Θ.Α. ν. Χ.Π., Αρ. Αίτησης: 38/16, 10/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2019:31 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 38/16 Μεταξύ: Θ.Α. Αιτητή - και - Χ.Π. Καθ' ης η αίτηση ------------------------------ Αίτηση ημερομηνίας 20/03/2019 Ημερομηνία: 10 Δεκεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για την Καθ' ης η αίτηση/ Αιτήτρια: κα Σοφία Θεμιστοκλέους Για τον Αιτητή/ Καθ' ου η αίτηση: κ.κ. Μ. Ξ. Ιωάννου & Συνεργάτες Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσας απόφασης αποτέλεσε αίτηση που υποβλήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση/ Αιτήτρια (στη συνέχεια αναφερόμενη ως η Αιτήτρια) με την οποία ζητά την έκδοση διατάγματος για να προδικαστεί και αποφασιστεί από το Δικαστήριο, πριν από την ακρόαση της ουσίας της υπό τoν ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης, το νομικό σημείο που έχει εγερθεί ως προδικαστική ένσταση στην παρ. Α(δ) της υπεράσπισης ως εξής: «Α.(δ) Το Οικογενειακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει οιονδήποτε θέμα αφορά τη συμφωνία ημερομηνίας 2/12/2012 και αποδώσει στον Αιτητή τις απαιτούμενες υπό παρ. Δ, Ε, ΣΤ θεραπείες.» Ο Αιτητής/ Καθ' ου η αίτηση (στη συνέχεια αναφερόμενος ως ο Καθ' ου η αίτηση) με την αίτηση του ζητά: «Α. Απόδοση στον αιτητή του μέρους εκείνου της αύξησης της περιουσίας της καθ'ης η αίτηση η οποία συνετελέσθη μετά τον γάμο των διαδίκων η οποία προέρχεται από την συμβολή του αιτητή. Β. Απόφαση για το ποσό των €3.500,00 ευρώ που αντιπροσωπεύει υπόλοιπο δανείου ύψους €7.000,00 ευρώ, που έγινε στην Ελληνική Τράπεζα από τους διαδίκους κατά τη διάρκεια του γάμου τους και είχε ως αρχικό ποσό €50.000,00 ευρώ, το οποίο συνετελέσθη για την αποπεράτωση της οικίας που βρίσκεται επί της οδού XXXXX 3, XXXXX, Λευκωσία και εξοφλήθηκε από τον Αιτητή. Γ. Απόφαση για το ποσό των €100.000,00 ευρώ που αντιπροσωπεύει την συνεισφορά του αιτητή στην αποπεράτωση της οικίας που βρίσκεται επί της οδού XXXXX 3, XXXXX, Λευκωσία. Δ. Απόφαση για ποσό €400,00 ευρώ μηνιαίως ως έξοδα διαμονής Αιτητή και/ή αποζημίωσης λόγω μη τήρησης της γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 02/02/2012, από την ημερομηνία εγκατάλειψης της συζυγικής οικίας, ήτοι την 02/02/2012 μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσης. Ε. Απόφαση για πώληση της κατοικίας στην οδό XXXXX 3 στην XXXXX και ο διαμοιρασμός των εσόδων από την πώληση ως η Συμφωνία 02/02/
- ΣΤ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εξαναγκάζει την Καθ'ης η Αίτηση να τηρήσει τη γραπτή συμφωνία 02/02/2012 που αφορά την εξώδικη διευθέτηση των περιουσιακών διαφορών των διαδίκων. Ζ. Οιανδήποτε περαιτέρω ή άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει δίκαια. Η. Νόμιμο τόκο επί κάθε ποσού που θα επιδικασθεί. Θ. Έξοδα.» Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στον περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμο του 1991 (Ν232/91), στον περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμο του 1990 (Ν.23/90)στον Κ.11 του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικού Κανονισμού του 1990, στη Δ.27 Θ.Θ. 1-3, Δ.30 και Δ.48 Θ.Θ. 1-3, 8 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιέχονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας που συνοδεύει την αίτηση, στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρονται και τα εξής: «3) Το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να ρυθμίσει διαφορές που πηγάζουν από δανειακές υποχρεώσεις. Συνεπώς η υπό Β αξίωση είναι αβάσιμη. 4) Οι αιτούμενες αξιώσεις του Αιτητή υπό Δ, Ε, ΣΤ εδράζονται σε μια γραπτή συμφωνία επίλυσης περιουσιακών διαφορών που υπογράψαμε με τον Αιτητή την 2/2/2012, δηλαδή μετά που επήλθε η διάσταση στη σχέση μας. Το Οικογενειακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να ακούσει οποιαδήποτε διαφορά που προκύπτει από ιδιωτική συμφωνία διευθέτησης περιουσιακών διαφορών. 5) Με τις υπόλοιπες αξιώσεις ο Αιτητής επιζητεί τον καθορισμό της συνεισφοράς του στην αποκτηθείσα περιουσία μας, αναιρώντας τις αξιώσεις του που πηγάζουν από τη συμφωνία ημερ.2/2/
- Το Δικαστήριο καλείται να καθορίσει δικαιώματα που ρυθμίστηκαν ήδη με την πιο πάνω συμφωνία. 6) Η ύπαρξη της πιο πάνω συμφωνίας στερεί στο παρόν Δικαστήριο να επέμβει και να επιλύσει οποιεσδήποτε περιουσιακές διαφορές καλύπτει η πιο πάνω ιδιωτική συμφωνία.» Ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στις 3/4/2019 με νομικό υπόβαθρο το ίδιο ως η αίτηση και εγείροντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «Α. Η Καθ' ής η Αίτηση δεν μπορεί να εγείρει και να αναμένει να εκδικαστεί πρώτα η προδικαστική της ένσταση στο παρόν στάδιο. Πρόκειται για μια υπόθεση της οποίας η κυρίως Αίτηση είναι σε πολύ προχωρημένο στάδιο, αφού έγινε Έκθεση Απαίτησης, η Καθ' ής η Αίτηση απάντησε με Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, υπήρξε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, έγιναν ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης και επιθεώρησης εγγράφων και γενικά το κλείσιμο των δικογράφων. Κάλλιστα η Καθ' ής η Αίτηση μπορούσε να εγείρει την προδικαστική της ένσταση στο αρχικό στάδιο της διαδικασίας η οποία χρονολογείται από τα μέσα του
- Τρία χρόνια μετά η Καθ' ής η Αίτηση ζητά καταχρηστικά να εκδικαστεί πριν την κυρίως Αίτηση η προδικαστική της ένσταση, πράγμα το οποίο δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Είναι η θέση μας ότι η προδικαστική ένσταση της Καθ' ής η Αίτηση εάν πρέπει να εκδικαστεί αυτό πρέπει να γίνει την ημερομηνία που θα εκδικαστεί και η κυρίως Αίτηση. Β. Το παρόν Δικαστήριο έχει αρμοδιότητα τόσο καθ' ύλη όσο και κατά τόπο να εκδικάσει την παρούσα αίτηση.» Η πιο πάνω ειδοποίηση ένστασης στηρίζεται στα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση που τη συνοδεύει, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρονται και τα εξής: «
- Το παρόν Δικαστήριο είναι τόσο καθ' ύλη όσο και κατά τόπο αρμόδιο Δικαστήριο για σκοπούς επίλυσης των περιουσιακών μας διαφορών με την Καθ' ής η Αίτηση. Όπως λαμβάνω νομική συμβουλή, το γεγονός ότι έχει προηγηθεί συμφωνία η οποία δεν τηρήθηκε δεν σημαίνει ότι αποκτά αποκλειστική δικαιοδοσία το Επαρχιακό Δικαστήριο αφού με βάση τον όρο «περιουσιακές διαφορές» όπως τροποποιήθηκε ο Ν.23/1990με τον Ν.96
(1)/99 αυτές περιλαμβάνουν κινητή και ακίνητη περιουσία. Συνεπώς, ο Ν.23/90ως ειδικότερος του Περί Δικαστηρίων εφαρμόζεται. Εν πάση περιπτώσει η μια δικαιοδοσία δεν αποκλείει την άλλη.
- Η παρουσία ιδιωτικής συμφωνίας δεν στερεί τη δικαιοδοσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου προς εκδίκαση των Περιουσιακών μας διαφορών καθώς επίσης η κυρίως Αίτηση βρίσκεται σε στάδιο αρκετά προχωρημένο στάδιο για να παραπεμφθεί σε άλλης φύσεως Δικαστήριο.
- Η παράλειψη της Καθ' ής η Αίτηση να εγείρει προδικαστική ένσταση στα αρχικά στάδια της παρούσας κυρίως Αίτησης, ουσιαστικά της στερεί το δικαίωμα να το πράξει στο παρόν στάδιο ήτοι πέραν των τριών ετών.
- Δεν πρέπει να γίνει δεκτή η Αίτηση της για προγενέστερη εκδίκαση της προδικαστικής ένστασης αφού η κυρίως Αίτηση είναι σε ένα στάδιο το οποίο δεν μπορεί να παραμεληθεί αφού χρονολογείται από το 2016 αλλά και το Διάταγμα διαζυγίου μας χρονολογείται από το 2013 με αριθμό αγωγής 163/13.» Το θέμα της εξέτασης νομικών σημείων που εγείρονται στα δικόγραφα διέπεται από τη Δ.27 θ.1 και 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών και είναι νομικά κατοχυρωμένη αρχή ότι οποιοδήποτε εγειρόμενο σημείο για να ακουστεί προδικαστικά θα πρέπει: α) Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται να είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά και β) Το σημείο που εγείρεται να είναι αμιγώς νομικό και σε περίπτωση που γίνει δεκτό από το Δικαστήριο να οδηγεί σε απόρριψη της αγωγής ή στην έκδοση οποιουδήποτε άλλου διατάγματος που το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο. Η Διαταγή 27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έχει ως ακολούθως: «ORDER 27: POINTS OF LAW RAISED BY PLEADINGS
- Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.
- If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just.
- The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.
- No action or proceeding shall be open to objection on the ground that a merely declaratory judgment or order is sought thereby, and the Court may make binding declarations of right whether any consequential relief is or could be claimed, or not.» Οι αρχές που διέπουν την προκαταρκτική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις συνοψίζονται σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μεταξύ άλλων, Maroulla Athanassi Michaelides (Wife of Aristotelis Gregoriades) v. Pinelopi HjiMichael Diakou
(1968)1 CLR 392, Papamichael v. Haholiades
(1970)1 C.L.R. 306, Michael v. United Sea Transport
(1981)1 CLR 322, Malachtou v. Armefti
(1984)1 C.L.R 548, Hambou v. Thoma
(1987)1 CLR 370, Ιωάννη Νικόλα Χ''Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)ΑΑΔ 949, Χρίστος Χατζηπαύλου και Υιοί Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού
(1998)1 (Δ) ΑΑΔ 2046, Karic Banka D.D. v. Χαρίλαος Αποστολίδης & Σία Λτδ
(2001)1 (Α) ΑΑΔ 530, Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α ν. Alpha Bank Ltd
(2003)1 (B) AAΔ 990. Στην υπόθεση Hambou (πιο πάνω) λέχθηκε ότι σκοπός της Δ.27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων στις περιπτώσεις εκείνες που η προδικαστική εκδίκαση ενός νομικού σημείου μπορεί να κρίνει ουσιαστικά όλη την υπόθεση ή ένα ουσιώδες ζήτημα με αποτέλεσμα να καθίσταται αχρείαστο για το Δικαστήριο να ακούσει μαρτυρία επί οιωνδήποτε πραγματικών γεγονότων. Στην υπόθεση Malachtou (πιο πάνω) τονίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι με βάση τη Δ.27 θ.1 αποφασίζονται αμιγώς νομικά θέματα όταν μια τέτοια απόφαση θα είναι καθοριστική για την τύχη της διαδικασίας μεταξύ των μερών υπό τον όρο όμως ότι το πραγματικό υπόβαθρο δεν βρίσκεται υπό αμφισβήτηση. Επομένως προκύπτει ότι η εκδίκαση προκαταρκτικών νομικών σημείων γίνεται μόνο στη βάση παραδεκτού πραγματικού υπόβαθρου. Στην υπόθεση Ιωάννη Νικόλα Χ''Οικονόμου (πιο πάνω) το Ανώτατο Δικαστήριο κωδικοποίησε τις αρχές που καθορίζουν τα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου με βάση τη Δ.27 ως ακολούθως: «Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.» Στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 Α.Α.Δ. 225 στη σελ. 229, εξηγήθηκε ότι ό,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι η επίλυση του θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης που είναι το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς, η επίκληση της Δ.27 εφόσον το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Στην εν λόγω υπόθεση το Επαρχιακό Δικαστήριο με τη συγκατάθεση των διαδίκων όρισε την εκδίκαση των προδικαστικών ενστάσεων των εναγομένων αναφορικά με τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου προδικαστικά. Ο εν λόγω ορισμός έγινε μετά την ανταλλαγή των εγγράφων προτάσεων και την προβολή στην υπεράσπιση της ένστασης των εναγομένων στην ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας προς επίλυση της διαφοράς που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων στη βάση του ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται καθ' ύλη αρμοδιότητα να επιληφθεί αγωγής στην οποία η παραβίαση του δικαιώματος που τη θεμελίωνε πήγαζε από την άσκηση διοικητικής και/ή εκτελεστής λειτουργίας οργάνου στον τομέα του δημοσίου δικαίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε σωστή την ενέργεια του Δικαστηρίου να ακούσει προδικαστικά το θέμα της καθ' ύλην δικαιοδοσίας του λέγοντας ότι ο καθορισμός του θέματος προς επίλυση βάσει των προνοιών της Δ.27 εδικαιολογείτο ενόψει, αφενός, του νομικού χαρακτήρα του θέματος, αφετέρου, των επιπτώσεων από την επίλυσή του στην έκβαση της αγωγής και ότι η φύση του νομικού θέματος καθιστούσε την επίλυσή του στη βάση της Δ.27 επιβεβλημένη επειδή έθιγε την καθ' ύλη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Θέματα που άπτονται της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου πρέπει να επιλύονται το ενωρίτερο δυνατό καθότι είναι αντινομικό το Δικαστήριο να αναλαμβάνει και να ασκεί δικαιοδοσία εκτός του πεδίου της αρμοδιότητάς του. Επισημάνθηκε στην εν λόγω υπόθεση με αναφορά στην υπόθεση Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and others
(1989)1 (E) A.A.Δ 729 ότι τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση και αποκλειστική πηγή αναζήτησης τους είναι η έκθεση απαίτησης. Σε αυτό το σημείο κρίνω σκόπιμο να σημειώσω ότι το Δικαστήριο δεν θα υπεισέλθει στην εξέταση της ουσίας της προδικαστικής εκδίκασης που αφορά το ζήτημα της καθ' ύλην αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου να εκδικάσει τη διαφορά. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα περιοριστεί στο κατά πόσο θα επιτρέψει την εκδίκαση της προδικαστικής ένστασης της Αιτήτριας στη βάση της Δ.27. Ενδεικτικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην σελίδα 2051 στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Χρίστος Χατζηπαύλου και Υιοί Λτδ (πιο πάνω) και παρατίθενται πιο κάτω: «Περαιτέρω κάποιος θα ανέμενε ότι, αφού είχε καταχωρηθεί ένσταση, το αντικείμενο της διαδικασίας της αίτησης θα ήταν κατ΄ αρχάς κατά πόσο το Δικαστήριο θα επέτρεπε ή όχι την εκδίκαση με βάση το Θεσμό 27 και ακολούθως να προχωρούσε στην εκδίκαση της ουσίας της αίτησης. Αντίθετα το Δικαστήριο προχώρησε αμέσως στην εξέταση της ουσίας, υποθέτουμε με τη συναίνεση των μερών, συναίνεση όμως που δεν είναι φανερή από το τηρηθέν πρακτικό. Εν όψει όλων όσων λέχθηκαν προηγουμένως, η παρούσα έφεση επιτυγχάνει και η απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου ακυρώνεται με έξοδα εναντίον του εφεσίβλητου». Τούτου δοθέντος και εφόσον η ύπαρξη της συμφωνίας επίλυσης περιουσιακών διαφορών ημερ. 2/2/2012 αποτελεί παραδεκτό γεγονός μεταξύ των διαδίκων, συμφωνία η οποία, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να οδηγήσει και στην κρίση για το κατά πόσο το παρόν Δικαστήριο κέκτηται εξουσίας προς επίλυση της επίδικης διαφοράς (Σ. Κοζάκη ν. Γ. Κοζάκη 2002 ΙΓ ΑΑΔ 1710 και Π. Σκουτέλλα ν. Μ. Σκουτέλλα Εφ. Αρ. 43/2013, 24/3/2017), το μόνο που απομένει να αποφασιστεί είναι ο λόγος ένστασης αναφορικά με την καθυστέρηση στην υποβολή του εξεταζόμενου αιτήματος. Το στάδιο στο οποίο καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση αναφέρεται από τον Καθ' ου η αίτηση και είναι ορθό. Σύμφωνα με τη νομολογία, αίτηση για προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου που εγείρεται στις έγγραφες προτάσεις, πρέπει να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Παρά την καθυστέρηση που παρατηρείται στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης, λαμβάνοντας υπόψη τις καταλυτικές συνέπειες που μπορεί να έχει η εκδίκαση της προδικαστικής ένστασης που σχετίζεται με το θέμα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου, θέμα το οποίο μπορεί να εγερθεί και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο σ' οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας (Θεοχάρους ν. Παστελλή
(1993)1 ΑΑΔ 246 και Παναγιώτου ν. Χ΄΄Κυριάκου
(1991)1 ΑΑΔ 362), ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία θα επιτρέψω την εξέταση του εγειρόμενου προδικαστικού σημείου. Με βάση τα πιο πάνω η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα όπως η εγειρόμενη προδικαστική ένσταση εκδικαστεί προδικαστικά. Λόγω των ειδικών περιστατικών της παρούσας υπόθεσης, θεωρώ ορθό και δίκαιο, ως προς τα έξοδα, να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εξέτασης της προδικαστικής εκδίκασης του εγειρόμενου νομικού σημείου. Δ. Κούσιου, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΟΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο