ΕΛΕΝΑ ΣΟΛΩΜΟΥ ΠΥΡΙΛΛΗ ν. ΒΑΣΙΛΗ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ, Αρ. Αίτησης: 55/17, 9/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2018:1 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 55/17 Μεταξύ: ΕΛΕΝΑ ΣΟΛΩΜΟΥ ΠΥΡΙΛΛΗ Αιτήτρια και ΒΑΣΙΛΗ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ Καθ΄ού η αίτηση Μονομερής Αίτηση Ημερ. 2.11.2017 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 9 Ιανουαρίου, 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Ν. Νικολάου Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κα Τζ. Σαββοπούλλου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια, στις 2.11.17, καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ΄ου αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €3.000 μηνιαίως, ως η συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση στη διατροφή των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, Κυριάκου, Σολωμού, Μαρίας και Χρίστου. Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της μονομερούς αιτήσεως, διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ου η αίτηση. Ο Καθ΄ου η αίτηση, στις 27.11.17, καταχώρησε ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης είναι: «Α. Η Αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική. Β. Δεν συντρέχουν οι εκ του νόμου και/ή νομολογιακές προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος καθ΄ ότι με την ΄Ενορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν διαφαίνεται πουθενά η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση και/ή ούτε ότι η Αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και/ή ούτε υπάρχει το στοιχείο του κατεπείγοντος. Γ. Η ΄Ενορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και αποτελείται από ανακρίβειες και/ή ψευδείς και/ή ανυπόστατους ισχυρισμούς και/ή γενικόλογους ισχυρισμούς και/ή αοριστολογίες. Δ. Η Αιτήτρια με σκοπό την έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος προέβη σε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων για την υπόθεση και/ή δεν προέβη σε ειλικρινή αποκάλυψη κάθε ουσιώδους γεγονότος. Ε. Η Αιτήτρια κωλύεται από το να ζητά Διάταγμα Διατροφής καθότι η έγγαμη συμβίωση δεν έχει διακοπεί και οι διάδικοι ζουν μαζί χωρίς να έχουν με κανένα τρόπο διαταραχθεί οι σχέσεις τους. Στ. Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands). Ζ. Δεν έχει καταδειχθεί και/ή παρουσιαστεί η ύπαρξη του κατεπείγοντος για την έκδοση του Διατάγματος. Η. Δεν είναι ορθό και/ή δίκαιο και/ή προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και των ανήλικων τέκνων των διαδίκων η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Θ. Η Αίτηση δεν στηρίζεται από τη δέουσα μαρτυρία.» Τόσο η αίτηση, όσο και η ένσταση, υποστηρίζονται, αντίστοιχα, από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Οι διάδικοι είναι σύζυγοι. Τέλεσαν γάμο στις 22.2.
- Από το γάμο τους απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Τον Κυριάκο που γεννήθηκε στις 7.5.01, τα δίδυμα Σολωμό και Μαρία που γεννήθηκαν στις 5.7.07 και τον Χρίστο που γεννήθηκε στις 21.5.
- Σύμφωνα με την Αιτήτρια, τα προβλήματα στο γάμο τους εμφανίστηκαν από την περίοδο του αρραβώνα τους, ήτοι από το έτος
- Συνοπτικά η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ΄ου η αίτηση αντιμετώπιζε δυσκολία στο να ενταχθεί στην οικογένειά της, προσπαθούσε έτσι με κάθε τρόπο να την απομονώσει από την οικογένειά της, η δε όλη στάση του, μετεξελίχθηκε σε οικονομική αδιαφορία του για την ικανοποίηση των αναγκών και των εξόδων της οικογένειας του, και επιφόρτιζε την Αιτήτρια αποκλειστικά με την κάλυψη των πιο πάνω υποχρεώσεων. Το γεγονός αυτό, είχε ως συνέπεια την απομόνωση του ακόμα και από τα ίδια τα παιδιά του. Τον τελευταίο ένα με ενάμιση χρόνο, ο Καθ΄ου η αίτηση ήταν οξύθυμος, απότομος, εριστικός, ενώ ουκ ολίγες φορές ήταν επιθετικός και βίαιος προς τα παιδιά του. Η πιο πάνω συμπεριφορά του Καθ΄ου η αίτηση, οδήγησε την Αιτήτρια στη σωματική και ψυχική αποξένωση της. ΄Ετσι από το Πάσχα του 2017, δηλαδή από τα μέσα του Απριλίου του 2017, η Αιτήτρια με δική της πρωτοβουλία αποχώρησε από τη συζυγική κλίνη, και είναι έκτοτε, κατά την Αιτήτρια, οι διάδικοι είναι σε οριστική διάσταση, εξακολουθώντας όμως να ζουν κάτω από την ίδια στέγη. Σε μια προσπάθειά του να την μεταπείσει, ο Καθ΄ου η αίτηση σε διάφορα χρονικά διαστήματα, κατέβαλλε κάποια μικροποσά για τις ανάγκες των παιδιών τους. Επιπλέον, κάλυπτε μέχρι πρόσφατα κάποιους λογαριασμούς και μετέβαινε στην υπεραγορά για την κάλυψη στοιχειωδών αναγκών της οικογένειας. Λόγω του ότι η προσπάθεια του να την μεταπείσει απέτυχε, ο Καθ΄ου η αίτηση, από τα μέσα Οκτωβρίου του 2017, έπαυσε να καταβάλλει και να προσφέρει οποιοδήποτε ποσό για τα παιδιά τους. Παραμένει στο συζυγικό οίκο, εκδικητικά, χωρίς να προσφέρει οτιδήποτε. Προκλητικά, κατά την Αιτήτρια, ο Καθ΄ου η αίτηση τις τελευταίες ημέρες, μεταβαίνει στην υπεραγορά και αγοράζει προϊόντα για τις προσωπικές του ανάγκες, αγνοώντας επιδεικτικά την ίδια και τα παιδιά τους, εξ΄ ου και η καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Η Αιτήτρια, στις 25.10.17, απέστειλε διπλοσυστημένη επιστολή στην Ιερά Μητρόπολη Κωνσταντίας Αμμοχώστου, με την οποία γνωστοποιεί την πρόθεσή της να καταχωρήσει αγωγή διαζυγίου. Η Αιτήτρια εργάζεται στην οικογενειακή εταιρεία η οποία δραστηριοποιείται με την ανάπτυξη και λειτουργία τουριστικών επιχειρήσεων κυρίως στην περιοχή Πρωταρά. Οι απολαβές της είναι €1.500 καθαρά μηνιαίως, για τους οκτώ μήνες του χρόνου, και τους υπόλοιπους τέσσερις μήνες λαμβάνει ανεργιακό επίδομα από τις υπηρεσίες κοινωνικών ασφαλίσεων. Λαμβάνει επίσης, ετησίως, κάποια ποσά από μερίσματα από τα κέρδη της οικογενειακής εταιρείας, τα οποία ποσά δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλα, διότι μερίσματα λαμβάνουν και οι γονείς της και τα τρία της αδέλφια. Περαιτέρω, είναι επιφορτισμένη και με δάνειο ύψους €100.000 που έγινε από την οικογενειακή εταιρεία για την ανέγερση του συζυγικού οίκου. Η επαγγελματική απασχόληση του Καθ΄ου η αίτηση, μέχρι τα τέλη του 2015, ήταν η διεύθυνση και διοίκηση ξενοδοχείων στην τουριστική περιοχή της επαρχίας Αμμοχώστου με καθαρές απολαβές μέχρι και τις €3.000 μηνιαίως. Λόγω απώλειας της εργασίας του τα μέσα του 2015, ο Καθ΄ου η αίτηση εργοδοτήθηκε σε διευθυντική θέση στην οικογενειακή εταιρεία με μισθό €4.000 μηνιαίως. Λόγω των προβλημάτων στις σχέσεις τους, ο Καθ΄ου η αίτηση επέλεξε να μην εργοδοτείται στην οικογενειακή εταιρεία και δημιούργησε ταβέρνα-εστιατόριο στην τουριστική περιοχή Πρωταρά η οποία του αποφέρει, τουλάχιστον, καθαρά €4.000 μηνιαίως. Περαιτέρω, ο Καθ΄ου η αίτηση λαμβάνει, ως ενοίκιο, €500μηνιαίως από την ενοικίαση του πρώην συζυγικού οίκου, στον οποίο οι διάδικοι διέμεναν μέχρι το έτος
- Σύμφωνα με την Αιτήτρια, οι ανάγκες της οικογένειας, δηλαδή της ίδιας και των τεσσάρων παιδιών έχουν ως ακολούθως: « (Α) Διατροφή (υπεραγορές, κρεοπωλείο, ψαραγορά, φρουταρία, φούρνοι) €1.500 (Β) Ηλεκτροδότηση (ΑΗΚ) € 250 (Γ) Υδατοπρομήθεια € 250 (Δ) Οικιακή βοηθός € 600 (Ε) Δημοτικές φορολογίες (σκύβαλα και φόρος ιδιοκτησίας) € 40 (Στ) Αποχετευτικά τέλη € 60 (Ζ) Σταθερή, κινητή τηλεφωνία και διαδίκτυο € 300 (Η) Μεταφορικά € 250» Στις πιο πάνω ανάγκες θα πρέπει να προστεθεί και το ποσό των €1.200 ετησίως, ήτοι €100 μηνιαίως το οποίο αφορά τη δαπάνη για την αγορά γκαζιού για θέρμανση. ΄Ετσι, κατά την Αιτήτρια, το συνολικό ποσό το οποίο απαιτείται για την κάλυψη των αναγκών, είναι €3.350 μηνιαίως. Ως προς τα έξοδα διατροφής του Κυριάκου, αυτά έχουν ως ακολούθως:: « (Α) Ποδόσφαιρο (€720 για ολόκληρο το χρόνο) € 60 (Β) Φροντιστηριακά μαθήματα μαθηματικών μια φορά τη βδομάδα €17.00 το μάθημα) € 68 (Γ) Φροντιστηριακά μαθήματα λογιστικής μια φορά τη βδομάδα €15.00 το μάθημα) € 60 (Δ) Δίδακτρα φοίτησης σε ιδιωτικό σχολείο (€5.520 για ολόκληρο το χρόνο) €460 (Ε) Ένδυση και υπόδηση €150 (Στ) Ψυχαγωγία €150 (Ζ) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη € 150 ΣΥΝΟΛΟ €998 μηνιαίως» Τα έξοδα διατροφής του Σολωμού είναι: « (Α) Ποδόσφαιρο (€540 για ολόκληρο το χρόνο) € 45 (Β) Ολυμπιακή γυμναστική και χορός (€900 για ολόκληρο το χρόνο) € 75 (Γ) Κιθάρα (€540 για ολόκληρο το χρόνο) € 45 (Δ) Αγγλικά (€500 για ολόκληρο το χρόνο) € 60 (Ε) Ρομποτική (€540 για ολόκληρο το χρόνο € 45 (Στ) Ένδυση και υπόδηση €120 (Ζ) Ψυχαγωγία €120 (Η) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη € 50 ΣΥΝΟΛΟ €998 μηνιαίως» Τα έξοδα διατροφής της Μαρίας είναι: « (Α) Μπαλέτο(€630 για ολόκληρο το χρόνο) € 53 (Β) Φωνητική (€540 για ολόκληρο το χρόνο) € 45 (Γ) Πιάνο και θεωρεία (€540 για ολόκληρο το χρόνο) € 45 (Δ) Ολυμπιακή γυμναστική και χορός (€900 για ολόκληρο το χρόνο) € 75 (Ε) Αγγλικά (€500 για ολόκληρο το χρόνο) € 60 (Ε) Ένδυση και υπόδηση €120 (Στ) Ψυχαγωγία €120 (Ζ) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη € 50 (Η) ΣΥΝΟΛΟ €568 μηνιαίως» Τα έξοδα διατροφής του Χρίστου είναι: « (Α) Μπάσκετ (€315 για ολόκληρο το χρόνο) € 27 (Β) Αγγλικά (€500 για ολόκληρο το χρόνο) € 60 (Γ) Ολυμπιακή γυμναστική και χορός (€900 για ολόκληρο το χρόνο) € 75 (Δ) Ρομποτική (€540 για ολόκληρο το χρόνο) € 45 (Ε) Ένδυση και υπόδηση €100 (Στ) Ψυχαγωγία €100 (Ζ) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη € 50 ΣΥΝΟΛΟ €998 μηνιαίως» ΄Ετσι, κατά την Αιτήτρια, οι προσωπικές ανάγκες των παιδιών ανέρχονται στο ποσό των €2.583 μηνιαίως επιπλέον το χρηματικό ποσό των €3.350 για τις συνολικές ανάγκες της συντήρησης του σπιτιού και των παιδιών. Η Αιτήτρια, σε σχέση με τους ισχυρισμούς της, επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση τα Τεκμήρια 1 έως
- Ο Καθ΄ου η αίτηση, ισχυρίζεται ότι από ανέκαθεν οι σχέσεις του με την οικογένεια της Αιτήτριας ήταν άψογες και φιλικές. Ουδέποτε είχε προβλήματα με την Αιτήτρια πέραν από μικρές διαφωνίες, όπως όλα τα ζευγάρια. Ουδέποτε προσπάθησε να απομονώσει την Αιτήτρια από το οικογενειακό της περιβάλλον. ΄Εχει άριστη σχέση με τους γονείς της Αιτήτριας γεγονός που επιβεβαιώνεται από το ότι στο παρελθόν δούλευε σ΄ αυτούς και είχε καθημερινή επικοινωνία μαζί τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση, αρνείται ότι επέδειξε οποιαδήποτε αδιαφορία για την ικανοποίηση των αναγκών της οικογένειάς του. Μέχρι και το 2016 πλήρωνε προσωπικά όλα τα έξοδα, όπως σχολεία, φροντιστήρια, ρεύμα, τηλέφωνα, νερό, γκάζι, ασφάλειες αυτοκινήτου, service αυτοκινήτου, καθώς και έξοδα νοικοκυριού. Μέχρι και σήμερα, εξακολουθεί να πληρώνει όλα τα πιο πάνω έξοδα, πλην του σχολείου του Κυριάκου, και μερικών φροντιστηρίων τα οποία πληρώνει η Αιτήτρια λόγω της στενότητας των οικονομικών του, εξαιτίας του ότι είναι άνεργος. Χαρακτηρίζει ως ψευδή τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι επέδειξε επιθετική και βίαιη συμπεριφορά προς τα παιδιά τους. Επισυνάπτει ως τεκμήριο «Α» αποδείξεις πληρωμών ρεύματος και νερού τους οποίους πλήρωσε και εξακολουθεί να πληρώνει ο ίδιος. Δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή του η προώθηση δικαστικών διαδικασιών εναντίον του, καθότι δεν συμβαίνουν τα όσα η Αιτήτρια αναφέρει στην ένορκη της δήλωση. Ως προς τα εισοδήματα της Αιτήτριας, ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι αυτή λαμβάνει κάθε χρόνο μέρισμα €60.000-€70.000 από τα κέρδη των επιχειρήσεων. Ο Καθ΄ου η αίτηση, ουσιαστικά παραδέχεται ότι αρχικά οι απολαβές του ήταν €3.000 μηνιαίως και ότι όταν εργάζονταν στην οικογενειακή επιχείρηση της Αιτήτριας ήταν €4.000 μηνιαίως. Λόγω του ότι η Αιτήτρια είχε καθημερινές προστριβές με την οικογένειά της στις οποίες ο ίδιος δεν ήθελε να συμμετέχει, αλλά και να μην τελεί σε καθεστώς οικονομικής εξάρτησης, όταν του δόθηκε η ευκαιρία, δημιούργησε τη δική του επιχείρηση. Το ποσό που λαμβάνει μηνιαίως, ως ενοίκιο είναι €400, το οποίο διατίθεται για τις οικογενειακές ανάγκες και για τα έξοδα συντήρησης του ακινήτου και για τους φόρους που το βαραίνουν. Σύμφωνα με τον Καθ΄ου η αίτηση, τα μηνιαία έξοδα για την οικογένεια, δηλαδή των διαδίκων και των παιδιών τους είναι €1.350 μηνιαίως τα οποία πληρώνει ο ίδιος και έχουν ως ακολούθως: « (Α) Διατροφή € 600 (Β) Ηλεκτροδότηση (ΑΗΚ) € 250 (Γ) Υδατοπρομήθεια € 200 ανά τρίμηνο (Δ) Οικιακή βοηθός € 330 (Ε) Δημοτικές φορολογίες € 30 (Στ) Αποχετευτικά τέλη € 25 (Ζ) Σταθερή, κινητή τηλεφωνία και διαδίκτυο € 100 (Η) Μεταφορικά € 100 (Θ) Γκάζι € 100 €1.535.00» Ως προς τα εν γένει έξοδα των παιδιών, ο Καθ΄ου η αίτηση, στις παραγράφους 16, 17 και 18 της ένορκης δήλωσής του, δίνει τη δική του θέση ως προς τα έξοδα των παιδιών, ισχυρισμοί οι οποίο λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο, πλην όμως δεν κρίνεται αναγκαία για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, η παράθεσή τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι ζουν αρμονικά ως οικογένεια, χωρίς ποτέ να υπάρξει διάσταση στο γάμο τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση, σε σχέση με τους ισχυρισμούς του που περιέχονται στην ένορκη του δήλωση, επισυνάπτει σε αυτή τα Τεκμήρια Α και Β. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων. Το Δικαστήριο, όπως ήδη λέχθηκε, διέταξε την επίδοση της μονομερούς αιτήσεως στον Καθ΄ου η αίτηση. Με την επίδοσή της, η αίτηση απώλεσε τη μονομερή υπόσταση της και απέκτησε την υπόσταση της αίτησης δια κλήσεως. Σύμφωνα πάντα με τη νομολογία στις αιτήσεις δια κλήσεως δεν εφαρμόζονται οι κανόνες της πλήρους αποκάλυψης, (βλ. Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 Α.Α.Δ. 43, Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λ.τ.δ
(2011)1(β) Α.Α.Δ. 2011, The Royal Bank of Scotland v. Πλοίο "KALIA"
(2012)1 Α.Α.Δ. 6). Το Δικαστήριο, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα. Αντίθετα διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ου η αίτηση, μετατρέποντας έτσι τη μονομερή αίτηση σε αίτηση διά κλήσεως. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, δεν τίθεται θέμα συνδρομής του κατεπείγοντος στην παρούσα αίτηση. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του Αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Σάββα v. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: "(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν.216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές εύστοχα καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν.216/90. Επομένως, κρίνω ότι στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Περαιτέρω, το θέμα διατροφής ανηλίκου είναι άμεσα συνυφασμένο με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία του ανηλίκου και η μη συνεισφορά του γονέα εύλογου ποσού για τη διατροφή του ανηλίκου είναι κάτι το οποίο αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή διαβίωση και την εν γένει ευημερία του. Επομένως, κρίνω ότι πληρούται και η τρίτη προϋπόθεση. Προβάλλεται ουσιαστικά από τον Καθ΄ου η αίτηση ότι οι πάνω προϋποθέσεις του άρθρου 32 δεν συντρέχουν καθότι οι διάδικοι δεν βρίσκονται σε διάσταση και ότι ο Καθ΄ου η αίτηση συνεισφέρει. Στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (βλ. Jonitexo v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263. Η Αιτήτρια, σύμφωνα με το Τεκμήριο 2, στις 25.10.17 απέστειλε τη Γνωστοποίηση στον οικείο Επίσκοπο που προβλέπεται από το άρθρο 3
(1)του Ν. 22/90, γνωστοποιώντας σύμφωνα με το νόμο την πρόθεσή της να καταχωρήσει αγωγή για λύση του γάμου. Με αυτή της την ενέργεια η Αιτήτρια έχει δρομολογήσει τη διαδικασία για έκδοση διαζυγίου εφόσον κατά το πιο πάνω άρθρο δεν μπορεί να εγερθεί αγωγή διαζυγίου αν δεν δοθεί προηγουμένως γνωστοποίηση στον Επίσκοπο και αν δεν παρέλθουν 3 μήνες από τη λήψη της γνωστοποίησης, άρθρο 6 του Ν. 22/90. Η Αιτήτρια, γνωστοποίησε με επίσημο τρόπο, το γεγονός ότι η ίδια έχει σωματικά και ψυχικά αποξενωθεί από το σύζυγό της. Το γεγονός ότι οι διάδικοι, ζουν κάτω από την ίδια στέγη, ουδεμία σημασία έχει, σύμφωνα με τη νομολογία και συγκεκριμένα την απόφαση στην Π. Πηχίδης ν. Ε. Πηχίδη
(1997)1 Α.Α.ΑΔ. 1612. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, και στα πλαίσια πάντοτε εξέτασης ενδιάμεσης αίτησης, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται ότι υπάρχει διάσταση στην έγγαμη σχέση των διαδίκων. Ως προς το θέμα της εξέτασης των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/60 χαρακτηριστικά είναι τα λεχθέντα στην υπόθεση MILTON INVESTEMENTS COMPANY LTD v. DRYDEN GROUP LTD, Πολ. Έφ. αρ. 424/11, ημερ. 27.3.14, όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνουμε ότι το πρώτο παράπονο δεν ευσταθεί και σ΄ ότι αφορά το δεύτερο, συμφωνούμε με τους εφεσείοντες ότι κατά πάγια νομολογία (Jonitexo (ανωτέρω) και Γρηγόριου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248) το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης καθ΄ ότι αυτό γίνεται κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης. Πρόκειται, να τονίσουμε, για αρχή που πρέπει να τηρείται με ευλάβεια και κατά το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το Δικαστήριο όχι μόνο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει στα προαναφερθέντα συμπεράσματα, αλλά και να μην αφήνει να αιωρείται η σκιά ότι έχει αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης ή κάποια ουσιώδη πτυχή της». Η νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου σε υποθέσεις διατροφής, έχει καθορίσει ότι το μέτρο με το οποίο θα καθορισθεί η διατροφή δεν μπορεί να αποτιμάται με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη των κονδυλίων με περισσή αυστηρότητα, ενώ η κοινή λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων (βλ. Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδη κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386, Παναγιώτου v. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625, Χαραλάμπους v. Χαραλάμπους
(2010)1 (Β) Α.Α.Δ. 951). Όσον αφορά τα ισχυριζόμενα έξοδα των ανηλίκων, για τα οποία προβάλλεται ο ισχυρισμός από τον Καθ΄ ού η αίτηση η θέση ότι είναι υπερβολικά, παρατηρώ ότι σύμφωνα με τη νομολογία, το μέτρο της διατροφής δεν μπορεί να εξευρεθεί με απόλυτους αριθμούς, η δε κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες οι οποίοι διαδραματίζουν ρόλο στην καλύτερη αντίληψη των γεγονότων προς εντοπισμό των πραγματικών αναγκών του δικαιούχου (βλ. Ο. Παναγιώτου v. Χρ. Σφικτού (πιο πάνω)). Η ύπαρξη χρεών δεν απαλλάσσει τον υπόχρεο γονέα από την νομική υποχρέωση του για συνεισφορά στη διατροφή των παιδιών τους, γιατί σύμφωνα με την νομολογία η διατροφή ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται των οιονδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους (βλ. Δημητρίου v. Περδίου
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1418). Σε σχέση με τον ισχυρισμό του Καθ΄ ού η αίτηση, ότι η Αιτήτρια απέκρυψε και-ή παραπλάνησε το Δικαστήριο για τα εισοδήματα του, τονίζω ότι σύμφωνα με τη νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ΄ ού η αίτηση αλλά απεναντίας το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των πιο πάνω, βαραίνει τον ίδιο τον Καθ΄ ού η αίτηση, όπως βεβαίως και την Αιτήτρια για τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου (πιο πάνω) όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: "Όπως έχει η σχετική νομοθετική διάταξη (βλ. άρθρο 33
(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90)η υποχρέωση για διατροφή των ανηλίκων τέκνων μίας οικογένειας ανήκει και στους δύο γονείς, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του καθενός. Έχουν και οι δύο υποχρέωση όπως προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των πραγματικών τους εισοδημάτων και όχι μόνο των εξόδων τους. Στην υπόθεση Ette v. Ette
(1965)1 All E.R. 341, 346 έχει λεχθεί ότι όταν ο Καθ΄ ού η αίτηση δεν προβαίνει ο ίδιος σε ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη σχετικά με την οικονομική του κατάσταση, τότε το Δικαστήριο μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του επαγγέλματος του και το τι κερδίζουν άλλοι στο ίδιο το επάγγελμα, να υπολογίσει ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση έχει ψηλότερα, απ΄ ότι ισχυρίζεται, εισοδήματα. Η αρχή αυτή συνάδει και με τον κανόνα ότι εκεί που κάποιος έχει την αποκλειστική γνώση γεγονότων, οφείλει να τα αποδείξει (βλ. Tarapoulouzis v. District Officer
(1962)C.L.R. 91 και Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης κ.α.
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1386, 1390). Επομένως σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους ίδιους τους γονείς, των αντιστοίχων εισοδημάτων τους. Το δε δικαστήριο, προβαίνει σε πλήρη έρευνα αυτών των στοιχείων. Περαιτέρω αναφέρουμε ότι από σχετική νομολογία φαίνεται ότι το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη όχι μόνο τα πραγματικά εισοδήματα αλλά και την ικανότητα του Καθ΄ ού η αίτηση να κερδίζει (his potential earning capacity). (Βλ. Klucinsky v. Klucinsky
(1953)1 All E.R. 683 και McEwan v. McEwan
(1972)2 All E.R. 708)". Ως προς τα έξοδα διατροφής και συντήρησης των παιδιών, όπου οι διάδικοι διαφωνούν, δεν είναι έργο του Δικαστηρίου να προβεί, ως προελέχθη, σε εις βάθος έρευνα και αιτιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων με σκοπό την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων, κάτι που αφορά την ουσία της υπόθεσης. Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό, εκτιμά εκ πρώτης όψεως τα έξοδα διατροφής των παιδιών στη βάση του ενώπιον του μαρτυρικού υλικού, με σκοπό τον εντοπισμό του εύλογου πάντοτε ποσού που απαιτείται για την κάλυψη των αναγκών διατροφής των παιδιών. Ως προς τα εισοδήματα των διαδίκων, για μεν την Αιτήτρια, αποτελεί κοινό έδαφος ότι η Αιτήτρια έχει εισοδήματα €1.500 μηνιαίως, για δε τον Καθ΄ου η αίτηση, αρχικά ήταν €3.000 μηνιαίως, ακολούθως για το διάστημα που εργοδοτήθηκε στην οικογενειακή εταιρεία ήταν €4.000 μηνιαίως, με τον Καθ΄ου η αίτηση να αναφέρει ότι το ποσό αυτό ήταν για έξι μήνες ενώ για τους άλλους 6 μήνες λάμβανε επίδομα από τις κοινωνικές ασφαλίσεις. Το ίδιο ισχυρίζεται και η Αιτήτρια για το δικό της μισθό ότι είναι για οκτώ μήνες και ότι τους υπόλοιπους 4 μήνες λαμβάνει επίδομα από τις κοινωνικές ασφαλίσεις. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι λαμβάνει ως μέρισμα από τα κέρδη της οικογενειακής εταιρείας ένα μικρό ποσό ετησίως, ποσό το οποίο ο Καθ΄ου η αίτηση ανεβάζει στις €60.000 με €70.000 ετησίως. Ως προς τον πρώην συζυγικό οίκο, η θέση της Αιτήτριας είναι ότι ο Καθ΄ου η αίτηση λαμβάνει ως ενοίκιο €500 μηνιαίως, ενώ ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι λαμβάνει €400 μηνιαίως και ότι από το ποσό αυτό καλύπτονται έξοδα συντήρησης του ακινήτου όπως και οι φορολογίες του. Ο Καθ΄ου η αίτηση σε σχέση με τα σημερινά του εισοδήματα, αναφέρει μεταξύ άλλων στην παράγραφο 13 της ένορκης του δήλωσης, «. και λόγω του ότι μου δόθηκε η ευκαιρία να δημιουργήσω κάτι μόνος μου χωρίς να εξαρτούμαι οικονομικά, άνοιξα τη δική μου επιχείρηση». Πρόκειται προφανώς για την επιχείρηση ταβέρνα-εστιατόριο στον Πρωταρά, για την οποία ο Καθ΄ου η αίτηση δεν δίνει καμία λεπτομέρεια. Καμία αναφορά για αν εργοδοτεί άλλα πρόσωπα, τι εισοδήματα έχει, κλπ. Ο ίδιος τη χαρακτηρίζει σαν ευκαιρία, πράγμα το οποίο στη δική μου αντίληψη σημαίνει κερδοφόρα δραστηριότητα και η οποία σαν ευκαιρία, προφανώς κατά τον προγραμματισμό του, θα του επέφερε εισοδήματα τουλάχιστον παραπλήσια με όσα κέρδιζε από τις προηγούμενες εργασίες του. Λαμβάνοντος υπόψη όλα τα πιο πάνω, θεωρώ ότι είναι δίκαιο και εύλογο η έκδοση προσωρινού διατάγματος με τον καθορισμό της συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση στα €1.100 μηνιαίως. Συνακόλουθα, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα, με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση όπως από τις 2.11.2017, την αντίστοιχη ημέρα κάθε επόμενου μηνός καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1.100 μηνιαίως, ως συνεισφορά του για τη διατροφή, συντήρηση και εκπαίδευση των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων Κυριάκου, Σολωμού, Μαρίας και Χρίστου. Το παρόν διάταγμα ισχύει μέχρι περατώσεως της εναρκτήριας αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα, επιδικάζονται, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση καταβλητέα όμως, μετά το πέρας της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ........... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο