Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθ.: 16460/16, 22/11/2019

(1)Κατοχή πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ, κατά παράβαση των άρθρων 2, 5

(1)(α) και 51 Πρώτο Παράρτημα του περί Πυροβόλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου, N.113(Ι)/04 όπως τροποποιήθηκε (στο εξής «Ν.113(Ι)/04»).

(2)Χρήση πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ, κατά παράβαση των άρθρων 2, 28

(1)και 51 Πρώτο Παράρτημα του Ν.113(Ι)/04.

(3)Κατοχή εκρηκτικών υλών άνευ αδείας, κατά παράβαση του άρθρου 4

(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54 όπως τροποποιήθηκε (στο εξής «Κεφ. 54»).

(4)Χρήση εκρηκτικών υλών άνευ αδείας κατά παράβαση του άρθρου 4

(4)(ζ) του Κεφ. 54.

(5)Εκκένωση πυροβόλου όπλου εντός χωρίου, κατά παράβαση του άρθρου 374(η) του Κεφ. 154.

(6)Μεταποίηση πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 42 του Ν.113(Ι)/04. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, όλα τα προαναφερόμενα αδικήματα τελέστηκαν στις 03.12.14 στην χχχχ της Επαρχίας Λεμεσού. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσής της κάλεσε 10 μάρτυρες και κατατέθηκαν 25 Τεκμήρια. Με το κλείσιμο της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής η ευπαίδευτη συνήγορος του Κατηγορούμενου εισηγήθηκε, δυνάμει του άρθρου 74

(1)(β) του Κεφ. 155, ότι δεν στοιχειοθετήθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του πελάτη της. Η κα. Πατσαλίδου προς υποστήριξη της εισήγησης της ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η μαρτυρία που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος της 1ης κατηγορίας είναι αντινομική, αντιφατική και ακροσφαλής. Η ευπαίδευτη συνήγορος έκανε ιδιαίτερη αναφορά στη μαρτυρία των Μ.Κ.2 και 3, υποδεικνύοντας, ανάμεσα σε άλλα, ότι ο Μ.Κ.2 δήλωσε ότι παρέλαβε ως Τεκμήριο ένα όπλο μάρκας BAIKAL με αρ.

1. Το εν λόγω όπλο, επισήμανε η κα. Πατσαλίδου, είναι διαφορετικό από το όπλο - Τεκμήριο 4 το οποίο φέρει αριθμό
2. Όσον αφορά τη μαρτυρία του Μ.Κ.3, τη χαρακτήρισε ως κατασκευασμένη, καθώς σκοπός της ήταν η αιτιολόγηση του ισχυρισμού του μάρτυρα ότι η διαφορά στον αρ. εγγραφής του όπλου οφείλεται σε τυπογραφικό λάθος. Επιπρόσθετα, η κα. Πατσαλίδου παρέπεμψε και στη μαρτυρία του Μ.Κ.7, λέγοντας ότι και ο εν λόγω μάρτυρας αναφέρθηκε σε όπλο με αρ.
3. Οι διαφορές που εντοπίζονται στις μαρτυρίες των Μ.Κ.3 και 7 από τη μία και του Μ.Κ.6 από την άλλη δημιουργούν ρήγμα στην αλυσίδα διακίνησης του όποιου όπλου παρέλαβε ως Τεκμήριο από τη σκηνή του επίδικου συμβάντος ο Μ.Κ.
4. Σε σχέση με τα αδικήματα των κατηγοριών 2, 4 και 5 η κα. Πατσαλίδου υποστήριξε ότι δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να συνδέει τον Κατηγορούμενο με τα εν λόγω αδικήματα. Όσον αφορά την κατηγορία 3, τα κυνηγετικά φυσίγγια - Τεκμήριο 5, ήταν, σύμφωνα με τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, επιτρεπόμενα από τον Νόμο. Τέλος, η κατηγορία 6 θα πρέπει να απορριφθεί, καθώς οι λεπτομέρειες της δεν αποκαλύπτουν αδίκημα. Η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής από τη δική της πλευρά διαφώνησε με την εισήγηση της συνηγόρου του Κατηγορούμενου. Η κα. Αναστασίου υποστήριξε, ανάμεσα σε άλλα, ότι το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο δεν θα αξιολογήσει τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε. Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στον αριθμό του όπλου, τονίζοντας ότι πρόκειται για τυπογραφικό λάθος, πράγμα το οποίο καθίσταται σαφές τόσο μέσα από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 13 και 18, στα οποία αναγράφεται ο ορθός αριθμός, όσο και μέσα από τη μαρτυρία του Μ.Κ.6 ο οποίος διενήργησε φυσικό έλεγχο των Τεκμηρίων που παρέλαβε περιλαμβανομένου του όπλου - Τεκμήριο
5. Αναφορικά με την κατοχή του όπλου - Τεκμηρίου 4 χωρίς την απαιτούμενη άδεια, η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής παρέπεμψε στη μαρτυρία των Μ.Κ.4 και 10 λέγοντας ότι από αυτή προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο Κατηγορούμενος ενημερώθηκε από τους προαναφερόμενους μάρτυρες ότι η μεταβίβαση στο όνομα του ακυρώθηκε. Θα παραθέσω σε συντομία τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Μ.Κ.1 είναι το πρόσωπο που κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο και παρουσίασε τη γραπτή κατηγορία ως Τεκμήριο
6. Ο Μ.Κ.2 είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι στις 03.12.14 και περί ώρα 04:05, ενώ ήταν καθήκον στον Αστυνομικό Σταθμό χχχχ, δέχθηκε τηλεφώνημα από την χχχχχ Αρέστη η οποία ανέφερε ότι χρειαζόταν άμεσα περίπολο στην οικία της διότι αντιμετώπιζε πρόβλημα. Παράλληλα λήφθηκε πληροφορία από το ΚΕΜ Λεμεσού ότι στην ίδια οδό που βρίσκεται η οικία της Αρέστη ακούστηκε πυροβολισμός. Μετέβηκε στον χώρο, όπου εντόπισε την Αρέστη με τον Κατηγορούμενο ο οποίος είναι συμβίος της. Από έλεγχο που διενήργησε στην οικία της Αρέστη, ο Μ.Κ.2 εντόπισε εμφανή βουλώματα στο εξωτερικό μέρος της πόρτας εισόδου. Κατά τον εν λόγω έλεγχο διαπίστωσε επίσης ότι στο πάνω εσωτερικό μέρος της πόρτας υπήρχε τρύπα η οποία φαινόταν εκ πρώτης όψεως ότι προκλήθηκε από σφαίρα πυροβόλου όπλου. Η Αρέστη ανέφερε ότι η εν λόγω τρύπα προϋπήρχε κατά την ενοικίαση της οικίας από τον ιδιοκτήτη της. Κατόπιν συγκατάθεσης της ερεύνησε την οικία της στην παρουσία της και στην παρουσία του Κατηγορούμενου. Στα πλαίσια της έρευνας του εντόπισε στον πάγκο της κουζίνας ένα κυνηγετικό όπλο με αρ.102750956 μάρκας BAIKAL επί του οποίου υπήρχε ρούχινη θήκη εντός της οποίας υπήρχαν 6 πλήρη φυσίγγια. Παρέλαβε τα πιο πάνω ως Τεκμήρια και έθεσε τη σκηνή υπό φρούρηση. Κατά τη φρούρηση της σκηνής από τον ίδιο δεν εισήλθε εντός αυτής οποιοδήποτε μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Κατέθεσε ως Τεκμήρια 4 - 10 τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν στη σκηνή του επίδικου επεισοδίου. Ειδικότερα όσον αφορά το κυνηγετικό όπλο με αρ.102750456, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο 4, ο Μ.Ε.2 κλήθηκε να σχολιάσει το γεγονός ότι στην κατάθεση του - Τεκμήριο 3 αναφέρεται σε κυνηγετικό όπλο με αρ.
7. Ο μάρτυς ανέφερε επί του προκειμένου ότι δεν έχει να σχολιάσει οτιδήποτε. Διευκρίνισε ωστόσο ότι το Τεκμήριο 4 είναι το όπλο που εντόπισε στον πάγκο της κουζίνας της οικίας της Αρέστη. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι έφθασε στη σκηνή του επεισοδίου 2 - 3 λεπτά μετά την κλήση που έγινε στον Αστυνομικό Σταθμό. Όταν έφθασε στην οικία της Αρέστη βρίσκονταν μόνο η ίδια και ο Κατηγορούμενος. Περαιτέρω, ο Μ.Κ.2 δήλωσε ότι δεν γνωρίζει την ώρα του πυροβολισμού, ούτε και γνωρίζει πότε μετέβηκε στην οικία της Αρέστη ο Κατηγορούμενος. Ο Μ.Κ.3 δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι στις 03.12.14 συνέλαβε δυνάμει εντάλματος σύλληψης τον Κατηγορούμενο και την ίδια ημερομηνία έλαβε από αυτόν ανακριτική κατάθεση. Στις 11.12.14 παρέλαβε από τον Μ.Κ.2 στον Αστυνομικό Σταθμό χχχχ τα ακόλουθα τεκμήρια: ΔΟΚΟ με αρ.10270956 μάρκας BAIKAL. Έξι πλήρη κυνηγετικά φυσίγγια. Ένα πλαστικό τεμάχιο (τάπα). Ένα μεταλλικό τεμάχιο. Ένα μεταλλικό τεμάχιο. Ένα τεμάχιο μάλλινης τάπας. Ένα τεμάχιο μεταλλικής τάπας. Τα προαναφερόμενα τεκμήρια τα μετέφερε την ίδια μέρα στο Εγκληματολογικό Εργαστήριο, όπου τα παρέδωσε στον Μ.Κ.
8. Περαιτέρω, ο Μ.Κ.3 κατέθεσε ως Τεκμήριο 12 την ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον Κατηγορούμενο. Αναγνώρισε τα Τεκμήρια 4 - 10 ως τα Τεκμήρια τα οποία παρέλαβε από τον Αστυνομικό Σταθμό χχχχ και τα παρέδωσε στον Μ.Κ.6 στο Εγκληματολογικό Εργαστήριο. Αναφορικά με το ΔΟΚΟ που παρέλαβε από τον Μ.Κ.2, δήλωσε ότι στην κατάθεση του (Τεκμήριο 11) κατέγραψε λανθασμένα τον αριθμό του. Συγκεκριμένα αντί να καταγράψει τον σωστό αριθμό που είναι 102750456 κατέγραψε λανθασμένα τον αριθμό
9. Η ημερομηνία που είδε για πρώτη φορά τα Τεκμήρια 4 - 10 ήταν η ημερομηνία που τα παρέλαβε, δηλαδή η 11.12.
10. Για την ετοιμασία της κατάθεσής του χρησιμοποίησε τα γεγονότα όπως αυτά ήταν αποθηκευμένα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του Αστυνομικού Σταθμού τα οποία προφανώς είχαν καταγραφεί από τον ανακριτή της υπόθεσης - Μ.Κ.
11. Στα εν λόγω γεγονότα είχε καταγραφεί λανθασμένα ο αριθμός του ΔΟΚΟ - Τεκμηρίου 4 και γι΄ αυτό επαναλήφθηκε η λανθασμένη καταγραφή του και στην κατάθεσή του - Τεκμήριο
12. Διευκρίνισε ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει πως βρέθηκε στην κατοχή του Μ.Κ.2 το όπλο που περιγράφει στην κατάθεσή του - Τεκμήριο
13. Όσον αφορά το έντυπο Αστ.161 - Τεκμήριο 13, συμφώνησε με την ευπαίδευτη συνήγορο του Κατηγορούμενου ότι ετοιμάστηκε στις 07.12.
14. Ο Μ.Κ.4 στη δική του μαρτυρία υποστήριξε, ανάμεσα σε άλλα, ότι διατηρεί κατάστημα πώλησης ειδών κυνηγίου και όπλων. Ο Κατηγορούμενος περί το 2012 επισκέφθηκε το κατάστημα του και ενδιαφέρθηκε να αγοράσει ένα όπλο ΔΟΚΟ μάρκας BAIKAL. Επειδή ο ίδιος στο κατάστημα του διαθέτει μόνο δείγματα παράγγειλε το προαναφερόμενο όπλο από τη Λευκωσία. Ο Κατηγορούμενος πλήρωσε το τίμημα και του παραδόθηκε το όπλο. Παρά το ότι το όπλο του παραδόθηκε, δεν κατέστη τελικά δυνατή η εγγραφή του στο όνομα του διότι είχε ήδη δέκα όπλα εγγεγραμμένα στο όνομα του και για να μπορούσε να εγγράψει και άλλο όπλο έπρεπε να εγκαταστήσει στην οικία του οπλοβαστό. Για τα προαναφερόμενα ενημερώθηκε ο Κατηγορούμενος από την Αστυνομία και τον Μ.Κ.
15. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 4 αναγνώρισε ότι είναι το ίδιο μοντέλο με εκείνο που πωλήθηκε στον Κατηγορούμενο, δεν μπορούσε ωστόσο να γνωρίζει αν είναι αυτό καθαυτό το όπλο που πωλήθηκε καθώς δεν ξέρει τον αριθμό του αφού δεν ήταν ο ίδιος που προέβη στην εγγραφή του όπλου. Ο Μ.Κ.4 δήλωσε ότι δεν γνωρίζει προσωπικά κατά πόσο κατά τον χρόνο αγοράς του όπλου ο Κατηγορούμενος διέθετε πέραν των 10 όπλων. Επίσης, δεν γνωρίζει κατά πόσο δόθηκαν οποιεσδήποτε συγκεκριμένες οδηγίες από το Αρχηγείο Αστυνομίας στον Κατηγορούμενο για την εγγραφή του όπλου. Ο Μ.Κ.5 είναι τοποθετημένος στο γραφείο πυροβόλων όπλων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λευκωσίας. Από έλεγχο που διενήργησε στο μηχανογραφημένο σύστημα της Αστυνομίας διαπίστωσε ότι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του όπλου με αρ. εγγραφής 126607, αριθμός εργοστασίου 102750456, τύπου ΔΟΚΟ και μάρκας BAIKAL είναι ο χχχχ Βασιλείου. Περαιτέρω, διαπίστωσε ότι την 01.09.11 το εν λόγω όπλο μεταβιβάστηκε στον Κατηγορούμενο, όμως η μεταβίβαση ακυρώθηκε. Από τον έλεγχο που διενήργησε διαπίστωσε ότι ο Κατηγορούμενος κατά την 01.09.11 είχε εγγεγραμμένα στο όνομα του δώδεκα όπλα εκ των οποίων τα δύο ήταν αεροβόλα. Η μεταβίβαση πιθανόν να ακυρώθηκε διότι δεν μπορούσε να εγγράψει περισσότερα από δέκα πυροβόλα όπλα στο όνομα του. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 16 έντυπο στο οποίο περιλαμβάνεται το ιστορικό των εγγραφών του Τεκμηρίου
16. Σύμφωνα με αυτά ως πρώτος ιδιοκτήτης του όπλου παρουσιάζεται ο χχχχ Βασιλείου και ακολούθως προκύπτει ότι υπήρξε την 01.09.11 μεταβίβαση του στον Κατηγορούμενο. Ωστόσο, αναγράφεται ότι η εν λόγω μεταβίβαση ακυρώθηκε ως λανθασμένη. Διευκρίνισε ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τον λόγο για τον οποίο ακυρώθηκε η εγγραφή του όπλου επ΄ ονόματι του Κατηγορούμενου, ούτε και αν το γεγονός αυτό γνωστοποιήθηκε στον Κατηγορούμενο. Τέλος, ανέφερε ότι δύο όπλα του ιδίου κατασκευαστή αποκλείεται να έχουν τον ίδιο αριθμό κατασκευής. Ο Μ.Κ.6 υπηρετεί στο Εγκληματολογικό Εργαστήριο και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την εξέταση όπλων και πυρομαχικών. Παρέλαβε τα Τεκμήρια 4 - 10 για σκοπούς εξέτασης τους και ετοίμασε σχετική Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης - Τεκμήριο
17. Σε σχέση με τη διαδικασία παράδοσης τεκμηρίων προς εξέταση δήλωσε ότι τα Τεκμήρια που παραδίδονται ελέγχονται την ίδια στιγμή ως προς το κατά πόσο συμβαδίζουν με αυτά που αναγράφονται στο σχετικό έντυπο. Για παράδειγμα στην προκείμενη περίπτωση έλεγξε κατά πόσο ο αριθμός κατασκευής του Τεκμηρίου 4 συμπίπτει με τον αριθμό που καταγράφηκε στο έντυπο Αστ.161 - Τεκμήριο
18. Από την έρευνα που διενήργησε στη σκηνή του επίδικου συμβάντος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ρίψη του πυροβολισμού έγινε από σημείο εσωτερικά της κατοικίας διότι το στράβωμα του μετάλλου της πόρτας εισόδου της κατοικίας και το σχίσιμο ήταν προς τα έξω πράγμα το οποίο καταδεικνύει την αντίθετη φορά του πυροβολισμού. Περαιτέρω, εκτιμώντας την πορεία που ακολούθησαν τα σφαιρίδια και εξετάζοντας τα σημεία στα οποία πιθανόν να κατέληγαν εντόπισε στην άσφαλτο εξωτερικά της οικίας πυροβολημένη πλαστική τάπα, ενώ στον πρώτο όροφο ανεγειρόμενης οικοδομής που βρισκόταν απέναντι από την είσοδο της κατοικίας εντοπίστηκαν κτυπήματα από σφαιρίδια τόσο εξωτερικά του τοίχου όσο και εσωτερικά. Επιπρόσθετα, στο πάτωμα του δωματίου της ανεγειρόμενης οικοδομής εντοπίστηκαν δύο σφαιρίδια και δύο τεμάχια πλαστικής τάπας φυσιγγίου κυνηγετικού όπλου. Σε σχέση με την αποκοπή των καννών του Τεκμηρίου 4 ο μάρτυρας ανέφερε ότι προέβηκε σε μετρήσεις, τις οποίες μάλιστα φωτογράφισε, και από το μέτρημα του μήκους της κάννης προκύπτει ότι αυτό είναι 59,5 εκατοστά. Σε κάθε περίπτωση δήλωσε ότι οι κάννες δεν μπορούν, με βάση τον σχετικό Νόμο, να έχουν μήκος μικρότερο των 60 εκ. Ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι δεν γνωρίζει προσωπικά που εντοπίστηκε το ΔΟΚΟ - Τεκμήριο
19. Επιπρόσθετα, δήλωσε ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ποιο όπλο χρησιμοποιήθηκε για τον πυροβολισμό, καθώς στη σκηνή δεν εντοπίστηκε κάλυκας. Ούτε μπορεί επίσης να καθορίσει τον χρόνο που ρίχθηκε ο πυροβολισμός. Ο Μ.Κ.7 είναι το πρόσωπο που παρέλαβε από τον Μ.Κ.6 στο Εγκληματολογικό Εργαστήριο τα Τεκμήρια που έτυχαν εξέτασης και τα παρέδωσε στη συνέχεια στον Αστυνομικό Σταθμό χχχχχ. Δήλωσε ότι στην κατάθεση του - Τεκμήριο 21 κατέγραψε λάθος τον αριθμό του Τεκμηρίου 4 και συγκεκριμένα τους τελευταίους τρεις αριθμούς του αριθμού κατασκευής τους κατέγραψε ως «956», ενώ το ορθό είναι «456». Ο Μ.Κ.8 είναι το πρόσωπο που φωτογράφισε τη σκηνή του επίδικου συμβάντος στην παρουσία και καθ' υπόδειξη του Μ.Κ.
20. Επίσης, από τη σκηνή παρέλαβε ως τεκμήρια ένα πλαστικό τεμάχιο (τάπα), ένα μεταλλικό τεμάχιο εντός ανεγειρόμενης οικοδομής, ένα μεταλλικό τεμάχιο εντός ανεγειρόμενης οικοδομής, ένα τεμάχιο μάλλινης τάπας και ένα τεμάχιο μάλλινης τάπας. Τα εν λόγω τεκμήρια τα εντόπισε στα σημεία 2, 4, 5, 6 και 7 αντίστοιχα τα οποία εμφαίνονται στις φωτογραφίες που έλαβε. Τα τεκμήρια τα συσκεύασε, τα σφράγισε και τα παρέδωσε στις 05.12.14 στον Μ.Κ.
21. Από τις φωτογραφίες που έλαβε εκτύπωσε 68 φωτογραφίες σε μεγέθυνση, τις οποίες και έδεσε σε σχήμα βιβλιαρίου και κατέθεσε ως δέσμη Τεκμηρίου
22. Ο Μ.Κ.9 δήλωσε, ανάμεσα σε άλλα, ότι στις 03.12.14 και μεταξύ των ωρών 08:00 - 10:00 ανέλαβε χρέη φρούρησης της σκηνής του επίδικου χώρου. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του δεν εισήλθε στη σκηνή οποιοδήποτε αναρμόδιο πρόσωπο. Περαιτέρω, διευκρίνισε ότι δεν γνωρίζει ποια τεκμήρια παραλήφθηκαν από τη σκηνή και ποιοι τα παρέλαβαν. Ο Μ.Κ.10 είναι οπλοπώλης και είναι το πρόσωπο που προμήθευσε τον Μ.Κ.4 με το όπλο μάρκας BAIKAL το οποίο πωλήθηκε στον Κατηγορούμενο. Ο ίδιος ανέλαβε τη μεταβίβαση του όπλου επ' ονόματι του Κατηγορούμενου. Μετά τη μεταβίβαση και παράδοση του όπλου ενημερώθηκε από το γραφείο πυροβόλων όπλων ότι ο Κατηγορούμενος, ενόψει του ότι κατείχε πέραν των 10 όπλων, θα έπρεπε να εγκαταστήσει οπλοβαστό στην κατοικία του. Οι προαναφερόμενες ενέργειες δεν έγιναν και ως εκ τούτου τα σχετικά έγγραφα που εκδόθηκαν από το προαναφερόμενο γραφείο ακυρώθηκαν. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 4 ως το όπλο που πωλήθηκε στον Κατηγορούμενο και υπέδειξε επ' αυτού τα σημεία στα οποία αναγράφεται ο αριθμός κατασκευής του. Ταυτόχρονα δήλωσε ότι για τον αριθμό κατασκευής του όπλου άντλησε πληροφόρηση από το βιβλίο πωλήσεως που διατηρείται στο κατάστημα στη Λεμεσό που πώλησε το συγκεκριμένο όπλο. Επίσης, ζήτησε τα στοιχεία του όπλου και από το αρχείο της Αστυνομίας. Περαιτέρω, δήλωσε ότι κατά τον χρόνο της κατάθεσης του δεν ρωτήθηκε, ούτε και ο ίδιος αναφέρθηκε σε όπλο με συγκεκριμένους αριθμούς εγγραφής. Ενημερώθηκε ότι υπήρχε πρόβλημα με το συγκεκριμένο όπλο από τον Μ.Κ.4 αρκετό χρόνο μετά την κατάθεση του. Διευκρίνισε επίσης ότι κατά την κατάθεση του, ο αστυφύλακας που την έλαβε απλώς τον πληροφόρησε ότι υπήρχε πρόβλημα με κάποιο όπλο BAIKAL. Οι αρχές που διέπουν το στάδιο της απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι καλά εδραιωμένες. Στην κατευθυντήρια επί του θέματος υπόθεση Azinas and Another v. The Police

(1981)2 C.L.R 9 υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, [1962] 1 All E.R. 448) η οποία καθορίζει τα κριτήρια για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η απαλλαγή Κατηγορούμενου στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με τη νομολογία, δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει την καταδίκη του κατηγορούμενου σε αυτή (Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of The Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England Issued in 1962 -

(1962)1 All E.R. 448). Ο όρος «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ 133). Στο στάδιο που γίνεται η υποβολή το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν προβαίνει στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση στο στάδιο αυτό έχει αντικειμενικό έρεισμα και πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η Δικαστική Πρακτική του 1962, δηλαδή, ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό, αφού το μέτρο δεν είναι οι εκτιμήσεις του συγκεκριμένου Δικαστηρίου δηλαδή, υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας ή σε βάθος θεώρηση της υπόθεσης, αλλά εκείνες ενός νοητού λογικού Δικαστηρίου (Azinas and another v. The Police ανωτέρω). Στη βάση των πιο πάνω αρχών θα εξετάσω κατά πόσο, με βάση το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, δικαιολογείται η κλήση του Κατηγορούμενου σε απολογία. Η αντικειμενική θεώρηση του μαρτυρικού υλικού που παρουσιάστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή δεικνύει ότι δικαιολογείται η κλήση του Κατηγορούμενου σε απολογία σε σχέση με τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και

1. Αντιθέτως στα αδικήματα των κατηγοριών 2, 4, 5 και 6, θεωρώ, για τους λόγους που θα αναφέρω αμέσως πιο κάτω, ότι δεν στοιχειοθετήθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου. Απαραίτητο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων των κατηγοριών 2, 4 και 5 είναι η χρήση πυροβόλου όπλου και εκρηκτικών υλών αντίστοιχα. Επομένως, ο κοινός παρονομαστής και των τριών προαναφερόμενων αδικημάτων συνίσταται στο ότι ο Κατηγορούμενος πυροβόλησε φυσίγγιο με πυροβόλο όπλο και συγκεκριμένα με το ΔΟΚΟ με αριθμούς εγγραφής 126607 το οποίο μνημονεύεται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων 2 και
2. Αντικρίζοντας αντικειμενικά τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, διαπιστώνω ότι δεν είναι ικανή ως θετικό γεγονός ή ως λογικό συμπέρασμα να συσχετίσει τον Κατηγορούμενο με την ισχυριζόμενη ρίψη πυροβολισμού. Δεν παραγνωρίζω ότι παρουσιάστηκε μαρτυρία η οποία υποστηρίζει ότι στις 03.12.14 στην χχχχ της Επαρχίας Λεμεσού ακούστηκε ένας πυροβολισμός. Έχω επίσης υπόψη μου ότι παρουσιάστηκε μαρτυρία η οποία υποστηρίζει ότι η θύρα εισόδου της κατοικίας της Αρέστη παρουσιάζει ζημιά και συγκεκριμένα τρύπα η οποία συνάδει, στη βάση και των υπολοίπων ευρημάτων του Μ.Κ.6, με ζημιά η οποία προκαλείται από πυροβολισμό. Η προαναφερόμενη μαρτυρία ωστόσο δεν δικαιολογεί την κλήση του Κατηγορούμενου σε απολογία. Τούτο, διότι αφενός δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να τοποθετεί τον Κατηγορούμενο στον επίδικο χώρο κατά τον χρόνο του ισχυριζόμενου πυροβολισμού και αφετέρου να διασυνδέει το ΔΟΚΟ με αρ. εγγραφής 126607 με τον κατ' ισχυρισμό πυροβολισμό. Ο Μ.Κ.2, ο οποίος, σύμφωνα με την μαρτυρία που προσκομίστηκε, ήταν το πρόσωπο που έφθασε πρώτο στη σκηνή του επίδικου συμβάντος μετά το τηλεφώνημα της Αρέστη, ισχυρίστηκε ότι κατά την άφιξη του στον εν λόγω χώρο εντόπισε εκεί την Αρέστη και τον Κατηγορούμενο. Δεν ήταν όμως σε θέση να πει κατά πόσο ο Κατηγορούμενος βρισκόταν από πριν στον εν λόγω χώρο και πολύ περισσότερο κατά πόσο ήταν παρών κατά τον χρόνο του ισχυριζόμενου επεισοδίου. Σημειώνεται άλλωστε ότι δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία ως προς τον ακριβή χρόνο ρίψης του πυροβολισμού. Περαιτέρω, ο Μ.Κ.6 δήλωσε ότι δεν μπορεί να προσδιορίσει ούτε τον χρόνο ρίψης του πυροβολισμού, αλλά ούτε και το όπλο από το οποίο ρίχθηκε ο ισχυριζόμενος πυροβολισμός. Στην απουσία επομένως μαρτυρίας η οποία να τοποθετεί τον Κατηγορούμενο στη σκηνή του επίδικου συμβάντος κατά τη ρίψη του ισχυριζόμενου πυροβολισμού, καθώς επίσης και στην απουσία οποιασδήποτε μαρτυρίας η οποία να διασυνδέει το όπλο με αριθμούς εγγραφής 126607 (Τεκμήριο 4) με το όπλο που χρησιμοποιήθηκε για τη ρίψη του ισχυριζόμενου πυροβολισμού δεν δικαιολογείται η κλήση του Κατηγορούμενου σε απολογία. Η μαρτυρία που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή δημιουργεί απλώς υποψία ότι ο Κατηγορούμενος μπορεί να συνδέεται με τα υπό αναφορά αδικήματα. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Θεοδώρου

(2002)2 Α.Α.Δ 9 αναφέρθηκε ότι η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, καθότι η υποψία δεν εξομοιώνεται με τη μαρτυρία. Περαιτέρω, στην ίδια υπόθεση επισημάνθηκαν, με αναφορά στην R. v. Hipson [1969] Cr. L.R. 85, τα ακόλουθα: «...ο δικαστής δεν πρέπει να αφήσει την υπόθεση να προχωρήσει αν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν θα είναι ασφαλές για τους ενόρκους να εκδώσουν καταδικαστική απόφαση στηριζόμενοι στη μαρτυρία που προσήγαγε η Κατηγορούσα Αρχή.» Προχωρώ στην κατηγορία 6 στην οποία η εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου του Κατηγορούμενου ότι οι λεπτομέρειες του αδικήματος δεν στοιχειοθετούν την κατηγορία, με βρίσκει σύμφωνο. Θεωρώ χρήσιμη την παράθεση των λεπτομερειών του υπό αναφορά αδικήματος: «Ο κατηγορούμενος την 3ην Δεκεμβρίου 2014 στην χχχχ, της Επαρχίας Λεμεσού, μεταποίησε πυροβόλο όπλο κατηγορίας Δ, δηλαδή, το ΔΟΚΟ με αρ. εγγραφής 126607 σε σημείο που αλλοιώνονται ουσιωδώς τα χαρακτηριστικά του όπλου, δηλαδή, έκοψε τις κάννες του όπλου και τις έκανε διαστάσεων 59,5 ιντζών αντί 60 ιντζών που ήταν αρχικά.» Το άρθρο 2 του Ν.113(Ι)/04, στην ερμηνεία του όρου «πυροβόλο όπλο» παραπέμπει στο Πρώτο Παράρτημα του Νόμου. Σύμφωνα με το Πρώτο Παράρτημα του Ν.113(Ι)/04, στην κατηγορία Δ των πυροβόλων όπλων κατατάσσονται τα μακρύκαννα πυροβόλα όπλα μιας βολής ανά λεία κάννη των οποίων ο αριθμός των καννών δεν υπερβαίνει τις δύο και το μήκος των καννών δεν είναι πιο μικρό από 60 εκατοστά ή 24 ίντζες. Επομένως, για να αλλοιωθούν ουσιωδώς τα χαρακτηριστικά ενός πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ κατά παράβαση του άρθρου 42 του Ν.113(Ι)/04 θα πρέπει, μεταξύ άλλων, το μήκος των καννών του να είναι μικρότερο των 60 εκατοστών ή των 24 ιντζών. Στην προκείμενη περίπτωση αποδίδεται στον Κατηγορούμενο ότι έκοψε τις κάννες, με αποτέλεσμα αυτές να είναι 59,5 αντί 60 ιντζών. Από τα προαναφερόμενα καθίσταται φανερό ότι οι διαστάσεις του μήκους των καννών, όπως αυτές εκτίθενται στις λεπτομέρειες του αδικήματος της 6ης κατηγορίας, δεν στοιχειοθετούν εξ αντικειμένου το αδίκημα των άρθρων 2 και 42 του Ν.113(Ι)/04, εφόσον δεν είναι μικρότερες των 24 ιντζών. Όσον αφορά τώρα τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 3, θεωρώ ότι στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας στοιχειοθετήθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου. Οι παρατηρήσεις της ευπαίδευτης συνηγόρου του Κατηγορούμενου ως προς την ποιότητα της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, δεν μπορούν να τύχουν εξέτασης σε αυτό το στάδιο. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας περιορίζεται σε αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας. Τα όσα εισηγήθηκε η κα. Πατσαλίδου απαιτούν εις βάθος θεώρηση και αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, πράγμα το οποίο θα γίνει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης. Υπό το φως των πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στα αδικήματα των κατηγοριών 2, 4, 5 και 6 και καλείται σε απολογία στα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 3. (Υπ.) ............... Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal / Interim Αναφορά: Εκ πρώτης όψεως cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο