Χ.Μ. ν. Σ.Μ., Αρ. Αίτησης: 79/18, 20/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2019:33 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 79/18 Μεταξύ: Χ.Μ. Αιτήτρια και Σ.Μ. Καθ΄ού η αίτηση ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 20 Δεκεμβρίου, 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Χρ. Κουλίας Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κα Ι. Ευσταθίου για κ. Χατζηπαναγιώτου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια, στις 17.5.18, καταχώρησε εναρκτήρια αίτηση με την οποία αιτείται την έκδοση διατάγματος, με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση όπως, από την καταχώρηση της αίτησης, της καταβάλλει το ποσό των €640 μηνιαίως, ως συνεισφορά του για τη διατροφή της ή οποιοδήποτε άλλο ποσό που το Δικαστήριο θα κρίνει δίκαιο και εύλογο. Η δικογραφία της παρούσας υπόθεσης ολοκληρώθηκε με την καταχώρηση, στις 19.11.18, της Υπεράσπισης και με την καταχώρηση, στις 24.1.19, της Απάντησης στην Υπεράσπιση. Η εναρκτήρια αίτηση δρομολογήθηκε διαδικαστικά και εκδικάσθηκε ως «ταχείας εκδίκασης υπόθεση» δυνάμει της νέας Διαταγής 30. Έτσι, η σύνολη μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, με την κατάθεση ενόρκων δηλώσεων στις οποίες επισυνάφθηκαν διάφορα έγγραφα ως Τεκμήρια. Συγκεκριμένα για την πλευρά της Αιτήτριας κατέθεσαν ένορκες δηλώσεις: (
- i)Η Αιτήτρια, (
- ii)Ο Ε.Α., αρραβωνιαστικός της Αιτήτριας, και (iii) Η Μ.Χ., μητέρα της Αιτήτριας. Για την πλευρά του Καθ΄ου η αίτηση, ένορκη δήλωση κατέθεσε μόνο ο ίδιος. Δεν υπήρξε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Με βάση τη δικογραφία, αλλά και τη μαρτυρία η οποία παρέμεινε χωρίς αμφισβήτηση, προκύπτουν τα πιο κάτω γεγονότα, τα οποία γίνονται δεκτά ως ευρήματα του Δικαστηρίου: · Οι διάδικοι είναι πατέρας και θυγατέρα. · Ο γάμος των γονέων της έχει ήδη λυθεί με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου. · Οι γονείς της απέκτησαν 4 παιδιά, την Αιτήτρια και άλλα τρία
(3)ανήλικα παιδιά. · Για τα ανήλικα παιδιά, ο Καθ΄ου η αίτηση, καταβάλλει, για τη διατροφή τους, με σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου, το ποσό των €412 μηνιαίως. · Από την ενηλικίωση της, ο Καθ΄ου η αίτηση δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό για τη διατροφή της. · Η Αιτήτρια άρχισε τη φοίτηση της στο "KES College", στη Λευκωσία, στον κλάδο της αισθητικής και διαχείρισης μονάδων αισθητικής το έτος 2015 και αποφοίτησε στις 28.6.19. Η εν λόγω φοίτηση είναι τετραετούς διάρκειας και τα δίδακτρα, για το ακαδημαϊκό έτος 2018-2019, είναι €6.000, (βλ. Τεκμ. 1 στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας). · Η Αιτήτρια και ο Ε.Α. στις 22.6.16 έδωσαν αμοιβαία υπόσχεση γάμου. Από τις 9.11.18 διαμένουν μαζί σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα. Σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμ. 1 στην ένορκη δήλωση του Ε.Α., το μηνιαίο ενοίκιο είναι €300 και ως ενοικιαστής στο Τεκμ. 1, είναι μόνο ο Ε.Α. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Προτού προχωρήσω, κατωτέρω, στην ανάλυση της νομικής πτυχής και της μαρτυρίας για σκοπούς κατάληξης του Δικαστηρίου, θα ήθελα ευθύς εξ΄ αρχής να τονίσω τα πιο κάτω. Η Αιτήτρια, στην παράγραφο 9 της εναρκτήριας αίτησης, ισχυρίζεται ότι τα έξοδα για τη διατροφή και συντήρησης της, ανέχονται στο ποσό των €1.275 μηνιαίως. Η αιτούμενη απ΄ αυτήν συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση- πατέρα της- στην κάλυψη των πιο πάνω εξόδων, ανέρχεται σύμφωνα με την αιτούμενη θεραπεία, στο ποσό των €640 μηνιαίως. Στις παραγράφους 13 έως 21 της ένορκης δήλωσής της, η Αιτήτρια δίνει την δικαιολόγηση των διάφορων εξόδων που απαιτούνται για κάθε δικογραφημένη ανάγκη της διατροφής και συντήρησης της. Για τους λόγους που θα καταστούν κατωτέρω εμφανείς, δεν κρίνω αναγκαία την ενασχόληση του Δικαστηρίου με το πιο πάνω θέμα. Το ίδιο και για τις οικονομικές δυνάμεις της μητέρας της Αιτήτριας και τη σχετική προς τούτο μαρτυρία της. Το υπό κρίση θέμα, διέπεται από το άρθρο 33
(2)του Ν. 216/90, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 2 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2004, Ν. 203(Ι)/2004. «Το νέο εδάφιο προβλέπει:
(2)Με απόφαση και σχετική ρύθμιση από το Δικαστήριο, η υποχρέωση των γονέων δυνάμει του εδαφίου (Ι) είναι δυνατόν να συνεχίσει και μετά την ενηλικίωση του τέκνου, στις περιπτώσεις όπου ειδικές συνθήκες επιβάλλουν τούτο, όπως σε περίπτωση ανικανότητας ή αναπηρίας του τέκνου ή υπηρεσίας θητείας του στην Εθνική Φρουρά ή φοίτησης του σε εκπαιδευτικό ίδρυμα ή επαγγελματική σχολή.» Όπως προκύπτει από το άρθρο 33
(2)του Ν. 216/90, για να συνεχίσει η υποχρέωση των γονέων για διατροφή του τέκνου και μετά την ενηλικίωση του, απαιτείται απόφαση και σχετική ρύθμιση από το Δικαστήριο. Το ίδιο απαιτείτο και με το προϊσχύσαν άρθρο 33
(2), όπως είχε αποφασισθεί στις αποφάσεις του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στις υποθέσεις Τιτσινίδης ν. Τιτσινίδης
(1994)1 ΑΑΔ 385 και Βουνού ν. Βουνού
(1998)1 ΑΑΔ 490. Για τους λόγους που αναλυτικά θα αναφέρω κατωτέρω, η εναρκτήρια αίτηση δεν μπορεί, κατά την κρίση μου να επιτύχει: (
- i)Η Αιτήτρια, όπως αναντίλεκτα προκύπτει από τη μαρτυρία, άρχισε τις σπουδές της το 2015 και τις αποπεράτωσε στις 28.6.19. Ήδη, τη στιγμή που γράφεται η απόφαση αυτή, η Αιτήτρια έχει τελειώσει τις σπουδές της. Η προκείμενη εναρκτήρια αίτηση καταχωρήθηκε στις 17.5.18, τρία ολόκληρα χρόνια μετά την έναρξη των σπουδών της, χωρίς η Αιτήτρια να δίνει οποιαδήποτε εξήγηση για την πιο πάνω αργοπορία της. Η πιο πάνω αργοπορία της, φαίνεται ότι δεν είναι ασύνδετη με την αναντίλεκτη μαρτυρία του Καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος, στην παράγραφο 5 της ένορκης του δήλωσης, ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια καταχώρησε εκδικητικά στις 17.5.18, τρία χρόνια μετά την έναρξη των σπουδών της, την παρούσα αίτηση, διότι ο ίδιος στις 24.4.18 καταχώρησε την αίτηση διατροφής αρ. 62/2018, για μείωση της διατροφής την οποία καταβάλλει προς τα άλλα τρία ανήλικα αδέλφια της. Η ίδια η Αιτήτρια, όπως αναντίλεκτα προκύπτει από τη μαρτυρία και αναφέρομαι στο Τεκμήριο 2 της ένορκης της δήλωσης, έχει, μαζί με τη μητέρα της και την Χ. Χρ., συνάψει, στις 11.1.16, σπουδαστικό δάνειο για το ποσό των €38,000 με περίοδο εξόφλησης τα 20 χρόνια. Οι δόσεις δε του δανείου από τις 5.4.16 μέχρι και την 5.3.21 είναι το χαμηλό ποσό των €40 μηνιαίως και από 5.4.2021 έως 5.2.2036 €247,36 και την 5.3.2036 €245.97. Επομένως, η ίδια η Αιτήτρια φρόντισε να εξασφαλίσει τις σπουδές και τη συντήρηση της μέσω σπουδαστικού δανείου, για το οποίο ασφαλώς και δεν ρωτήθηκε ο πατέρας αφού, όπως ο ίδιος αναντίλεκτα ισχυρίζεται στην παράγραφο 4 της ένορκης του δήλωσης «.Περαιτέρω η Αιτήτρια εδώ και κάποια χρόνια έπαψε να μου μιλά, να με χαιρετά και να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί μου.» Την δόση των €40 μηνιαίως μέχρι και την 5.3.21, όπως και τις μεταγενέστερες σε απώτερο χρόνο δόσεις, μπορεί η Αιτήτρια πλέον να της καταβάλλει, αφού ήδη από τις 28.6.19 μπορεί πλέον να εργάζεται και να έχει εισοδήματα, εφόσον το ισχυριζόμενο από την ίδια κώλυμα για εργασία της λόγω των σπουδών, έχει έκτοτε εκλείψει. (
- ii)Ο δεύτερος λόγος απόρριψης της εναρκτήριας αίτησης, σε συνδυασμό ή και ανεξάρτητα από τον πρώτο (
- i)λόγο ανωτέρω, συναρτάται με τις οικονομικές δυνατότητες του Καθ΄ου η αίτηση-πατέρα-. Η δικογραφημένη θέση της Αιτήτριας, την οποία προώθησε με τη μαρτυρία της, παράγραφος 22 της ένορκης της δήλωσης αλλά και με τη μαρτυρία της μητέρας της, παράγραφος 6 της ένορκης της δήλωσης, οι οποίες είναι οι ίδιες ακριβώς, έχει ως ακολούθως: «Εξ΄ όσων γνωρίζω, ο Καθ΄ου η αίτηση εργάζεται ως υπάλληλος στην εταιρεία «Α ...» και έχει μισθό περί τα €850 μηνιαίως. Επίσης εργάζεται με μερική απασχόληση σε καφενείο το οποίο βρίσκεται στο χωριό Τ. και στο εστιατόριο Κ. ως διανομέας (delivery). Ο Καθ΄ου η αίτηση, τόσο στο δικόγραφο του όσο και στη μαρτυρία του, αρνείται ότι εργάζεται στην εταιρεία και στο καφενείο, (βλ. παράγραφο 5 της Υπεράσπισης) και στη μαρτυρία του, παράγραφος 8 της ένορκης του δήλωσης, ισχυρίζεται ότι το μόνο εισόδημα του, χωρίς να αποκαλύπτει την εργασία του, η οποία προφανώς είναι ως διανομέας σε εστιατόριο, εργασία την οποία δεν αρνείται στην Υπεράσπιση του, είναι €850 μηνιαίως, όπως ακριβώς ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Συνδέει, περαιτέρω το μισθό του, με την υποχρέωση του για διατροφή των παιδιών του δυνάμει διατάγματος, η οποία υποχρέωση του είναι της τάξης των €412.50 μηνιαίως, για να καταλήξει, ότι το ποσό που του απομένει δεν αρκεί για τη δική του διατροφή, πόσο δε μάλλον να συνεισφέρει για την Αιτήτρια. Δεν διαφεύγει της προσοχή μου, ότι σύμφωνα με τη νομολογία, σε υποθέσεις διατροφής «η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους ίδιους τους γονείς, των αντίστοιχων εισοδημάτων τους. Το δε Δικαστήριο προβαίνει σε πλήρη έρευνα των στοιχείων». (Βλ. Δημητρίου ν. Περδίου
(2015)1 (Β) ΑΑΔ 1418). Δεν διαφεύγει επίσης της προσοχής μου, ότι η υπόθεση Περδίου, αφορά διατροφή ανηλίκου. Έχω όμως την άποψη, ότι η ίδια αρχή εφαρμόζεται, ανάλογα, και στις περιπτώσεις διατροφής ενηλίκου. Η εισοδηματική ικανότητα του Καθ΄ου η αίτηση, όπως την έθεσε και την προώθησε ενώπιον του Δικαστηρίου, η Αιτήτρια, είναι καθοριστική για την τύχη της αίτησής της. Η Αιτήτρια, δεν ζήτησε την αντεξέταση του Καθ΄ου η αίτηση στερώντας έτσι στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να προβεί σε πλήρη έρευνα των ισχυρισμών του Αιτητή. Τούτου δοθέντος, το Δικαστήριο δεν δύναται να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα ότι ο Καθ΄ου η αίτηση κάνει και άλλες δύο
(2)εργασίες από τις οποίες έχει εισοδήματα, για το ύψος των οποίων σημειωτέον ότι η Αιτήτρια ουδεμία μνεία κάνει τόσο στο δικόγραφο της όσο και στην προσφερθείσα μαρτυρία. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, το μόνο ασφαλές συμπέρασμα, στο οποίο το Δικαστήριο είναι επιτρεπτόν να καταλήξει, για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, είναι ότι το εισόδημα του είναι €850 μηνιαίως. Ότι προβάλλει ως άμυνα του ο Καθ΄ου η αίτηση, είναι την αδυναμία του να καταβάλει, λόγω του εισοδήματος του και των συνθηκών της ζωής του, δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου, οποιοδήποτε ποσό για τη διατροφή της Αιτήτριας. Προβάλλει, αυτό που στο Ελληνικό Οικογενειακό Δίκαιο είναι γνωστό ως ένσταση διακινδύνευσης ίδιας διατροφής, αν δηλαδή με την καταβολή διατροφής από τον υπόχρεο γονέα επέρχεται ως άμεση συνέπεια η διακινδύνευση της διατροφής του υπόχρεου γονέα και όχι η πλήρης απορία του, (βλ. σχετικά, Βαθρακοκοίλης, Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο, σε. 491, 492, Ε. Κουνουγέρη-Μανωλεδάκη, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, Τόμος ΙΙ, σελ. 124, Γεωργιάδη-Σταθόπουλου, ΑΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ, Τόμος VII, σελ. 717-718). Η ένσταση της διακινδύνευσης της ιδίας διατροφής έχει αναγνωρισθεί και από τη νομολογία μας. Αναφέρομαι στην απόφαση του Δ.Ο.Δ. στην Ανδρέας Χατζιήκος ν. Μαρία Χριστοδούλου,
(2011)
(1)ΑΑΔ 205. Το Δ.Ο.Δ., στην απόφαση αυτή, δέχθηκε ότι ο υπόχρεος γονέας με εισόδημα €580 μηνιαίως, καθίστατο λόγω του εισοδήματος του σε κατάσταση αδυναμίας συνεισφοράς διατροφής. Συγκεκριμένα, το Δ.Ο.Δ. στην απόφαση αυτή ανέφερε τα πιο κάτω: «Η διαπίστωση ότι η εφεσίβλητη δεν μπορεί να συνεισφέρει αφού το εισόδημα της μόλις επαρκεί, (αν επαρκεί) για την κάλυψη της δικής της διατροφής σαφώς εκπηγάζει από την πείρα της καθημερινής ζωής της κοινωνίας των ανθρώπων αυτού του τόπου μέλος της οποίας είναι και ο δικαστής ..» Έτσι, με βάση τα πιο πάνω: Εισόδημα Καθ΄ου η αίτηση €850 - €412.50 διατροφή ανηλίκων= €437.50, ποσό το οποίο, σύμφωνα με τα πιο πάνω, δεν επαρκεί για την αυτοσυντήρησή του. Καταληκτικά, η εναρκτήρια αίτηση, για τους λόγους που εξηγήθηκαν ανωτέρω, απορρίπτεται. Έχω προβληματιστεί ως προς το θέμα της επιδίκασης των εξόδων, για τα οποία ο γενικός κανόνας είναι ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Κρίνω ότι θα πρέπει να ακολουθήσω ως προς το θέμα αυτό, τις αποφάσεις του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, στις υποθέσεις Βουνού (ανωτέρω) και Χρίστου ν. Χρίστου
(2000)1 ΑΑΔ 1891, που αφορούν αιτήματα διατροφής ενηλίκων φοιτητών και κρίθηκε ότι , υπό τις περιστάσεις, δεν θα έπρεπε να επιδικασθούν έξοδα. Ως εκ τούτου, καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ........... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Τα πλήρη ονόματα των διαδίκων και αναφερομένων προσώπων στην απόφαση του Δικαστηρίου βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο