Π.Μ. ν. Π.Μ., Αρ. Αιτήσεως: 3/19, 19/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2019:20 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΧΡΗΣΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ Ενώπιον: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αιτήσεως: 3/19 Μεταξύ: Π.Μ. Αιτήτρια και Π.Μ. Καθ' ου η αίτηση Μονομερής αίτηση ημερ. 6.6.2019 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19 Ιουλίου, 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Γ. Καϊμακλιώτης Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ. Π. Αβραάμ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια, μέσα στα πλαίσια καταχώρησης εναρκτήριας αίτησης διαδικασίας χρήσης οικογενειακής στέγης, την 6.6.19 καταχώρησε την παρούσα μονομερή αίτηση με την οποία αιτείται: «Α. Προσωρινό διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο παραχωρείται στην Αιτήτρια η αποκλειστική χρήση της κατοικίας που βρίσκεται στην οδό XXXXX 6 στο XXXXX της επαρχίας Αμμοχώστου και η οποία χρησιμοποιείται ως κύρια διαμονή των διαδίκων (οικογενειακή στέγη), μέχρι τελικής εκδίκασης της Κυρίως αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση να εγκαταλείψει τη συζυγική κατοικία των διαδίκων, η οποία αναφέρεται πιο πάνω από την επίδοση του διατάγματος στον Καθ΄ου η αίτηση, μέχρι τελικής εκδίκασης της Κυρίως αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στον Καθ΄ου η αίτηση να εισέρχεται, παρενοχλεί, χρησιμοποιεί ή με άλλο τρόπο επεμβαίνει στην ελεύθερη χρήση της αναφερόμενης κατοικίας από την Αιτήτρια, μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. Προσωρινό διάταγμα που να απαγορεύει στον Καθ΄ου η αίτηση να εισέρχεται στην πιο πάνω κατοικία.». Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της μονομερούς αίτησης, διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος, στις 5.7.19, καταχώρησε ένσταση. Στην ένσταση του, ο Καθ΄ου η αίτηση επικαλείται 18 λόγους ένστασης, των οποίων δεν κρίνεται αναγκαία για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης η παράθεσή τους. Τόσο η αίτηση όσο και η ένσταση συνοδεύονται, αντίστοιχα, από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Αποτελούν παραδεκτά γεγονότα ότι οι διάδικοι είναι σύζυγοι, με το γάμο τους να έχει τελεστεί στις 22.10.
- Απέκτησαν τρία παιδιά. Την Κ. που γεννήθηκε στις 12.1.1997, τον Α. που γεννήθηκε στις 16.4.2000 και τον Ε. που γεννήθηκε στις 3.7.
- Η συζυγική κατοικία, η οποία αποτελεί και την οικογενειακή τους στέγη, είναι εγγεγραμμένη στο όνομα της μητέρας της Αιτήτριας, ως ιδιοκτήτριας. Στο συζυγικό οίκο διαμένουν η ενήλικη Κ. και ο ανήλικος Ε, ενώ το παιδί τους ο Α βρίσκεται στο εξωτερικό για σπουδές. Η Αιτήτρια επαγγέλλεται την κομμώτρια και ο Καθ΄ου η αίτηση είναι στρατιωτικός. Η Αιτήτρια, στην ένορκη της δήλωση, αναφέρει ότι αρχικά η σχέση τους ήταν καλή αλλά με την πάροδο του χρόνου η σχέση αυτή χειροτέρευσε, λόγω της συμπεριφοράς του Καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος ήταν άνθρωπος αυταρχικός, επιβλητικός, ανεύθυνος και ανώριμος. Η ίδια υποχωρούσε σε μία προσπάθεια της να διατηρήσει την οικογένειά τους ενωμένη. Η πιο πάνω συμπεριφορά του Καθ΄ου η αίτηση σταδιακά χειροτέρευε και εκδήλωνε επί καθημερινής βάσης ξεσπάσματα, θυμούς και νευρικό χαρακτήρα, με αποτέλεσμα την πρόκληση καθημερινών καβγάδων, στους οποίους καβγάδες υποχωρούσε η ίδια για να μην διαταράξει την ηρεμία και ισορροπία των παιδιών τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση, επί καθημερινής βάσης προσπαθούσε με τις φωνές και τους τσακωμούς που προκαλούσε, να της επιβάλει τις απόψεις του και τις πεποιθήσεις του σε όλα τα θέματα που αφορούσαν την οικογένειά τους. Εκτόξευε εναντίον της προσβολές και ύβρεις με αποτέλεσμα η σχέση τους να έχει φθάσει στο έσχατο σημείο. Ο Καθ΄ου η αίτηση έφθασε στο σημείο να ασκήσει εναντίον της σωματική βία, με αποτέλεσμα να τεθεί σε κίνδυνο η σωματική της ακεραιότητα. Το πρώτο κρούσμα επιθετικής συμπεριφοράς εμφανίστηκε τον Οκτώβριο του 2015 εξαιτίας ενός έντονου και άνευ προκειμένου καβγά, με κατάληξη την χειροδικία εις βάρος της από τον Καθ΄ου η αίτηση. Συγκεκριμένα, ο Καθ΄ου η αίτηση με τον αυταρχισμό του απαγόρευσε στη θυγατέρα τους να πάει για σπουδές και αρνείτο να συζητήσει το θέμα αυτό και κάθε φορά που η ίδια τον προσέγγιζε, προκαλούσε καβγάδες, με αποτέλεσμα τον εξευτελισμό της μπροστά στα μάτια των παιδιών τους. Σε ένα έντονο καβγά για το πιο πάνω θέμα, του ανακοίνωσε ότι αποφάσισε από μόνη της να σπουδάσει τη θυγατέρα τους, αφού ο ίδιος δεν ήθελε. Τότε, ο Καθ΄ου η αίτηση εξαφανίστηκε από τον συζυγικό οίκο τους και επέστρεψε μετά από 4 ημέρες, χωρίς να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση. Το βράδυ της ημέρας που επέστρεψε, γύρω στις 23:00, άρχισε να της φωνάζει πολύ έντονα και να την υβρίζει μπροστά στα παιδιά τους και αποπειράθηκε να την κτυπήσει. Η ίδια κατάφερε να του ξεφύγει με αποτέλεσμα να την κυνηγάει μέσα στο σπίτι για να την κτυπήσει και όλα αυτά μπροστά στα παιδιά τους τα οποία επέμβηκαν για να αποτρέψουν τον πατέρα τους, από το να την κτυπήσει, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού ο ίδιος την κλώτσησε με δύναμη αρκετές φορές και την έριξε στο πάτωμα. Ο Καθ΄ου η αίτηση προσπάθησε να της ρίξει μπουνιά στο πρόσωπο χωρίς επιτυχία. Για να ξεθυμάνει, άρχισε να πετάει αντικείμενα και να κτυπάει με το χέρι του τη γυψοσανίδα του σπιτιού και όλα αυτά μπροστά στα μάτια των παιδιών τους. Η ίδια συμπεριφορά του συνεχίστηκε ακόμα και μπροστά στην παρουσία της μητέρας της, η οποία έφθασε στον συζυγικό οίκο μετά από τηλεφώνημα της θυγατέρας τους. Ο πιο πάνω καβγάς έληξε μετά από τηλεφώνημα στην αστυνομία, η οποία κατέφθασε στον συζυγικό οίκο και τον ανάγκασε να εγκαταλείψει το σπίτι για να αποφευχθούν τα χειρότερα. Το ίδιο βράδυ επισκέφθηκε το νοσοκομείο με φρικτούς πόνους στην πλάτη και μελανιές. Επίσης, προέβηκε σε καταγγελία εναντίον του για το περιστατικό και ανοίχτηκε ποινική υπόθεση εναντίον του. Μετά το πιο πάνω περιστατικό οδηγήθηκε σε διάσταση για περίπου 3 μήνες και κατόπιν της αναφοράς του ότι μετάνιωσε για όλα αυτά και ότι δεν θα επαναλάβει παρόμοιες συμπεριφορές, η επανασυμβίωση της ξανάρχισε και η ίδια προέβηκε σε απόσυρση των εναντίων του καταγγελιών, για να μην διαλύσουν την οικογένειά τους. Από το 2016 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2018, η ίδια έκανε πολλές προσπάθειες να σώσει τον γάμο της και έδωσε πολλές ευκαιρίες στον Καθ΄ου η αίτηση να αλλάξει τη συμπεριφορά του, πλην όμως χωρίς αποτέλεσμα. Η συμπεριφορά του παρέμεινε η ίδια. Η οριστική ρήξη τους επήλθε τον Δεκέμβριο του 2018, όπου ανάφερε στον Καθ΄ου η αίτηση ότι αδυνατεί πλέον να υπομένει την οξύθυμη συμπεριφορά του. Όταν του εξέφρασε την πρόθεση της να χωρίσουν, της ανάφερε ότι δεν πρόκειται να φύγει από τη συζυγική τους κατοικία και μεταξύ άλλων προσβλητικών και υβριστικών σχολίων της ανάφερε ότι θα παραμείνει στην οικία μέχρι να τον διώξει το Δικαστήριο. Από την ημέρα της διάστασης τους, η στάση και η συμπεριφορά του Καθ΄ου η αίτηση απέναντι της γίνεται μέρα με τη μέρα χειρότερη, υβριστική, εκδικητική με αποτέλεσμα η συγκατοίκηση τους μέσα στο σπίτι να είναι ανθρωπίνως αδύνατη. Πέραν της πιο πάνω συμπεριφοράς, ο Καθ΄ου η αίτηση προσπαθεί να την εξουθενώσει και οικονομικά αφού παραμένει στο σπίτι ως φιλοξενούμενος. Αρνείται να καταβάλει οποιαδήποτε ποσά για την κάλυψη των λογαριασμών και των παιδιών τους και όταν εγείρεται τέτοιο θέμα, ο ίδιος δυσανασχετεί, φωνάζει και προκαλεί ένσταση μέσα στο σπίτι. Την 21.5.19, ενημέρωσε τον Καθ΄ου η αίτηση για την επιστολή που έλαβε από την Μητρόπολη σχετικά με τη γνωστοποίηση της για την πρόθεση της να λύσουν τον γάμο τους και να προχωρήσει με αίτηση διαζυγίου. Συνειδητοποιώντας ο Καθ΄ου η αίτηση ότι η ίδια δεν πρόκειται να αλλάξει γνώμη ως προς την έκδοση διαζυγίου, έγινε πολύ πιο επιθετικός. Προσπαθούσε συνέχεια να την τρομοκρατήσει και να την εκφοβίσει ώστε να μην προχωρήσει στη λύση του γάμου τους. Το αποκορύφωμα της συμπεριφοράς του Καθ΄ου η αίτηση που την οδήγησε να αιτηθεί την αποκλειστική χρήση στο Δικαστήριο, ήταν το γεγονός που συνέβηκε το Σάββατο 1.6.19, όταν τον ενημέρωσε ότι πρέπει και ο ίδιος να συνεισφέρει έστω και τα μισά για να πληρώσει τον λογαριασμό του ρεύματος, αντέδρασε πολύ έντονα, άρχισε να της φωνάζει και να της λέει «εγώ μπορώ να ζήσω και με τα κεριά». Προσπάθησε να τον πείσει λέγοντας του ότι αδυνατεί να πληρώσει τον λογαριασμό από μόνη της, διότι υπάρχουν πολλά έξοδα που αφορούν άλλες ανάγκες των παιδιών, ο ίδιος αντέδρασε αρπάζοντας την από το χέρι, την έσπρωξε με αποτέλεσμα να καταλήξει με φόρα και δύναμη στο πάτωμα του σπιτιού με αφόρητους πόνους. Αν και η ίδια βρισκόταν στο πάτωμα, την άρπαξε από το χέρι και την οδήγησε στο δωμάτιο του σπιτιού που η ίδια χρησιμοποιεί ως κομμωτήριο και την κλείδωσε για αρκετές ώρες χωρίς να νοιαστεί για τη σωματική της ακεραιότητα ούτε για την υγεία της, η οποία ήταν σε κίνδυνο. Αναγκάστηκε η θυγατέρα της να της ανοίξει για να μπορέσει να μπει μέσα στο σπίτι. Το πιο πάνω γεγονός της προκάλεσε φόβο για τη σωματική της ακεραιότητα και φοβήθηκε για επανάληψη του γεγονότος που έγινε τον Οκτώβριο του
- Ο Καθ΄ου η αίτηση, φοβούμενος για το εν λόγω περιστατικό, ότι η ίδια θα προέβαινε σε καταγγελία εναντίον του, πήγε πρώτος στην αστυνομία και ανάφερε ότι τον κτύπησε πρώτα η ίδια. Το έκαμε σε μία προσπάθεια να καλύψει τα νότα του, γιατί φοβόταν για μία νέα κατηγορία εναντίον του για βία στην οικογένεια. Στις 3 Ιουνίου, η Αιτήτρια επισκέφθηκε τον αστυνομικό σταθμό όπου έγινε καταγραφή του πιο πάνω περιστατικού. Το κλίμα το οποίο σήμερα επικρατεί εντός του συζυγικού οίκου είναι ανυπόφορο. Τα όσα δε διαδραματίζονται, λαμβάνουν χώρα μπροστά στα μάτια του ανήλικου παιδιού τους, το οποίο παιδί βιώνει με τον χειρότερο τρόπο τις συνέπειες του χωρισμού τους, αφού καθίσταται μάρτυρας όλων αυτών των γεγονότων τα οποία λαμβάνουν χώρα μεταξύ των γονέων του. Η πιο πάνω κατάσταση είναι, όπως την χαρακτηρίζει η Αιτήτρια, ένας πραγματικός εφιάλτης. Η παρούσα αίτηση γίνεται για προστασία του ανήλικου παιδιού τους, το οποίο είναι ηλικίας 10 χρονών αλλά και για λόγους που αφορούν τα μεγαλύτερα τους παιδιά, έτσι ώστε να υπάρχει ένα ήρεμο περιβάλλον μέσα στο σπίτι, στην απουσία καβγάδων και εντάσεων. Ο Καθ΄ου η αίτηση αρνείται να αντιληφθεί ότι τα παιδιά τους υποφέρουν και ότι έχουν άμεση ανάγκη από γαλήνη και ηρεμία. Η παρουσία του Καθ΄ου η αίτηση στο σπίτι και η όλη συμπεριφορά του είναι τέτοια που στερεί στην ίδια και στα παιδιά τους τη δυνατότητα να οργανώσουν την καθημερινότητά τους και ζουν όλοι υπό συνεχή αβεβαιότητα, άγχος και ψυχολογική πίεση. Είναι επιτακτική ανάγκη να επέλθει η ηρεμία στο συζυγικό οίκο. Η παρουσία της στον συζυγικό οίκο είναι αναγκαία, για να μπορεί να φροντίζει τα παιδιά τους, να τους μαγειρεύει, να τα πλένει και να τα βοηθά σε ότι χρειάζονται, όπως έκανε μέχρι σήμερα. Ο Καθ΄ου η αίτηση είναι σε οικονομική θέση όπως ενοικιάσει κατοικία ή διαμέρισμα χωρίς να ταλαιπωρηθεί οικονομικά. Ο Καθ΄ου η αίτηση, στην ένορκη του δήλωση, χαρακτηρίζει τους εναντίον του ισχυρισμούς της Αιτήτριας ως ψευδείς και ως απόρροια της προσπάθειάς της να δημιουργήσει κακές εντυπώσεις ως προς τον χαρακτήρα του. Ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι ο ίδιος είναι φιλήσυχο και ψύχραιμο άτομο και ότι η Αιτήτρια, από την αρχή της σχέσης τους, ήταν οξύθυμη και νευρική και πάντοτε επέβαλλε τη θέση της και πάντοτε επεδίωκε να γίνεται το δικό της σε σημαντικά θέματα που αφορούν την οικογένειά τους. Ο ίδιος, ως φιλήσυχος άνθρωπος, πάντοτε υποχωρούσε προτάσσοντας προς τούτο το συμφέρον της οικογένειάς του. Επίσης υπαναχωρούσε από υπερβολική αγάπη προς την Αιτήτρια, η οποία την εκμεταλλευόταν προς το συμφέρον της. Διερωτάται ο Καθ΄ου η αίτηση, αφού ο ίδιος, κατά την Αιτήτρια, ήταν οξύθυμος χαρακτήρας, τότε πώς δικαιολογείται ότι από το έτος 1995-2015, δηλαδή για 10 ολόκληρα χρόνια δεν εκδήλωσε ο ίδιος οποιαδήποτε επιθετική συμπεριφορά; Τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια στην ένορκη της δήλωση είναι ψευδή και υπερβολικά και εν πάση περιπτώσει δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο καθότι από το έτος 2015 και μετά ζούσαν κανονικά ως ζευγάρι και λειτουργούσαν ως οικογένεια. Έτσι, γεγονότα που έλαβαν χώρα 4 ολόκληρα χρόνια πριν, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη στην παρούσα διαδικασία όπως επιβεβαιώνει η Αιτήτρια. Περαιτέρω, ο Καθ΄ου η αίτηση εκείνο το οποίο του προκαλεί κατάπληξη διαβάζοντας την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, είναι ότι σε κανένα σημείο δεν φαίνεται να παραδέχεται ότι και η ίδια έχει υποπέσει σε λάθη και ότι έχει δημιουργήσει εντάσεις μέσα στο συζυγικό τους οίκο. Σε σχέση με τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι η διάσταση τους επήλθε τον Δεκέμβριο του 2018, ο ίδιος ισχυρίζεται ότι, παρά την προβληματική συμπεριφορά που η Αιτήτρια επεδείκνυε εναντίον του, συνέχισαν να έχουν σεξουαλικές επαφές και να λειτουργούν ως ζευγάρι μέχρι και τον Μάρτιο του
- Ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι όλα τα χρόνια της έγγαμης συμβίωσης, πλήρωνε και συνεισέφερε οικονομικά πέραν των δυνατοτήτων του. Από την εξέλιξη των πραγμάτων φαίνεται ότι η Αιτήτρια δεν τον αγαπούσε πραγματικά, αλλά έμενε μαζί του για να τον εκμεταλλεύεται οικονομικά. Συγκεκριμένα, από τα προσωπικά του χρήματα και από τον προσωπικό του λογαριασμό κατέθετε €500 μηνιαίως στον κοινό τους λογαριασμό, χρήματα τα οποία χρησιμοποιούσε η Αιτήτρια για τις τρέχουσες ανάγκες της οικογένειάς τους. Περαιτέρω, πλήρωνε το ποσό των €300 ως ενοίκιο του διαμερίσματος που χρησιμοποιούσε ο γιος τους Α. για τις σπουδές του. Λόγω του γεγονότος ότι το τελευταίο διάστημα η Αιτήτρια δεν τον φρόντιζε και δεν του μαγείρευε και προσπαθούσε με κάθε τρόπο να τον εκδιώξει από την οικία τους, έχει μειώσει στο ποσό των €180 μηνιαίως, ποσό το οποίο ο ίδιος πιστεύει ότι είναι αρκετό για τα έξοδα, εφόσον δεν ψωνίζει οτιδήποτε που να έχει σχέση με τον ίδιο. Για τους πιο πάνω ισχυρισμούς του, επισυνάπτει ως Τεκμήρια Α και Β στην ένορκη του δήλωση, κατάσταση λογαριασμού που φαίνονται οι πληρωμές που έχει κάνει για τα έξοδα της οικογένειας του και για το διαμέρισμα του γιου τους Α. Σε σχέση με το συμβάν της 1.6.19, είναι ο ισχυρισμός του Καθ΄ου η αίτηση ΄ότι είναι η Αιτήτρια που του επιτέθηκε και ως εκ τούτου προέβηκε σε σχετική καταγγελία στην αστυνομία. Το τελευταίο διάστημα η συμπεριφορά της είναι απαράδεκτη, προσπαθεί συνεχώς να τον προκαλεί και να του δημιουργεί προβλήματα. Στόχος ήταν να του δημιουργεί ψυχολογικό πόλεμο και να τον εκδιώξει από την οικία. ΄Ολες τις εντάσεις που υπάρχουν μέσα στο σπίτι τους, τις δημιουργεί η Αιτήτρια, η οποία και τον απειλεί με κάθε τρόπο να φύγει από το σπίτι. Από την στιγμή που η ίδια αποφάσισε ότι θέλει να φύγει ο ίδιος από το σπίτι τους, συνέχεια τον προκαλεί και του δημιουργεί προβλήματα και αρνείται να δεκτεί ότι και ο ίδιος έχει δικαιώματα και δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να το πράξει, το οποίο θα ήταν καταστροφικό για τον ίδιο. Της έχει γίνει αυτοσκοπός η εκδίωξη του, γιατί ο ίδιος επεδείκνυε τεράστια ψυχραιμία και αποφεύγει να τη συναντά. Περαιτέρω, ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια ήταν άτομο εξουσιαστικό και εκμεταλλευόταν την αγάπη του. Ο ίδιος προσπαθεί να είναι στοργικός πατέρας και συνεισέφερε οικονομικά πέραν των δυνατοτήτων του. Η Αιτήτρια, με διάφορες προφάσεις και για ασήμαντο λόγο, προσπαθούσε να δημιουργήσει ένταση στην κατοικία, συμπεριφορά την οποία διατηρεί μέχρι και σήμερα, με σκοπό να τον εκδιώξει από το σπίτι. Η Αιτήτρια δεν δεχόταν τους γονείς του και δεν δεχόταν να επισκεφθούν το σπίτι τους και γενικότερα δεν ήθελε να έχει επαφή μαζί με τους γονείς του. Ως προς τις σπουδές της κόρης τους, η Αιτήτρια παρουσιάζει τα γεγονότα με τρόπο που να φαίνεται ο ίδιος ως σκληρός και ανεύθυνος που δεν ήθελε να σπουδάσει το παιδί τους. Η πραγματικότητα είναι ότι διαφωνούσε ως προς την επιλογή της να σπουδάσει κομμώτρια και επέμενε ότι θα έπρεπε να διαλέξει ένα καλύτερο επάγγελμα. Εν τέλει, επιβεβαιώθηκε γιατί, παρά το γεγονός ότι βοήθησε οικονομικά στις σπουδές της, σήμερα δεν ασκεί το επάγγελμα. Αποτελεί, περαιτέρω, θέση του Καθ΄ου η αίτηση ότι η κατοικία τους είναι ευρύχωρη, τριών υπνοδωματίων και λόγω του γεγονότος ότι ο γιος τους Α. απουσιάζει για σπουδές, υπάρχει υπνοδωμάτιο στο οποίο μπορεί να διαμένει ξεχωριστά από την Αιτήτρια. Περαιτέρω, η Αιτήτρια εργάζεται καθημερινά από τις 5:00 μ.μ. μέχρι τις 10:00 μ.μ., ενώ ο ίδιος εργάζεται από ώρα 7:00 πμ. μέχρι η ώρα 2:30 μ.μ. με αποτέλεσμα να μην βρίσκονται καθόλου. Λόγω του ότι η Αιτήτρια εργάζεται νύχτα, ο ίδιος αναλαμβάνει τη φροντίδα του ανήλικου παιδιού τους τις ώρες που αυτή απουσιάσει και ως εκ τούτου είναι προς το συμφέρον του ανήλικου να παραμείνει ο ίδιος στην οικία τους. Επίσης, η Αιτήτρια παραλείπει να αναφέρει ότι υπάρχει χώρος στην κατοικία τους και δωμάτιο αλλά και ξεχωριστή είσοδος, που μπορεί να χρησιμοποιεί χωρίς να προκαλείται οποιοδήποτε πρόβλημα στην ίδια, εφόσον λόγω και της εργασίας της, ελάχιστες ώρες μπορούν να βρεθούν εντός της κατοικίας. Μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, η Αιτήτρια έχει γίνει πιο επιθετική προς το πρόσωπο του και με κάθε ευκαιρία επιδιώκει να δημιουργεί εντάσεις. Δέχεται απειλές τόσο από την Αιτήτρια όσο και από συγγενικά της πρόσωπα. Στις 5.7.19, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η παρούσα αίτηση, δέχθηκε μήνυμα στο κινητό του από τον πατέρα της Αιτήτρια ότι «έχω μέχρι και το Σαββατοκυρίακο για να φύγω με την ησυχία μου». Τέλος, ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση της Αιτήτριας γίνεται εκδικητικά και κατά κατάχρηση της διαδικασίας και ότι πρέπει το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τα πιο κάτω: i. Η Αιτήτρια παρέλειψε να περιγράψει την κατοικία και τις ώρες που εργάζεται, ii. Η ίδια δημιουργεί εντάσεις και δεν υπάρχει ουσιαστικός αλλά ούτε και πραγματικός λόγος για να εκδιωχθεί από την κατοικία του, iii. Ότι έχει την φροντίδα του ανήλικου παιδιού τους κατά το χρόνο που η Αιτήτρια εργάζεται. iv. Ότι η Αιτήτρια δεν παραθέτει στοιχεία που να δικαιολογούν ότι δεν συνεισφέρει στα έξοδα εφόσον αποδεδειγμένα πληρώνει ανελλιπώς, με βάση και την κατάσταση λογαριασμού που έχει επισυνάψει. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, σε κατοπινό στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 ΑΑΔ 557, Τσολάκη και άλλοι ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κύταλα κ.ά ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) ΑΑΔ 253 και M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1971) Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 ΑΑΔ 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία, με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 ΑΑΔ263). Έχοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος σε συνάρτηση με το άρθρο 17
(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990, (Ν.23/90), το οποίο προνοεί τα εξής: «Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσο το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις..» Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να ανοίξω μία παρένθεση για να αναφέρω τα εξής. Το Δικαστήριο, όπως ήδη έχει αναφερθεί, επιλαμβανόμενο της μονομερούς αιτήσεως, δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα. Αντίθετα, διέταξε την επίδοση της στον Καθ' ού η αίτηση. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με την νομολογία, μετατρέπει την μονομερή αίτηση σε αίτηση δια κλήσεως (βλ. Κώστας Σμυρνιός 6/2000,
(2000)1 ΑΑΔ 43, Μαρκιτανή ν. Μουτζούρη
(2000)1 ΑΑΔ 923). Περαιτέρω, με την μετατροπή της μονομερούς αιτήσεως σε αίτηση διά κλήσεως, δεν τυγχάνει εφαρμογής ο κανόνας που επιβάλλει υποχρέωση στον Αιτητή για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων (βλ. The Royal Bank of Scotland v. Πλοίου «Kalia», Αγ. Ναυτοδικείου 14/11, 12.1.2002 και Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ 2011
(1)ΑΑΔ
- Σύμφωνα με τη νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου και συγκεκριμένα την απόφαση στην ΕΛΕΝΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΑΔΟΥ ν. MARTIN COWARD, ημερ. 15.1.2013, το θέμα του κατεπείγοντος, σε συνάρτηση με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και δει τον κίνδυνο μη ικανοποίησης ενδεχόμενης απόφασης, είναι δύο πράγματα ξεχωριστά: Δεν αποφασίζεται πρώτα αν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται και έπειτα αν συντρέχει το κατεπείγον. Το κατεπείγον εξετάζεται πρώτο, εφόσον αφορά δικαιοδοτικό όρο και ανεξάρτητα από την ικανοποίηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Στην προκείμενη περίπτωση δεν τίθεται θέμα εξέτασης του θέματος του κατεπείγοντος, εφόσον το Δικαστήριο δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με βάση το άρθρο 9 του Κεφ.
- Όπως προελέχθηκε, το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ου η αίτηση, μετατρέποντας την έτσι, σε αίτηση διά κλήσεως. Για να δικαιολογείται η άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου για να εκδώσει διάταγμα αποκλειστικής χρήσης, σύμφωνα με το άρθρο 17
(1)του Ν. 23/90, πρέπει να συντρέχει διαζευκτικά μία από τις πιο κάτω προϋποθέσεις: i. Να υπάρχει διακοπή της συμβίωσης ή ii. Αποστολή γνωστοποίησης στον οικείο Επίσκοπο ή iii. Καταχώρηση αγωγής διαζυγίου. Στην παρούσα περίπτωση είναι προφανές ότι πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις του Νόμου, εφόσον οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση και περαιτέρω έχει δοθεί η απαραίτητη γνωστοποίηση στον οικείο Επίσκοπο. Με βάση τα γεγονότα, όπως αυτά έχουν τεθεί ενώπιον μου με τις ένορκες δηλώσεις των δικηγόρων των διαδίκων, προκύπτει ως κοινή θέση των διαδίκων, ότι έχει επέλθει διάσταση στην έγγαμη τους σχέση και ότι ο γάμος τους έχει καταρρεύσει ανεπανόρθωτα. Όπως χαρακτηριστικά έχει λεχθεί στην απόφαση του Δ.Ο.Δ., Πηχίδης ν. Πηχίδης,
(1997)1 ΑΑΔ 1612, η λέξη «συμβίωσης» στο άρθρο 17
(1)του Ν. 23/90 έχει την έννοια της γενικά αποδεκτής συλλειτουργίας του έγγαμου ζεύγους σε όλες τις εκφάνσεις της σχέσης και δεν συνδέεται με τη συγκατοίκηση ή μη του ζεύγους. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα της πρόσφατης ζωής των διαδίκων, είναι οι αλληλοκατηγορίες τους στην Αστυνομία. Τα όσα αποδίδει ο ένας σύζυγος εναντίον του άλλου είναι τέτοιας υφής και έκτασης που εκ των πραγμάτων, αντικειμενικά, καθιστούν αδύνατη την συνύπαρξη τους και τη συλειτουργία της οικογένειας κάτω από κοινή στέγη. Τα όσα κατά τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς διαδραματίζονται εντός του συζυγικού οίκου, εμπλέκουν και το ανήλικο παιδί των διαδίκων στην αντιπαράθεση των γονέων του, αφού στα πλείστα γεγονότα όπως επικαλείται και εξιστορεί ο κάθε διάδικος, συμβαίνουν στην παρουσία του παιδιού τους. ΄Ετσι, αναπόφευκτα στην παρούσα αίτηση εμπλέκεται και θέμα εξέτασης του συμφέροντος του παιδιού, όπως ρητώς διαλαμβάνεται στο ΄Αρθρο 17
(1)του Ν. 23/
- ΄Ετσι, με βάση τα πιο πάνω, κρίνω ότι πληρούνται οι δύο προϋποθέσεις του ΄Αρθρου 32 του Ν. 14/
- Σε ότι αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου (32
(1)ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα, παραπέμπω στην απόφαση M & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland Co.
(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1791, όπου τονίστηκαν τα πιο κάτω (σελ. 1799): «Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στην απόφαση του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεση διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία». Η παρούσα υπόθεση αφορά στην ουσία της, οικογενειακής φύσης υπόθεση και λόγω αυτού του χαρακτήρα της, η πιο πάνω νομολογιακή αρχή συμπληρώνεται και εξειδικεύεται από το πιο κάτω απόσπασμα της απόφασης Κατσουρίδης v. Κατσουρίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 415, όπου στη σελίδα 420 αναφέρονται: «Ο πρωτόδικος δικαστής παράθεσε στο μέρος της απόφασης του, όπου εξετάζει τα νομικά κριτήρια βάσει των οποίων εκδίδεται ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα, τη νομολογία μας που υιοθετεί ουσιαστικά τις αρχές του Κοινοδικαίου. Πολύ ορθά επισημαίνει όμως και τη διαφορά που ενυπάρχει σ΄ ένα τέτοιο διάταγμα λόγω του χώρου που καλύπτει, αυτού δηλαδή των συζυγικών-οικογενειακών σχέσεων. Έχουμε την άποψη πως η πιο πάνω σοβαρή διαφορά καλόν είναι να λειτουργεί στη σκέψη του δικαστή του Οικογενειακού Δικαστηρίου». Ως προελέγχθη, είναι κοινή θέση των διαδίκων ότι ο γάμος των έχει υποστεί ανεπανόρθωτο κλονισμό. Τα όσα αποδίδει ο ένας διάδικος στον άλλον για την κατάρρευση του γάμου των διαδίκων, αλλά και η όλη μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου με τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, αποκαλύπτει το αναπόφευκτο, ότι δηλαδή η συνύπαρξη των διαδίκων κάτω από την ίδια στέγη είναι αδύνατη και βλαπτική, τόσο για τους ίδιους, αλλά πρωτίστως και για το ανήλικο παιδί τους, το οποίο σημειωτέον είναι ηλικίας περίπου 10 ετών. Οι οποιεσδήποτε αντιδικίες εκδηλώθηκαν ή θα εκδηλωθούν σε περίπτωση συνύπαρξης των διαδίκων κάτω από την ίδια στέγη, αναπόφευκτα θα επηρεάζουν δυσμενώς και την ευημερία του ανήλικου παιδιού τους, το οποίο θα γίνεται μάρτυρας συγκρουσιακών καταστάσεων των γονιών του. Σημειώνω ότι, κατά την εξέταση μιας ενδιάμεσης αίτησης, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάζει την αίτηση αυτή έχοντας υπόψη τις υποδείξεις της νομολογίας. Παραπέμπω στο πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση MILTON INVESTEMENTS COMPANY LTD v. DRYDEN GROUP LTD, Πολ. Έφ. αρ. 424/11, ημερ. 27.3.14, όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνουμε ότι το πρώτο παράπονο δεν ευσταθεί και σ΄ ότι αφορά το δεύτερο, συμφωνούμε με τους εφεσείοντες ότι κατά πάγια νομολογία (Jonitexo (ανωτέρω) και Γρηγόριου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248) το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης καθ΄ ότι αυτό γίνεται κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης. Πρόκειται, να τονίσουμε, για αρχή που πρέπει να τηρείται με ευλάβεια και κατά το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το Δικαστήριο όχι μόνο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει στα προαναφερθέντα συμπεράσματα, αλλά και να μην αφήνει να αιωρείται η σκιά ότι έχει αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης ή κάποια ουσιώδη πτυχή της». Στη βάση όλων των πιο πάνω παρατεθέντων, επανατονίζω ότι στην παρούσα αίτηση πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει και να ικανοποιηθεί ότι στην παρούσα υπόθεση συντρέχει και μια τέταρτη προϋπόθεση, η οποία σύμφωνα με τη νομολογία θα πρέπει να εξεταστεί με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/1960, δηλαδή κατά πόσο με βάση όλα τα δεδομένα, θα ήταν δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα. Και αυτή η προϋπόθεση ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση, στη βάση όλων των λόγων που αναφέρθηκαν ανωτέρω. Θα ήθελα να καταλήξω στην παρούσα απόφαση μου με μία παρατήρηση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Κατσουρίδης (ανωτέρω): «Η παρέμβαση του δικαστή, σύμφωνα με τις υπό συζήτηση διατάξεις του άρθρου, στην οικογένεια δεν έχει, για οποιοδήποτε μέλος της, τιμωρητικό χαρακτήρα. Σκοπεί μόνο στη διόρθωση ή τον περιορισμό της παραπέρα επιδείνωσης της οικογενειακής σχέσης, με σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στα μέλη της». ΄Εχω ήδη αναφέρει την μαρτυρία των διαδίκων και της εκατέρωθεν απόδοσης ευθύνης ως προς την κατάρρευση του γάμου των διαδίκων όπου δεσπόζοντα στοιχεία στη μαρτυρία τους είναι η απαξιωτική συμπεριφορά και περιγραφή του χαρακτήρα και της προσωπικότητας στην οποία προβαίνει ο ένας σύζυγος για τον άλλο σύζυγο και αντίστροφα. Στην βάση αυτών καθίσταται φανερό ότι η συνύπαρξη και/ή συγκατοίκηση κάτω από την ίδια στέγη είναι εκ των πραγμάτων αδύνατη και εγκυμονεί σοβαρές επιπτώσεις σε όλα τα μέλη της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένων και των παιδιών, εκ των οποίων το ένα είναι ηλικίας μόλις 10 ετών. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του Καθ΄ου η αίτηση, ότι η συζυγική κατοικία έχει άδειο δωμάτιο και ότι το ωράριο εργασίας είναι τέτοιο που λόγω της απουσίας της δεν μπορούν να συναντηθούν και ότι η παρουσία του στον συζυγικό οίκο είναι αναγκαία για τη σωστή ανατροφή του παιδιού τους, είναι εκ των πραγμάτων ανεδαφικός. Εκτός του ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιαδήποτε ανεξάρτητη μαρτυρία ότι ο συζυγικός οίκος μπορεί να διαχωρισθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε στην ουσία να συνιστά δύο ανεξάρτητες κατοικίες, η όλη κατάσταση, όπως την περιγράφουν οι ίδιοι οι διάδικοι, ως προς την μεταξύ τους συγκατοίκηση, δυστυχώς επιβεβαιώνει το αντίθετο. Περαιτέρω, αν η σωστή ανατροφή των παιδιών τους, επιτάσσει τα ίδια τα παιδιά τους να βρίσκονται στο κέντρο μιας εμπόλεμης κυριολεκτικά οικογενειακής κατάστασης, το αφήνω στην κρίση του καθενός. Δεν πρέπει επίσης να μην λαμβάνεται υπόψη και το γεγονός, ότι η φροντίδα και η μέριμνα των παιδιών και της οικογενειακής εστίας, όπως π.χ. πλύσιμο, σιδέρωμα, εν γένει καθαριότητα ήταν πάντα καθήκον της Αιτήτριας. Ως προς τον ισχυρισμό του Καθ΄ου η αίτηση ότι ο ίδιος αδυνατεί οικονομικά να μετακινηθεί σε άλλη κατοικία διότι αυτό θα συνιστά την οικονομική του καταστροφή, θα ήθελα να υποδείξω ότι ο Καθ΄ου η αίτηση έχει μόνιμη εργασία ως στρατιωτικός, το δε Τεκμήριο Α, στην ένορκη του δήλωση, δεν τον δικαιώνει. Περαιτέρω, ο ίδιος παρέλειψε, ενώ προβάλλει τον ισχυρισμό αυτό, να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου αναλυτική κατάσταση των αποδοχών του, από το δημόσιο, ως στρατιωτικός. Θα ήθελα περαιτέρω να υποδείξω στον Καθ΄ου η αίτηση, ότι το ποσό της συνεισφοράς του, δηλαδή τα €180 μηνιαίως τα οποία προσφέρει για κάλυψη των αναγκών της οικογένειάς του, είναι ανεπίδεκτο περαιτέρω σχολιασμού. Σύμφωνα με το άρθρο 17
(1)του Ν. 23/90, η παραχώρηση στον ένα σύζυγο του δικαιώματος αποκλειστικής χρήσης του συζυγικού οίκου, είναι αποσυνδεδεμένο από το κριτήριο του ποιος σύζυγος είναι ο κύριος του ακινήτου. Τούτο έχει την έννοια ότι το Δικαστήριο έχει το δικαίωμα παραχώρησης της χρήσης και στον μη κύριο του ακινήτου σύζυγο. Η οποιαδήποτε συνεισφορά του συζύγου στην απόκτηση του συζυγικού οίκου αποτελεί το αντικείμενο των περιουσιακών διαφορών των συζύγων και η όποια α αξίωση του Καθ΄ου η αίτηση για συνεισφορά του, εντάσσεται στο πιο πάνω πλαίσιο, άρθρο 14 του Ν. 232/91. Παραμένει ως πραγματικό γεγονός ότι ο συζυγικός οίκος δεν αποτελεί κυριότητα κανενός των συζύγων. Εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του είναι η μητέρα της Αιτήτριας. Σύμφωνα με τη νομολογία, η αξίωση του άρθρου 17
(1)του Ν.23/90 γεννιέται με την διακοπή της συμβίωσης και αποσβένεται με τη λύση του γάμου. (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1996)1 Α.Α.Δ. 280 και Γ. Κωνσταντίνου ν. Γ. Χ. Κωνσταντίνου
(2004)1 ΑΑΔ
- Είναι μέσα σ΄ αυτό το αυστηρά καθοριζόμενο χρονικό διάστημα που παρέχεται η εν λόγω θεραπεία. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, μετά τη λύση του γάμου των διαδίκων, ο συζυγικός οίκος θα παραμείνει νομικά, με ότι αυτό συνεπάγεται, στην ιδιοκτησία της μητέρας της Αιτήτριας, η οποία προφανώς θα επιτρέψει στην Αιτήτρια τη νόμιμη κατοχή, χρήση και απόλαυση του συζυγικού οίκου, με τον Καθ΄ου η αίτηση να διατηρεί μόνο ενοχική αξίωση για απόδοση της συνεισφοράς του στη βάση του αγώγιμου δικαιώματος που δημιουργεί το Άρθρο 14 του περί Περιουσιακών Σχέσεων Συζύγων Νόμου, Ν. 232/
- Στη βάση όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να παρέμβει έτσι ώστε να αποτρέψει την οποιαδήποτε διαφαινόμενη περαιτέρω επιδείνωση της ήδη προβληματικής οικογενειακής σχέσης με όλες τις συνεπακόλουθες συνέπειες. Με την παρέμβαση του Δικαστηρίου, αποτρέπονται τα πιο πάνω χωρίς να εκλαμβάνεται ότι η απόφαση του Δικαστηρίου έχει οποιοδήποτε τιμωρητικό χαρακτήρα για οποιοδήποτε διάδικο ή δικαίωση του. Η φιλική διευθέτηση όλων των διαφορών των διαδίκων, περιουσιακής φύσης, έκδοσης διαζυγίου και θέματα πρωτίστως που αφορούν τα ίδια τους τα παιδιά, όπως διατροφή, ρύθμιση γονικής μέριμνας, είναι εκ των πραγμάτων επιτακτική ανάγκη για τους ίδιους τους διαδίκους-γονείς, εφόσον με τη φιλική διευθέτηση τους, θα επέλθει η ειρήνη στις σχέσεις τους, κάτι το οποίο εξυπηρετεί πρωτίστως τους ίδιους, αλλά ακόμη περισσότερο τα παιδιά τους. Συνακόλουθα, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο παραχωρείται στην Αιτήτρια, η αποκλειστική χρήση ολόκληρης της συζυγικής οικίας των διαδίκων, η οποία βρίσκεται στην οδό XXXXX 6, XXXXX της επαρχίας Αμμοχώστου, και η οποία κατοικία χρησιμοποιείται από τους διαδίκους, ως η οικογενειακή τους στέγη. Το παρόν διάταγμα αρχίζει την εφαρμογή του μετά την πάροδο 5 ημερών από την ημέρα της επίδοσης του στον Καθ΄ου η αίτηση. Το παρόν προσωρινό διάταγμα ισχύει μέχρι περατώσεως της εναρκτήριας αίτησης ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ως προς τα έξοδα, η φύση της υπόθεσης είναι τέτοια ώστε να συνεπάγεται για το ένα μέρος, διαμονή του εκτός του συζυγικού οίκου, πράγμα που υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης δεν θα ήταν δίκαιο να γινόταν οποιαδήποτε άλλη διαταγή από τη διαταγή, τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ............. Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Τα πλήρη ονόματα των διαδίκων και αναφερομένων προσώπων στην απόφαση του Δικαστηρίου βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο