Σ.Χ. ν. Σ.Χ., Αρ. Αίτησης: 139/19, 1/11/2019

Σ.Χ. ν. Σ.Χ., Αρ. Αίτησης: 139/19, 1/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2019:9 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ"Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 139/19 Μεταξύ: Σ.Χ. Αιτήτριας και Σ.Χ. Καθ' ου η Αίτηση ------------------------ Προσωρινό Διάταγμα ημερ 17/5/2019 Ημερομηνία: 1 Νοεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κα Αργεντούλα Ιωάννου (για να ακούσει απόφαση η κα Στ. Καρακατσάνη) Για την Καθ' ου η Αιτήση : κα Λίζα Γεωργίου (για να ακούσει απόφαση η κα Ελ. Κωνσταντίνου) ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι το προσωρινό διάταγμα διατροφής που εκδόθηκε και αφορά τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων χχχ και χχχ. Με αυτό το Οικογενειακό Δικαστήριο καθόρισε προσωρινά τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή των ανήλικων υιών του στο ποσό των €600 μηνιαίως. Εξετάζοντας τα όσα η Αιτήτρια παρέθεσε στη μονομερή αίτηση της και ένορκη δήλωση της και κρίνοντας ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος διατροφής. Στην ένορκη δήλωση η οποία συνόδευε την αίτηση, για να εξασφαλίσει προσωρινό διάταγμα η Αιτήτρια προέβαλε τους ακόλουθους ισχυρισμούς: Ότι οι διάδικοι είναι σύζυγοι, ότι απέκτησαν δύο παιδιά τον χχχχ που γεννήθηκε στις χχχχχχ και το χχχχ που γεννήθηκε την χχχχ. Ότι από το Αύγουστο του 2018 ζήτησε από τον Καθ' ου η Αίτηση να χωρίσουν, καθώς η σχέση τους ήταν νεκρή εδώ και αρκετά χρόνια, όμως ότι ο ίδιος παρέμεινε πεισματικά εντός της συζυγικής κατοικίας ασκώντας ψυχολογικό πόλεμο σ' αυτή. Κατά τις 19/4/2019, όπως αναφέρει η Αιτήτρια ο Καθ' ου η Αίτηση μετακινήθηκε από τη συζυγική κατοικία, αφού η Αιτήτρια αναγκάστηκε να αλλάξει τις κλειδαριές για να τον απομακρύνει και να δώσει τέλος στις συγκρούσεις τους ώστε να υπάρχει ένα υγιές και ήρεμο περιβάλλον για τα παιδιά τους. Έκτοτε ο Καθ' ου η Αίτηση διαμένει στην πατρική του κατοικία ενώ η ίδια με τα παιδιά τους παρέμειναν στη συζυγική κατοικία. Η ίδια εργάζεται με πλήρη απασχόληση ως υπάλληλος στο κυβερνητικό χχχ και λαμβάνει €1200 μηνιαίως. Επιβαρύνεται με το ποσό των €425 μηνιαίως έναντι δανείου που έχει λάβει από τον Κεντρικό Φορέα Ισότιμης Κατανομής και αφορά στεγαστικό δάνειο. Καταβάλλει επίσης €160 μηνιαίως έναντι δανείου από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως στέγης. Όπως αναφέρει τα δύο δάνεια πληρώνονται από την ίδια αποκλειστικά σε όλη τη διάρκεια του γάμου τους. Για να μπορέσει ν' αντεπεξέλθει οικονομικά εργάζεται με πλήρη απασχόληση γι' αυτό και ενέγραψε τον ανήλικο υιό της σε παιδική λέσχη, καθώς δεν έχει βοήθεια τις ώρες που εργάζεται. Ο Καθ' ου η Αίτηση σύμφωνα με την Αιτήτρια εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος και συντηρητής κήπων με πλήρη απασχόληση στο ξενοδοχείο χχχ και κερδίζει από την εργασία του περί τα €1300 μηνιαίως. Επιπρόσθετα λαμβάνει 13ο και 14ο μισθό. Λαμβάνει επιπλέον €200 ως έξοδα διακίνησης του. Επιπρόσθετα, όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια ο Καθ' ου η Αίτηση εργάζεται τα Σαββατοκύριακα ως κτίστης ή εργάτης και λαμβάνει επιπλέον ποσό €500- €600 από την εργασία του αυτή, έχοντας εμπειρία στον τομέα αυτό, αφού αποτελούσε την κύρια εργασία του για αρκετά χρόνια. Έτσι έχει τη δυνατότητα να κερδίζει συνολικά περί τις €2000 μηνιαίως. Τα μηνιαία έξοδα για διαμονή, συντήρηση και διατροφή των ανήλικων τέκνων τους, για μια αξιοπρεπή συντήρηση και διατροφή με βάση τις συνθήκες της ζωής τους, όπως τα υπολογίζει η Αιτήτρια ανέρχονται στα €1600 μηνιαίως. Σε σχετικό πίνακα παραθέτει αναλυτικά τις ανάγκες των παιδιών. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατά τα προηγούμενα χρόνια που διέμεναν στην ίδια στέγη αλλά ήταν σε διάσταση, όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια αρνείτο να συνεισφέρει στα έξοδα των ανηλίκων και μόνο μετά από μεγάλες πιέσεις έδινε κάποια ποσά. Από δε την απομάκρυνση του από το σπίτι δεν έχει συνεισφέρει οποιοδήποτε ποσό, με αποτέλεσμα η ίδια να αναγκάζεται να δανείζεται χρήματα από τους γονείς της για να μπορεί να ανταπεξέλθει στα έξοδα συντήρησης και διατροφής των ανήλικων τέκνων τους. Πιστεύει με βάση τα πιο πάνω λεχθέντα πως είναι δίκαιο και λογικό όπως το Δικαστήριο εκδώσει ένα προσωρινό διάταγμα διατροφής, στο ύψος των €800, καθώς ο Καθ' ου η Αίτηση είναι σε θέση να καταβάλλει το πιο πάνω ποσό. Θεωρεί ακόμα ότι είναι επείγον να ρυθμιστεί το θέμα, διότι είναι αδύνατο να επωμιστεί όλα τα έξοδα των ανηλίκων η ίδια. Στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος ο Καθ' ου η Αίτηση αντέδρασε με ένσταση, προβάλλοντας 8 λόγους για τους οποίους το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε θα πρέπει να ακυρωθεί. Δεν χρειάζεται να τους παραθέσω αυτούσιους, θα προβώ σε μια σύνοψη των λόγων ένστασης και των ισχυρισμών του Καθ' ου η Αίτηση. Προβάλλει αρχικά ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος. Επίσης ότι η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε την αληθινή οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση, αλλά και τη δική της οικονομική κατάσταση που είναι καλύτερη από τη δική του. Υποβάλλει περαιτέρω ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιαστικά γεγονότα που αν το Δικαστήριο είχε υπόψη του δεν θα εξέδιδε το παρόν διάταγμα. Προβάλλει ακόμα ότι οι ανάγκες των παιδιών ως τις παρουσιάζει η Αιτήτρια είναι διογκωμένες και παράλογες. Γενικότερα υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο για την έκδοση του διατάγματος στηρίχθηκε σε δηλώσεις ελλιπείς αβάσιμες και αναληθείς. Ο Καθ' ου η Αίτηση στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του, απορρίπτει τις θέσεις της Αιτήτριας ως προς το ύψος των εισοδημάτων του και υποστηρίζει ότι λαμβάνει μηνιαίως ποσό €1.181.89 καθαρά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και το ποσό των €1.127,00 κατά τους χειμερινούς μήνες. Λαμβάνει επίσης 13ο μισθό όχι όμως 14ο και ποσό €200 ως δώρο ως 14η καταβολή. Ουδεμία 2η εργασία διεξάγει τα Σαββατοκύριακα ούτε λαμβάνει οποιοδήποτε άλλο εισόδημα. Όπως αναφέρει ακόμα αν κληθεί στην εργασία του Σαββατοκύριακα, δεν πληρώνεται αλλά δικαιούται αδείας. Απορρίπτει στη συνέχεια τα έξοδα των ανηλίκων ως τα υπολογίζει η Αιτήτρια, ως υπερβολικά. Αμφισβητεί δε ότι δεν καταβάλλει ο ίδιος οποιοδήποτε ποσό και ισχυρίζεται ότι καταβάλλει το ποσό για το taekwonto του υιού του, αγοράζει ρούχα και παπούτσια για τα παιδιά, επίσης υποστηρίζει ότι και ενόσω ήταν μαζί συνεισέφερε σε όλες τις οικονομικές ανάγκες της οικογένειας, αλλά και η Αιτήτρια χρησιμοποιούσε την κάρτα της τράπεζας του και πλήρωνε από μόνη της τους λογαριασμούς. Απορρίπτοντας τα όσα η Αιτήτρια αναφέρει για τους λόγους της διάστασης τους υποστηρίζει ότι τα γεγονότα δεν είναι ως τα παρουσιάζει τη Αιτήτρια. Όμως τα θέματα αυτά και οι μεταξύ τους διαφορές δεν αφορούν την παρούσα διαδικασία. Αφού εκείνο που ενδιαφέρει στην παρούσα υπόθεση είναι οι οικονομικές δυνάμεις των γονέων και οι ανάγκες των ανηλίκων, ώστε να καθοριστεί το ποσοστό της δικής της συνεισφοράς. Αρνείται περαιτέρω ότι διαμένει στην πατρική κατοικία αναφέροντας ότι οι γονείς του απεβίωσαν και σε αυτή διαμένει ο αδελφός του Χ.. Όπως αναφέρει τα Σαββατοκύριακα έρχεται και ο αδελφός του Ν., ο οποίος μόνιμα διαμένει στο Ίδρυμα χχχ. Η διαμονή του ίδιου εκεί όπως ισχυρίζεται είναι προσωρινή και καταβάλλει ενοίκιο στο αδελφό του ποσό €350. Η δε κατοικία είναι εγγεγραμμένη στα εγγόνια των γονέων τους Χ. και Φ. Σκοπός του είναι να εξασφαλίσει δική του διαμονή, όμως μέχρι σήμερα δεν έχει εξεύρει σπίτι, αφού χρειάζεται ποσό πέραν των €750 για ενοίκιο. Έξοδα που, όπως αναφέρει, του δημιούργησε η Αιτήτρια, αφού τον εκδίωξε από το σπίτι. Αμφισβητεί στη συνέχεια ότι τα παιδιά παρακολουθούν κάποια ιδιαίτερα υποστηρίζοντας ότι ο χχχ έχει σταματήσει το ποδόσφαιρο εδώ και 2 χρόνια, το δε taekwonto το πληρώνει ο ίδιος. Για δε τα Αγγλικά όπως υποστηρίζει, ο ανήλικος παρακολουθεί μαθήματα στον αδελφό της Αιτήτριας, ο οποίος ουδέποτε τους έχει χρεώσει. Είναι τέλος η θέση του ότι με βάση τις οικονομικές του δυνατότητες μπορεί να συνεισφέρει το ποσό των €350 μηνιαίως και για τα δύο παιδιά, σε διαφορετική περίπτωση και αν παραμείνει το υφιστάμενο διάταγμα θα κινδυνεύει να φυλακιστεί. Το προσωρινό διάταγμα οδηγήθηκε σε ακρόαση με τους συνηγόρους των διαδίκων να παρουσιάζουν γραπτές αγορεύσεις στο Δικαστήριο. Δεν αντεξετάστηκε οποιαδήποτε πλευρά. Η κυρία Χαριλάου στην αγόρευση της κάλεσε το Δικαστήριο να οριστικοποιήσει το προσωρινό διάταγμα που εξέδωσε υποβάλλοντας ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομοθεσίας. Υποστήριξε ακόμη ότι δεν υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και ότι καταδείχθηκε το κατεπείγον της αίτησης. Η κα Χειμωνή στον αντίποδα υποστήριξε ότι η Αιτήτρια κακόβουλα προσήλθε στο Δικαστήριο και με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο δεν προέβηκε σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων που θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου. Διόγκωσε τις ανάγκες των παιδιών προκειμένου να εξασφαλίσει μεγαλύτερο ποσό. Τέλος κάλεσε το Δικαστήριο να τροποποιήσει το προσωρινό διάταγμα το οποίο εξέδωσε μονομερώς γιατί στηρίχθηκε σε λανθασμένα και παραπλανητικά στοιχεία, καθώς οι οικονομικές δυνατότητες του Καθ' ου η Αίτηση, δεν είναι ως τις παρουσίασε η Αιτήτρια. Περαιτέρω υποστήριξε ότι με βάση την οικονομική δυνατότητα του Καθ' ου η Αίτηση μπορεί να καταβάλλει το ποσό των €350 μηνιαίως. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ.α.

(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η παράλειψη δε παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων σε μονομερή αίτηση θεωρήθηκε από τη νομολογία ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Το οποίο μπορεί να ακυρώσει το διάταγμα που έχει εκδώσει μονομερώς. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού

(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.

(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. ΕΞΕΤΑΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263]. Το θέμα της διατροφής ρυθμίζεται από τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο του 1990 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του νόμου οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση λοιπόν προκύπτει από το ίδιο το Νόμο. Δεν προτίθεμαι να προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας σε αυτό το στάδιο γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς. Επισημαίνω ότι σε αυτό το στάδιο δεν αποφασίζονται αμφισβητούμενα θέματα τα οποία θέματα θα εξεταστούν και αποφασιστούν κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Και στην παρούσα αίτηση φαίνεται ότι υπάρχουν πολλά διαφιλονικούμενα θέματα, ειδικότερα για τα ακριβή εισοδήματα εκάστου γονέα, τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση, αλλά και για το ακριβές ύψος των αναγκών των παιδιών και θα ήταν πρόωρο να αποφασίσω στο στάδιο εξέτασης της ικανοποίησης των τριών προϋποθέσεων για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών. Προκύπτει όμως από τα όσα ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ότι αναγνωρίζει την υποχρέωση του απέναντι στα ανήλικα τέκνα του. Είναι ακόμα πρόθυμος όπως ρυθμιστεί η δική του συνεισφορά στο ποσό των €350, με βάση τη δική του θέση ως προς τις οικονομικές του δυνατότητες. Σ' εκείνο που διαφωνεί ακόμα είναι ότι απαιτείτο η ρύθμιση της συνεισφοράς του, μια και από μόνος του, όπως ισχυρίζεται συνεισέφερε στις ανάγκες τους και συνεισφέρει πληρώνοντας κάποια έξοδα των παιδιών, για την ένδυση, υπόδηση και για μαθήματα Taekwonto. Ο Καθ' ου η Αίτηση έχει υποχρέωση βάσει του νόμου να συνεισφέρει στη διατροφή των ανήλικων τέκνων του όπως άλλωστε και η μητέρα τους, στο μέτρο των δικών της οικονομικών δυνατοτήτων. Συνεκτιμώντας επομένως τη μαρτυρία ως αναδύεται από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, θεωρώ ότι ικανοποιούνται οι δύο προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η διατροφή αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανηλίκων. Χωρίς διατροφή είναι αδύνατη η συνέχιση της ζωής. Η συνεισφορά έκαστου γονέα είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για την ανήλικη. Και η τρίτη προϋπόθεση συντρέχει, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιονδήποτε αποζημιώσεων. Το επείγον της αίτησης επίσης είναι αυταπόδεικτο. Όσον αφορά το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς υποστηρίζει ο Καθ' ου η Αίτηση ότι οι ανάγκες των ανηλίκων παρουσιάστηκαν διογκωμένες, παραλείποντας ωστόσο να αναφέρει ποιο είναι κατ' εκείνον το εύλογο ποσό που απαιτείται για τη συντήρηση των παιδιών τους. Ας σημειωθεί περαιτέρω ότι η Αιτήτρια με τη μονομερή της αίτηση ζητούσε όπως ρυθμιστεί προσωρινά η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στο ποσό των €800. Το Δικαστήριο όμως δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα στο ύψος αυτό, κάνοντας αποδεκτά όλα τα κονδύλια, ως τα παρουσίασε η Αιτήτρια. Καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στο ποσό των €600 για τα δύο ανήλικα τέκνα των διαδίκων που υποδηλώνει ότι το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση του αιτήματος της Αιτήτριας, εφαρμόζοντας τις αρχές της νομολογίας, στάθμισε το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών των ανηλίκων, καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση με βάση εύλογα ποσά εξόδων των ανηλίκων και όχι τα αξιούμενα από την Αιτήτρια ποσά. [Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού

(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης

(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου V. Περδίου

(2005)1 Α.Α.Δ. 1418]. Δεν διαπιστώνω τέλος οποιαδήποτε πρόθεση απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων από την Αιτήτρια η οποία θα με οδηγούσε στην ακύρωση του διατάγματος. Η συνεισφορά ενός εκάστου στις ανάγκες των ανηλίκων θ' αποφασιστεί με βάση τις οικονομικές δυνάμεις του καθενός. Και όπως έχω αναφέρω πιο πάνω τα ακριβή εισοδήματα των διαδίκων θα αποφασιστούν όταν το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη τη μαρτυρία των διαδίκων και θα μπορεί να αξιολογήσει την αξιοπιστία τους. Περαιτέρω η εισοδηματική ικανότητα των διαδίκων είναι ένα θέμα το οποίο βρίσκεται εντός του πεδίου της γνώσης του ίδιου του διαδίκου και είναι δική του υποχρέωση να αποκαλύψει τα πραγματικά του εισοδήματα. Βλ Δημητρίου .v. Περδίου Προκύπτει από τις διάφορες καταστάσεις μισθοδοσίας που επισύναψε ο Καθ' ου η Αίτηση ότι τα εισοδήματα του από την εργασία του στο χχχχχχχ από το Δεκέμβριο του 2018 μέχρι τον Απρίλιο του 2019 κυμαίνονταν από €1361.37 - €1495 ακάθαρτος μισθός. Συνεπώς η εισοδηματική του ικανότητα του επιτρέπει να συνεισφέρει στις ανάγκες διατροφής των παιδιών του. Όσον αφορά τα οποιαδήποτε δάνεια από τις πρόνοιες του σχετικού νόμου προκύπτει ότι η διατροφή των ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται οποιωνδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους. [Βλ. υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου (ανωτέρω). Καταλήγω λοιπόν με βάση τα πιο πάνω, ότι θα πρέπει να συνεχίσει το διάταγμα διατροφής. Έχοντας όμως σήμερα υπόψη μου ότι τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση, σύμφωνα με τα αποδεικτικά που επισύναψε και δεν αντεξετάστηκε είναι κάπως χαμηλότερα, χωρίς βέβαια να αποφασίζω για τα ακριβή εισοδήματα του στο παρόν στάδιο, επίσης ότι με βάση κάποιες αποδείξεις φαίνεται να συνεισφέρει σε κάποιο μικρό βαθμό σε κάποιες ανάγκες των παιδιών του, ότι το Taekwonto το πληρώνει ο ίδιος και ότι κάποιες δραστηριότητες, όπως το ποδόσφαιρο σύμφωνα με τον Αιτητή δεν υπάρχουν σήμερα και δεν αμφισβητήθηκαν, περαιτέρω ότι πληρώνει ενοίκιο για το χώρο που διαμένει, θεωρώ ορθό να τροποποιηθεί η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση και να μειωθεί στο ποσό των €530 μηνιαίως από την επίδοση του προσωρινού διατάγματος. Το πιο πάνω ποσό θεωρώ εύλογο υπό τις περιστάσεις, με βάση την οικονομική δυνατότητα του Καθ' ου η Αίτηση και τις ανάγκες των παιδιών. Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Το ποσό που λήφθηκε από την Αιτήτρια πέραν του ποσού των €530 να αφαιρεθεί από τις επόμενες διατροφές. Τα έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ...................... Κ. Χ" Αθανασίου - Σιαμτάνη, Δικ. Οικ. Δικ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Family Court/ Interim Judgement/ Maint Aναφορά: Προσωρινό διάταγμα διατροφής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.