← Κύπρος

Ι. Χ. Ζ. ν. Μ. Κ. Τ., Αρ. Αίτησης: 9/13, 17/7/2019

Ι. Χ. Ζ. ν. Μ. Κ. Τ., Αρ. Αίτησης: 9/13, 17/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2019:18 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Σχέσεων. ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδης, Π. Αρ. Αίτησης: 9/13 Μεταξύ: Ι. Χ. Ζ. Αιτητής και Μ. Κ. Τ. Καθ΄ής η αίτηση Αίτηση ημερ. 18.4.19 για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 9.1.19, λόγω του ότι εκκρεμεί έφεση ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17 Ιουλίου, 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Καθ΄ης η αίτηση-Αιτήτρια στην παρούσα αίτηση: κα Μ. Χατζηκωνσταντή για κ. Γ. Πιττάτζιη Για Αιτητή-Καθ΄ου η αίτηση στην παρούσα αίτηση: κ. Ν. Νικολάου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Καθ΄ης η αίτηση-Αιτήτρια (εφεξής Αιτήτρια) καταχώρησε, στις 18.4.19, την παρούσα αίτηση, με την οποία αιτείται: «Διάταγμα του Δικαστηρίου αναστέλλον την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης ημερ. 9.1.09 μέχρι την τελική εκδίκαση της ΄Εφεσης στο Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο που εκκρεμεί εναντίον της εν λόγω απόφασης ή και νεωτέρων διαταγών του Δικαστηρίου.» Τόσο η αίτηση, όσο και η ένσταση, η οποία καταχωρήθηκε στις 27.5.19, υποστηρίζονται από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Δεν κρίνω αναγκαία, για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, την παράθεση της εκατέρωθεν μαρτυρίας των διαδίκων. Αναφορά στη μαρτυρία, θα γίνεται, κατωτέρω, όπου αυτή κρίνεται αναγκαία για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, χωρίς τούτο να εκλαμβάνεται ότι το Δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Στις 9.1.2019, το Οικογενειακό Δικαστήριο Αμμοχώστου (υπό άλλη σύνθεση) κατόπιν ακρόασης εναρκτήριας αίτησης δικαιοδοσίας Περιουσιακών Διαφορών Συζύγων, εξέδωσε απόφαση υπέρ του Αιτητή-Καθ΄ου η αίτηση (εφεξής Καθ΄ου η αίτηση) και εναντίον της Αιτήτριας για το ποσό των €106,986, πλέον νόμιμο τόκο από 10.9.13, ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης. Το Δικαστήριο επιδίκασε τα έξοδα υπέρ του Καθ΄ου η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογισθούν. Οι αιτήσεις για αναστολή εκτέλεσης πρωτόδικης απόφασης λόγω του ότι εκκρεμεί έφεση, διέπονται από τη Δ.35, θ. 18 και 19 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και έχουν ως κατωτέρω: «

  1. Μια έφεση δεν θα ενεργεί σαν αναστολή εκτελέσεως ή διαδικασίας στην απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται ή του Εφετείου ή ενός Δικαστού των ανωτέρω Δικαστηρίων και ουδεμία ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία θα παύει να ισχύει εκτός κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται Προτού εκδοθεί διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση το πρόσωπο που θα ζητήσει το διάταγμα θα πρέπει να παράσχει τέτοια εγγύηση (αν υπάρχει) που θα διαταχθεί. Αν η ασφάλεια θα δοθεί υπό τύπο γραμματίου, το γραμμάτιο θα γίνει προς όφελος του διαδίκου υπέρ του οποίου η υπό έφεση απόφαση εδόθη.
  2. Οποτεδήποτε μια αίτηση βασιζόμενη σ΄ αυτούς τους κανονισμούς μπορεί να γίνει είτε στο κατώτερο Δικαστήριο ή στο Εφετείο ή σε ένα Δικαστή των ανωτέρω Δικαστηρίων, πρέπει πρώτα γίνεται στο Δικαστήριο ή τον Δικαστή του κατωτέρου Δικαστηρίου.» Οι αρχές οι οποίες διέπουν την αναστολή εκτέλεσης πρωτόδικων αποφάσεων και την επί τούτο άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αλλά και του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, (Δ.Ο.Δ.). ΄Ακρως διαφωτιστικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση του Δ.Ο.Δ. στην υπόθεση Τίμιννης κ.ά. ν. Σιαθά, ΄Εφεση αρ. 4/2017, ημερ. 28.2.19Q «Το Δικαστήριο, στο πλαίσιο εξέτασης αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης δυνάμει της Δ.35, Κ. 18 των Κανονισμών, έχει να ζυγίσει δύο ανταγωνιζόμενα μεταξύ τους δικαιώματα, πρακτικής σημασίας, και, εκκρεμούσης της έφεσης, να αποφασίσει ποιο από τα δύο πρέπει να υπερισχύσει έναντι του άλλου· το δικαίωμα του εξ αποφάσεως πιστωτή να διατηρήσει την άμεση εκτελεστότητα της η υπέρ του απόφαση, ή το δικαίωμα του εξ αποφάσεως οφειλέτη για διασφάλιση του αντικειμένου της έφεσής του, σε περίπτωση επιτυχίας της: (βλ. Gov. and the Comp. of the Bank of Scotland v. Πλοίου S.S. Sapphire Seas

(2001)1 AAD
  1. Με βάση την προαναφερθείσα δικονομική διάταξη, υπάρχει, βέβαια, και η δυνατότητα για παροχή αναστολής εκτέλεσης υπό όρους εγγυήσεως, οι οποίοι τίθενται στον εξ αποφάσεως οφειλέτη, προς εξασφάλιση της πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους, με το πέρας της έφεσης και εφόσον αυτή αποτύχει. Το δικαστήριο, κατά τη διενέργεια της πιο πάνω εξέτασης, η οποία αφορά σε άσκηση διακριτικής εξουσίας, λαμβάνει υπόψη του όλους τους παράγοντες που είναι σχετικοί και τυχόν να επιδρούν στην ενώπιόν του υπόθεση.» Σχετικό και άκρως διαφωτιστικό είναι επίσης το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Nisdal Importas - Exports Limited κ.α. ν. Θεοφίλου κ.α., Πολιτική ΄Εφεση αρ. 167/2018, ημερ. 10.4.19: «Η καταχώρηση έφεσης δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα. Η πρωτόδικη απόφαση παραμένει ισχυρή και τελεσίδικη μέχρι την ενδεχόμενη ανατροπή ή τροποποίηση της κατ΄ έφεση. Διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει στην υπόθεση του δεν μπορεί να στερείται χωρίς ουσιαστικό και αποχρώντα λόγο των καρπών της επιτυχίας του. Η απόφαση για αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης της έφεσης ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας ορίζεται από τη Δ.35, θ.
  2. Τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και σειρά παραγόντων που εξισορροπούνται πάντοτε με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, ορίζει το ζητούμενο. Η εξισορρόπηση συνήθως επιτυγχάνεται με την επιβολή τέτοιων όρων που να εξασφαλίζουν ένα υγιές ισοζύγιο μεταξύ των συγκρουσμένων συμφερόντων των διαδίκων (Ιωσηφάκης ν. Αριστοδήμου
(1990)1 ΑΑΔ 394). Η προοπτική επιτυχίας της έφεσης, ως ένας από τους παράγοντες για χορήγηση ή μη της αναστολής είναι μεν παράγοντας σχετικός αλλά οριακής σημασίας (Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147)». Στην προκείμενη αίτηση, η Αιτήτρια έχει καταχωρήσει στις 19.2.19, έφεση στο Δ.Ο.Δ. (Τεκμ. 1) εναντίον της πρωτόδικης απόφασης και ισχυρίζεται στη βάση αυτής, για τους σκοπούς της επιδιωκόμενης αναστολής, ότι προβάλλονται καλοί λόγοι έφεσης και συνακόλουθα παραμερισμού της πρωτόδικης απόφασης. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση Ναυτικός Όμιλος Πάφου (ανωτέρω), πέραν του ότι η προοπτική επιτυχίας της έφεσης είναι παράγοντας σχετικός μεν αλλά οριακής σημασίας «Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση δεν υφίστανται οι προϋποθέσεις για την προεξόφληση του αποτελέσματος της». Κρίνω, στη βάση των ενώπιον μου τεθέντων γεγονότων, ότι δεν μπορεί να γίνει πρόγνωση, με βεβαιότητα της επιτυχίας της εκκρεμούσης έφεσης προεξοφλώντας έτσι ότι το αποτέλεσμα της έφεσης θα είναι επιτυχές για την Αιτήτρια. Είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι ο Καθ΄ου η αίτηση μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης και συγκεκριμένα στις 3.4.19, καταχώρησε Μέμο επί της ακίνητης ιδιοκτησίας της Αιτήτριας. Ο Καθ΄ου η αίτηση, κατ΄ αντίθεση με την Αιτήτρια, υποστηρίζει τη θέση ότι το Μέμο δεν αποτελεί εξασφάλιση του λαβείν του. Για τους λόγους που θα εξηγηθούν αναλυτικά, κατωτέρω, δεν μπορώ να αποδεχθώ την πιο πάνω θέση του Καθ΄ου η αίτηση. Το υπό κρίση θέμα, διέπεται από το άρθρο 53 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 το οποίο προβλέπει: «Ο επί δικαστικής αποφάσεως πιστωτής δύναται, όπως ορίζεται πιο κάτω, αφού εγγράψει τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ του στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο, να καταστήσει οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία επί της οποίας ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον (is beneficially interested) και η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, εγγύηση για την πληρωμή του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους». Ενόψει του ότι ο ίδιος ο νόμος θεωρεί την εγγραφή Μέμο, ως εγγύηση για το λαβείν του Καθ΄ου η αίτηση, οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση του θέματος είναι εκ των πραγμάτων άσκοπη και άνευ σημασίας. Τη σημασία της κατάθεσης Μέμο επί της ακίνητης ιδιοκτησίας της Αιτήτριας, η οποία σημειωτέον, ως θα λεχθεί κατωτέρω είναι και η μοναδική της ακίνητης περιουσία, έχει καταδειχθεί στην πρόσφατη απόφαση του Δ.Ο.Δ. στην Τίμιννης (ανωτέρω), από την οποία απόφαση παρατίθεται το σχετικό απόσπασμα: «Παραμένει, βέβαια, η κατάθεση του memo σε ακίνητη περιουσία του εφεσείοντος, με τη σοβαρή εξασφάλιση που αυτό παρέχει στον τομέα της ικανοποίησης εξ αποφάσεως χρέους. Σε σχέση με το θέμα τούτο, είναι σημαντικό να επισημανθεί πως, με την έκδοση απόφασης προς όφελος εξ αποφάσεως πιστωτή για συγκεκριμένο χρηματικό ποσό, αυτός δικαιούται να προβεί άμεσα στη λήψη μέτρων προς ικανοποίησή της και εξασφάλιση, έτσι, του λαβείν του. Η επιβολή, στο μεταξύ, επιβαρύνσεων οποιασδήποτε μορφής επί των περιουσιακών στοιχείων του εξ αποφάσεως οφειλέτη σκοπεύει, ακριβώς, στη διευκόλυνση λήψεως των μέτρων αυτών, ειδικά, όταν ο τελευταίος δεν συνεργάζεται προς τούτο, ως η υποχρέωσή του. Οπωσδήποτε δε, οι εν λόγω επιβαρύνσεις αποβλέπουν στην εκτέλεση της απόφασης όχι σε βάθος χρόνου αλλά, αντίθετα, το συντομότερο δυνατό. Εντούτοις, η ύπαρξη αποτελεσματικών επιβαρύνσεων επί περιουσιακών στοιχείων του εξ αποφάσεως οφειλέτη δεν μπορεί να παραγνωριστεί, σε περίπτωση που το δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, παραχωρήσει αναστολή εκτέλεσης απόφασης για χρηματικό ποσό, υπό όρους εγγύησης, (βλ. Μάριος Τσιάτταλος κ.ά. ν. Αλεξάνδρας Μαρκαντώνη, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. Ε151/2017 και Ε152/2017, 29.1.2018». Η Αιτήτρια, σύμφωνα με το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου, Τεκμ. 2 στην ένορκη της δήλωση, είναι ιδιοκτήτρια ακίνητης ιδιοκτησίας κατά 1153/2410 μερίδια. Η ιδιοκτησία αυτή, η οποία προφανώς συνιστά τον συζυγικό οίκο των διαδίκων, είναι και η μοναδική της ακίνητη ιδιοκτησία. Σύμφωνα με το πιο πάνω πιστοποιητικό, Τεκμ. 2, υπάρχουν τα πιο κάτω εμπράγματα βάρη: · Υποθήκη 3/Υ/1365/2012, διαδοχική με την 3/Υ/1073/2017 για το ποσό των €20.
  1. · Υποθήκη 3/Υ/1073/2017, διαδοχική με την 3/Υ/1365/2012 για το ποσό των €28.
  2. Δανειστές και στις δύο υποθήκες είναι αντίστοιχα τραπεζικά ιδρύματα. · Η εγγραφή Μέμο του Καθ΄ου η αίτηση 3/ΕΒ/181/2019, ημερ. 3.4.2019 για το ποσό των €106,
  3. Σύμφωνα με το εν λόγω πιστοποιητικό έρευνας, Τεκμ. 2, η αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας είναι με ημερομηνία 1.1.13, €357,800 το όλον μερίδιο, ήτοι το μερίδιο της είναι περίπου €171,
  4. Σύμφωνα με τη θέση του Καθ΄ου η αίτηση και αναφέρομαι στο Τεκμήριο 3 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας, το οποίο συνιστά την έκθεση εκτιμητή που παρουσίασε ως μαρτυρία στη δίκη, η αξία του μεριδίου της Αιτήτριας την 7.1.13 ήταν €350,
  5. Είναι σωστή η θέση του Καθ΄ου η αίτηση ότι αν και η Αιτήτρια διατείνεται ότι τα ενυπόθηκα χρέη των €20.000 και €28,100 αποπληρώνονται κανονικά, εν τούτοις η Αιτήτρια δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο οποιαδήποτε κατάσταση των χρεών. Το Δικαστήριο, δεν προσδίδει οποιαδήποτε σημασία στο γεγονός αυτό ενόψει του ότι οι πιο πάνω αξίες του ακινήτου της Αιτήτριας καλύπτουν όλες τις επιβαρύνσεις του ακινήτου, ήτοι τις δύο υποθήκες και το Μέμο του Καθ΄ου η αίτηση, έτσι ώστε σε περίπτωση επιτυχίας της παρούσας αίτησης για αναστολή να μη τίθεται θέμα επιβολής οποιασδήποτε εγγύησης από το Δικαστήριο, κατά τα οριζόμενα από τη Δ.35 θ. 18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Προβάλλεται από την Αιτήτρια, ο ισχυρισμός ότι ο Καθ΄ου η αίτηση είναι πρόσωπο αφερέγγυο με όλες τις δυσμενείς γι΄ αυτή συνέπειες, σε περίπτωση ικανοποίησης της πρωτόδικης απόφασης, η οποία ομολογουμένως απόφαση αφορά ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, δηλαδή €106,986 πλέον τόκους. Η θέση του Καθ΄ου η αίτηση ως προς τον πιο πάνω ισχυρισμό είναι γενική και αόριστη. Αποτυπώνεται η γενικότητα και η αοριστία της στο πιο κάτω απόσπασμα από την παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσής του: «Είναι κάθετος ο ισχυρισμός μου ότι είμαι καθόλα αξιόπιστο άτομο και σε θέση να αποζημιώσω την Καθ΄ης η αίτηση σε περίπτωση οποιασδήποτε ανατροπής της πρωτόδικης δικαστικής απόφασης». Το θέμα της φερεγγυότητας του Καθ΄ου η αίτηση ως γεγονός είναι θέμα το οποίο ανάγεται στην αποκλειστική αυτού γνώση. Υπό αυτή την έννοια και προσέγγιση, ο Καθ΄ου η αίτηση είχε το βάρος να αποδείξει την φερεγγυότητά του, προσκομίζοντας στο Δικαστήριο σχετικά αποδεικτικά στοιχεία. Ασφαλώς, η γενικότητα και αοριστία της πιο πάνω θέσης του Καθ΄ου η αίτηση δεν αποσείει το σχετικό του βάρος. Επί του προκείμενου, απόλυτα σχετικά είναι και τα πιο κάτω λεχθέντα από την απόφαση του Δ.Ο.Δ. στην Τίμιννης, (ανωτέρω): «Στην παρούσα υπόθεση, επισημαίνεται, κατ΄ αρχάς, η ύπαρξη του μη διαψευσθέντος, από την πλευρά της εφεσίβλητης, ισχυρισμού του εφεσείοντος ότι αυτή είναι αφερέγγυα. Το Δικαστήριο τούτο, ασφαλώς, δεν μπορεί να τον αγνοήσει. Αν ο εφεσείων καταβάλει στην εφεσίβλητη το εξ αποφάσεως χρέος, το οποίο, ομολογουμένως, αφορά σε ένα αρκετά μεγάλο χρηματικό ποσό, και, στη συνέχεια, η έφεσή του επιτύχει, ίσως να μην καταστεί δυνατή η, προς αυτόν επιστροφή του. Τούτο είναι ένα σοβαρό ενδεχόμενο, υπό τις περιστάσεις, ανωτέρω, και δεν χρειάζεται να εξεταστούν οι λόγοι για τους οποίους η εφεσίβλητη δυνατό να μην ανταποκριθεί, αν προκύψει τέτοια ανάγκη.». Το επόμενο θέμα το οποίο καλείται το Δικαστήριο να εξετάσει, είναι το θέμα του χρόνου καταχώρησης της παρούσας αίτησης για χορήγηση αναστολής της εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης. Είναι η θέση του Καθ΄ου η αίτηση, ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη και υπέρμετρη καθυστέρηση, χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε εύλογη και/ή αιτιολογημένη εξήγηση. Μια χρονική αναδρομή στα γεγονότα που αφορούν την παρούσα αίτηση αποκαλύπτει τα πιο κάτω: · Η πρωτόδικη απόφαση λύσης των περιουσιακών διαφορών των διαδίκων εκδόθηκε στις 9.1.
  6. Με την απόφαση αυτή η Αιτήτρια κλήθηκε να καταβάλει στον Καθ΄ου η αίτηση το ποσό των €106,986 πλέον νόμιμο τόκο από 10.9.
  7. Επίσης, ως προς τα έξοδα επιδικάσθηκε εναντίον της το ποσό των €16,548 πλέον ΦΠΑ επί ποσού €16,507 πλέον νόμιμο τόκο. · Στις 3.4.19, ο Καθ΄ου η αίτηση σύμφωνα με το πιστοποιητικό έρευνας του κτηματολογίου, Τεκμ. 2, καταχώρησε Μέμο επί της μοναδικής ακίνητης περιουσίας της Καθ΄ης η αίτηση για το ποσό της απόφασης. · Είναι προφανές ότι η Αιτήτρια δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να καταχωρήσει αίτηση για αναστολή της πρωτόδικης απόφασης ενόψει της καταχώρησης Μέμο από τον Καθ΄ου η αίτηση. · Η ανάγκη για την Αιτήτρια να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση στις 18.4.19, προέκυψε λόγω της ενέργειας του Καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος αν και εξασφάλισε στις 3.4.19 εγγραφή Μέμο, παράλληλα, στις 9.4.19 κατέθεσε εναντίον της Αιτήτριας την ειδοποίηση πτώχευσης με αρ. 3/19, με όλες τις αρνητικές συνέπειες που θα έχει για την Αιτήτρια ενδεχομένη επιτυχία της ειδοποίησης της αίτησης πτώχευσης της, στη βάση μάλιστα μιας πρωτόδικης απόφασης η οποία έχει εφεσιβληθεί. Η ειδοποίηση πτώχευσης πέραν του επιδικασθέντος ποσού, περιλαμβάνει και το επιδικασθέν ποσό εξόδων, (βλ. Τεκμ. 10 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας). Στη βάση όλων των πιο πάνω, θεωρώ ότι όχι μόνο δεν υπήρξε καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης, αλλά και η υποβολή της στο χρόνο που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο, ήταν απόροια των πιο πάνω ενεργειών του Καθ΄ου η αίτηση, οι οποίες ενέργειες του, καθιστούσαν εκ των πραγμάτων αναγκαία, για την προστασία της, την προσφυγή της στο Δικαστήριο. Σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω κριτήρια, ως έχουν αναλυθεί και διαπιστωθεί από το Δικαστήριο, η πλάστιγγα κλίνει υπέρ της έγκρισης της αίτησης η οποία εγκρίνεται. Η έγκριση της αίτησης καλύπτει και το θέμα των εξόδων, εφόσον το όποιο αποτέλεσμα της έφεσης επιδρά ανάλογα και επί των εξόδων και λαμβανομένου υπόψη ότι η εγγραφή του Μέμο με βάση τις αξίες της ακίνητης ιδιοκτησίας καλύπτει επαρκώς και τα έξοδα. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα ως η θεραπεία Α της παρούσας αίτησης. Ως προς τα έξοδα της παρούσας αίτησης, θεωρώ ότι είναι ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να είναι έξοδα δίκης στην έφεση. (Υπ.) ......... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Τα πλήρη ονόματα των διαδίκων και αναφερομένων προσώπων στην απόφαση του Δικαστηρίου βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.