Λ. Χ. ν. Κ. Χ., Αρ. Αιτήσεως: 273/2016, 23/4/2019

(2)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90), παρέχει, κάτω από κάποιες προϋποθέσεις, το δικαίωμα στο ενήλικο τέκνο να στραφεί εναντίον των γονέων του για να εξασφαλίσει τη διατροφή του. Με βάση τη διάταξη αυτή, η Αιτήτρια με την υπό εξέταση αίτηση επιδιώκει από τον πατέρα της, Καθ´ου η αίτηση, την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται ο τελευταίος να καταβάλλει το ποσό των €1.000 μηνιαίως, για τη συντήρηση, μόρφωση και διατροφή της, προκειμένου να καταστεί δυνατή η φοίτηση της, σε Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο στην Κύπρο. Ο Καθ´ου η αίτηση αντέδρασε στην έκδοση του αναφερόμενου διατάγματος, καταχωρώντας υπεράσπιση. Η ακρόαση διεξήχθη με την ανταλλαγή εγγράφως της μαρτυρίας μεταξύ των διαδίκων με βάση τη νέα Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Αιτήτρια περιορίστηκε στη δική της μαρτυρία για απόδειξη της υπόθεσης της, ενώ από πλευράς Καθ'ου η αίτηση πέραν της δικής του έγγραφης μαρτυρίας, κατέθεσε έγγραφη μαρτυρία και ο πατέρας του. Δεν υπήρξε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Ακολούθως οι δικηγόροι και των δυο πλευρών κατέθεσαν, γραπτές αγορεύσεις και το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του. Παραδεκτά γεγονότα Τα ακόλουθα είναι παραδεκτά γεγονότα με βάση τις έγγραφες προτάσεις: Ο Καθ´ου η αίτηση και η μητέρα της Αιτήτριας τέλεσαν γάμο από τον οποίο γεννήθηκε στις 20/9/97 η Αιτήτρια, γάμος ο οποίος λύθηκε. Βάσει διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, το οποίο εκδόθηκε στις 18/10/12 στην υπ'αριθμόν αίτηση 10/10, ο Καθ'ου η αίτηση διατάχθηκε να καταβάλλει το ποσό των €467,50 μηνιαίως ως συνεισφορά του για τη διατροφή της ανήλικης τότε Αιτήτριας. Το ίδιο ποσό διατάχθηκε να καταβάλλει και για την αδελφή της Αιτήτριας. Μαρτυρία Αιτήτριας Στην αίτηση της η Αιτήτρια αναφέρει ότι ο Καθ'ου η αίτηση είναι αυτοεργοδοτούμενος. Είναι μέτοχος σε οικογενειακή επιχείρηση με υψηλά εισοδήματα. Επιχείρηση η οποία στο παρελθόν είχε σημαντικά κέρδη, τα οποία οδήγησαν στη δημιουργία και απόκτηση πολλών περιουσιακών στοιχείων. Σύμφωνα με την Αιτήτρια, ο Καθ'ου η αίτηση έχει τα μέσα, τα εισοδήματα και την περιουσία για να συνεισφέρει στα έξοδα και στη διατροφή της. Αναφορικά με τις οικονομικές δυνατότητες της μητέρας της, η Αιτήτρια αναφέρει ότι η τελευταία είναι καθηγήτρια στο δημόσιο και λαμβάνει το ποσό των €2.200 περίπου μηνιαίως. Σύμφωνα πάντα με την Αιτήτρια, η μητέρας της από αυτό το ποσό συνεισφέρει στα έξοδα της Αιτήτριας και της άλλης της θυγατέρας, καταβάλλει €550 ως δόση για στεγαστικό δάνειο, €120 για ασφάλιστρα κατοικίας και €250 για ασφάλεια που αφορά στην Αιτήτρια και στην άλλη της θυγατέρα. Η Αιτήτρια έγινε δεκτή στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο στην Κύπρο, στο τμήμα λογοθεραπείας. Η φοίτηση της είναι τετραετής, συνεπώς όπως ισχυρίζεται δεν έχει και δεν θα έχει κάποιο εισόδημα ή εισοδηματική ικανότητα για τα επόμενα 4 και πλέον έτη, από την έναρξη της φοίτησης της. Δεν διαθέτει οποιαδήποτε περιουσία και στηρίζεται στους γονείς της για κάλυψη των βασικών της αναγκών και εξόδων. Διαμένει μαζί με τη μητέρα της, η οποία καλύπτει πολλά από τα έξοδα της, πλην όμως αδυνατεί να καλύψει πλήρως όλες τις ανάγκες της, εξού και είναι επάναγκες να συνεισφέρει και ο Καθ'ου η αίτηση. Σύμφωνα με την Αιτήτρια για τη διατροφή και συντήρηση της χρειάζεται περίπου €1.950 μηνιαίως, εφόσον μόνο το κόστος του Πανεπιστημίου είναι €10.100 ετησίως. Η φοίτηση της στο Πανεπιστήμιο, δεν της επιτρέπει να εργασθεί ως εκ τούτου είναι αδύνατον να καλύψει τα ως άνω έξοδα, αναγκάζεται δε ενόψει της αδιαφορίας του Καθ'ου η αίτηση, να στηρίζεται εξ ολοκλήρου στην μητέρα της και/ή να δανείζεται χρήματα από συγγενικά και/ή φιλικά πρόσωπα. Θέση της είναι ότι ο Καθ'ου η αίτηση, οφείλει να συνεισφέρει στα έξοδα της. Αναφέρει δε, ότι ο τελευταίος την παρότρυνε να σπουδάσει και της υποσχέθηκε ότι θα συνεισέφερε στα έξοδα των σπουδών της. Στην έγγραφη της μαρτυρία, η Αιτήτρια επαναλαμβάνει τη θέση της ότι ο Καθ'ου η αίτηση, έχει την οικονομική δυνατότητα να συνεισφέρει στα έξοδα και στη διατροφή της. Σύμφωνα από πληροφόρηση που έλαβε από τη μητέρα της, ο Καθ'ου η αίτηση είναι μέτοχος σε οικογενειακή επιχείρηση με υψηλά εισοδήματα, επιχείρηση η οποία στο παρελθόν είχε σημαντικά κέρδη τα οποία οδήγησαν στην δημιουργία πολλών περιουσιακών στοιχείων. Προκειμένου όμως να αποφύγει τις υποχρεώσεις του, έχει μεταβιβάσει τις μετοχές του σε άτομα της οικογένειας του. Σύμφωνα με την Αιτήτρια και από πληροφόρηση που έχει λάβει η μητέρα της, ο Καθ'ου η αίτηση διάγει πολυτελή βίο, κάνει πολυέξοδη ζωή ενώ όπως αναφέρει, σημαντικότατα περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας του και του ιδίου, όπως το σπίτι στον Πρωταρά και η πολυκατοικία στη Λευκωσία εξακολουθούν να είναι δικά του, αφού πρόσφατα η Αιτήτρια μαζί με την οικογένεια του Καθ'ου η αίτηση έκαναν διακοπές μαζί στον Πρωταρά. Ακολούθως η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι ο Καθ'ου η αίτηση έχει εισοδήματα και δυνατότητα να λαμβάνει ποσά τα οποία μηνιαίως θα πρέπει να υπερβαίνουν τα €1.

1. Επισημαίνει ότι ο Καθ'ου η αίτηση διατάχθηκε να καταβάλλει το ποσό των €500 για την επίσης ενήλικη αδελφή της, στην υπ'αριθμο αίτηση 295/17, διάταγμα στο οποίο συμμορφώνεται μετά την έκδοση εντάλματος ή μέσω του δικηγόρου του, εφόσον καταχωρηθεί αίτηση για έκδοση εντάλματος. Η μητέρα της Αιτήτριας εργάζεται ως καθηγήτρια στο δημόσιο, λαμβάνει μηνιαίως το πόσο των €2.
2. Από τις απολαβές της καταβάλλει το ποσό των €550 μηνιαίως ως δόση στεγαστικού δανείου, €50 για ασφάλεια κατοικίας και €50 για ασφάλεια που αφορά στην ίδια και στην αδελφή της. Λόγω οικονομικής στενότητας, διαφοροποίησε το μηνιαίο ασφάλιστρο, τόσο για την κατοικία όσο και για την ίδια και την αδελφή της από €120 σε €50 ( για την κατοικία) και από €250 (ασφάλεια Αιτήτριας και αδελφής της) σε €
3. Περαιτέρω η μητέρα της έχει πληρώσει εξ ολοκλήρου και χωρίς τη συνεισφορά του Καθ'ου η αίτηση, τα δίδακτρα φοίτησης της στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο για τα δυο τελευταία χρόνια, αφού ο Καθ'ου η αίτηση παρά την καταχώριση της παρούσας αίτησης, δεν έχει συνεισφέρει κάποιο ποσό για τα έξοδα της. Η δε ενδιάμεση αίτηση που καταχώρισε η Αιτήτρια, απερρίφθη από αδελφό δικαστή την 31/1/
4. Επισημαίνει ότι η αδιαφορία του πατέρα της εξάντλησε οικονομικά την μητέρα της, η οποία προκειμένου να ανταποκριθεί στα αυξημένα έξοδα, έλαβε μεγάλα ποσά από την οικογένεια της, για να μπορέσει να αντεπεξέλθει. Επισημαίνει ότι δεν έχει δικά της εισοδήματα, πλην της κρατικής χορηγίας που λαμβάνει η οποία ανέρχεται στο ποσό των €2.250 ετησίως, η δε φοίτηση της στο Πανεπιστήμιο δεν της επιτρέπει να εργαστεί για τα επόμενα 2 και πλέον έτη, αφού η φοίτηση της είναι τετραετής (διανύει το τρίτο έτος σπουδών της). Παραθέτω αυτούσιες τις παραγράφους 12-15 της έγγραφης μαρτυρίας της Αιτήτριας, στις οποίες αναφέρεται στα έξοδα της:
5. ''Για τη διατροφή και συντήρηση μου χρειάζομαι περίπου 1.956 ευρώ μηνιαία συμπεριλαμβανομένων των διδάκτρων και εάν αφαιρεθούν τα δίδακτρα περί τα 1.100 ευρώ και ειδικότερα οι δαπάνες που καλούμαι να καλύψω κάθε μήνα είναι: (α) Τρόφιμα και παρεμφερή οικιακά είδη €200 (β) Ρουχισμός και λοιπά έξοδα σπιτιού και λοιπά προσωπικά έξοδα €200 (γ) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη €50 (δ) Τηλέφωνο (κινητό) €30 (ε) Κοινωνικές υποχρεώσεις/ψυχαγωγία €200 (στ) Ηλεκτρισμός/νερό/θέρμανση (αναλογία αιτήτριας) €100 (ζ) Έξοδα διακίνησης (βενζίνη/ασφάλεια/συντήρηση) €200 (η) Δίδακτρα (10,994 για 2017-2018 έως και το καλοκαίρι) €916 (θ) Λοιπά έξοδα φοίτησης (γραφική ύλη) €100 ----------- Σύνολο €1,996
6. Αναφέρω τα ακόλουθα: (α)Τα συνολικά δίδακτρα που κατέβαλα για την περίοδο από τον Σεπτέμβριο του 2017 έως και το καλοκαίρι του 2018 ανήλθαν σε 10,994 ευρώ. (β)Στον ρουχισμό, λοιπά προσωπικά μου έξοδα και στα έξοδα κοινωνικών υποχρεώσεων περιέλαβα τα έξοδα για αγορά εισιτηρίου για καλοκαιρινές διακοπές εκ 334 ευρώ, καθώς και τα λοιπά έξοδα μου ως φοιτήτρια, πχ εξόδους, αγορά φαγητών και ποτών στο πανεπιστήμιο, εξόδους κτλ. Πέραν αυτών έχει πληρώσει και ποσό εξ 255 ευρώ για αγορά συσκευής κινητού τηλεφώνου για τις ανάγκες μου. (γ)Στα έξοδα διακίνησης περιέλαβα τα ποσά για ασφάλεια, άδεια κυκλοφορίας και συντήρηση του οχήματος μου (περίπου 20 ευρώ τον μήνα) καθώς και το ποσό των 150 ευρώ τον μήνα για αγορά καυσίμων. (δ)Πέραν των πιο πάνω η μητέρα μου πλήρωσε 660 ευρώ τον Δεκέμβριο του 2017 για ιατρικά έξοδα ενόψει τραυματισμού που είχα (διάστρεμμα) καθώς και 200 ευρώ έκτακτα ιατρικά έξοδα τον Φεβρουάριο λόγω ατυχήματος που είχα.
7. Είναι προφανές ότι από τα εισοδήματα μου δεν μπορώ ουσιαστικά να καλύψω τις ανάγκες μου ενώ ούτε η μητέρα μου μπορεί ή είναι δίκαιο και λογικό να επωμίζεται όλο το πιο πάνω κονδύλι. Ο πατέρας μου από την καταχώρηση της παρούσας ουδέν συνεισέφερε για τη διατροφή, συντήρηση και έξοδα μου, πληρώνει μόνο το ποσό του προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε για την αδελφή μου.
8. Επισυνάπτω στην παρούσα τα εξής: · Αποδείξεις πληρωμής διδάκτρων - ΤΕΚΜΗΡΙΟ
9. · Αποδείξεις πληρωμών εξόδων διακίνησης - ΤΕΚΜΗΡΙΟ
10. · Αποδείξεις πληρωμών προσωπικών εξόδων - ΤΕΚΜΗΡΙΟ
11. · Αντίγραφα λογαριασμών ρεύματος και νερού - ΤΕΚΜΗΡΙΟ
12. · Διάταγμα διατροφής στα πλαίσια της αίτησης υπ΄ αριθμόν 10/2010 και 295/17 - ΤΕΚΜΗΡΙΟ
13. · Αποδείξεις και λογαριασμούς τηλεφώνου - ΤΕΚΜΗΡΙΟ
14. · Αποδείξεις διαφόρων λοιπών εξόδων - ΤΕΚΜΗΡΙΟ
15. · Αποδείξεις εξόδων διατροφής - ΤΕΚΜΗΡΙΟ
16. · Αποδείξεις έκτακτων ιατρικών εξόδων - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9.'' Τόσο στην απάντηση της στην υπεράσπιση του Καθ'ου η αίτηση, όσο και στην έγγραφη της μαρτυρία, η Αιτήτρια αμφισβητεί τα όσα ο Καθ'ου η αίτηση υποστηρίζει, σε σχέση με τα εισοδήματα του. Επισημαίνει ότι ο τελευταίος συμμορφώνεται με το προσωρινό διάταγμα που έχει εκδοθεί για την αδελφή της, για το ποσό των €500 γεγονός που δεικνύει ότι έχει εισοδήματα και δυνατότητα να συνεισφέρει στα έξοδα της. Αναφέρει επίσης ότι δεν μπορεί να αποδεχθεί ότι είναι άνεργος και χωρίς εισοδήματα για τόσα χρόνια, ούτε ότι αυτό το επιχείρημα αποτελεί δικαιολογία για να μη συνεισφέρει στα έξοδα της. Μαρτυρία Καθ'ου η αίτηση Τόσο στην υπεράσπιση του, όσο και στην έγγραφη μαρτυρία του ο Καθ'ου η αίτηση, τονίζει τη δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Όπως αναφέρει ήταν υπάλληλος στην οικογενειακή επιχείρηση, η οποία ήταν αντιπρόσωπος της Black & Decker στην Κύπρο. Η εν λόγω εταιρεία δημιουργήθηκε από τον πατέρα του και απασχολούσε γύρω στα 20 άτομα, με καλά εισοδήματα από το 1983 έως τις αρχές του
17. Η οικογενειακή επιχείρηση απώλεσε την αντιπροσωπεία της Black & Decker με αποτέλεσμα τη μεγάλη συρρίκνωση των εργασιών της. Περαιτέρω η οικονομική κρίση του 2013 επέφερε σημαντικότατη μείωση στα έσοδα της εταιρείας και οδήγησε την εταιρεία σε απόλυση του προσωπικού της. Η εταιρεία οφείλει το ποσό των €1.900.000 στην πρώην Λαϊκή Τράπεζα και €60.000 για ΦΠΑ. Όσον αφορά στο ΦΠΑ, εκκρεμεί ποινική υπόθεση με αριθμό 2437/14 εναντίον της εταιρείας, του Καθ'ου η αίτηση και του πατέρα του, ως Διευθυντών της εταιρείας. Η δε περιουσία της είναι υποθηκευμένη με ορατό κίνδυνο εκποιήσεως. Ο Καθ'ου η αίτηση είναι εγγεγραμμένος άνεργος, δεν έχει εισοδήματα και διαμένει με τους γονείς του. Αναφέρει επίσης ότι ουδέποτε ρωτήθηκε και/ή έδωσε τη συγκατάθεση του για τις σπουδές της Αιτήτριας, αφού ο ίδιος στερείται οποιουδήποτε εισοδήματος. Επισημαίνει ότι το διάταγμα διατροφής, για την ανήλικη τότε Αιτήτρια το απεδέχθη, καθότι τα οικονομικά του δεδομένα ήταν καλά, ένεκα όμως την οικονομική κρίση του 2013 αδυνατούσε να καταβάλλει τα οφειλόμενα ποσά. Μετά την έκδοση των σχετικών ενταλμάτων συμμορφωνόταν με τη βοήθεια φίλων και συγγενών, ποσά τα οποία τους οφείλει. Θέση του είναι ότι η μητέρα της Αιτήτριας, λαμβάνει και άλλα εισοδήματα πέραν αυτών που αναφέρει, αφού παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα και έχει οικονομική ενίσχυση και από τη μητέρα της. Στην έγγραφή του μαρτυρία ο Καθ'ου η αίτηση, τονίζει τις κακές έως ανύπαρκτες σχέσεις που διατηρεί με την Αιτήτρια, αλλά και με την άλλη του θυγατέρα μετά από το χωρισμό του με τη μητέρα της Αιτήτριας. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι θα ήταν ανήθικο από πλευράς του να συμφωνούσε στην επιθυμία της να σπουδάσει, εφόσον ο ίδιος δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να τη στηρίξει. Δυσκολευόταν ακόμα και όταν η Αιτήτρια ήταν ανήλικη. Ως εκ τούτου έχοντας υπόψη την οικονομική του κατάσταση, θα ήταν παράλογο να συγκατατεθεί. Αναφορικά με τα έξοδα της Αιτήτριας, όπως αυτά καταγράφονται στην έγγραφη της μαρτυρία, ο Καθ'ου η αίτηση, επισημαίνει ότι η τελευταία συμπεριέλαβε αποδείξεις και τεκμήρια που είναι αόριστα, άσχετα και απαράδεκτα με την παρούσα αίτηση, είτε για αγορές που δεν τον αφορούν λόγω του γεγονότος ότι η Αιτήτρια είναι ενήλικη και δεν έχει όπως αναφέρει καμία υποχρέωση να συνεισφέρει στη σίτιση ή ένδυση της, είτε είναι στο όνομα της μητέρας της, είτε δεν φέρουν κάποιο όνομα επομένως είναι πιθανόν η Αιτήτρια να τις εξασφάλισε από οποιοδήποτε. Επισημαίνει επίσης ότι η Αιτήτρια εξ όσων γνωρίζει χαίρει άκρας υγείας, ουδέποτε του αναφέρθηκε κάποιο πρόβλημα υγείας, σκοπός της δε είναι να δημιουργήσει πλασματικά έξοδα. Σε σχέση με το κόστος των διδάκτρων, ο Καθ'ου η αίτηση, επισημαίνει ότι η Αιτήτρια στην αίτηση της δεν αναφέρει ότι λαμβάνει το ποσό των €2250 ως κρατική χορηγία για τις σπουδές της και για πρώτη φορά γίνεται αναφορά, στην έγγραφη της μαρτυρία. Περαιτέρω το Τεκμήριο 1 που τιτλοφορείται ''TO WHOM IT MAY CONCERN'', αφορά στο συνολικό υπολογιζόμενο κόστος των σπουδών. Όπως αναφέρει το ποσό που πληρώνουν οι φοιτητές, καθορίζεται αναλόγως με τα μαθήματα ή μονάδες που παρακολουθούν ή εγγράφονται να παρακολουθήσουν ανά τετράμηνο. Σύμφωνα πάντα με τον Καθ'ου η αίτηση, η Αιτήτρια δεν παρουσίασε κάποιο έγγραφο με τα μαθήματα που παρακολούθησε ή ενεγράφη να παρακολουθήσει, ώστε να δικαιολογήσει το ποσό αυτό, αλλά ούτε αποδείξεις του Πανεπιστημίου για τις πληρωμές της ανά τετράμηνο. Επισημαίνει επίσης ο Καθ'ου η αίτηση, σε σχέση πάντα με το Τεκμήριο 1, ότι δίπλα στο ποσό υπάρχει χειρόγραφη προσθήκη ''Χ2'', η οποία ανεγράφη μετά την έκδοση του Τεκμηρίου. Ο Καθ'ου η αίτηση αμφισβητεί τον ισχυρισμό της Αιτήτριας, ότι δεν μπορεί να δουλέψει ώστε να συντηρήσει τον εαυτό της με την αιτιολογία ότι το ωράριο των μαθημάτων της στο πανεπιστήμιο δεν της επιτρέπει να εργάζεται και να καλύπτει τα δίδακτρα, αλλά και άλλες ανάγκες της, καθώς όπως υποστηρίζει ο Καθ'ου η αίτηση η Αιτήτρια, έχει πολλές ελεύθερες ώρες, ώστε να μπορεί να εργασθεί, κάτι που πολλοί φοιτητές κάνουν. Σύμφωνα πάντα με τον Καθ'ου η αίτηση, η άρνηση της Αιτήτριας, να εργαστεί είναι τρανό παράδειγμα του χαρακτήρα της, καθώς και του γεγονότος ότι επίτηδες δεν το πράττει και προσπαθεί να ζει και να επιβιώνει εις βάρος τρίτων. Τονίζει την τραγική οικονομική στην οποία έχει περιέλθει, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι βρίσκεται στα όρια της οικονομικής εξαθλίωσης. Ισχυρίζεται δε ότι η οικονομική του κατάσταση είναι γνωστή στην Αιτήτρια και τη μητέρα της από το
18. Χρονολογία κατά την οποία η οικογενειακή επιχείρηση ανέστειλε τις εργασίες της, καθότι απώλεσε την αντιπροσωπεία της BLACK & DECKER. Σύμφωνα με τον Καθ'ου η αίτηση, το πάγωμα των εργασιών της εταιρείας, διαφαίνεται και από τη διαγραφή της από τα αρχεία του Φ.Π.Α. (Τεκμήριο 1 ). Παρά ταύτα τόσο η Αιτήτρια όσο και η πρώην σύζυγος του, εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι διάγει πολυτελή βίο και ότι λαμβάνει υψηλά εισοδήματα. Η θέση του Καθ'ου η αίτηση είναι ότι η εν λόγω εταιρεία, είναι καταχρεωμένη. Το χρέος της φτάνει γύρω στα €1.900.00 και αφορά μεταξύ άλλων δάνεια και τόκους. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 «Κατάσταση Χρηματοοικονομικής Θέσης 2015», το οποίο όπως αναφέρει είναι το πιο πρόσφατο που έχει στην κατοχή του, όπου δεικνύει ότι η εταιρεία έχει χρέος ή/και υποχρεώσεις περί €2.193.
19. Ως τεκμήριο 3 επισυνάπτει δέσμη των πιο πρόσφατων τραπεζικών λογαριασμών προκειμένου όπως αναφέρει να γίνει κατανοητή η οικονομική κατάσταση της εταιρείας. Όσον αφορά την προσωπική οικονομική του κατάσταση επισύναψε δέσμη κατάστασης λογαριασμού του, καθώς και από τις ειδοποιήσεις που έλαβε από την τράπεζα για εξόφληση των δανείων (Τεκμ.4). Η οικογενειακή επιχείρηση, πέρα από τα πιο πάνω χρέη προς τις τράπεζες, οφείλει περί των €60.000 στο Φ.Π.Α. και για αυτό εκκρεμεί η ποινική υπόθεση 2437/
20. Αντίγραφο του κατηγορητηρίου επισυνάπτεται ως Τεκμ
21. Στην πιο πάνω ποινική υπόθεση είναι κατηγορούμενος για χρέη προς το Φ.Π.Α., για τα οποία όπως αναφέρει κινδυνεύει άμεσα σε φυλάκιση. Για την πιο πάνω ποινική υπόθεση καταβάλλει ο πατέρας του, το ποσό των €550 μηνιαίως. Αναφέρει ότι είναι άνεργος εδώ και πολλά χρόνια, εξου και διαμένει στην οικία των γονιών του από τότε που χώρισε. Σε σχέση με το προσωρινό διάταγμα διατροφής υπ΄ αριθμό 295/17, που αφορά στην άλλη του θυγατέρα, ημερομηνίας 14/9/2017 για το ποσό των €505 μηνιαίως, ισχυρίζεται ότι συμμορφώνεται μετά μεγάλης δυσκολίας, είτε από τη σύνταξη του πατέρα μου, είτε με δανεικά από συγγενείς και φίλους είτε μέσω των δικηγόρων του. Ακολούθως ισχυρίζεται ότι απεδέχθη το διάταγμα υπ'αριθμόν 10/2010 όταν οι θυγατέρες του ήταν ανήλικες λόγω των τότε καλών εισοδημάτων του. Τα οικονομικά του δεδομένα άλλαξαν μετά την οικονομική κρίση του
22. Ένεκα της διαφοροποίησης των οικονομικών του εισοδημάτων αδυνατούσε να συμμορφώνεται στο διάταγμα και η Αιτήτρια με τη μητέρα της εξέδιδαν πολλές φορές εντάλματα φυλάκισης εναντίον του, στα οποία εντέλει συμμορφωνόταν λαμβάνοντας οικονομική ενίσχυση, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω. Ο πατέρας του Καθ'ου η αίτηση, στην έγγραφη του μαρτυρία αναφέρει ότι είναι συνταξιούχος και λαμβάνει ως σύνταξη το ποσό των €1500 μηνιαίως. Από τα χρήματα της σύνταξης του, καταβάλλει σε μηνιαία βάση το ποσό των €505 στον υιό του προκειμένου να συμμορφώνεται με το προσωρινό διάταγμα διατροφής που αφορά στην άλλη του θυγατέρα. Από τη σύνταξη του επίσης καταβάλλει σε μηνιαία βάση το ποσό των €550 για την ποινική υπόθεση 2437/
23. Ακολούθως αναφέρει ότι η οικογενειακή επιχείρηση είναι καταχρεωμένη και έχει διακόψει τις εργασίες της από το 2013 και όλη η περιουσία της είναι υποθηκευμένη και κινδυνεύει με δήμευση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η νομική θεμελίωση της εξεταζόμενης αίτησης στηρίζεται στο άρθρο 33

(2)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90) που καθορίζει: 33

(2)Με απόφαση και σχετική ρύθμιση από το Δικαστήριο, η υποχρέωση των γονέων δυνάμει του εδαφίου

(1)είναι δυνατό να συνεχίσει και μετά την ενηλικίωση του τέκνου, στις περιπτώσεις όπου ειδικές περιστάσεις επιβάλλουν τούτο, όπως σε περίπτωση ανικανότητας ή αναπηρίας του τέκνου ή υπηρεσίας θητείας του στην Εθνική Φρουρά ή φοίτησής του σε εκπαιδευτικό ίδρυμα ή επαγγελματική σχολή. Η υποχρέωση γονέα για τη διατροφή τέκνου μετά την ενηλικίωση του, μπορεί να συνεχίσει μόνο μετά από απόφαση Δικαστηρίου που εκδίδεται βάσει του άρθρου 33

(2)του Ν. 216/90 (Α. Τιτσινίδης v. Α. Τιτσινίδη

(1994)1 ΑΑΔ 385). Ο Νόμος θέτει τις παραμέτρους μέσα στις οποίες θα καθοριστεί το ύψος των αναγκών για τον προσδιορισμό της διατροφής. Στο άρθρο 37 αναφέρονται τα εξής: 37.-

(1)Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου.

(2)Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του. Η συγγενική σχέση που συνδέει τον ανιόντα με τον κατιόντα αποτελεί τον ιστό και το ηθικό υπόβαθρο της κοινωνίας μας και απόρροια της είναι η, ανάλογη με την περίπτωση, υποχρέωση του ενός να διατρέφει τον άλλο (άρθρα 33 και 34 του Ν.216/90). Με εξαίρεση την υποχρέωση των γονέων να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους (άρθρο 33), στις υπόλοιπες περιπτώσεις η ύπαρξη της συγγένειας και μόνο δε δημιουργεί αυτόματα και την υποχρέωση διατροφής είτε του ενήλικου τέκνου από τους γονείς του, είτε των γονέων του από αυτό. Ειδικότερα, καθόσον αφορά τη διατροφή ενήλικου τέκνου από τους γονείς του (άρθρο 33

(2)), η υποχρέωση γεννάται όταν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που το επιβάλλουν. Οι περιστάσεις αυτές δεν μπορούν να προκαθοριστούν. Το άρθρο 33

(2)(βλέπε πιο πάνω) διακρίνει την περίπτωση όπου η φοίτηση του τέκνου σε εκπαιδευτικό ίδρυμα μπορεί, συνυπολογιζομένου και κάθε παράγοντα που θα προβάλλει ως σχετικός, να οδηγήσει σε έγκριση του αιτήματος για καταβολή διατροφής από το γονέα στο ενήλικο τέκνο του [Βουνού ν. Βουνού

(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 490 και Χρίστου ν. Χρίστου

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1891]. Γίνεται αντιληπτό από τα πιο πάνω, πως το ενήλικο τέκνο πρέπει κατά κανόνα να αυτοδιατρέφεται. Η ρύθμιση του άρθρου 33

(2)αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα. Στην περίπτωση που το Δικαστήριο αποφασίσει πως δικαιολογείται η συνέχιση της υποχρέωσης των γονέων για διατροφή και μετά την ενηλικίωση του τέκνου, ρυθμίζει τη διατροφή με τον ίδιο τρόπο, όπως και στην περίπτωση του ανήλικου τέκνου. Τότε αναπόδραστα τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 37 του Ν. 216/90, σε σχέση με το μέτρο και το περιεχόμενο της διατροφής. Η πορεία για την επιδίκαση ενός συγκεκριμένου ποσού, είναι συνάρτηση δεδομένων που αφορούν το δικαιούχο της διατροφής και δεδομένων που αφορούν τους φορείς της υποχρέωσης, δηλαδή τους γονείς. Τα δεδομένα που αφορούν το δικαιούχο είναι το περιεχόμενο της διατροφής και η έκταση της. Το περιεχόμενο προσδιορίζεται από τα αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα και την εν γένει εκπαίδευση του [ άρθρο 37

(2)]. Η έκταση της διατροφής προσδιορίζεται από τις ανάγκες του συγκεκριμένου δικαιούχου, όπως προκύπτουν από τις συνθήκες ζωής του [άρθρο 37

(1)]. Τα δεδομένα που αφορούν τους φορείς της υποχρέωσης διατροφής είναι οι οικονομικές δυνατότητες τους [άρθρο 37

(1)]. Η δυνατότητα και η έκταση της διατροφής σε συνάρτηση με τις οικονομικές δυνατότητες του φορέα της υποχρέωσης, συνιστούν το μέτρο της διατροφής. Η Αιτήτρια έχει διατροφική αξίωση, εφόσον αδυνατεί να αυτοδιατραφεί από την περιουσία της ή από εργασία κατάλληλη για την ηλικία της, την κατάσταση της υγείας της και τις λοιπές βιοτικές της συνθήκες και τις ανάγκες της εκπαίδευσής της (ΑΠ 1060/93 ΕλλΔνη 35, σελ. 1292, ΕφΠειρ 267/98 ΕλλΔνη 39 σελ. 896, Γεωργιάδη - Σταθόπουλου ΑΚ, υπ` άρθρο 1486, αριθ. 94 επ. και ΜονΠρΘεσ 16713/2010, Αρμ 2011, σελ. 1504). Για αυτά είχε το βάρος απόδειξης στη δίκη. Ο δε Καθ'ου η αίτηση, οφείλει να αποδείξει την ανυπαρξία ή το περιορισμένο της υποχρέωσης του, λόγω παντελούς έλλειψης ή περιορισμένης δυνατότητας εισοδημάτων στην περίπτωση που αυτή είναι η θέση που προβάλλει, για τον απλούστατο λόγο ότι οι οικονομικές δυνατότητες του βρίσκονται στη σφαίρα της δικής του γνώσης. Η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή οικονομικής δυνατότητας του Καθ΄ ου η αίτηση, αλλά απεναντίας το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των πιο πάνω, βαραίνει τον ίδιο τον Καθ΄ ου η αίτηση. (βλ. απόφαση Δημητρίου v. Περδίου

(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1418. Επισημαίνω, ότι το καθήκον για ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη δεν διαφοροποιείται επειδή η υπό εξέταση περίπτωση, αφορά διατροφή ενήλικου τέκνου. Μου είναι ευχερέστερο να πω από τώρα, πως η υποχρέωση του Καθ'ου η αίτηση να διατρέφει την ενήλικη θυγατέρα του, δεν μπορεί να συνεχίσει και να εξηγήσω στη συνέχεια του λόγους που ενασκώ με αυτό τον τρόπο τη διακριτική μου ευχέρεια. Ο κυριότερος λόγος είναι η δεινή οικονομική κατάσταση του Καθ'ου η αίτηση και εξηγώ. Στην απόφαση Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ

(2006)1 Α.Α.Δ. 1013 υποδείχθηκε ότι ισχυρισμοί επί ενόρκων δηλώσεων που δεν αντεξετάσθηκαν επί του περιεχομένου τους παραμένουν ακλόνητοι και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να γίνουν αποδεκτοί. Εν προκειμένω με βάση την αναντίλεκτη μαρτυρία του, ο Καθ'ου η αίτηση περιγράφει την οικονομική του κατάσταση με τα πιο μελανά χρώματα. Είναι εγγεγραμμένος άνεργος και ως εκ τούτου δεν έχει καθόλου εισοδήματα. Εξαιτίας δε της απορίας του, διαμένει στο σπίτι των γονιών από τη λύση του γάμου του, το Μάρτιο του

1. Αναφέρει ότι η οικογενειακή επιχείρηση στην οποία εργαζόταν είναι καταχρεωμένη, οφείλει €1.900.000 στην πρώην Λαϊκή Τράπεζα και €60.000 για ΦΠΑ. Για αυτή τη οφειλή εκκρεμεί ποινική υπόθεση με αριθμό 2437/
2. Η εταιρεία διέκοψε τις εργασίες της από το 2013, όλη η περιουσία της είναι υποθηκευμένη και κινδυνεύει με δήμευση. Στην έγγραφη μαρτυρία του προς υποστήριξη της δεινής οικονομικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται, τόσο η εταιρεία και αναπόδραστα ο ίδιος, αφού ήταν κομμάτι της, επισύναψε τα Τεκμήρια 1-5, για τα οποία έχει γίνει λεπτομερής αναφορά ανωτέρω. Περαιτέρω τονίζει, με το πλέον εμφαντικό τρόπο ότι η οικονομική του κατάρρευση είναι γνωστή τόσο στην Αιτήτρια όσο και στη μητέρα αυτής. Επισημαίνω ότι όλες οι αναφορές της Αιτήτριας για οικονομική ευρωστία του Καθ'ου η αίτηση και ότι ο τελευταίος διάγει πολυτελή βίο, παρέμεναν στη σφαίρα της αοριστίας και γενικολογίας. Ο δε Καθ'ου η αίτηση αντίκρουσε τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και απέδειξε ότι η οικονομική του κατάσταση δεν του επιτρέπει να συνεισφέρει στα έξοδα των σπουδών της. Η μαρτυρία του ενισχύεται από τη μαρτυρία και του πατέρα του, ο οποίος περιγράφει τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η οικογένεια λόγω της οικονομικής κατάρρευσης της εταιρείας και δη την οικονομική στενότητα στην οποία έχει περιέλθει ο Καθ'ου η αίτηση ένεκα αυτής. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι το γεγονός ότι ο Καθ'ου η αίτηση καταβάλλει το ποσό που προβλέπει το διάταγμα σε σχέση με την αδελφή της, επιβεβαιώνει ότι ο Καθ'ου η αίτηση έχει τους πόρους για να μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτή την υποχρέωση. Αυτός ο ισχυρισμός καταρρίπτεται, τόσο από τον Καθ'ου η αίτηση, αλλά και από τον πατέρα του καθότι αυτό το ποσό καταβάλλεται από τον πατέρα του Καθ'ου η αίτηση, όπως και το ποσό που αφορά στο ΦΠΑ. Ως προκύπτει από τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω, η υποχρέωση για διατροφή ενήλικου τέκνου είναι δυνητική και σχετικό διάταγμα εκδίδεται αν η περίπτωση πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 32

(2)του Ν. 216/90. Δεν υφίσταται υποχρέωση συνέχισης της καταβολής διατροφής σε ενήλικο τέκνο, αν τα εισοδήματα του υπόχρεου δεν δικαιολογούν κάτι τέτοιο(Μ. Χρίστου v. Κ. Χρίστου

(2000)1 ΑΑΔ 1891). Αναντίλεκτος παρέμεινε επίσης ο ισχυρισμός του Καθ'ου η αίτηση ότι ουδέποτε ερωτήθη, συμφώνησε ή έστω γνώριζε την επιθυμία της Αιτήτρια να σπουδάσει, καταρρίπτοντας τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι ο πατέρας της γνώριζε για αυτήν της την επιθυμία, την παρότρυνε προς αυτήν την κατεύθυνση και της δήλωσε ότι θα τη στηρίξει οικονομικά. Μάλιστα αναφέρει ότι οι σχέσεις του τόσο μαζί της, αλλά και με την αδελφή της είναι ανύπαρκτες μετά τη λύση του γάμου του με τη μητέρα της Αιτήτριας. Έρχεται δε σε πλήρη αντίφαση με τον ισχυρισμό της, ότι ο Καθ'ου η αίτηση ακόμα και όταν η ίδια και η αδελφή της ήταν ανήλικες αμελούσε συστηματικά την καταβολή της οφειλόμενης διατροφής με αποτέλεσμα η μητέρα της να καταφεύγει στην έκδοση φυλακιστηρίων για να εισπράξει τα καθυστερημένα ποσά διατροφής. Εύλογα προκύπτει το ερώτημα πως ο Καθ'ου η αίτηση, ο οποίος χαρακτηρίζεται από την ίδια, ασυνεπής προς τις οικονομικές του υποχρεώσεις έναντι στην οικογένεια του ακόμα και την περίοδο που ήταν ανήλικη, της υποσχέθηκε ότι θα τη στηρίξει οικονομικά στις μελλοντικές της σπουδές. Στην υπόθεση Μ.Χρίστου ν. Κ.Χρίστου

(2000)1 ΑΑΔ 1891, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο αποδοκίμασε την ενέργεια της εφεσείουσας ενήλικης θυγατέρας του εφεσίβλητου, να καταχωρίσει αίτηση διατροφής εναντίον του, ενώ βρισκόταν στο δεύτερο έτος των σπουδών της, αφού αυτή έκανε τους σχεδιασμούς της, χωρίς να συμβουλευτεί καθόλου τον πατέρα της, με τον οποίο δεν είχε οποιαδήποτε επαφή μαζί του για αρκετό χρονικό διάστημα. Διαφωτιστική επί του θέματος είναι και η απόφαση Βουνού ν. Βουνού

(1998)1 ΑΑΔ 490. Παραθέτω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα: ''Είναι δικαίωμα ενός ενηλίκου να κάμνει τις επιλογές που θέλει και να καθορίζει την πορεία του στη ζωή, όσο και αν οποιοσδήποτε άλλος νομίζει πως κάμνει λάθος ή πως είναι παράλογος. Αρχίζουν όμως να συνυπολογίζονται τα στοιχεία κάτω από το φακό της λογικής όταν ο ενήλικος θέλει να πληρωθεί από άλλον, έστω από τον πατέρα του, ο λογαριασμός. Ιδιαίτερα όταν οι οικονομικές δυνατότητες του πατέρα, ενόψει και των άλλων υποχρεώσεών του, είναι περιορισμένες. Σε τέτοιο σημείο ώστε να χρειάζεται η ρευστοποίηση ακίνητης ιδιοκτησίας, υποθηκευμένης μάλιστα. Αλλά και η μη εξόφληση οφειλών προς τρίτους οι οποίοι φυσιολογικά θα αναμένεται να την επιβάλουν, εν πάση περιπτώσει.'' Όπως ανέφερα ανωτέρω το βάρος απόδειξης σε σχέση με την αδυναμία της Αιτήτριας να αυτοδιατραφεί από την περιουσία της ή από εργασία κατάλληλη για την ηλικία της, την κατάσταση της υγείας της και τις λοιπές βιοτικές της συνθήκες και τις ανάγκες της εκπαίδευσής της, βαραίνει την Αιτήτρια, κάτι που επίσης απέτυχε να πράξει. Δεν γίνεται καμία αναφορά από μέρους της Αιτήτριας για το πρόγραμμα σπουδών της και αν αυτό είναι τόσο απαιτητικό ούτως ώστε να μην της επιτρέπει να εργασθεί. Επίσης αναντίλεκτος παρέμεινε ο ισχυρισμός του Καθ'ου η αίτηση ότι έχει πολλές ελεύθερες ώρες και επομένως μπορεί να εργασθεί. Είναι χαρακτηριστικό επίσης ότι η Αιτήτρια περιορίζεται σε γενικόλογες αναφορές ότι η φοίτηση της είναι τετραετής, συνεπώς δεν έχει και δεν θα έχει κάποιο εισόδημα ή εισοδηματική ικανότητα για τα επόμενα 4 από την έναρξη της φοίτησης της και πλέον έτη (τώρα ήδη διανύει το τρίτο έτος σπουδών). Το γεγονός ότι η φοίτηση της είναι τετραετής δεν συνεπάγεται δίχως άλλο ότι δεν μπορεί να εργάζεται παράλληλα, αν το πρόγραμμα των σπουδών της, το επιτρέπει, δεδομένο που παρέμεινε άγνωστο. Περαιτέρω καμία αναφορά δεν έγινε από την Αιτήτρια, για το αν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας το οποίο να την αποτρέπει από το να εξεύρει εργασία. Σύμφωνα με τον αναντίλεκτο ισχυρισμό του Καθ'ου η αίτηση η Αιτήτρια χαίρει άκρας υγείας. Το ατύχημα που είχε τον Δεκέμβριο του 2017, δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως πρόβλημα υγείας. Όπως συνάγεται από την Κ. Κυπριανίδης v. Ε. Κυπριανίδη,

(2010)1 Α.Α.Δ. 382, το Δικαστήριο θα πρέπει να προσδιορίσει τις βασικές ανάγκες του ενήλικου και να καθορίσει τα αντιστοίχως απαιτούμενα χρήματα για την κάλυψη τους. Όπως υπέδειξε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 1386 στη σ. 1389 τα επιμέρους κονδύλια που συνθέτουν τη διατροφή «δεν αναμένεται ν΄ αποδεικτούν με αυστηρότητα». Υπόβαθρο αυτής της θέσης υπήρξε η αρχή ότι ''τα έξοδα διατροφής δεν είναι σταθερά και υφίστανται διακυμάνσεις ανάλογα με το είδος τους'' (βλ. Χρίστου v. Χρίστου

(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1891). Η προσέγγιση αυτή που αναμφίβολα λειτουργεί υπέρ του δικαιούχου της διατροφής αντισταθμίζεται με το καθήκον εξέτασης από το δικαστήριο του εύλογου των κονδυλίων, ακόμη και στην απουσία αντίθετης μαρτυρίας από τον υπόχρεο της διατροφής. Η κοινή λογική και η πείρα της ζωής βοηθούν στην εκπλήρωση αυτού του καθήκοντος, εφόσον «είναι παράγοντες που διαδραματίζουν ρόλο στην καλύτερη αντίληψη των γεγονότων προς εντοπισμό των πραγματικών αναγκών συγκεκριμένων ατόμων.» [Παναγιώτου ν. Σφικτού

(2001)1 Α.Α.Δ. 625 στη σ. 630, Χαραλάμπους v. Χαραλάμπους

(2010)1 (Β) Α.Α.Δ. 951) ]. Στη βάση των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω, παρέλκει η εξέταση από το Δικαστήριο του εύλογου των κονδυλίων της Αιτήτριας και ο προσδιορισμός τους, σύμφωνα με τις αρχές που αναφύονται από τη σχετική νομολογία. Για σκοπούς όμως πληρότητας της απόφασης μου, δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστο το γεγονός ότι το ύψος του ποσού των διδάκτρων του Πανεπιστημίου της Αιτήτριας, παραμένει άγνωστο. Ποσό το οποίο σε μηνιαία βάση σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ανέρχεται σε €916 και €10.994 ετησίως. Η Αιτήτρια περιορίστηκε στην επισύναψη του Τεκμηρίου 1 που φέρει τίτλο ''To whom it may concern'' από το European University Cyprus'', όπου στο κάτω μέρος του εγγράφου αναγράφεται το ποσό των €5.118 και χειρόγραφα ανεγράφη το Χ2, γεγονός που ορθώς επισήμανε και ο Καθ'ου η αίτηση στην ένορκη του μαρτυρία. Περαιτέρω δεν έχει επισυνάψει αποδείξεις πληρωμής των διδάκτρων για να διαφανεί το ύψος αυτών. Επισημαίνω ότι η δεύτερη σελίδα του Τεκμήριου 1, ουδόλως μπορεί να θεωρηθεί ως απόδειξη. Υπό το φως των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω, η αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Οι οικονομικές δυνατότητες του Καθ'ου η αίτηση είναι μηδαμινές έως ανύπαρκτες. Ό,τι μπορεί να προσφέρει στην Αιτήτρια, δεν μπορεί να περιβληθεί το ένδυμα διαταγής δικαστηρίου. Κρίνω σκόπιμη την παράθεση του πιο κάτω αποσπάσματος από την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Τιτσινίδη ν. Τιτσινίδη

(1994)1 ΑΑΔ 385, 388: «Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα στο οποίο αγόμεθα, θέλουμε να επισημάνουμε ότι θέματα που ανάγονται στην παιδεία των τέκνων, δεν πρέπει να συναρτώνται μόνο με τις νομικές υποχρεώσεις. Αυτό όμως επαφίεται στους ίδιους τους γονείς». Επαφίεται λοιπόν στον ίδιο τον Καθ' ου η αίτηση, να προσφέρει οποιαδήποτε βοήθεια θα μπορούσε στη θυγατέρα του, για τη μόρφωση της. Συνακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........................ Μ.Χ. Κάιζερ, Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο