Ε. Τ. ν. Κ. Κ., Αρ. Αίτησης: 51/17, 31/5/2019

(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου, Ν. 216/90. Οι παραμέτροι αυτοί, με βάση τα άρθρα αυτά, είναι: (

1. i)οι ανάγκες του δικαιούχου και (
2. ii)οι δυνάμεις των υπόχρεων γονέων. ΄Ετσι, για παράδειγμα, οι ισχυρισμοί των διαδίκων για τους λόγους κατάρρευσης του γάμου τους, θα αγνοηθούν, ως άσχετοι με τα επίδικα θέματα. (β) Περαιτέρω, κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία· δηλαδή την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση, όπου υπάρχει. Ο επακριβής προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα της δίκης που ισχύει στο δικαϊικό μας σύστημα και απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος διαδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του. Ούτε η διεύρυνση από το πρωτόδικο δικαστήριο θεμάτων άλλων από τα επίδικα θέματα δεν επιφέρει τη διεύρυνση των επιδίκων θεμάτων, τα οποία προσδιορίζονται από τις έγγραφες προτάσεις. Γενικά, το δικαστήριο οφείλει να αγνοήσει μαρτυρία εκτός δικογράφων, η οποία παρείσφρησε στη δίκη, έστω και χωρίς ένσταση (βλ. Γ. Παπαγεωργίου ν. Λ. Κλάππα

(1991)1 ΑΑΔ, 24, Γ. Παφίτη κ.ά. ν. Π. Κουκουρή κ.ά.

(1992)1 ΑΑΔ, 1154, Ε. Βραχίμη ν. Π. Κουλουμπρή

(1992)1 ΑΑΔ 836, Μ. Παπακόκκινου κ.ά. ν. Μ. Θεοδοσίου

(1991)1 ΑΑΔ 379, Ερμογένης Χριστοδούλου ν. Γ. Περικλέους

(1998)1 ΑΑΔ 1122). ΄Ετσι, για παράδειγμα, ισχυρισμοί και θέσεις περί αλλαγής του status των παιδιών, όπως διαφοροποιήσεις εξόδων ως προς το μέλλον ή σε χρόνους μεταγενέστερους της καταχώρησης της τροποποιημένης εναρκτήριας αίτησης, δεν θα αποτελέσουν αντικείμενο της παρούσας απόφασης, γιατί πέραν του γεγονότος ότι είναι εκτός των δικογράφων, τα γεγονότα αυτά εμπίπτουν και αποτελούν τη βάση του άρθρου 38 του Ν. 216/90 που κατοχυρώνει το δικαίωμα οποιουδήποτε υπόχρεου γονέα να αιτηθεί την τροποποίηση διατάγματος διατροφής, λόγω μεταβολής των συνθηκών. (iii) Ότι οι αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, όπως είναι πάγια νομολογημένο, δεν αποτελούν μέσο προσαγωγής μαρτυρίας ή διεύρυνσης των επίδικων θεμάτων (βλ. Μισιρλής ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1995)3 ΑΑΔ 379, Κοινότης Λυσού ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(3)ΑΑΔ 537). Με βάση τη δικογραφία και τη μαρτυρία των διαδίκων, προκύπτουν ως παραδεκτά τα πιο κάτω: Ø Οι διάδικοι, τέλεσαν πολιτικό γάμο στις 3.11.05 και θρησκευτικό γάμο στις 3.6.

1. Ø Οι διάδικοι, από το γάμο τους, απέκτησαν δύο παιδιά την Π. που γεννήθηκε στις 25.7.2011 και τον Σ. που γεννήθηκε στις 7.10.
2. Ø Οι διάδικοι οδηγήθηκαν σε διάσταση και κατά ή περί τον Αύγουστο του 2017 η Αιτήτρια μετακόμισε μαζί με τα παιδιά σε άλλη στέγη, την οποία ενοικίασε στο χωριό Β. Στον συζυγικό οίκο, που βρίσκεται στο χωριό Φ., παρέμεινε ο Καθ΄ου η αίτηση. Ø Ο Καθ΄ου η αίτηση, εργάζεται ως δάσκαλος σε Δημοτικό Σχολείο και η Αιτήτρια εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα. Τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Προτού προχωρήσω, κατωτέρω, στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, στη βάση των ήδη αναφερθέντων παραμέτρων του νόμου και των αρχών της νομολογίας, σημειώνεται ότι η εισήγηση του Καθ΄ου η αίτηση, στη γραπτή του αγόρευση, είναι όπως η συνεισφορά του καθοριστεί από το Δικαστήριο, στο ποσό των €500 μηνιαίως. Θα προχωρήσω, κατωτέρω, στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, στη βάση των παραμέτρων του νόμου, άρθρα 33

(1)και 37 του Ν. 216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33

(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: "(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Σύμφωνα με τη νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν μπορεί να αποτιμάται με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη των κονδυλίων με περισσή αυστηρότητα, ενώ η κοινή λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. Επίσης, το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για τη διατροφή και συντήρηση του δικαιούχου (βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδης κ.ά.

(1989)1 ΑΑΔ 1386, Παναγιώτου ν. Σφικτού

(2001)1 ΑΑΔ 625, Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους

(2010)1 (Β) ΑΑΔ 951). Στην απόφαση του Δ.Ο.Δ. στην υπόθεση Κορελλίδης ν. Κορελλίδη

(2012)1 ΑΑΔ 1975, λέχθηκε ότι «το δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες που να οδηγούν σε υπολογισμό με σεντ, αλλά θα πρέπει να σταθμίζει τις ανάγκες και να καταλήγει σε συμπεράσματα που θα επαναφέρουν, ή δυνατό, τα ανήλικα παιδιά σε μία πλησιέστερη κατάσταση, όπως θα ήταν εάν οι γονείς τους ζούσαν μαζί». Ως προς το τι συνιστούν ανάγκες του δικαιούχου, παραπέμπω στον Απόστολο Σ. Γεωργιάδη «ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ» όπου στη σελ. 652, αναφέρονται τα πιο κάτω: «1. Ανάγκες του δικαιούχου Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση του δικαιούχου και επιπλέον τα έξοδα για την ανατροφή, καθώς και την επαγγελματική και την εν γένει εκπαίδευση του (πλήρης διατροφή: ΑΚ 1493 εδ. β΄). Στο περιεχόμενο της διατροφής περιλαμβάνονται ειδικότερα βιοτικές ανάγκες του δικαιούχου που είτε υφίστανται πραγματικά κατά τον χρόνο συζήτησης της αγωγής είτε μπορούν με βεβαιότητα να προβλεφθούν μελλοντικά. Η διατροφή λοιπόν περιλαμβάνει κάθε αναγκαία βιοτική δαπάνη: τροφή, στέγη, ένδυση, θέρμανση, φωτισμό, λοιπά λειτουργικά έξοδα της οικίας διαμονής, ψυχαγωγία, μόρφωση (π.χ. αγορά βιβλίων), διαπαιδαγώγηση, νοσηλεία και δαπάνες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, παραθέριση, συγκοινωνία και επικοινωνία. Ιδίως περιλαμβάνονται δαπάνες θεωρητικής, επαγγελματικής ή τεχνικής μόρφωσης, ακόμη και μεταπτυχιακής.» Θα προχωρήσω, κατωτέρω, να εξετάσω τις ανάγκες των δικαιούχων διατροφής και συντήρησης παιδιών, με βάση τις ανωτέρω κατευθυντήριες γραμμές της νομολογίας και της θεωρίας του Οικογενειακού Δικαίου. Είναι παραδεκτό γεγονός ότι η Αιτήτρια, μετά τη διάσταση, αποχώρησε, μαζί με τα παιδιά, από το συζυγικό οίκο και ενοικίασε κατοικία στο χωριό Β. με ενοίκιο €400 μηνιαίως εκ των οποίων αναλογία εκ €133 μηνιαίως αφορά την ανάγκη στέγασης για κάθε παιδί, ήτοι σύνολο €266 μηνιαίως. Στο συζυγικό οίκο παρέμεινε ο Καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος προβάλλει με την μαρτυρία του τη θέση, ότι το ενοίκιο των €400 μηνιαίως είναι υπερβολικά μεγάλο, γιατί μπορούσε η Αιτήτρια να ενοικιάσει σπίτι στο χωριό Φ. τριών ή τεσσάρων υπνοδωματίων με ενοίκιο €200 μηνιαίως. Ο ισχυρισμός αυτός του Καθ΄ου η αίτηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός από το Δικαστήριο. Παρέμεινε, από άποψης αποδεικτικής βαρύτητας, στο επίπεδο του απλού και αόριστου ισχυρισμού, εφόσον δεν προσφέρθηκε από τον Καθ΄ου η αίτηση οποιαδήποτε θετική μαρτυρία στο Δικαστήριο. Στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι η επιλογή της Αιτήτριας να ενοικιάσει, για τους λόγους που εξήγησε, κατοικία στο χωριό Β. αντί στο χωριό Φ., λογική και το ποσό των €400 μηνιαίως, ως εύλογο ποσό για τη στέγαση της ίδιας και των παιδιών. Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, η ανάγκη στέγασης του δικαιούχου, δηλαδή εδώ των δύο ανήλικων, εμπίπτει στις βασικές ανάγκες του δικαιούχου οι οποίες θα πρέπει να καλυφθούν από τους υπόχρεους γονείς. Στο σύγγραμμα των Σταθόπουλου-Γεωργιάδη, Αστικός Κώδιξ Κατ΄ Άρθρο Ερμηνεία στη σελίδα 761 αναφέρεται ότι η στέγη είναι βασική ανάγκη του δικαιούχου, εδώ των δύο παιδιών των διαδίκων, τα οποία διαμένουν μαζί με την Αιτήτρια. ΄Ετσι, η παρούσα υπόθεση διακρίνεται από την απόφαση του Δ.Ο.Δ. στην IRINA BONDARENKO ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ

(2011)1 ΑΑΔ 1875, όπου στην υπόθεση αυτή οι συνθήκες της ζωής του ανηλίκου-δικαιούχου όπως αποτιμώνται στην απόφαση, διαφέρουν από τις συνθήκες της ζωής των δικαιούχων παιδιών των διαδίκων, αφού όπως διαπιστώνεται στην εν λόγω απόφαση «Ο ανήλικος εδώ διαμένει με την εφεσείουσα μητέρα του, η οποία στη βάση των δικών της επιλογών και συνθηκών ζωής, παρέχει στέγη καθηκόντως, όχι μόνο στον ανήλικο, αλλά και στο έτερο παιδί της, καθώς και στον συμβίο της.» Στη βάση όλων των πιο πάνω, δέχομαι ότι το ποσό των €200 μηνιαίως, που είναι το ήμισυ του ενοικίου, είναι εύλογο ποσό για την κάλυψη της στεγαστικής ανάγκης των ανηλίκων. Το άλλο ήμισυ του ποσού του ενοικίου, €200 μηνιαίως, αφορά την κάλυψη της ανάγκης της ίδιας της Αιτήτριας. Τα παιδιά των δύο διαδίκων είναι ηλικίας 8 περίπου χρονών και 5 περίπου χρονών. Ως προς τη διατροφή τους η Αιτήτρια αιτείται €200 μηνιαίως για κάθε παιδί και επιπρόσθετα €100 μηνιαίως για κάθε παιδί, ως έξοδα καθαριότητας ή/και άλλα έξοδα. Ως προς το τελευταίο, πρόκειται για έκφανση ή/και πτυχή του ίδιου εξόδου, αυτού της διατροφής. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο πιο πάνω σύγγραφα των Σταθόπουλου-Γεωργιάδη, σελίδα 761 «Μαζί με την τροφή συμπεριλαμβάνονται τα έξοδα του δικαιούχου για την προσωπική του συντήρηση (π.χ. απορρυπαντικά, κομμωτήριο, κουρείο, βασικά καλλυντικά για τις γυναίκες)». ΄Ετσι, λαμβανομένου υπόψη της ηλικίας των παιδιών, του γεγονότος ότι το μεσημεριανό γεύμα προσφέρεται στη Λέσχη όπου πηγαίνουν τα παιδιά, και του εύρους του δικαιώματος επικοινωνίας του Καθ΄ου η αίτηση, κρίνω ότι το ποσό της τάξης των €200 μηνιαίως είναι εύλογο ποσό για τη διατροφή και συντήρηση και των δύο παιδιών. Ως προς την παιδική λέσχη που πηγαίνουν τα παιδιά, έξοδο το οποίο εγίνετο και πριν τη διάσταση, θεωρώ ότι, κατ΄ αναλογία, ένα ποσό της τάξης των €75 μηνιαίως και €115, αντίστοιχα, ήτοι σύνολο €190 μηνιαίως, είναι εύλογο, υπό τις περιστάσεις, για την κάλυψη της συγκεκριμένης ανάγκης. Ως προς την ένδυση και υπόδηση όπου περιλαμβάνεται και ο σχολικός ρουχισμός, λαμβανομένου υπόψη της ηλικίας των παιδιών, κρίνω υπερβολικό το ποσό των €130 μηνιαίως που αιτείται η Αιτήτρια. Κρίνω ως εύλογο ποσό για την κάλυψη της συγκεκριμένης ανάγκης των παιδιών των διαδίκων, το ποσό των €60 μηνιαίως, το οποίο ικανοποιεί τη συγκεκριμένη ανάγκη των παιδιών των διαδίκων. Ως προς την αναλογία των παιδιών, για τα κοινόχρηστα έξοδα, ήτοι νερό, ηλεκτρισμός, internet, θεωρώ υπερβολικό το ποσό των €120 μηνιαίως που η Αιτήτρια αξιώνει και για τα δύο παιδιά. Θεωρώ ως εύλογο ποσό, για την κάλυψη της ανάγκης αυτής, το ποσό των €75 μηνιαίως. Ως προς το έξοδο της ζωγραφικής και χορού της Π. €25 και €50 μηνιαίως, δραστηριότητες τις οποίες έκαμνε και πριν τη διάσταση, το ποσό των €75 θα πρέπει να είναι €75 Χ 10 μήνες :12 = €62 μηνιαίως. Σημειώνεται ότι η Π. παρακολουθεί και μαθήματα πιάνου για τα οποία η Αιτήτρια δεν αξιώνει συνεισφορά από τον Καθ΄ου η αίτηση. Ως προς τα ιατρικά έξοδα των ανηλίκων η Αιτήτρια αιτείται για την κάλυψη της ανάγκης αυτής και για τα δύο παιδιά, το ποσό των €100 μηνιαίως. Θεωρώ την πιο πάνω θέση της Αιτήτριας, παντελώς αδικαιολόγητη. Σημειώνω και λαμβάνω υπόψη το γεγονός ότι λόγω της ιδιότητας του Καθ΄ου η αίτηση ως Δημοσίου Υπαλλήλου, της δυνατότητας για δωρεάν πρόσβαση στα δημόσια νοσηλευτήρια. Λαμβάνω υπόψη όμως και την αντικειμενική δυσκολία πρόσβασης στα δημόσια νοσηλευτήρια, αφού κάτι τέτοιο εξυπακούει λήψη σχετικής άδειας απουσίας από την εργασία είτε της Αιτήτριας είτε του Καθ΄ου η αίτηση, αφού η εκπλήρωση του γονεϊκού καθήκοντος, σε σχέση με το θέμα της υγείας των παιδιών, είναι ευθύνη και των δύο γονέων. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, ένα κατ΄ αποκοπή ποσό της τάξης των €30 μηνιαίως είναι, υπό τις περιστάσεις, εύλογο ποσό για την ανάγκη αυτή. Ως προς τα μεταφορικά έξοδα τα οποία συνεπάγεται η μεταφορά των παιδιών στο σχολείο και τη Λέσχη, στα ιδιαίτερα μαθήματα, για τα ιατρικά θέματα του Σ. κλπ, η Αιτήτρια αιτείται και για τα δύο παιδιά, συνολικά το ποσό των €130 μηνιαίως για την κάλυψη της ανάγκης αυτής. Θεωρώ, ότι εφ΄ όσον και ο πατέρας μεταφέρει κάποιες φορές τα παιδιά στις πιο πάνω δραστηριότητες, ότι η ανάγκη αυτή μπορεί να καλυφθεί με το ποσό των €65 μηνιαίως. Το παιδί των διαδίκων Σ. στις 20.1.17, δηλαδή πριν τη διάσταση, διαγνώσθηκε με προβλήματα υγείας, τα οποία περιγράφονται στην ιατρική βεβαίωση, Τεκμήριο 6 στη μαρτυρία της Αιτήτριας. Δεν έχω σκοπό να αναφερθώ εκτενώς στην απόφαση μου για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα που αφορά ένα παιδί. Τα Τεκμήρια 6 έως 17 της μαρτυρίας της Αιτήτριας, συνιστούν στην ουσία μαρτυρία ειδικών ιατρών, οι οποίοι βεβαιώνουν την ύπαρξη του προβλήματος υγείας του παιδιού, την ανάγκη λογοθεραπείας και εργοθεραπείας του παιδιού, και τη συνεπαγόμενη δαπάνη. Σημειωτέον ότι με βάση το Τεκμήριο 15 της μαρτυρίας της Αιτήτριας, τα έξοδα για λογοθεραπεία και εργοθεραπεία για τον Σ. γίνονταν και πριν τη διάσταση. ΄Ετσι, κρίνω ότι το ποσό των €160 μηνιαίως για τη λογοθεραπεία και €48 μηνιαίως για την εργοθεραπεία του Σ. είναι δικαιολογημένο και γίνεται αποδεκτό από το Δικαστήριο, ήτοι σύνολο €208 μηνιαίως για την κάλυψη της ανάγκης αυτής. Ως προς τη ψυχαγωγία των παιδιών, λαμβανομένου υπόψη της ηλικίας τους, ποσό €50 είναι ικανοποιητικό για την κάλυψη αυτής της ανάγκης τους. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, το συνολικό ποσό που απαιτείται μηνιαίως για την κάλυψη των αναγκών διατροφής και συντήρησης των παιδιών των διαδίκων είναι €1.140 μηνιαίως. Ως προς τις δυνάμεις των διαδίκων, για λόγους που καθίστανται κατωτέρω αντιληπτοί, θα επικεντρωθώ στις τελευταίες χρονικά δυνάμεις των διαδίκων, όπως αυτές αποκαλύπτονται με τη μαρτυρία τους και τα επισυναφθέντα σ΄ αυτές τεκμήρια. Σύμφωνα με τα τεκμήρια 1 έως 3, ο μηνιαίως μισθός τον οποίο η Αιτήτρια λαμβάνει από τον ιδιώτη εργοδότη της, είναι της τάξης των €800 μηνιαίως. Η Αιτήτρια, λαμβάνει, επίσης, σύμφωνα με το Τεκμήριο 30 στη μαρτυρία της, για τα δύο παιδιά, επίδομα μονογονεϊκής οικογένειας €362.72 μηνιαίως και επίδομα τέκνου €1.040 ετησίως, ήτοι περίπου €87 μηνιαίως. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, το σύνολο των δυνάμεων της Αιτήτριας είναι €800 + €362,72 +€87= €1.250 μηνιαίως. Ο Καθ΄ου η αίτηση, ως εκπαιδευτικός, κατά τον ουσιώδη, προς την παρούσα αίτηση, χρόνο, με βάση το Τεκμήριο 1 στη μαρτυρία του, είχε εισοδήματα, ήτοι καθαρό μισθό, περίπου €2,227 πλέον 13ον μισθό. ΄Ετσι το καθαρό μηνιαίο εισόδημα του είναι €2,227 Χ 13 : 12= €2,412. Ο 13ος μισθός, αναμφίβολα αποτελεί μέρος των συνολικών δυνάμεων του Καθ΄ου η αίτηση, και κάθε αντίθετος περί τούτου ισχυρισμός του Καθ΄ου η αίτηση, ότι δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη, γιατί για παράδειγμα τον χρησιμοποιεί για να καλύπτει τα έξοδα του που προκύπτουν λόγω εορτών και λόγω αναγκών, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός από το Δικαστήριο. Ως προς την θέση του Καθ΄ου η αίτηση ότι το δάνειο των €725 μηνιαίως, το οποίο πληρώνει ως μηνιαία δόση, με συνοφειλέτρια την Αιτήτρια, για την απόκτηση του συζυγικού οίκου των διαδίκων, θα πρέπει να αφαιρεθεί από τις δυνάμεις του, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή γιατί σύμφωνα με την απόφαση του Δ.Ο.Δ. στη Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους

(2010)1 ΑΑΔ 951. «Η διατροφή έχει σκοπό να καλύψει τις καταναλωτικές ανάγκες και όχι τις κεφαλαιουχικές δαπάνες, τις οποίες οι ίδιοι οι γονείς αναλαμβάνουν και επωμίζονται με σκοπό την επ΄ ονόματι τους απόκτηση περιουσίας». Το ίδιο ισχύει και για τον τρεχούμενο λογαριασμό στον οποίο είναι συνοφειλέτης και η Αιτήτρια και ο οποίος έχει παθητικό €8.000 με δόση €100 μηνιαίως προς εξόφληση του. Ως προς τα πιο πάνω, υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με τη νομολογία, η διατροφή ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται των οιονδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους (βλ. Δημητρίου ν. Περδίου

(2005)1 ΑΑΔ 1418). Θα προχωρήσω κατωτέρω να καθορίσω τη συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση. · Τα μηνιαία έξοδα των παιδιών για τη διατροφή και συντήρηση είναι €1.140 · Οι δυνάμεις της Αιτήτριας είναι €1.250 μηνιαίως · Οι δυνάμεις του Καθ΄ου η αίτηση είναι €2.412 μηνιαίως Σύνολο δυνάμεων γονέων: €1.250 + €2.412= €3.662 μηνιαίως Συνεισφορά Καθ΄ου η αίτηση: €1.140 (έξοδα) Χ €2.412 (δυνάμεις Καθ΄ου η αίτηση= €3.662 (σύνολο δυνάμεων γονέων) : €750 μηνιαίως Αναλογία Αιτήτριας: €1.140 Χ €1.250 = €390 μηνιαίως €3.662 Θα εξετάσω κατωτέρω το θέμα της αναδρομικής εφαρμογής του διατάγματος διατροφής. Η έκδοση ενός διατάγματος διατροφής, κατά ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, μπορεί να ανατρέξει μέχρι και τον χρόνο καταχώρησης της εναρκτήριας αίτησης. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής, η εναρκτήρια αίτηση καταχωρήθηκε στις 13.10.

1. Παρεμπιπτόντως, στις 17.10.17, το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινό διάταγμα για το ποσό των €650 μηνιαίως, ως συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση. Το διάταγμα αυτό οριστικοποιήθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 7.12.
2. Ακολούθως, η Αιτήτρια, μετά τη συμπλήρωση της δικογραφίας της αρχικής εναρκτήριας αίτησης, καταχώρησε, στις 7.5.18, τροποποιημένη εναρκτήρια αίτηση, η δικογραφία της οποίας συμπληρώθηκε όπως προελέχθη, με την καταχώρηση τροποποιημένης υπεράσπισης στις 20.6.18, και με την Απάντηση στην Υπεράσπιση της Αιτήτριας, η οποία σημειώνεται καταχωρήθηκε στις 17.12.
3. Η πιο πάνω ενέργεια της Αιτήτριας να καταχωρήσει τροποποιημένη εναρκτήρια αίτηση και μάλιστα με την καταχώρηση Απάντησης έξι ολόκληρους μήνες μετά την καταχώρηση της τροποποιημένης Υπεράσπισης, συνετέλεσε αναμφίβολα στην επιμήκυνση του χρόνου αποπεράτωσης της υπόθεσης, συμπεριφορά η οποία ασφαλώς χρεώνεται αποκλειστικά στην Αιτήτρια. ΄Ετσι, υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, αποφασίζω ότι είναι ορθό και δίκαιο, όπως η αναδρομικότητα καθορισθεί για την περίοδο από 17.12.18 μέχρι και την 31.5.19 ήτοι 5 ½ μήνες Χ €100 = €
4. Για το ποσό των €550 μηνιαίως ως αναδρομική διατροφή, το Δικαστήριο δεν πρόκειται να εκδώσει αναστολή πληρωμής του δια μηνιαίων δόσεων, καθότι κρίνει ότι ούτε συντρέχουν λόγοι, ούτε έχει προταθεί κάτι τέτοιο, έτσι ώστε να δικαιολογείται η αναστολή. Όπως λέχθηκε στην απόφαση του Δ.Ο.Δ. στην Κ. Ιωάννου ν. Α. Ιωάννου

(1993)1 ΑΑΔ: «... Η αυτεπάγγελτη αναστολή της εκπλήρωσης των υποχρεώσεων που επιβάλλει η δικαστική απόφαση, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο μπορεί να υιοθετηθεί μόνο όπου συντρέχουν λόγοι που δικαιολογούν την έστω προσωρινή αποστέρηση δικαστικά διακηρυχθέντων δικαιωμάτων.» Συνακόλουθα των πιο πάνω: (

1. i)Εκδίδεται διάταγμα διατροφής με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση, όπως, από 1.6.2019 την πρώτη ημέρα εκάστου επόμενου μηνός, καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €750 μηνιαίως ως η συνεισφορά του για τη διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων τέκνων τους Π. και Σ. (
2. ii)Εκδίδεται διάταγμα, με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €550, ως εφάπαξ οφειλόμενη αναδρομική διατροφή των ως άνω ανηλίκων τέκνων τους. Τα έξοδα, εκτός όπου υπάρχει αντίθετη διαταγή, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση. (Υπ.) ........... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Τα πλήρη ονόματα των διαδίκων και αναφερομένων προσώπων στην απόφαση του Δικαστηρίου βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο