Κ. Π. Μ. ν. Π. Μ., Αρ. Αιτήσεως: 3/19, 4/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2019:17 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΧΡΗΣΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ Ενώπιον: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αιτήσεως: 3/19 Μεταξύ: Κ. Π. Μ. Αιτήτρια και Π. Μ. Καθ' ου η αίτηση Μονομερής αίτηση ημερ. 2.5.2019 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 4 Ιουλίου, 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Ν. Δαμιανού Για τον Καθ' ου η αίτηση: κα Μ. Χατζησάββα για κ. Πολυχρόνη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια, μέσα στα πλαίσια καταχώρησης εναρκτήριας αίτησης διαδικασίας χρήσης οικογενειακής στέγης, την 2.5.19 καταχώρησε την παρούσα μονομερή αίτηση με την οποία αιτείται: «Α. Ενδιάμεσο ή και Προσωρινό διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου απαγορεύον στον Καθ΄ου η αίτηση από του να εισέρχεται ή και επεμβαίνει στην κατοικία η οποία ευρίσκεται στην οδό XXXXX 3, στο XXXXX, στην επαρχία Λάρνακας, επί του ακινήτου της με αριθμό εγγραφής 0/6XX0, φ/σχ. 50/31, τεμάχιο XX, τοποθεσία «Γούππα», Κίτι, μέχρι πλήρους εκδικάσεως της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτησης ή και μέχρι νεότερων διαταγών του Δικαστηρίου ή και Β. Ενδιάμεσο ή και Προσωρινό Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να παραχωρεί την αποκλειστική χρήση ολόκληρης της συζυγικής κατοικίας η οποία ευρίσκεται στην οδό XXXXX 3, στο Κίτι, στην επαρχία Λάρνακας, επί του ακινήτου της με αριθμό εγγραφής 0/6XX0, φ/σχ. 50/31, τεμάχιο XX, τοποθεσία «Γούππα», Κίτι, που χρησιμοποιείτο ως οικογενειακή στέγη από τους διαδίκους μέχρι πλήρους εκδικάσεως της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτησης ή και μέχρι νεότερων διαταγών του Δικαστηρίου.» Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της μονομερούς αίτησης, διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος, στις 5.6.19, καταχώρησε ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης είναι: «
- Η αίτηση πάσχει δικονομικά.
- Η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος.
- Τα γεγονότα τα οποία αναφέρει η Αιτήτρια στην ΄Ενορκη της Δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση της ημερομηνία 02/05/2019 είναι ασαφή και αόριστα και δεν στοιχειοθετούν το κατ΄ επείγον του ζητήματος, την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ούτε και πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία καθ΄ ότι η βάση της Αίτησης είναι αόριστη και ασαφής και όχι συγκεκριμένη.
- Η Αιτήτρια με την αίτηση της σκοπό έχει την παρέλκυση και/ή παρέκκλιση της Διαδικασίας.
- Η Αίτηση είναι νόμο και ουσία αβάσιμη.
- Η Ενόρκως Δηλούσα εσκεμμένα και με σκοπό την παραπλάνηση του δικαστηρίου επιμελώς παραλείπει να αποκαλύψει ουσιαστικά γεγονότα τα οποία σχετίζονται άμεσα με την υπόθεση.
- Η Ενόρκως Δηλούσα αναφέρει ψευδείς και/ή αναληθείς ισχυρισμούς στην ΄Ενορκο Δήλωση της με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο στην έκδοση της αιτούμενης θεραπείας.
- Η Αιτήτρια δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια καθ΄ ότι έχει αποκρύψει πολύ ουσιώδη γεγονότα τα οποία είναι ιδιαίτερα σημαντικά στην αξιολόγηση του αιτήματος για προσωρινή θεραπεία.» Τόσο η αίτηση όσο και η ένσταση συνοδεύονται, αντίστοιχα, από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Είναι παραδεκτά γεγονότα ότι οι διάδικοι είναι σύζυγοι, με το γάμο τους να έχει τελεστεί στις 3.5.
- Απέκτησαν δύο παιδιά, τον Χ που γεννήθηκε στις 7.9.14 και την Α. που γεννήθηκε στις 29.5.
- Οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση. Σύμφωνα με την Αιτήτρια, ο συζυγικός οίκος ανεγέρθηκε σε ακίνητο το οποίο έγινε δωρεά από τη μητέρα της. Η ανέγερση έγινε από χρήματα που προήλθαν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους από κεφάλαια της ίδιας της οικογένειας της και με δάνεια που έλαβαν, με υποθήκη το ακίνητο της συζυγικής οικίας και ένα άλλο χωράφι. Σήμερα τα δάνεια παρουσιάζουν χρεωστικό υπόλοιπο της τάξης των €300.
- Από τα δάνεια αυτά, ο Καθ΄ου η αίτηση αγόρασε ακριβό όχημα το οποίο κατέχει. Η κύρια συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση ήταν η προσωπική εργασία του ιδίου και του πατέρα του. Οι διάδικοι αντιμετώπιζαν προβλήματα στην έγγαμη σχέση τους και πριν τη διάσταση, λόγω της βίαιης συμπεριφοράς του Καθ΄ου η αίτηση. Από τον Ιανουάριο του 2019, ο Καθ΄ου η αίτηση δεν δίσταζε να τη κτυπά τόσο την ίδια όσο και τα παιδιά τους όταν αυτός θύμωνε. Η αλλαγή στη συμπεριφορά του Καθ΄ου η αίτηση ήταν πλέον εμφανής από τις αρχές του Δεκεμβρίου 2018, αφού συμπεριφορά του έγινε εντελώς αρνητική και επιθετική εναντίον της. ΄Ελειπε συνεχώς από το σπίτι, δεν δεχόταν παρατηρήσεις ενώ απέδιδε στην ίδια ζηλότυπη συμπεριφορά. Της ανέφερε ότι δεν την ήθελε και ότι ήθελε να χωρίσουν. Σύντομα διαπίστωσε από τα λεγόμενα του αλλά και από τον αδερφό και την αδερφή της που τον παρακολουθούσαν αρκετές φορές ότι ο Καθ΄ου η αίτηση της έλεγε συχνά ψέματα και επιβεβαιώθηκε ότι είχε σχέση με άλλη γυναίκα. Στις προσπάθειες της να σώσει το γάμο της, ο Καθ΄ου η αίτηση επεδείκνυε εις βάρος της βίαιη συμπεριφορά, υβρισίες, επιθετικότητα και περιφρόνηση. Μάλιστα πολλές φορές και στην παρουσία των ανηλίκων. Συνέχισε και συνεχίζει να ασκεί εναντίον της σωματική, λεκτική και ψυχολογική βία. Την 1.4.19, μετά από μία έντονη συζήτηση, την έσπρωξε και την κτύπησε μπροστά στα ανήλικα παιδιά της. Της προκάλεσε πολλαπλούς μώλωπες. Φωτογραφίες και ιατρικό σημείωμα του ιατρού της, επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Α και Β της ένορκης της δήλωσης. Προχώρησε σε καταγγελία του γεγονότος αυτού στην αστυνομία, η οποία την παρέπεμψε για ιατρική εξέτασε στο νοσοκομείο Λάρνακας. Επειδή τα πιο πάνω έγιναν στην παρουσία των παιδιών τους, ενημερώθηκε και το Γραφείο Ευημερίας. Παρόμοιο επεισόδιο προκάλεσε ο Καθ΄ου η αίτηση και στις 5.4.19, γεγονός το οποίο επίσης το κατάγγειλε στην αστυνομία. Ο Καθ΄ου η αίτηση συνεχίζει να τη μειώνει, να την εξυβρίζει μπροστά και στα παιδιά τους. Η ίδια, ως ισχυρίζεται, ουδέποτε επιτέθηκε ή άσκησε βία εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση. Η Λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας είχε συνέντευξη μαζί της και με την ανήλικη κόρη τους Α. Μέσω των δικηγόρων της, στις 5.4.19 απέστειλε γνωστοποίηση στον Μητροπολίτη Λάρνακας, (Τεκμήριο Γ), για την πρόθεση της να προχωρήσει στη λύση του γάμου της. Ενημέρωσε τον Καθ΄ου αίτηση και τους δικηγόρους του έτσι ώστε να συζητήσουν τα διάφορα θέματα που προκύπτουν από τη διάσταση και τη διάλυση του γάμου τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση δεν ανταποκρίθηκε στην πιο πάνω παράκληση. Ο Καθ΄ου η αίτηση συνεχίζει την πιο πάνω λεκτική και ψυχολογική βία εναντίον της και την αποκαλεί «γάρε, κτηνό, φτανή, ύπουλη, ανίκανη, βρομισμένη» και άλλες τέτοιες φράσεις υβριστικές και υποτιμητικές. Αυτά μάλιστα γίνονται μπροστά στα παιδιά τους. Όταν ενημερώθηκε από τον Καθ΄ου η αίτηση για το νέο δικηγόρο του, ενημέρωσε τους δικηγόρους της οι οποίοι στις 12.4.19 απέστειλαν σχετική επιστολή για συζήτηση των θεμάτων που προκύπτουν, ιδίως των θεμάτων διατροφής και επικοινωνίας (Τεκμήριο Δ). Δεν υπήρξε απάντηση, όμως μετέπειτα διαπίστωσε ότι ο Καθ΄ου η αίτηση δόλια προσπάθησε σκηνοθετημένα να φτιάξει μία αρνητική εικόνα για την ίδια και να την παρουσιάσει ως προβληματική ψυχολογικά και επιχείρησε ανεπιτυχώς με την αίτηση Γονικής Μέριμνας 107/19 με ψέματα να εξασφαλίσει από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας την αποκλειστική φύλαξη των παιδιών. Το επιχείρησε προβαίνοντας σε ψευδή ένορκη δήλωση περί δήθεν απόφανσης ή άποψης της ιατρού Δρ Ε. Χατζηκυπριανού την οποία είχαν επισκεφθεί και οι δύο, ότι δήθεν η Αιτήτρια είχε σοβαρής μορφής κατάθλιψη και ανάγκη παρακολούθησης της ενώ ότι επρόκειτο για μία αγχώδη κατάσταση που είχε λόγω της επιθυμίας του Καθ΄ου η αίτηση να τη χωρίσει και εκμεταλλευόμενος το γεγονός αυτό ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίστηκε ότι η πιο πάνω ιατρός αποφάνθηκε για άσχημη και επικίνδυνη κατάσταση της, πράγμα ψευδές και ανυπόστατο. Η εν λόγω ιατρός, λόγω της πιο πάνω συμπεριφοράς του Καθ΄ου η αίτηση, στις 25.4.19 εξέδωσε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο διαψεύδει τον πιο πάνω ισχυρισμό του Καθ΄ου η αίτηση, (Τεκμήριο Ε). Σε μία προσπάθεια να προστατεύσει τα παιδιά της προκειμένου να αποφύγει την προκλητικότητα και επιθετικότητα του Καθ΄ου η αίτηση, συνεργάστηκε πλήρως με το Γραφείο Ευημερίας, όμως ο Καθ΄ου η αίτηση συνέχισε την ίδια τακτική και στις 24.4.19 ο Καθ΄ου η αίτηση έκλεισε με κλειδί την κύρια είσοδο της κατοικίας τους αφήνοντας την έξω με τα ανήλικα παιδιά τους για αρκετή ώρα, προκαλώντας αναστάτωση τόσο στην ίδια όσο και στα παιδιά τους. Μόνο όταν φώναζαν αρκετά, ο Καθ΄ου η αίτηση δεήθηκε να ανοίξει. Η συμπεριφορά του Καθ΄ού η αίτηση είναι επικίνδυνη και υστερική και φωνάζει ότι θα την βγάλει έξω ή θα την διώξει. Την επόμενη μέρα ο Καθ΄ου η αίτηση προέβη σε μία πράξη με προφανή στόχο τον εκφοβισμό της. Ξεκίνησε απότομα το όχημα του με τους τροχούς να γυρίζουν επί τόπου, γεγονός για το οποίο προέβηκε σε καταγγελία στον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου. Η ίδια είναι πτυχιούχος θεολογίας και εργάζεται σε λογιστικό γραφείο. Ο Καθ΄ου η αίτηση εργάζεται σε ασφαλιστική εταιρεία. Μπορεί να φιλοξενηθεί στο πατρικό του σπίτι, το οποίο διαθέτει κατάλληλους χώρους για διαμονή του και έχει και τη δυνατότητα εξασφάλισης ενοικιαζόμενου υποστατικού. Ο Καθ΄ου η αίτηση, σε σχέση με τον συζυγικό οίκο, ισχυρίζεται ότι και ο ίδιος έχει αρκετή συνεισφορά στην απόκτηση του, εφόσον έλαβε ο ίδιος, από την Υπηρεσία Μέριμνας Αποκατάστασης Εκτοπισθέντων, ποσό περίπου €50.000 ως βοήθημα για την ανέγερση της κατοικίας (Τεκμ. Α, Β και Γ). Περαιτέρω, τόσο ο ίδιος όσο και ο πατέρας του συνεισέφεραν στην ανέγερση με την προσωπική τους εργασία. Ο Καθ΄ου η αίτηση παραδέχεται ότι στο παρελθόν αντιμετώπιζαν προβλήματα στο γάμο τους για λόγους που αφορούν την Αιτήτρια, η οποία συγκεκριμένα καθημερινά του φωνασκούσε, δημιουργούσε εντάσεις, τον ζήλευε, κατασκεύαζε ιστορίες με το μυαλό της και έλεγε συνεχώς ψέματα. Τον κατηγορούσε ότι διατηρούσε εξωσυζυγικές σχέσεις, πράγματα ανυπόστατο. ΄Ηταν συνεχώς υπόλογος για τις κάθε του κινήσεις. Αρνείται ότι επέδειξε βίαιη συμπεριφορά και νεύρα και εκρήξεις θυμού εναντίον της Αιτήτριας, όπως επίσης ότι έχει κτυπήσει τόσο την ίδια όσο και τα παιδιά τους. Χαρακτηρίζει το εαυτό του ως άνθρωπο χαμηλών τόνων, με ήπιο χαρακτήρα και ουδέποτε έχει φωνάξει, προσβάλει, κτυπήσει, υβρίσει και γενικότερα συμπεριφερθεί της Αιτήτριας με άσχημο τρόπο. ΄ Ηταν και είναι στοργικός σύζυγος και πατέρας. Σε σχέση με τα προβλήματα στο γάμο τους, είναι η θέση του ότι τα προβλήματα αυτά προϋπήρχαν τουλάχιστον τα δύο τελευταία χρόνια. Αρνείται ότι είχε σχέση με οποιαδήποτε άλλη γυναίκα και ότι η Αιτήτρια ήταν αυτή που είχε και εξακολουθεί να έχει την ίδια παράλογη και άσχημη συμπεριφορά απέναντι στην οικογένειά τους, παρά την ανοχή που ο ίδιος υπέδειξε. Της αποδίδει ζηλότυπη συμπεριφορά έναντι του. Η ζηλότυπη συμπεριφορά της, εκδηλώνεται και με το γεγονός ότι έχει δει τα αδέρφια της, τον αδερφό και την αδερφή της, να τον φωτογραφίζουν εκτός του γραφείου χωρίς την άδεια του. Σε σχέση με το περιστατικό της 1.4.19, ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι αυτό το περιστατικό είναι ακριβώς αντίστροφα απ΄ ότι ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Στις 3.3.19, μετά από λογομαχία που είχαν, δέκτηκε επίθεση από την Αιτήτρια, η οποίαν ενώ κρατούσε το παιδί τους Χ. στην αγκαλιά της, τον χαστούκισε με δύναμη στο πρόσωπο και άρχισε να παρεκτρέπεται και να γίνεται επιθετική. Ο ίδιος απομακρύνθηκε και κατήγγειλε το περιστατικό στον Αστυνομικό Σταθμό, όπου έδωσε κατάθεση στον επί καθήκοντι αστυνομικό. Στις 11.3.19, ενώ ο ίδιος απουσίαζε από τη συζυγική οικία για 20 λεπτά περίπου, κατά την επιστροφή του βρήκε την πόρτα κλειδωμένη, με τα κλειδιά πάνω και δεν μπορούσε να εισέλθη. ΄Ακουγε την ανήλικη θυγατέρα του να κλαίει, παρακαλώντας τον να την σώσει από τη μητέρα της. Όταν η ανήλικη κατάφερε να ξεφύγει από τη μητέρα της και να ανοίξει την εξώπορτα, έτρεξε τρομοκρατημένη πάνω του κλαίγοντας και σε κατάσταση σοκ. Του είπε ότι η μητέρα της την τραβούσε από τους ώμους και της ζητούσε να βγει η άλλη Α. από μέσα της. Η ανήλικη στην προσπάθεια της να ξεφύγει από την κακοποίηση της μητέρας της, την ρωτούσε γιατί της το έκανε αυτό και της έλεγε εμμονικά «δεν είσαι εσύ η Α., δεν είσαι εσύ η Α., είσαι μια άλλη Α.» αφήνοντας σημάδια στο σώμα του ανήλικου παιδιού τους. Μετά από αυτό το περιστατικό, στις 11.3.19, ειδοποίησε το Γραφείο Ευημερίας και τους ενημέρωσε για το πιο πάνω περιστατικό. Δεν προέβηκε σε καταγγελία στην Αστυνομία, γιατί δεν ήθελε να ταλαιπωρήσει τα παιδιά τους πηγαίνοντας στον αστυνομικό σταθμό και προκαλώντας σε αυτή φόβο. Στις 12.3.19, τηλεφώνησε στο Γραφείο Ευημερίας και τους ανάφερε το περιστατικό. Αφού περίμεναν 10 μέρες και δεν υπήρξε ανταπόκριση, στις 22.3.19 επισκέφθηκε συγκεκριμένη λειτουργό Ευημερίας στην οποία ανάφερε όλα τα περιστατικά τα οποία βιώνουν καθημερινά τα παιδιά τους και τους έδωσε πλήρη αναφορά για τη συμπεριφορά της Αιτήτριας και ζήτησε την παρέμβαση τους. Την 1.4.19 δέχτηκε επίθεση από την Αιτήτρια, η οποία του φώναζε, τον κτύπησε και του έφτυσε στο πρόσωπο. Όλα αυτά έγιναν μπροστά στα μάτια της ανήλικης θυγατέρας τους, η οποία σε μία προσπάθεια να τον σώσει από την Αιτήτρια, μπήκε μπροστά του. Η Αιτήτρια μη έχοντας τα λογικά της, άρπαξε το παιδί τους Χ., το πέταξε στο αυτοκίνητο και εξαφανίστηκε. Τότε, ο ίδιος τηλεφώνησε στον αστυνομικό σταθμό Κιτίου για βοήθεια, οι οποίοι του είπαν ότι δεν μπορούν να κάνουν οτιδήποτε παρά μόνο εάν πάει ο ίδιος και δώσει κατάθεση στον σταθμό. Ειδοποίησε τηλεφωνικά τους γονείς του να μεταβούν στο σπίτι του για να έχουν υπό την επίβλεψη τους την ανήλικη θυγατέρα του και πήγε στον αστυνομικό σταθμό να καταγγείλει το περιστατικό. Εκεί συνάντησε την Αιτήτρια, η οποία προέβηκε σε ψεύτικη καταγγελία εναντίον του. Ο Καθ΄ου η αίτηση επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του οι οποίοι αφορούν την κατάρρευση του γάμου των διαδίκων λόγω της συμπεριφοράς της Αιτήτριας. Ο Καθ΄ου η αίτηση παραδέχεται ότι απεστάλη από τον δικηγόρο της Αιτήτριας επιστολή στον δικηγόρο του, απορρίπτει δε ότι ο ίδιος δόλια και σκηνοθετημένα έφτιαξε μία αρνητική εικόνα για την Αιτήτρια. . Στις 4.1.19, η Αιτήτρια επισκέφθηκε μαζί του την πιο πάνω ψυχίατρο η οποία της συνταγογράφησε φαρμακευτική αγωγή και χάπια. Πληροφορήθηκε από την εν λόγω ψυχίατρο ότι βρίσκεται σε επικίνδυνα σημεία και στα πρόθυρα σοβαρής μορφής κατάθλιψης. Στις 13.3.19 και 14.3.19 επανάλαβαν τις συνεδρίες με την εν λόγω ψυχίατρο, η οποία τους τόνισε ότι η λήψη φαρμακευτικής αγωγής από την Αιτήτρια ήταν επιβεβλημένη. Όταν την ενημέρωσε ότι η Αιτήτρια σταμάτησε να λαμβάνει την ιατροφαρμακευτική της αγωγή, η εν λόγω γιατρός του πρότεινε το διάταγμα αναγκαστικής νοσηλείας από το Δικαστήριο. Ο ίδιος δεν είχε γνώσει τέτοιου διαβήματος. Πήγε μόνος του στις 12.4.19 στο Δικαστήριο και ανάφερε στη σχετική αίτησή του ότι έχει ξεκινήσει διαδικασίες για επίλυση του γάμου του με την Αιτήτρια. Λόγω του γεγονότος αυτού, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν ήταν ο πλησιέστερος συγγενής και η αίτηση απορρίφθηκε. Ο Καθ΄ου η αίτηση θεωρεί τα όσα του καταλογίζει ως απόκυμα της φαντασίας της Αιτήτριας, επαναλαμβάνοντας ότι ο ίδιος είναι άνθρωπος χαμηλών τόνων με πράο χαρακτήρα και ουδέποτε έχει φωνάξει, προσβάλει, κτυπήσει την Αιτήτρια ή να της συμπεριφερθεί με άσχημο τρόπο. ΄Ηταν και είναι στοργικός πατέρας. Παραδέχεται ότι η Αιτήτρια εργάζεται σε λογιστικό γραφείο και ότι τελειώνει την εργασία της στις 16:00 εκτός από τις Δευτέρες που τελειώνει γύρω στις 18:
- Τα παιδιά τους τα παραλαμβάνει ο ίδιος από το σχολείο και τα παίρνει στο πατρικό του σπίτι στη Δρομολαξιά καθημερινά και τόσα χρόνια οι γονείς του είναι αυτοί που έχουν την επίβλεψη τους, γιατί εργάζονται και οι δύο διάδικοι. Αντίθετα, οι γονείς της Αιτήτριας ουδόλως έχουν ενδιαφερθεί για τη φύλαξη των παιδιών τους. Τέλος, ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει καμία κατάσταση όπως την επικαλείται η Αιτήτρια και επομένως δεν δικαιολογούνται οι αιτούμενες θεραπείες. Η δε συζυγική οικία έχει άδεια δωμάτια όπου μπορεί να διαμένει και ο ίδιος χωρίς να προκαλείται οποιαδήποτε όχληση. Η παρουσία του στη συζυγική οικία είναι απαραίτητη για τη σωστή ανατροφή των παιδιών τους. Η Αιτήτρια επιδιώκει να τον απομακρύνει από τον συζυγικό οίκο για αλλότριους σκοπούς και λόγω του ότι δέχεται πιέσεις από τους γονείς της και το στενό οικογενειακό περιβάλλον. Με τον εκδιωγμό του από την συζυγική οικία θα επηρεαστούν αρνητικά τα παιδιά τους τα οποία είναι στενά συνδεδεμένα μαζί του και με τα οποία διατηρεί άριστες σχέσεις. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, σε κατοπινό στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 ΑΑΔ 557, Τσολάκη και άλλοι ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κύταλα κ.ά ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) ΑΑΔ 253 και M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1971) Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 ΑΑΔ 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία, με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 ΑΑΔ263). Έχοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος σε συνάρτηση με το άρθρο 17
(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990, (Ν.23/90), το οποίο προνοεί τα εξής: «Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσο το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις..» Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να ανοίξω μία παρένθεση για να αναφέρω τα εξής. Το Δικαστήριο, όπως ήδη έχει αναφερθεί, επιλαμβανόμενο της μονομερούς αιτήσεως, δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα. Αντίθετα, διέταξε την επίδοση της στον Καθ' ού η αίτηση. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με την νομολογία, μετατρέπει την μονομερή αίτηση σε αίτηση δια κλήσεως (βλ. Κώστας Σμυρνιός 6/2000,
(2000)1 ΑΑΔ 43, Μαρκιτανή ν. Μουτζούρη
(2000)1 ΑΑΔ 923). Περαιτέρω, με την μετατροπή της μονομερούς αιτήσεως σε αίτηση διά κλήσεως, δεν τυγχάνει εφαρμογής ο κανόνας που επιβάλλει υποχρέωση στον Αιτητή για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων (βλ. The Royal Bank of Scotland v. Πλοίου «Kalia», Αγ. Ναυτοδικείου 14/11, 12.1.2002 και Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ 2011
(1)ΑΑΔ
- Σύμφωνα με τη νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου και συγκεκριμένα την απόφαση στην ΕΛΕΝΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΑΔΟΥ ν. MARTIN COWARD, ημερ. 15.1.2013, το θέμα του κατεπείγοντος, σε συνάρτηση με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και δει τον κίνδυνο μη ικανοποίησης ενδεχόμενης απόφασης, είναι δύο πράγματα ξεχωριστά: Δεν αποφασίζεται πρώτα αν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται και έπειτα αν συντρέχει το κατεπείγον. Το κατεπείγον εξετάζεται πρώτο, εφόσον αφορά δικαιοδοτικό όρο και ανεξάρτητα από την ικανοποίηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Στην προκείμενη περίπτωση δεν τίθεται θέμα εξέτασης του θέματος του κατεπείγοντος, εφόσον το Δικαστήριο δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με βάση το άρθρο 9 του Κεφ.
- Όπως προελέχθηκε, το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ου η αίτηση, μετατρέποντας την έτσι, σε αίτηση διά κλήσεως. Με βάση τα γεγονότα, όπως αυτά έχουν τεθεί ενώπιον μου με τις ένορκες δηλώσεις των δικηγόρων των διαδίκων, προκύπτει ως κοινή θέση των διαδίκων, ότι έχει επέλθει διάσταση στην έγγαμη τους σχέση και ότι ο γάμος τους έχει καταρρεύσει ανεπανόρθωτα. Όπως χαρακτηριστικά έχει λεχθεί στην απόφαση του Δ.Ο.Δ., Πηχίδης ν. Πηχίδης,
(1997)1 ΑΑΔ 1612, η λέξη «συμβίωσης» στο άρθρο 17
(1)του Ν. 23/90 έχει την έννοια της γενικά αποδεκτής συλλειτουργίας του έγγαμου ζεύγους σε όλες τις εκφάνσεις της σχέσης και δεν συνδέεται με τη συγκατοίκηση ή μη του ζεύγους. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα της πρόσφατης ζωής των διαδίκων, είναι οι αλληλοκατηγορίες τους στην Αστυνομία και η υποβολή κατηγοριών-παραπόνων στο Γραφείο Ευημερίας. Το ύφος και το περιεχόμενο των αλληλοκατηγοριών είναι τέτοιο, που σαφώς καθιστά αδύνατη τη συνύπαρξη τους και συλλειτουγία της Οικογένειας κάτω από κοινή στέγη. Πέραν τούτου, εμπλέκονται και τα παιδιά στη διαμάχη των γονέων, αφού πλείστα όσα συμβαίνουν μεταξύ τους, συμβαίνουν, σύμφωνα με τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς, στην παρουσία των παιδιών τους. ΄Ετσι, στην παρούσα αίτηση εμπλέκεται και θέμα εξέτασης του συμφέροντος των παιδιών, όπως διαλαμβάνεται στο άρθρο 17
(1)του Ν. 23/
- Στο σημείο αυτό, χωρεί και ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι την 1.4.19 υπέστη σωματική βία και τραύματα από τον Καθ΄ου η αίτηση, τον οποίο ισχυρισμό ενισχύει με σχετικό πιστοποιητικό, Τεκμήριο Β, του θεράποντος ιατρού της, ημερ. 2.4.19, ο οποίος διαπίστωσε ότι η Αιτήτρια είχε «πολλαπλούς μώλωπες κυρίως στα άνω άκρα». Φωτογραφική απεικόνιση των πιο πάνω τραυμάτων συνιστούν οι φωτογραφίες Τεκμήριο Α. Σε σχέση με τα πιο πάνω, σημειώνεται ότι ο Καθ΄ου η αίτηση δεν δίνει οποιαδήποτε ουσιαστική ή πειστική εξήγηση. Περαιτέρω, η Αιτήτρια επισυνάπτει ως Τεκμήριο Ε στην ένορκη της δήλωση, ιατρικό πιστοποιητικό της ψυχιάτρου Ε. Χ''Κυπριανού, το κείμενο του οποίου παρατίθεται αυτούσιο: «Εξέτασα την πιο πάνω στις 04/01/19, 13/02/19 και 14/03/
- Με επισκέφθηκε και τις 3 φορές με το σύζυγό της. Στις 04/02/19 και 14/03/19, είδα και τους δύο. Είχα διαπιστώσει ότι η κυρία Μ. είχε συμπτώματα αγχώδους διαταραχής λόγω του ότι ο σύζυγός της, της είχε ζητήσει διαζύγιο. Συνταγογράφησα αντικαταθλιπτική αγωγή με Cipralex 20mg 1x
- Ουδέποτε ανέφερα στο σύζυγό της ότι πάσχει από σοβαρότατης μορφής κατάθλιψη και χρήζει συνεχούς παρακολούθησης, ούτε ότι είναι επικίνδυνη για τα παιδιά τους ή/και τον εαυτό της επειδή αντιμετωπίζει σοβαρότατο πρόβλημα ψυχικής ασθένειας.» Το πιο πάνω ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 25.4.19 αν και θέτει εκποδών την ουσία των ισχυρισμών του Καθ΄ου η αίτηση που διαλαμβάνονται στην παράγραφο 14 της ένορκης του δήλωσης, εν τούτοις ο Καθ΄ου η αίτηση δεν απαντά στην πιο πάνω γνωστή του εκ των προτέρων ιατρική θέση και χωρίς οποιαδήποτε εξήγηση, στην ουσία την προσπερνά. Στη βάση όλων των πιο πάνω κρίνω ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Σε ότι αφορά την Τρίτη προϋπόθεση του άρθρου (32
(1)ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα, παραπέμπω στην απόφαση M & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland Co.
(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1791, όπου τονίστηκαν τα πιο κάτω (σελ. 1799): «Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στην απόφαση του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεση διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία». Η παρούσα υπόθεση αφορά στην ουσία της, οικογενειακής φύσης υπόθεση και λόγω αυτού του χαρακτήρα της, η πιο πάνω νομολογιακή αρχή συμπληρώνεται και εξειδικεύεται από το πιο κάτω απόσπασμα της απόφασης Κατσουρίδης v. Κατσουρίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 415, όπου στη σελίδα 420 αναφέρονται: «Ο πρωτόδικος δικαστής παράθεσε στο μέρος της απόφασης του, όπου εξετάζει τα νομικά κριτήρια βάσει των οποίων εκδίδεται ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα, τη νομολογία μας που υιοθετεί ουσιαστικά τις αρχές του Κοινοδικαίου. Πολύ ορθά επισημαίνει όμως και τη διαφορά που ενυπάρχει σ΄ ένα τέτοιο διάταγμα λόγω του χώρου που καλύπτει, αυτού δηλαδή των συζυγικών-οικογενειακών σχέσεων. Έχουμε την άποψη πως η πιο πάνω σοβαρή διαφορά καλόν είναι να λειτουργεί στη σκέψη του δικαστή του Οικογενειακού Δικαστηρίου». Ως προελέγχθη, είναι κοινή θέση των διαδίκων ότι ο γάμος των έχει υποστεί ανεπανόρθωτο κλονισμό. Τα όσα αποδίδει ο ένας διάδικος στον άλλον για την κατάρρευση του γάμου των διαδίκων, αλλά και η όλη μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου με τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, αποκαλύπτει το αναπόφευκτο, ότι δηλαδή η συνύπαρξη των διαδίκων κάτω από την ίδια στέγη είναι αδύνατη και βλαπτική, τόσο για τους ίδιους, αλλά πρωτίστως και για τα παιδιά τους. Οι οποιεσδήποτε αντιδικίες εκδηλώθηκαν ή θα εκδηλωθούν σε περίπτωση συνύπαρξης των διαδίκων κάτω από την ίδια στέγη, αναπόφευκτα θα επηρεάζουν δυσμενώς και την ευημερία των ανήλικων παιδιών τους, τα οποία θα γίνονται μάρτυρες συγκρουσιακών καταστάσεων των γονιών τους. Στην υπόθεση Κατσουρίδης (ανωτέρω), έχει γίνει μία πολύ σημαντική αναφορά σε σχέση με τη φύση των οικογενειακών σχέσεων ως η παρούσα αίτηση και σε συνάρτηση πάντοτε με τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/
- Παρατίθεται κατωτέρω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «Οι οικογενειακές διαφορές κατά κανόνα συνάπτονται προς λεπτές πτυχές των ανθρωπίνων σχέσεων, και, συνήθως, εμπλέκουν και το όλως ευαίσθητο ζήτημα της ευημερίας ανηλίκων. Αυτά, όπως και τα ιδιαίτερα κριτήρια με γνώμονα τα οποία, όπως ορίζει κατά περίπτωση ο ουσιαστικός νόμος, παρέχεται η τελική θεραπεία, κατ΄ ανάγκην αποτιμούνται». Επίσης, στην πιο πάνω υπόθεση Κατσουρίδης ελέγχθηκε ότι: «Οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα». Στη βάση όλων των πιο πάνω, καθίσταται αντιληπτό ότι στην παρούσα υπόθεση συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει και να ικανοποιηθεί ότι στην παρούσα υπόθεση συντρέχει και μια τέταρτη προϋπόθεση, η οποία σύμφωνα με τη νομολογία θα πρέπει να εξεταστεί με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/1960, δηλαδή κατά πόσο με βάση όλα τα δεδομένα, θα ήταν δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα. Και αυτή η προϋπόθεση ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση, στη βάση όλων των λόγων που αναφέρθηκαν ανωτέρω. Θα ήθελα να καταλήξω στην παρούσα απόφαση μου με μία παρατήρηση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Κατσουρίδης (ανωτέρω): «Η παρέμβαση του δικαστή, σύμφωνα με τις υπό συζήτηση διατάξεις του άρθρου, στην οικογένεια δεν έχει, για οποιοδήποτε μέλος της, τιμωρητικό χαρακτήρα. Σκοπεί μόνο στη διόρθωση ή τον περιορισμό της παραπέρα επιδείνωσης της οικογενειακής σχέσης, με σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στα μέλη της». Δεν έχω καμία αμφιβολία, όπως ήδη ανέφερα, ότι η συνύπαρξη των διαδίκων κάτω από την ίδια στέγη, στην παρουσία μάλιστα και των παιδιών τους, θα έχει, λόγω της αδυναμίας τους να συνυπάρξουν ή να συγκατοικήσουν κάτω από την ίδια στέγη, σοβαρές επιπτώσεις σε όλα τα μέλη της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένου και των παιδιών. Ο ισχυρισμός του Καθ΄ου η αίτηση ότι η συζυγική κατοικία έχει άδεια δωμάτια και ότι μπορεί να διαμένει χωρίς να προκαλείται οποιαδήποτε όχληση και ότι η παρουσία του είναι αναγκαία για την σωστή ανατροφή των ανηλίκων τέκνων τους είναι εκ των πραγμάτων ανεδαφικός. Εκτός του ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιαδήποτε ανεξάρτητη μαρτυρία ότι ο συζυγικός οίκος μπορεί να διαχωρισθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε στην ουσία να συνιστά δύο ανεξάρτητες κατοικίες, η όλη κατάσταση, όπως την περιγράφουν οι ίδιοι οι διάδικοι ως προς την μεταξύ τους συγκατοίκηση, δυστυχώς επιβεβαιώνει το αντίθετο. Περαιτέρω, αν η σωστή ανατροφή των παιδιών τους επιτάσσει τα ίδια τα παιδιά τους να βρίσκονται στο κέντρο μιας εμπόλεμης κυριολεκτικά οικογενειακής κατάστασης, το αφήνω στην κρίση του καθενός. Σύμφωνα με το άρθρο 17
(1)του Ν. 23/90 η παραχώρηση στον ένα σύζυγο του δικαιώματος αποκλειστικής χρήσης του συζυγικού οίκου είναι αποσυνδεδεμένο από το κριτήριο του ποιος σύζυγος είναι ο κύριος του ακινήτου. Τούτο έχει την έννοια ότι το Δικαστήριο έχει το δικαίωμα παραχώρησης της χρήσης και στον μη κύριο του ακινήτου σύζυγο. Η οποιαδήποτε συνεισφορά του συζύγου στην απόκτηση του συζυγικού οίκου αποτελεί το αντικείμενο των περιουσιακών διαφορών των συζύγων και η όποια α αξίωση του Καθ΄ου η αίτηση για συνεισφορά του εντάσσεται στο πιο πάνω πλαίσιο, άρθρο 14 του Ν. 232/
- Παραμένει όμως, ως πραγματικό παραδεκτό γεγονός, ότι ο συζυγικός οίκος αποτελεί κυριότητα της Αιτήτριας και ότι μετά τη λύση του γάμου η οποία έχει ως συνέπεια την αυτόματη και/ή αυτοδίκαιη λήξη του διατάγματος αποκλειστικής χρήσης, ο συζυγικός οίκος θα παραμείνει στην ιδιοκτησία και επομένως στη νόμιμη, κατοχή και απόλαυση του, αποκλειστικά της Αιτήτριας, με τον Καθ΄ου η αίτηση να διατηρεί την αξίωση του για απόδοση της συνεισφοράς του στη βάση του αγώγιμου δικαιώματος που δημιουργεί το άρθρο 14 του περί των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου, Ν. 232/
- Επαναλαμβάνοντας το πιο πάνω απόσπασμα από την Κατσουρίδης δεν έχω καμία αμφιβολία, όπως ήδη ανέφερα, ότι η συνύπαρξη των διαδίκων κάτω από την ίδια στέγη, στην παρουσία μάλιστα και των παιδιών τους, θα έχει, λόγω της αδυναμίας τους να συνυπάρξουν ή να συγκατοικήσουν κάτω από την ίδια στέγη, σοβαρές επιπτώσεις σε όλα τα μέλη της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένου και των παιδιών. Η διαμονή των διαδίκων κάτω από την ίδια στέγη αναπόφευκτα, θα επιδεινώσει περαιτέρω την ήδη προβληματική οικογενειακή σχέση. Με την παρέμβαση του Δικαστηρίου και την έκδοση προσωρινού διατάγματος αποτρέπονται τα πιο πάνω, χωρίς να εκληφθεί ότι η απόφαση του Δικαστηρίου έχει οποιονδήποτε τιμωρητικό χαρακτήρα, για οιονδήποτε διάδικο ή δικαίωση του. Η φιλική διευθέτηση όλων των διαφορών των διαδίκων, περιουσιακής φύσης, έκδοσης διαζυγίου και θέματα πρωτίστως που αφορούν τα ίδια τους τα παιδιά, όπως διατροφή, ρύθμιση γονικής μέριμνας, είναι εκ των πραγμάτων επιτακτική ανάγκη για τους ίδιους τους διαδίκους-γονείς, εφόσον με τη φιλική διευθέτηση τους θα επέλθει η ειρήνη στις σχέσεις τους, κάτι το οποίο εξυπηρετεί πρωτίστως τους ίδιους, αλλά ακόμη περισσότερο τα παιδιά τους. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η μονομερής αίτησης επιτυγχάνει. Συνακόλουθα, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο παραχωρείται στην Αιτήτρια, η αποκλειστική χρήση ολόκληρης της συζυγικής οικίας των διαδίκων, η οποία βρίσκεται στην οδό XXXXX 3, στο XXXXX στην επαρχία Λάρνακας, ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/6XX0, φ/σχ. 50/31, τεμάχιο XX, τοποθεσία «Γούππα» Κίτι, και η οποία κατοικία χρησιμοποιείται από τους διαδίκους, ως η οικογενειακή τους στέγη. Το παρόν διάταγμα αρχίζει την εφαρμογή του μετά την πάροδο 72 ωρών από την ώρα της επίδοσης του στον Καθ΄ου η αίτηση. Το παρόν προσωρινό διάταγμα ισχύει μέχρι περατώσεως της εναρκτήριας αίτησης ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου Ως προς τα έξοδα, η φύση της υπόθεσης είναι τέτοια ώστε να συνεπάγεται για το ένα μέρος, διαμονή του εκτός του συζυγικού οίκου, πράγμα που υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης δεν θα ήταν δίκαιο να γινόταν οποιαδήποτε άλλη διαταγή από τη διαταγή, τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ............. Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο