Ζ.Π.Γ ν. Α.Γ, Αρ. Αίτησης: 121/18, 7/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2018:19 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 121/18 Μεταξύ: Ζ.Π.Γ Αιτήτρια και Α.Γ Καθ΄ού η αίτηση Μονομερής Αίτηση Ημερ. 27.4.2018 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 7 Ιουνίου, 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Χ. Χαραλάμπους για κ. Θωμά Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κ. Α. Μάρκου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Μέσα στα πλαίσια καταχώρησης εναρκτήριας αίτησης, η Αιτήτρια, στις 27.4.2018, καταχώρησε και την παρούσα μονομερή αίτηση με την οποία αιτείται: «Α. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η εγγραφή των ανήλικων τέκνων των διαδίκων XXXXXX και XXXXX στο Δημοτικό σχολείο XXXXX Αραδίππου ή και στο Δημοτικό σχολείο της εκάστοτε περιοχής όπου διαμένει η Αιτήτρια. Β. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να εξουσιοδοτεί την Αιτήτρια να προβεί σ΄ όλες τις ενέργειες για εγγραφή των ανήλικων τέκνων των διαδίκων XXXXX και XXXXX στο σχολείο που αναφέρεται πιο πάνω ή και στο Δημοτικό σχολείο της περιοχής όπου διαμένει η Αιτήτρια. Γ. Προσωρινό Διάταγμα το οποίο να υποχρεώνεται το αρμόδιο άτομο του Υπουργείου Παιδείας να προβεί σ΄ όλες τις ενέργειες για εγγραφή των ανήλικων τέκνων των διαδίκων XXXXX και XXXXX στο σχολείο που αναφέρεται πιο πάνω ή και στο Δημοτικό σχολείο της εκάστοτε περιοχής όπου διαμένει η Αιτήτρια.» Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της πιο πάνω μονομερούς αίτησης, διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος εμφανίστηκε στη διαδικασία και στις 29.5.18 καταχώρησε ένσταση. Στην ένσταση του, ο Καθ΄ου η αίτηση επικαλείται δέκα λόγους για τους οποίους αντιτίθεται στην έγκριση των αιτούμενων θεραπειών. Δεν κρίνεται αναγκαία για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης η πλήρης παράθεσή τους. Τόσο η ένσταση όσο και η αίτηση υποστηρίζονται, αντίστοιχα, από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων. Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που το Δικαστήριο θα έκρινε δίκαιο και πρόσφορο. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and other
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία, με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 A.A.Δ. 263). Επίσης, οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograska Banka D.D.
(1999)1 (A) Α.Α.Δ. 225, 236). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν. 14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, ο οποίος Νόμος στην προκείμενη περίπτωση είναι ο περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμος του 1990, Ν. 216/90. Σύμφωνα με το ΄Αρθρο 5
(1)(α) του Ν. 216/90, η γονική μέριμνα είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων, οι οποίοι το ασκούν από κοινού. Το ΄Αρθρο 5
(1)(β) του Ν. 216/90 προνοεί ότι η γονική μέριμνα περιλαμβάνει τον προσδιορισμό του ονόματος, την επιμέλεια του προσώπου, τη διαχείριση της περιουσίας και την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση ή δικαιοπραξία που αφορούν το πρόσωπο ή την περιουσία του. Το ΄Αρθρο 9
(1), προνοεί ότι η επιμέλεια του προσώπου του τέκνου περιλαμβάνει ιδίως την ανατροφή και επίβλεψη, τη διαπαιδαγώγηση και εκπαίδευση καθώς και τον προσδιορισμό του τόπου διαμονής. Σύμφωνα με το ΄Αρθρο 7 του Νόμου, εάν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς. Οι διάδικοι είναι οι γονείς των ανήλικων XXXXX και XXXXX που γεννήθηκαν, αντίστοιχα, στις 18.3.09 και 30.5.
- Ο γάμος των διαδίκων λύθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου στις 9.3.
- Σύμφωνα με το διάταγμα ημερ. 24.3.16, αριθμός αίτησης 164/15, στην Αιτήτρια ανατέθηκε από το Δικαστήριο η φύλαξη και φροντίδα των ανηλίκων και καθορίστηκε ως τόπος διαμονής των ανηλίκων ο εκάστοτε τόπος διαμονής της Αιτήτριας εντός της Λάρνακας και της επαρχίας Λάρνακας. Παράλληλα, ρυθμίστηκε και το δικαίωμα επικοινωνίας του Καθ΄ου η αίτηση με τα ανήλικα τέκνα τους. Αίτημα της Αιτήτριας είναι όπως τα παιδιά εγγραφούν στο Δημοτικό Σχολείο XXXXX Αραδίππου ή και στο Δημοτικό Σχολείο της εκάστοτε περιοχής όπου διαμένει η Αιτήτρια. Στο αίτημα αυτό, ο πατέρας φέρει ένσταση. Σημειωτέον ότι κατά την τρέχουσα σχολική περίοδο και οι δύο ανήλικες φοιτούσαν στο Α΄ Δημοτικό Σχολείο XXXXX. Η μεν XXXXX στην Γ΄ τάξη του εν λόγω σχολείου η δε XXXXX στη Β΄ τάξη. Αποτελεί λόγο ένστασης του Καθ΄ου η αίτηση, ότι δεν πληρείται η προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 9 του Κεφ. 6 σε σχέση με το στοιχείο του κατεπείγοντος και ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα. Οι δύο αυτές προϋποθέσεις πρέπει απαραιτήτως να πληρούνται προκειμένου να είναι επιτυχής η έκβαση μιας μονομερούς αίτησης. Στην προκειμένη όμως περίπτωση, η μονομερής αίτηση, με τις οδηγίες του Δικαστηρίου για επίδοση της στον Καθ΄ου η αίτηση, έχασε τη μονομερή της υπόσταση και κατέστη αίτηση διά κλήσεως (βλ. Γαβριέλλα Βαλεντίνα Μιχαήλ
(2012)1 ΑΑΔ 1943, Μαρκιτανής ν. Μουτζούρη
(2000)1 ΑΑΔ 923, Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 ΑΑΔ
(2000)1 ΑΑΔ 43). Συνακόλουθο τούτου είναι ότι οι κανόνες που ισχυρίζεται ο Καθ΄ου η αίτηση ότι έχουν παραβιασθεί να μην τυγχάνουν εφαρμογής σε αιτήσεις δια κλήσεως. Μια απλή ματιά στα γεγονότα οδηγεί στη διαπίστωση ότι οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 πληρούνται. Αρκεί να λεχθεί ότι πρόκειται περί διαφωνίας των γονέων επί συγκεκριμένης πτυχής της γονικής μέριμνας ανηλίκων, συγκεκριμένα της εκπαίδευσης των ανηλίκων, πτυχή η οποία αφέθη με το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε στην κοινή άσκηση και άρα συναπόφαση των γονέων-διαδίκων. Το θέμα μεταγραφής των παιδιών σε συγκεκριμένο σχολείο ως εκ της φύσεως του δεν είναι θέμα το οποίο μπορεί να αναμένει την τελική έκβαση της εναρκτήριας αίτησης. ΄Αλλωστε όπως και η νομολογία διαπιστώνει ως προς την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και γίνεται παραπομπή προς τούτο στο πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση M & Ch Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland
(1997)1 ΑΑΔ 179: «Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία του αιτούμενου τη θεραπεία.» Με όσα πιο πάνω έχουν αναφερθεί κρίνεται ότι στην παρούσα υπόθεση οι τρεις προϋποθέσεις του ΄Αρθρου 32 του Ν. 14/60 πληρούνται. Το Δικαστήριο όμως, σύμφωνα με την ήδη παρατεθείσα νομολογία, θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο υπό της παρούσες συνθήκες και γεγονότα, τα οποία τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα με βάση τα τεθέντα ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα, είναι αρνητική. Η Αιτήτρια, στην ένορκο της δήλωση, συνδέει το αίτημα της με το γεγονός ότι έχει μετακομίσει και διαμένει μαζί με τα παιδιά της στην Αραδίππου. Τον πιο πάνω ισχυρισμό της Αιτήτριας, αμφισβητεί ο Καθ΄ου η αίτηση προβάλλοντας τη θέση ότι η Αιτήτρια παραπλανεί το Δικαστήριο ως προς τούτο, γιατί η Αιτήτρια εξακολουθεί να διαμένει στο Τσιακκιλερό. Ο πιο πάνω ισχυρισμός του Καθ΄ου η αίτηση παρέμεινε αναντίλεκτος. Η Αιτήτρια θα μπορούσε, ιδιαίτερα λόγω του ότι δεν εκδόθηκε διάταγμα, να καταχωρούσε συμπληρωματική ένορκο δήλωση, με την άδεια του Δικαστηρίου, προς αντίκρουση του εν λόγω ισχυρισμού. Ως εκ τούτου η πιο πάνω θέση της στην οποία βασίζει ουσιαστικά το αίτημά της, παρέμεινε ενώπιον του Δικαστηρίου μετέωρη και ατεκμηρίωτη στο βαθμό που απαιτείται για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Περαιτέρω, συνακόλουθα των πιο πάνω, θα ήθελα να τονίσω και τα πιο κάτω. Παρά την αμφισβήτηση του τόπου διαμονής της Αιτήτριας από τον Καθ΄ου η αίτηση, ο Καθ΄ου η αίτηση προβάλλει και άλλους σοβαρούς ισχυρισμούς οι οποίοι παρέμειναν και αυτοί αναντίλεκτοι ενώπιον του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα, ότι για το θέμα αυτό της εγγραφής των παιδιών σε άλλο σχολείο οι διάδικοι είχαν συμφωνήσει να λάβουν τη γνώμη παιδοψυχολόγου και η Αιτήτρια προτού ολοκληρωθεί η διαδικασία αυτή και ακουστεί η γνώμη του παιδοψυχολόγου, καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση. Ότι δεδομένης της διαμονής της Αιτήτριας στο Τσιακιλερό και δεδομένου του ισχυρισμού του Καθ΄ου η αίτηση ότι η Αιτήτρια εργάζεται στην Αγία Νάπα, η φοίτηση των παιδιών στο συγκεκριμένο σχολείο που αιτείται η Αιτήτρια θα αντιστρατεύει τα συμφέροντα των παιδιών, εφόσον στη Ξυλοτύμπου, που φοιτούν σήμερα τα παιδιά, διαμένουν τόσο η οικογένεια της Αιτήτριας, όσο και η οικογένεια του, οι οποίοι φροντίζουν τα ανήλικα όταν σχολάσουν, καθότι η μητέρα τους εργάζεται καθημερινά ως αργά στην Αγία Νάπα. Όλα τα πιο πάνω γεγονότα, όπως τα ισχυρίζεται ο Καθ΄ου η αίτηση, παρέμειναν χωρίς απάντηση από την Αιτήτρια. Δεδομένου τούτων, το συμπέρασμα στο οποίο οδηγείται το Δικαστήριο, είναι ότι η υπό κρίση αίτηση παρέμεινε ατεκμηρίωτη ως προς την αναγκαιότητα εγγραφής των παιδιών σε άλλο σχολείο, ως εξυπηρετούσα το καλώς νοούμενο συμφέρον των παιδιών Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, η μονομερής αίτηση ημερ. 27.4.18 απορρίπτεται. Τα έξοδα της μονομερούς αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Καθ΄ου η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, καταβλητέα όμως μετά το πέρας της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ........... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο