Δ.Χ. ν. Μ.Χ., Αρ. Αίτησης: 256/18, 28/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2019:16 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής Τέκνων και Συζύγου ΕΝΩΠΙΟΝ: K. X" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 256/18 Μεταξύ: Δ.Χ., από τη Λεμεσό Αιτήτριας - και - Μ.Χ., από τη Λεμεσό Καθ' ου η Αίτηση ----------------------- Ημερομηνία: 28 Νοεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια : κα Α. Τσαγγαρίδου (Για ν' ακούσει απόφαση η κα Χ. Ανδρέου) Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κος Ν. Καλλής (Για ν' ακούσει απόφαση η κα Ι. Αντωνίου) ----------------------- Προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 30/10/2018 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο στις 30/10/2018. Με αυτό καθορίστηκε η συνεισφορά του Καθ´ ου η Αίτηση στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του Σ., στο ποσό των €300 μηνιαίως. Το διάταγμα εκδόθηκε στη βάση των ακόλουθων γεγονότων που αναγράφονταν στην ένορκη δήλωση που συνόδευε τη μονομερή αίτηση της Αιτήτριας, για έκδοση συντηρητικού διατάγματος. Σ΄ αυτή, η Αιτήτρια προέβαλλε τα ακόλουθα: Ότι οι διάδικοι από τη σχέση που διατηρούσαν απέκτησαν την ανήλικη Σ. που γεννήθηκε στις 8/2/2014 καθώς και ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει προβεί σε εκούσια αναγνώριση του παιδιού. Ότι η σχέση τους κλονίστηκε ανεπανόρθωτα για λόγους που αφορούν τη βίαιη συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση και την κακή επικοινωνία και συνεννόηση μεταξύ τους. Ώστε από το Μάρτιο του 2015 να έλθουν σε διάσταση και να μετακομίσει με τη θυγατέρα της στην κατοικία της μητέρας της. Συνεχίζοντας αναφέρει ότι δεν εργάζεται παρά μόνο περιστασιακά ως χχχ σε χχχ και δεν έχει σταθερό εισόδημα, αφού πληρώνεται κατά διαστήματα και μόνο αν εργαστεί. Τη βοηθά η μητέρα της και τη στηρίζει, όμως έχουν πολύ περιορισμένους πόρους, καθώς η μητέρα της είναι χαμηλοσυνταξιούχα. Καταβάλλουν επίσης το ενοίκιο εξ ημισείας με τη μητέρα της, το οποίο ανέρχεται σε €400 μηνιαίως. Ο Καθ' ου η Αίτηση διαμένει με τη σύντροφο του στην κατοικία της με τα δύο παιδιά της από άλλο γάμο. Έτσι δεν έχει έξοδα διαμονής. Δεν έχει καμία κατάρτιση και πάντοτε εργαζόταν ως ανειδίκευτος εργάτης, πλην όμως τα τελευταία χρόνια αρνείται να εργαστεί καθότι λαμβάνει ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Είναι η θέση της ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι απόλυτα ικανός για εργασία και έχει εισοδηματική ικανότητα περί τα €1000 και περισσότερα, πλην όμως παραμένει άνεργος ένεκα καθαρά προσωπικής επιλογής. Η ίδια, όπως ισχυρίζεται, του βρήκε στο παρελθόν δύο εργασίες ως χχχ σε χχχ από τις οποίες θα λάμβανε ένα αξιοπρεπές εισόδημα, όμως αυτός απέρριψε τις θέσεις εργασίας και δεν έχει συνεισφέρει κανένα ποσό διατροφής για τη θυγατέρα του. Όπως αναφέρει περαιτέρω ο Καθ' ου η Αίτηση έχει μια δραστήρια κοινωνική ζωή, πηγαίνει ταξίδια στο εξωτερικό με τη σύντροφο του και βγαίνει έξω σε ταβέρνες και ακριβά εστιατόρια. Ακολούθως, παραθέτει σε πίνακα, αναλυτικά, τα έξοδα της ανήλικης τα οποία σύμφωνα με την Αιτήτρια ανέρχονται σε €1430 μηνιαίως. Αυτά αφορούν τα έξοδα διατροφής, ψυχαγωγίας, ένδυσης και υπόδησης, εργοθεραπείας, παιδοψυχανάλυσης, μπαλέτου, ιατρικής περίθαλψης, έξοδα για το πάρτυ γενεθλίων της ανήλικης και το νηπιαγωγείο της. Επίσης υπολογίζει την αναλογία των εξόδων που αντιστοιχούν στην ανήλικη για το ρεύμα, νερό και βενζίνη. Πιστεύει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας, γιατί η ανήλικη δικαιούται διατροφής και ο Καθ΄ ου η αίτηση είναι σε θέση και θα πρέπει να καταβάλλει το ποσό των €400 μηνιαίως ως συνεισφορά για τη διατροφή της. Με συμπληρωματική ένορκη δήλωση της η Αιτήτρια κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου την οποία καταχώρησε στις 30/10/2108 έδωσε λεπτομέρειες για τις δουλειές του Καθ' ου η Αίτηση. Όπως ανέφερε ο Καθ' ου η Αίτηση κατά το 2013 εργαζόταν σε χχχ και λάμβανε εισόδημα €1500, τον Ιανουάριο του 2014 είχε εξεύρει εργασία στο χχχ σε εταιρεία χχχ όπου λάμβανε ποσό €1700 μηνιαίως πλέον €200 το μήνα ως υπερωρίες. Εν συνεχεία όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια ο Καθ' ου η Αίτηση άρχισε να προβάλλει δικαιολογίες και προφάσεις για να αποφύγει να εργαστεί, απορρίπτοντας προτάσεις για εργασίες και δηλώνοντας ότι δεν χρειάζεται να εργαστεί, αφού λαμβάνει ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η ου η αίτηση που καταχωρήθηκε εν τέλει στις 3/4/2019 στην οποία και προβάλλει τους ακόλουθους λόγους για τη μη συνέχιση του διατάγματος: Τα γεγονότα στα οποία στηρίχθηκε η έκδοση του διατάγματος είναι καταφανώς ψευδή. Τόσο η μονομερής αίτηση της Αιτήτριας βάσει της οποία εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα διατροφής ημερομηνίας 30/10/2018 όσο και η κυρίως αίτηση της είναι κακόβουλη, παραπλανητική, καταχρηστική, εμπεριέχει σοβαρές αναλήθειες και συνιστά κακόβουλη δίωξη. Η Αιτήτρια δεν υποστηρίζει με οποιοδήποτε τρόπο τους ισχυρισμούς της. Η Αιτήτρια απέκρυψε εσκεμμένα ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, όπως π.χ της εισοδηματική και οικονομική κατάσταση του καθενός από τους διαδίκους, τις πραγματικές ανάγκες του παιδιού, τι προσφέρει ο καθένας από αυτούς στο παιδί, τις οικονομικές τους υποχρεώσεις κ.λ.π. για να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να εξασφαλίσει το διάταγμα ημερομηνίας 30/10/2018 που ήδη εξασφάλισε. Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Δεν υπήρξε αποκάλυψη των πραγματικών γεγονότων, τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου. Το ποσό που ζήτησε με την αίτηση της ημερομηνίας 25/10/2108 και αυτό που τελικά εξασφάλισε από το Δικαστήριο, είναι υπερβολικό λαμβανομένων υπόψη όλων των γεγονότων και περιστάσεων που αφορούν την παρούσα υπόθεση των οικονομικών δυνατοτήτων του καθενός των διαδίκων, αλλά και των πραγματικών αναγκών του παιδιού και προκαλεί ζημιά στον Καθ' ου η Αίτηση. Οι οικονομικές δυνατότητες του Καθ' ου η Αίτηση δεν του επιτρέπουν να καταβάλλει το επιδικασθέν ποσό. Περαιτέρω λόγους ένστασης επιφυλάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση να αναφέρει κατά την ακρόαση της παρούσας. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένστασή του αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση, της ίδια ημερομηνίας. Με αυτή αντικρούει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας που αφορούν τη συμπεριφορά του και παραδέχεται ότι με την Αιτήτρια είχαν προβλήματα επικοινωνίας και συνεννόησης. Ακόμα απορρίπτει τα όσα η Αιτήτρια αναφέρει ότι εργαζόταν πάντοτε ως χχχ και αρνείται ότι σήμερα λαμβάνει ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα αναφέροντας ότι λάμβανε στο παρελθόν, όμως σήμερα του το έχουν αποκόψει. Δεν αρνείται να εργαστεί παρά μόνο σε ελάχιστες συγκεκριμένες εργασίες που του προτάθηκαν λόγων των κακών συνθηκών που συνεπάγονταν. Ωστόσο κάνει προσπάθειες να εργοδοτηθεί, καθώς εκπαιδεύεται εδώ και τρεις μήνες περίπου σε ένα πρόγραμμα για τη θέση του χχχ και αγωνίζεται να εκπαιδευτεί κατάλληλα ώστε να εξασφαλίσει την παραπάνω επαγγελματική θέση. Λαμβάνει ποσό €1000 από το πρόγραμμα που εκπαιδεύεται και μετά βίας καλύπτει τα προσωπικά του έξοδα. Τα οποία παραθέτει σε σχετικό πίνακα και ανέρχονται στα €900 μηνιαίως. Δεν διαμένει με σύντροφο καθώς η σχέση τους έχει τελειώσει και διαμένει με την αδελφή του στην οποία καταβάλλει σημαντικό μέρος του ενοικίου καθώς και κοινόχρηστα και άλλα έξοδα. Λόγω δε των ψηλών τιμών των ενοικίων δεν είναι σε θέση να ενοικιάσει μόνος του χώρο διαμονής. Απορρίπτοντας τα όσα η Αιτήτρια αναφέρει για τις δικές της εισοδηματικές ικανότητες υποστηρίζει ότι αυτή απασχολείται επαγγελματικά σε διάφορες εργασίες τόσο χχχχχ σε νηπιαγωγεία. Περαιτέρω έχει πληροφορηθεί ότι εργάζεται σε χχχ. Συνεπώς εξασφαλίζει ένα δεόντως ικανοποιητικό ποσό για την κάλυψη των αναγκών της ιδίας και της θυγατέρας τους. Αρνούμενος το περιεχόμενο των παραγράφων 13 και 14 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας θεωρεί ότι τα έξοδα της ανήλικης ως τα παρουσιάζει τη Αιτήτρια είναι υπέρογκα. Υποδεικνύει περαιτέρω ότι η Αιτήτρια επέλεξε ένα ακριβό νηπιαγωγείο επίσης ότι η τετράχρονη θυγατέρα τους δεν μπορεί να έχει έξοδα εργοθεραπείας και παιδοψυχανάλυσης. Περαιτέρω θεωρεί ότι οι αποδείξεις για αγορά ειδών ένδυσης και υπόδησης που παρουσίασε η Αιτήτρια δεν αφορούν το παιδί, αλλά την ίδια. Υποβάλλει ακόμα ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να παρουσιάσει αποδείξεις για όλες τις ανάγκες του παιδιού. Του είναι αδύνατον να καταβάλλει το επιδικασθέν ποσό διατροφής και χρωστά αξιοσημείωτα ποσά σε διάφορα συγγενικά πρόσωπα και φιλικά του πρόσωπα. Ισχυρίζεται γι' αυτό ότι το μοναδικό ποσό που μπορεί να πληρώνει σήμερα είναι το ποσό των €100 ως συνεισφορά του για τις ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας του. Τέλος αναφέρει ότι ουδέποτε αρνήθηκε ούτε και αρνείται να καταβάλλει διατροφή για την ανήλικη θυγατέρα τους, μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων του. Όμως στην παρούσα φάση αδυνατεί να καταβάλλει το ποσό διατροφής που επιδικάστηκε από το Δικαστήριο και η αδυναμία του καταφαίνεται από την έκδοση εντάλματος φυλάκισης εναντίον του. Γι' αυτό, ζητά από το Δικαστήριο να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που εξέδωσε μονομερώς με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας. Κατά την ακρόαση της αιτήσεως, αμφότεροι δικηγόροι παρουσίασαν γραπτές αγορεύσεις. Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε διάδικος. Η κα Τσαγγαρίδου αναλύοντας το μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, κάλεσε το Δικαστήριο να οριστικοποιήσει το προσωρινό διάταγμα που εξέδωσε. Καθώς, όπως εισηγήθηκε, συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης και συνέχισης του προσωρινού διατάγματος και ο Καθ' ου η αίτηση έχει υποχρέωση συνεισφοράς στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του και έχει την οικονομική ευχέρεια να συνεισφέρει. Ο κος Καλλής στην αντίπερα όχθη, επιχειρηματολογώντας υπέρ της απόρριψης της αίτησης και ακύρωσης του διατάγματος, επικεντρώθηκε στη θέση ότι η Αιτήτρια δεν παρουσίασε ορθά τα πραγματικά γεγονότα ως προς τα εισοδήματα του καθενός και τις ανάγκες του παιδιού. Υποδεικνύει περαιτέρω ότι η Αιτήτρια επιχείρησε να παρουσιάσει τον Καθ' ου η Αίτηση ως ένα άτομο που εσκεμμένα και απρόθυμα δεν θέλει να εργαστεί, ενώ η ένορκη δήλωση του μαρτυρεί ότι ο ίδιος καταβάλλει προσπάθειες να εργοδοτηθεί. Αναφέρει ακόμα ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν αρνείται την καταβολή από μέρους του διατροφής, υποστήριξε όμως ότι οι οικονομικές του δυνάμεις του επιτρέπουν να καταβάλλει το ποσό των €100 μηνιαίως. Περαιτέρω υποβάλλει ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του προσωρινού διατάγματος και ειδικότερα το κατεπείγον αφού η Αιτήτρια για 3 και πλέον έτη αμέλησε να πάρει οποιαδήποτε μέτρα εναντίον του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ. ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ. ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της οποίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν΄ ακούσει περαιτέρω τον αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προκύπτει από τη Διαταγή 39. Καθήκον του Δικαστηρίου, λοιπόν, είναι να συνεκτιμήσει την ποιότητα της μαρτυρίας την οποία οι διάδικοι επέλεξαν να παρουσιάσουν, με σκοπό να διαπιστώσει αν τηρούνται οι τρεις προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Το θέμα της διατροφής ρυθμίζεται από τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο του 1990 (216/1990), όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Η ιδιότητα του γονέα γεννά και υποχρεώσεις στον κάθε γονέα για τη διατροφή των τέκνων του. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του Νόμου, οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Η διατροφή, σύμφωνα με το σχετικό νόμο, περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση και τα έξοδα της εκπαίδευσής του. Δεν προτίθεμαι να προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, σε αυτό το στάδιο, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς. Φαίνεται, εξάλλου, από τις ένορκες δηλώσεις, ότι υπάρχουν αρκετά διαφιλονικούμενα θέματα, ειδικότερα αναφορικά με τα εισοδήματα εκάστου διαδίκου και τις ανάγκες του παιδιού. Στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka DD
(1999), 1 (A) 227, στη σελ. 236 λέχθηκαν τα ακόλουθα, από τον τέως Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αρτεμίδη, όπως ήταν τότε: "Θα επαναλάβουμε, έστω και με κίνδυνο να γίνουμε φορτικοί, πως οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνουμε γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος αντικείμενο της πρωτόδικής απόφασης και έφεσης. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για ν' αποφασιστούν όταν θα εξεταστεί η ουσία της." ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Προχωρώ, επομένως, να εξετάσω την αίτηση αξιολογώντας τα στοιχεία που έχω ενώπιόν μου σε κάποιο περιορισμένο βαθμό, χωρίς να υπεισέρχομαι στην ουσία των θεμάτων. Και εκείνο που από τη μαρτυρία αβίαστα προκύπτει είναι ότι η ανήλικη θυγατέρα τους έχει ανάγκη για διατροφή και μάλιστα, ότι την υποχρέωση διατροφής θα πρέπει να την καλύπτουν και οι δύο γονείς. Ο Καθ' ου η Αίτηση έχει υποχρέωση βάσει του νόμου να συνεισφέρει για τη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του. Η διατροφή αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανήλικων. Χωρίς διατροφή είναι αδύνατη η συνέχιση της ζωής. Η συνεισφορά εκάστου γονέα λοιπόν είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για την ανήλικη. Εξάλλου, από την ένορκη δήλωση του ο Καθ' ου η Αίτηση δεν φαίνεται να αμφισβητεί το επάναγκες της διατροφής. Όπως αναφέρει στην παράγραφο 16 της ένορκης δήλωσης του « Γενικότερα ουδέποτε αρνήθηκα και δεν αρνούμαι να καταβάλλω διατροφή για την ανήλικη θυγατέρα μου, μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων μου αλλά και ανάλογα με τις πραγματικές ανάγκες της ανήλικης θυγατέρα μας..». Σ' εκείνο που διαφωνεί είναι για το ύψος της δικής του συνεισφοράς, αλλά και των αναγκών της ανήλικης. Δηλώνοντας ότι είναι πρόθυμος να καταβάλλει ποσό €100 για τις ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας του. Ακόμα δεν φαίνεται πουθενά ότι ο Καθ' ου η Αίτηση συνεισφέρει καθοιονδήποτε τρόπο στις ανάγκες διατροφής της θυγατέρας του. Συνεκτιμώντας, επομένως, τις ένορκες δηλώσεις, θεωρώ ότι ικανοποιούνται οι δύο προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Και η τρίτη προϋπόθεση, όμως, συντρέχει, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής είναι τρέχουσες και δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιωνδήποτε αποζημιώσεων. Η ανήλικη δεν μπορεί να περιμένει μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, γα το θέμα της διαβίωσής της. Το επείγον της αίτησης είναι αυταπόδεικτο. Οι ανάγκες της διατροφής είναι πάντοτε επείγουσες, όταν τα εισοδήματα του άλλου γονέα δεν αρκούν ώστε να καλύψει μόνος του τις ανάγκες της διατροφής του ανήλικου τέκνου του. Η αναγκαιότητα ρύθμισης της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση ανέκυψε στο χρόνο καταχώρησης της παρούσας αίτησης. Η διάσταση των διαδίκων δεν συνιστούσε απαραίτητα την αφετηρία για προσφυγή στο Δικαστήριο για τη ρύθμιση του θέματος της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση. Διαπιστώνω, συνεπώς, ότι πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος διατροφής. Ως προς τις οικονομικές δυνάμεις του Καθ' ου η Αίτηση, όπως τονίστηκε στην Περδίου v. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418: "Σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μια οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον αιτητή ή την αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους δύο γονείς, των αντίστοιχων εισοδημάτων τους." Είναι δε ξεκάθαρο από τα όσα ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει, ότι έχει εισοδηματική ικανότητα. Ακόμα φαίνεται να παραδέχεται ο Καθ' ου η Αίτηση το γεγονός ότι έχει απορρίψει θέσεις εργασίας, με τη δικαιολογία βέβαια ότι αυτές θα διεξάγονταν κάτω από αντίξοες συνθήκες. Είναι ακόμα η δική του θέση ότι κάνει προσπάθειες για την εξασφάλιση καλύτερης εργασίας, γι' αυτό άλλωστε και εκπαιδεύεται σε ένα πρόγραμμα για τη θέση χχχ. Και στο παρόν στάδιο λαμβάνει από το πρόγραμμα αυτό εισόδημα ύψους €1000 μηνιαίως. Μάλιστα παραπονείται από τα όσα η Αιτήτρια αναφέρει ότι ο ίδιος δεν ενδιαφέρεται να εργοδοτηθεί. Και είναι γνωστό ότι το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη όχι μόνο τα πραγματικά εισοδήματα του καθ΄ ου η αίτηση, αλλά και την ικανότητά του να κερδίζει, [βλ. Δημητρίου v. Περδίου (ανωτέρω). Στη βάση των όσων ο ίδιος υποστηρίζει με την εκπαίδευση του ως χχχ, θεωρώ ότι θα έχει μεγαλύτερη εισοδηματική ικανότητα με την κατάρτιση του αυτή. Στη βάση των πιο πάνω και χωρίς να προβαίνω σε αυτό το στάδιο σε ευρήματα αναφορικά με τις ακριβείς εισοδηματικές ικανότητες του Καθ ου η Αίτηση, δεν μπορώ να δεχθώ ότι τα εισοδήματά του είναι τέτοια που θα έπρεπε να τον απαλλάξω από οποιαδήποτε συνεισφορά. Εκείνο που προέκυψε είναι ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει εισοδηματική ικανότητα, επίσης ότι σήμερα έχει εισοδήματα τουλάχιστον €1000 μηνιαίως. Η διατροφή των ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται οποιωνδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους. Επομένως ο Καθ' ου η Αίτηση δεν μπορεί να επικαλείται τις οικονομικές του υποχρεώσεις για να αποφύγει τη διατροφή. Όσον αφορά τις ανάγκες του παιδιού ως παρουσιάζονται από την Αιτήτρια και ορισμένα κονδύλια τα οποία και αμφισβητεί ο Καθ' ου η Αίτηση, χωρίς όμως να αναφέρει ποιο είναι το λογικό ποσό για τις ανάγκες του παιδιού, το ποσό διατροφής που επιδικάστηκε καταδεικνύει ότι το Δικαστήριο με βάση τα όσα παρουσιάστηκαν στη μονομερή αίτηση, κατέληξε στο ποσό του διατάγματος σταθμίζοντας το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών των παιδιών, [Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625] καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του στο ποσό των €300 μηνιαίως και όχι στα €400 που ζητούσε η Αιτήτρια. Το ποσό των €300 καταδεικνύει περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε το ύψος των αναγκών της ανήλικης ως παρουσιάστηκε από την Αιτήτρια, το οποίο θεώρησε υπερβολικό για ένα παιδί ηλικίας σήμερα 5 ετών. Σημειώνω ότι σε αυτό το στάδιο δεν αναμένεται να αποδεικνύονται με αυστηρότητα όλα τα κονδύλια. Ούτε και το Δικαστήριο είναι ορθό να καταλήξει σε συμπεράσματα για τα ακριβή εισοδήματα των διαδίκων, στα οποία υπάρχει διάσταση απόψεων μεταξύ των διαδίκων, ούτε σε τελικά ευρήματα για τις ανάγκες της ανήλικης. Κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς. Αυτό θα γίνει κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης, όταν το Δικαστήριο θα έχει ενώπιων του όλα τα στοιχεία και τη μαρτυρία των διαδίκων. Δεν διαπιστώνω τέλος οποιαδήποτε πρόθεση απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων από την Αιτήτρια η οποία θα με οδηγούσε στην ακύρωση του διατάγματος. Η συνεισφορά εκάστου γονέα στις ανάγκες της ανήλικης θ' αποφασιστεί με βάση τις οικονομικές δυνάμεις του καθενός. Και όπως έχω αναφέρω πιο πάνω τα ακριβή εισοδήματα των διαδίκων θα αποφασιστούν όταν το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη τη μαρτυρία των διαδίκων και θα μπορεί να αξιολογήσει την αξιοπιστία τους. Περαιτέρω η εισοδηματική ικανότητα των διαδίκων είναι ένα θέμα το οποίο βρίσκεται εντός του πεδίου της γνώσης του ίδιου του διαδίκου και είναι δική του υποχρέωση να αποκαλύψει τα πραγματικά του εισοδήματα. Βλ Δημητρίου .v. Περδίου ( ανωτέρω). Και όχι εντός της γνώσης του άλλου διαδίκου. Καταλήγω, λοιπόν, ότι δεν καταδείχθηκε οποιοσδήποτε λόγος για τη διαφοροποίηση της προηγούμενης προσέγγισης μου. Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 30/10/2018 καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ενόψει της επιτυχίας της αίτησης τα έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση. (Υπ.) .................. Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Family Court/Interim Judgement Αφορά: Διατροφή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο