← Κύπρος

Φ.Χ. ν. Ι.Μ., Αρ. Αίτησης: 23/19, 18/4/2019

Φ.Χ. ν. Ι.Μ., Αρ. Αίτησης: 23/19, 18/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2019:10 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 23/19 Μεταξύ: Φ.Χ. Αιτήτρια και Ι.Μ. Καθ΄ού η αίτηση Μονομερής Αίτηση Ημερ. 8.2.19 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 18 Απριλίου, 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Χρ. Χριστοφή για κ. Α. Δημητρίου Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κ. Μ. Μιχαήλ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας απόφασης, είναι η διατήρηση ή μη σε ισχύ ή η τυχόν τροποποίηση ή ακύρωση του προσωρινού διατάγματος διατροφής που εκδόθηκε στις 11.2.19, με το οποίο ο Καθ΄ου η αίτηση διατάχθηκε όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια, από την επίδοση του εν λόγω διατάγματος, το ποσό των €450 μηνιαίως, ως συνεισφορά του για τη διατροφή των ανήλικων τέκνων των διαδίκων Μ και Μ. Σημειωτέον ότι η Αιτήτρια, με τη μονομερή της αίτηση, αιτείτο προσωρινώς το ποσό των €800 μηνιαίως, ως η συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση στη διατροφή των παιδιών τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση στις 8.3.19, καταχώρησε ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης είναι: «(α) Η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα, τα οποία εάν γνώριζε το Δικαστηρίου δεν θα προχωρούσε εις την έκδοση του προσωρινού διατάγματος και το Δικαστήριο πρέπει να απορρίψει την αίτηση χωρίς να εξετάσει την ουσία της. (β) Η Αιτήτρια απέκρυψε το γεγονός ότι ο Καθ΄ου η αίτηση από την ημέρα της διάστασης καταβάλλει και/ή συνεισφέρει για τη διατροφή των ανήλικων τέκνων του. (γ) Η Αιτήτρια απέτυχε με την αίτηση της να αποκαλύψει το κατεπείγον έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. (δ) Η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι ο Καθ΄ου η αίτηση έχει χρέη και/ή άλλες υποχρεώσεις και/ή καθημερινές ανάγκες προς το ζην γεγονότα που γνώριζε η ίδια. (ε) Η Αιτήτρια προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο με αποτέλεσμα να προχωρήσει το δικαστήριο εις την έκδοση του εν λόγω διατάγματος, ισχυριζόμενη αναληθώς και/ή ψευδώς ότι το εισόδημα του Καθ΄ου η αίτηση ανέρχεται εις το ποσό των €1.500 και ότι η Αιτήτρια έχει άλλα εισοδήματα. (στ) Δεν ικανοποιούνται με την αίτηση οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 Ν. 14/60και/ή των άρθρων 4-9 του Κεφ.6, για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. (ζ) Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.» Τόσο η αίτηση, όσο και η ένσταση, υποστηρίζονται, αντίστοιχα, από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, στις οποίες επισυνάπτουν και οι δύο διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια. Οι διάδικοι κατά το έτος 2014 είχαν ερωτική σχέση, καρπός της οποίας ήταν η γέννηση, στις 2.11.17, των διδύμων ανήλικων Μ και Μ. Η οριστική διακοπή της σχέσης επήλθε τον Ιανουάριο του

  1. Επίσης, είναι παραδεκτό γεγονός από τον Καθ΄ου η αίτηση ότι η Αιτήτρια από τον Ιανουάριο του 2019 εργάζεται μέχρι το μεσημέρι, σε κατάστημα πώλησης παιδικών ειδών, με μηνιαίο μισθό €
  2. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ΄ου η αίτηση από τη διακοπή της σχέσης τους δεν καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό διατροφής για τα παιδιά τους, αν και ο ίδιος εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία, με μηνιαίο μισθό γύρω στα €1.
  3. Τα έξοδα διατροφής και συντήρησης των παιδιών τους ανέρχονται στο ποσό των €2.710 και έχουν ως ακολούθως: «α) Διατροφή (Μπακάλης, κρεοπώλης, φούρνος, πάνες, γάλα) €600 β) Ένδυση - υπόδηση € 200 γ) Ηλεκτρικό ρεύμα, τηλέφωνο, νερό, θέρμανση € 300 δ) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη € 200 ε) Μεταφορικά/ Ασφάλεια € 400 στ) Νηπιαγωγείο € 360 ζ) Ψυχαγωγία € 200 η) Διακοπές € 300 θ) Είδη υγιεινής € 150 ΣΥΝΟΛΟ €2.710 Η ίδια είναι υποχρεωμένη να καταβάλλει κάθε μήνα το ποσό των €120 για αποπληρωμή δανείου αναφορικά με αγορά οχήματος και περαιτέρω από προηγούμενο γάμο ή σχέση έχει ακόμα ένα παιδί ηλικίας 10 ετών, το οποίο συντηρεί εξ΄ ολοκλήρου η ίδια. Ο Καθ΄ου η αίτηση, αντίθετα στη δική του ένορκο δήλωση, αναφέρει ότι είναι ιδιωτικός υπάλληλος και ο ακάθαρτος μηνιαίος μισθός του είναι πέριξ €
  4. Ο καθαρός μισθός του είναι €819.32 (Τεκμήριο 1). Καταβάλλει περαιτέρω ως σπουδαστικό δάνειο το ποσό των €125 μηνιαίως και για άλλο δάνειο το ποσό των €70 μηνιαίως. Διαμένει προσωρινά στο σπίτι των παππούδων του και οι μηνιαίες ανάγκες για τη συντήρηση του έχουν ως ακολούθως: «α) Διατροφή €250 β) Ένδυση - υπόδηση € 70 γ) Οδοιπορικά-βενζίνη-συντήρηση οχήματος € 200 δ) Ψυχαγωγία € 80 ε) Τηλέφωνο, ρεύμα, νερό € 100 στ) Διάφορα € 50 ΣΥΝΟΛΟ € 750 Περαιτέρω, αποτελεί ισχυρισμό του Καθ΄ου η αίτηση ότι η Αιτήτρια λαμβάνει επίδομα μονογονιού €540 μηνιαίως, καθώς επίσης επίδομα πολυτέκνου €320 μηνιαίως, τα οποία επιδόματα παρέλειψε να τα αποκαλύψει στην ένορκο της δήλωση. Ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι για το μήνα Ιανουάριο οι γονείς του κατέβαλαν στην Αιτήτρια το ποσό των €360 και για το Φεβρουάριο το ποσό των €350 μηνιαίως, λόγω του ότι ο ίδιος δεν έχει αρκετά εισοδήματα. Τέλος, ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι το ποσό των €250 μηνιαίως είναι το εύλογο ποσό, υπό τις περιστάσεις, ως η συνεισφορά του για τη διατροφή και συντήρηση των παιδιών του. Η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του Αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Σάββα v. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: "(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Η διατροφή ανηλίκων, όπως αυτή ρυθμίζεται από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων. Η υποχρέωση αυτή ουσιαστικά αποβλέπει στην ικανοποίηση των αναγκών των ανηλίκων. Οι ανάγκες αυτές καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν. 216/90, και η ικανοποίηση τους, από τους υπόχρεους γονείς, αποβλέπει στην εξασφάλιση της ευημερίας του ανηλίκου. ΄Ετσι, στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι στην παρούσα αίτηση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Ως προς τη συνδρομή της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/60, παρατηρώ ότι το θέμα της διατροφής ανηλίκου είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την καθημερινή διαβίωση του ανηλίκου και την εν γένει ευημερία του, ο οποίος ανήλικος είναι άμεσα εξαρτώμενος από τη συνεισφορά των υπόχρεων γονέων του. ΄Ετσι, υπό την πιο πάνω προσέγγιση, κρίνω ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση. Το γεγονός ότι στην παρούσα υπόθεση συντρέχουν και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 φαίνεται ότι αναγνωρίζεται και από τον ίδιο τον Καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος προτείνει με την ένορκο του δήλωση τον καθορισμό της συνεισφοράς του στο ποσό των €250 μηνιαίως. Η παρούσα αίτηση, ως ενδιάμεση αίτηση, θα πρέπει να κριθεί με βάση τις αρχές που διέπουν την εξέταση ενδιάμεσων αιτήσεων όπως αυτές καθορίστηκαν από τη νομολογία. Αναφέρομαι στο πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην Μάριος Αποστόλου ν. Ροδούλας Ιωάννου
(2002)1 ΑΑΔ 604: «Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμισθεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέταση ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι με αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις.» Σύμφωνα με την παρατεθείσα νομοθεσία, οι παράμετροι που διέπουν την εξέταση ενδιάμεσων αιτήσεων διατροφής ανηλίκων είναι, οι ανάγκες του ανηλίκου και οι δυνάμεις των υπόχρεων γονέων. Ως προς τα έξοδα των παιδιών των διαδίκων, σημειώνεται ότι η νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου σε υποθέσεις διατροφής, έχει καθορίσει ότι το μέτρο με το οποίο θα καθορισθεί η διατροφή δεν μπορεί να αποτιμάται με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη των κονδυλίων με περισσή αυστηρότητα, ενώ η κοινή λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων (βλ. Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδη κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386, Παναγιώτου v. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625, Χαραλάμπους v. Χαραλάμπους
(2010)1 (Β) Α.Α.Δ. 951). Μία εκ πρώτης όψεως ματιά στα ισχυριζόμενα από την Αιτήτρια έξοδα των ανηλίκων αποκαλύπτει ότι τα ισχυριζόμενα έξοδα των ανηλίκων είναι υπερβαλλόντως υψηλά και εκτός πραγματικότητας. Τούτο προφανώς λήφθηκε υπόψη από το Δικαστήριο το οποίο επιδίκασε προσωρινά το ποσό των €450 αντί του ποσού των €800 που αιτείτο η Αιτήτρια, στη βάση όμως ότι ο μισθός του Καθ΄ου η αίτηση ήταν €1.500 μηνιαίως. Εν πάση περιπτώσει, θα ήθελα να τονίσω ότι το υπερβολικό των εξόδων των παιδιών λαμβανομένου υπόψη της ηλικίας των παιδιών, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι της τάξης των €2.710 μηνιαίως. Αν όντως έτσι έχουν τα πράγματα, που δεν είναι έτσι κατά την κρίση του Δικαστηρίου, τότε πώς δικαιολογείται η Αιτήτρια να ζητά από τον Καθ΄ου η αίτηση μόνο €800 μηνιαίως πράγμα που σημαίνει ότι το υπόλοιπο ποσό των €1.910 θα πρέπει να το καλύψει η ίδια με το μισθό των €650 μηνιαίως, πράγμα αδύνατο κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις. Με βάση τις δυνάμεις των γονέων, δεν έχω καμία αμφιβολία, για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω, ότι το υφιστάμενο προσωρινό διάταγμα διατροφής θα πρέπει να μειωθεί. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται και στη βάση αυτού εξασφάλισε το προσωρινό διάταγμα, ότι ο μηνιαίος μισθός του Καθ΄ου η αίτηση είναι €1.500. Όμως, όπως αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση και πιο συγκεκριμένα από το Τεκμήριο 1, το οποίο είναι η μισθοδοσία του για το μήνα Φεβρουάριο του 2019, ο καθαρός μηνιαίος μισθός του Καθ΄ου η αίτηση είναι €819.32. Περαιτέρω, είναι η θέση του Καθ΄ου η αίτηση ότι η Αιτήτρια λαμβάνει επιδόματα, ήτοι ποσό €540 μηνιαίως ως επίδομα μονογονιού και €320 μηνιαίως ως επίδομα πολυτέκνου, θέση η οποία παρέμεινε χωρίς αντίκρουση από την Αιτήτρια. Σημειωτέον ότι η Αιτήτρια στην ένορκη της δήλωση ουδεμία αναφορά κάνει περί της λήψης επιδομάτων. Ως προς τα προσωπικά δάνεια, την ύπαρξη των οποίων επικαλούνται και οι δύο διάδικοι, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι σύμφωνα με τη νομολογία, η υποχρέωση διατροφής ανηλίκων προηγείται κάθε άλλης υποχρέωσης των γονέων (βλ. Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)
(1)Β ΑΑΔ 1418). Ενόψει όλων των πιο πάνω, καταλήγω στην τροποποίηση του ποσού συνεισφοράς του Καθ΄ου η αίτηση από το ποσό των €450 μηνιαίως στο ποσό των €275 μηνιαίως. Η ως άνω τροποποίηση ανατρέχει στο χρόνο επίδοσης του προσωρινού διατάγματος που είναι η 14.2.2019. Το προσωρινό διάταγμα ημερ. 11.2.19, όπως τροποποιήθηκε ανωτέρω, καθίσταται απόλυτο. Ως προς τα έξοδα, αυτά να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ........... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Τα πλήρη ονόματα των διαδίκων και αναφερομένων προσώπων στην απόφαση του Δικαστηρίου βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.