υπό τις περιστάσεις. Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 20/7/2018, καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................... Κ. Χ" Αθανασίου - Σιαμτάνη, Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject : Family Court / Interim Judgement / Maintenance Aναφορά: Προσωρινό Διάταγμα Διατροφής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο