← Κύπρος

Κ. ν. Ε., Αρ. Αίτησης: 302/19, 16/12/2019

Κ. ν. Ε., Αρ. Αίτησης: 302/19, 16/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2019:21 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Γ. Αντωνιάδη, Δ. Αρ. Αίτησης: 302/19 Μεταξύ: ΧΧΧΧΧ Κ., από τη Λεμεσό Αιτήτρια και ΧΧΧΧΧ Ε., από τη Λεμεσό Καθ' ου η αίτηση Ημερομηνία: 16 Δεκεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Α. Αναξαγόρου για κ. Γεώργιο Τσίκκο Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ. Π. Αδάμου για κ. Χρίστο Αδάμου ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Η Αιτήτρια με μονομερή αίτηση της ημερ. 29.10.2019 ζήτησε από το Δικαστήριο προσωρινό διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ' ου η αίτηση να καταβάλλει το ποσό των €500,00 μηνιαίως ως συνεισφορά του για την συντήρηση και διατροφή του ανήλικου τέκνου των διαδίκων ΧΧΧΧΧ Ευσταθίου που γεννήθηκε στις 18.6.

  1. Στην ένορκη δήλωση της που υποστηρίζει την αίτηση της αναφέρει ότι είναι μητέρα του ΧΧΧΧΧ Ε. που γεννήθηκε στις 18.6.2015, ότι απέκτησε τον ΧΧΧΧΧ μετά από δεσμό και σεξουαλικές σχέσεις που είχε με τον Καθ' ου η αίτηση. Ο Καθ' ου η αίτηση αναγνώρισε εκουσίως τον ΧΧΧΧΧ και ότι ο ΧΧΧΧΧ μέχρι σήμερα συνεχίζει να διαμένει μαζί της στη Λεμεσό. Ανέλυσε τις σχέσεις που είχε με τον Καθ' ου η αίτηση και τα διάφορα προβλήματα που αντιμετώπιζαν, ανέφερε ότι η κατοικία της βρίσκεται στον Ύψωνα εντός της δικαιοδοσίας του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού και ότι ο Καθ' ου η αίτηση από τη γέννηση του ΧΧΧΧΧ δεν συνεισέφερε κανένα ποσό για τη διατροφή του ανήλικου υιού του. Ισχυρίστηκε ότι ο Καθ' ου η αίτηση εργάζεται ως σιδεράς με εισοδήματα πέραν των €1.500,00 μηνιαίως, ότι λαμβάνει επιδόματα από το κράτος και ότι έχει αποταμιεύσεις. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Καθ' ου η αίτηση είναι υγιής, αρτιμελής και έχει τη δυνατότητα να αυξήσει τα εισοδήματα του με αποτέλεσμα να μπορεί να καταβάλλει και περισσότερα ή μεγαλύτερο ποσό αναφορικά με τη διατροφή του ανήλικου υιού του ΧΧΧΧΧ. Ανέφερε ότι για τη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου ΧΧΧΧΧ χρειάζεται πέραν των €875,00 τον μήνα, αφού έλαβε υπόψη της το σημερινό κόστος ζωής, την ηλικία και τις ανάγκες του ανήλικου και τα εισοδήματα του Καθ' ου η αίτηση. Ανέλυσε τα έξοδα του ανήλικου ΧΧΧΧΧ ως ακολούθως: α) Διατροφή €150,00 β) Γάλατα €100,00 γ) Νερό, ρεύμα (αναλογία) €50,00 δ) Διακίνηση €40,00 ε) Ένδυση και υπόδηση €60,00 στ) Ψυχαγωγία, γενέθλια €60,00 ζ) Ιατρικά έξοδα (φάρμακα, γιατρός κτλ) €40,00 η) Νηπιαγωγείο και άλλες ανάγκες του Νηπιαγωγείου €45,00 θ) Διάφορα άλλα έξοδα €60,00 ι) Τηλέφωνο €20,00 κ) Αναλογία ενοικίου (μελλοντικά) €250,00 Σύνολο εξόδων €875,00 Ανάφερε ότι έχει κάμει έρευνα για να εξεύρει υποστατικό και τα ενοίκια ανέρχονται περί τα €500,00 μηνιαίως, έχει σοβαρά προβλήματα υγείας και δεν εργάζεται και βοηθείται από τους γονείς της και λαμβάνει €400,00 από το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα και €180,00 επίδομα μονογονιού. Αδυνατεί να ανταπεξέλθει οικονομικά και συνεχώς ζητά βοήθεια και δανείζεται χρήματα. Ανέλυσε τα προσωπικά της έξοδα ως ακολούθως: α) Τηλέφωνο, διαδίκτυο €50,00 β) Νερό, ρεύμα €80,00 γ) Συντήρηση, διατροφή €120,00 δ) Διακίνηση €60,00 ε) Ένδυση και υπόδηση €80,00 στ) Ψυχαγωγία €50,00 ζ) Διάφορα άλλα έξοδα, φόροι και τέλη €70,00 η) Ιατρικά έξοδα, φάρμακα €100,00 θ) Γενέθλια, δώρα υποχρεώσεις €50,00 Σύνολο εξόδων €660,00 Περαιτέρω ανέφερε ότι λόγω της άσχημης οικονομικής της κατάστασης αναγκάστηκε να διαμένει με τους γονείς της και ψάχνει να ενοικιάσει κατοικία και ζήτησε από το Δικαστήριο την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Το Δικαστήριο στις 31.10.2019 εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ' ου η αίτηση να συνεισφέρει το ποσό των €300,00 μηνιαίως για τον ανήλικο υιό του ΧΧΧΧΧ Ε. Ο Καθ' ου η αίτηση αντέδρασε και καταχώρησε ένσταση, στην οποία αναφέρει στους λόγους ένστασης του, ότι η Αιτήτρια ψεύδεται και παραπλανεί το Δικαστήριο παραποιώντας και/ή παρασιωπώντας στοιχεία και/ή γεγονότα, ότι δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο τα ουσιώδη γεγονότα και απόκρυψε αυτά από το Δικαστήριο ενώ αυτά ήταν σε γνώση της και ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του ο Καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε όλα τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα αίτηση και ότι έκαμε επιλογή των στοιχείων και γεγονότων που παρουσιάζει. Άλλα γεγονότα είτε τα παρασιωπεί και άλλα τα παραποιεί στην ένορκη δήλωση της με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο με στόχο μια ευνοϊκή υπέρ αυτής απόφαση του Δικαστηρίου. Εκείνη ανάφερε ότι ο ίδιος εργάζεται και ότι τα εισοδήματα του είναι πέραν των €1.500,00 μηνιαίως, ότι λαμβάνει επιδόματα από το κράτος και έχει αποταμιεύσεις, ότι είναι υγιής και αρτιμελής και ότι δύναται να αυξήσει τα εισοδήματα του ακόμα περισσότερο. Αντίθετα ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι είναι λήπτης του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος λόγω σοβαρής αναπηρίας, λαμβάνει €480,00 ο ίδιος και €240,00 για τη σύζυγο του, για το σύνολο των βασικών τους αναγκών και επιπρόσθετα λαμβάνει το ποσό των €368,38 ως αναπηρικό επίδομα. Κατέθεσε προς τούτο ανάλυση των παροχών του από το Ε.Ε.Ε. Διαμένει σε ενοικιαζόμενη οικία με τη σύζυγο του ΧΧΧΧΧ Μ. και πληρώνει το ποσό των €500,00 μηνιαίως ως ενοίκιο. Κατέθεσε ως τεκμήριο τα ενοικιαστήρια έγγραφα που αφορούν την ενοικιαζόμενη κατοικία. Περαιτέρω κατέθεσε την έκθεση ολοκληρωμένου πορίσματος αξιολόγησης αναπηρίας του Τμήματος Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με Αναπηρίες, η οποία έκθεση ισχύει μέχρι την 30.1.
  2. Περαιτέρω ανέφερε ότι πληρώνει τέλη σκυβάλλων για το έτος 2019 το ποσό των €174,00 ήτοι €14,50 μηνιαίως, ηλεκτρικό ρεύμα €110,00 ανά διμηνία ήτοι €55,00 μηνιαίως, και υδατοπρομήθεια ανά τετραμηνία €124,00 ήτοι €31,00 μηνιαίως. Επισύναψε βεβαίωση του γιατρού Δρ. Χ"Βασίλη ότι είναι μόνιμα ανίκανος για εργασία. Επισύναψε βεβαίωση της Ελληνικής Τράπεζας ότι δεν διατηρεί λογαριασμό και αποταμιεύσεις. Ισχυρίστηκε ότι δεν διατηρεί σε καμία άλλη τράπεζα λογαριασμό ή αποταμιεύσεις. Τέλος ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια παρουσιάζει εξογκωμένα και/ή ανύπαρκτα και/ή παραποιημένα έξοδα που αφορούν την ίδια και τον ανήλικο, ενώ τα έξοδα του ανήλικου δεν υπερβαίνουν το ποσό των €250,00 μηνιαίως και αυτή έχει τη δυνατότητα να καλύπτει τα έξοδα του ανήλικου. Η Αιτήτρια λαμβάνει €180,00 από το κράτος ως μονογονιός, €144,00 από το Ε.Ε.Ε. για τον ανήλικο και το ποσό των €500,00 τον χρόνο από το Υπουργείο Οικονομικών ως επίδομα. Σύνολο η Αιτήτρια λαμβάνει €365,00 από το κράτος για τον ανήλικο. Ισχυρίστηκε ότι πρέπει να ακυρωθεί το προσωρινό διάταγμα λόγω μη αποκάλυψης από την Αιτήτρια όλων των ουσιωδών γεγονότων και ότι η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια». Επανέλαβε ότι ο ίδιος δεν εργάζεται λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας και λαμβάνει €1.088,00 μηνιαίως μαζί με τη σύζυγο του από την υπηρεσία Ε.Ε.Ε. Ισχυρίστηκε ότι χρειάζεται καθημερινώς €11,66 για τη σίτιση τόσο του ίδιου όσο και της συζύγου του, ποσό €60,00 μηνιαίως για την ένδυση τους και ποσό €70,00 για τη διακίνηση τους. Ανέφερε επίσης ότι χρειάζεται για την ασφάλεια του οχήματος του €200,00 ετησίως και εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι πρέπει να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που εξέδωσε την 31.10.
  3. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω αρχές θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η διατήρηση του προσωρινού διατάγματος που εξεδόθη στις 31.10.2019 ή αν συνηγορούν λόγοι ακύρωσης του ή τροποποίησης του. Θα εξετάσω τώρα κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/
  4. Το άρθρο 32 ορίζει τα ακόλουθα: «

(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον Δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού διακαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν), ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το Δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον καίτοι δεν εξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι, εκτός εάν εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον». Το άρθρο 9 του Κεφ. 6 δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει προσωρινά διατάγματα χωρίς να ακούει την άλλη πλευρά όταν η υπόθεση είναι επείγουσας φύσεως (upon proof of urgency or other peculiar circumstances). Σχετικά με τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος υπάρχει σωρεία νομολογίας. Ενδεικτικά μπορεί να γίνει αναφορά στις ακόλουθες υποθέσεις: Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 A.A.D. 557, Acropol Shipping Co. Ltd v. Rossis
(1976)1 A.A.Δ. 38, Κωνσταντινίδης ν. Μακρυγιώργου και άλλου
(1978)1 Α.Α.Δ. 585, Μ. & Μ. Τransport v. Εταιρείας Αστικών Λεωφορείων
(1981)1 Α.Α.Δ. 608, Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (U.K.) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689, Jonitexo Ltd. V. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, National Bank of Greece v. Moticia
(1978)1 C.L.R. 303, KOT v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152. Πέραν των πιο πάνω αρχών, όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω), το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ"Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152]. Η έννοια της «πιθανότητας» επιτυχίας κατά την Odysseos (πιο πάνω), σελ. 569, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο για την απόδειξη στις αστικές υποθέσεις. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η προσέγγιση του Δικαστηρίου σε θέματα προσωρινών διαταγμάτων θα πρέπει να γίνεται με αποκλειστικό οδηγό τη νομολογιακά καθιερωμένη αρχή σύμφωνα με την οποία στο στάδιο εξέτασης της αίτησης για έκδοση του προσωρινού διατάγματος με βάση τις διατάξεις του άρθρου 9 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Ν. 14/60, το Δικαστήριο δεν εξετάζει την ουσία της αγωγής αλλά ούτε και είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του τα διαφιλονικούμενα θέματα, πάνω στα οποία τελικά θα κριθεί η όλη απαίτηση του ενάγοντα. Αντικείμενο της εξέτασης σε τέτοιες αιτήσεις είναι το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση και/ή συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Αντικείμενο της εξέτασης είναι κατά πόσο πληρούνται οι τρείς προϋποθέσεις της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Σχετικές αποφάσεις είναι: Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης
(1992)1 (Ε) Α.Α.Δ. 148, σελ. 1465 - 1466, Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη, Έφεση αρ. 52 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ημερομηνίας 21.04.1997,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 415, Jonitexo Ltd. V. Adidas
(1984)1 C.L.R.
  1. Yπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση; Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες η Αιτήτρια ήρθε στο Δικαστήριο να ζητήσει θεραπεία μονομερώς οδήγησε το Δικαστήριο να κρίνει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την ακρόαση αφού εξυπακούεται και/ή αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Οι διάδικοι στις ένορκες δηλώσεις τους που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση, αποκαλύπτουν στο Δικαστήριο τα διάφορα προβλήματα που αντιμετώπιζαν στις διαπροσωπικές τους σχέσεις και τα οικονομικά προβλήματα που είχαν. Τα πιο πάνω προβλήματα ώθησαν την Αιτήτρια να καταχωρήσει τη μονομερή αίτηση της ημερ. 29.10.2019 και να πετύχει το προσωρινό διάταγμα ημερ. 31.10.2019 με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ' ου η αίτηση να συνεισφέρει το ποσό των €300,00 μηνιαίως για το ανήλικο τέκνο τους. Οι λόγοι που επικαλούνται οι διάδικοι αποδεικνύουν στο Δικαστήριο ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι πληρείται η πρώτη προϋπόθεση. Η ύπαρξη της πρώτης προϋπόθεσης δεν εξυπακούει τίποτε περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Με βάση τις έγγραφες προτάσεις διαφαίνεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση εφόσον οι διάδικοι αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που αναφέρονται ανωτέρω. Υπήρχε ορατή πιθανότητα να εδικαιούτο η Αιτήτρια σε θεραπεία; Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, είναι αρκετό το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πού λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η Αιτήτρια στην παρούσα αίτηση της ζήτησε από το Δικαστήριο την έκδοση προσωρινού διατάγματος εναντίον του Καθ' ου η αίτηση για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου του ΧΧΧΧΧ Ε. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ήταν άμεση ανάγκη η έκδοση του προσωρινού διατάγματος διότι το ανήλικο τέκνο των διαδίκων διέτρεχε σοβαρό κίνδυνο συντήρησης, διατροφής και επιβίωσης. Οι λόγοι που επικαλέστηκε η Αιτήτρια και τα όσα αναφέρει στην ένορκη δήλωση της ώθησαν το Δικαστήριο στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 31.10.
  2. Όσον αφορά την αξιολόγηση της μαρτυρίας σε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε στην υπόθεση Φ. Μιχαηλίδης ν. Κ. Παπακωνσταντίνου
(2004), 1 Α.Α.Δ. τα εξής: «Το Δικαστήριο στην εξέταση κατά πόσο θα διατηρήσει ή θα ακυρώσει ένα προσωρινό διάταγμα δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, αυτό ανάγεται κατ΄εξοχή στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια ελέχθησαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269, 270 .». Συνακόλουθα το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Η τρίτη προϋπόθεση είναι αυτή που θα απασχολήσει το Δικαστήριο. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της Αιτήτριας, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Στην υπόθεση M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co.
(1997)1 A.A.Δ. 1791, το Ανώτατο Δικαστήριο μεταξύ άλλων αναφέρει και τα ακόλουθα: "Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία". Σχετικές είναι και αποφάσεις Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, ως επίσης, και η Κυρίσαββας κ.α. ν. Χάρη Κύζη
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245. Στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. Σε αυτό το στάδιο ακόμη το Δικαστήριο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263], Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka DD
(1999)1 (A) 227]. Σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, λοιπόν, το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προκύπτει από τη Διαταγή 39. Σημειώνω στο παρόν στάδιο ότι κανένας από τους δικηγόρους των διαδίκων δεν ζήτησε την αντεξέταση είτε της Αιτήτριας είτε του Καθ' ου η αίτηση αντίστοιχα. Κλείνοντας αναφορικά με τις προϋποθέσεις, εκείνο το οποίο πρέπει να εξετάσει το Δικαστήριο, και αν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, είναι κατά πόσο εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος, η τροποποίηση αυτού ή η ακύρωση του από το Δικαστήριο και αν η απόφαση του Δικαστηρίου θα ικανοποιήσει την θεραπεία που έχει εκδοθεί στις 31.10.2019 με το προσωρινό διάταγμα και/ή τον κίνδυνο να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση σε μεταγενέστερο στάδιο. Καθήκον δε του Δικαστηρίου είναι να συνεκτιμήσει την ποιότητα της μαρτυρίας την οποία οι διάδικοι επέλεξαν να προσκομίσουν, με σκοπό να διαπιστώσει αν τηρούνται οι τρείς προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Είναι ακόμα καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής, ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα, πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της αποκάλυψης έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ.α. ν, Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd ν. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ. ά. ν. Timberland Co.
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (B) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν εργάζεται, ότι είναι λήπτης του Ε.Ε.Ε. λόγω σοβαρής αναπηρίας, πληρώνει ενοίκιο και ότι παρακολουθείται από ψυχίατρο του κράτους, ο οποίος του έχει παραχωρήσει και σχετικό πιστοποιητικό αναπηρίας του Τμήματος Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με Αναπηρίες. Τα πιο πάνω ισχυρίζεται ο Καθ' ου η αίτηση ότι τα γνώριζε η Αιτήτρια, τα οποία δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο. Αντίθετα ισχυρίστηκε ότι είναι σιδεράς και κερδίζει €1.500,00 μηνιαίως, ότι λαμβάνει επιδόματα από το κράτος και έχει και αποταμιεύσεις. Αναφορικά με τις αποταμιεύσεις, ο Καθ' ου η αίτηση κατέθεσε κατάσταση λογαριασμού από την Ελληνική Τράπεζα όπου εμφαίνεται το έμβασμα της κυβέρνησης για τα επιδόματα που αναφέρει στην ένσταση του και κυμαίνονται γύρω στα €1.089,00 μηνιαίως, χωρίς άλλα εισοδήματα και/ή υπόλοιπο. Τέλος ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι αυτός αδυνατεί να συντηρήσει τον εαυτό του και όχι να συνεισφέρει για το ανήλικο τέκνο του με αποτέλεσμα να παίρνει επιδόματα από το κράτος για να μπορεί να συντηρείται τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του. Το Δικαστήριο θα ακύρωνε προσωρινό διάταγμα εάν τα γεγονότα που ισχυρίζεται ο Καθ' ου η αίτηση ότι δεν αποκαλύφθηκαν, ήταν ουσιώδη σύμφωνα με την απόφαση Τασούλλα Μαυρομάτη ν. Ανδρέα Μιχαήλ, Έφεση 133, ημερ. 20.4.
  1. Τις καταστάσεις της τράπεζας που κατέθεσε ο Καθ' ου η αίτηση ως επίσης και τα στοιχεία για το Ε.Ε.Ε., το Δικαστήριο τα αξιολογεί ότι είναι εντός των πλαισίων που η Αιτήτρια δεν μπορούσε να έχει τέτοιες πληροφορίες στα χέρια της κατά τον ουσιώδη χρόνο. Το μόνο που μπορούσε να έχει η Αιτήτρια ήταν περισσότερες πληροφορικές αναφορικά με τη λήψη του Ε.Ε.Ε. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν θα προχωρήσει στην ακύρωση του διατάγματος λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και το Δικαστήριο βρίσκει ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Το Δικαστήριο βρίσκει επίσης ότι τα κονδύλια που αναφέρει η Αιτήτρια στην αίτηση για το ανήλικο τέκνο των διαδίκων και τα δικά της έξοδα, είναι διογκωμένα, όπως είναι τα γάλατα €100,00 (είναι τεσσάρων ετών), ψυχαγωγία και γενέθλια του ανήλικου €60,00, τηλέφωνο για τον ανήλικο €20,00 (είναι τεσσάρων ετών), ένδυση και υπόδηση της ίδιας €80,00, ιατρικά έξοδα και φάρμακα για την ίδια €100,
  3. Το Δικαστήριο θα περιοριστεί στα όσα έχει αναφέρει πιο πάνω και έχει διαπιστώσει από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και υπό τις περιστάσεις καταλήγει ότι το ποσό των €180,00 μηνιαίως θα ήταν λογικό για την τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 31.10.2019 μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης, ούτως ώστε να μπορεί το Δικαστήριο στην κατ' αντιμωλία δίκη της κυρίως υπόθεσης να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης με βάση τη σχετική νομολογία και να έχει μαρτυρία η οποία θα είναι διαφωτιστική για την έκδοση τελικού διατάγματος. Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα ημερ. 31.10.2019 τροποποιείται και ο Καθ' ου η αίτηση διατάσσεται από την 1.1.2020 και κάθε πρώτη ημέρα εκάστου επόμενου μηνός με 7 ημέρες χάρη να συνεισφέρει το ποσό των €180,00 μηνιαίως για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου του ΧΧΧΧΧ Ε., μέχρι τελικής εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καθίσταται απόλυτο με έξοδα κατά το ήμισυ υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Η κυρίως αίτηση ορίζεται για καθορισμό επιδίκων θεμάτων στις 3.2.
  4. Υπεράσπιση να καταχωρηθεί μέχρι τότε. Τα έξοδα στην πορεία. (Υπ.) ................ Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Σ.Χ. Subject: Family / Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα διατροφής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.