Α.Β.Ν. ν. Γ.Ν., Αρ. Αίτησης: 171/11, 7/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEF:2019:4 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 171/11 Μεταξύ: Α.Β.Ν. Αιτήτριας - και - Γ.Ν. Καθ' ου η αίτηση ------------------------------ Αίτηση παρακοής ημερομηνίας 13/9/2018 Ημερομηνία: 7 Οκτωβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για τον Καθ' ου η αίτηση/Αιτητή: κ. Μιλτιάδης Ι. Βιολάρης. Για την Αιτήτρια/ Καθ' ης η Αίτηση: κ.κ. Α. Βρυωνίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 16/6/2011 το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας, εξέδωσε εκ συμφώνου διάταγμα με το οποίο, μεταξύ άλλων, ρυθμίστηκε το δικαίωμα επικοινωνίας του Καθ' ου η αίτηση/ Αιτητή στην παρούσα αίτηση παρακοής (στην συνέχεια αναφερόμενος ως ο Αιτητής), με τα ανήλικα τέκνα του Α. και Κ. (ΤΕΚ 1). Το μέρος του πιο πάνω διατάγματος που αποκτά σημασία στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης είναι το πιο κάτω: «(α) Εκ περιτροπής, την πρώτη εβδομάδα εφαρμογής το παρόντος διατάγματος, την Τετάρτη από η ώρα 3.15μ.μ. έως η ώρα 6.15.μ.μ. και από η ώρα 10.00π.μ. του Σαββάτου έως η ώρα 6.00μ.μ. της Κυριακής, με πρώτο Σάββατο εκείνο της 18ης Ιουνίου 2011 και τη δεύτερη εβδομάδα εφαρμογής του παρόντος διατάγματος τη Δευτέρα και την Πέμπτη από η ώρα 3.15μ.μ. έως η ώρα 6.15μ.μ. και ούτω καθεξής και εναλλάξ κάθε εβδομάδα. ..................................... (δ) Την περίοδο των θερινών διακοπών, τον πρώτο χρόνο ισχύος του παρόντος διατάγματος, την περίοδο από η ώρα 3.15μ.μ. της 1ης Αυγούστου έως η ώρα 6.00μ.μ. της 10ης Αυγούστου και το δεύτερο χρόνο ισχύος του παρόντος διατάγματος, την περίοδο από η ώρα 3.15μ.μ. της 11ης Αυγούστου έως η ώρα 6.00μ.μ. της 21ης Αυγούστου και ούτω καθεξής και εναλλάξ κάθε επόμενο χρόνο. Νοείται ότι όταν τα ανήλικα θα βρίσκονται με την Αιτήτρια σε σχέση με μια από τις πιο πάνω περιόδους, το δικαίωμα επικοινωνίας του Καθ' ου η αίτηση υπό στοιχείο (α) ανωτέρω αναστέλλεται για την περίοδο αυτή. (ε) Κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου, από η ώρα 10.00π.μ. έως η ώρα 7.00μ.μ. Η Αιτήτρια ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ να παραδίδει στον και να παραλαμβάνει από τον Καθ' ου η αίτηση στον τόπο διαμονής της τα πιο πάνω ανήλικα τέκνα τους τις ημέρες και ώρες, όπως πιο πάνω αναφέρεται. Ο Καθ' ου η αίτηση ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ να παραλαμβάνει από και να παραδίδει στην Αιτήτρια στον τόπο διαμονής της τα πιο πάνω ανήλικα τέκνα τους τις ημέρες και ώρες, όπως πιο πάνω αναφέρεται.» Ο Αιτητής με την υπό εξέταση αίτησή του ημερ. 13/9/2018, επιζητεί την τιμωρία της Αιτήτριας/ Καθ' ης η αίτηση (στη συνέχεια αναφερόμενη ως η Καθ' ης η αίτηση), για ισχυριζόμενη ανυπακοή στο πιο πάνω διάταγμα, σε δεκαέξι ημερομηνίες, κατά τις οποίες έλαβαν χώραν τα γεγονότα στα οποία θεμελιώνει τις αιτιάσεις του. Πρόκειται για το Σάββατο 11/8/2018, Δευτέρα 13/8/2018, Τρίτη 14/8/2018, Τετάρτη 15/8/2018, Πέμπτη 16/8/2018, Παρασκευή 17/8/2018, Σάββατο 18/8/2018, Κυριακή 19/8/2018, Δευτέρα 20/8/2018, Τρίτη 21/8/2018, Πέμπτη 23/8/2018, Τετάρτη 29/8/2018, Σάββατο 1/9/2018, Κυριακή 2/9/2018, Δευτέρα 3/9/2018 και Πέμπτη 6/9/
- Εν πρώτοις ξεχωρίζω από τις πιο πάνω ημερομηνίες τη Δευτέρα 13/8/2018, την Τρίτη 14/8/2018, την Τετάρτη 15/8/2018, την Πέμπτη 16/8/2018, την Παρασκευή 17/8/2018, το Σάββατο 18/8/2018, την Κυριακή 19/8/2018, τη Δευτέρα 20/8/2018 και την Τρίτη 21/8/2018, για τις οποίες αναφέρω τα ακόλουθα: Αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων ότι κατά την περίοδο των θερινών διακοπών του 2018 ο Αιτητής είχε δικαίωμα επικοινωνίας με τα ανήλικα από τις 11 έως τις 21 Αυγούστου. Η ματαίωση της επικοινωνίας του για την πιο πάνω περίοδο, στο χρόνο έναρξης του δικαιώματός του, ήτοι στις 11/8/2018, δεν παρέχει σ' αυτόν το δικαίωμα να απευθύνεται στο Δικαστήριο και να επιζητεί την τιμωρία της Καθ' ης η αίτηση για ανυπακοή της, στη βάση γεγονότων που επεσυνέβησαν κατά τις ημερομηνίες που ακολουθούν και λήγουν την τελευταία ημέρα που σύμφωνα με το διάταγμα θα είχε επικοινωνία με τα ανήλικα τέκνα του. Το ίδιο ισχύει και για την Κυριακή 2/9/2018, ημέρα και ημερομηνία που, ως είναι παραδεκτό, αποτελεί μέρος του δικαιώματος επικοινωνίας του Καθ' ου η αίτηση με τα ανήλικα τέκνα του κατά τα Σαββατοκύριακα, με έναρξη το Σάββατο 1/9/
- Νοείται φυσικά ότι στην περίπτωση επιτυχίας της υπό εξέταση αίτησης, οι πιο πάνω ημερομηνίες, οι οποίες αποτελούν μέρος της περιόδου των επίδικων θερινών διακοπών και του συγκεκριμένου Σαββατοκυρίακου, θα ληφθούν υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής που θα επιβληθεί. Στη βάση των πιο πάνω, ως επίδικες ημερομηνίες παραμένουν το Σάββατο 11/8/2018, η Πέμπτη 23/8/2018, η Τετάρτη 29/8/2018, το Σάββατο 1/9/2018, η Δευτέρα 3/9/2018 και η Πέμπτη 6/9/
- Με δεδομένο, όπως και οι ίδιοι οι διάδικοι αποδέχονται, ότι ικανοποιούνται όλες οι δικονομικές προϋποθέσεις της Δ.42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίες διέπουν και ρυθμίζουν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, όπως αυτή παρέχεται και οριοθετείται με το άρθρο 42 του Ν.14/60, ήτοι η ύπαρξη του διατάγματος και της σχετικής οπισθογράφησης σ' αυτό, η προσωπική επίδοση του στην Καθ' ης η αίτηση που έγινε στις 9/7/2018 (ΤΕΚ 2), όπως επίσης και η επίδοση της αίτησης παρακοής, η έκβαση της υπόθεσης που εξετάζω εξαρτάται απόλυτα από την κατάληξη μου κατά πόσο η τελευταία ηθελημένα παραλείπει να συμμορφώνεται μ' αυτό. Η Καθ' ης η αίτηση δεν αρνείται τη μη επίτευξη της επικοινωνίας, κατά τις πιο πάνω ημερομηνίες, αρνείται όπως ότι ηθελημένα καταστρατηγεί το διάταγμα. Κατά την ακρόαση της αίτησης δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία, ούτε αντεξετάστηκε κανένας από τους ενόρκως δηλούντες. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεών της με αναφορά σε νομολογία. Το παράπονο του Αιτητή, σε σχέση με τις πιο πάνω ημερομηνίες περιέχεται στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσής του που συνοδεύει την αίτηση, όπου αναφέρονται τα εξής: «
- i. Σάββατο 11/8/2019 Περί τις 15:15 βρισκόμουν έξω από το σπίτι της Καθ' ης η Αίτηση επί της οδού XXXXX 3 στη XXXXX με σκοπό να παραλάβω τους ανήλικους για να περάσουμε μαζί τις θερινές μας διακοπές. Βγήκαν από την οικία τόσο οι ανήλικοι όσο και η Καθ' ης η Αίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση ήξερε τι θα μου έλεγαν τα ανήλικα και έτσι ανέμενε από αυτούς να μου πουν το «ποιηματάκι» που τους έμαθε. Έτσι και έγινε. Ο μεγάλος μας υιός Α. με πολλή δυσχέρεια μου ανέφερε ότι «δεν μπορούν να έρθουν μαζί μου γιατί δεν υπέγραψα τις αιτήσεις που μου ζήτησε να υπογράψω η μητέρα τους» και ότι «θα μπορούν να έρθουν μαζί μου όταν υπογράψω κι εγώ». Οι Αιτήσεις στις οποίες αναφέρθηκε ο Α. αφορούν αιτήσεις εγγραφής/μετεγγραφής του στο Γυμνάσιο XXXXX - σχολείο άλλο από εκείνο της περιφέρειας στην οποία διαμένει η Καθ' ης η Αίτηση, πράγμα με το οποίο εγώ διαφωνώ. Για τα ως άνω ενημέρωσα την ίδια ημέρα τον Αστυνομικό κ. Γ. Χ''Π. (PC Number ..) - Αστυνομικός Σταθμός XXXXX. Επισυνάπτω και σημειώνω ως Τεκμήριο 4 επιστολή του Δικηγόρου μου προς τον Δικηγόρο της Αιτήτριας ημερ. 13 Αυγούστου 2018 το περιεχόμενο της οποίας ομιλεί από μόνο του. .................................... xi. Πέμπτη 23/8/2018 Στις 10:00, ημέρα των γενεθλίων μου, βρισκόμουν έξω από την οικία της Καθ' ης η Αίτηση στη XXXXX για να παραλάβω τα ανήλικα σύμφωνα με τους όρους του Διατάγματος. Η Καθ' ης η Αίτηση βγήκε έξω από την οικία της αναμένοντας από τα ανήλικα να μου πουν το γνωστό ποιηματάκι - ότι δηλαδή δεν μπορούν να έρθουν μαζί μου γιατί ακόμα δεν υπέγραψα. Μόλις υπογράψω μου είπαν θα μπορούν. Για τα ως άνω ενημέρωσα την ίδια μέρα τον αστυνομικό κ. Κ. Α. (PC Number ..) - Αστυνομικός Σταθμός XXXXX. xii. Τετάρτη 29/8/2018 Στις 11:04 έλαβα το ακόλουθα μήνυμα (sms) στο κινητό μου τηλέφωνο: «Sou ipenthimizo oti 3:15pm ta mora tha vriskonte sto patriko mou k mboris na ta paralavis ap'eki, ap'eki diladi pou ta paralamvanes mexri tora.» Απάντησα στο μήνυμα αυτό στις 11:06 ως ακολούθως: «Στις 15:15 θα είμαι στο σπίτι σου για να μου παραδώσεις τα μωρά, σύμφωνα με το διάταγμα». Η Καθ' ης η Αίτηση δεν απάντησε. Στις 15:15 μετέβηκα στην οικία της Καθ' ης η Αίτηση στη XXXXX. Δεν βρισκόταν εκεί ούτε η Καθ' ης η αίτηση όπως ούτε τα ανήλικα. Στις 15:31 έστειλα το ακόλουθο μήνυμα (sms) στο κινητό τηλέφωνο της Καθ' ης η Αίτηση: «Περιμένω ακόμα έξω από το σπίτι σου για να μου παραδώσεις τα μωρά». Απάντησε στις 15:32 με το ακόλουθο μήνυμα: «Sou xanastello to minima pou sou estila simera to proei. "Sou ipenthimizo oti 3:15pm ta mora tha vriskonte sto patriko mou k mboris na ta paralavis ap'eki, ap'eki diladi pou ta paralamvanes mexri tora». Επισυνάπτω και σημειώνω ως Τεκμήριο 13 φωτογραφία της οθόνης του κινητού μου τηλεφώνου (screen shot) στην οποία φαίνονται τα πιο πάνω μηνύματα ως επίσης και η ώρα αποστολής τους. Για τα ως άνω ενημέρωσα την ίδια ημέρα την αστυνομικό κα. Ά. Χ. (PC Number ..) - Αστυνομικός Σταθμός XXXXX. Xiii. Σάββατο 1/9/2018 Η ώρα 10:00 βρισκόμουν έξω από το σπίτι της Καθ' ης η Αίτηση στη Λακατάμια για να παραλάβω τα ανήλικα σύμφωνα με τους όρους του Διατάγματος. Από το σπίτι βγήκε τόσο η Καθ' ης η Αίτηση όσο και τα ανήλικα τα οποία μου επανέλαβαν ότι δεν μπορούν να έρχονται μαζί μου γιατί ακόμα δεν υπέγραψα. Μόλις υπογράψω μου είπαν θα μπορούν. Η Καθ' ης η Αίτηση ακούμπησε στον τοίχο του σπιτιού της και έβγαλε φωτογραφίες. Ο Κ. (ο μικρός μου υιός) μου είπε ότι ο λόγος που με φωτογράφισε η μητέρα τους ήταν για να έχει απόδειξη ότι τους παραδίδει. Για τα ως άνω ενημέρωσα την ίδια ημέρα τον αστυνομικό κ. Σ. Π. (PC Number ..) - Αστυνομικός Σταθμός XXXXX. Ο κ. Π. τηλεφώνησε στην Καθ' ης η Αίτηση και μίλησαν. Του ανέφερε εξ' όσων μπόρεσα να καταλάβω, ότι τα ανήλικα είναι μεγάλα και ότι θέλουν εκείνα θα γίνεται και ότι εκείνη τα παραδίδει. Ο αστυνομικός της είπε ότι τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και τη ρώτησε αν θα μου παραδώσει τα ανήλικα εάν πάω εκεί σε διάστημα 5 λεπτών. Του απάντησε ναι. Ο αστυνομικός μου είπε να πάω πίσω και εάν δεν μου τα παραδώσει να του τηλεφωνήσω/ενημερώσω στο ...... Πήγα πίσω όπου έγινε μια επανάληψη του τι έγινε η ώρα 10:00 (χωρίς τις φωτογραφίες). Τηλεφώνησα στον αστυνομικό και τον ενημέρωσα (η ώρα ήταν 10:39). .................................... xv. Δευτέρα 3/9/2018 Στις 15:15 μετέβηκα στην οικία της Καθ' ης η Αίτηση στη XXXXX. Βγήκε έξω από την οικία της μαζί με τα ανήλικα τα οποία μου ανέφεραν ότι δεν μπορούν να έρθουν μαζί μου και ότι όταν υπογράψω θα έρθουν. Για τα άνω ενημέρωσα την ίδια μέρα τον αστυνομικό κ. Γ. Α. (PC Number ..) - Αστυνομικός Σταθμός XXXXX. Ο κ. Α. τηλεφώνησε στην παρουσία μου στην Καθ' ης η Αίτηση και μίλησαν. Του είπε, απ' ότι μπόρεσα να καταλάβω, ότι η ίδια είναι πρόθυμη να παραδώσει τα ανήλικα αλλά είναι τα ανήλικα τα οποία δεν έρχονται μαζί μου. Ο αστυνομικός την συμβούλεψε να παραδίδει τα παιδιά και την προέτρεψε να τους ζητήσει και η ίδια την επόμενη φορά στην παρουσία μου να έρθουν μαζί μου. xvi. Πέμπτη 6/9/2018 Η ώρα 15:11 έλαβα μήνυμα (sms) από την Καθ' ης η Αίτηση - 4 δηλαδή λεπτά πριν την ώρα παραλαβής των ανήλικων στο οποίο μου ανέφερε τα ακόλουθα: «Sou ksanastello to minima pou sou estila kai ti deftera. Ta mora tha vriskonte sto patriko mou k mboris na ta paralavis ap'eki (3:15pm), ap'eki diladi pou ta paralamvanes mexri tora» Σημειώνω ότι τη Δευτέρα (3/9/2018) δεν έλαβα οποιοδήποτε μήνυμα από την Καθ' ης η Αίτηση (βλ. Τεκμήριο 14). Στις 15:15 έστειλα το ακόλουθο μήνυμα (sms) στο κινητό τηλέφωνο της Καθ' ης η Αίτηση: «Είμαι ήδη έξω από το σπίτι σου για να μου παραδώσεις τα μωρά, σύμφωνα με το διάταγμα». Στις 15:15 βρισκόμουν ήδη έξω από την οικία της Καθ' ης η Αίτηση στη Λακατάμια όπως προνοεί το διάταγμα του Δικαστηρίου αλλά η Καθ' ης η Αίτηση δεν βρισκόταν εκεί να μου παραδώσει τα ανήλικα. Στις 15:19 μου έστειλε το ακόλουθο μήνυμα: «Se exo enimerosi para polles fores oti tis tetartes kai pemptes ta pedia tha vriskonte sti dasoupoli opou ta paralamvanes mexri tora». Παραπέμπω στο Τεκμήριο 15 όπου φαίνονται τα πιο πάνω μηνύματα ως επίσης και η ώρα αποστολής τους. Για τα ως άνω ενημέρωσα την ίδια ημέρα τον αστυνομικό κ. Λ. Λ. (PC Number ..) - Αστυνομικός Σταθμός XXXXX. Επισυνάπτω και σημειώνω ως Τεκμήριο 16 Βεβαίωση από τον Αστυνομικό Σταθμό XXXXX όπου φαίνονται όλες οι καταγγελίες που έγιναν σε χρονολογική σειρά. Ως Τεκμήριο 17 επισυνάπτω φωτογραφίες που ελήφθησαν από το κινητό μου τηλέφωνο οι οποίες δεικνύουν την ώρα και την ημέρα παρουσίας μου στην οικία της Καθ' ης η Αίτηση (ως άνω περιγράφεται).» Προσθέτει δε στην παρ. 11 της ίδιας πιο πάνω ένορκης δήλωσής του εξής: «
- Εκτός του ότι τις πλείστες φορές η Καθ' ης η Αίτηση δεν ήταν παρούσα στην οικία της για να μου παραδώσει τα ανήλικα, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες παρουσίαζε τα ανήλικα, τα παρακινούσε να μου αναφέρουν ότι «δεν μπορούν» να έρθουν μαζί μου (δεν μπορούν και όχι ότι δεν θέλουν) με σκοπό να επιτύχει τον αλλότριο σκοπό της: να συναινέσω στο να εγγραφεί ο μεγάλος μας υιός στο σχολείο που η ίδια επιθυμεί.» Η Καθ' ης η Αίτηση, στη δική της ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένστασή της, αντικρούει τα πιο πάνω με τα εξής: «3... Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η παρούσα αίτηση έχει καθαρά εκδικητικό χαρακτήρα και αποσκοπεί στην δημιουργία περαιτέρω προβλημάτων σε μένα, λόγω της εμμονής του Καθ' ου η Αίτηση - Αιτητή να με εκδικηθεί.
- Ειδικότερα, θα ήθελα να τονίσω την έντονη απαρέσκειά μου, εις το γεγονός ότι ο κ. Γ. Ν. μέσα από την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτησή του, ισχυρίζεται γεγονότα τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με την αλήθεια, σε μια προσπάθεια παραπλάνησης του Σεβαστού Δικαστηρίου.
- Είναι χαρακτηριστικό ότι προσπαθεί να παρουσιάσει μέσα από τα γεγονότα της δικής του Ένορκης Δήλωσης την εικόνα ότι ο λόγος που τα παιδιά του δεν επιθυμούν να επικοινωνούν μαζί του, οφείλεται στη δική μου επιθυμία όπως ο ανήλικός Α. φοιτήσει σε συγκεκριμένο σχολείο. Ο εν λόγω ισχυρισμός είναι παντελώς αναληθής και έκδηλα παραπλανητικός σε μια ύστατη προσπάθεια να δικαιολογήσει τη δική του απαράδεκτη και άστοχη συμπεριφορά του τόσο προς τον ανήλικο Α. όσο και προς τον ανήλικο Κ..
- Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο Αιτητής στην παρούσα αίτηση, παραλείπει επιμελώς να αναφερθεί στα γεγονότα που είχαν προηγηθεί πριν τον Αύγουστο του
- Ειδικότερα παραλείπει να αναφέρει ότι ο ανήλικος υιός μας Α., από τα Χριστούγεννα του 2017 είχε εκδηλώσει την επιθυμία να φοιτήσει στο Γυμνάσιο XXXXX, αφού κατά τόπο ήταν το αντίστοιχο σχολείο σε σχέση με το δημοτικό σχολείο που φοιτούσε.
- Δηλαδή με λίγα λόγια, ο ανήλικος Α. ζητούσε το αυτονόητο. Ζητούσε όπως εγγραφεί στο Γυμνάσιο που θα εγγράφονταν όλοι οι συμμαθητές του.
- Αυτή την επιθυμία του προέβαλε έντονα τόσο σε μένα όσο και στον πατέρα του με τον οποίο είχε σχεδόν καθημερινή επικοινωνία. Δυστυχώς, όπως εκ των υστέρων διεφάνει, ο Αιτητής ενώ προέβαινε σε υποσχέσεις προς τον ανήλικο Α. ότι όταν έρθει η ώρα της διαδικασίας εγγραφής στο εν λόγω Γυμνάσιο θα ενεργούσε ανάλογα, στην πραγματικότητα τον κορόιδευε νομίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο εκδικείται εμένα η οποία είχα αναφέρει ότι θα αποδεχόμουν την επιθυμία του υιού μας.
- Αυτή η στάση του Αιτητή συνεχίστηκε μέχρι τη στιγμή που θα έπρεπε να γίνουν οι απαραίτητες διεργασίες για την εγγραφή του ανήλικου Α. στο γυμνάσιο.
- Σαν μητέρα βλέποντας αυτή την αχρείαστη αντιπαράθεση που άρχισε να δημιουργείται μεταξύ του πατέρα και του υιού μας Α., αποτάθηκα αμέσως στο οικογενειακό δικαστήριο με την αίτησή μου 339/2018 (αντίγραφο επισυνάπτεται ως τεκμήριο 1) με σκοπό να επιτύχω την εγγραφή του ανήλικου Α. στο γυμνάσιο που επιθυμούσε.
- Δυστυχώς ο πατέρας μέσω των δικηγόρων του εμφανίστηκε στη διαδικασία και έφερε ένσταση στο σχετικό αίτημα και έκτοτε ξεκίνησε μια προσπάθεια εκ μέρους μου μέσω του δικηγόρου μου να υπάρξει θετική κατάληξη στο θέμα ούτως ώστε να μην επηρεαστεί ο ψυχοσωματικός κόσμος του ανήλικου Α. (ο οποίος είχε ήδη κλονιστεί αρκετά) αναφορικά με τις σχέσεις του με τον πατέρα του.
- Είναι λυπηρό να αναφέρω ότι ο τρόπος που αντιμετώπισε ένα πολύ απλό θέμα, ήταν παντελώς λανθασμένος και άστοχος με αποτέλεσμα και τα δυο παιδιά μας να μην επιθυμούν κατά τις καλοκαιρινές διακοπές του Αυγούστου του 2018 να έχουν οιανδήποτε επαφή με τον πατέρα τους. Έκτοτε τα παιδιά αντιμετώπιζαν το θέμα της επαφής με τον πατέρα τους αρνητικά παρόλες τις δικές μου συστάσεις για αποκατάσταση της σχέσης τους με τον πατέρα τους.
- Από την άλλη αντί ο Αιτητής ως ενήλικας να αντιμετωπίσει το θέμα θετικά και να ενεργήσει εποικοδομητικά με τον ανήλικο Α., η μόνη του έγνοια ήταν να προβαίνει σε συστηματικές καταγγελίες προς την Αστυνομία θέλοντας να προσχεδιάσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την καταχώρηση της παρούσας Αιτήσεως παρακοής, υλοποιώντας την απειλή που πάντοτε έλεγε προς εμένα, ότι θα προσπαθήσει να με εκδικηθεί και να με τιμωρήσει γιατί ποτέ δεν αποδέχτηκε ότι τον είχα απορρίψει και ζήτησα τη λύση του γάμου μας.
- Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι και σήμερα ο Αιτητής να με παρακολουθεί παρόλο που έχουν παρέλθει πέραν των 7 ετών που υπήρξε η διάστασή μας και πέραν των 5 ετών που έχει εκδοθεί το διαζύγιό μας.
- Ενόψει των πιο πάνω, απορρίπτω κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ότι δήθεν εσκεμμένα και ηθελημένα παρεμποδίζω την επικοινωνία των ανηλίκων με τον πατέρα τους και θέτω αυτόν εις αυστηράν απόδειξη των ισχυρισμών του.
- Δυστυχώς ο Αιτητής, δεν έχει αντιληφθεί ότι ο ανήλικος Α. έχει μεγαλώσει και θα έπρεπε τα οποιαδήποτε ζητήματα δημιουργούνται μεταξύ του ιδίου και του υιού του να επιλύονται στα πλαίσια συζήτησης και συνεργασίας με τον ανήλικο αντί της στυγνής αντιπαράθεσης.
- Υπενθυμίζω ότι η ανήλικος Α. φοιτά στην πρώτη τάξη του γυμνασίου και είναι αρκετά ώριμος για τη λήψη των δικών του αποφάσεων σε σχέση με το πιο πάνω θέμα.
- Ενόψει των πιο πάνω είναι ξεκάθαρο ότι είναι με πολλή σεβασμό που αντιμετώπιζα και αντιμετωπίζω το διάταγμα του δικαστηρίου το οποίο για πολλά χρόνια ετηρείτο με θρησκευτική ευλάβεια και κατ' επέκταση απορρίπτω κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς τους οποίους προβάλλει ο Αιτητής στην αίτησή του περί δήθεν καταστρατήγησης εκ μέρους μου του ρηθέντος διατάγματος». Ο Έντιμος Δικαστής κ. Ναθαναήλ στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Δρόσος Μιχαηλίδης ν. Margarita Μιχαηλίδου Poliakova (Αρ.1)
(2011)1Α ΑΑΔ 356 αναφέρει σχετικά με τη διαδικασία παρακοής τα ακόλουθα: «Η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει της ποινικής διαδικασίας όχι μόνο λόγω του γεγονότος ότι επιφέρει ανάλογες σοβαρές είτε οικονομικές κυρώσεις υπό τύπο προστίμου ή κατάσχεση περιουσίας, είτε ακόμη και στέρηση ελευθερίας με φυλάκιση, αλλά και διότι όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιούνται. (In re Bramblevale Ltd
(1970)Ch. 18 και Savings and Investment Bank Ltd v. Gasco (No 2)
(1988)1 All E.R. 975). Η αστική παρακοή κατά συνέπεια κρίνεται ως υπαρκτή μόνο εφόσον ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο στον αναμενόμενο βαθμό, υπερπηδώντας το βάρος απόδειξης που έχει που είναι αυτό της βεβαιότητας ενοχής πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (δέστε και David Bean: Injunctions 8η έκδ.
(2004)σελ. 90-1 παρ. 6.18 και 6.19, όπου περιγράφεται και η όλη διαδικασία στη δικάσιμο). ................................... Για να καταδειχθεί παρακοή, όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση Λάζαρος Μαύρος ν. Θεόδωρου Στυλιανού
(1998)1 Α.Α.Δ. 2389, πρέπει να ικανοποιείται και η αντικειμενική υπόσταση («actus reus»), αλλά και η υποκειμενική υπόσταση («mens rea»), του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης όπως προδιαγράφεται στο άρθρο 42 του Νόμου αρ. 14/60. Στη δε υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309, λέχθηκε με αναφορά στη Μουζούρης ν. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287, ότι: «.. για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί η ηθελημένη ανυπακοή του καθ΄ ου η αίτηση προς την απόφαση του δικαστηρίου, δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το διάταγμα του δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ΄ εαυτού δεν αρκεί• πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του δικαστηρίου.» Τυχόν παράβαση των όρων ενός διατάγματος χωρίς πρόθεση ή κατά τυχαίο τρόπο δεν επιφέρει βεβαίως την καταδίκη του καθ΄ ου, εφόσον η συμπεριφορά του δεν κατέδειξε είτε αδιαφορία προς το διάταγμα, είτε εκ προθέσεως καταστρατήγηση των όρων του. (δέστε Fairclough & Sons v. Manchester Ship Canal Co. (No. 2)
(1897)Sol Jo 225 και Borrie & Lowe 2η έκδ. σελ. 400-1).» (Bλ. επίσης Νικόλας Γεωργίου Ιακώβου ν. Αντζέλικα Γεωργίου, Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο Έφεση αρ. 4/14, 2/6/2017). Επίσης, για το ίδιο θέμα, στην απόφαση Ι.Μ. v P.M, Εφ. Αρ. 19/2016, 12/11/2018, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η απόδειξη της ηθελημένης ανυπακοής, είναι προαπαιτούμενο για στοιχειοθέτηση της καταφρόνησης σε διάταγμα δικαστηρίου (βλ. Mouzouris a.ο. v. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287, Παπαχρυσοστόμου v. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309 και Sazen Fast Food Ltd v. X. Λειβαδ. & Σία Λτδ κ.ά.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 472). Το ίδιο το αποτέλεσμα της ανυπακοής από μόνο του δεν είναι αρκετό. Θα πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του δικαστηρίου. (Έφεση Αρ. 4/2014, Ιακώβου ν. Γεωργίου, ημερ. 2 Ιουνίου 2017). Στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Poliakova (Αρ. 1)
(2011)1(Α) Α.Α.Δ. 256 τονίστηκε το εξής στη σελ. 369: ″Όσον αφορά το «mens rea» που πρέπει να διαπιστώνεται, αρκεί να λεχθεί ότι η ένοχη διάνοια ως προς το ηθελημένο της παρακοής εξάγεται από όλα τα περιστατικά της υπόθεσης . Η αναγκαία πρόθεση δύναται να εξαχθεί από όλα τα στοιχεία και όσο πιο εμφανής η απείθεια στο Διάταγμα, τόσο πιο εύκολα καταλογίζεται ένοχη «διάνοια».″ Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Ιακώβου (ανωτέρω): "Το αποδεικτικό βάρος το φέρει ο αιτητής, ο οποίος έχει την υποχρέωση να αποδείξει τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση του και να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, στον απαιτούμενο βαθμό και στη διαπίστωση της βεβαιότητας της ενοχής του καθ΄ου, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (David Bean Injunctions, 8η έκδοση, σ.90.1, παρ. 6.18 και 6.19 και Μιχαηλίδης (ανωτέρω)). ....... Δεν είναι όμως αρκετή η αρνητική στάση και οι δηλώσεις του ανηλίκου, το ίδιο Δικαστήριο οφείλει να ενδιατρίψει και να διαπιστώσει τα αίτια μιας τέτοιας στάσης και απόφασης και κατά πόσο η άρνηση του μορφώθηκε εξ ιδίων ή ήταν αποτέλεσμα επηρεασμού από τον εφεσείοντα, Κωνσταντίνου ν. Ξιούρου, Έφεση Αρ. 2/12, 9.5.2014: «Τα διατάγματα αυτά εκδίδονται κατά κύριο λόγο προς όφελος των ανηλίκων τέκνων εφόσον αναγνωρίζεται η μεγάλη σημασία της επικοινωνίας των ανηλίκων τέκνων και με τους δύο γονείς τους, παρά το χωρισμό των γονέων. Σε περίπτωση που ο γονέας, που διατάσσεται να συμμορφωθεί με διάταγμα επικοινωνίας του ανήλικου τέκνου του με τον άλλο γονέα, προβάλλει κάποια δικαιολογία για τη μη συμμόρφωση του, το βάρος το έχει εκείνος που προβάλλει τη δικαιολογία να αποδείξει ότι αυτή είναι εύλογη, υπό τις περιστάσεις, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Αυτό, αντίθετα με τον αιτητή που ισχυρίζεται παρακοή διατάγματος του δικαστηρίου, ο οποίος θα πρέπει να αποδείξει τον ισχυρισμό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας .»″ Απαιτείται επομένως η απόδειξη ηθελημένης παράλειψης συμμόρφωσης με το διάταγμα, η οποία δεν οφείλεται σε αδυναμία εκτέλεσης. Εφόσον προβάλλεται ως υπεράσπιση η αδυναμία συμμόρφωσης, η αδυναμία αυτή απαραιτήτως πρέπει να διαπιστώνεται ως πραγματικό γεγονός. (Έπαρχος Πάφου ν. Κωνσταντίνου
(2009)2 Α.Α.Δ. 594). To βάρος απόδειξης της αδυναμίας αυτής βαρύνει αυτόν προς τον οποίο απευθύνεται το διάταγμα και ο οποίος προβάλλει το γεγονός της εν λόγω αδυναμίας. (Yugos Finance BV v. Halebay Holdings Limited
(2009)1 A.A.Δ. 569). Στο σύγγραμμα The Law of Contempt, Borrie and Lowe, στη σελίδα 322 αναφέρει ότι: "it is the duty of the defendants to find out the proper means of obeying the order and although it may be a defence to show that compliance with the order was impossible, the burden of proving such impossibility is upon the defendants".» Στην παρούσα υπόθεση το γεγονός της μη συμμόρφωσης προς το διάταγμα είναι δεδομένο. Προς εξέταση είναι μόνο το κατά πόσο η μη συμμόρφωση ήταν ηθελημένη. Ο Αιτητής στα πλαίσια μιας οινεί ποινικής υπόθεσης φέρει το βάρος να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο της υπόθεσης του. Η δε πρόθεση ανυπακοής αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος όπως ρητά ελέχθει στις αποφάσεις Μουζούρη και Παπαχρυσοστόμου πιο πάνω. Όπου διαπιστώνεται διαφωνία ως προς τα γεγονότα σε υποθέσεις παρακοής, όπως συμβαίνει και στην υπό εξέταση περίπτωση, εναπόκειται στο φέροντα το βάρος απόδειξης να αποδείξει τα αμφισβητούμενα γεγονότα κατά τη δίκη. Ειδικότερα στην υπόθεση Παπαχρυσοστόμου, πιο πάνω, σημειώνεται ότι ήταν η Αιτήτρια που είχε το νομικό βάρος απόδειξης της κατηγορίας και επομένως ήταν δική της υποχρέωση να προσκομίσει μαρτυρία για την απόδειξη της. Ο Αιτητής στην παρούσα υπόθεση όφειλε θετικά να αποδείξει την ηθελημένη μη συμμόρφωση της Καθ' ης η αίτηση. Εφόσον η εκδοχή της Καθ' ης η αίτηση ήταν πως τα παιδιά, για τους λόγους που εξηγεί στην ένορκη δήλωσή της, δεν επιθυμούσαν να έχουν οποιαδήποτε επαφή με τον πατέρα τους, παρόλες τις δικές της συστάσεις, ο Αιτητής όφειλε να αποδείξει το αντίθετο και ειδικότερα το ότι τα παιδιά τηρούσαν τη στάση που ο ίδιος αναφέρει στην ένορκη δήλωσή του, λόγω επηρεασμού τους από τη μητέρα τους. Μπορούσε δε ο Αιτητής να πράξει τούτο με τον τρόπο που ο ίδιος θα επέλεγε. Είτε προσφέροντας προφορική μαρτυρία, είτε αντεξετάζοντας την Καθ' ης η αίτηση ως προς τα αμφισβητούμενα γεγονότα που ετέθησαν, είτε καταχωρώντας συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς αντίκρουση των ισχυρισμών της Αιτήτριας. Δεν έπραξε τούτο. Βέβαια κατ' ανάλογο τρόπο, κινήθηκε και η Καθ' ης η αίτηση. Δεν υπήρξε εκ μέρους της, ούτε προσφορά μαρτυρίας ούτε και αντεξέταση του Αιτητή. Η Καθ' ης η αίτηση όμως θα είχε υποχρέωση να πράξει τούτο μόνο στην περίπτωση που το ίδιο θα έκανε προηγουμένως ο Αιτητής. Διαφορετική προσέγγιση θα σήμαινε ότι τίθεται το βάρος απόδειξης της μη ενοχής στην Καθ' ης η αίτηση, κάτι που αντίκειται προς το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και ασφαλώς, εν όψει τούτων, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η θέση του Αιτητή ότι η απλή παραδοχή της Καθ' ης η αίτηση ότι κατά τις επίδικες ημερομηνίες δεν υπήρξε η προνοούμενη στο διάταγμα επικοινωνία ήταν επαρκής για να αποδειχθεί παρακοή. Το κρινόμενο δεν ήταν μόνο τούτο, που ήταν όντως δεδομένο μεταξύ των μερών, αλλά η ευθύνη της Καθ' ης η αίτηση μέσω ηθελημένης ανυπακοής ώστε να άρμοζε να τιμωρηθεί. Η απόφαση I. M. v P.M. (πιο πάνω), την οποία επικαλείται ο Αιτητής, δεν βοηθά την υπόθεσή του όπως αυτός την παρουσιάζει, ότι δηλαδή είναι η Καθ' ης η αίτηση που έπρεπε να αποδείξει το μη ηθελημένο της παρακοής, για τον απλό λόγο ότι η κατάληξη αυτή, στην πιο πάνω απόφαση, στηρίχθηκε στην αξιολόγηση της δοθείσας μαρτυρίας. Αντιθέτως, αναφορά μπορεί να γίνει στην απόφαση Κώστα ν. Κώστα
(2003)1Α Α.Α.Δ. 269, όπου, όπως και εδώ, η κρίση του Δικαστηρίου βασίστηκε μόνο στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Ειδικότερα και επιπρόσθετα των πιο πάνω για το παράπονο του Αιτητή αναφορικά με την Τετάρτη 29/8/2018 και την Πέμπτη 6/9/2018, προβάλει αβίαστα, από την ίδια την ένορκη δήλωση του Αιτητή πως, κατόπιν συνεννόησης μεταξύ των διαδίκων, ο τόπος που αυτός παραλάμβανε τα παιδιά ήταν το «πατρικό» σπίτι της Καθ' ης η αίτηση και όχι ο τόπος διαμονής της όπου και επιχείρησε να τα παραλάβει. Ούτως εχόντων των πραγμάτων δημιουργούνται εύλογες αμφιβολίες περί του ηθελημένου ή μη της καταστρατήγησης του διατάγματος εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση. Αμφιβολίες που εδράζονται στο γεγονός της διατήρησης ως αμφισβητούμενων των γεγονότων αναφορικά με το θέμα που εξετάζεται εφόσον η υπόθεση του Αιτητή, στο βαθμό που αμφισβητήθηκε, δεν θεμελιώθηκε με μαρτυρία ώστε να ελεγχθεί η αποδεικτική της αξία. Εφόσον τούτο δεν έχει γίνει, θεωρώ ότι το θέμα σταματά εδώ και δεν είναι επιτρεπτό να καταλήξω σε ευρήματα αξιολογώντας περαιτέρω τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, όπως αυτές αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις τους που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση, αντίστοιχα, ούτε και να στηρίξω επ' αυτών ετυμηγορία ενοχής. Για τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει ηθελημένη μη συμμόρφωση του διατάγματος και γι' αυτό η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. Δ. Κούσιου, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΟΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο