Α. Ξ. ν. Α. Ξ., Αρ. Αίτησης: 171/18, 19/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2018:25 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 171/18 Μεταξύ: Α. Ξ. Αιτήτρια και Α. Ξ. Καθ΄ού η αίτηση Μονομερής Αίτηση Ημερ. 28.9.18 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19 Νοεμβρίου, 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Σ. Μιχαήλ για κα Μικελλίδου Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κα Μ. Χατζηκωνσταντή για κ. Πιττάτζιη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια, μέσα στα πλαίσια καταχώρησης εναρκτήριας αίτησης διατροφής ανηλίκου, καταχώρησε και την παρούσα μονομερή αίτηση με την οποία αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής, με το οποίο να καθορίζεται η συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση στη διατροφή του παιδιού τους, Α.Ξ., στο ποσό των €300 μηνιαίως. Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο μονομερούς αιτήσεως, διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος εμφανίσθηκε στη διαδικασία, καταχωρώντας προς τούτο, στις 29.9.18, ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης είναι: «
- Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
- Η Αιτήτρια απέκρυψε την αλήθεια.
- Το ανήλικο τέκνο των διαδίκων δεν έχει τις ανάγκες που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση.
- Τα γεγονότα δεν είναι αποδεκτά, ο Καθ΄ου η αίτηση δεν έχει τα έσοδα που αναφέρει η Αιτήτρια.
- Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος.
- Δεν συντρέχει το κατεπείγον.
- Η αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση.» Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, αποτελούν παραδεκτά γεγονότα ότι οι διάδικοι είναι σύζυγοι. Τέλεσαν γάμο στις 3.4.12 και από το γάμο τους απέκτησαν, στις 16.3.13, τον Α.Ξ.. Βρίσκονται σε διάσταση από το έτος
- Σύμφωνα με την Αιτήτρια, ο Καθ΄ου η αίτηση εργάζεται ως chef και έχει μηνιαίο εισόδημα πέραν των €1.600 μηνιαίως. Η ίδια εργάζεται, ως part-time πωλήτρια, με μισθό €600 μηνιαίως. Τα έξοδα διατροφής και συντήρησης του παιδιού τους, ανέρχονται στο ποσό των €670 μηνιαίως και αναλυτικά έχουν ως κατωτέρω. « Διατροφή € 250 ΄Ενδυση, υπόδηση € 80 Ηλεκτρικό ρεύμα, τηλέφωνο, νερό, θέρμανση € 80 Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη € 50 Ψυχαγωγία € 50 Παιχνίδια € 30 Φροντιστήρια € 50 Μεταφορικά € 80 ΣΥΝΟΛΟ: € 670» Η Αιτήτρια ισχυρίζεται επίσης ότι καταβάλλει ενοίκιο €400 μηνιαίως, το οποίο δεν μπορεί να καλύψει εξ΄ ολοκλήρου μόνη της, δανειζόμενη, προς το σκοπό αυτό, χρήματα από τους γονείς της. Ο Καθ΄ου η αίτηση, σύμφωνα με την Αιτήτρια, αρνείται να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό για το παιδί τους, παρόλο που εργάζεται και έχει τη δυνατότητα προς τούτο. Ο Καθ΄ου η αίτηση, ισχυρίζεται ότι ανέκαθεν συνεισέφερε στο παιδί τους, αγοράζοντας του ρούχα, παπούτσια, τρόφιμα και για τη ψυχαγωγία του παιδιού τους. Εργάζεται εποχιακά και διαμένει μαζί με τους γονείς του, γιατί αδυνατεί να καλύψει τα έξοδα ενοικίασης διαμερίσματος. Συνεισφέρει στα έξοδα φαγητού, νερού, ρεύματος, αγοράς προϊόντων καθαρισμού κλπ., €500 μηνιαίως. Αν ενοικίαζε διαμέρισμα, θα απαιτείτο €800 μηνιαίως, αφού τα ενοίκια είναι μεταξύ των €300-€350 μηνιαίως. Καθημερινά δε, τους θερινούς μήνες μεταβαίνει στην εργασία του στον Πρωταρά και χρειάζεται €300 για μεταφορικά. Εργάζεται εποχιακά, από τον Απρίλη μέχρι τον Οκτώβρη και ο ακάθαρτος μισθός του είναι €2.000 για 7 μήνες. Το χειμώνα του 2017 έλαβε ανεργιακό επίδομα ύψους €4.
- Το καθαρό μηνιαίο εισόδημα του για τους θερινούς μήνες είναι €1.844 (βλ. Τεκμήρια Α και Β). Ως προς τα έξοδα του παιδιού τους, ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι αυτά είναι υπερβολικά, ισχυριζόμενος ότι τα πραγματικά έξοδα του παιδιού τους είναι €400 μηνιαίως. Η εγγραφή του παιδιού τους σε φροντιστήρια, έγινε χωρίς τη συγκατάθεσή του. Ως προς το ενοίκιο, ισχυρίζεται ότι αυτό δεν το καταβάλλει η Αιτήτρια, αλλά ο σύζυγος της μητέρας της, οι οποίοι επίσης διαμένουν στο εν λόγω διαμέρισμα. Συνεισφέρει και στηρίζει τους γονείς του, ένεκα της κατάστασης της υγείας της μητέρας του, η οποία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Τέλος, ο ίδιος ισχυρίζεται ότι έχει εισηγηθεί το ποσό των €200 μηνιαίως ως συνεισφορά του για τη διατροφή του παιδιού τους, το οποίο όμως δεν έγινε αποδεκτό από την Αιτήτρια. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Προβάλλεται από τον Καθ' ου η αίτηση η θέση ότι στην συγκεκριμένη ενδιάμεση αίτηση υπήρξε εκ μέρους της Αιτήτριας απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Το Δικαστήριο, όπως ήδη έχει αναφερθεί, δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα. Αντίθετα, διέταξε την επίδοση της στον Καθ' ου η αίτηση. Η ενέργεια αυτή του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την νομολογία, μετέτρεψε την μονομερή αίτηση σε αίτηση δια κλήσεως, (βλ. Κώστας Σμυρνιός,
(2000)1 Α.Α.Δ. 43, Μαρκιτανή ν. Μαρκιτανή
(2000)1 Α.Α.Δ.). Στην Κυριακίδης ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2011)1Β Α.Α.Δ. 816, κρίθηκε ότι στις περιπτώσεις όπου διατάσσεται η επίδοση της αίτησης δεν ισχύουν οι αυστηροί κανόνες αποκάλυψης αφού το Δικαστήριο δεν ασκεί την διακριτική του εξουσία στην απουσία των διαδίκων, (βλ. επίσης The Royal Bank of Scotland v. Πλοίου Kallia", Αγωγή Ναυτοδικείου 14/11- 12/1/02). Υπό το φως των πιο πάνω νομολογιακών αρχών και δεδομένου του γεγονότος ότι το Δικαστήριο δεν άσκησε διακριτική εξουσία ως προς την έκδοση διατάγματος, θεωρώ, υπό τις περιστάσεις, ότι το Δικαστήριο δεν εμποδίζεται στο στάδιο αυτό, να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα, εφόσον τώρα έχει όλα τα ενώπιον του γεγονότα, ως αυτά προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, στο στάδιο αυτό, οι αντικρουόμενες μεταξύ των διαδίκων εκδοχές δεν συνιστούν απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος. Όπως λέχθηκε στην Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη,
(1997)1 ΑΑΔ 415, οι επιμέρους διαφορές ως προς τη μαρτυρία δεν συνιστούν απόκρυψη ή μη ειλικρινή αποκάλυψη γεγονότος, ουσιώδους για τους σκοπούς έκδοσης περιπίπτοντος διατάγματος. Υπενθυμίζεται ότι στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο δεν αξιολογεί την ενώπιον του μαρτυρία με σκοπό την εξαγωγή ευρημάτων, κάτι το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της κυρίως δίκης (βλ. Jonitexo v. Adidas
(1984)1 ΑΔΔ 263). Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά από το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο, στην Μάριος Αποστόλου ν. Ροδούλας Ιωάννου
(2012)1 ΑΑΔ 604: «Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμισθεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέταση ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι με αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις.» Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 του Ν.14/60 είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Επίσης, οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograska Banka D.D.
(1999)1 (A) Α.Α.Δ. 225, 236). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: "(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν.216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές εύστοχα καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν.216/90. Επομένως, κρίνω ότι στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Περαιτέρω, το θέμα διατροφής ανηλίκου είναι άμεσα συνυφασμένο με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία του ανηλίκου και η μη συνεισφορά του γονέα εύλογου ποσού για τη διατροφή του ανηλίκου είναι κάτι το οποίο αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή διαβίωση και την εν γένει ευημερία του. Επομένως, κρίνω ότι πληρούται και η τρίτη προϋπόθεση. Τούτο προφανώς παραδέχεται και αναγνωρίζει ο Καθ΄ου η αίτηση αφού, ως ο ίδιος δηλώνει, είναι έτοιμος να συνεισφέρει το ποσό των €200 μηνιαίως για τη διατροφή του παιδιού τους. Κρίνω αναγκαίο, στο σημείο αυτό, να τονίσω τα πιο κάτω: Το Δικαστήριο κατά το στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε ευρήματα επί της μαρτυρίας, η δε εξέταση της ενώπιον του μαρτυρίας γίνεται με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα (βλ. Jonitexo ανωτέρω). Περαιτέρω, σε συνήθεις υποθέσεις διατροφής, όπως η παρούσα, ο καθορισμός της συνεισφοράς των γονέων στη διατροφή του παιδιού τους γίνεται στις παραμέτρους του άρθρου 33
(1)του Ν.216/90, οι οποίοι παράμετροι, ήτοι οικονομικές δυνάμεις των γονέων, έξοδα ανηλίκου, είναι καθαρά μαθηματικής φύσης παράμετροι. Μάλιστα, σύμφωνα με τη Νομολογία, Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδης
(1998)
(1)Α.Α.Δ., το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής ανηλίκου, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Επανερχόμενος, μετά τα πιο πάνω, στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, παρατηρώ τα πιο κάτω: Ως προς το θέμα του ενοικίου της τάξης των €400 μηνιαίως το οποίο ισχυρίζεται ότι καταβάλλει η Αιτήτρια, το θέμα αυτό, στο παρόν στάδιο, δεν μπορεί να συνεκτιμηθεί, λαμβανομένου υπόψη του αναντίλεκτου ισχυρισμού του Καθ΄ου η αίτηση, ότι στο διαμέρισμα διαμένει και η μητέρα της και ο σύζυγος της, ο οποίος και καταβάλλει το ενοίκιο. Η ίδια προσέγγιση αναπόφευκτα ακολουθεί και ως προς το θέμα των εξόδων που αφορούν τη λειτουργία του διαμερίσματος, ήτοι ηλεκτρικό ρεύμα, τηλέφωνο, νερό και θέρμανση. Ως προς το θέμα των δυνάμεων των διαδίκων, παρατηρώ ότι σε αντίθεση, με τον Καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος παρουσίασε τεκμηριωμένη εικόνα των εισοδημάτων του, η Αιτήτρια αρκέσθηκε σε μια γενική αναφορά ότι εργάζεται part-time, ως πωλήτρια, χωρίς να προσκομίσει οποιοδήποτε στοιχείο-βεβαίωση, από τον εργοδότη της. Στη βάση όλων των πιο πάνω, θεωρώ για σκοπούς ενδιάμεσης διαδικασίας, ορθό και δίκαιο την έκδοση προσωρινού διατάγματος, με καθορισμό της συνεισφοράς του Καθ΄ου η αίτηση στο ποσό των €260 μηνιαίως. Η μονομερής αίτηση καταχωρήθηκε στις 28.9.18. Θεωρώ δίκαιο όπως η ισχύς του διατάγματος ανατρέξει στις 1.10.18. Συνακόλουθα, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια, από την 1.10.2018 την αντίστοιχη ημέρα κάθε επόμενου μηνός το ποσό των €260 μηνιαίως, ως συνεισφορά του για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου του Α.Ξ. Το παρόν διάταγμα ισχύει μέχρι περατώσεως της εναρκτήριας αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα, να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ........... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Τα πλήρη ονόματα των διαδίκων και αναφερομένων προσώπων στην απόφαση του Δικαστηρίου βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο