← Κύπρος

Διευθύντριας Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. B. κ.α., Αρ. Αίτησης: 147/19, 24/7/2020

Διευθύντριας Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. B. κ.α., Αρ. Αίτησης: 147/19, 24/7/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2020:4 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Γ. Αντωνιάδη, Δ.Οικ.Δ. Αρ. Αίτησης: 147/19 Μεταξύ: Διευθύντριας Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας Αιτήτριας και

  1. ΧΧΧΧΧ B.
  2. ΧΧΧΧΧ Δ. Καθ'ων η αίτηση ----------------------- Ημερομηνία: 24 Ιουλίου, 2020 Για την Αιτήτρια: κα Χρ. Γεωργίου για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Για την Καθ'ης η αίτηση 1: κα Α. Χαραλάμπους για Α. Σάββα Για τον Καθ'ου η αίτηση 2: κος Στ. Αλβάνης για Χρ. Αδάμου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ex-tempore) Η Διευθύντρια του Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ζήτησε με τη μονομερή αίτηση της ημερομηνίας 17.4.19: "A. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αφαιρείται από τους Καθ'ων η αίτηση η άσκηση της γονικής μέριμνας του ανήλικου ΧΧΧΧΧ Δ., ημερομηνίας γέννησης 17/02/20ΧΧ και να ανατίθεται στην Αιτήτρια και/ή σε εξουσιοδοτημένο από αυτήν πρόσωπο η άσκηση της γονικής μέριμνας του πιο πάνω ανηλίκου ή διαζευκτικά η επιμέλεια του ανήλικου τέκνου τω Καθ'ων η αίτηση μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης." H μονομερής αίτηση συνοδευόταν από την ένορκη δήλωση της Λειτουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών κας XXXXX Τόφα. Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι οι γονείς του ανήλικου ΧΧΧΧΧ Δημητρίου, ημερομηνίας γέννησης 17.2.20ΧΧ [καλούμενος από το εξής ως «ο ανήλικος»]. Ο ανήλικος ΧΧΧΧΧ Δημητρίου, ηλικίας οκτώ [8] ετών, φοιτά στη Β΄ τάξη του Δημοτικού XXXXX στη XXXXX και από τις 31.1.2019 μέχρι τις 15.3.2019 διέμενε με την πατρική του θεία, ΧΧΧΧΧ Δ., στην οδό XXXXX ΧΧΑ στη Λεμεσό. Ειδικότερα, στις 31.1.2019 το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού ανέθεσε με βάση Προσωρινό Διάταγμα, τη φροντίδα [Επιτροπεία] του ανηλίκου στην πατρική του θεία με τη σύμφωνο γνώμη των γονέων του, Καθ΄ων η Αίτηση. Τη φροντίδα του ανηλίκου από τη διάσταση των Καθ΄ων η Αίτηση έως και τις 7.12.2018 είχε η μητέρα, Καθ΄ης η Αίτηση, η οποία ασκούσε ικανοποιητικά τον γονικό της ρόλο, η οποία όμως στις 8.12.1018 μετέβηκε στο εξωτερικό με τον νυν σύζυγό της και το μόλις δέκα [10] μηνών βρέφος τους και έκτοτε δεν έχει επιστρέψει στην Κύπρο, ούτε και ανάφερε, μέσω της Δικηγόρου της, τις προθέσεις της σχετικά με τον ανήλικο. Ο πατέρας, Καθ΄ου η Αίτηση, μετά τη διάσταση του με την Καθ΄ης η Αίτηση διατηρούσε επικοινωνία με τον ανήλικο, όμως, από ότι προκύπτει από τα κάτωθι αναφερόμενα γεγονότα, δεν είναι σε θέση να ασκήσει ικανοποιητικά τον γονικό του ρόλο σε σχέση με τον ανήλικο. Στις 21.7.2017, η Καθ΄ης η Αίτηση προέβηκε σε καταγγελία εναντίον του Καθ΄ου η Αίτηση, ότι προβάλλει ταινίες ακατάλληλου και/ή ερωτικού περιεχομένου στον ανήλικο στο πλαίσιο της επικοινωνίας που έχει με τον ανήλικο στο σπίτι του. Λήφθηκε οπτικογραφημένη κατάθεση από τον ανήλικο και περαιτέρω η Αστυνομία ζήτησε από τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας να προβούν σε ψυχολογική αξιολόγηση του ανηλίκου σε σχέση με τη διερευνώμενη από αυτήν υπόθεση εναντίον του Καθ΄ου η Αίτηση για το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης του ανηλίκου. Μετά την ως άνω αναφερόμενη καταγγελία, η Καθ΄ης η Αίτηση απαγόρευσε τη διευρυμένη επικοινωνία του ανηλίκου με τον Καθ΄ου η Αίτηση ενώ καταβάλλονταν προσπάθειες από την τελευταία ώστε η επικοινωνία τους να γίνεται στην παρουσία τρίτων προσώπων. Αν και η διερευνώμενη από την Αστυνομία υπόθεση εναντίον του Καθ΄ου η Αίτηση δεν κατέληξε στην καταχώρηση ποινικής υπόθεσης εναντίον του λόγω μη ικανοποιητικής στοιχειοθέτησης τέτοιας υπόθεσης κατά την Αστυνομία, παρόλα αυτά και σύμφωνα με την ψυχολογική αξιολόγηση των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας -Τμήμα Παιδιών και Εφήβων Λεμεσού, ο ανήλικος φαίνεται να είχε εκτεθεί σε σοβαρούς ηθικούς και άλλους κινδύνους από τον Καθ΄ου η Αίτηση. Ειδικότερα προέκυψε ότι παρακολουθούσε μαζί με τον ανήλικο ταινίες ακατάλληλου για την ηλικία του ανηλίκου περιεχομένου. Πιο συγκεκριμένα, ο ανήλικος κατά τις πρώτες συναντήσεις που είχε με την Κλινική Ψυχολόγο, ανάφερε ότι ο πατέρας του, Καθ΄ου η Αίτηση, τον παρακινούσε να βλέπει έργα με πόλεμο, αίμα, μαχαίρια αλλά και ότι τον έπιανε από τα χέρια και δεν τον άφηνε, ενώ ο ανήλικος έκλεινε από φόβο τα μάτια του. Οι εν λόγω αναφορές του ανηλίκου συνοδεύονταν από έντονα συναισθήματα φόβου και άγχους. Σε δε μεταγενέστερο στάδιο της πορείας αξιολόγησης του ανηλίκου, αυτός ανάφερε ότι με τον πατέρα του, Καθ΄ου η Αίτηση, έβλεπε ταινίες ερωτικού περιεχόμενου περιγράφοντας μάλιστα με λεπτομέρεια σκηνές από τις ταινίες αυτές. Σύμφωνα με την Κλινική Ψυχολόγο ο ανήλικος έχει την ικανότητα διαφοροποίησης των δύο φύλων βασιζόμενος σε ανατομικά χαρακτηριστικά, όπως ήταν αναμενόμενο για την ηλικία του. Με την χρήση ανατομικών κούκλων ο ανήλικος αφαιρώντας τα ρούχα τους και πριν γίνουν εμφανή τα απόκρυφα σημεία τους, ήταν σε θέση να τα ονοματίσει και να αναφερθεί σε χαρακτηριστικά που τους αναλογούσαν. Είχε την ικανότητα να αναπαραστήσει τη σεξουαλική πράξη, με κινήσεις αντίστοιχες των αναφορών του [γενετήσια και πρωκτική διείσδυση αλλά και στοματική]. Διαπιστώθηκε σεξουαλική υπερδιέγερση κατά τις εν λόγω αναφορές του, καθώς και μέσα από την επαφή του με τις ανατομικές κούκλες. Σε δε παιχνίδι που επέλεξε ο ίδιος ο ανήλικος, αυτός χρησιμοποίησε μια κούκλα-βρέφος [όχι ανατομική] στην οποία τοποθέτησε την πιπίλα του βρέφους στη γενετήσια περιοχή της κούκλας [στα ανάλογα σημεία, μπροστά και πίσω, παρότι δεν υπήρχαν οπές]. Από τις αναφορές του ανηλίκου, διαφάνηκε η αδυναμία του Καθ΄ου η Αίτηση να εντοπίσει τη συναισθηματική αναστάτωση του ανηλίκου σε σχέση με την έκθεσή του σε ερεθίσματα ακατάλληλα και/ή δυσανάλογα της ηλικίας του [ταινίες που διακινούν άγχη καταδίωξης του θανάτου και εκθέτουν τον ανήλικο σε πορνογραφικό υλικό]. Ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 επισυνάπτεται η ψυχολογική έκθεση ημερομηνίας 27.11.2017 που ετοιμάστηκε κατόπιν αιτήματος της Αστυνομίας. Ακολούθως και στις 10.1.2018 και μετά από μονομερή αίτηση ημερομηνίας 8.9.2017, που καταχωρήθηκε στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού από τον Καθ΄ου η Αίτηση στην παρούσα αίτηση και στο πλαίσιο της Αίτησης Γονικής Μέριμνας με αριθμό 217/17 που καταχωρήθηκε από τον ίδιο εναντίον της μητέρας, εκδόθηκαν τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα: (α) Προσωρινό διάταγμα με το οποίο ρυθμίζετο η επικοινωνία του πατέρα του ανηλίκου με τον ανήλικο κάθε Τετάρτη από η ώρα 2:00μ.μ μέχρι η ώρα 3:00 μ.μ. στην παρουσία Λειτουργού Ευημερίας στον χώρο του Επαρχιακού Γραφείου Ευημερίας Λεμεσού. (β) Προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσετο η μητέρα του ανηλίκου όπως επιτρέπει την τηλεφωνική επικοινωνία του πατέρα με τον ανήλικο για πέντε [5] λεπτά καθημερινά, μεταξύ των ωρών 5:00μ.μ.-6:00 μ.μ. Ως ημερομηνία έναρξης της ισχύος των πιο πάνω διαταγμάτων καθορίστηκε η 17.1.
  3. [ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3]. Στις 11.7.2018, το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε, μετά από ενδιάμεση αίτηση της μητέρας ημερομηνίας 27.6.2018, στο πλαίσιο της Αίτησης Γονικής Μέριμνας 217/17 το ακόλουθο εκ συμφώνου προσωρινό διάταγμα [ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5], το οποίο και ανανεώθηκε στις 17.9.2018, 18.10.2018 και στις 22.11.
  4. Σύμφωνα με το εν λόγω διάταγμα: (α) Ανατίθετο η φύλαξη του ανήλικου στη μητέρα του. (β) Καθορίζετο ως τόπος διαμονής του ανήλικου, ο τόπος διαμονής της μητέρας του. (γ) Ρυθμίζετο η επικοινωνία του ανήλικου με τον πατέρα του. Στις 7.12.2018, ημερομηνία εκδίκασης της υπόθεσης Γονικής Μέριμνας με αριθμό XXXXX/17 ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού, η Καθ΄ης η Αίτηση ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι έπρεπε να απουσιάσει στο εξωτερικό και θα επέστρεφε εκ νέου σε ένα μήνα. Εκ συμφώνου αποφασίστηκε όπως η φροντίδα του ανηλίκου ανατεθεί σε Επιτροπεία, με Επίτροπο την πατρική θεία του ανήλικου από 8.12.2018 έως 9.1.2019, δηλαδή κατά τη διάρκεια της απουσίας της μητέρας και από 10.1.2019, η φροντίδα του ανηλίκου ανατέθηκε εκ νέου στη μητέρα. Στις 19.12.2018, είχα ενημέρωση από το Αρχηγείο Αστυνομίας και, πιο συγκεκριμένα, από το αρμόδιο γραφείο χειρισμού Θεμάτων Βίας στην Οικογένεια και Κακοποίησης Ανήλικων Παιδιών ότι η υπόθεση για σεξουαλική κακοποίηση του ανήλικου στάληκε στη Νομική Υπηρεσία, η οποία και μετά από μελέτη διαπιστώνει τα ακόλουθα και προβαίνει στις ακόλουθες εισηγήσεις: «Μετά από μελέτη του μαρτυρικού υλικού προκύπτει ότι δεν υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία για στοιχειοθέτηση του αρ. 6

(1)
(7)του Νόμου 92
(1)2014 για πρόκληση παιδιού να γίνει μάρτυρας απεικόνισης σεξουαλικών πράξεων. Το Γραφείο Ευημερίας να παρακολουθεί την οικογένεια. Να ακολουθηθούν οι οδηγίες της Κλινικής Ψυχολόγου με σκοπό την προστασία και ασφάλεια του ανηλίκου». Στις 10.1.2019, η Καθ΄ης η Αίτηση δεν επέστρεψε στην Κύπρο για να αναλάβει τη φροντίδα του ανηλίκου [αναφέροντας στη Δικηγόρο της λόγους υγείας], με αποτέλεσμα η φροντίδα του ανηλίκου να επέλθει στον Καθ΄ου η Αίτηση, αφού η περίοδος ανάθεσης του ανηλίκου σε Επίτροπο έληξε. Ο Καθ΄ου η Αίτηση στο πλαίσιο της συνεργασίας που είχα μαζί του στις 14.1.2019 μου ανάφερε ότι δυσκολεύεται με τη φροντίδα του ανηλίκου και ότι επιθυμούσε να συνεχιστεί η Επιτροπεία του ανηλίκου από την αδελφή του, αλλά ο ίδιος να έχει περισσότερη επικοινωνία με τον ανήλικο. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Καθ΄ου η Αίτηση, η αδελφή του δεν συμφώνησε προκειμένου να έχει ο ίδιος περισσότερη επικοινωνία με τον ανήλικο και τη φροντίδα του ανηλίκου συνέχισε να έχει ο ίδιος, αφού φαίνεται να ήρθε σε ρήξη με την αδελφή του, μέχρι και τις 30.1.
  1. Aπό τη στιγμή που ανέλαβε η Καθ'ης η αίτηση τη φροντίδα του ανήλικου, παρατηρούνταν καθυστερήσεις στην προσέλευση του ανήλικου στο σχολείο, ενώ κάποιες μέρες δεν πήγαινε καθόλου σχολείο με τη δικαιολογία ότι ήταν άρρωστος, ενώ άλλες φορές πήγαινε στο σχολείο αδιάβαστος. Από τη συνεργασία που είχα με τον ανήλικο στις 21.1.2019 στο σχολικό πλαίσιο οπόταν και σε ουδέτερο περιβάλλον διαφάνηκε ότι ο ανήλικος δεν εκφραζόταν εύκολα και δεν εξωτερίκευε συναισθήματα λύπης ή χαράς. Απαντούσε μονολεκτικά και αρκετές φορές απαντούσε πριν καν ολοκληρώσω την ερώτηση μου, χωρίς να ακούει ουσιαστικά την ερώτησή μου. Ο ανήλικος μου ανάφερε ότι του λείπει η μητέρα του και ότι την έχει πεθυμήσει. Επιθυμεί να μένει στη θεία του αλλά και στον πατέρα του, δεν θυμόταν να μου πει τις ημέρες, απλά ανάφερε ότι υπάρχουν σε χαρτί οι μέρες και οι ώρες που επιθυμεί να είναι στη θεία ή στον πατέρα του. Ο Καθ΄ου η Αίτηση πέραν των δυσκολιών που φαίνεται να αντιμετωπίζει σε σχέση με τη φροντίδα του ανηλίκου, παρουσιάζει σύμφωνα με ιατρική έκθεση ιδιώτη ψυχιάτρου [ΤΕΚΜΗΡΙΟ 7] χρόνια προβλήματα κατάθλιψης, κρίσεων πανικού και ψυχαναγκαστικής διαταραχής περιπλεγμένα με αλκοολική εξάρτηση, και ως εκ τούτου ο ανήλικος διατρέχει κινδύνους ψυχικούς και σωματικούς και υπάρχουν έντονες ανησυχίες προς τούτο. Στις 15.2.2018, σε συνεργασία που είχα με τον Καθ΄ου η Αίτηση και πάντοτε στα πλαίσια της ως άνω αναφερόμενης εκκρεμούσας αίτησης Γονικής Μέριμνας, αυτός παραδέχτηκε ότι μετά τον χωρισμό του με την Καθ΄ης η Αίτηση «έπαθε σοκ και το έριξε στο ποτό». Όπως χαρακτηριστικά μου ανάφερε «κάποιοι αυτοκτονούν, κάποιοι παίζουν χαρτιά και άλλοι οδηγούνται στα χασίσια και εγώ πίνω κρασί», σε μια προσπάθειά του να υποβαθμίσει τη δική του αδυναμία για κατάχρηση αλκοόλ. Από ενημέρωση που είχα από το συγγενικό περιβάλλον του Καθ' ου η Αίτηση, αναφέρθηκε ότι ο Καθ΄ου η Αίτηση συνεχίζει την κατάχρηση αλκοόλ και είναι επικίνδυνο να έχει την φροντίδα του παιδιού του. Η διερεύνηση που έγινε σε συνεργασία με τον Αστυνομικό Διευθυντή Λεμεσού στα πλαίσια της αίτησης γονικής μέριμνας της παρούσας αίτησης γονικής μέριμνας σχηματίστηκαν δύο ποινικοί φάκελοι, ο πρώτος φάκελος αφορούσε κατηγορίες αμελούς οδήγησης, υπό την επήρεια αλκοόλ, χωρίς άδεια κυκλοφορίας και ο δεύτερος φάκελος οδηγούσε χωρίς ασφάλεια και με ακυρωμένη εγγραφή αυτοκινήτου. Διερευνήθηκε υπόθεση πλαστογραφίας του Καθ'ου η αίτηση 2 και σχηματίστηκε ποινικός φάκελος για παράνομη είσοδο στην κατοικία της πρώην συζύγου του, βία στην οικογένεια, κακόβουλη ζημιά, μέθης, ανησυχία και δημόσια εξύβριση. Οι Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας στα πλαίσια της ψυχολογικής αξιολόγηση του ανηλίκου [ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2] προέβηκαν στις ακόλουθες διαπιστώσεις: «Σύμφωνα με την κλινική εικόνα του παιδιού, όπως αυτή διαπιστώθηκε κατά την αξιολόγηση του, καθώς και βάση των κριτηρίων του διαγνωστικού DSM-V, ο ανήλικος εκδηλώνει Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες. Η διαταραχή μετατραυματικού στρες, η εκδήλωση σεξίζουσας συμπεριφοράς, καθώς και η αναβίωση έντονων συναισθημάτων κατά τις αναφορές του ανηλίκου σε γεγονότα που περιέγραψε ότι έχει βιώσει, είναι στοιχεία που καταδεικνύουν παιδί που έχει τραυματιστεί ψυχικά. Η αναβίωση συναισθημάτων που περιέχουν διωκτικά άγχη, συναισθήματα φόβου, υπερδιέγερση κι αναστάτωση, τα οποία παρατηρήθηκαν στη συμπεριφορά του ανηλίκου, αλλά και η σύνδεση αυτών των συναισθημάτων από τον ανήλικο, με συγκεκριμένα γεγονότα [όπως ταινίες και εκδήλωση βίαιων συμπεριφορών του Καθ΄ου η Αίτηση], παραπέμπουν στη τραυματικότητα με την οποία ο ανήλικος τα έχει βιώσει. Η διαφυγή του ανηλίκου στη φαντασία, σε στιγμές που μέσα από τις περιγραφές του αναφέρεται σε γεγονότα όπου παρατηρήθηκε συναισθηματική αναστάτωση και φόρτισή του, παραπέμπει στην ανάγκη του να αποστασιοποιηθεί συναισθηματικά και να καταστείλει τα άγχη που διακινούνται κατά τις αντίστοιχες αναφορές του. Οι εκδηλώσεις ανησυχίας του παιδιού προς τη μητέρα του κι ο προστατευτικός ρόλος που διαδραματίζει απέναντί της, παραπέμπει στην ανάγκη να διαφυλάξει τη μεταξύ τους συναισθηματική σχέση και να καταστείλει τα άγχη που του διακινούνται για τυχόν απώλεια της σε σχέση με τις απειλές του πατέρα απέναντί της, αλλά και τις βίαιες κι αλλοπρόσαλλές συμπεριφορές του Καθ΄ου η Αίτηση στις οποίες διαφάνηκε να εκτίθεται ο ανήλικος. Το γεγονός ότι υπάρχει καλή ενσωμάτωση των κοινωνικών κανόνων από τον ανήλικο, παρά τις ελλείψεις στο οικείο του περιβάλλον, είναι στοιχείο που επιβεβαιώνει ότι η εκδήλωση σεξίζουσας συμπεριφοράς προκύπτει από την προωρότητα με την οποία ενδέχεται να έχει εκτεθεί σε σεξουαλικά ερεθίσματα. Οι δυσκολίες του ανήλικου σε κοινωνικό επίπεδο [εκδήλωση σεξίζουσων συμπεριφορών, ανάγκη για άσκηση ελέγχου σε άλλα παιδιά, απόσυρση όταν βιώνει απόρριψη από τους άλλους], μπορούν να εκτιμηθούν ως απόρροια του ψυχικού τραυματισμού του συνέπεια των βιωμάτων του. Συγκεκριμένα, η συνεχής απειλή για απώλεια της μητέρας του όπως φάνηκε να βιώνεται από τον ανήλικο, ενισχύει την ανάγκη του ανηλίκου για άσκηση ελέγχου με σκοπό τη διαφύλαξη της σχέσης του, καθώς επίσης, κατακλύζεται από άγχη απόρριψης στο επίπεδο των διαπροσωπικών σχέσεων». Σύμφωνα με την Κλινική Ψυχολόγο που αξιολόγησε τον ανήλικο, ο ανήλικος έπρεπε να παραπεμφθεί στο Κέντρο Ψυχοθεραπείας [Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας του Υπουργείου Υγείας] για παροχή εξειδικευμένης θεραπευτικής βοήθειας. Παρόλα αυτά ο ανήλικος δεν έχει ακόμη αρχίσει ψυχοθεραπεία καθότι συνεχίζει να παραμένει στο περιβάλλον του Καθ΄ου η Αίτηση στο οποίο φαίνεται να έχει τραυματιστεί ψυχικά. Η Καθ΄ης η Αίτηση συνεπεία όλων αυτών αισθανόταν απογοήτευση από τις αρμόδιες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο ότι δεν της παρείχαν προστασία της ίδιας και του ανήλικου. Στις 31.1.2019, ημερομηνία εκδίκασης της υπόθεσης Γονικής Μέριμνας, εκδόθηκε εκ συμφώνου προσωρινό διάταγμα με το οποίο ανατίθετο από τις 31.1.2019 έως και τις 15.3.2019, η φύλαξη του ανήλικου στην αδελφή του Καθ΄ου η Αίτηση, Δ.Δ. και καθορίζετο ο τόπος διαμονής του ανηλίκου για την πιο πάνω περίοδο, ο τόπος διαμονής της πατρικής θείας του. Η Καθ'ης η αίτηση αφού δέχθηκε εκ συμφώνου διάταγμα ο ανήλικος να παραμείνει με τη θεία του, αδελφή του Καθ'ου η αίτηση 2 - πατέρα του ανήλικου, μετέβηκε στην Ιρλανδία για ολιγοήμερες διακοπές για την περίοδο από 31.1.19 μέχρι 15.3.
  2. Η φύλαξη και φροντίδα του ανήλικου παρέμεινε στην αδελφή του Καθ'ου η αίτηση, Δ.Δ. και ως τόπος διαμονής του, ο τόπος διαμονής της θείας του. Η Καθ'ης η αίτηση 1 έκτοτε δεν έχει επιστρέψει στην Κύπρο. Έχει διοριστεί δικηγόρος η οποία την αντιπροσωπεύει και ζητά επανειλημμένα από τη Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας να της επιστραφεί το παιδί το οποίο μετά από τη θεία του έχει με το παρόν προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 17.4.19 αναληφθεί η γονική μέριμνα του από τη Διευθύντρια και εξακολουθεί να μένει στη θεία από την πατρική γραμμή υπό τη φροντίδα του Γραφείου Ευημερίας. Η Καθ'ης η αίτηση 1 από το εξωτερικό προβάλλει την απαίτηση να δοθεί το μωρό στην ίδια και να επιστραφεί στην Ιρλανδία και ότι είναι η καταλληλότερη υπό τις περιστάσεις να έχει το παιδί. Προβάλλει την ένσταση της στη συνέχιση του προσωρινού διατάγματος αρκετούς λόγους όπως είναι η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, ότι αν παραμείνει το παιδί με τη θεία του και στο σημερινό καθεστός διαβίωσης του, θα του δημιουργήσει σοβαρή ψυχική ζημιά, το συμφέρον του ανήλικου είναι να μην απομακρυνθεί από αυτή. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος. Η Αιτήτρια δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια, αν οριστικοιποιείτο το διάταγμα υπάρχει ορατός κίνδυνος ο ανήλικος XXXXX να τραυματιστεί ανεπανόρθωτα και το καλός νοούμενο συμφέρον του ανήλικου XXXXX είναι η μεταφορά του στο εξωτερικό στην πόλης XXXXX της Βόρειας Ιρλανδίας και να παραμείνει μαζί με την Καθ'ης η αίτηση 1, μητέρα του. Στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση της Καθ'ης η αίτηση 1, αναφέρεται στα διάφορα προβλήματα που αντιμετώπιζε στη σχέση με τον πατέρα του ανήλικου - Καθ'ου η αίτηση
  3. Παραδέχεται ότι έφυγε μικρό χρονικό διάστημα από την Κύπρο και έκτοτε εδώ και 17 μήνες δεν έχει επιστρέψει στην Κύπρο. Παραδέχεται ότι εκ συμφώνου μαζί με τον πατέρα έχουν αφήσει το παιδί στη θεία από την πατρική γραμμή και το Γραφείο Ευημερίας ενέκρινε αυτή την απόφαση τους και το παιδί διαμένει μαζί με τη θεία από την πατρική γραμμή μέχρι σήμερα. Ισχυρίζεται ότι ήταν σοβαρότατοι λόγοι υγείας που δεν την άφησαν να επιστρέψει στην Κύπρο, επαναλαμβάνει συνεχώς τη θέληση της να πάρει το ανήλικο από την Κύπρο και να το μεταφέρει στη Βόρεια Ιρλανδία όπου θα διαμένει μαζί της. Ανέφερε ότι δεν εργάζεται πλέον αφού ο σύζυγος της που διαμένει μαζί του στην Ιρλανδία είναι εισοδηματίας με πολλά εισοδήματα και δεν θα χρειάζεται να εργάζεται η ίδια και θα αφοσιωθεί πλήρως στην ανατροφή των παιδιών της αφού έχει αποκτήσει και άλλο τέκνο μαζί με το σημερινό σύζυγο της. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Νόμος 216/90, Νόμος που ρυθμίζει τις Σχέσεις Γονέων και Τέκνων και Θέματα Διατροφής: Tο άρθρο 5 προνοεί τ' ακόλουθα: "5
(1)(α) Η μέριμνα για το ανήλικο τέκνο («γονική μέριμνα») είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων οι οποίοι το ασκούν από κοινού. (β) Η γονική μέριμνα περιλαμβάνει τον προσδιορισμό του ονόματος, την επιμέλεια του προσώπου, τη διοίκηση της περιουσίας και την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση ή δικαιοπραξία που αφορούν το πρόσωπο ή την περιουσία του.
(2)Σε περίπτωση όπου η γονική μέριμνα παύει λόγω θανάτου, κήρυξης σε αφάνεια, ή απουσίας του ενός γονέως, η γονική μέριμνα ασκείται αποκλειστικά από τον άλλο.
(3)Αν ο ένας από τους γονείς αδυνατεί να ασκήσει τη γονική μέριμνα για πραγματικούς λόγους ή γιατί είναι ανίκανος ή περιορισμένα ικανός για δικαιοπραξία, την ασκεί μόνος ο άλλος γονέας. Η επιμέλεια όμως του προσώπου του τέκνου ασκείται και από τον ανήλικο γονέα.
(4)Σε περίπτωση θανάτου και των δύο γονέων ή σε περίπτωση θανάτου ενός γονέα και αν ο άλλος γονέας αδυνατεί να ασκήσει τη γονική μέριμνα για πραγματικούς λόγους ή γιατί είναι ανίκανος ή περιορισμένα ικανός για δικαιοπραξία, τη γονική μέριμνα ασκούν οι πλησιέστεροι ανίοντες από κοινού και οι διατάξεις του παρόντος Νόμου που αφορούν την άσκηση γονικής μέριμνας από τους δύο γονείς εφαρμόζονται καθ' όλα σαν να επρόκειτο περί των γονέων. Αν οι πλησιέστεροι ανίοντες δεν είναι σε θέση για οποιοδήποτε λόγο να ασκήσουν τη γονική μέριμνα, τότε εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις του άρθρου 18. 6.—
(1)Κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου.
(2)(α) Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της. (β) Η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία.
(3)Ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου και στο βαθμό που μπορεί να αντιληφθεί, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, εφόσο η απόφαση αφορά τα συμφέροντα του. 7. Αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς. ............................................... 18.—
(1)Αν ο πατέρας ή η μητέρα παραβαίνουν τα καθήκοντα που τους επιβάλλει το λειτούργημα τους για την επιμέλεια του προσώπου του τέκνου ή τη διοίκηση της περιουσίας του, ή αν ασκούν το λειτούργημα αυτό καταχρηστικά ή δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν σ' αυτό, το Δικαστήριο, εφόσο το ζητήσει ο άλλος γονέας ή ο Διευθυντής, μπορεί να διατάξει οποιοδήποτε πρόσφορο μέτρο.
(2)Το Δικαστήριο μπορεί να αφαιρέσει από τον ένα γονέα την άσκηση της γονικής μέριμνας, εν όλω ή εν μέρει, ή να την αναθέσει αποκλειστικά στον άλλο ή, αν συντρέχουν και στο πρόσωπο αυτού οι προϋποθέσεις του εδαφίου
(1), να αναθέσει την επιμέλεια του τέκνου εν όλω ή εν μέρει σε Επίτροπο.
(3)Η αφαίρεση εν όλω ή εν μέρει της επιμέλειας του προσώπου του τέκνου και από τους δυο γονείς και η ανάθεση της σε επίτροπο διατάσσονται από το Δικαστήριο μόνο όταν άλλα μέτρα δεν έφεραν αποτέλεσμα ή όταν κρίνεται ότι δεν επαρκούν για να αποτρέψουν κίνδυνο της σωματικής, πνευματικής ή ψυχικής υγείας του τέκνου.
(4)Το Δικαστήριο αποφασίζει την ανάθεση στον επίτροπο ύστερα από έλεγχο του ήθους, των βιοτικών συνθηκών και της εν γένει καταλληλότητας του. Η συναίνεση του επιτρόπου αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση.
(5)Η ανάθεση της επιτροπείας γίνεται κατά προτίμηση σε συγγενικά πρόσωπα.
(6)Το Δικαστήριο ορίζει την έκταση της γονικής μέριμνας που παραχωρεί στον επίτροπο και τους όρους της άσκησης της. 19.-
(1)Το Δικαστήριο μπορεί να αφαιρέσει την άσκηση της γονικής μέριμνας ή μέρους της από τους δυο γονείς για σοβαρό λόγο, αν το ζητήσουν οι ίδιοι και υποδείξουν και το πρόσωπο που δέχεται να την αναλάβει.
(2)Με την απόφαση για την αφαίρεση, το Δικαστήριο αναθέτει την άσκηση της γονικής μέριμνας στο υποδεικνυόμενο ή άλλο πρόσωπο προσδιορίζοντας και τον τρόπο της άσκησης της. 20. Αν από τότε που εκδόθηκε δικαστική απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα μεταβλήθηκαν οι συνθήκες, το Δικαστήριο μπορεί ύστερα από αίτηση του ενός ή και των δυο γονέων ή του Διευθυντή να προσαρμόσει την απόφαση του στις νέες συνθήκες ανακαλώντας ή τροποποιώντας την. Το κατεπείγον Για να εκδώσει ένα διάταγμα μονομερώς το Δικαστήριο θα πρέπει επίσης να καταδειχθεί το κατεπείγον. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Αμβροσιάδου ν. Coward
(2013)1 A.A.Δ. 78, το θέμα του κατεπείγοντος ως δικαιοδοτικού όρου, θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα. Επομένως θα εξετάσω κατά πόσο έχει καταδειχθεί το κατεπείγον, ούτως ώστε να δικαιολογείτο η έκδοση προσωρινού διατάγματος, χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά. Σχετικά με τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος υπάρχει σωρεία νομολογίας. Ενδεικτικά μπορεί να γίνει αναφορά στις ακόλουθες υποθέσεις: Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 A.A.D. 557, Acropol Shipping Co. Ltd v. Rossis
(1976)1 A.A.Δ. 38, Κωνσταντινίδης ν. Μακρυγιώργου και άλλου
(1978)1 Α.Α.Δ. 585, Μ. & Μ. Τransport v. Εταιρείας Αστικών Λεωφορείων
(1981)1 Α.Α.Δ. 608, Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (U.K.) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689, Jonitexo Ltd. V. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, National Bank of Greece v. Moticia
(1978)1 C.L.R. 303, KOT v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152. Πέραν των πιο πάνω αρχών, όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω), το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ"Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152]. Η έννοια της «πιθανότητας» επιτυχίας κατά την Odysseos (πιο πάνω), σελ. 569, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο για την απόδειξη στις αστικές υποθέσεις. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η προσέγγιση του Δικαστηρίου σε θέματα προσωρινών διαταγμάτων θα πρέπει να γίνεται με αποκλειστικό οδηγό τη νομολογιακά καθιερωμένη αρχή σύμφωνα με την οποία στο στάδιο εξέτασης της αίτησης για έκδοση του προσωρινού διατάγματος με βάση τις διατάξεις του άρθρου 9 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Ν. 14/60, το Δικαστήριο δεν εξετάζει την ουσία της αγωγής αλλά ούτε και είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του τα διαφιλονικούμενα θέματα, πάνω στα οποία τελικά θα κριθεί η όλη απαίτηση του ενάγοντα. Αντικείμενο της εξέτασης σε τέτοιες αιτήσεις είναι το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση και/ή συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Αντικείμενο της εξέτασης είναι κατά πόσο πληρούνται οι τρείς προϋποθέσεις της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Σχετικές αποφάσεις είναι: Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης
(1992)1 (Ε) Α.Α.Δ. 148, σελ. 1465 - 1466, Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη, Έφεση αρ. 52 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ημερομηνίας 21.04.1997,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 415, Jonitexo Ltd. V. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263. Βλ. Επίσημος Παραλήπτης κ.ά. ν. Nicantony Trading Co. Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 1653: «... το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. .. θα πρέπει απλά να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση και ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας». Η ίδια προσέγγιση υιοθετείται και από την Αγγλική Νομολογία - Βλ. Copinger and Skone James on Copyright, 12th ed., παραγ. 620 και 621: «
  1. Remedy by injunction . ....... ...... An interlocutory injunction is thus a temporary, discretionary and exceptional remedy. It is available before the rights of the parties have been finally determined and, in the case of an ex parte injunction, even before the court has been appraised of the nature of the defendant's case. It is no part of the court's function at this early stage in the litigation to try to resolve conflicts of evidence on affidavit as to the facts on which the claims of either party may ultimately depend. The evidence is incomplete because it is not until the trial that it is tested by oral cross-examination. Perfect justice cannot be achieved since the court is acting on imperfect information. It is not, therefore, appropriate for the court to decide conflicting questions of fact or difficult questions of law which call for detailed argument and mature consideration. These are matters to be dealt with at the trial. .........
  2. Arguable case. ........... What the affidavit evidence must disclose is that there is a serious question to be tried and that the plaintiff has prospects of success which exist in substance and reality. The plaintiff does not, as was formerly thought, have to establish that he has a strong prima facie case or a prima facie case or even a probability that he will succeed at the trial. The burden on the plaintiff is the lesser one of showing an arguable case to be tried. ......» Σε μετάφραση: «
  3. Θεραπεία με απαγορευτικό διάταγμα. ... Το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα συνιστά μια προσωρινή δυνητική και εξαιρετική θεραπεία. Προσφέρεται προτού τα δικαιώματα των διαδίκων αποφασιστούν τελικά και στην περίπτωση απαγορευτικού διατάγματος που εκδίδεται μονομερώς ακόμα προτού το Δικαστήριο κατατοπιστεί για τη φύση της υπόθεσης του εναγομένου. Δεν αποτελεί μέρος της λειτουργίας του Δικαστηρίου σ' αυτό το αρχικό στάδιο της διαδικασίας να προσπαθήσει να επιλύσει αντικρουόμενη μαρτυρία στις ένορκες δηλώσεις σε σχέση με τα γεγονότα επί των οποίων οι αξιώσεις των μερών ενδεχόμενα να εξαρτώνται. Η μαρτυρία είναι ασυμπλήρωτη γιατί μόνο κατά τη δίκη ελέγχεται με προφορική αντεξέταση. Πλήρης δικαιοσύνη δεν μπορεί να επιτευχθεί εφόσον το δικαστήριο λειτουργεί πάνω σε μη πλήρη πληροφόρηση. Επομένως δεν είναι σωστό για το δικαστήριο να αποφασίσει αντικρουόμενα πραγματικά ζητήματα ή δύσκολα νομικά σημεία τα οποία χρειάζονται λεπτομερή επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση. Αυτά αποτελούν ζητήματα που πρέπει να εξετάζονται στη δίκη ..........
  4. Συζητήσιμη υπόθεση. ........... Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση ................». Yπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση; Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες η Αιτήτρια ήρθε στο Δικαστήριο να ζητήσει θεραπεία μονομερώς οδήγησε το Δικαστήριο να κρίνει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την ακρόαση αφού εξυπακούεται και/ή αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Οι διάδικοι στις ένορκες δηλώσεις τους που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση, αποκαλύπτουν στο Δικαστήριο τα διάφορα προβλήματα που αντιμετώπιζαν στις διαπροσωπικές τους σχέσεις και τα διάφορα προβλήματα που είχαν για τον τρόπο που έπρεπε να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Οι πιο πάνω διαφωνίες τους κατέληξαν στη διάσταση τους η οποία χρονολογείται από το Δεκέμβριο του
  5. Η Αιτήτρια καταχώρισε τη μονομερή αίτηση ημερ. 17.04.2019 και να πετύχει το προσωρινό διάταγμα ημερ. 17.04.2019 με το οποίο αφαιρέθηκε από τους Καθ'ων η αίτηση 1 και 2 η άσκηση της Γονικής Μέριμνας του ανήλικου υιού των διαδίκων XXXXX Δ. ημερομηνίας γέννησης XXXXX.
  6. XXXXX και ανατέθηκε στην Αιτήτρια και/ή σε εξουσιοδοτημένο από αυτήν πρόσωπο. Οι λόγοι που επικαλούνται οι διάδικοι αποδεικνύουν στο Δικαστήριο ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι πληρείται η πρώτη προϋπόθεση. Η ύπαρξη της πρώτης προϋπόθεσης δεν εξυπακούει τίποτε περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Με βάση τις έγγραφες προτάσεις διαφαίνεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση εφόσον οι διάδικοι αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που αναφέρονται ανωτέρω. Υπήρχε ορατή πιθανότητα να εδικαιούτο η Αιτήτρια σε θεραπεία; Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, είναι αρκετό το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η Αιτήτρια στην παρούσα αίτηση της ζήτησε από το Δικαστήριο την έκδοση προσωρινού διατάγματος και την αφαίρεση από τους Καθ'ων η αίτηση 1 και 2 την άσκηση της Γονικής Μέριμνας του ανήλικου υιού των διαδίκων XXXXX Δ. ημερομηνίας γέννησης 17.02.2011 και ανάθεση στην Αιτήτρια και/ή σε εξουσιοδοτημένο από αυτήν πρόσωπο. Ισχυρίζεται ότι ήταν άμεση ανάγκη η έκδοση του προσωρινού διατάγματος διότι ο ανήλικος υιός των διαδίκων διέτρεχε σοβαρό κίνδυνο συντήρησης, διατροφής και επιβίωσης. Οι λόγοι που επικαλέστηκε η Αιτήτρια και τα όσα αναφέρει στην ένορκη δήλωση της η Λειτουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών XXXXX Τόφα, ώθησαν το Δικαστήριο στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 17.04.
  7. Όσον αφορά την αξιολόγηση της μαρτυρίας σε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε στην υπόθεση Φ. Μιχαηλίδης ν. Κ. Παπακωνσταντίνου
(2004), 1 Α.Α.Δ. τα εξής: «Το Δικαστήριο στην εξέταση κατά πόσο θα διατηρήσει ή θα ακυρώσει ένα προσωρινό διάταγμα δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, αυτό ανάγεται κατ΄εξοχή στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια ελέχθησαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269, 270 .». Συνακόλουθα το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Η τρίτη προϋπόθεση είναι αυτή που θα απασχολήσει το Δικαστήριο. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της Αιτήτριας, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Στην υπόθεση M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co.
(1997)1 A.A.Δ. 1791, το Ανώτατο Δικαστήριο μεταξύ άλλων αναφέρει και τα ακόλουθα: "Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία". Σχετικές είναι και αποφάσεις Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, ως επίσης, και η Κυρίσαββας κ.α. ν. Χάρη Κύζη
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245. Σε αυτό το στάδιο ακόμη το Δικαστήριο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263], Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka DD
(1999)1 (A) 227]. Σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, λοιπόν, το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προκύπτει από τη Διαταγή 39. Σημειώνω στο παρόν στάδιο ότι κανένας από τους δικηγόρους των διαδίκων δεν ζήτησε την αντεξέταση είτε της Λειτουργού κας Παρασκευούλας Τόφα, είτε των Καθ'ων η αίτηση αντίστοιχα. Κλείνοντας αναφορικά με τις προϋποθέσεις, εκείνο το οποίο πρέπει να εξετάσει το Δικαστήριο, και αν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, είναι κατά πόσο εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος, η τροποποίηση αυτού ή η ακύρωση του από το Δικαστήριο και αν η απόφαση του Δικαστηρίου θα ικανοποιήσει την θεραπεία που έχει εκδοθεί στις 17.0.42019 με το προσωρινό διάταγμα και/ή τον κίνδυνο να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση σε μεταγενέστερο στάδιο. Καθήκον δε του Δικαστηρίου είναι να συνεκτιμήσει την ποιότητα της μαρτυρίας την οποία οι διάδικοι επέλεξαν να προσκομίσουν, με σκοπό να διαπιστώσει αν τηρούνται οι τρείς προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Είναι ακόμα καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής, ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα, πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της αποκάλυψης έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ.α. ν, Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd ν. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ. ά. ν. Timberland Co.
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (B) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Η Καθ'ης η αίτηση 1 στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση της δεν αναφέρεται σε γεγονότα που απέκρυψε η Αιτήτρια και τα οποία εάν γνώριζε το Δικαστήριο δεν θα εξέδιδε το προσωρινό διάταγμα. Το Δικαστήριο θα ακύρωνε προσωρινό διάταγμα εάν ο Καθ'ης η αίτηση 1 αναφερόταν και αποδείκνυε γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν και ήταν ουσιώδη. Σχετική είναι επίσης και η απόφαση Τασούλλα Μαυρομάτη ν. Ανδρέα Μιχαήλ, Έφεση 133, ημερ. 20.4.
  1. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν θα προχωρήσει στην ακύρωση του διατάγματος λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και το Δικαστήριο βρίσκει ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Το Δικαστήριο δεν θα αναφερθεί σε περισσότερες λεπτομέρειες αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης και σε μαρτυρία που μπορεί να προκύψει στην κυρίως υπόθεση. Θα περιοριστεί στα όσα έχει αναφέρει και διαπιστώσει από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και υπό τις περιστάσεις καταλήγει ότι το προσωρινό διάταγμα ημερ. 17.04.2019 θα πρέπει να οριστικοποιηθεί μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης, ούτως ώστε να μπορεί το Δικαστήριο στην κατ' αντιμωλία δίκη της κυρίως υπόθεσης να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης με βάση τη σχετική νομολογία και να έχει μαρτυρία η οποία θα είναι διαφωτιστική για την έκδοση τελικού διατάγματος. Η Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, ήρθε στο Δικαστήριο με τη μονομερή αίτηση της ημερ. 17.4.19 με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Πρόκειτο για ανήλικο αγοράκι 8 χρόνων το οποίο εγκαταλείφθηκε από τη μητέρα του η οποία μετέβη στην Ιρλανδία και δεν επέστρεψε. Ο πατέρας του όπως φαίνεται και από την ένορκη δήλωση της κας XXXXX Τόφα, Λειτουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών, ήταν ακατάλληλος για να έχει τη φύλαξη, φροντίδα και γονική μέριμνα του παιδιού και υπό αυτές τις προϋποθέσεις, το Δικαστήριο έκρινε ότι πληρούνταν οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και εξέδωσε το προσωρινό διάταγμα για να προστατεύσει το ανήλικο εφόσον η Αιτήτρια ανέθεσε τη φύλαξη και φροντίδα του στη θεία του από την πατρική γραμμή την οποία είχαν αποδεχθεί και ο δύο γονείς σε παλαιότερο διάταγμα τους στην αίτηση γονικής μέριμνας XXXXX/17 ημερομηνίας 7.12.
  3. Με όλο το σεβασμό προς την Καθ'ης η αίτηση 1, είναι η ίδια που έχει εγκαταλείψει το παιδί της και από την Ιρλανδία που βρίσκεται, χωρίς να επιδεικνύει κανένα ουσιαστικό ενδιαφέρον για το παιδί της, την ευθύνη του οποίου έχουν αναλάβει άλλοι και τα έξοδα τα οποία επιβαρύνονται άλλοι, ζητά εξ αποστάσεως να αναλάβει τη γονική μέριμνα του παιδιού χωρίς να έχει αποδείξει την ικανότητα της ότι μπορεί να πράξει αυτό, ούτε υπάρχει αξιολόγηση της από τις κοινωνικές υπηρεσίες της Βορείου Ιρλανδίας για το περιβάλλον που ζει, τον τρόπο ζωής που διάγει ούτως ώστε να αποδεικνύεται η ικανότητα της να αναλάβει και τον ανήλικο ΧΧΧΧΧ Δ.. Ζητά να αποποιηθούν όλοι, τόσο το Γραφείο Ευημερίας, όσο η Γενική Διευθύντρια και η ανάδοχη θεία των ευθυνών τους και να αποστείλουν στην Καθ'ης η αίτηση σαν να είναι ένα πακέτο τον ανήλικο, από την Κύπρο στην Ιρλανδία. Το Δικαστήριο δεν έχει άλλη εκλογή από του να οριστικοποιήσει το προσωρινό διάταγμα. Εκκρεμεί η κυρίως αίτηση. Η Καθ'ης η αίτηση 1 έχει την ευκαιρία να έρθει στην Κύπρο να ακουστεί, να εξεταστεί, αντεξεταστεί και επανεξεταστεί σε δίκη ενώπιον του Δικαστηρίου, ν' αποδείξει την ικανότητα της να έχει τον ανήλικο υιό της ΧΧΧΧΧ Δ. και αν κριθεί ότι είναι η καταλληλότερη να ασκήσει τη γονική μέριμνα του, να παραλάβει τον υιό της και να τον μεταφέρει στην Ιρλανδία. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο έχοντας υπόψη του τα ανωτέρω και με γνώμονα πάντα το καλώς νοούμενο συμφέρον του ανήλικου ΧΧΧΧΧ, οριστικοποιεί το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 17.04.19 με έξοδα εναντίον της Καθ'ης η αίτηση 1 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και πληρωθούν από την Καθ'ης η αίτηση 1 άμεσα. Η αντίληψη που υπάρχει ότι όταν εκδικάζεται μια υπόθεση με το Γενικό Εισαγγελέα ότι δεν καταβάλλονται έξοδα, πρέπει να εγκαταλειφθεί και να εκλείψει και είναι καιρός η Κυπριακή Δημοκρατία να εισπράττει τα έξοδα της εναντίον αυτών που χάνουν τις υποθέσεις τους διότι τα έξοδα αυτά τα καταβάλλει όλος ο φορολογούμενος κόσμος της Κύπρου. Η κυρίως αίτηση ορίζεται για ΚΕΘ στις 29.10.
  4. Η συμπλήρωση των δικογράφων μέχρι τότε. Αναφορικά με τον Καθ'ου η αίτηση 2 ο οποίος έχει δεσμευθεί τόσο σήμερα, όσο και σε προηγούμενο πρακτικό του Δικαστηρίου ότι θα ακολουθήσει την απόφαση του Δικαστηρίου και δεσμεύεται με τη σημερινή απόφαση του Δικαστηρίου αναφορικά με το προσωρινό διάταγμα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 19.04.2019 για τον Καθ'ου η αίτηση 2, καθίσταται οριστικό. Η κάθε πλευρά τα έξοδα της. (Υπ.) ............. Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.