Διευθύντριας Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Δ.Κ. κ.α., Αρ. Αίτησης:

Διευθύντριας Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Δ.Κ. κ.α., Αρ. Αίτησης: 434/2019, 27/2/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ.Χ.Κάιζερ, Δ. Αρ. Αίτησης: 434/2019 Μεταξύ: Διευθύντριας Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας Αιτήτριας και

Δ.Κ.
Μ.Κ. Καθ΄ ων η αίτηση ------------------------------ Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 16.9.19 Ημερομηνία: 27 Φεβρουαρίου, 2020 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Θεανώ Κουμή για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Για τον Καθ΄ ου η αίτηση 1: κα Τασούλα Τζίρτη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας ενδιάμεσης αίτησης, είναι η διατήρηση ή μη σε ισχύ του προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε στις 16/09/19 στα πλαίσια της ως άνω μονομερούς αίτησης, όπου το Δικαστήριο ανέθεσε προσωρινά την άσκηση της γονικής μέριμνας των ανήλικων τέκνων των Καθ'ων η αίτηση Ε.Κ. ηλικίας 11 ετών και Χ.Κ ηλικίας 8, στην Αιτήτρια και/ή σε εξουσιοδοτημένο από αυτήν πρόσωπο. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 16/09/19 της κας Χριστίνας Νικολάου, Λειτουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών, καθώς και στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 15/01/20 της κας Μαρίας Χατζηχαρή, επίσης Λειτουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών. Μετά την επίδοση της μονομερούς αίτησης και του προσωρινού διατάγματος, oι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 εμφανίστηκαν στη διαδικασία και ζήτησαν χρόνο για καταχώριση ένστασης. Όσον αφορά στην Καθ'ης η αίτηση 2 το προσωρινό διάταγμα κατέστη απόλυτο, εφόσον δεν εμφανίστηκε στην επόμενη δικάσιμο. Ο δε Καθ'ου η αίτηση 1 καταχώρισε ένσταση μέσω του δικηγόρου του στις 25/10/19, η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του και 4 Τεκμήρια. Επισημαίνω ότι η άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από την κα Χατζηχαρή δόθηκε μετά από ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Ακολούθως μετά από προφορικό αίτημα της συνηγόρου του Καθ'ου η αίτηση 1 και της σύμφωνης γνώμης του συνηγόρου της Αιτήτριας δόθηκε άδεια από το Δικαστήριο για καταχώριση απαντητικής ένορκης δήλωσης του Καθ'ου η αίτηση 1, την οποία και καταχώρισε στις 22/01/
Ο Καθ'ου η αίτηση 1 εγείρει τους ακόλουθους λόγους ένστασηςː
Το Δικαστήριο δε μπορεί να εκδώσει βάσει της παρούσας αίτησης το αιτούμενο διάταγμα, αφού η Αιτήτρια δεν έδειξε την ύπαρξη του κατ΄επείγοντος στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ούτε το δικαιολογεί.
Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τάσσει ο Νόμος και η νομολογία για έκδοση προσωρινού διατάγματος.
Η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα, με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο, ώστε να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
Η Αιτήτρια δεν μπορεί να ορκίζεται και ούτε να αποτελεί μέλος της συντονιστικής ομάδας του Γραφείου Ευημερίας Λατσιών, με συντονίστρια την κα Πάντζιαρου, αφού εναντίον τους εκκρεμεί έρευνα από την Επίτροπο Διοικήσεως και σοβαρές πιθανές παραλείψεις στην εκτέλεση των καθηκόντων τους και το απέκρυψε.
Δεν μπορεί να μην λαμβάνεται υπόψη η γνώμη των ανηλίκων, οι οποίοι είναι σε θέση και ηλικία που μπορούν να εκφράσουν τη γνώμη και την άποψή τους και οι οποίοι ζητούν επανειλημμένως να βρίσκονται με τον Καθ' ου η αίτηση
Η Αιτήτρια απέκρυψε πραγματικά και ουσιώδη γεγονότα, τα οποία αφορούν τη συμπεριφορά και την αμέλεια που επέδειξαν οι λειτουργοί του Γραφείου Ευημερίας και τώρα επισύρουν ευθύνες στον καθ' ου η αίτηση για τη δήθεν κακή άσκηση του γονεϊκού του ρόλου.
Η ενόρκως δηλούσα δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων και της οικογενειακής κατάστασης των καθ' ων η αίτηση, βάσει των ισχυρισμών της στην παράγραφο 2 της Ένορκης Δήλωσής της.
Η Ένορκος Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση της Αιτήτριας περιέχει ψευδή και αναληθή γεγονότα και γεγονότα που κωλύεται η ενόρκως δηλούσα να γνωρίζει από άμεση και προσωπική γνώση ως ορκίζεται και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν αποτέλεσμα ενδελεχούς και εμπεριστατωμένης έρευνας, αναφορικά κυρίως με την άσκηση του γονεϊκού μου ρόλου, αφού λείπει η γνώμη των ίδιων των ανηλίκων.
Η ενόρκως δηλούσα δεν αναφέρει σε κανένα μέρος της Ένορκης Δήλωσής της, για το πως τα παιδιά αξιολογούν τον καθ' ου η αίτηση 1 ως πατέρα και πού θα ήθελαν τα ίδια να διαμένουν, τώρα που είναι δήθεν σε ασφαλές περιβάλλον και έχουν την επιλογή.
Η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει με κανένα τρόπο σήμερα την ακαταλληλότητα του καθ' ου η αίτηση 1 και δεν παρουσιάζει κανένα στοιχείο εναντίον του πρόσφατο, που να τον καθιστά ακατάλληλο βάσει Νόμου, ώστε να δικαιολογείται η μονομερής αίτησή της.
Οι αιτούμενες θεραπείες αντίκεινται προς το συμφέρον των ανηλίκων και δε μπορούν να εγκριθούν από το Σεβαστό Δικαστήριο και δη με έκδοση προσωρινού διατάγματος, εν τη απουσία εμπεριστατωμένης έρευνας και κατάληξης σε ασφαλή συμπεράσματα. Η δε συνέχιση ισχύος του προσωρινού διατάγματος θα έχει ανεπανόρθωτες ψυχολογικές συνέπειες στα παιδιά, λόγω της απομάκρυνσης και αποξένωσης από τον πατέρα τους.
Όλοι οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι αόριστοι, γενικοί και χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, ενώ δεν λαμβάνεται σε καμία περίπτωση η γνώμη των ανήλικων, τα οποία είναι αρκετά ώριμα για την ηλικία τους και μπορούν να αποφασίσουν για το μέλλον τους.
Ο καθ' ου η αίτηση 1 είναι κατάλληλος και έχει σήμερα και τον κατάλληλο χώρο, ώστε τα παιδιά να είναι μαζί του και η Αιτήτρια να παράσχει τελικά κάθε οικονομική βοήθεια και κάθε είδους στήριξη σε ολόκληρη την οικογένεια.
Η Αιτήτρια παραπλάνησε το Δικαστήριο και πέτυχε την έκδοση προσωρινού διατάγματος, χωρίς βάσιμους ισχυρισμούς για ακαταλληλότητα του καθ' ου η αίτηση 1 για να ασκεί τη Γονική Μέριμνα των ανηλίκων.
Η Αιτήτρια από την έκδοση του προσωρινού διατάγματος στις 16/9/19, ασκεί κακώς τη Γονική Μέριμνα, αφού εμποδίζει την καθημερινή επικοινωνία του καθ' ου η αίτηση 1 με τους ανήλικους, ενώ οι ίδιοι το επιθυμούν, τους έχουν αδικαιολόγητα αλλάξει σχολείο, τα απομακρύνουν από το οικογενειακό τους περιβάλλον και δεν τους παρέχουν την υποτιθέμενη σταθερή και συχνή ψυχολογική στήριξη για το θάνατο του αδελφού τους.
Η Αιτήτρια δεν εξάντλησε, ως ο Νόμος ορίζει, κάθε πρόσφορο μέτρο, πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης και την καταχώρηση της παρούσας αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος και η αίτηση πρέπει να απορριφθεί μεταξύ άλλων και ως πρόωρη.
Η Αιτήτρια δεν προώθησε άμεσα και/ή προωθεί την αίτηση των ανάδοχων νονών της ανήλικης Ελένης, έστω και με προσωρινή τοποθέτηση στο οικείο αυτό σπίτι, αντί να διαμένουν σε ένα ξένο περιβάλλον όπως αυτό της παιδικής στέγης, κάτι για το οποίο συμφωνούν τα παιδιά.
Η Αιτήτρια δεν προέβη σε προσπάθεια οικονομικής βοήθειας της οικογένειας, αφού το ποσόν που δαπανούν για τα παιδιά στο Σπίτι του Κράτους, μπορούσαν αν το δώσουν απευθείας στον καθ' ου η αίτηση 1, για να συντηρεί τα παιδιά του, να τα παίρνει σε ψυχολόγους και να είναι ενωμένοι σαν οικογένεια, απλά αποποιούνται κάθε ευθύνη και να παρακολουθείται από την Αιτήτρια και να καθοδηγείται ως προς την άσκηση της γονικής μέριμνας.
Η Αιτήτρια δεν προσκόμισε ως τεκμήριο κανένα αποδεικτικό στοιχείο, για την ακαταλληλότητα του καθ΄ού η αίτηση 1, της οικίας του και κυρίως έκθεση ειδικού παιδοψυχολόγου, ότι τα παιδιά χρήσουν ψυχολογικής στήριξης, αλλά μακριά από τους γονείς τους, γατί είναι ανίκανοι, ακατάλληλοι και επικίνδυνοι.
Η Αιτήτρια αποδεικνύει την προχειρότητα στη διεκπεραίωση της υπόθεσή τους και δη τόσης σοβαρής.
Δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες που προνοεί η νομοθεσία και η νομολογία, τόσο για έκδοση προσωρινού διατάγματος, όσο και δέουσας έρευνας ως προς απόδειξη των απλών ισχυρισμών τους. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του, ο Καθ'ου η αίτηση 1 απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, αναφέρει πως ο ίδιος είναι ικανός και κατάλληλος να ανταποκριθεί στο γονικό του ρόλο, αρνείται τους ισχυρισμούς για βία εναντίον της Καθ'ης η αίτηση 2 και του αποβιώσαντος υιού του Σ. Σε σχέση με τον αποβιώσαντα υιό του Σ. παραδέχεται μόνο ένα περιστατικό, και συγκεκριμένα στις 14/02/2013, όπου όπως αναφέρει χαστούκισε τον ανήλικο, γιατί συχνά έφευγε από το σχολείο από την Α΄ μέχρι Γ' τάξη του Δημοτικού, παρόλο που είχε συνοδό. Θέση του είναι ότι το περιστατικό αυτό συνέβη μία φορά και τα όσα αναφέρονται για άσκηση βίας στην Καθ' ης η αίτηση 2 και στα παιδιά του δεν ευσταθούν και παραμένουν απλά ισχυρισμοί επί της ενόρκου δηλώσεως της κας Νικολάου, η οποία ανέλαβε καθήκοντα στο γραφείο των Λατσιών τον Ιανουάριο του
Γενικότερα σχεδόν στο σύνολο της ένορκης του δήλωσης θεωρεί ότι τα προβλήματα της οικογένειας περιορίζονταν στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζαν και όχι στην ακαταλληλότητα του ίδιου και της Καθ'ης η αίτηση 2, να ανταποκριθούν στο γονικό τους ρόλο. Αρνείται ότι γίνονταν προσπάθειες από το Γραφείο Ευημερίας για υποστήριξη και βοήθεια της οικογένειας. Υποστηρίζει ότι οι αναφορές για προσπάθεια στήριξης της οικογένειας γίνονται από το Γραφείο Ευημερίας στο παρόν στάδιο, προκειμένου να καλύψουν τα δικά τους λάθη και παραλείψεις. Κατηγορεί το Γραφείο Ευημερίας για πλημμελή άσκηση των καθηκόντων του και επισημαίνει ότι η μόνη κρατική βοήθεια που του προσφέρθηκε ήταν οι υπηρεσίες καθαρίστριας, καθότι η Καθ' ης η αίτηση 2 από το Μάιο του 2019, δεν έμενε πλέον στο συζυγικό οίκο, κάτι που όπως υποστήριξε γινόταν (η διατήρηση καθαρής της οικίας) από τον ίδιο και τους συγγενείς του και που εν πάση περιπτώσει δεν θα επίλυε τα οικονομικά τους προβλήματα. Τονίζει ότι η Αιτήτρια δεν στήριξε την οικογένεια με παροχή ουσιαστικής βοήθειας όπως θα ήταν παροχή τροφίμων, η εξεύρεση εργασίας για τον ίδιο που να του επιτρέπει να προσφέρει περισσότερα στα παιδιά, ή οικονομική βοήθεια για την πληρωμή των λογαριασμών του σπιτιού κτλ. Στην παράγραφο 29 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση του αναφέρει ότι η Αιτήτρια ασκεί κακώς τη γονική μέριμνα των ανηλίκων για τους κάτωθι λόγους (παρατίθεται αυτούσιο το απόσπασμα από την εν λόγω παράγραφο): α) ''Δύο φορές είδε ψυχολόγος τα παιδιά μου (μπορούσα να τα πάρω και εγώ αν διευθετούσαν ραντεβού) β) Μου απαγορεύουν να έχω καθημερινή επαφή με τα παιδιά, για να προσαρμοστούν δήθεν στο Σπίτι του Κράτους, ενώ τα παιδιά θέλουν έντονα να φύγουν. Επισυνάπτω δύο γράμματα των παιδιών μου που έγραψαν μέσα στο σπίτι και μου τα έδωσαν κρυφά, ως Τεκμήριο 2, τα οποία ομιλούν από μόνα τους. γ) Τους άλλαξαν σχολείο, αδικαιολόγητα, ενώ και πάλι ζητούν επίμονα να πάνε στο σχολείο τους (η δε Ε. μου είναι τελειόφοιτη). δ) Τα απομάκρυναν δόλια από μένα και το σπίτι μας. ε) Δεν δέχονται να διαμένουν προσωρινά τα παιδιά μου με τον νονό της Ελένης μου που είναι κατάλληλος, παρόλο που κατέθεσαν αίτηση ως ανάδοχοι γονείς στο Γραφείο Ευημερίας και έγινε προσπάθεια από την κυρία Π. για αποτροπή τους να μην την καταθέσουν. Τα τιμωρούν ποικιλοτρόπως, αφού έχουν χάσει εμένα, τον αδελφό τους, το σπίτι τους, το σχολείο τους, το οικείο σχολικό και φιλικό τους περιβάλλον. στ) Τα απομακρύνουν από συγγενείς και οικογενειακές συναθροίσεις (όπως βάφτιση ξαδέλφου τους πριν λίγες μέρες και ίσως και στο γάμος ξαδέλφου τους στις 26/10/19, όπου τα παιδιά θα ήθελαν να είναι παράνυμφοι). Ο Χ. μου, πριν ένα μήνα ενώ ήταν στη Στέγη, έκλαιγε τόσο πολύ, γιατί ήθελε να έρθει σπίτι μαζί μου, που τελικά με ενημέρωσαν ότι τον μετέφεραν στο νοσοκομείο λιπόθυμο από το κλάμα, όπου και νοσηλεύτηκε για 2 μέρες. Συνεχώς μου αναφέρει ότι θα το σκάσει και θα έρθει σπίτι να με βρει.'' Παρά τις προσπάθειες των δικηγόρων των διαδίκων για φιλικό διακανονισμό της διαφοράς τους, αυτές δεν τελεσφόρησαν. Έτσι, η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, η οποία διεξήχθη με τις αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, χωρίς να υπάρξει αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Μελέτησα την εξεταζόμενη αίτηση και την ένσταση, το περιεχόμενο των αντίστοιχων ένορκων δηλώσεων, τις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις καθώς και τα όσα υποστήριξαν με τις αγορεύσεις τους, οι δικηγόροι των διαδίκων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ.μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estatesand Others

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.,

(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.

(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.

(1997)1 (Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791). Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου επί της αξιολόγησης της μαρτυρίας περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Δηλαδή, το Δικαστήριο δεν προβαίνει στα πλαίσια τέτοιων αιτήσεων σε εις βάθος εξέταση των επίδικων θεμάτων ούτε σε αντιπαράθεση της μαρτυρίας για να ανευρεθεί η πραγματική βάση γεγονότων ή η αλήθεια των ισχυρισμών. Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη

(1989)1 ΑΑΔ 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία, με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 Α.Α.Δ 263). Στην απόφαση Κωνσταντίνου Λόρδου κ.α ν Πέτρου Σιακόλα κ.α Πολιτική Έφεση Ε 143/2015 ημερομηνίας 27/3/2017 επαναεπιβεβαιώθηκε η θέση ότι κατά το στάδιο εκδίκασης αίτησης για έκδοση ή οριστικοποίηση ενδιάμεσου διατάγματος το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε αξιολόγηση και ευρήματα επί της ουσίας, πέραν του ό,τι είναι αναγκαίο για τους περιορισμένους σκοπούς της διαδικασίας που συνίστανται στη διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και οι σχετικές αρχές της νομολογίας. Στην ίδια απόφαση υπεδείχθη επίσης ότι «τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού

(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.» Στην παρούσα υπόθεση, στην ένορκη δήλωση της κας Νικολάου, δίνονται λεπτομέρειες ισχυρισμών γεγονότων σε ό,τι αφορά το επείγον του ζητήματος για τους σκοπούς του άρθρου 9 του Κεφ. 6 και γίνεται ρητή αναφορά στα πραγματικά γεγονότα επί των οποίων στηρίζετο, κατ' ισχυρισμό της Αιτήτριας, η θεμελίωση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Αυτά ικανοποίησαν το Δικαστήριο στο αρχικό στάδιο έκδοσης του προσωρινού Διατάγματος. Ό,τι απομένει είναι η αξιολόγηση από μέρους του Δικαστηρίου των λόγων ένστασης που εγείρει ο Καθ'ου η αίτηση 1 και τα όσα αντιτάσσει στις ένορκες του δηλώσεις. Αποτελεί λόγο ένστασης από μέρους του Καθ'ου η αίτηση 1 ότι δεν ικανοποιείται το στοιχείο του «κατεπείγοντος» που να δικαιολογεί την έκδοση του διατάγματος μονομερώς. Η εξουσία του Δικαστηρίου για χορήγηση μονομερούς θεραπείας προβλέπεται στο άρθρο 9

(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το οποίο αναφέρει ότι: «Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο.» Η ύπαρξη του στοιχείου του κατεπείγοντος ή άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί, σύμφωνα με τη νομοθεσία και τη νομολογία, δικαιοδοτικό όρο για την ανάληψη εξουσίας από μέρους του Δικαστηρίου και την έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στην άλλη πλευρά, γι' αυτό και πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα [βλ. άρθρο 9 του Κεφ.6, Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου

(1998)1 Α.Α.Δ. 598, Αμβροσιάδου ν. Coward

(2013)1 Α.Α.Δ. 78 κ.α.]. Για σκοπούς διαπίστωσης ή όχι της ύπαρξης του στοιχείου του κατεπείγοντος ή άλλης ιδιαίτερης περίστασης για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, ως το υπό εξέταση, όταν υπάρχουν ισχυρισμοί για συνεχή καταχρηστική άσκηση του γονικού ρόλου και των δυο γονέων, πλημμελή άσκηση των καθηκόντων τους, αδυναμία ανταπόκρισης στο λειτούργημα τους, ανίκανη, ακατάλληλη, αδιάφορη και επικίνδυνη στάση απέναντι στα ανήλικα τέκνα τους, το Δικαστήριο, κατά την κρίση μου, δεν πρέπει να αναζητά και να ικανοποιείται μόνο όταν υπάρχει ένα πρόσφατο γεγονός το οποίο να είναι ενδεχομένως πιο ακραίο από τα προηγούμενα. Αλλά θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του το συνεχές της ισχυριζόμενης αυτής συμπεριφοράς και τον αντίκτυπο που αυτή επιφέρει στην υγεία, την εν γένει ευημερία και το συμφέρον των ανηλίκων που είναι δέκτες της. Στην προκειμένη περίπτωση, η ανάγκη για άμεση προστασία του συμφέροντος των ανηλίκων καταδεικνύει και το κατεπείγον του αιτήματος, που δικαιολογούσε την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς. Από την ενώπιον μου μαρτυρία έκρινα και κρίνω ότι ήταν επείγον να εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε. Επισημαίνω περαιτέρω, ότι δεν θεωρώ ότι υπήρξε οποιαδήποτε πρόθεση απόκρυψης γεγονότων από την Αιτήτρια. Όλα τα θέματα στα οποία ο Καθ'ου η αίτηση 1 με παρέπεμψε, τα οποία κατά τον ίδιο αφορούν σε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, είναι επουσιώδη και δεν έχουν να κάνουν με την ουσία του ζητήματος, σε τέτοιο βαθμό, που αν ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου θα κρίνονταν ως τέτοια που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του. Σημειώνω επίσης ότι οι διιστάμενες απόψεις δεν συνιστούν παραπλάνηση του Δικαστηρίου ή ψευδείς αναφορές. Στην ουσία, πρόκειται για γεγονότα και ισχυρισμούς που θα κριθούν τελικά στο στάδιο της ακρόασης της κυρίως αίτησης, με γνώμονα πάντα, το σχετικό βάρος απόδειξης που φέρει αντίστοιχα ο κάθε διάδικος σε σχέση με τα πιο πάνω διαφιλονικούμενα γεγονότα. Ο Καθ'ου η αίτηση 1, τονίζει με τον πλέον εμφαντικό τρόπο ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο, με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο, ώστε να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Όπως αναφέρει και παραθέτω αυτούσιο το απόσπασμα από την ένορκη του δήλωση, ''Ως λαμβάνω νομική συμβουλή το Δικαστήριο και μόνο γι' αυτό το λόγο θα πρέπει να απορρίψει την Αίτησή της και κυρίως η ενόρκως δηλούσα απέκρυψε ότι εναντίον της ίδιας και της συντονιστικής επιτροπής του Γραφείου Ευημερίας Λατσιών, διεξάγεται έρευνα από την Επίτροπο Διοικήσεως για παραλείψεις τους και κακή άσκηση των καθηκόντων τους. Την ίδια άσπλαχνη συμπεριφορά συνεχίζουν να επιδεικνύουν ακόμα και σήμερα οι εμπλεκόμενες, που κακώς χειρίζονται το θέμα μας.'' Τονίζω ότι το κατά πόσο ένας μάρτυρας λέει η όχι την αλήθεια δεν εξαρτάται από το κατά ποσό διερευνάται εναντίον του οποιαδήποτε υπόθεση. Η όποια ενδεχομένως υπό διερεύνηση διαδικασία δεν μεταβάλλει το δεδομένο ότι πρόκειται για ένα αθώο άνθρωπο μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, ούτε μπορεί να στιγματίζεται κάποιος από τη διερευνώμενη εναντίον του υπόθεση. Ο Καθ'ου η αίτηση 1 θεωρεί ότι τα ανήλικα τέκνα του δεν διατρέχουν κανένα κίνδυνο και ο ίδιος είναι κατάλληλος να αναλάβει τη φροντίδα τους και να ασκεί τη γονική μέριμνα που όπως επισημαίνει ασκούσε αξιοπρεπώς, παρά τις δυσκολίες μέχρι το θάνατο του Σ. Επαναλαμβάνω ότι το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο και με αυτή τη διαδικασία, δεν μπορεί να προβεί σε ευρήματα επί των αμφισβητούμενων γεγονότων και της αξιοπιστίας των διαδίκων και να επιλέξει εκδοχές. Είναι σημαντικό ωστόσο να τονίσω ότι αυτό που ευκόλως συνάγεται από τη μαρτυρία του Καθ'ου η αίτηση 1 είναι ότι ο τελευταίος βάλλει κατά παντός και δη εναντίον του Γραφείου Ευημερίας, ενώ φαίνεται να μην τον απασχολεί και να αδιαφορεί για τη γενεσιουργό αιτία του προβλήματος. Είναι επίσης σημαντικό να επισημάνω ότι στις ένορκες του δηλώσεις παρατηρούνται αντιφατικοί ισχυρισμοί. Ενδεικτικά αναφέρω κάποιους: · Στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση του αρνείται ότι το Γραφείο Ευημερίας παρακολουθούσε την οικογένεια από το 2010-2019. Στην παράγραφο 8 αναφέρει ότι η οικογένεια δεν παρακολουθείτο από το Γραφείο Ευημερίας με την έννοια της στήριξης κάθε είδους. · στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση του υποστηρίζει ότι η Καθ´ης η αίτηση 2 άρχισε να παρουσιάζει ψυχολογικά προβλήματα αρχές του 2019, ενώ κατά τα προηγούμενα χρόνια ήταν απόλυτα υγιής. Σε αντιδιαστολή με την παράγραφο 9 της απαντητικής του ένορκης δήλωσης, όπου στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει τον ομολογουμένως μεγάλο αριθμό καταγγελιών από την Καθ'ης η αίτηση 2(τεκμήριο 1 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Χατζηχαρή) αναφέρει τα εξής: (« η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 16/9/19 αφορά τα ανήλικα τέκνα μου Ε. και Χ. Κ. μόνο. Δεν αφορά τις σχέσεις μου με την Καθ´ης η αίτηση 2, η οποία λόγω διαχρονικών ψυχολογικών προβλημάτων της προέβαινε στις εν λόγω αναφορές προς το πρόσωπο μου ανυπόστατα. Τα ψυχολογικά προβλήματα που βιώνει διαχρονικά είναι εξόφθαλμα και τώρα με τη μη υπεράσπιση της σε ένα τόσο δραστικό διάταγμα που αφαιρεί από εμάς τη γονική μέριμνα των παιδιών μας.'' (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου). · Ο Καθ'ου η αίτηση ενώ από τη μια δεν αποδέχεται τη θέση της Αιτήτριας περί ακαταλληλότητας του χώρου διαμονής των ανηλίκων από την άλλη στην παράγραφο 36 της ένορκης του δήλωσης αναφέρει ότι ήταν απαραίτητο να γίνουν διαδικασίες για να καταστεί κατάλληλο. ''Μετά τη δήλωση των ΥΚΕ στο Δικαστήριο στις 7/10/19, αποταθήκαμε στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και διάφορους ιδιώτες, όπου με βοήθησαν και βοήθειες (καινούριος εξοπλισμός σπιτιού/ βάψιμο σπιτιού) έρχονται από παντού, όχι όμως από το κράτος κοινωνικής πρόνοιας και ευημερίας, όπως θέλουμε να ονομαζόμαστε.'' Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 5

(1)(α) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90) οι γονείς ασκούν τη γονική μέριμνα από κοινού. Άσκηση της γονικής μέριμνας από κοινού σημαίνει ότι οι γονείς έχουν υποχρέωση να καταλήγουν σε κοινή απόφαση για κάθε μέτρο που αφορά την προσωπική ή περιουσιακή κατάσταση του παιδιού τους και να ενεργούν από κοινού. Η επιμέλεια του προσώπου του ανηλίκου αποτελεί το πρωτεύον καθήκον των γονέων. Σύμφωνα με το άρθρο 6

(1)του ίδιου Νόμου, κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου. Η ύψιστη αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει πάντα να έχει υπόψη σε τέτοιες υποθέσεις είναι η ευημερία του ανηλίκου (βλ. . Ε. Στυλιανού ν. Β. Στυλιανού

(1993)1 ΑΑΔ 130, Κ. Ιακωβίδου ν. Α. Ιακωβίδη

(1996)1 ΑΑΔ 1057, Διευθυντής Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Φ. Ντούμα

(2001)1 ΑΑΔ 1911). Ο νόμος 216/90 (άρθρο 18) παρέχει τη δυνατότητα δικαστικής επέμβασης στην άσκηση της γονικής μέριμνας ενός παιδιού όταν συντρέχει περίπτωση κακής άσκησής της από τον γονέα ή τους γονείς και, ειδικότερα, όταν ένας από τους δύο γονείς ή και οι δύο παραβαίνουν τα καθήκοντα που τους επιβάλλει το λειτούργημά τους για την επιμέλεια του τέκνου ή την διοίκηση της περιουσίας του ή ασκούν το λειτούργημα αυτό καταχρηστικά ή δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν σε αυτό. Ειδικότερα το άρθρο 18 του Ν. 216/90 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «

(1)Αν ο πατέρας ή η μητέρα παραβαίνουν τα καθήκοντα που τους επιβάλλει το λειτούργημα τους για την επιμέλεια του προσώπου του τέκνου ή τη διοίκηση της περιουσίας του, ή αν ασκούν το λειτούργημα αυτό καταχρηστικά ή δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν σ' αυτό, το Δικαστήριο, εφόσο το ζητήσει ο άλλος γονέας ή ο Διευθυντής, μπορεί να διατάξει οποιοδήποτε πρόσφορο μέτρο.

(2)Το Δικαστήριο μπορεί να αφαιρέσει από τον ένα γονέα την άσκηση της γονικής μέριμνας, εν όλω ή εν μέρει, ή να την αναθέσει αποκλειστικά στον άλλο ή, αν συντρέχουν και στο πρόσωπο αυτού οι προϋποθέσεις του εδαφίου

(1), να αναθέσει την επιμέλεια του τέκνου εν όλω ή εν μέρει σε Επίτροπο.

(3)Η αφαίρεση εν όλω ή εν μέρει της επιμέλειας του προσώπου του τέκνου και από τους δυο γονείς και η ανάθεση της σε επίτροπο διατάσσονται από το Δικαστήριο μόνο όταν άλλα μέτρα δεν έφεραν αποτέλεσμα ή όταν κρίνεται ότι δεν επαρκούν για να αποτρέψουν κίνδυνο της σωματικής, πνευματικής ή ψυχικής υγείας του τέκνου.

(4)Το Δικαστήριο αποφασίζει την ανάθεση στον επίτροπο ύστερα από έλεγχο του ήθους, των βιοτικών συνθηκών και της εν γένει καταλληλότητας του. Η συναίνεση του επιτρόπου αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση.

(5)Η ανάθεση της επιτροπείας γίνεται κατά προτίμηση σε συγγενικά πρόσωπα.

(6)Το Δικαστήριο ορίζει την έκταση της γονικής μέριμνας που παραχωρεί στον επίτροπο και τους όρους της άσκησης της.» Αναμφίβολα κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης και ότι η Αιτήτρια δυνατόν να δικαιούται σε θεραπεία ή έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, ένεκα της εξουσίας του Δικαστηρίου να αποφασίζει και να αναθέτει στην Αιτήτρια ή σε εξουσιοδοτημένο από αυτήν πρόσωπο τη γονική μέριμνα, σε περίπτωση που διαπιστώνεται ότι οι γονείς ασκούν καταχρηστικά το γονικό τους ρόλο. Στην εναρκτήρια αίτηση εγείρονται ζητήματα που άπτονται της γονικής μέριμνας των ανήλικων τέκνων των διαδίκων και τα οποία εντάσσουν την παρούσα διαφορά στα πλαίσια της καταχρηστικής και κακής άσκησης της γονικής μέριμνας των ανηλίκων, στη βάση της σχετικής νομοθεσίας. Σύμφωνα δε με το άρθρο 18

(1)του Νόμου, η Αιτήτρια είναι ένα από τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται να προωθήσουν αίτηση της φύσεως της παρούσας. Στις ένορκες δηλώσεις της κας Νικολάου και κας Χατζηχαρή που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση, παρατίθεται επαρκές υλικό που καταδεικνύει ορατή πιθανότητα για επιτυχία της εναρκτήριας αίτησης. Όπως, μεταξύ άλλων, αναφορές σε παρακολούθηση της οικογένειας από το 2010 μέχρι σήμερα από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας λόγω των σοβαρών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η οικογένεια. Γίνονται αρκετές αναφορές στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι Καθ'ων οι αίτηση στις διαπροσωπικές τους σχέσεις και καταγγελίες της Καθ'ης η αίτηση 2 ότι δεχόταν σωματική βία από τον Καθ'ου η αίτηση

Περιστατικά βίας, σύμφωνα με καταγγελίες της Καθ' ής η αίτηση 2, υπήρξαν στην Αστυνομία και στις ΥΚΕ στις 11/12/2007, στις 14/02/2013, στις 12/12/2016 και στις 21/09/
Για τις τρείς τελευταίες ημερομηνίες αναφοράς βίας ενημερώθηκε σχετικά ο Γενικός Εισαγγελέας με σχετικά σημειώματα στα πλαίσια αναφοράς. Όπως υποστηρίζει η Αιτήτρια, αναφορικά με το περιστατικό βίας που έλαβε χώρα στις 14/02/2013, ο Καθ'ου η αίτηση 1 εκτός από την Καθ'ης άσκησε σωματική βία και κατά του υιού του Σ. Το εν λόγω περιστατικό καταγγέλθηκε από τον Οικογενειακό Σύμβουλο καθώς και από την Καθ' ής η αίτηση 2, στην Αστυνομία. Ακολουθήθηκαν οι σχετικές ενδοτμηματικές και διατμηματικές διαδικασίες και έγινε ιατροδικαστική εξέταση και λήφθηκε οπτικογραφημένη κατάθεση. Ενημερώθηκε ο Γενικός Εισαγγελέας, ασκήθηκε ποινική δίωξη και το Δικαστήριο αποφάσισε τη τρίμηνη φυλάκιση με τριετή αναστολή του Καθ'ού η αίτηση
Γίνεται εκτενής αναφορά σε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας από τον Καθ'ου η αίτηση 1 προς την Καθ'ης η αίτηση 2 και τον αποβιώσαντα υιό των Καθ'ων η αίτηση, καθώς και καταγγελίες στην αστυνομία. Τονίζεται από την κα Νικολάου ότι η συνεργασία του Γραφείου Ευημερίας με την οικογένεια παρουσίαζε ανέκαθεν πολλές δυσκολίες λόγω της αρνητικής στάσης που τηρούσαν οι Καθ'ων η αίτηση αλλά κυρίως ο Καθ'ου η αίτηση 1, απέναντι στους εκάστοτε αρμόδιους λειτουργούς. Όπως υποστηρίζει η Αιτήτρια εντοπίστηκαν αδυναμίες στην άσκηση του γονικού τους ρόλου και παρά τις προσπάθειες για συμβουλευτική καθοδήγηση, λόγω της μη συνεργασίας, δεν υπήρξε αποτέλεσμα. Επισημαίνει ότι η Καθ'ης η αίτηση 2 υπήρξε συνεργάσιμη με τις λειτουργούς των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας κυρίως κατά τις περιόδους που βρισκόταν σε διάσταση με τον Καθ΄ου η αίτηση
Στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας κατά το 2017 η Καθ'ης η αίτηση 2 αποδέχτηκε εισήγηση της αρμόδιας λειτουργού για συνεργασία με το συμβουλευτικό κέντρο «Ιθάκη» όπου συμμετείχαν η ίδια και τα δύο μικρότερα παιδιά (στα οποία αφορά η παρούσα διαδικασία) με στόχο τη ψυχολογική υποστήριξη τους. Ακολούθως η κα Νικολάου παραθέτει τις προσπάθειες που κατέβαλλε για συνεργασία με την οικογένεια, από τον Ιανουάριο του 2019 μέχρι και τις αρχές Σεπτεμβρίου 2019 όπου έγινε γνωστός ο αφύσικος θάνατος του μεγαλύτερου παιδιού της οικογένειας, οι οποίες ωστόσο δεν είχαν κάποιο αποτέλεσμα λόγω της αρνητικής στάσης που τηρούσαν οι Καθ'ων η αίτηση. Επισημαίνει ακολούθως η κα Νικολάου ότι πριν την καταχώριση της παρούσας αίτησης και συγκεκριμένα στις 11/09/2019, πραγματοποιήθηκε πολυθεματική συνάντηση, όλων των εμπλεκόμενων Υπηρεσιών, στο Γραφείο Κοινωνικών Υπηρεσιών Λατσιών. Στη συνάντηση συμμετείχαν εκπρόσωποι των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων, του Υπουργείου Παιδείας Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας, της Υπηρεσίας Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας, η σύμβουλος του σχολείου που φοιτούσε ο αποβιώσας Σ, ο Διευθυντής του σχολείου που φοιτούσαν τα μικρότερα παιδιά καθώς και εκπρόσωποι των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας. Σκοπός όπως αναφέρει της συνάντησης ήταν ο περαιτέρω συντονισμός των ενεργειών για την αποτελεσματικότερη διαχείριση της περίπτωσης, με γνώμονα το καλώς νοούμενο συμφέρον των παιδιών. Στη συνάντηση διαφάνηκε η αδυναμία του Καθ'ού η αίτηση 1 για τη θετική άσκηση του γονικού ρόλου, καθώς και ο βαθμός επικινδυνότητας του. Οι εμπλεκόμενοι επαγγελματίες κατέληξαν ότι, το συμφέρον των παιδιών στη παρούσα φάση, ενόψει των αδυναμιών των γονέων και της συναισθηματικής τους κατάστασης, αλλά και των αναγκών τους για συνεργασία με ειδικούς είναι να παραμείνουν σε ουδέτερο και προστατευμένο περιβάλλον. Η μαρτυρία της Αιτήτριας χαρακτηρίζεται από λογικότητα και ποιοτική επάρκεια, σε αντιδιαστολή με τη μαρτυρία του Καθ'ου η αίτηση 1 η οποία παρουσιάζει αδυναμίες και κενά. Χαρακτηριστική είναι και η θέση του που θέλει την παρούσα αίτηση να είναι απορριπτέα γιατί τα κατ'ισχυρισμόν περιστατικά βίας και οι καταγγελίες αφορούν στην Καθ'ης η αίτηση 2 και στον αποβιώσαντα υιό τους Σ., ωσάν και αν τα περιστατικά βίας γίνονταν στην παρουσία των δυο τέκνων που αφορά η υπό εξέταση αίτηση, αυτό θα είναι φυσιολογικό. Ειδικότερα ο Καθ'ου η αίτηση 1 αναφέρει ότι η Αιτήτρια επικεντρώνεται στην παρουσίαση στοιχείων (περιστατικά βίας, καταγγελίες στην αστυνομία) που αφορούν στην Καθ'ης η αίτηση 2 αλλά και τον αποβιώσαντα Σ. Για τον Καθ'ου η αίτηση 1 η ύπαρξη ενός επαναλαμβανόμενου μοτίβου βίαιης συμπεριφοράς προς την Καθ'ης η αίτηση 2 και προς τον αποβιώσαντα Σ (σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας), δεν συνδέεται καθοιονδήποτε τρόπο με τα άλλα δυο ανήλικα τέκνα του που αφορά η υπό εξέταση αίτηση. Η θέση αυτή του Καθ'ου η αίτηση 1 δεν μπορεί να ευσταθήσει. Κακή άσκηση της επιμέλειας δεν συνιστούν μόνο οι συμπεριφορές και ενέργειες των γονέων που κατευθύνονται προς το παιδί. Στα πλαίσια της επιμέλειας των γονέων εντάσσεται και η διαμόρφωση από αυτούς ενός κατάλληλου περιβάλλοντος διαβίωσης για το παιδί, που θα αποτελέσει τη μήτρα για την ομαλή ψυχοπνευματική του ανάπτυξη, μέσω της παροχής όχι μόνο των απαραίτητων υλικών αγαθών αλλά και των κατάλληλων ερεθισμάτων. Ζητήματα εγείρονται όταν ο γονέας με την προσωπική του συμπεριφορά αποτελεί κακό πρότυπο για το παιδί, χωρίς ωστόσο να στρέφεται κατά του τέκνου του. Θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να λαμβάνεται υπόψη η γενικότερη στάση του γονέα ως πρότυπο απέναντι στο παιδί του και η έμμεση επίδραση της συμπεριφοράς του στη διαμόρφωση του ψυχισμού του τέκνου. Αν θεωρηθεί ότι υφίσταται κίνδυνος για το παιδί και δεν προάγεται το συμφέρον του με την παραμονή του σε ένα τέτοιο οικογενειακό περιβάλλον τότε θα πρέπει η επιμέλεια να αφαιρείται. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Περί Βίας στην οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμο του
(119(I)/2000) η έννοια της βίας καθορίζεται ως εξής: 3.—

(1)Βία, για τους σκοπούς του Νόμου αυτού, σημαίνει οποιαδήποτε πράξη, παράλειψη ή συμπεριφορά με την οποία προκαλείται σωματική, σεξουαλική ή ψυχική βλάβη σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας από άλλο μέλος της οικογένειας και περιλαμβάνει και τη βία που ασκείται με σκοπό την επίτευξη σεξουαλικής επαφής χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος, καθώς επίσης και τον περιορισμό της ελευθερίας του.

(2)Ανεξάρτητα από την ερμηνεία του όρου "βία" με βάση το εδάφιο

(1)στην πιο πάνω έννοια εμπίπτουν και τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 4

(2)και 5 του παρόντος Νόμου ως επίσης και το αδίκημα που αναφέρεται στο άρθρο 147 του Ποινικού Κώδικα.

(3)Πράξη ή συμπεριφορά η οποία συνιστά βία, με βάση τα εδάφια

(1)και

(2)του άρθρου αυτού, ή αδίκημα, με βάση τα άρθρα 174, 175 και 177 του Ποινικού Κώδικα όταν διαπράττεται στην παρουσία ανήλικου μέλους της οικογένειας, θεωρείται βία η οποία ασκείται εναντίον του εν λόγω ανηλίκου εφόσον δύναται να προκαλέσει σ' αυτό ψυχική βλάβη. Η εν λόγω πράξη ή συμπεριφορά συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με βάση το εδάφιο

(4)του άρθρου αυτού.

(4)Οποιοσδήποτε ασκεί βία με βάση το εδάφιο

(1)διαπράττει αδίκημα δυνάμει του Νόμου αυτού, που τιμωρείται, εκτός από την περίπτωση της κοινής επίθεσης που τιμωρείται με δύο χρόνια φυλάκιση και στην περίπτωση που σε άλλο ή στον παρόντα Νόμο προβλέπεται αυστηρότερη ποινή, με ποινή φυλάκισης μέχρι πέντε χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι τρεις χιλιάδες λίρες ή και με τις δύο ποινές. Με βάση τις διατάξεις των άρθρων 1511 παρ. 1 - 2 α` ΑΚ, 5 του 7ου Πρωτοκόλλου, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του ανθρώπου κάθε απόφαση των γονέων, αλλά και του δικαστηρίου, σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας, πρέπει να λαμβάνει πρωτίστως υπόψη του το συμφέρον του παιδιού, το οποίο συνίσταται στη δημιουργία ομαλής οικογενειακής ζωής και σταθερού οικογενειακού περιβάλλοντος, που να προάγει την ομαλή σωματική και ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του. Ευκόλως μπορώ να πω ότι όσα τέθηκαν ενώπιον μου από την Αιτήτρια χαρακτηρίζονται από λογική και ποιοτική επάρκεια, με δεδομένο δε ότι οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν και με δεδομένο ότι οι αντίθετες θέσεις που προβάλλει ο Καθ'ου η αίτηση 1 εναντιώνονται στη κοινή λογική και παρουσιάζουν κενά και αδυναμίες τις οποίες υπέδειξα ανωτέρω. Επισημαίνω ότι ζητήματα που αφορούν το άρθρο 32 του Ν. 14/60 εξετάζονται στη βάση προϋποθέσεων, και αν ο Αιτητής/τρια με τη μαρτυρία που παρουσιάζει στην όψη της και μόνο και όχι κατόπιν αξιολόγησης ή επιλογής εκδοχών των δυο πλευρών, παρουσιάζει μαρτυρία που χαρακτηρίζεται από λογικότητα και ποιοτική επάρκεια, ώστε ακριβώς στη βάση αυτού του δεδομένου να κρίνεται, αν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60. Παραπέμπω στην απόφαση Δίγκλης κ.α ν. Total Fit Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. E135/2015, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: ''Επομένως, αυτή δε θα μπορούσε και να προσκομιστεί, ως μέρος της μαρτυρίας της εφεσίβλητης, ως η περί του αντιθέτου εισήγηση των εφεσειόντων. Τα θέματα αυτά και τα υπόλοιπα θέματα που αναφέρονται στη συνέχεια εξετάζονται υπό το πρίσμα της φύσεως της παρούσας διαδικασίας, η οποία αναλήφθηκε δυνάμει του άρθρου 32

(1)του Ν. 14/1960 και η οποία επιβάλλει την εξέταση των σχετικών με τα εν λόγω θέματα ισχυρισμών ως αυτοί έχουν στην όψη τους. Τούτο δε, εφόσον οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί χαρακτηρίζονται από λογικότητα και ποιοτική επάρκεια, στο πλαίσιο της καθοδήγησης που παρέχεται, σχετικά, στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557. '' (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θεωρώ επίσης ότι ικανοποιείται. Η τρίτη προϋπόθεση, είναι συνυφασμένη με το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Στην υπό εξέταση περίπτωση θα ήταν ιδιαιτέρως επισφαλές να εξετασθεί η προϋπόθεση αυτή, σε συνάρτηση με οικονομικά συμφέροντα. Η φύση του διατάγματος και ο σκοπός που επιδιώκεται να εξυπηρετήσει σε συνδυασμό με τις συνέπειες που θα έχουν οι ανήλικοι στην περίπτωση που όσα η Αιτήτρια αιτιάται για τη συμπεριφορά του Καθ'ου η αίτηση 1, ισχύουν, είναι τέτοιες που καμία άλλη διαταγή περί αποζημίωσης θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εναλλακτική. Νιώθω την ανάγκη να επαναλάβω ότι ως είναι η μαρτυρία της Αιτήτριας μπορώ ευκόλως να τη χαρακτηρίσω ως λογική και ποιοτικώς επαρκή. Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη αναφέρθηκαν τα εξής: «Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη προϋπόθεση από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32

(1). Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean,Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα.» Η εξέταση του υπό κρίση ζητήματος δεν θα μπορούσε να αναμένει την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, αφού ενδέχεται στο μεταξύ να πληγούν σοβαρά τα συμφέροντα των ανηλίκων. Το συμφέρον των ανηλίκων υπαγορεύει να τεθεί άμεσα υπό την προστασία της Αιτήτριας, οποιαδήποτε άλλη απόφαση σε αυτό το στάδιο θα οδηγούσε σε παράλογα αποτελέσματα και θα έπληττε το συμφέρον τους. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Εξετάζοντας το ισοζύγιο της ευχέρειας, κρίνω ότι η πλάστιγγα κλίνει υπέρ της έκδοσης και διατήρησης του αιτούμενου διατάγματος σε ισχύ μέχρι την αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης, καθότι, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, είναι επάναγκες να διασφαλιστούν και προστατευθούν τα συμφέροντα και η ευημερία των ανηλίκων. Με βάση τα όσα έχουν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, στα πλαίσια και για σκοπούς πάντοτε της παρούσας διαδικασίας, προκύπτει ότι η Αιτήτρια δικαιολογημένα προέβη στην καταχώριση της παρούσας αίτησης στη βάση των προνοιών του άρθρου 18 του Νόμου. Αφού σύμφωνα με την αντίληψη των λειτουργών της (για τη ορθότητα ή μη δεν αποφαίνομαι, είναι ζήτημα τελικής κρίσης), υπάρχει βία στη οικογένεια, αδυναμία άσκησης του γονικού ρόλου των Καθ'ων η αίτηση 1 και 2 και καθόλη τη διάρκεια της διερεύνησης και οι δυο γονείς δεν επέδειξαν οποιοδήποτε ενδιαφέρον ή συνεργασία στις διάφορες κατά καιρούς προσπάθειες της Αιτήτριας προτού προχωρήσει στην καταχώριση της παρούσας αίτησης, ούτε έκαναν οποιεσδήποτε ενέργειες για να δημιουργήσουν ασφαλές περιβάλλον για την ψυχοσωματική ανάπτυξη των παιδιών τους. Η Αιτήτρια επισημαίνει ότι παρά τις παρεμβάσεις συμβουλευτικής καθοδήγησης και συστηματικής προσπάθειας για συνεργασία με τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ούτως ώστε να λάμβαναν μέτρα, όπως η συνεργασία με ειδικούς ψυχικής υγείας, προκειμένου να βελτίωναν τις γονικές τους δεξιότητες και να εξασφάλιζαν κατάλληλες κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνθήκες για τα παιδιά τους, δεν υπήρξε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Από το ιστορικό της υπόθεσης, όπως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση, η Αιτήτρια παρακολουθούσε την οικογένεια με σκοπό τη βελτίωση της λειτουργικότητας της οικογένειας, αλλά και παρακολούθηση του επιπέδου φροντίδας και προστασίας που οι γονείς παρέχουν στα ανήλικα. Εν πάση περιπτώσει, καμία μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον μου αναφορικά με το ποιο θα ήταν, κατά την κρίση του Καθ'ου η αίτηση 1, το καταλληλότερο μέτρο πλην της καταχώρισης της παρούσας αίτησης. Ο Καθ'ου η αίτηση 1, αρνείται ότι η οικογένεια παρουσίαζε προβλήματα. Για τον ίδιο το μόνο πρόβλημα ήταν οι οικονομικές δυσκολίες. Αρνείται κατηγορηματικά τα περιστατικά βίας, παρά την ύπαρξη των καταγγελιών. Αμφισβητεί τη βοήθεια της Αιτήτριας που για τον ίδιο θα είχε σημασία μόνο αν αυτή ήταν χρηματική, γεγονός που προκύπτει σε αρκετά σημεία της ένορκης του δήλωσης αλλά και της αγόρευσης του πχ ''Γιατί το ποσόν που δαπανούν για τα παιδιά στη Στέγη, δεν μας το δίνουν ως βοήθημα και να μεγαλώσουν τα παιδιά με την οικογένειά τους''. Η δε θέση του στην εισήγηση της κας Νικολάου να αναλάβει η Μητρόπολη Ταμασσού, το κόστος των διδάκτρων για τη φοίτηση των παιδιών στο καλοκαιρινό σχολείο ήταν αρνητική, επισημαίνοντας ''Όμως, δεν εισηγήθηκαν αυτό το ποσόν των διδάκτρων, να μας το δώσουν σαν οικονομική βοήθεια ή ως δώρο για τα παιδιά.'' Αρνήθηκε επίσης τις υπηρεσίες φροντίστριας αναφέροντας ότι ''Η καθαριότητα γινόταν τόσο από εμένα, όσο και από συγγενείς μου και βοηθούσαν και τα παιδιά και εξάλλου η παροχή καθαρίστριας 2 ώρες την εβδομάδα, δεν θα μας έλυνε ή περιόριζε τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζαμε, ούτε και θα είχε κάποια διαφορά.'' Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστά και η περίπτωση κινδύνου της σωματικής, πνευματικής και προπάντων ψυχικής υγείας του παιδιού. Το Εφετείο Θεσσαλονίκης στην έφεση 266/2009, ανέθεσε την άσκηση της γονικής μέριμνας στη Διεύθυνση του αρμόδιου Κέντρου Παιδικής Μέριμνας Αρρένων, καθώς κρίθηκε ότι για την ομαλή εξέλιξη της ζωής και τη βελτίωση της σωματικής, πνευματικής και ψυχολογικής υγείας και του μορφωτικού επιπέδου ανάπτυξης του ανηλίκου επιβάλλεται η απομάκρυνσή του από το οικογενειακό περιβάλλον λόγω ανυπαρξίας θετικών προτύπων και κατάλληλων ερεθισμάτων σ'αυτό, διότι αποδείχθηκε έλλειψη ικανότητας των γονέων να φροντίσουν για τη σωματική και ψυχική του υγεία, λόγω συνεχούς απουσίας της μητέρας και αδυναμία φροντίδας από τον υπερήλικα πατέρα σε συνδυασμό με τις άθλιες συνθήκες διαβίωσή τους. Στην αγόρευση του ο Καθ'ου η αίτηση 1 κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην απόφαση Διευθυντής Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Φ. Ντούμα

(2001)1 ΑΑΔ 1911 καθώς και στη βαρύτητα που πρέπει να δώσει το Δικαστήριο στη γνώμη των ανηλίκων. Επισημαίνω ότι η πιο πάνω απόφαση αφορούσε σε έφεση επί τελικής δικαστικής κρίσης και όχι σε οριστικοποίηση ή μη προσωρινού διατάγματος. Επαναλαμβάνω ότι αυτά είναι ζητήματα που θα απασχολήσουν Δικαστήριο στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας της εναρκτήριας αίτησης με αξιολόγηση της μαρτυρίας που θα προσαχθεί, λειτουργώντας εξεταστικά συνεκτιμώντας βεβαίως τη γνώμη των ανηλίκων (βλ. Ε. Στυλιανού ν. Β. Στυλιανού

(1993)1 ΑΑΔ 130 και άρθρο 6

(3)του Νόμου 216/90). Θεωρώ κατάλληλο το σημείο αυτό για να αναφέρω και να τονίσω ότι οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες έχει προβεί το Δικαστήριο γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της οριστικοποίησης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Δεν είναι αποτέλεσμα της οποιαδήποτε αξιολόγησης και δεν αποτελούν επιλογή οποιαδήποτε εκδοχής, αλλά εδράζονται στη μαρτυρία εκείνου που φέρει το βάρος που δεν είναι άλλη από την Αιτήτρια. Όλα τα ζητήματα τα οποία εγείρονται στην αγωγή (εναρκτήρια αίτηση) παραμένουν ζωντανά για να αποφασισθούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beograska Banka D.D.

(1999)1 (A) Α.Α.Δ. 225, 236). Υπό το φως των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 16.09.2019 καθίσταται απόλυτο και σε σχέση με τον Καθ'ου η αίτηση 1 και θα ισχύει μέχρι εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Προτού αφήσω την απόφαση μου, θα ήθελα να αναφέρω ότι δεν μου διαφεύγει η αναφορά της Αιτήτριας ότι στα πλαίσια προκαταρτικής διερεύνησης στο συγγενικό περιβάλλον, τόσο της μητέρας όσο και του πατέρα, φάνηκε ότι, επί του παρόντος δεν υπάρχει διαθέσιμη και κατάλληλη οικογένεια για να αναλάβει τη φροντίδα και την προστασία των παιδιών, χωρίς να αποκλείεται ο εντοπισμός κατάλληλης οικογένειας από το περιβάλλον στο μέλλον. Ούτε και η θέση του Καθ'ου η αίτηση 1, ότι υπάρχει ικανό πρόσωπο το οποίο και κατονομάζει, προφανώς ως εναλλακτική λύση εφόσον βασική του θέση είναι ότι πρέπει να έχει ο ίδιος τη γονική μέριμνα. Ωστόσο αυτό που είναι αδιαμφισβήτητο, είναι ότι η ικανότητα του προσώπου για να του ανατεθεί η γονική μέριμνα, δεν εξαρτάται από το χαρακτηρισμό που του αποδίδει γενικά η Αιτήτρια ή ο Καθ'ου η αίτηση 1, αλλά κατόπιν σχετικής αξιολόγησης που προνοείται από το νόμο. Το υποδεικνυόμενο από τον Καθ'ου η αίτηση 1 πρόσωπο δεν έχει τύχει οποιαδήποτε αξιολόγησης και κατά συνέπεια δεν μπορεί το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο να εξετάσει το ζήτημα. Ως προς τα έξοδα, μη έχοντας λόγο να παρεκκλίνω από τον κανόνα που θέλει αυτά να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ'ου η αίτηση 1 ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της κυρίως διαδικασίας. (Υπ.) .................................. Μ. Χ. Κάιζερ, Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.