ΓΕΩΡΓΙΑ ΛΙΛΙΑΝΑ ΒΕΡΓΟΥ ν. ΑΛΕΚΟΣ ΤΖΙΩΛΟΣ, Αρ. Αίτησης: 1/18, 6/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2018:8 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 1/18 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΑ ΛΙΛΙΑΝΑ ΒΕΡΓΟΥ Αιτήτρια και ΑΛΕΚΟΣ ΤΖΙΩΛΟΣ Καθ΄ού η αίτηση Μονομερής Αίτηση Ημερ. 5.1.2018 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 6 Μαρτίου, 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Α. Κεφάλας Για τον Καθ΄ου η αίτηση: Ο ίδιος προσωπικά Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας απόφασης, είναι η οριστικοποίηση ή η τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος διατροφής το οποίο εκδόθηκε στις 8.1.18 και με το οποίο διατάσσεται όπως ο Καθ΄ου η αίτηση, από την σ΄ αυτόν επίδοση του προσωρινού διατάγματος, καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €350 μηνιαίως, ως η συνεισφορά του στη διατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, Πέτρου Γιώργου Τζιώλου και Πάολας Δήμητρας Τζιώλου. Σημειωτέον ότι η Αιτήτρια, με την ως άνω μονομερή της αίτηση ημερομηνίας 5.1.18, αιτείτο την επιδίκαση προσωρινής συνεισφοράς του Καθ΄ου η αίτηση για το ποσό των €700 μηνιαίως. Το ως άνω προσωρινό διάταγμα επιδόθηκε στον Κθα΄ου η αίτηση στις 11.1.18, και ακολούθως, στις 18.1.18, ο Καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση. Ο Καθ΄ου η αίτηση χειρίσθηκε προσωπικά την υπόθεσή του, γεγονός το οποίο λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο, ιδιαίτερα στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, όπου δεν αξιολογείται η μαρτυρία με σκοπό την εξαγωγή συμπερασμάτων. Με βάση τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, προκύπτει ότι οι διάδικοι είναι έλληνες πολίτες. Τέλεσαν γάμο στις 25.9.03 και απέκτησαν δύο παιδιά. Τον Πέτρο-Γιώργο που γεννήθηκε στις 7.7.08 και την Πάολα-Δήμητρα που γεννήθηκε στις 16.9.
- Ο χωρισμός των διαδίκων επήλθε το
- Η Αιτήτρια μαζί με τα παιδιά, τον Οκτώβρη του 2015, εγκαταστάθηκαν μόνιμα στη Λάρνακα. Ακολούθησε το Μάρτιο του 2017 η μόνιμη εγκατάσταση του Καθ΄ου η αίτηση στη Λάρνακα. Σύμφωνα με την Αιτήτρια, ο Καθ΄ου η αίτηση από τον Σεπτέμβρη του 2017 άρχισε να της καταβάλλει διάφορα ποσά μηνιαίως (€150-€300) οπότε ο ίδιος ήθελε και χωρίς να υπάρχει σταθερότητα στο χρόνο καταβολής τους. Η ίδια εργάζεται με μηνιαίες απολαβές πέριξ των €700-€800 μηνιαίως. Καταβάλλει ενοίκιο €350 μηνιαίως. Ο Καθ΄ου η αίτηση, εργάζεται σε εστιατόρια και έχει απολαβές και μπορεί να καταβάλλει το ποσό των €700 μηνιαίως ως συνεισφορά του. Σύμφωνα με την Αιτήτρια, για τη διατροφή, περίθαλψη, φροντίδα και διαμονή των παιδιών απαιτείται το ποσό των €1.200 μηνιαίως. Συγκεκριμένα, για κάθε παιδί ξεχωριστά, απαιτείται €300 μηνιαίως για διατροφή, εκπαίδευση και εξωσχολικές δραστηριότητες, €100 μηνιαίως για ιατρική φροντίδα, €50 μηνιαίως για ένδυση, €50 μηνιαίως για νερό, ηλεκτρικό ρεύμα, €50 μηνιαίως ως μέρος ενοικίου, €50 μηνιαίως για μεταφορικά. Ο Καθ΄ου η αίτηση, στην ένορκη του δήλωση, ισχυρίζεται ότι ο μηνιαίος του μισθός είναι €
- Καταβάλλει μηνιαίως €320 για ενοίκιο, €26 μηνιαίως για σκύβαλα και €50 μηνιαίως για ρεύμα-νερό. Σύμφωνα με τον ίδιο μπορεί να πληρώνει €200 μηνιαίως για τα παιδιά του. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των διαδίκων. Κατωτέρω το Δικαστήριο θα ασχοληθεί με τις ενώπιον του θέσεις των διαδίκων, στο μέτρο που καθορίζεται από το νόμο και τη νομολογία ως προς την εξέταση ενδιάμεσων αιτήσεων για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που το Δικαστήριο θα έκρινε δίκαιο και πρόσφορο. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and other
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν. 14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν. 216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: «Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του». Το άρθρο 37 ορίζει ότι: «(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του». Τη συνδρομή των πιο πάνω προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/60 δεν αμφισβητείται από τον Καθ΄ου η αίτηση αφού ο ίδιος προσφέρει το ποσό των €200 μηνιαίως ως συνεισφορά του για διατροφή των παιδιών του. Το Δικαστήριο κατά το στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε ευρήματα επί της μαρτυρίας, η δε εξέταση της ενώπιον του μαρτυρίας γίνεται με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1Α.Α.Δ. 263).Περαιτέρω, σε συνήθεις υποθέσεις διατροφής, όπως η παρούσα, ο καθορισμός της συνεισφοράς των γονέων στη διατροφή του παιδιού τους γίνεται στις παραμέτρους του άρθρου 33
(1)του Ν.216/90, οι οποίοι παράμετροι, ήτοι οικονομικές δυνάμεις των γονέων, έξοδα ανηλίκου, είναι πρωτίστως μαθηματικής φύσης παράμετροι. Μάλιστα, σύμφωνα με τη Νομολογία, Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδης
(1998)
(1)Α.Α.Δ., το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής ανηλίκου, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Περαιτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο στην Παπαντωνίου v. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. σελ. 1875 ανέφερε ότι «Δεν είναι δυνατή η αναζήτηση ποσού που αφορά αποκλειστικά και μόνο το εξοδολόγιο με το οποίο ο ανήλικος επιβαρύνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό σ΄ ότι αφορά τα επιμέρους κονδύλια του νερού, του ηλεκτρισμού και του τηλεφώνου . Ο επιμερισμός τέτοιων κονδυλίων θα ήταν δυνατός μόνο εάν ο ανήλικος έχει επ΄ ονόματι του (που δεν είναι εφικτό) λογαριασμό για τηλέφωνο, internet κ.τ.λ.». Δεν θα προβώ στο στάδιο αυτό σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Αιτήτριας για τα έξοδα διατροφής των παιδιών. Θα αναφέρω επιγραμματικά ότι ορισμένα έξοδα των παιδιών, εκ των πραγμάτων είναι υπερβολικά και αδικαιολόγητα. Τέτοιο έξοδο είναι π.χ. το ποσό των €200 μηνιαίως που απαιτείται για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των δύο
(2)παιδιών, χωρίς μάλιστα να γίνεται αναφορά για κάποιο ειδικό πρόβλημα υγείας των παιδιών. Όπως επίσης και το ποσό των €600 μηνιαίως για διατροφή, εκπαίδευση και εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών, χωρίς να επισυνάπτεται προς τούτο στην ένορκη της δήλωση, οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο για τρία διαφορετικής φύσεως έξοδα. Ως προς την εισοδηματική ικανότητα των διαδίκων, παρατηρώ ότι η Αιτήτρια σε σχέση με τον Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται γενικά ότι ο Καθ΄ου η αίτηση «εργάζεται σε εστιατόριο και έχει απολαβές που μπορεί να καταβάλει το ποσό των €700». Από την άλλη, ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι οι μηνιαίως απολαβές του είναι €800. Κανένας από τους διαδίκους δεν επισυνάπτει σχετικό πιστοποιητικό εργοδότησης για τις απολαβές του, οι οποίες θα καθορίσουν και την κατά το νόμο κοινή υποχρέωση τους για συνεισφορά στη διατροφή των παιδιών του, ανάλογα με τις δυνάμεις τους. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ουδεμία αναφορά κάνει στην ένορκη της δήλωση για το εάν λαμβάνει ή όχι επιδόματα τέκνου. Από την ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση, τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου, για πρώτη φορά, το γεγονός ότι ο Καθ΄ου η αίτηση καταβάλλει και αυτός ενοίκιο για τη διαμονή του, ύψους €320 μηνιαίως, γεγονός το οποίο θα πρέπει ασφαλώς το Δικαστήριο να συνεκτιμήσει για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Στη βάση όλων των πιο πάνω, κρίνω δίκαιον και επιβεβλημένον τον επανακαθορισμό της συνεισφοράς του Καθ΄ου η αίτηση, την οποία και καθορίζω στο ποσό των €220 μηνιαίως. Ο επανακαθορισμός της συνεισφοράς του Καθ΄ου η αίτηση στο ποσό των €220 μηνιαίως ανατρέχει στις 11.1.2018, ημερομηνία επίδοσης του προσωρινού διατάγματος στον Καθ΄ου η αίτηση. Το προσωρινό διάταγμα διατροφής ημερομηνίας 8.1.2018 ως έχει τροποποιηθεί ανωτέρω καθίσταται οριστικό. Ως προς τα έξοδα, αυτά να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ........... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο