Ζ.Ξ. ν. Γ.Κ., Αρ. Αίτησης: 233/12, 25/2/2019

(1)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις των άρθρων 118 έως 124 του παρόντος Μέρους, στις περιπτώσεις που πρόσωπο παραλείπει να συμμορφωθεί με διάταγμα διατροφής, που εκδίδεται δυνάμει του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου και του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου, το πρόσωπο προς όφελος του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα δύναται να καταχωρήσει στο Δικαστήριο ένορκη δήλωση για την έκδοση εντάλματος φυλάκισης του προσώπου που παρέλειψε να συμμορφωθεί και το Δικαστήριο, αφού καλέσει το επηρεαζόμενο πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιόν του κατά τα οριζόμενα στο εδάφιο

(2), δύναται να εκδώσει ένταλμα φυλάκισης εναντίον του επηρεαζόμενου προσώπου για την περίοδο που ορίζεται στο ένταλμα και για τέτοια περαιτέρω περίοδο στην οποία το πρόσωπο δυνατό να υπόκειται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 128 σε σχέση με τα έξοδα εκτέλεσης του εντάλματος φυλάκισης.

(2)Για να καταστεί δυνατή η εμφάνιση του επηρεαζόμενου προσώπου και να εκδοθεί το ένταλμα φυλάκισης δυνάμει του παρόντος άρθρου, το Δικαστήριο καλεί γραπτώς το επηρεαζόμενο πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον του κατά την καθοριζόμενη στην κλήση ημερομηνία, που ορίζεται το αργότερο εντός δεκαπέντε ημερών από την καταχώρηση της ένορκης δήλωσης, για να εξηγήσει τους λόγους γιατί παρέλειψε να συμμορφωθεί με το διάταγμα διατροφής και τον πληροφορεί ότι σε περίπτωση μη εμφάνισης του το ένταλμα φυλάκισης δύναται να εκδοθεί: Νοείται ότι η επίδοση της κλήσης σύμφωνα με το παρόν άρθρο γίνεται στον καθορισμένο τύπο και δύναται να επιτευχθεί με την αποστολή της κλήσης στο επηρεαζόμενο πρόσωπο με το σύνηθες ταχυδρομείο με επιστολή που απευθύνεται σε αυτό στον τελευταίο γνωστό ή το συνήθη τόπο διαμονής του: Νοείται περαιτέρω ότι αν το επηρεαζόμενο πρόσωπο δεν εμφανιστεί στο Δικαστήριο κατά την καθορισθείσα ημερομηνία το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει το ένταλμα φυλάκισης.» Πριν να προχωρήσω στην εξέταση των υπό κρίση θεμάτων, κρίνω αναγκαία, για σκοπούς της παρούσας απόφασης, να παραθέσω τις παραγράφους 9 και 12 της ένορκης δήλωσης του Καθ΄ου η αίτηση, οι οποίες έχουν, ως θα διαφανεί κατωτέρω, καθοριστική σημασία για το υπό εξέταση αίτημα. «

1. Στις δέσμες των αποδείξεων τεκμήρια 1 και 2 εντοπίζονται παιχνίδια, ρούχα, παπούτσια, κάλτσες, πιάτα, σωσίβιο, κάθισμα μωρού, φαγητά ως επίσης και πληρωμές στον οδοντίατρο. Όλες οι αποδείξεις στα τεκμήρια 1 και 2 αφορούν αποκλειστικά αγορές που έγιναν για τον υιό μου. Συγκεκριμένα στις εν λόγω αποδείξεις οι πιο σημαντικές είναι: 9.
2. Κατάστημα AMP PAPAKYRIAKOU για XS (extra small) ρούχα για τον υιό μου. 9.
3. Από την εταιρεία Sports Wind A.E. στην Ελλάδα για ρούχα. 9.
4. Από την εταιρεία Jumbo Trading Ltd για το τραμπολίνο που μου ζήτησε η Αιτήτρια για το παιδί. Ως επίσης και για την τσουλήθρα που μου ζήτησε και πάλι η αιτήτρια για το παιδί. 9.
5. Απόδειξη του καταστήματος Debenhams Zenon για ρούχα που μου ζήτησε η αιτήτρια και τα οποία είχε ανάγκη ο υιός μας. 9.
6. Απόδειξη για το ποδήλατο που μου ζήτησε η αιτήτρια να αγοράσω στο παιδί. 9.
7. Απόδειξη από τη Lemgreg Ltd για αθλητικά Nike που μου ζήτησε η αιτήτρια ότι χρειαζόταν το παιδί. 9.
8. Απόδειξη από το Jumbo Trading Ltd που αφορά ρούχα και άλλα για το παιδί. 9.
9. Απόδειξη από την Lemgreg Ltd αρ. 1Α 9061 9.
10. Απόδειξη κατάθεσης στο λογαριασμό της αιτήτριας με αρ. XXXXX7402 για τον οδοντίατρο του παιδιού μας. 9.
11. Απόδειξη από την Lemgreg Ltd αρ. 1Α 5841 για παπούτσια που μου ζήτησε η αιτήτρια για το παιδί μου. 9.
12. Απόδειξη από το κατάστημα Next όπου αγόρασα για τα γενέθλια του γιου μου ρούχα που μου ζήτησε η Αιτήτρια ότι ήταν αναγκαία για το παιδί.
13. Η Αιτήτρια μου ζήτησε την αυτόματη αύξηση στη διατροφή και εγώ αρνήθηκα εφόσον ήδη πλήρωνα στην ουσία την αύξηση με πολύ μεγαλύτερα ποσά για το παιδί μου. Τότε μου ανέφερε ότι θα ζητούσε αύξηση διά μέσω του Δικαστηρίου. Εγώ επισκέφθηκα την τότε δικηγόρο μου κ. XXXXX Λουκά και μου επιβεβαίωσε ότι ισχύει αυτόματη αύξηση 10% κάθε δύο χρόνια. Εγώ είπα στην κ. Ελένη ότι μειώθηκε ο μισθός μου και δεν μπορούσα να δεσμευτώ με μεγαλύτερα ποσά. Συγκεκριμένα το 2013 που εκδόθηκε το διάταγμα διατροφής λάμβανα μέσω όρο €1.700 μηνιαίως ενώ όταν έλαβε ισχύ η αύξηση λάμβανα και λαμβάνω μέχρι σήμερα μέσο όρο €1.400 μηνιαίως. Τότε η κ. Ελένη τηλεφώνησε στη δικηγόρο της κ. Ξενοφώντος την κ. ΄XXXXX Παναγή και της είπε ότι αν επιμείνει η πελάτιδα της στην αύξηση τότε θα κάναμε αίτηση για μείωση της διατροφής λόγω της δραματικής μείωσης στον μισθό μου. Τότε συμφωνήσαμε και η κ. Ξενοφώντος συμφώνησε και δεν ζήτησε την αύξηση και αποποιήθηκε του δικαιώματος της. Πάραυτα όμως έρχεται σήμερα και ζητά αυτόματη αύξηση.» Το θέμα της διατροφής ανηλίκου παιδιού ρυθμίζεται νομοθετικά στα άρθρα 33 εώς 43 του Ν. 216/
14. Στα εν λόγω άρθρα δεν τίθεται οποιοσδήποτε χρονικός περιορισμός για οφειλόμενες και απαιτητές παροχές διατροφής. Αν και η αξίωση διατροφής ανηλίκου είναι ενοχικής φύσης, εν τούτοις ο νομοθέτης θέλησε όπως η αξίωση αυτή να μην υπόκειται σε παραγραφή. Αντίθετα όμως, θέλησε ο νομοθέτης για τις αντίστοιχες αξιώσεις διατροφής συζύγων. ΄Ετσι στη διατροφή συζύγων υπάρχει συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση και συγκεκριμένα του άρθρου 9

(3)του Ν. 232/91 όπου ορίζεται ότι: «Ποσό που οφείλεται δυνάμει διατάγματος διατροφής για περίοδο μεγαλύτερη από δύο χρόνια δεν μπορεί να εισπραχθεί, αλλά οποιαδήποτε περίοδος απουσίας του οφειλέτη από τη Δημοκρατία δεν υπολογίζεται για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου.» ΄Ετσι, το γεγονός ότι η Αιτήτρια προσέφυγε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 13.9.18 για την αυτόματη προσαύξηση της περιόδου 11ον μήνα του 2014 μέχρι και τον 9ον μήνα του 2018, δεν συνιστά ή δημιουργεί, υπό την πιο πάνω έννοια, κώλυμα και/ή εμπόδιο για την Αιτήτρια, εφόσο πρόκειται για διατροφή ανηλίκου. Η αυτόματη αύξηση του 10% ανά περίοδο 24 μηνών, προβλέπεται από το άρθρο 38

(2)του Ν. 216/90. Βασική προϋπόθεση ισχύος της αυτόματης αύξησης είναι η έκδοση διατάγματος διατροφής. Παρέχεται σύμφωνα με το άρθρο αυτό, η δυνατότητα στον υπόχρεο διατροφής γονέα να υποβάλει στο Δικαστήριο αίτηση για να μην ισχύσει η αυτόματη αύξηση, οπότε σε τέτοια περίπτωση αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής οποιουδήποτε ποσού αύξησης για περίοδο 3 μηνών εντός της οποίας το Δικαστήριο οφείλει να εκδώσει την απόφαση του. Ο Καθ΄ου η αίτηση δεν υπέβαλε αίτηση. Το γιατί, εξάγεται από τον Καθ΄ου η αίτηση στην, παρατεθείσα ήδη, παράγραφο 12 της ένορκης του δήλωσης. Ουσιαστικά, ο Καθ΄ου η αίτηση, με τη μαρτυρία του αυτή, η οποία σημειωτέον παρέμεινε χωρίς αντίκρουση και επομένως αναντίλεκτη ενώπιον του Δικαστηρίου, ισχυρίζεται ότι ενώ η Αιτήτρια του είχε ζητήσει την αυτόματη αύξηση, εν τούτοις κατόπιν συμφωνίας τους, υπό τις συνθήκες που περιγράφει ο Καθ΄ου η αίτηση, «Τότε συμφωνήσαμε και η κ. Ξενοφώντος συμφώνησε και δεν ζήτηση την αύξηση και αποποιήθηκε του δικαιώματος της. Παραταύτα έρχεται σήμερα και ζητά αυτόματη αύξηση.» Η απαίτηση της Αιτήτριας αφορά παρελθούσες παροχές διατροφής. Αυτό που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι κατά πόσο είναι νομική έγκυρη η παραίτηση της Αιτήτριας, δυνάμει της μεταξύ τους συμφωνίας, ως είναι η αναντίλεκτη θέση του Καθ΄ου η αίτηση. Η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα είναι καταφατική, εφόσον αυτή αφορά ουσιαστικά συμφωνία των διαδίκων για παραίτηση από την Αιτήτρια από την αξίωση της για αναζήτηση από τον Καθ΄ου η αίτηση παρελθούσες οφειλές διατροφής. Προς τούτο παραπέμπω στην πιο κάτω αναφορά από το σύγγραμμα του καθηγητή Απόστολου Σ. Γεωργιάδη «ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ», σελίδα 626: «ΙΙΙ. Διατάξεις αναγκαστικού δικαίου Οι διατάξεις για τη διατροφή είναι κατά μεγάλο ποσοστό διατάξεις αναγκαστικού δικαίου και συνεπώς οι αντίθετες συμφωνίες των μερών που διαταράσσουν την ισορροπία της υποχρέωσης και του δικαιώματος διατροφής σε βάρος του δικαιούχου είναι άκυρες. Κανόνας ενδοτικού δικαίου είναι π.χ. ο κανόνας για καταβολή της διατροφής σε χρήματα (ΑΚ 1496, 1497) ή ο κανόνας ότι διατροφή οφείλεται από την υπερημερία (ΑΚ 1498). Από την άλλη, κανόνας αναγκαστικού δικαίου είναι π.χ. η απαγόρευση παραίτησης από τη διατροφή για το μέλλον, όχι όμως για το παρελθόν (ΑΚ 1499 εδ. α΄), ακόμη και αν γίνεται με αντάλλαγμα.» Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου, παρέλκει η εξέταση των άλλων προβληθέντων λόγων ένστασης. Συνακόλουθα η ένσταση γίνεται δεκτή και το αίτημα της Αιτήτριας απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα θεωρώ, υπό τις περιστάσεις και τη φύση της διαδικασίας, δίκαιο όπως η κάθε πλευρά επωμισθεί τα έξοδά της. (Υπ.) ......... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Τα πλήρη ονόματα των διαδίκων και αναφερομένων προσώπων στην απόφαση του Δικαστηρίου βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο