Π.Α ν. K.O., Αρ. Αίτησης: 274/2019, 1/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2019:10 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας Ενώπιον: Κ. Χατζηαθανασίου Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 274/2019 Μεταξύ: Π.Α Αιτήτριας και K.O. Καθ' ου η Αίτηση Μονομερής Αίτηση 12/7/2019 Ημερομηνία:1 Νοεμβρίου 2019. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κος Σ. Πούγιουρος Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κος Ευρ. Χαραλάμπους (Για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Γ. Θεοτή) Α Π Ο Φ Α Σ Η Ζητούνται από την Αιτήτρια με την υπό κρίση αίτηση όπως το Δικαστήριο εκδώσει τα ακόλουθα διατάγματα: α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εξουσιοδοτείται η αιτήτρια μέχρι τελικής εκδίκασης της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτησης ή άλλης Διαταγής του Δικαστηρίου να εγγράψει το ανήλικο τέκνο των διαδίκων χχχ ημερομηνία γεννήσεως χχχ προσωπικός αρ. εγγραφής χχχ. Στο χχχ Δημοτικό Σχολείο χχχ στη Λεμεσό, χχχ.. β) Διάταγμα με το οποίο μέχρι τελικής εκδίκασης της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτησης ή άλλης Διαταγής του Δικαστηρίου, να διατάσσεται όπως το μοναδικό άτομο το οποίο δικαιούται να παραδίδει και να λαμβάνει το ανήλικο στον ή από το χώρο του εν λόγω δημοτικού σχολείου, ή χώρο στον οποίο το ανήλικο τυχόν θα μεταβεί στα πλαίσια εκδρομής ή άλλων δραστηριοτήτων με το εν λόγω δημοτικό σχολείο να είναι η αιτήτρια. γ) Διάταγμα με το οποίο να εξουσιοδοτείται η Αιτήτρια να συγκατατεθεί αποκλειστικά η ίδια για παροχή φαρμακευτικής αγωγής στον ανήλικο χχχ από τη παιδοψυχίατρο χχχ από Λεμεσό ή άλλο παιδοψυχίατρο αναφορικά με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή του ανηλίκου. δ) Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογο και/ή πρέπον υπό τις περιστάσεις. Για να υποστηρίξει το αίτημα της η Αιτήτρια αναφέρει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της τα ακόλουθα: Ότι το Σεπτέμβριο του 2019 προτίθεται να εγγράψει το ανήλικο στο χχχ δημοτικό σχολείο χχχ το οποίο είναι το δημοτικό σχολείο της περιοχής στην οποία διαμένει. Ότι το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού στην αίτηση γονικής μέριμνας χχχ στις 4/5/2019 καθόρισε ως τόπο διαμονής του ανήλικου το δικό της τόπο διαμονής και στις 11/2/2019 διέταξε όπως η επικοινωνία του Καθ' ου η Αίτηση γίνεται στην παρουσία της. Επισυνάπτει ως Τεκμήρια 3 και 4 τα σχετικά διατάγματα. Όπως αναφέρει περαιτέρω ο Καθ' ου η Αίτηση όταν δεν βρίσκεται στο εξωτερικό επικοινωνεί με το ανήλικο στην κατοικία που διαμένει η ίδια ή σε κάποιο χώρο εκτός, πάντοτε στην παρουσία της, τόσο πριν την έκδοση όσο και μετά την έκδοση του διατάγματος. Συνεχίζοντας αναφέρει ότι πληροφορήθηκε από τη γραμματεία του εν λόγω δημοτικού ότι οι υπεύθυνοι του δημοτικού δεν μπορούν να αρνηθούν στον πατέρα να του δώσουν το ανήλικο αν αυτός έλθει στο δημοτικό, εκτός αν υπάρχει διάταγμα του Δικαστηρίου. Πιστεύει δε ότι υπάρχουν σοβαροί κίνδυνοι παραβίασης του διατάγματος επικοινωνίας σε περίπτωση που αφεθεί ο πατέρας να παραλάβει το παιδί από το σχολείο του. Ο ανήλικος όπως αναφέρει η Αιτήτρια πάσχει από χχχ και χχχ και παρακολουθείται από παιδοψυχίατρο εδώ και 4 χρόνια, χωρίς βελτίωση με χειροτέρευση της κατάστασης του ειδικά τον τελευταίο χρόνο. Η δε παιδοψυχίατρος που τον παρακολουθεί εισηγείται την άμεση χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής για βελτίωση της κατάστασης του ανήλικου. Επισυνάπτει ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 18/6/2019 ως τεκμήριο 5. Για δε τη χορήγηση της αγωγής χρειάζεται η συγκατάθεση του Καθ' ου η Αίτηση. Αναφέρει περαιτέρω ότι τόσο η ιατρός όσο και η ίδια παροτρύνανε τον Καθ' ου η Αίτηση να συγκατατεθεί στην εν λόγω χορήγηση, ο ίδιος ζήτησε χρόνο να το σκεφτεί όμως στις αρχές Ιουλίου του 2019 ανέφερε ότι δεν συγκατατίθεται. Θεωρεί ότι είναι πολύ επείγον να δοθούν διατάγματα ώστε να του παρασχεθεί η φαρμακευτική αγωγή και να εγγραφεί στο εν λόγω δημοτικό. Το Δικαστήριο μελετώντας τη μονομερή αίτηση έκρινε ορθό να ακούσει τη θέση και της άλλης πλευράς, διατάζοντας έτσι την επίδοση της στον πατέρα του παιδιού. Ο Καθ' ου η Αίτηση αντέδρασε με ένσταση στα αιτήματα της Αιτήτριας, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο δεν πρέπει να εκδώσει τα διατάγματα που ζητά η Αιτήτρια. Αυτοί έχουν ως ακολούθως: Α. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το νόμο για έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων συμφώνως του περί σχέσεων γονέων και τέκνων νόμου του 1990. ( 216/90). Β. Η Αιτήτρια επιδιώκει αλλαγή του ήδη υφιστάμενου διατάγματος επικοινωνίας. Γ. Η Αιτήτρια δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αφού απέκρυψε στην ένορκη δήλωση της ουσιώδη γεγονότα και/ή διόγκωσε εν γνώσει της τα γεγονότα. Δ. Η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της παρέθεσε ψευδή γεγονότα και/η απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα και/ή παραπλάνησε το Δικαστήριο. Την ένσταση του συνοδεύει ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 20/8/2019 στην οποία προβάλλει τα ακόλουθα γεγονότα προς υποστήριξη της ένστασης του. Σ' αυτήν αναφέρει ότι η Αιτήτρια παραλείπει να τον ενημερώνει για τα θέματα του παιδιού για τα οποία και αποφασίζει από μόνη της. Όσον αφορά την επικοινωνία του με το παιδί, αναφέρει ότι στο διάταγμα του Δικαστηρίου δεν αναφέρεται ότι επικοινωνία του με το παιδί πρέπει να γίνεται στην παρουσία της Αιτήτριας, αλλά στη διακριτική παρουσία της, κάτι το οποίο δεν έχει γίνει ποτέ, αφού η Αιτήτρια είναι πάντα παρούσα. Περαιτέρω υποβάλλει ότι η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και προσπαθεί με δόλιο τρόπο να παραπλανήσει το Δικαστήριο για να επιτύχει την απομάκρυνση του από το γιο του. Αναφορικά με το θέμα υγείας του παιδιού, ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια δεν τον αφήνει να βοηθήσει τον υιό του και ότι ο ίδιος πολλές φορές της έχει εισηγηθεί επίβλεψη του ανήλικου υιού τους από άλλον ιατρό- εμπειρογνώμονα με αρνητική κάθε φορά θέση λόγω φιλικής σχέσης της ίδιας με την ιατρό που παρακολουθεί το παιδί. Αναφέρει ακόμα ότι δεν έχει εμπιστοσύνη στους χειρισμούς της Αιτήτριας και της ιατρού που παρακολουθεί το παιδί. Θεωρεί περαιτέρω ότι η κατάσταση του παιδιού χρειάζεται εμπειρογνώμονα και αφού δεν έχει καλυτερεύσει τόσα χρόνια η υγεία του, πιστεύει πως κάτι πρέπει να αλλάξει. Καλεί δε την Αιτήτρια να πείσει τον ίδιο και το Δικαστήριο για το ότι θέτει σε προτεραιότητα την υγεία του παιδιού τους. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας. Η αίτηση προχώρησε με την υποβολή γραπτών αγορεύσεων από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων, στις οποίες ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους προς υποστήριξη των θέσεων τους. Νομική Πτυχή Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως αυτό έχει τροποποιηθεί, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Στην πλούσια νομολογία που υπάρχει επί του θέματος αναλύθηκαν οι τρεις προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Οι τρεις προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες:
- i)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
- ii)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων θεραπεία. iii) Tο ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε διάταγμα. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης έχει κριθεί πως είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η δεύτερη προϋπόθεση, απαιτεί από την Αιτήτρια να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Η έννοια της πιθανότητας έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση σχετίζεται με την επάρκεια των αποζημιώσεων. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ της Αιτήτριας στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε δεν είναι απαραίτητη η έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Οι παραπάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία. Βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 A.A.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ. ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ. ά. v. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Pariko Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015. Ακόμα το Δικαστήριο αν τελικά αποδεχθεί την ύπαρξη των τριών προϋποθέσεων, τότε θα πρέπει να κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο και πρόσφορο, κατά πόσο είναι εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει δηλαδή να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της αναλύθηκε σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει όμως το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα τα οποία δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης θα πρέπει να αποφασίσει αν αυτά ευρίσκοντο εντός του πεδίου γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 (A) A.A.Δ. 597, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ. ά. v. Τimberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού v. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Το Δικαστήριο ακόμα σε αυτό το στάδιο πρέπει να έχει υπόψη του, ότι πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική εξέταση και διερεύνηση των επίδικων θεμάτων, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. [Βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R.263. Οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 θα κριθούν λοιπόν με βάση τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και τις διατάξεις της σχετικής με το υπό κρίση θέμα νομοθεσίας. Είναι δε προφανές ότι εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση έχουν οι ακόλουθες διατάξεις: Το άρθρο 5
(1)(α) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν216/90), (στο εξής «ο Νόμος»), ορίζει: «5
(1)(α) Η μέριμνα για το ανήλικο τέκνο («γονική μέριμνα») είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων οι οποίοι το ασκούν από κοινού.» Το άρθρο 7 του Νόμου ορίζει: «7. Αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς.» Εξέταση της αίτησης Προτού ασχοληθώ με την εξέταση των τριών προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, θα εξετάσω την ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση ότι υπήρξε απόκρυψη στοιχείων από την Αιτήτρια και ότι η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, κατά την υποβολή της αίτησης. Σύμφωνα με την νομολογία η υποχρέωση του Αιτητή για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων υφίσταται μόνο στην περίπτωση μονομερούς αίτησης [Cyprus Trading Corporation Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1168]. Θα υπενθυμίσω ότι στην παρούσα υπόθεση, η μονομερής αίτηση επιδόθηκε στην άλλη πλευρά με οδηγίες του Δικαστηρίου. Συνεπώς, μετά την επίδοσή της στην άλλη πλευρά, η μονομερής αίτηση απώλεσε την υπόσταση της μονομερούς αίτησης και μετατράπηκε σε αίτηση δια κλήσεως [Μαρκιτανής ν. Μουτζούρη
(2000)1 Α.Α.Δ. 923 και Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 A.A.Δ. 43]. Επομένως, έχει εφαρμοστεί ο κανόνας της υποχρέωσης αποκάλυψης όλων των ουσιωδών στοιχείων στην περίπτωση αίτησης δια κλήσεως. Και δόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση το δικαίωμα να ακουστεί. Ούτε πρόκειται για περίπτωση όπου εκδόθηκε οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα στη βάση των όσων λέχθηκαν στη μονομερή αίτηση. Προχωρώ συνεπώς στην εξέταση των αιτημάτων της Αιτήτριας, έχοντας υπόψη μου την ένσταση, το περιεχόμενο των αντίστοιχων ενόρκων δηλώσεων και όσα υποστήριξαν με τις αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών. Αρχίζοντας από το ιατρικό θέμα που αφορά το παιδί. Το υπό κρίση θέμα ως θέμα υγείας του παιδιού θα πρέπει να εξεταστεί κυρίως με βάση την ιατρική μαρτυρία που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο. Από το τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας που αποτελεί «ενημερωτικό σημείωμα» της παιδοψυχιάτρου που παρακολουθεί το παιδί, η εν λόγω ιατρός αναφέρει: « Παρακολουθώ το χχχ εδώ και τέσσερα χρόνια λόγω του ότι παρουσιάζει: α) χχχ κατά τα Διαγνωστικά Κριτήρια D.S.M V (χχχ. Εδώ και ένα χρόνο περίπου παρατηρήθηκε έξαρση των εμμονών του χχχ σε σημείο που να στοιχειοθετείται η διάγνωση της χχχ. Λόγω των ανωτέρω υπάρχουν σοβαρότατες δυσκολίες στην καθημερινότητα του. (φροντίδα και ασφάλεια εαυτού, προσαρμογή σε νέα πλαίσια, καταστάσεις, κοινωνικές σχέσεις). ..................................... Παρά τις εντατικές και συντονισμένες προσπάθειες που γίνονται σε όλα τα επίπεδα όπως επίσης και τη στενή συνεργασία με το σχολείο, όχι μόνο δεν παρατηρείται βελτίωση στην κλινική εικόνα του χχχ αλλά μάλλον επιδείνωση. Κατόπιν τούτου κρίνω απαραίτητη τη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής στον χχχ με στόχο των περιορισμό των συμπτωμάτων και βελτίωση της λειτουργικότητας του....» Στην παρούσα υπόθεση είναι προφανές πως οι γονείς διαφωνούν για το αν το παιδί τους, θα πρέπει να λάβει φαρμακευτική αγωγή για το πρόβλημα που παρουσιάζει. Αλλά και για την ειδικό που τον παρακολουθεί. Και ότι υπάρχει αδυναμία συνεννόησης μεταξύ τους. Γι' αυτή τη διαφωνία-ασυμφωνία και αδυναμία των γονέων ρύθμισης του συγκεκριμένου θέματος, θα πρέπει λοιπόν να δώσει λύση το Δικαστήριο. Το συμφέρον του τέκνου αποτελεί το καθοριστικό κριτήριο για την επίλυση του συγκεκριμένου ζητήματος και η απόφαση του Δικαστηρίου θα πρέπει να αποβλέπει στο κριτήριο αυτό. Σχετικό είναι το 6 περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/1990). 6.
(1)Κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου.
(2)(α) Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της. (β) Η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία.
(3)Ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου και στο βαθμό που μπορεί να αντιληφθεί, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, εφόσον η απόφαση αφορά τα συμφέροντα του. Ο νόμος καθιστά, όπως φαίνεται από τις σχετικές διατάξεις λοιπόν ως κυρίαρχο κριτήριο με βάση το οποίο ασκείται η γονική μέριμνα το συμφέρον του τέκνου γι' αυτό και κάθε απόφαση του Δικαστηρίου για την ανάθεση της γονικής μέριμνας και για θέματα που αφορούν το παιδί πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του ανηλίκου. Βλ. Α. Ιακωβίδου v. Κ. Ιακωβίδου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1108, Στυλιανού.v. Στυλιανού
(1993)1 Α.Α.Δ. 130. Στο σύγγραμμα Οικογενειακό Δίκαιο τόμος ΙΙ Τρίτη έκδοση, έκδοσης 2003 της Καθηγήτριας Έφης Κουνουγιέρη Μανωλεδάκη στη σελ. 268 αναφέρεται: «Ως συμφέρον του παιδιού εννοείται το σωματικό, το υλικό, το πνευματικό, το ψυχικό, το ηθικό και γενικότερα το κάθε είδος συμφέρον. Πρόκειται όπως είναι φανερό για αόριστη νομική έννοια, με αξιολογικό περιεχόμενο, που εξειδικεύεται από το Δικαστή, άρα η κρίση του τελευταίου, ως προς το αν ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων ( η ύπαρξη των οποίων κρίνεται ανέλεγκτα από το δικαστήριο ουσίας) εξυπηρετείται in abstracto το συμφέρον του παιδιού υπόκειται στον έλεγχο του Α.Π. Το συμφέρον του ανηλίκου αποτελεί μια έννοια γενική και είναι καθήκον του εκάστοτε δικαστή να το εξειδικεύσει και να το προστατεύσει» Βλ. επίσης για το συμφέρον του τέκνου την απόφαση Διευθύντριας Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας v. Φ. Ντούμα κ.α
(2001)1 ΑΑΔ 1911). Επίσης το τι λέχθηκε στην υπόθεση Κατσούρη ν. Μ. Χατζηνικόλα,
(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1634: «Η αντιπαράθεση των γονέων και η αντιπαλότητα τους μέσα από δικαστικές διαδικασίες αντιστρατεύεται στα συμφέροντα και την ευημερία των ανηλίκων τέκνων τους». Ανατρέχοντας στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση, φαίνεται να συμφωνεί ότι το παιδί του αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας. Περαιτέρω όπως αναφέρει στην ένορκη δήλωση του πρώτο μέλημα του είναι η υγεία και η ασφάλεια του παιδιού του. Είναι ακόμα ξεκάθαρο μέσω της ένορκης δήλωσης του ότι δεν έχει καμία ένσταση στο να επισκεφθεί το ανήλικο τέκνο του παιδοψυχίατρο για την καλύτερη θεραπεία. Εκφράζει όμως τη δυσαρέσκεια του όχι μόνο για την εξέλιξη της πορείας της θεραπείας του ανήλικου, αλλά και για το ότι η Αιτήτρια ως ισχυρίζεται ο Καθ' ου η Αίτηση τον αφήνει εκτός των σημαντικών αποφάσεων για τη ζωή του ανήλικου. Ο Καθ' ου η Αίτηση υποδεικνύει περαιτέρω ότι από τα όσα η ίδια η Αιτήτρια αναφέρει, ότι παρακολουθείται το παιδί από παιδοψυχίατρο εδώ και 4 χρόνια, χωρίς βελτίωση, με χειροτέρευση της κατάστασης του, ειδικά τον τελευταίο χρόνο, φαίνεται ξεκάθαρα ο λάθος χειρισμός που έγινε από την Αιτήτρια, στη διαδικασία θεραπείας του παιδιού. Αναφέρει περαιτέρω ότι η Αιτήτρια δεν ενδιαφέρθηκε να συνεργαστεί μαζί του για την κατάσταση υγείας του παιδιού. Ισχυρίζεται ακόμα πως εισηγήθηκε πολλές φορές στην Αιτήτρια, όπως το παιδί εξεταστεί από άλλο ιατρό- εμπειρογνώμονα. Αποδέχεται δηλαδή με τα όσα δηλώνει ότι η κατάσταση χρειάζεται εμπειρογνώμονα και αφού δεν έχει καλυτερεύσει τόσα χρόνια η κατάσταση του παιδιού ότι κάτι πρέπει ν' αλλάξει. Από τα πιο πάνω φαίνεται να αναγνωρίζει συνεπώς ότι το θέμα υγείας του παιδιού του χρήζει άμεσης αντιμετώπισης. Και ότι για το πρόβλημα αυτό υπάρχει διαφωνία ως προς το άτομο και τη μορφή της θεραπείας στην οποία θα πρέπει να υποβληθεί το παιδί. Ο Καθ' ου η Αίτηση, παρά όμως την αντίρρηση του για τη συγκεκριμένη παιδοψυχίατρο και τη θεραπεία που προτείνει, δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε ιατρική μαρτυρία που ν' αντικρούει την επιστημονική θέση της εν λόγω ειδικού, ούτε δικαιολογεί την άρνηση του να συνεργαστεί. Περαιτέρω όπως φαίνεται από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων υπάρχουν διαφορετικές θέσεις αναφορικά με το ποιος δεν συνεργάζεται. Όμως δεν είναι του παρόντος η αξιολόγηση της αξιοπιστίας των διαδίκων. Εκείνο που ενδιαφέρει κατά την εξέταση της συνδρομής των τριών προϋποθέσεων για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος, είναι ότι η διαφωνία των διαδίκων ως προς το πώς θα προχωρήσουν για την αντιμετώπιση του προβλήματος του παιδιού τους, αποβαίνει εις βάρος του συμφέροντος του. Επομένως υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αίτησης. Αλλά και η τρίτη προϋπόθεση συντρέχει εφόσον και ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται ότι η κατάσταση του παιδιού χειροτερεύει, επομένως η αναγκαιότητα κάποιας θεραπείας είναι επιβεβλημένη. Ούτε και μπορεί να αφήνεται να χειροτερεύει η κατάσταση υγείας του παιδιού, εξαιτίας της αδυναμίας των γονέων να συμφωνήσουν ως προς τον ειδικό και τη θεραπεία που θα πρέπει να ακολουθηθεί. Αλλά ούτε και η επίλυση του θέματος της υγείας του παιδιού θα πρέπει να περιμένει μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Περαιτέρω είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθεί ένα προσωρινό διάταγμα με το οποίο να ρυθμίζεται η περαιτέρω παρακολούθηση του παιδιού και θεραπεία του από ειδικό. Αλλά και το κατεπείγον του αιτήματος έχει καταδειχθεί, λόγω της χειροτέρευσης της υγείας του παιδιού γεγονός, που παραδέχεται ο Καθ' ου η Αίτηση. Με βάση τα πιο πάνω, κρίνω ότι ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60, εφόσον πρόκειται για θέμα γονικής μέριμνας και συγκεκριμένα, θέμα ιατρικής φροντίδας και υγείας του ανήλικου, θέμα για το οποίο διαφωνούν οι γονείς. Το δε συμφέρον του ανήλικου, στη βάση της μοναδικής ιατρικής μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου, ως αναλύθηκε ανωτέρω, καταδεικνύει ότι η εξυπηρέτηση του συμφέροντος του ανήλικου, επιβάλλει την έγκριση από το Δικαστήριο της μονομερούς αιτήσεως, ως προς το θέμα αυτό . Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση γίνεται δεκτή και εκδίδεται το ακόλουθο προσωρινό διάταγμα. Α) Διάταγμα με το οποίο εξουσιοδοτείται η Αιτήτρια με την επιβεβαίωση της αναγκαιότητας χορήγησης φαρμακευτικής αγωγής και από 2ο παιδοψυχίατρο όπως συγκατατεθεί να χορηγηθεί φαρμακευτική αγωγή στο ανήλικο από την παιδοψυχίατρο χχχ η οποία παρακολουθεί τον ανήλικο και/ή από άλλο παιδοψυχίατρο αναφορικά με τη χχχ του ανηλίκου χχχ, χωρίς να απαιτείται η συγκατάθεση του Καθ' ου η Αίτηση. Το προσωρινό διάταγμα καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Όσον αφορά το αίτημα υπό (α) καταλήγω ότι δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Σύμφωνα με τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων το θέμα της επικοινωνίας ρυθμίστηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11/2/2019 στην αίτηση γονικής μέριμνας με αριθμό χχχ μετά από μακρά ακροαματική διαδικασία. Η δε επικοινωνία που λαμβάνει χώρα κάθε Τετάρτη από η ώρα 6.30-7.30 και κάθε Κυριακή από τη ώρα 12.00 το μεσημέρι μέχρι η ώρα 2.30 μ.μ. διατάχθηκε όπως γίνεται στη διακριτική παρουσία της Αιτήτριας, είτε στην οικία της, είτε σε οποιοδήποτε άλλο χώρο επικοινωνίας, ως θα συμφωνείται μεταξύ των διαδίκων. Στο προαναφερόμενο διάταγμα παρατηρώ ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόνοια για παραλαβή του παιδιού από το σχολείο του από τον πατέρα και για ελεύθερη επικοινωνία, ως εκ τούτου δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Και εν πάση περιπτώσει η έκδοση νέου διατάγματος υπό τη μορφή του προσωρινού διατάγματος θα ισοδυναμούσε με τροποποίηση του τελικού διατάγματος το οποίο εκδόθηκε μετά από πλήρη ακρόαση και τη μαρτυρία και του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας. Ούτε και ζητείται με την παρούσα αίτηση τροποποίηση του εκδοθέντος διατάγματος. Περαιτέρω υπάρχουν μέτρα αντιμετώπισης από τυχόν ενδεχόμενη παραβίαση του τελικού διατάγματος, από τον Καθ' ου η Αίτηση. Τέλος για το θέμα της εγγραφής του παιδιού στο Δημοτικό Σχολείο χχχ, όπως αναφέρεται στις αγορεύσεις των δικηγόρων του Καθ' ου η Αίτηση, το ανήλικο ήδη φοιτά στο εν λόγω δημοτικό. Προκύπτει ακόμα ότι ο πατέρας ουδέποτε είχε ένσταση για την εγγραφή του. Φαίνεται επίσης και ο δικηγόρος της Αιτήτριας, κατά την ακρόαση της αίτησης να συμφωνεί. .Εφόσον η εγγραφή του παιδιού έχει συντελεστεί και ο πατέρας δεν διαφωνεί, επομένως το αίτημα είναι άνευ αντικειμένου. Συνεπώς το αίτημα υπό (β) απορρίπτεται. Λόγω της μερικής επιτυχίας της αίτησης θεωρώ ορθό η κάθε πλευρά να επιβαρυνθεί τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ............................................................ Κ. Χατζηαθανασίου Σιαμτάνη Δ. Οικ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Family/Interim (Αναφορά: Γονική Μέριμνα). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο