Ε.Κ. ν. Π.Μ., Αρ. Αίτησης: 55/18, 28/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2019:9 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 55/18 Μεταξύ: Ε.Κ. Αιτήτρια και Π.Μ. Καθ΄ού η αίτηση Μονομερής Αίτηση Ημερ. 21.1.19 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 Μαρτίου, 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Α. Χαραλάμπους για κ. Χ. Κυριακίδη Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κα Ε. Κουρρή Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια, μέσα στα πλαίσια καταχώρησης εναρκτήριας αίτησης διατροφής ανηλίκου, καταχώρησε και την πιο πάνω μονομερή αίτηση με την οποία αιτείται από το Δικαστήριο τα πιο κάτω: «Α. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Καθ΄ου η αίτηση να αποπληρώνει το ποσό των €700 μηνιαίως ή/και οποιοδήποτε άλλο ποσό που το Δικαστήριο θα θεωρήσει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις, για την διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου των διαδίκων Μ.Μ. η οποία έχει γεννηθεί στις 04/03/2007 ή/και οποιοδήποτε άλλο ποσό που θα προσδιορίσει το Δικαστήριο σαν εύλογο και δίκαιο για τη διατροφή του από την ημερομηνία καταχωρήσεως της αίτησης ή/και μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεότερου διατάγματος του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €700 κάθε τέλος Δεκεμβρίου εκάστου έτους ως επιπρόσθετη 13η καταβολή για τη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, Μ.Μ., ή/και οποιοδήποτε άλλο ποσό που θα προσδιορίσει το Δικαστήριο σαν εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεότερου διατάγματος του Δικαστηρίου. Γ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ή θεραπεία που το Δικαστήριο θα θεωρήσει ορθό και δίκαιο κάτω από τις περιστάσεις. Δ. ΄Εξοδα πλέον Φ.Π.Α.». Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο μονομερούς αιτήσεως, διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ου η αίτηση. Ο Καθ΄ου η αίτηση εμφανίστηκε στη διαδικασία και στις 11.2.19 καταχώρησε ένσταση. Στην ένσταση καταγράφονται συνολικά 15 λόγοι, η παράθεση των οποίων δεν κρίνεται αναγκαία για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης. Τόσο η αίτηση, όσο και η ένσταση υποστηρίζονται, αντίστοιχα, από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Στο στάδιο αυτό το Δικαστηρίου τονίζει ότι θα ασχοληθεί με τη μαρτυρία των διαδίκων η οποία αφορά αποκλειστικά τις παραμέτρους στη βάση των οποίων κρίνεται η διατροφή ανηλίκου σύμφωνα με τα ΄Αρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/90 που είναι αφενός οι ανάγκες του ανηλίκου και αφετέρου οι δυνάμεις των υπόχρεων γονέων. Ως εκ τούτου, γεγονότα που αφορούν την κατάρρευση του γάμου των διαδίκων δεν είναι ουσιώδη για την παρούσα απόφαση, εφόσον ο νόμος δεν συνδέει το δικαίωμα της διατροφής ανηλίκου από τους υπόχρεους γονείς με τους λόγους και την υπαιτιότητα της κατάρευσης του γάμου τους. Επομένως, τα ουσιώδη γεγονότα για την παρούσα υπόθεση έχουν ως ακολούθως: Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι οι διάδικοι είναι σύζυγοι. ΄Εχουν τελέσει γάμο στις 5.10.03 και από το γάμο τους απέκτησαν ένα παιδί τη Μ. η οποία γεννήθηκε στις 4.3.
- Στις 16.11.18, η Αιτήτρια αποχώρησε μαζί με την ανήλικη από το συζυγικό οίκο και έκτοτε διαμένει προσωρινά στην οικία των γονέων της. Η Αιτήτρια, ισχυρίζεται ότι ο Καθ΄ου η αίτηση είναι Κυβερνητικός Υπάλληλος με μηνιαίο εισόδημα €1.
- Η ίδια, είναι τραπεζικός υπάλληλος με μηνιαίο μισθό €2.598.
- Σύμφωνα με την Αιτήτρια, οι μηνιαίες ανάγκες διατροφής και συντήρησης της ανήλικης είναι της τάξης των €1.770 μηνιαίως και έχουν ως ακολούθως: (α) Διατροφή €350 (β) ΄Ενδυση/Υπόδηση €200 (γ) Χαρτζιλίκι για σχολείο €50 (δ) ψυχαγωγία €100 (ε) Μεταφορικά έξοδα €250 (στ) Αναλογία εξόδων οικίας (τηλέφωνο, ρεύμα, υδατοπρομήθεια) €210 (ζ) Τηλέφωνο (πάγιο και συσκευή) €70 (η) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη €50 (θ) Φροντιστήρια και χόμπι (αγγλικά, πιάνο, τέχνη, τένις, χορός, φροντιστήρια για ακαδημία) €490 ΣΥΝΟΛΟ: €1.1770 Η Αιτήτρια, ως ισχυρίζεται, πληρώνει €1.500 μηνιαίως, ως δόση στεγαστικού δανείου το οποίο αφορά τη συζυγική οικία. Η Αιτήτρια, προς ενίσχυση των πιο πάνω ισχυρισμών της, επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση τα Τεκμήρια 1-
- Ο Καθ΄ου η αίτηση, στην ένορκη του δήλωση, ισχυρίζεται ότι από την ημέρα που η Αιτήτρια εγκατέλειψε το συζυγικό οίκο, ο ίδιος σταμάτησε να πληρώνει όλα τα φροντιστήρια, ως έπραττε προηγουμένως, διότι πρέπει να συνεισφέρει και η ίδια σε αυτό το θέμα, όμως ανάλαβε να πληρώνει το ½ από τα μαθήματα που παρακολουθεί το παιδί τους και συγκεκριμένα τα μαθήματα (Εργαστήρι Πολιτισμού Απόπλους €20 μηνιαίως, ζωγραφικής €55 και τένις €55). Επισυνάπτει προς τούτο αποδείξεις για τους μήνες Νοέμβριο 2018, Δεκέμβριο 2018, Ιανουάριο 2019 και Φεβρουάριο 2019 ως Τεκμήριο
- Σε σχέση με τα εισοδήματά του, ισχυρίζεται ότι ο μισθός του έχει αυξηθεί κατά €70 και ότι λαμβάνει το ποσό των €1.400 μηνιαίως, (Τεκμ. 2). Ως προς τις δυνάμεις της Αιτήτριας, ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια, εκτός από τραπεζικός υπάλληλος, συνεργάζεται με κτηματομεσιτικά και/ή δικηγορικά γραφεία και διεκπεραιώνει αγοραπωλησίες ακινήτων και από το 2015 μέχρι και σήμερα συστεγάζεται και/ή της έχει παραχωρηθεί χώρος σε γραφεία συγκεκριμένης εταιρείας στη Λάρνακα. Από τα πιο πάνω καθήκοντά της λαμβάνει προμήθεια, την οποία δεν δηλώνει για προφανείς, ως ισχυρίζεται, λόγους. Σε σχέση με το στεγαστικό δάνειο, ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι, με βάση το Τεκμήριο 4 το οποίο επισύναψε η Αιτήτρια στην ένορκη της δήλωση, η δόση είναι €1.260 μηνιαίως και ΄όχι €1.500 μηνιαίως, ως η ίδια ισχυρίζεται. Προσθέτει δε ότι λόγω της ύπαρξης του πιο πάνω δανείου, ο ίδιος είχε συμφωνήσει με την Αιτήτρια, πράγμα το οποίο πράττει μέχρι και την αποχώρηση της Αιτήτριας από τη συζυγική οικία, όπως με το μισθό του καλύπτει τα έξοδα του παιδιού τους, δηλαδή διατροφή, φροντιστήρια, ρεύμα και νερό. Σε σχέση με το ποσό των €1.770 το οποίο η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι αποτελούν τα μηνιαία έξοδα συντήρησης και διατροφής της ανήλικης, ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι αυτά είναι υπερβολικά και διογκωμένα. ΄Ετσι, ο Καθ΄ού ο αίτηση, ως προς τη διατροφή της ανήλικης €450 μηνιαίως, αναφέρει ότι δεν μπορεί να αξιώνει οποιοδήποτε ποσό από τον ίδιο εκτός του ότι είναι υπερβολικά διογκωμένο, γιατί το παιδί τους διανυχτερεύει δύο φορές τη βδομάδα μαζί του ή/και 2-3 φορές τη βδομάδα ο ίδιος διατηρεί επικοινωνία με το παιδί μέχρι το βράδυ, χρονικό διάστημα για το οποίο ο ίδιος είναι υπεύθυνος για τη διατροφή της. Επίσης, μία φορά τη βδομάδα, ήτοι την Τρίτη, η ανήλικη πάει στους γονείς του, οι οποίοι και αναλαμβάνουν τη διατροφή της μέχρι το βράδυ που επιστρέφει στην Αιτήτρια. Ως προς την ένδυση της ανήλικης, ο Καθ΄ου η αίτηση ανάφερε ότι, μέχρι και τον Νοέμβριο του 2018 που η Αιτήτρια εγκατέλειψε το συζυγικό οίκο, για τα έξοδα αυτά έδινε χρήματα στην Αιτήτρια για να προβαίνει σε οποιεσδήποτε αγορές και ότι έχει όλη τη διάθεση, αν η Αιτήτρια επιθυμεί να αγοράσει είδη ένδυσης για το παιδί τους, να συνεισφέρει ανάλογα με τα εισοδήματά του. Ως προς το ποσό των €210 το οποίο απαιτείται, σύμφωνα με την Αιτήτρια, ως αναλογία εξόδων οικίας αν και ο ίδιος διαμένει στο συζυγικό οίκο και αναλαμβάνει εξ ιδίων τα έξοδα αυτά, εν τούτοις εάν τα έξοδα αυτά αφορούν στη λειτουργία των εξόδων του πατρικού της σπιτιού, το ποσό είναι δυσανάλογο και υπέρογκο και ότι θα πρέπει η αναλογία της ανήλικης να είναι πολύ μικρότερη απ΄ ότι η Αιτήτρια ισχυρίζεται. Ως προς το έξοδο των €250, ως έξοδα μεταφοράς της ανήλικης, ο Καθ΄ου η αίτηση θεωρεί το ποσό αυτό υπερβολικό και ότι μεγάλο μέρος του ποσού αυτού αφορά και μεταφορικά της Αιτήτριας από και προς την εργασία της στη Λάρνακα. Επίσης, από το Τεκμήριο 5 της Αιτήτριας, παράγραφος 22, ως ισχυρίζεται ο Καθ΄ου η αίτηση, προκύπτει ότι η Αιτήτρια λαμβάνει περίπου το ποσό των €1.400 ανά τρίμηνο, ήτοι €350 μηνιαίως από την εργασία της ως μεταφορικά της έξοδα. Υπερβολικό θεωρεί και το ποσό των €50 μηνιαίως για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του παιδιού τους, εφόσον το παιδί δεν αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας. Όταν στις 13.1.19 το παιδί ήταν άρρωστο, έδωσε €50 στο παιδί για να πληρώσει την ιατρική εξέταση λόγω του ότι δεν επικοινωνεί με την Αιτήτρια μετά από δική της θέληση (βλ. Τεκμ. 4). Ως προς το ποσό των €490 μηνιαίως το οποίο απαιτείται για τα φροντιστήρια και τα χόμπι του παιδιού, αυτό το ποσό είναι υπερβολικό ή/και πλασματικό. Ισχυρίζεται ότι το ποσό το οποίο αναλογεί στα χόμπι της ανήλικης είναι στα €313 μηνιαίως, ήτοι €55 μηνιαίως για το μάθημα τένις, €55 μηνιαίως για το μάθημα ζωγραφικής, €20 μηνιαίως για το Εργαστήρι Πολιτισμού Απόπλους, €5 μηνιαίως για τους χορούς, €58 για τα αγγλικά, €120 μηνιαίως για τα μαθήματα πιάνου. Σε σχέση με τα μαθήματα χορού λάτιν και τα μαθήματα αγγλικών, ο Καθ΄ου η αίτηση, ως ισχυρίζεται, έχουν ήδη προπληρωθεί και εξοφληθεί ετησίως και ως εκ τούτου η Αιτήτρια εμποδίζεται να αξιώνει οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με τα μαθήματα αυτά για τη συγκεκριμένη χρονιά. Ο Καθ΄ου η αίτηση επισυνάπτει ως Τεκμήριο 5 δέσμη αποδείξεων των χόμπι και φροντιστηρίων του παιδιού τους τα οποία, όταν διέμεναν μαζί με την Αιτήτρια και το παιδί, τα πλήρωνε ο ίδιος. Αναφορικά με τα φροντιστήρια της Ακαδημίας, αποτελεί ισχυρισμό του Καθ΄ου η αίτηση ότι δεν μπορούν να υπολογιστούν ως κονδύλι μηνιαίας βάσης, καθότι είναι κάτι προσωρινό μέχρι το παιδί τους να δώσει τις σχετικές εξετάσεις για την Ακαδημία. Περαιτέρω, ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι καταβάλλει ως έξοδα για τη συντήρηση της οικίας και διατροφής του και του ανήλικου παιδιού του το ποσό των €1.000 μηνιαίως, ποσό το οποίο αναλυτικά αναλύει στην παράγραφο 17
(1)της ένορκης του δήλωσης. Διατηρεί τρεχούμενο λογαριασμό, για τον οποίο λογαριασμό οφείλει το ποσό των €2.839,33 και ως εκ τούτου προσπαθεί να καταβάλλει το ποσό των €250 μηνιαίως. Επίσης καταβάλλει το ποσό των €150 μηνιαίως για έξοδα βενζίνης, το ποσό των €100 μηνιαίως για κοινωνικές εξόδους, €30 μηνιαίως για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και €50 μηνιαίως ως έξοδα ένδυσης και υπόδησης. Τα Τεκμήρια 7, 8, 9 και 10 επισυνάπτονται από τον Καθ΄ου η αίτηση σε σχέση με τους ισχυρισμούς του αυτούς. Αποτελεί επίσης παραδεκτό γεγονός ότι μεταξύ των διαδίκων εκκρεμεί εναρκτήρια αίτηση μαζί με μονομερή αίτηση η οποία αφορά αιτήσεις τις οποίες καταχώρησε η Αιτήτρια με αντικείμενο ην αποκλειστική χρήση του συζυγικού οίκου των διαδίκων. Περαιτέρω, οι διάδικοι δήλωσαν ως παραδεκτό γεγονός ότι στις 28.2.19 εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο η φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης έχει ανατεθεί στην Αιτήτρια και ως τόπος διαμονής της ανήλικης ορίστηκε ο εκάστοτε τόπος διαμονής της Αιτήτριας εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Οι λοιπές πτυχές της γονικής μέριμνας θα ασκούνται από κοινού. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Προβάλλεται από τον Καθ΄ου η αίτηση στην παρούσα αίτηση, ότι (α) Δεν συντρέχει στην αίτηση το στοιχείο του κατεπείγοντος και (β) η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Η πιο πάνω θέση του Καθ΄ου η αίτηση παραβλέπει το γεγονός ότι το Δικαστήριο δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα στη βάση της μονομερούς αίτησης. Αντίθετα το Δικαστήριο, όπως ήδη λέχθηκε, διέταξε την επίδοση της μονομερούς αιτήσεως στον Καθ΄ου η αίτηση. Με την επίδοσή της, η αίτηση απώλεσε τη μονομερή υπόσταση της και απέκτησε την υπόσταση της αίτησης διά κλήσεως. Σύμφωνα πάντα με τη νομολογία στις αιτήσεις διά κλήσεως δεν εφαρμόζονται οι κανόνες της πλήρους αποκάλυψης, (βλ. Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 ΑΑΔ 43, Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λ.τ.δ.
(2011)1 (β) ΑΑΔ 2011, The Royal Bank of Scotland ν. Πλοίο "KALIA"
(2012)1 ΑΑΔ 6). Το ίδιο ισχύει και για το στοιχείο του κατεπείγοντος, άρθρο 9 του Κεφ. 6. Η μετατροπή της μονομερούς αίτησης, με την επίδοσή της, σε αίτηση διά κλήσεως αφαιρεί οποιοδήποτε επιχείρημα περί μη συνδρομής του στοιχείου του κατεπείγοντος. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 του Ν.14/60 είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Επίσης, οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograska Banka D.D.
(1999)1 (A) Α.Α.Δ. 225, 236). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: "(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν.216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές εύστοχα καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν.216/90. Επομένως, κρίνω ότι στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Περαιτέρω, το θέμα διατροφής ανηλίκου είναι άμεσα συνυφασμένο με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία του ανηλίκου και η μη συνεισφορά του γονέα εύλογου ποσού για τη διατροφή του ανηλίκου είναι κάτι το οποίο αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή διαβίωση και την εν γένει ευημερία του. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην Mitsingas Ltd v. Timberland
(1997)1 ΑΑΔ 1791, «η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία.». Κατά την εξέταση μιας ενδιάμεσης αίτησης, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάζει την αίτηση αυτή έχοντας υπόψη τις υποδείξεις της νομολογίας. Παραπέμπω στο πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση MILTON INVESTEMENTS COMPANY LTD v. DRYDEN GROUP LTD, Πολ. Έφ. αρ. 424/11, ημερ. 27.3.14, όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνουμε ότι το πρώτο παράπονο δεν ευσταθεί και σ΄ ότι αφορά το δεύτερο, συμφωνούμε με τους εφεσείοντες ότι κατά πάγια νομολογία (Jonitexo (ανωτέρω) και Γρηγόριου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248) το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης καθ΄ ότι αυτό γίνεται κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης. Πρόκειται, να τονίσουμε, για αρχή που πρέπει να τηρείται με ευλάβεια και κατά το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το Δικαστήριο όχι μόνο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει στα προαναφερθέντα συμπεράσματα, αλλά και να μην αφήνει να αιωρείται η σκιά ότι έχει αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης ή κάποια ουσιώδη πτυχή της». Στη βάση όλων των πιο πάνω παρατεθέντων, επανατονίζω ότι στην παρούσα αίτηση πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Στην παρούσα υπόθεση θα ήθελα επιπρόσθετα να τονίσω ότι η έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής στην παρούσα υπόθεση, επιβάλλεται και από το γεγονός ότι, όπως φαίνεται από την ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση, παράγραφος 15.2, από το Νοέμβριο του 2018 που η Αιτήτρια έφυγε από το συζυγικό οίκο, δεν επιθυμεί να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία με τον Καθ΄ου η αίτηση. Η έκδοση προσωρινού διατάγματος είναι υπό το πιο πάνω γεγονός επιβεβλημένη, εφόσον έτσι αποτρέπεται η μετατροπή του παιδιού σε «μεσάζοντα» των διαφορών των γονέων της, όπως επιμαρτυρείται στην παράγραφο 15.2 της ένορκης δήλωσης του Καθ΄ου η αίτηση, όπου ο ίδιος έδωσε €150 στο παιδί για το ταξίδι στο Ηνωμένο Βασίλειο και τούτο προφανώς λόγω έλλειψης επικοινωνίας των γονέων. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, η έκδοση προσωρινού διατάγματος στην παρούσα υπόθεση, υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, προάγει το συμφέρον και την ευημερία του παιδιού όντας αποστασιοποιημένο από τις διαφορές των γονέων του. Σε υποθέσεις διατροφής, όπως η παρούσα, ο καθορισμός της συνεισφοράς των γονέων στη διατροφή του παιδιού τους γίνεται στις παραμέτρους του άρθρου 33
(1)του Ν.216/90, οι οποίοι παράμετροι, ήτοι οικονομικές δυνάμεις των γονέων, έξοδα ανηλίκου, είναι καθαρά μαθηματικής φύσης παράμετροι. Μάλιστα, σύμφωνα με τη Νομολογία, Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδης
(1998)
(1)Α.Α.Δ., το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής ανηλίκου, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Επίσης, σε σχέση με τις δυνάμεις των υπόχρεων γονέων καθοδηγητικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Δ.Ο.Δ. στην υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου ,
(2005)
(1)Β ΑΑΔ 1418 όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: "Όπως έχει η σχετική νομοθετική διάταξη (βλ. άρθρο 33
(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90)η υποχρέωση για διατροφή των ανηλίκων τέκνων μίας οικογένειας ανήκει και στους δύο γονείς, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του καθενός. Έχουν και οι δύο υποχρέωση όπως προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των πραγματικών τους εισοδημάτων και όχι μόνο των εξόδων τους. Στην υπόθεση Ette v. Ette
(1965)1 All E.R. 341, 346 έχει λεχθεί ότι όταν ο Καθ΄ ού η αίτηση δεν προβαίνει ο ίδιος σε ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη σχετικά με την οικονομική του κατάσταση, τότε το Δικαστήριο μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του επαγγέλματος του και το τι κερδίζουν άλλοι στο ίδιο το επάγγελμα, να υπολογίσει ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση έχει ψηλότερα, απ΄ ότι ισχυρίζεται, εισοδήματα. Η αρχή αυτή συνάδει και με τον κανόνα ότι εκεί που κάποιος έχει την αποκλειστική γνώση γεγονότων, οφείλει να τα αποδείξει (βλ. Tarapoulouzis v. District Officer
(1962)C.L.R. 91 και Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης κ.α.
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1386, 1390). Επομένως σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους ίδιους τους γονείς, των αντιστοίχων εισοδημάτων τους. Το δε δικαστήριο, προβαίνει σε πλήρη έρευνα αυτών των στοιχείων. Περαιτέρω αναφέρουμε ότι από σχετική νομολογία φαίνεται ότι το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη όχι μόνο τα πραγματικά εισοδήματα αλλά και την ικανότητα του Καθ΄ ού η αίτηση να κερδίζει (his potential earning capacity). (Βλ. Klucinsky v. Klucinsky
(1953)1 All E.R. 683 και McEwan v. McEwan
(1972)2 All E.R. 708)". Θα προχωρήσω κατωτέρω να εξετάσω την παρούσα αίτηση έχοντας κατά νου τις αρχές και το πνεύμα που διέπουν την εξέταση ενδιάμεσων αιτήσεων. Αναφέρομαι στο πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην Μάριος Αποστόλου ν. Ροδούλας Ιωάννου
(2002)1 ΑΑΔ 604: «Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμισθεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέταση ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι με αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις.» Στο πνεύμα των πιο πάνω αρχών της νομολογίας, θα προχωρήσω στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, να εξετάσω τις παραμέτρους της διατροφής ανηλίκου, (α) ανάγκες του δικαιούχου παιδιού και (β) δυνάμεις των υπόχρεων γονέων. Ως εκτός του ευλόγου ποσού, κρίνονται οι δικογραφημένες ανάγκες του παιδιού για διατροφή €350 μηνιαίως και (β) ένδυση/υπόδηση €200 μηνιαίως. Ως προς τη διατροφή θα πρέπει να λεχθεί ότι συμβάλλει και ο πατέρας σε αυτό το θέμα κατά το χρόνο που έχει το παιδί μαζί του. Εκτός του ευλόγου είναι και η αξίωση για €250 μηνιαίως ως μεταφορικά έξοδα του παιδιού. Ως προς το τηλέφωνο (πάγιο και συσκευή) €70 μηνιαίως, αυτό το έξοδο αφορά αποκλειστικά τους γονείς της Αιτήτριας αφού προφανώς αφορά την τηλεφωνική σύνδεση και χρήση της οικίας τους. Ως την αναλογία εξόδων οικίας (τηλέφωνο, ρεύμα, υδατοπρομήθεια €210) αυτό είναι εκτός πραγματικότητας. Δηλαδή κατά την Αιτήτρια, η οικία των γονέων της στην οποία διαμένει και η ίδια και οι γονείς της έχει μηνιαίο εξοδολόγιο για ρεύμα, τηλέφωνο και υδατοπρομήθεια €840 μηνιαίως. Στην οικία διαμένουν οι γονείς της Αιτήτριας, η Αιτήτρια και το παιδί των διαδίκων. Αυτή η κατάσταση πραγμάτων προσομοιάζει με την κατάσταση πραγμάτων στην υπόθεση Παπαντωνίου ν. Παπαντωνίου
(2011)1 ΑΑΔ 1875, όπου στην οικία διέμεναν εκτός από την Αιτήτρια και το παιδί των διαδίκων, ο συμβίος της και το έτερο παιδί που απέκτησε. Στη βάση της πιο πάνω κατάστασης πραγμάτων, στην Παπαντωνίου, (ανωτέρω), το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο έκρινε ότι δεν ήταν δυνατή η αναζήτηση ποσού που αφορούσε αποκλειστικά και μόνο το εξοδολόγιο με το οποίο ο ανήλικος επιβαρύνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό σε ότι αφορούσε τα επιμέρους κονδύλια του νερού, του ηλεκτρισμού και του τηλεφώνου. Τη στίγμη μάλιστα που χρήση των ανωτέρω εγίνετο και από την ίδια την εφεσείουσα και το συμβίο της ή και από ή προς όφελος του ετέρου των παιδιών της. Ως προς τα φροντιστήρια και χόμπι €490 μηνιαίως, λαμβάνεται υπόψη ΄ότι τα αγγλικά και ο χορός λάτιν έχει εξοφληθεί ετησίως, όπως επίσης και ότι το έξοδο για τα φροντιστήρια για εισδοχή του παιδιού στην Ακαδημία σύντομα θα λήξει με τις εξετάσεις που θα δώσει το παιδί για να πετύχει εισδοχή της στο εν λόγω εκπαιδευτικό ίδρυμα. Ως προς τις δυνάμεις των υπόχρεων γονέων, ο Καθ΄ου η αίτηση έχει, ως ο ίδιος παραδέχεται, μηνιαίο εισόδημα €1.401. Η Αιτήτρια, ως ισχυρίζεται έχει μηνιαίο εισόδημα €2,598,41. Περαιτέρω, ο Καθ΄ου η αίτηση, αναφέρει ότι η Αιτήτρια έχει επιπλέον εισόδημα από άλλη εργασία της (βλ. παρ. 11 και 12 της ένορκης δήλωσής του). Ως προς τα χρέη ή άλλες οικονομικές υποχρεώσεις των διαδίκων, σύμφωνα με τη νομολογία η υποχρέωση των γονέων για διατροφή των ανηλίκων τέκνων τους, προηγείται κάθε άλλης υποχρέωσης τους, (βλ. Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 ΑΑΔ 1418). Συνακόλουθα, θεωρώ ορθό και δίκαιο την έκδοση προσωρινού διατάγματος, με καθορισμό της συνεισφοράς του Καθ΄ου η αίτηση στο ποσό των €250 μηνιαίως, από την 21.1.2019, ημερομηνία καταχώρησης της μονομερούς αίτησης. Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια, από 21.1.2019 και κάθε αντίστοιχη ημέρα κάθε επόμενου μηνός το ποσό των €250 μηνιαίως, ως συνεισφορά του για τη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Μ. Το παρόν διάταγμα ισχύει μέχρι περατώσεως της εναρκτήριας αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ως προς τα έξοδα, αυτά να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης, σε καμία όμως περίπτωση θα είναι εναντίον της Αιτήτριας. (Υπ.) ........... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Τα πλήρη ονόματα των διαδίκων και αναφερομένων προσώπων στην απόφαση του Δικαστηρίου βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο