Α. Μ. ν. Κ. Α., Αρ. Αίτησης: 7/16, 16/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2020:15 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Σχέσεων. ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδης, Π. Αρ. Αίτησης: 7/16 Μεταξύ: Α. Μ. Αιτήτρια και Κ. Α. Καθ΄ού η αίτηση ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16 Μαρτίου, 2020 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια: κ. Α. Ποιητής με κα Χατζηνικολή Για Καθ΄ου η αίτηση: κα Χρ. Αργυρού με κα Α. Παναγή Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα υπόθεση, έχει ως αντικείμενο τη ρύθμιση των περιουσιακών διαφορών των διαδίκων, ως συνακόλουθη συνέπεια της κατάρρευσης του γάμου τους. Συγκεκριμένα, η Αιτήτρια με την εναρκτήρια αίτηση, αιτείται τις πιο κάτω θεραπείες: "(α) Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον τη μεταβίβαση στην Αιτήτρια το μερίδιο του ½ μιας οικίας που είναι εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι του Καθ΄ου η αίτηση και βρίσκεται στην Ορόκλινη, XXXXX, 1ος όροφος, οδός XXXXX. (β) Μεταβίβαση του αυτοκινήτου υπ΄ αριθμό XXXXX80 Mitsubishi το οποίο έλαβε ο Καθ΄ου η αίτηση από τον πατέρα της Αιτήτριας. Διαζευκτικά: €24.000 αξία του ρηθέντος αυτοκινήτου. (γ) 1 όπλο ΔΟΚΟ Browning Polychok. Διαζευκτικά: €3,000 σαν αποζημιώσεις για την αξία του πιο πάνω όπλου. (δ) €10.000 ποσό που εδόθη στον Καθ΄ου η αίτηση από τον πατέρα της Αιτήτριας την 9.4.09. (ε) Νόμιμο τόκο πλέον έξοδα, πλέον ΦΠΑ.» Κρίνω το σημείο αυτό κατάλληλο, για να σημειώσω αυτολεξεί την πιο κάτω αναφορά από τη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της Αιτήτριας: «(θ) Ειδικά όσον αφορά το αυτοκίνητο είναι φανερό ότι δεν υπάρχει πλέον και, ως εκ τούτου, δεν τίθεται θέμα διεκδίκησης από την Αιτήτρια. Θέμα διεκδίκησης δεν τίθεται ούτε για το όπλο, αφού είναι φανερό ότι ήταν δώρο προς τον Καθ΄ου η αίτηση. Δεν τίθεται θέμα διεκδίκησης, ούτε του ποσού των €10.000 γιατί αποτελεί θέμα άλλης αγωγής.». Έτσι, το μόνο περιουσιακό στοιχείο στο οποίο περιορίζεται πλέον το αίτημα της Αιτήτριας, αφορά το συζυγικό οίκο των διαδίκων. Με βάση τη δικογραφία, αποτελούν παραδεκτά γεγονότα τα πιο κάτω: · Οι διάδικοι τέλεσαν γάμο στις 21.10.06. · Από το γάμο τους, απέκτησαν ένα παιδί, τον Γ. που γεννήθηκε στις 27.9.08. · Η διάσταση στις σχέσεις τους, επήλθε τον Σεπτέμβριο του 2015. · Ο Καθ΄ου η αίτηση, εργάζεται στην εταιρεία Η. στο Αεροδρόμιο Λάρνακας, με μηνιαίο εισόδημα, περίπου €1.100. Η Αιτήτρια στην εναρκτήρια αίτηση ισχυρίζεται ότι: · Ο Καθ΄ου η αίτηση, αρνείτο να συνεισφέρει οικονομικά στις ανάγκες της οικογένειας, με αποτέλεσμα η Αιτήτρια να επωμίζεται, στο μέτρο του δυνατού, τα οικονομικά βάρη της οικογένειας. · Στην αρχή, ενόσω η Αιτήτρια εργαζόταν στον πατέρα της, έδινε τα χρήματα στον Καθ΄ου η αίτηση, αλλά όταν σταμάτησε να εργάζεται, έδινε τα χρήματα ο πατέρας της. · Κατά τη διάρκεια του γάμου τους, οι διάδικοι απέκτησαν μία οικία η οποία ενεγράφη κατά ½ μερίδιο στον καθένα τους, την οποία έκτισε ο πατέρας της Αιτήτριας. Η αξία του οικοπέδου ήταν €60.000, περιλαμβανομένου των μεταβιβαστικών, πλέον €160.000 για την ανέγερση της. Το οικόπεδο ανήκε επίσης στον πατέρα της. · Η αξία του σπιτιού τώρα, ανέρχεται περίπου στις €250.000. Ο Καθ΄ου η αίτηση στην Έκθεση Υπεράσπισης του ισχυρίζεται ότι: · Του γάμου των διαδίκων, προηγήθηκε ο αρραβώνας τους, που τελέστηκε στις 19.9.04. · Από την τέλεση του αρραβώνα τους, εκτός από 6 μήνες που ήταν άνεργος και ο πατέρας του στήριζε οικονομικά τους διαδίκους, εργαζόταν και διέθετε όλα τα εισοδήματά του για τις ανάγκες της οικογένειας του και τη συντήρηση και λειτουργία της κατοικίας των διαδίκων. · Ο Καθ΄ου η αίτηση αρνείται και θέτει την Αιτήτρια σε απόδειξη του ισχυρισμού της, ότι αυτή ενόσω εργαζόταν στον πατέρα της, έδινε τα χρήματά της στον Καθ΄ου η αίτηση, και όταν σταμάτησε να εργάζεται, έδινε τα χρήματα ο πατέρας της. · Σε σχέση με την απόκτηση του συζυγικού οίκου, ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι πριν την τέλεση του αρραβώνα τους, οι διάδικοι συνήψαν δάνειο £22.000 και αγόρασαν από εταιρεία του πατέρα της και/ή από τον πατέρα της το οικόπεδο, εντός του οποίου κτίστηκε η συζυγική οικία. Το οικόπεδο αυτό ενεγράφη επ΄ ονόματι τους ανά ½ μερίδιο στον καθένα τους. Το δάνειο εξοφλήθηκε με το ποσό το οποίο έλαβαν οι διάδικοι ως δώρα από τον αρραβώνα τους και με το ποσό το οποίο έλαβαν ως πρόσφυγες από την Υπηρεσία Μερίμνης και Αποκατάστασης Εκτοπισμένων. · Σε σχέση με το κόστος ανέγερσης της συζυγικής κατοικίας, αποτελεί ισχυρισμό του Καθ΄ου η αίτηση ότι το κόστος αυτό ήταν πολύ χαμηλότερο του ποσού των €160.000 που ισχυρίζεται η Αιτήτρια, την οποία και θέτει σε αυστηρή απόδειξη του ισχυρισμού της. Αποτελεί, περαιτέρω ισχυρισμό του Καθ΄ου η αίτηση, ότι ο πατέρας του, πλήρωσε για λογαριασμό και προς όφελος του: (
- i)Ποσό £10.000 για την αγορά των ηλεκτρικών και άλλων ειδών με τα οποία εξοπλίσθηκε η συζυγική κατοικία, (
- ii)Ποσό £8.000 για όλες τις εργασίες που έγιναν στην αυλή της συζυγικής κατοικίας και συγκεκριμένα την τοποθέτηση κεραμικών, της ψησταριάς, το κιόσκι, το μπαρ, την εξωτερική πέτρα, το γρασίδι και γενικά οτιδήποτε κτίστηκε στο εξωτερικό της αυλής των διαδίκων. (iii) Ως προς την αξία της κατοικίας μαζί με το οικόπεδο, αποτελεί ισχυρισμό του Καθ΄ου η αίτηση ότι αυτή είναι μεγαλύτερη της αντίστοιχης αξίας που ισχυρίζεται η Αιτήτρια. (
- iv)Περαιτέρω, αποτελεί ισχυρισμό του Καθ΄ου η αίτηση, ότι οι διάδικοι είναι συνοφειλέτες σε δάνειο το υπόλοιπο του οποίου ξεπερνά τις €80.000. Το δάνειο συνήφθηκε για τις ανάγκες ανέγερσης της συζυγικής κατοικίας, για την εξασφάλιση του οποίου παραχωρήθηκε υποθήκη επί της συζυγικής κατοικίας και επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής XXXXX που βρίσκεται στην Καλαβασό, το οποίο είναι ιδιοκτησία του Καθ΄ου η αίτηση. Σημειώνεται, ότι η Αιτήτρια δεν καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση του Καθ΄ου η αίτηση. Στην ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης μαρτυρία για την πλευρά της Αιτήτριας έδωσαν ο πατέρας της Αιτήτριας. Χ.Μ (Μ.Αιτ. 1) και ο L.E.Mc (Μ.Αιτ. 2), ενώ για την πλευρά του Καθ΄ου η αίτηση, μόνο ο ίδιος (ΜΚ1). Ο ΜΑιτ. 1 έδωσε τη μαρτυρία του κατά την κυρίως εξέταση του υπό τη μορφή της γραπτής κατάθεσης, ΄Εγγραφο Α. Παρατίθεται κατωτέρω η μαρτυρία του αυτολεξεί από την οποία ασφαλώς απουσιάζουν τα παραδεκτά γεγονότα. «1. Είμαι ο Χ.Μ. και κατ΄ επάγγελμα επιμετρητής ποσοτήτων. Η Α.Μ. είναι θυγατέρα μου. 2. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης τα ξέρω διότι είμαι εγώ ο οποίος εχειριζόμουν πάντοτε τα οικονομικά θέματα που είχε η Αιτήτρια. 5. Δυστυχώς, καθ΄ όλη τη διάρκεια της συζυγικής τους ζωής ο Καθ΄ου η αίτηση δεν συνεισέφερε στη συντήρηση της οικογένειας του και ούτε και επιδείκνυε διάθεση να συμμετάσχει στην οικογενειακή ζωή. Έτσι, η Αιτήτρια αναγκαζόταν να επωμίζεται στο μέτρου του δυνατού τα βάρη της οικογένειας. Στην αρχή η Αιτήτρια εργαζόταν κοντά μου με μισθό €1.000. Υστερότερα, όταν σταμάτησε να εργάζεται, συνεισέφερα οικονομικά εγώ. 6. Κατά τη διάρκεια του γάμου τους οι διάδικοι απέκτησαν μία οικία που ενέγραψα επ΄ ονόματι τους ανά ½ μερίδιο. Η αξία του οικοπέδου το οποίο εγώ της μεταβίβασα ήταν €60.000 περιλαμβανομένων των μεταβιβαστικών. Η ανέγερση εστοίχισε €160.000. 7. Η αγορά του οικοπέδου έγινε τοις μετρητοίς προσωπικά από εμένα. Το αγόρασα από τον Σ.Χ και τη Μ.Α.Χ. και μεταβιβάσθηκε χωρίς χρέος και χωρίς υποθήκη στις 14.11.2003 στους διαδίκους, ανά ½. 8. Για την έναρξη των εργασιών ανέγερσης της οικοδομής οι διάδικοι προέβηκαν σε υποθήκευση του οικοπέδου ως εξής: (α) 27.11.2003 για το ποσό των €30,754. (β) 25.8.2004 με επιπλέον υποθήκη για το ποσό των €51.258. (γ) 20.4.2005 Τελική Υποθήκη για το ποσό των €85,430. 9. Τα πιο πάνω ποσά δεν εξοφλήθησαν. 10. Οι διάδικοι εισέπραξαν από τους αρραβώνες και το γάμο τους ποσό πέραν των €100.000, ποσό το οποίο έλαβε μόνος του ο Καθ΄ου η αίτηση και δεν γνωρίζουμε τι τα έκανε. 11. Επί του συνολικού ποσού της τελικής υποθήκης, δόση ύψους €717,06 επληρώνετο από εμένα προσωπικά μέχρι τον Μάρτιο του 2013. 12. Ωσαύτως ο καθ΄ου η αίτηση συνήψε κατά ή περί το 2011 δάνειο με υποθήκη ένα χωράφι που του το δώρισε ο πατέρας του, το οποίο ήταν ήδη υποθηκευμένο. Το ποσό του δανείου ανερχόταν σε €26,336. Από αυτό πληρώθηκε ποσό €10.950 από τη θυγατέρα μου. 13. Ο καθ΄ου η αίτηση παραχώρησε νέα υποθήκη και το συνολικό ποσό του χρέους ανήλθε σε €76,198 και για τα δύο κτήματα. 14. Το 2013 οι διάδικοι μετακόμισαν στην Ορόκλινη σε διαμέρισμα που έλαβαν δωρεάν από τη μητέρα της αιτήτριας (σύζυγό μου) με σκοπό να ενοικιασθεί η κυρίως οικία του ζεύγους για το ποσό των €600 μηνιαίως, ώστε να αποπληρώνεται το δάνειο. Παρόλα αυτά ο καθ΄ου η αίτηση μέχρι σήμερα εισπράττει το ποσό των €300 μηνιαίως, το οποίο και κατακρατεί. Μέχρι σήμερα έχει εισπράξει το ποσό των €19.800. 15. Αντίθετα, η Αιτήτρια καταβάλλει το ποσό των €300 στο χρέος προς την Τράπεζα. Το σημερινό υπόλοιπο του χρέους ανέρχεται στο ποσό των €87.000. 20. Όλα αυτά είναι η συνεισφορά της Αιτήτριας.» Περαιτέρω, προφορικά κατά την κυρίως εξέταση του, ο μάρτυρας ανάφερε ότι το οικόπεδο το αγόρασε ο ίδιος τις μετρητοίς από τον Σ.Χ και το μεταβίβασε στα παιδιά του τότε χωρίς καν να παρουσιαστούν στο Κτηματολόγιο. Τους το μεταβίβασε απευθείας. Ο μάρτυρας κατάθεσε ως Τεκμήριο 1 Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας. Σε σχέση με την εγγραφή των υποθηκών, ανάφερε ότι μετά τη μεταβίβαση του οικοπέδου αποφάσισαν την ανέγερση της οικοδομής και τα παιδιά έκαναν αίτηση για να αρχίσουν την ανέγερση της οικοδομής, με πρώτη υποθήκη €30,754 για να αρχίσει η ανέγερση της οικοδομής. Κατά τη διάρκεια της ανέγερσης χρειάστηκαν περισσότερα χρήματα και χρησιμοποιήθηκε η πρώτη υποθήκη και λήφθηκε δάνειο για €51,258. Με τον ίδιο τρόπο έγινε ακόμα μία υποθήκη για την ανέγερση με δάνειο €85,335. Πλήρωναν δόσεις μέχρι τον Φεβρουάριο του 2013 και ο ίδιος ο μάρτυρας το πήρε σε υπόλοιπο στις €54.000. Οι υποθήκες ανανεώνονταν μέχρι την ολοκλήρωση της οικίας. Τη δόση την πλήρωνε ο ίδιος. Από τον γάμο και τους αρραβώνες πήραν πολύ περισσότερα από €100.000. Κατά την αντεξέταση του ανάφερε ότι εκτός από επιμετρητής είναι και επιχειρηματίας και σε ερώτηση αν ο Καθ΄ου η αίτηση μπήκε ποτέ ως εγγυητής σε δάνειο του, απάντησε ότι «δεν έχει σημασία αν μπήκε, σημασία έχει ποιος πληρώνει τα δάνεια». Σε σχέση με το κόστος ανέγερσης της κατοικίας, ο μάρτυρας επέμενε ότι στοίχισε €160.000 και τους κτίστες και όλους αυτούς που ασχολήθηκαν με την ανέγερση, τους πλήρωσε ο ίδιος με επιταγές. Γι΄ αυτά τα χρήματα τα οποία ισχυρίζεται ότι έδωσε για την ανέγερση της οικίας, τα δήλωσε στις φορολογικές δηλώσεις για τα εισοδήματα του. Η Αιτήτρια κοντά του εργάστηκε 5-6 χρόνια. Δεν θυμόταν επακριβώς και σε ερώτηση από πότε συζούσαν οι διάδικοι με την προοπτική του γάμου, ανάφερε ότι ο Καθ΄ου η αίτηση μπήκε στο σπίτι την πρώτη ημέρα που ήρθαν προξένια για την κόρη του και από την πρώτη ημέρα που μπήκε στο σπίτι του, του δώρισε ένα κυνηγετικό όπλο αξίας €3.000. Σε υποβολή που του έγινε ότι οι διάδικοι συζούσαν και έκαμαν αρραβώνες γύρω στον Αύγουστο του 2004 περίπου, απάντησε ότι δεν θυμόταν. Σε ερώτηση που του έγινε ότι ο Καθ΄ου η αίτηση πάντοτε εργαζόταν, εκτός από μερικούς μήνες που ήταν άνεργος, απάντησε ότι όταν ήταν άνεργος, τον έβαλε στην εταιρεία του για 8 μήνες, τον πλήρωνε κανονικά, του έβαζε τη βενζίνη και του πλήρωνε τις κάρτες. Εργαζόταν τότε ως messenger. Τα υπόλοιπα χρόνια ο Καθ΄ου η αίτηση δούλευε στο αεροδρόμιο. Σε ερώτηση που του έγινε σε σχέση με το εισόδημα του Καθ΄ου η αίτηση, απάντησε ως κατωτέρω: «Ε. Το εισόδημα του το χρησιμοποιούσε για να ζει με την οικογένεια του; Α. Μέρος του μισθού του πήγαινε στην οικογένεια του. Ε. Εγώ σας λέω ότι όλος του ο μισθός πήγαινε στην οικογένεια του. Α. Εγώ ήμουν εκεί και ξέρω καλύτερα γιατί τους συντηρούσα εγώ.» Περαιτέρω, κατά την αντεξέταση, κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2, συμφωνία δανείου, αρ. λογαριασμού 7219119, αρ. αίτησης δανείου 17176. Σε σχέση με το δάνειο αυτό ο Καθ΄ου η αίτηση ανάφερε ότι για το δάνειο αυτό υποθηκεύτηκε και κτήμα του Καθ΄ου η αίτηση. Το δάνειο αυτό το έκαμαν μόνοι τους οι διάδικοι γιατί ήθελε ο Καθ΄ου η αίτηση να το κάνουν, τι δεν ξέρει, κατά την απάντησή του. Σε υποβολή που του έγινε ότι το στεγαστικό δάνειο, Τεκμήριο 2, έγινε για τον συζυγικό οίκο, ο μάρτυρας απάντησε ότι το σπίτι δεν τέλειωσε πλήρως. Κατατέθηκαν στη συνέχεια της αντεξέτασης, καταστάσεις λογαριασμού στεγαστικού δανείου ημερ. 16.11.16 της ΣΠΕ Αμμοχώστου-Λάρνακας Λτδ, Τεκμήριο 3. Συμφώνησε ο μάρτυρας ότι το Τεκμήριο 2 αφορά τον λογαριασμό Τεκμήριο 3 και είναι το δάνειο το οποίο συνιστά το τελικό δάνειο και τον τελικό λογαριασμό. Τα €300 που φαίνεται ως δόση, είναι αυτά τα οποία έπαιρνε η Αιτήτρια ως ενοίκια. Τα υπόλοιπα τα έπαιρνε ο Καθ΄ου η αίτηση. Ο λογαριασμός είναι στο όνομα του Καθ΄ου η αίτηση και το δάνειο αποπληρώνετο και συγκεκριμένα αποπληρώνετο η δόση του δανείου με μεταφορά από τον λογαριασμό του Καθ΄ου η αίτηση, τα €300 δηλαδή, τα οποία κατάθετε με κατάθεση του ο ενοικιαστής και αυτό γινόταν όχι μόνο στις 4.5.15 αλλά γίνεται μέχρι και σήμερα, συγκεκριμένα τις καταθέσεις όλες τις έκανε ο L. ο ενοικιαστής, από μόνος του. Σε ερώτηση που του υποβλήθηκε ότι δεν είναι προσοντούχος εκτιμητής ακινήτων, συμφώνησε, προσθέτοντας ότι είναι επιμετρητής ποσοτήτων και μπορεί να κάνει πολύ καλύτερη εκτίμηση από τους προσοντούχους εκτιμητές ακινήτων. Περαιτέρω, κατά την αντεξέταση, σε ερώτηση που αφορούσε την ανέγερση της συζυγικής οικίας και η οποία παρατίθεται κατωτέρω, ο μάρτυρας έδωσε τις δικές του εξηγήσεις και συγκεκριμένα: «Ε. Συμφωνείς μαζί μου ότι τα ηλεκτρικά είδη τα έκαμε ο καθ΄ου η αίτηση; Α. Ο θείος του καθ΄ου η αίτηση ήταν ηλεκτρολόγος. Ε. Ο θείος του καθ΄ου η αίτηση έκαμε τα ηλεκτρικά του σπιτιού, δηλαδή τις συνδέσεις; Α. Μάλιστα. Ε. Τα ηλεκτρικά είδη τα αγόρασε ο πατέρας του από το XXXXX Γεωργίου, air conditions, πλυντήρια, ψυγεία. Α. Συμφωνώ μαζί σας αλλά ξέρετε ότι μετά από 5 χρόνια δεν έχουν καμία αξία. Ε. ΄Εδωσε €5.000 και ότι πήρε τα Miele ο πατέρας του που είναι τα καλύτερα. Α. Ναι. Ε. Συμφωνείτε μαζί μου ότι πλήρωσε ο πατέρας του και για όλες τις εξωτερικές εργασίες, κιόσκια, γρασίδια, ψησταριά, πέτρα, μπαρ; Α. Όχι, έκαμε μέρος, έκαμε ένα μπαρ το οποίο υπήρχαν ήδη δύο τοίχοι, περίφραξη. Η κόρη μου έφερε τα υλικά που δούλευε στην ΕΚΑ και φύτεψε το γρασίδι. Ε. Εγώ σας υποβάλλω ότι ο πατέρας του ξόδεψε €8.000 για τα εξωτερικά. Α. Διαφωνώ.» Σε ερώτηση που του έγινε ότι από τους αρραβώνες έμειναν περίπου €9.000 τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για να εξοφληθεί το δάνειο που έκαμαν οι διάδικοι για την αγορά του οικοπέδου, ο μάρτυρας το αρνήθηκε αναφέροντας ότι από τις υποθήκες όλες που μπήκε το κτήμα, κανένα δάνειο δεν πληρώθηκε, έγινε ανανέωση δανείου μέχρι την πλήρη εξόφληση. Συμφώνησε ότι για το οικόπεδο έγινε μία πράξη, έτσι ώστε να το πιάσει η εταιρεία του μέσα, μετά που η Μ.Α και ο Σ.Ζ αγόρασαν σπίτι από τον ίδιο. Σε σχέση με το θέμα αυτό της αγοράς του οικοπέδου, ο μάρτυρας πρόσθεσε ότι ο Σ.Χ. ήρθε τότε να πάρει σπίτι κατά την έκφραση του, του είπε ότι έχει αυτό το οικόπεδο, τότε ο ίδιος ο μάρτυρας είπε του συνέταιρου του ότι θα το αγοράσει ο ίδιος και θα δώσει την προκαταβολή cash γιατί αρραβώνιασε την κόρη του και θέλει να της κτίσει σπίτι και τους το μεταβίβασε και τους δύο και έτσι ξεκίνησε η διαδικασία των δανείων. Τις €10.000, προφανώς, της προκαταβολής τις πλήρωσε ο ίδιος. Σε υποβολή που του έγινε: «Ε. Εγώ σας λέω ότι τούτα τα οποία μας λέτε ότι πληρώσετε €160.000 για το σπίτι και το οικόπεδο δεν ευσταθούν. Αυτά τα οποία λέτε, γιατί αν πράγματι πληρώνετε αυτά τα χρήματα θα είχετε και τα κατάλληλα στοιχεία να τα παρουσιάσετε στο Δικαστήριο. Α. Υπήρχε το μπλοκ αποδείξεων και τα βιβλία μέχρι το τελευταίο σεντ γιατί αυτά τα οποία λέτε είναι παραμύθια της Χαλιμάς γιατί δεν έχετε τίποτε να υπερασπιστείτε τον πελάτη σας.» Σε σχέση με τα δάνεια και την πληρωμή τους, κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας έθεσε το θέμα ως ακολούθως: «Ε. Σας λέω ότι τα δάνεια που λέτε, πληρώνονταν και από τον καθ΄ου η αίτηση με το ενοίκιο και φαίνονται από την κατάσταση που έχουμε καταθέσει ότι ΄έπιανε το ενοίκιο και το έβαλε μέσα στο δάνειο. Α. Τις καταθέσεις στον τρεχούμενο τις έκαμνε ο Λάρη ο ενοικιαστής. Ε. Επίσης σας λέω ότι μετά που χώρισαν, μετά τη διάσταση συμφώνησαν μαζί με την κόρη σου το ενοίκιο να το μοιράζονται. Α. Ουδέποτε πήραμε ενοίκιο από τον ενοικιαστή μέχρι σήμερα αυτή η δόση πάει στο δάνειο, είναι συμφωνία με την τράπεζα για να διευθετήσουμε τα οικονομικά μας. Το ενοίκιο πάει στο λογαριασμό του χρέους, το μερίδιο μας , το δικό του τα €300 τα παίρνει. Είναι €600 το ενοίκιο. Για να μειωθεί το επίδομα, που πλήρωνε τη διατροφή, με ψευδείς ένορκες δηλώσεις είπαν ότι η κόρη μου έπαιρνε €300 ΕΕΕ και επίδομα μονογονιού, υπάρχει απόφαση του Δικαστηρίου και της έκοψαν το επίδομα γιατί υπάρχει αναδρομική ισχύ. Δεν έπαιρνε ένα σεντ η κόρη μου. Ε. Δεν έχει απόφαση, συμφώνησαν. Α. ΄Εχει απόφαση. Ε. Μέχρι τη διάσταση πληρωνόταν κανονικά το δάνειο. Μετά τη διάσταση που χώρισαν συμφώνησαν με την κόρη σας να μοιράζονται το ενοίκιο. Α. Εμείς δεν πήραμε, πληρώνεται το δάνειο. Η συμφωνία με τη συνεργατική για να του δώσει το δάνειο είναι να παίρνει τα €300 και τα €300 να τα παίρνει στη δόση. Δικαστήριο: Η ερώτηση ήταν ότι μετά που ο καθ΄ου η αίτηση χώρισε με την κόρη σου, έκαμαν συμφωνία να μοιράσουν τα €600, να παίρνει ο καθένας από €300, αυτή ήταν η θέση της κας Αργυρού. Α. Όχι.» Κατά την επανεξέταση του, ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι το διαμέρισμα για το οποίο πληρώνει ενοίκιο ο ενοικιαστής είναι ο συζυγικός οίκος. Ο L.G. Mc. (Μ.Αιτ. 2), κατάθεσε γραπτή δήλωση ως η κυρίως εξέταση του, Εγγραφο Β. Παρατίθεται αυτούσια κατωτέρω: «1. Είμαι ο L.G.Mc. και είμαι ο ένοικος μιας κατοικίας που βρίσκεται στην οδό XXXXX 8, XXXXX XXXXX. 2. Το ενοίκιο που πληρώνω εκεί είναι €600 μηνιαίως. 3. Από την ημερομηνία που άρχισε η συμφωνία μας (Μάρτιος του 2014) μέχρι τον Μάρτιο του 2016, πλήρωνα το νοίκι στο λογαριασμό του Καθ΄ου η αίτηση, κ. XXXXX Αδάμου. 4. Από το Μάρτιο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2016, πλήρωνα €300 μηνιαίως στον κ. XXXXX Αδάμου στον τραπεζικό του λογαριασμό στην Ελληνική Τράπεζα και €300 στο λογαριασμού του δανείου. 5. Από τον Αύγουστο του 2016, πληρώνω €300 κατευθείαν στον Καθ΄ου η αίτηση και €300 σε ένα λογαριασμό δανείου που λανθασμένα πίστευα ότι ανήκε στην Αιτήτρια, κα XXXXX Μονογιού. 6. Ωστόσο, παραμένουν ενοίκια που οφείλονται ακόμη.» Στην κυρίως εξέταση του μάρτυρα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4 (1-25) δέσμη τραπεζικών αποδείξεων. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 5, το υπόγραψε στις 30.5.13, η δε ενοικίαση άρχιζε την 1.3.14, και υπεγράφη μόνο από τον ίδιο τον μάρτυρα και τον Καθ΄ου η αίτηση. Τα χρήματα του ενοικίου, ως ανέφερε ο μάρτυρας, κατατίθεντο στο λογαριασμό που αναφέρετο στο συμβόλαιο, και ο οποίος λογαριασμός κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6. Σε ερώτηση ότι τον Νιόβρη και Δεκέμβρη του 2015 και το Γενάρη και Φεβράρη του 2016 έδινε στον Καθ΄ου η αίτηση €600 σε μετρητά για το ενοίκιο, απάντησε ότι «Απ΄ όσο θυμούμαι μου έδωσαν ένα γράμμα από τους δικηγόρους, μου ζήτησαν να χωρίσω το ενοίκιο και μισά να πάνε στον XXXXX και τα άλλα μισά στην ΄XXXXX.». Η επιστολή του δόθηκε, ως ανέφερε, από το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια, η οποία και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7. Συμφώνησε ο μάρτυρας ότι έδωσε στον Καθ΄ου η αίτηση 4 ενοίκια σε μετρητά, ήτοι €2.400, διότι ο ίδιος θεώρησε ότι ο Καθ΄ου η αίτηση τα δικαιούται, διότι το ενοικιαστήριο είναι πάνω του κατά την έκφραση που χρησιμοποίησε. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι όποτε υπήρχε ζημιά στο σπίτι, απευθυνόταν στον Καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος από τα μετρητά χρήματα που του έδωσε, άλλαξε το πιεστικό του νερού. Επίσης άλλαξε το φουγάρο της ξυλόσομπας και ότι έφερε πογιατζήδες μαζί με τηλεσκοπικό και πογιάτισαν το σπίτι. Ο μάρτυρας ανέφερε, περαιτέρω, κατά την αντεξέταση του, ότι από τον Μάρτη του 2016 έδινε €300 μετρητά στον Καθ΄ου η αίτηση και €300 όπως του υπέδειξε η Αιτήτρια. Δεν υπήρξε επανεξέταση του μάρτυρα. Ο Καθ΄ου η αίτηση κατά την κυρίως εξέταση του, κατάθεσε γραπτή κατάθεση-δήλωση, ΄Εγγραφο Γ. Περαιτέρω, κατάθεσε, ως Τεκμήριο 8, βεβαίωση από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας ημερ. 15.11.17. Παραθέτω κατωτέρω τις κύριες παραγράφους, αυτολεξεί, οι οποίες αφορούν την παρούσα υπόθεση. «3. Λίγο μετά που αρχίσαμε να συμβιώνουμε με την αιτήτρια, μέσα στο Νοέμβριο του 2003, ο Σ.Ζ. και η Μ.Σ.Α. αγόρασαν από την εταιρεία του πατέρα της αιτήτριας σπίτι και ήθελαν να δώσουν στην εταιρεία εκτός από χρήματα και ένα οικόπεδο που είχαν στο XXXXX. Ο πατέρας της αιτήτριας που έκτιζε και πωλούσε, είπε να το πάρει μέσα αλλά επειδή δεν έκτιζε στην περιοχή που ήταν το οικόπεδο μας ρώτησε αν ενδιαφερόμαστε να το αγοράσουμε εγώ και η αιτήτρια γιατί σκοπεύαμε να κτίσουμε. Πήγαμε και το είδαμε με την αιτήτρια, μας άρεσε και αποφασίσαμε να το πάρουμε. Ο πρώην πεθερός μου είχε πολύ καλές σχέσεις με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Κάτω Βαρωσίων και κανόνισε να πάρουμε δάνειο 22.000 λίρες για το οικόπεδο και υποθηκεύτηκε για την εξασφάλιση του δανείου. Τα χρήματα του δανείου τα πήρε ο πατέρας της αιτήτριας και επίσης πήρε και 6.800 λίρες από τους ιδιοκτήτες του διπλανού οικοπέδου που έκτισαν μέσα στο δικό μας οικόπεδο για να γίνει η αναπροσαρμογή συνόρων. 4. Επειδή είμαι πρόσφυγας έκανα αίτηση στην Υπηρεσία Μέριμνας και στις 7.7.04 πήρα το ποσό των Λ.Κ. 8.520 ως προσφυγικό επίδομα σε επιταγή και το βάλαμε στο δάνειο. Επισυνάπτω ως τεκμήριο Βεβαίωση από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας ότι πήρα το πιο πάνω ποσό. 5. Το Σεπτέμβρη του 2004 αρραβωνιαστήκαμε με την αιτήτρια και ξεκαθαρίσαμε το ποσό των 9.000 λιρών το οποίο καταθέσαμε στο δάνειο και ξοφλήσαμε. Δεν είναι αλήθεια ότι πήραμε περισσότερα από €100.000 από τους αρραβώνες και το γάμο και ότι τα πήρα εγώ για δικούς μου σκοπούς. Η αλήθεια είναι ότι από τους αρραβώνες ξεκαθάρισε το ποσό των 9.000 λιρών και από το γάμο ξεκαθάρισαν 20.000 λίρες τα οποία κάναμε γραμμάτιο και πληρώσαμε διάφορες υποχρεώσεις όπως τα έπιπλα, κουρτίνες, το νοικοκυριό μας, ξοφλήσαμε τις βίζες μας και κάναμε και ταξίδι. Ένα ποσό γύρω στις 4.000 λίρες μας έμειναν και τα φυλάξαμε για τις τρέχουσες ανάγκες της οικογένειας. 6. Μετά την αγορά του οικοπέδου αρχίσαμε να κτίζουμε το σπίτι μας και το κόστος ανέγερσης του σπιτιού καλύφθηκε εξ΄ ολοκλήρου από τα δάνεια που κάναμε με την αιτήτρια και παρουσίασε ο πρώην πεθερός μου στο τεκμήριο 1 δηλαδή στο πιστοποιητικό έρευνας. Το αρχικό δάνειο εξοφλήθηκε με 2ο δάνειο, το 2ο δάνειο με το 3ο δάνειο και τελικά κάναμε 4ο δάνειο στις 13.6.13 που είναι το τελευταίο δάνειο που είναι το τεκμήριο 2. Για την εξασφάλιση των δανείων υποθηκεύαμε το σπίτι μας και για το τελευταίο δάνειο που έγινε το 2013 υποθήκευσα και ένα κτήμα που μου έδωσε ο πατέρας μου στην Καλαβασό αξίας €50.000. 7. Όλες τις εργασίες της ηλεκτρικής εγκατάστασης της κατοικίας μας ανέλαβε ο αδελφός του πατέρα μου XXXXX Αδάμου. Ο πατέρας μου πλήρωσε το ποσό των Λ.Κ. 10.000 για την αγορά όλων των εντοιχισμένων και άλλων ηλεκτρικών συσκευών και τα κλιματιστικά με τα οποία εξοπλίστηκε το σπίτι μας και υπάρχουν μέχρι σήμερα στο σπίτι μας εκτός από το στεγνωτήριο των ρούχων που το πήραμε στο διαμέρισμα της πρώην πεθεράς μου. Να αναφέρω ότι όλες οι ηλεκτρικές συσκευές αγοράστηκαν από το κατάστημα XXXXX Γεωργίου και ήταν της γνωστής μάρκας Miele γι΄ αυτό ήταν ακριβές. Ο πατέρας μου πλήρωσε επίσης το ποσό των Λ.Κ. 8.000 για όλες τις εξωτερικές εργασίες που έγιναν στην αυλή του σπιτιού μας και συγκεκριμένα την τοποθέτηση κεραμικών, τη ψησταριά, τη διάτρηση, το κιόσκι, το μπαρ και την εξωτερική πέτρα. 8. Από την αρχή της συμβίωσης μας το 2003 και μέχρι τη διάσταση, τον Σεπτέμβρη του 2015 εργαζόμουν χωρίς διακοπή εκτός από μερικούς μήνες το 2005 που έμεινα άνεργος και εργάστηκα ως κλητήρας στην εταιρεία του πατέρα της αιτήτριας. Ξεκίνησα με μισθό 550 λίρες που αυξήθηκε σταδιακά στις 600-650 λίρες και όταν χωρίσαμε με την αιτήτρια έπαιρνα €1.300 περίπου. 9. Τα χρήματα των δανείων που κάναμε για να κτίσουμε το σπίτι τα διαχειρίζετο ο πρώην πεθερός μου ο οποίος είχε πρόσβαση σε όλους τους λογαριασμούς μας και επίσης αυτός διευθετούσε τις πληρωμές στους εργολάβους και υπεργολάβους. Επίσης πολλές φορές έδωσα χρήματα στον πεθερό μου για πληρωμή των δόσεων για να τα καταθέτει γιατί του είχα εμπιστοσύνη. Σε πολλές περιπτώσεις υπέγραψα τόσο εγώ όσο και η αιτήτρια ως εγγυητές σε δάνεια που έκανε ο πρώην πεθερός μου για τις δουλειές του. 10. Η πρώην σύζυγος μου από τότε που συγκατοικήσαμε λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε εργάστηκε για 2-3 χρόνια στην εταιρεία του πατέρα της ενώ ακολούθως σταμάτησε να εργάζεται με αποτέλεσμα να αναλάβω όλα τα έξοδα συντήρησης της οικογένειας μας. Όλα αυτά τα χρόνια οι γονείς μου με στήριζαν οικονομικά για να μπορώ να ανταπεξέλθω στα μηνιαία έξοδα της οικογένειας μας. 11. Προς το τέλος του 2012 η μητέρα της αιτήτριας μας παραχώρησε ένα διαμέρισμα που έχει στην Ορόκλινη για να εγκατασταθούμε εκεί με σκοπό να ενοικιάσουμε το σπίτι και να πληρώνουμε το δάνειο. Το διαμέρισμα χρειάστηκε αρκετές επιδιορθώσεις οι οποίες κόστισαν γύρω στις €12.000 ποσό το οποίο καλύφθηκε με το ποσό των €9.500 που είσπραξα από την πώληση του οχήματος μου μάρκας TOYOTA με αριθμούς εγγραφής XXXXX80 και όχι Mitsubishi όπως αναφέρει ο πρώην πεθερός μου. Το υπόλοιπο ποσό το είχαμε φυλάξει για να πάμε με την Αιτήτρια στην Αυστραλία για να εγκατασταθούμε εκεί αλλά τελικά μετανιώσαμε και το χρησιμοποιήσαμε για την ανακαίνιση του διαμερίσματος. 12. Έτσι από τον Μάρτιο του 2013 αρχίσαμε να ενοικιάζουμε το σπίτι μας στον κ. L.G.Mc. που ήρθε στο Δικαστήριο και έδωσε μαρτυρία με ενοίκιο €600 μηνιαίως, ενώ στις 30.5.13 υπέγραψα με τον κ. Mc. σχετικό ενοικιαστήριο έγγραφο τεκμήριο 5. 13. Από τον Ιούνιο του 2013 με οδηγίες μου εμένα και της αιτήτριας ο κ. L. άρχισε να καταθέτει το ποσό του ενοικίου στον κοινό λογαριασμό που είχαμε με την αιτήτρια, τεκμήριο 6 και από το ποσό αυτό, τα €300 μεταφέρονταν στο λογαριασμό δανείου μας τεκμήριο 3 για την αποπληρωμή της μηνιαίας δόσης, ενώ τα υπόλοιπα €300 παρέμειναν στο λογαριασμό και τα ξοδεύαμε για τις ανάγκες της οικογένειας μας. 14. Τον Σεπτέμβριο του 2015 η αιτήτρια στην παρουσία του πατέρα της μου δήλωσε ότι δεν νιώθει τίποτε πλέον για μένα, ότι δεν θέλει να με βασανίζει και μου ζήτησε να χωρίσουμε. 15. Τον Οκτώβρη του 2015, ενημέρωσα τον κ. L. ότι χωρίσαμε με την αιτήτρια. Ο κ. L. θεώρησε σωστό, για να μην δημιουργηθεί οποιοδήποτε πρόβλημα για τον ίδιο, επειδή το ενοικιαστήριο έγγραφο ήταν στο όνομα μου, ότι θα έπρεπε να μου πληρώνει προσωπικά ολόκληρο το ποσό του ενοικίου. Από την αρχή της ενοικίασης της κατοικίας μας επικοινωνούσε μαζί μου όταν υπήρχε κάποιο πρόβλημα σε σχέση με το σπίτι μας. Εκείνη την περίοδο επικοινωνούσαμε τακτικά αφού έπρεπε να γίνουν άμεσα κάποιες επιδιορθώσεις στο σπίτι. Συγκεκριμένα την περίοδο από τον Νοέμβριο του 2015 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2016 που πήρα τα ενοίκια πλήρωσα για την αλλαγή του πιεστικού, για το φουγάρο, τη σπάτουλα και το μπογιάτισμα και για το ανυψωτικό που χρησιμοποιήθηκε για τις ανάγκες του μπογιατίσματος. Εισέπραξα από τον ενοικιαστή μας τα 4 ενοίκια από τον Νοέμβριο του 2015 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2016 δηλαδή €2.400 και ξόδεψα περίπου €2.250 για τις εργασίες που ανέφερα πιο πάνω. 16. Περί τον Φεβρουάριο του 2016 ο κ. L. επικοινώνησε μαζί μου και με ενημέρωσε ότι πήρε επιστολή από το δικηγόρο της αιτήτριας με την οποία του ζητήθηκε να καταβάλλει το μισό ποσό του ενοικίου σε μένα και το μισό στην αιτήτρια. Έτσι από τότε μέχρι σήμερα μου καταβάλλει το ποσό των €300 σε μετρητά. Όταν συναντηθήκαμε για να με ενημερώσει για την επιστολή μου έδωσε αντίγραφο της επιστολή που κατατέθηκε ως τεκμήριο 7. 17. Από τον Ιούνιο του 2013 όπως φαίνεται στο τεκμήριο 6 μέχρι τον Οκτώβριο του 2015 που έμπαινε στον κοινό μας λογαριασμό το ενοίκιο πληρώνετο η δόση του δανείου μας με τον τρόπο που ανάφερα. Κατά τον χρόνο της διάστασης το υπόλοιπο του δανείου μας ήταν €80,173.29. 22. Η αξία του σπιτιού μας κατά τη διάσταση ήταν περί τις €300.000.». Κατά την αντεξέταση του, σε σχετική ερώτηση, ανάφερε το όνομα της εταιρίας του πεθερού του στην οποία χρωστούσε ο Ζ. Δεν γνώριζε πόσα αγοράστηκε το σπίτι ούτε και πόσα υπολογίστηκε η αξία του οικοπέδου. Επέμενε ότι το οικόπεδο το αγόρασε ο ίδιος μαζί με την Αιτήτρια στο ποσό που τους είπαν. Το αγόρασαν για το ποσό των £28.000 για το οποίο ο ίδιος έκαμε δάνειο για το ποσό των £22.000. Το αγόρασε με την Αιτήτρια για το ποσό των £28.000 και όχι για το ποσό των €50.000. Δεν γνώριζε πόσα χρήματα θα έπαιρνε ο πεθερός του, εκτός από το οικόπεδο, για το σπίτι που πούλησε. Δεν τον ρώτησαν τον πεθερό του αναφέροντας χαρακτηριστικά «Γιατί να ρωτήσουμε αφού είναι ο πεθερός μου, εν να μου γελάσει εμένα και της κόρης του;». Η πράξη έγινε το 2003 και παντρεύτηκαν το 2006. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του ότι ένα ποσό των £9.000 το κατάθεσε στο δάνειο και εξόφλησαν, δεν είχε οποιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού μαζί του. Δεν είχε οποιεσδήποτε αποδείξεις που να δείχνουν τι είχαν εισπραχθεί από το γάμο και πόσα από αυτά πληρωθήκαν εδώ και εκεί. Οι £9.000 προέκυψαν από τον αρραβώνα και οι £20.000 προέκυψαν από το γάμο και για τα ποσά αυτά έγινε γραμμάτιο στο όνομα του ίδιου και της Αιτήτριας. Το γραμμάτιο αυτό ακολούθως το έσπασαν και εξόφλησαν κάποιες εκκρεμότητες που είχαν στο σπίτι και έμειναν £4.000 τις οποίες φύλαξαν. Δεν είχε οποιεσδήποτε αποδείξεις για όλα αυτά. Για το κόστος ανέγερσης του σπιτιού, ο ίδιος δεν έκαμε συμφωνία με οποιοδήποτε εργολάβο, όλα αυτά τα έκαμε ο πρώην πεθερός του μαζί με τους κτίστες και τους καλουψιήδες. Είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στον πεθερό του που τα κανόνιζε όλα, το μόνο που έκαμε ο ίδιος και η Αιτήτρια ήταν να υπογράφουν τα δάνεια και ο πεθερός του έκτιζε το σπίτι. Δεν γνωρίζει πόσα συμφώνησε ο πεθερός του με τους εργολάβους και τους υπεργολάβους αναφέροντας ότι «Δεν νομίζω να είναι παραπάνω από τα δάνεια». Κτίστηκε πολύ χαμηλά από οποιοδήποτε σπίτι εκείνης της εποχής, διότι ο πεθερός του γνώριζε πολλούς κτίστες που έκτιζαν άλλα σπίτια και έπιανε φθηνές τιμές. Υποθηκεύτηκε δε ένα κτήμα που του έδωσε ο πατέρας του στην Καλαβασό για την ανέγερση του σπιτιού. Ο πατέρας του δεν εργάζεται και απ΄ ότι γνωρίζει δεν έχει οποιοδήποτε εισόδημα από ενοίκια. Πρέπει να έχει καταθέσεις σε τράπεζες, λαμβάνει σύνταξη, αλλά όταν ήρθαν από την Αυστραλία, ο πατέρας του έφερε μαζί του χρήματα. Δεν ξέρει πόσα χρήματα έφερε, ούτε και ενδιαφέρθηκε να μάθει. Επανέλαβε ότι εργαζόταν από το 2003-2015, εκτός από μερικούς μήνες το 2005. Ξεκίνησε με £550 και έφθασε στα €1.300, ποσό το οποίο λαμβάνει αυτή τη στιγμή. Όταν ήρθε σε διάσταση με την Αιτήτρια λάμβανε €1.100. Εργαζόταν και εργάζεται στην εταιρεία Η.Α. Ο μάρτυρας επέμενε ότι με τον μισθό που έπαιρνε εκείνο τον καιρό, δεν πλήρωνε το κτίσμα, πλήρωνε μερικές δόσεις του δάνειου, που εκείνο τον καιρό ήταν το πρώτο δάνειο, μετά ήταν το δεύτερο δάνειο που εξόφλησε το πρώτο και ακολούθως τρίτο και τέταρτο δάνειο. Έκαμαν τέσσερα δάνεια, όπως ανάφερε, και το κάθε δάνειο εξοφλούσε το προηγούμενο. Δεν θυμόταν πόσες δόσεις έδωσε στον πεθερό του, διότι πέρασαν πολλά χρόνια. Οι δόσεις αυτές ήταν χρήματα από τον μισθό του. Το σπίτι άρχισε να κτίζεται το 2004 και τότε ο μισθός του ήταν περίπου £600-£650. Κατοίκησαν στο συζυγικό οίκο τον Απρίλιο του 2004 και παντρεύτηκαν το 2006. Δεν θυμόταν πόσα ήταν η δόση του σπιτιού τότε και επέμενε στη θέση του ότι έγιναν τέσσερα δάνεια το οποίο το ένα κάλυπτε το άλλο. Για το δάνειο του 2004 δεν είχε οποιοδήποτε έγγραφο μαζί του να παρουσιάσει και επέμενε ότι ο ίδιος και η Αιτήτρια υπόγραφαν ως εγγυητές για δάνεια του πεθερού του. Επέμενε, ότι οι γονείς τόσο του ιδίου όσο και της Αιτήτριας τους βοηθούσαν οικονομικά και σε χρήματα και σε φαγητά. Πήγαιναν συγκεκριμένα για να φάνε είτε στο σπίτι του πρώην πεθερού του είτε στο σπίτι της μητέρας του. Όποτε είχε ανάγκη, ζητούσε χρήματα από τους γονείς του οι οποίοι και του έδιναν. Δεν είχε αποδείξεις γι΄ αυτό τον ισχυρισμό. Ο ενοικιαστής, μέχρι την ημέρα που χώρισαν οι διάδικοι, δηλαδή μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2015, κατάθετε στην τράπεζα €600 τον μήνα. Μετά τη διάσταση, έδινε στον ίδιο προσωπικά €300 και τα άλλα €300 τα έδινε στην Αιτήτρια. Δεν είχε οποιεσδήποτε αποδείξεις για τα χρήματα που πήρε από τον ενοικιαστή και πλήρωσε για τις αλλαγές πιεστικού και τις άλλες εργασίες που έγιναν στο σπίτι. Επανέλαβε ότι για όλες τις εργασίες που έκαμε για τη συντήρηση του συζυγικού οίκου, όπως ανάφερε στην κυρίως εξέτασή του, δεν είχε οποιεσδήποτε αποδείξεις. Ο μάρτυρας, κατά την αντεξέταση του, ανάφερε ότι οι επιδιορθώσεις του διαμερίσματος που τους έδωσε η μητέρα της Αιτήτριας, έγιναν το 2013 όταν οι διάδικοι συζούσαν ομαλά. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του ότι η αξία του σπιτιού είναι €300.000, ανάφερε ότι ο ίδιος δεν είναι εκτιμητής. Σε σχέση με το Τεκμήριο 3, συμφώνησε ότι τα ποσά για τα οποία πιστώθηκε ο λογαριασμός, δηλαδή €300 κάθε φορά, είναι εκείνα που φαίνονται στη στήλη 5 του Τεκμηρίου. Σε σχέση με τις μειώσεις των τεσσάρων δανείων, ο μάρτυρας ανάφερε ότι δεν θυμόταν ποιες ακριβώς είναι οι μειώσεις, το μόνο που γνωρίζει είναι ότι αυτή τη στιγμή χρωστούν €90.000. Δεν υπήρξε επανεξέταση του μάρτυρα. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, η διαδικασία ολοκληρώθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων. Με γνώμονα τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας, ως επίσης και τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας, (βλ. Χρίστου ν. Khorerz
(2002)1 ΑΑΔ 454, Αυξεντίου ν. Δίγκλη
(2007)1 ΑΑΔ 1367, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.ά.
(2008)1 ΑΑΔ 676, Σάντης ν. Χατζηβασιλείου κ.ά.
(2009)1 ΑΑΔ 288, Φανάρας ν. Κυπριανίδης
(2015)1 ΑΑΔ) και πως παράλειψη αντεξέτασης ενός μάρτυρα σχετικά με αμφισβητούμενο ισχυρισμό ισοδυναμεί με παραδοχή αυτού, και δεν μπορούν να δοθούν εξηγήσεις στην τελική αγόρευση γι΄ αυτή την παράλειψη (βλ. Ζαχαρίου ν. Ζαχαρίου
(1993)1 ΑΑΔ 159, Μοσχάτου ν. Μοσχάτου
(1999)1 (Β) ΑΑΔ 785) θα προχωρήσω κατωτέρω στην αξιολόγηση της προσφερθείσας, ενώπιον μου, μαρτυρίας. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ - ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Το άρθρο 14 του περί ρυθμίσεων των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991, Ν. 232/91, προβλέπει τα εξής: «14
(1)Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί, ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων, και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αφότου τελέσθηκε ο γάμος αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.
(2)Η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά.
(3)Στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ό,τι αυτοί απέκτησαν: (α) από δωρεά, κληρονομία, κληροδοσία ή άλλη χαριστική αιτία· (β) με διάθεση περιουσίας που αποκτήθηκε με τις αναφερόμενες στην παράγραφο (α) αιτίες.». Το τι συνιστά περιουσία και τι συνεισφορά απαντάται στο άρθρο 2 του Ν. 232/91: «Περιουσία» σημαίνει την κινητή και ακίνητη περιουσία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου, ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους.» «Συνεισφορά» σημαίνει την οποιαδήποτε μορφής συνεισφορά των συζύγων στην απόκτηση ή τη δημιουργία περιουσίας και περιλαμβάνει τη φροντίδα της οικογενειακής εστίας και των μελών της οικογένειας.» Το άρθρο 14 του Ν. 232/91 έχει ερμηνευθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Α. Ορφανίδης ν. Ν. Ορφανίδη, Π.Ε. 9755,
(1988)1 ΑΑΔ σελ. 179, όπου στη σελ. 187 τονίστηκαν τα πιο κάτω αναφορικά με την προσέγγιση την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ακολουθεί σε θέματα επίλυσης των περιουσιακών διαφορών των συζύγων. «.. Αφετηρία για την επίλυση διαφορών αυτής της φύσης αποτελεί η διαπίστωση των περιουσιακών στοιχείων των συζύγων κατά το χρόνο του γάμου. Σε δεύτερο στάδιο, έρχεται η διαπίστωση της αύξησης και συνάρτηση της με τη συνεισφορά του ετέρου των συζύγων». Ως προς το θέμα της περιουσιακής αύξησης, σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το βιβλίο της Ε. Κουνουγέρη - Μανωλεδάκη «Οικογενειακό Δίκαιο», Τόμος 1, Β΄ έκδοση, σελ. 249: «Η περιουσιακή αύξηση του υποχρέου πρέπει να έχει λάβει χώρα κατά τη διάρκεια του γάμου και επομένως, προκύπτει από τη σύγκριση της περιουσίας του κατά την αρχή και το τέλος του γάμου, δηλαδή από την αφαίρεση της αρχικής από την τελική περιουσία.» Όπως εύστοχα σημειώνει ο Χαράλαμπος Δ. Παπαδάκης στο βιβλίο του «Αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα», στη σελίδα 261: «5.3.1. Αν δεν υπάρχει αρχική περιουσία, ο υπολογισμός θα περιορισθεί στα περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν στη διάρκεια του γάμου». Θα πρόσθετα στο πιο πάνω απόσπασμα, ότι στο δικό μας δίκαιο, λόγω του άρθρου 2 του Ν. 232/91, και της διαφοράς που υπάρχει με το Ελληνικό Δίκαιο, Α.Κ. 1400, όταν δεν υπάρχει αρχική περιουσία, ο υπολογισμός περιορίζεται στα περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους. Η Αιτήτρια και ο Καθ΄ου η αίτηση είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ενός ακινήτου (εφεξής ο συζυγικός οίκος) κατά ½ μερίδιο έκαστος. Ότι επιζητεί η Αιτήτρια με την εναρκτήρια αίτησή της, είναι η απόδοση σ΄ αυτή ολόκληρου του μεριδίου του Καθ΄ου η αίτηση, θέση η οποία, στην ουσία της, μεταφράζεται, στο ότι, κατά τη θέση της, ο συζυγικός οίκος αποκτήθηκε με την απόλυτη συνεισφορά της, δηλαδή ότι ο Καθ΄ου η αίτηση, ουδεμία συνεισφορά είχε, άμεση, ή έμμεση στην απόκτηση του συζυγικού οίκου. Είναι προφανές, ότι η Αιτήτρια, επέλεξε ως βάση της αγωγής της, τον πραγματικό υπολογισμό και όχι τον τεκμαρτό υπολογισμό, αυτό δηλαδή που καθιερώνεται με το τεκμήριο του 1/3 ως προβλέπεται από το άρθρο 14
(2)του Ν. 232/
- Έτσι, δεσπόζουσα θέση στην εξέταση της υπό κρίση υπόθεσης, κατέχει η κατανομή του βάρους απόδειξης. Κατατοπιστικό και πλήρως διαφωτιστικό για το βάρος της απόδειξης είναι το πιο κάτω απόσπασμα, από το βιβλίο του Παπαδάκη, (ανωτέρω), της σελίδας 137: «
- Αμφισβήτηση της συμβολής. 7.
- Άρνηση της πλήρους αγωγής. Ο φερόμενος ως υπόχρεος εναγόμενος σύζυγος έχει τη δικονομική δυνατότητα να αμφισβητεί τη συμβολή του ενάγοντα συζύγου στην αύξηση της περιουσίας. Ο ισχυρισμός αυτός αποτελεί άρνηση της αγωγής, αφού ως αντικείμενο έχει την αμφισβήτηση της υποχρέωσης συμμετοχής στα αποκτήματα δηλ. ενός στοιχείου (συμβολής) της ιστορικής βάσης της πλήρους αγωγής. Με την απόδειξη επομένως της συμβολής υποχρεούται ο φερόμενος ως δικαιούχος ενάγων. 7.
- Ενσταση κατά της αγωγής με βάση το τεκμήριο. Ο φερόμενος ως υπόχρεος εναγόμενος σύζυγος, όταν η βάση της αγωγής στηρίζεται στην υποχρέωση αυτού καταβολής του 1/3 του τεκμηρίου, έχει τη δικονομική δυνατότητα να αμφισβητήσει τη συμβολή του ενάγοντος συζύγου στην αύξηση της περιουσίας και μάλιστα να αποκρούσει την τεκμαρτή συμβολή και ειδικότερα να ισχυρισθεί ότι ο ενάγων δεν έχει καμία συμβολή ή είχε κατώτερη του 1/
- Ο ισχυρισμός αυτός αποτελεί ένσταση.» (Η υπογράμμιση είναι δική μου) Ούτως εχόντων των πραγμάτων, το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει, κατά πόσο η Αιτήτρια, με τη μαρτυρία την οποία προσέφερε ενώπιον του, απόσεισε το βάρος απόδειξης που φέρει, ότι δηλαδή ο συζυγικός οίκος αποκτήθηκε με τη δική της αποκλειστική συνεισφορά ή κατά αντίστροφο λόγο, ο Καθ΄ου η αίτηση ουδεμία συνεισφορά (συμβολή) είχε, άμεση ή έμμεση, στην απόκτηση του συζυγικού οίκου. Σημειώνω ευθύς εξαρχής, ότι η Αιτήτρια, η οποία όπως προσημειώθηκε φέρει και το σχετικό βάρος απόδειξης, προώθησε την υπόθεσή της, στη βάση του ότι ο Καθ΄ου η αίτηση ουδεμία συνεισφορά είχε στην απόκτηση της συζυγικής κατοικίας. Δεν τέθηκε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι η συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση ήταν μικρότερη του ½ του μεριδίου ή ήταν αυτή του τεκμηρίου, έτσι ώστε το Δικαστήριο συνεκτιμώντας την εκατέρωθεν μαρτυρία, να μπορεί να εξάξει τα συμπεράσματα και τα ευρήματα του, ως προς την πιο πάνω πτυχή της υπόθεσης, δηλαδή ότι η συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση ήταν μικρότερη του μεριδίου του και ήταν αυτή του μεριδίου. Η θέση της Αιτήτριας, την οποία προώθησε ήταν απόλυτη· καμία συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, η Δικαστική Θεώρηση της υπόθεσης επικεντρώνεται στο ερώτημα, αν μέσα από την αξιολόγηση της προσφερθείσας μαρτυρίας της Αιτήτριας, δικαιολογείται η απόδοση ολόκληρου του μεριδίου του Καθ΄ου η αίτηση στην Αιτήτρια, διότι ο Καθ΄ου η αίτηση, κατά αντίστροφο λόγο, δεν είχε οποιαδήποτε συνεισφορά, άμεση ή έμμεση στην απόκτησή της. Στη βάση της υπόθεσης όπως η Αιτήτρια τη δικογράφησε και την προώθησε ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν ήταν καθήκον, δηλαδή δικονομική ή αποδεικτική υποχρέωση του Καθ΄ου η αίτηση, η αποτίμηση, δηλαδή το ύψος, της κάθε συγκεκριμένης πτυχής της άμεσης ή έμμεσης συνεισφοράς του. Ηταν αρκετό για τον Καθ΄ου η αίτηση, ως υπεράσπιση του ή ένσταση του, να αποδείξει στο Δικαστήριο, τέτοιες ενέργειες ή πράξεις, οι οποίες εμπίπτουν στην έννοια της άμεσης ή έμμεσης συνεισφοράς. Σημειώνεται ότι το είδος της συνεισφοράς ως άμεσης ή έμμεσης, βρίσκει έρεισμα στο λεκτικό του ΄άρθρου 14
(1)«εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή». ΑΞΙΑ ΣΥΖΥΓΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΤΗΣ ΔΙΑΣΤΑΣΗΣ Η απόδοση της συνεισφοράς στον δικαιούχο σύζυγο, μπορεί να λάβει τη μορφή της χρηματικής παροχής (ενοχική) ή τη μορφή της αυτούσιας απόδοσης (εμπράγματη). Την εμπράγματη απόδοση, στην οποία περιορίζει αποκλειστικά το αίτημα της η Αιτήτρια, επιζητείται με τη μεταβίβαση σ΄ αυτήν ολοκλήρου του ½ μεριδίου του Καθ΄ου η αίτηση στο συζυγικό οίκο. Ότι επιζητεί η Αιτήτρια, είναι η απόδοση της θεραπείας, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 14 Ε του Ν. 232/91, που έχει ως ακολούθως: «Το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εκδίδει διατάγματα για μεταβίβαση τον Αιτητή περιουσίας του Καθ΄ου η αίτηση που συνιστά αντικείμενο της διαδικασίας που ακολουθείται δυνάμει του παρόντος Νόμου.» Η δικογραφημένη θέση της Αιτήτριας, η οποία προωθήθηκε με τη μαρτυρία του πατέρα της Χ.Μ., είναι ότι η αξία του οικοπέδου ήταν €60.000, περιλαμβανομένου και των μεταβιβαστικών, πλέον €160.000, ως κόστος ανέγερσης. Η αξία της οικίας είναι €250.000. Αντίθετα, η δικογραφημένη θέση του Καθ΄ου η αίτηση την οποία προώθησε με τη μαρτυρία του, ήταν ότι το κόστος ανέγερσης ήταν πολύ χαμηλότερο του ποσού των €160.000 και ότι για την αγορά του οικοπέδου, οι διάδικοι συνήψαν δάνειο για το ποσό των £22.000. Ως προς την αξία της περιουσίας ο Καθ΄ου η αίτηση, στο δικόγραφο του, ισχυρίζεται ότι η αξία της συζυγικής κατοικίας είναι πολύ μεγαλύτερη, προφανώς του ποσού των €250.000, για να την προσδιορίσει με τη μαρτυρία του, ότι ήταν περί τις €300.000. Προκύπτει επίσης από τη μαρτυρία των διαδίκων, ότι κατά το χρόνο της διάστασης η περιουσία είχε χρέος πέριξ των €80.000. Είναι αναμφισβήτητο γεγονός, ότι καμία πλευρά δεν προσέφερε στο Δικαστήριο μαρτυρία πραγματογνώμονα, ήτοι εκτιμητή ακινήτων, ως προς την αξία της συζυγικής κατοικίας στο χρόνο της διάστασης. Όπως, παραδέχθηκαν, τόσο ο πατέρας της Αιτήτριας, όσο και ο Καθ΄ου η αίτηση, κατά την αντεξέταση τους, δεν είναι προσοντούχοι εκτιμητές ακινήτων. Επομένως η μαρτυρία τους στερείται οποιασδήποτε αποδεικτικής αξίας. Τούτο, όμως κατά την κρίση μου, δεν συνιστά λόγο απόρριψης της αίτησης, λόγω του ότι η Αιτήτρια δεν ανταποκρίθηκε στο βάρος της απόδειξης της αξίας που είχε ο συζυγικός οίκος κατά το χρόνο της διάστασης των διαδίκων. Ο δικαιολογητικός λόγος της πιο πάνω θέσης του Δικαστηρίου, προκύπτει από τα ίδια τα γεγονότα της υπόθεσης: (
- i)Η Αιτήτρια επιζητεί εμπράγματη ικανοποίηση της αξίωσης συνεισφοράς της, ήτοι, αυτούσια απόδοση σ΄ αυτήν του όλου μεριδίου του Καθ΄ου η αίτηση. (
- ii)Οι δικογραφημένες θέσεις και η μαρτυρία των διαδίκων, συγκλίνουν με τη θέση ότι, ως πραγματικό γεγονός, επήλθε αύξηση της περιουσίας των διαδίκων. Ό,τι διαφωνούν είναι ως προς το ύψος της. Το ακριβές ύψος θα είχε καθοριστική σημασία, αν η Αιτήτρια επιζητούσε ενοχική ικανοποίηση της συνεισφοράς της, ήτοι χρηματική απόδοση. Θα δώσω κατωτέρω ένα παράδειγμα, προς καλύτερη κατανόηση της θέσης του Δικαστηρίου. Έστω ότι ο Α και η Β σύζυγοι, αποκτούν μία περιουσία, το συζυγικό οίκο με τίμημα αγοράς το ποσό των €300.000 και κάνουν δάνειο για το ποσό αυτό. Η δόση του, γίνεται με εντολή αποκοπής από το μισθό τους σε αναλογία 6 προς 4. Η αξία της κατοικίας κατά το χρόνο της διάστασης είναι €320.000, το δε χρέος είναι €240.000. Η κατοικία ενεγράφη αποκλειστικά επ΄ ονόματι της Β συζύγου. Ο Α ζητά ενοχική, δηλαδή χρηματική απόδοση της συνεισφοράς του. Έτσι, η συνεισφορά του θα είναι: καθαρή αξία (ήτοι επαύξηση: €320.000 (ενεργητικό) - €240.000 (χρέος, παθητικό) = €80.000. Συμβολή συνεισφοράς, δηλαδή ποσοστό στην απόκτηση είναι 6:4 ήτοι 6 για τον Α και 4 για τη Β. 10 10 Επομένως χρηματική συνεισφορά του Α: 6 των €80.000, ήτοι €48.000. 10 Στην ενοχική αξίωση απόδοσης της συνεισφοράς, επομένως η μαρτυρία για την αξία, ήτοι το χρηματικό ύψος της περιουσίας κατά το χρόνο της διάστασης, έχει καταλυτική σημασία για την τύχη της ενοχικής (χρηματικής) αξίωσης. Αν δεν αποδειχθεί, η αγωγή αναπόφευκτα απορίπτεται. Η απόδειξη απλώς της συνεισφοράς, χωρίς αποδεικτική διασύνδεση της με την αξία της περιουσίας στο χρόνο της διάστασης ή της λύσης του γάμου (ανάλογα με το χρονικό σημείο που επιλέγει ο σύζυγος για την αξίωση του) μοιραίως οδηγεί σε απόρριψη της αγωγής. Η θέση ότι όσα συνεισέφερε ένας σύζυγος στην απόκτηση περιουσίας χωρίς άλλο τα δικαιούται, δεν βρίσκει έρεισμα στο νόμο. Μπορεί να δικαιούται και λιγότερα ή και περισσότερα ή και καθόλου. Είναι θέμα γεγονότων της κάθε υπόθεσης, εκτιμουμένα δικαστικώς στην κάθε περίπτωση, στη βάση της μεθοδολογίας και της αρχής που σοφά υπέδειξε το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο στην απόφαση Ορφανίδης (ανωτέρω). Η υπό κρίση περίπτωση, με δεδομένο την εμπράγματη φύση της αξίωσης και με δεδομένη την κοινή θέση των διαδίκων ότι όντως επήλθε επαύξηση, η μη προσφορά αποδεκτής μαρτυρίας για το ύψος της επαύξησης, ουδεμία επίδραση έχει, κατά την ανωτέρω κρίση μου, για την τύχη της αξίωσης της Αιτήτριας. ΑΓΟΡΑ ΟΙΚΟΠΕΔΟΥ - ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΣΥΖΥΓΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ Η δικογραφημένη θέση της Αιτήτριας είναι, σύμφωνα με την παράγραφο 10 της εναρκτήριας αίτησης, ότι: «10. Κατά τη διάρκεια του γάμου τους οι διάδικοι απέκτησαν μία οικία ανά ½ μερίδιο και ενεγράφη επ΄ ονόματι αμφοτέρων εκ ½ οικία, την οποία έκτισε ο πατέρας της Αιτήτριας. Η αξία του οικοπέδου ήταν €60.000 περιλαμβανομένου των μεταβιβαστικών, πλέον €160.000 για την ανέγερση της. Το οικόπεδο ανήκε επίσης στον πατέρα της.» Η δικογραφημένη θέση του Καθ΄ου η αίτηση ως προς το θέμα της αγοράς του οικοπέδου επί του οποίου ανεγέρθηκε ο συζυγικός οίκος, περιέχεται στην παράγραφο 11 της Υπεράσπισης του και μπορεί να συνοψισθεί, ότι οι διάδικοι πριν από τον αρραβώνα τους συνήψαν δάνειο ύψους £22.000 και ότι το δάνειο αυτό εξοφλήθηκε με το ποσό το οποίο έλαβαν ως πρόσφυγες από την Υπηρεσία Μερίμνης και Αποκατάστασης Εκτοπισθέντων και με το ποσό το οποίο έλαβαν οι διάδικοι ως δώρα από τον αρραβώνα τους. Στην παράγραφο 7 της γραπτής του δήλωσης, ο πατέρας της Αιτήτριας ισχυρίζεσαι ότι: «Η αγορά του οικοπέδου έγινε τοις μετρητοίς προσωπικά από εμένα. Το αγόρασα από τον Σ.Χ και την Μ.Χ. και μεταβιβάστηκε χωρίς χρέος και χωρίς υποθήκη στις 14.11.2003 στους διαδίκους, ανά ½.» Η δικογραφημένη θέση του Καθ΄ου η αίτηση, βρίσκεται στην παράγραφο 3 της γραπτής του δήλωσης (Έγγραφο Γ) και έχει ως ακολούθως: «3. Λίγο μετά που αρχίσαμε να συμβιώνουμε με την αιτήτρια, μέσα στον Νοέμβριο του 2003, ο Σ.Ζ. και η Μ.Σ.Α. αγόρασαν από την εταιρεία του πατέρα της αιτήτριας σπίτι και ήθελαν να δώσουν στην εταιρεία εκτός από χρήματα και ένα οικόπεδο που είχαν στο Κίτι. Ο πατέρας της αιτήτριας που έκτιζε και πωλούσε, είπε να το πάρει μέσα αλλά επειδή δεν έκτιζε στην περιοχή που ήταν το οικόπεδο μας ρώτησε αν ενδιαφερόμαστε να το αγοράσουμε εγώ και η αιτήτρια γιατί σκοπεύαμε να κτίσουμε. Πήγαμε και το είδαμε με την αιτήτρια, μας άρεσε και αποφασίσαμε να το πάρουμε. Ο πρώην πεθερός μου είχε πολύ καλές σχέσεις με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Κάτω Βαρωσίων και κανόνισε να πάρουμε δάνειο 22.000 λίρες για το οικόπεδο και το υποθηκεύτηκε για την εξασφάλιση του δανείου. Τα χρήματα του δανείου τα πήρε ο πατέρας της αιτήτριας και επίσης πήρε και 6.800 λίρες από τους ιδιοκτήτες του διπλανού οικοπέδου που έκτισαν μέσα στο δικό μας οικόπεδο για να γίνει η αναπροσαρμογή συνόρων.» Το Τεκμήριο 1, Πιστοποιητικό ΄Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας, στη σημείωση 1, αναφέρεται ότι οι διάδικοι αγόρασαν το πιο πάνω ακίνητο από τον Σ.Α.Ζ. και τη Μ.Σ.Α. για το ποσό των €47.840,84 (£28.000) στις 17.11.13 με τη δήλωση μεταβίβασης Π.... (14.11.13). Δεν θα ασχοληθώ με τη μαρτυρία που δόθηκε γύρω από το θέμα αυτό αφού δεν το θεωρώ αναγκαίο. Το θέμα παραμένει, όπως το έθεσα ευθύς εξαρχής, αν δηλαδή η Αιτήτρια, που φέρει το σχετικό βάρος απόδειξης, με τη μαρτυρία της, κατέδειξε ότι η επίδικη περιουσία αποκτήθηκε αποκλειστικά με τη δική της συνεισφορά. Παρενθετικά αναφέρω, ότι ως προς το πιο πάνω θέμα υπήρξε, τελικά, ομοφωνία των διαδίκων. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στο πιο κάτω απόσπασμα από την αντεξέταση του Καθ΄ου η αίτηση: «Ε. Εγώ σας λέω ότι το οικόπεδο της έγινε μια πράξη ούτως ώστε να το πιάσει η εταιρεία σας μέσα που πούλησες σε τούτα τα δύο παιδιά που φαίνονται την Μ.Α. και Σ.Ζ. οι οποίο αγόρασαν σπίτι από εσάς. Α. Ναι.» Η θέση του Καθ΄ου η αίτηση είναι ότι έλαβε βοήθεια από την Υπηρεσία Μέριμνας ύψους £8.520, την οποία διέθεσε στο δάνειο ύψους £22.000. Το ότι ο Καθ΄ου η αίτηση έλαβε βοήθεια από την εν λόγω Υπηρεσία βεβαιώνεται από το Τεκμήριο 8, το οποίο συνιστά βεβαίωση από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας και αναφέρει ότι πράγματι ο Καθ΄ου η αίτηση στις 7.7.2004 έλαβε βοήθημα £8.520. Σημειώνεται ότι η λήψη του βοηθήματος και η διάθεση του προς εξόφληση του δανείου δεν αμφισβητήθηκε από την Αιτήτρια, εφόσον ο Καθ΄ου η αίτηση δεν αντεξετάστηκε επί του προκειμένου. Ούτε και η σύναψη του δανείου από τους διαδίκους αμφισβητήθηκε εφόσον ουδέποτε υποβλήθηκε στον Καθ΄ου η αίτηση ότι δεν συνήφθηκε τέτοιο δάνειο. Σημειώνω ότι η λήψη του βοηθήματος από τον Καθ΄ου η αίτηση στις 7.7.2004 βρίσκεται χρονικά σε συνάφεια με το χρόνο απόκτησης του οικοπέδου που είναι η ημερομηνία 14.11.2003. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, δέχομαι ότι το οικόπεδο αποκτήθηκε με χρήματα των διαδίκων που έλαβαν από τον αρραβώνα τους και από τη προσφυγική βοήθεια του Καθ΄ου η αίτηση. Με βάση τα πιο πάνω η θέση της Αιτήτριας, ότι η αγορά του οικοπέδου έγινε αποκλειστικά με συνεισφορά του πατέρα της δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Αντίθετα δέχομαι ότι για την αγορά του οικοπέδου υπήρξε και ουσιαστική συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση. Η πιο πάνω διαπίστωση μου από μόνη της αρκεί για την απόριψη της θέση της Αιτήτριας ότι η επίδικη κατοικία αποκτήθηκε αποκλειστικά με λεφτά του πατέρα της και ότι επομένως θα πρέπει να της επαναμεταβιβασθεί το ½ μερίδιο του Καθ΄ου η αίτηση. ΚΤΙΣΙΜΟ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ Για τους λόγους που θα αναφέρω πιο κάτω αναλυτικά, δεν μπορώ να δεχτώ τη θέση της Αιτήτριας, όπως αυτή τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με τη μαρτυρία του πατέρα της. Η θέση της Αιτήτριας όπως διατυπώνεται στην παράγραφο 10 της εναρκτήριας αίτησης είναι ότι την κατοικία την έκτισε ο πατέρας της και ότι η ανέγερση στοίχισε €160.000. Ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίστηκε στην Υπεράσπισή του, ότι το κόστος ανέγερσης ήταν πολύ χαμηλότερο των €160.000 και έθεσε την Αιτήτρια σε αυστηρή απόδειξη της πιο πάνω θέσης της. Αν η Αιτήτρια με τη λέξη «έκτισε» εννοεί ότι ο πατέρας της ως εκτιμητής ποσοτήτων και ως άνθρωπος ο οποίος ασχολείτο επαγγελματικά με τέτοιες δραστηριότητες, και ότι ο πατέρας επέλεξε τους εργολάβους, και γενικά είχε τον αποκλειστικό έλεγχο του όλου έργου της ανέγερσης, αυτή η θέση είναι ορθή. Εξάλλου κάτι τέτοιο γίνεται ουσιαστικά παραδεκτό και από τον Καθ΄ου η αίτηση με τη μαρτυρία του, όπου σαφώς αναφέρει ότι τις συμφωνίες με τους εργολάβους τις έκαμνε ο πατέρας της Αιτήτριας και ότι ο ίδιος δεν έκανε οποιαδήποτε τέτοια συμφωνία, ή είχε τέτοιας φύσεως ανάμειξη στο κτίσιμο της κατοικίας. Θα προχωρήσω κατωτέρω να εξετάσω το κύριο ερώτημα, αν δηλαδή η ανέγερση της κατοικίας έγινε αποκλειστικά με τα χρήματα του πατέρα της Αιτήτριας, χωρίς την όποια συνεισφορά του Καθ' ου η αίτηση. Η θέση του Καθ΄ου η αίτηση είναι επί τούτου ξεκάθαρη, ότι για την ανέγερση της κατοικίας έγιναν κοινά δάνεια από τους διαδίκους, με εξασφάλιση αντίστοιχη υποθήκη του ακινήτου και ότι η ανέγερση ουσιαστικά χρηματοδοτήθηκε από τα δάνεια αυτά. Και οι δύο πλευρές συμφωνούν ότι έγιναν τρία δάνεια για την ανέγερση της κατοικίας. Ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι έγινε και τέταρτο δάνειο, θέση η οποία δεν έγινε αποδεκτή από τον πατέρα της Αιτήτριας. Τα τρία δάνεια αναφέρονται στο Τεκμήριο 1, Πιστοποιητικό ΄Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας και είναι: (
- i)Υ4..../2003 (27.11.03) για το ποσό των €30.754,83 προς όφελος του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Αμμοχώστου, η οποία ακυρώθηκε στις 25.8.04. (
- ii)Υ3../2004 (25.8.04) για το ποσό των €51.258,04 προς όφελος του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Αμμοχώστου, η οποία ακυρώθηκε στις 25.4.05. (iii) Υ1../2005 (20.4.05) για το ποσό των €85.430,07 προς όφελος του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Αμμοχώστου, η οποία ακυρώθηκε στις 19.7.13. Είναι κοινή θέση, ότι κάθε μεταγενέστερο δάνειο εγένετο για σκοπούς εξόφλησης του προηγούμενου, διότι υπήρχε κάθε φορά ανάγκη για χρήματα προκειμένου να τελειώσει η ανέγερση του σπιτιού. Στο σημείο αυτό τονίζω ότι το Δικαστήριο δεν γνωρίζει ποιο ήταν το εκάστοτε υπόλοιπο του δανείου το οποίο εξοφλείτο με το επόμενο. Ουδεμία τέτοια μαρτυρία προσκομίσθηκε στο Δικαστήριο, δηλαδή οι συμφωνίες κάθε δανείου και το υπόλοιπο του κάθε λογαριασμού δανείου. Ως προς το τέταρτο δάνειο, για το οποίο η μαρτυρία των διαδίκων διίσταται, η κατάληξη του Δικαστηρίου είναι η εξής: Η συμφωνία του τέταρτου δανείου κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι το Τεκμήριο 2. Ερωτώμενος κατά την αντεξέταση του σε σχέση με το δάνειο αυτό, ο πατέρας της Αιτήτριας απάντησε ως ακολούθως: «Ε. Σας υποβάλλω ότι το τελευταίο δάνειο που έγινε σύμφωνα με το έγγραφο το οποίο έχουμε στην κατοχή μας είναι 13.6.13, έτσι; Αναγνωρίζετε αυτή τη συμφωνία δανείου που φαίνεται να είναι η τελευταία που αφορά το σπίτι. Είναι τα δύο παιδιά είναι ενυπόθηκο το σπίτι. Είναι η τελευταία σύμβαση δανείου και η τελευταία υποθήκη. Το αναγνωρίζετε; Παρακαλώ να γίνει τεκμήριο. κ. Ποιητής: Δεν έχω ένσταση. Δικαστήριο: Συμφωνία στεγαστικού δανείου αρ. λογαριασμού 7219119, αρ. αίτησης δανείου 17176 κατατίθεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο 2. Α. Μαζί με τούτο το δάνειο υποθηκεύτηκε και το κτήμα του Καθ΄ου η αίτηση προς εξόφληση του δανείου. Τούτο το δάνειο το έκαμαν μόνοι τους γιατί ήθελε ο Καθ΄ου η αίτηση, να το κάνουν τι δεν ξέρω. Επειδή δεν είχε αξία το έβαλαν μαζί υποθήκη. Ε. Εγώ σας υποβάλλω ότι είναι για το σπίτι που έγιναν τα δάνεια και όχι γι΄ αυτά που λέτε. Α. Όχι. Ε. Σας υποβάλλω ότι είναι στεγαστικό το δάνειο που έκαμε, το Τεκμ. 2. Α. Για ποιο σκοπό εννοεί, τι εννοεί στεγαστικό; Ε. Για το σπίτι, το συζυγικό οίκο. Α. Το σπίτι τέλειωσε πλήρως.» Η θέση του Καθ΄ου η αίτηση είναι ότι το τέταρτο δάνειο Τεκμήριο 2, έγινε για σκοπούς οικιστικούς, χρησιμοποιήθηκε δηλαδή για την ανέγερση του σπιτιού, αφού με αυτό εξοφλήθηκε το τρίτο δάνειο. Για το δάνειο αυτό υποθήκευσε και ένα κτήμα που του έδωσε ο πατέρας του, αξίας €50.000. Για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω δεν αποδέχομαι τη θέση του πατέρα της Αιτήτριας. Το δάνειο αυτό, Τεκμήριο 2, συνομολογήθηκε με το πιστωτικό ίδρυμα στις 13.6.2013, για το ποσό των €78.000. Πρωτοφειλέτες είναι και οι δύο διάδικοι, με υποθήκες, ως είναι παραδεκτό, τον συζυγικό οίκο και το κτήμα του Καθ΄ου η αίτηση. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, Πιστοποιητικό ΄Έρευνας Ακίνητης ιδιοκτησίας, το τρίτο δάνειο, για το ποσό των €85,430.07, εξοφλήθηκε και ακυρώθηκε η σχετική υποθήκη στις 19.7.13. Η χρονική διασύνδεση και των δύο αυτών δανείων είναι αυτόδηλη. Περαιτέρω, ο πατέρας της Αιτήτριας, κατά την αντεξέταση του, ως παρατέθηκε ανωτέρω, ουσιαστικά δήλωσε άγνοια για το λόγο που έκαναν το τέταρτο δάνειο οι διάδικοι. Η πιο πάνω θέση του μάρτυρα αυτού, δεν μπορεί να γίνει δεκτή από το Δικαστήριο. Ο ίδιος, στη γραπτή δήλωση του (Έγγραφο Α), αναφέρει στην παράγραφο 2 τα εξής: «2. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης τα ξέρω διότι είμαι εγώ ο οποίος εχειριζόμουν τα οικονομικά θέματα που είχε η Αιτήτρια.» Το δάνειο αυτό, στο οποίο είναι οφειλέτης και η Αιτήτρια, κόρη του, με ενυπόθηκο και το συζυγικό οίκο, είναι ασφαλώς οικονομικής φύσεως θέμα, για το οποίο με βάση την πιο πάνω απόλυτη θέση του, ασφαλώς και είχε γνώση. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, καταλήγω ότι και το τέταρτο δάνειο, αποτελεί συνέχεια των τριών προηγουμένων και έγινε για τον ίδιο, όπως και τα άλλα, οικιστικό σκοπό. ΚΤΙΣΙΜΟ ΣΠΙΤΙΟΥ - ΕΝΟΙΚΙΟ ΣΠΙΤΙΟΥ Όπως ήδη προελέχθηκε, οι διάδικοι άρχισαν να συμβιώνουν με την προοπτική του γάμου τον Νοέμβριο του 2003 και ακολούθως τον Σεπτέμβρη του 2004 τέλεσαν τους αρραβώνες τους. Ο γάμος τους τελέσθηκε στις 21.6.06 και η διάσταση τους επήλθε τον Ιούλιο του 2015. Δεν υπάρχει δικογραφημένη θέση για το πότε άρχισε η ανέγερση του σπιτιού και πότε τελείωσε. Συνάγεται όμως από τη μαρτυρία που αφορά την αγορά του οικοπέδου, την σύναψη του πρώτου δανείου, αλλά και από την αναντίλεκτη μαρτυρία του Καθ΄ου η αίτηση, ότι η ανέγερση και η ολοκλήρωση του σπιτιού άρχισε περίπου το 2003 και τελείωσε το 2004. Παραθέτω το πιο κάτω απόσπασμα από τη μαρτυρία του Καθ΄ου η αίτηση κατά την αντεξέταση του η οποία παρέμεινε χωρίς αμφισβήτηση. «Ε. Και ζούσατε σε σπίτι μόνος σου και με τη γυναίκα σου και με το παιδί σου; Α. Κάτσαμε στην κατοικία μας στο Κίτι τον Απρίλη του 2004 και παντρευτήκαμε το 2006 και μείναμε στο σπίτι.» Κατά τη δικογραφημένη θέση της Αιτήτριας, το σπίτι στοίχισε €160.000, θέση την οποία ο Καθ΄ου η αίτηση αμφισβητεί, ισχυριζόμενος κατά την αντεξέταση του ότι το σπίτι στοίχισε λιγότερα γιατί ο πεθερός του, τους ανέφερε «ότι το σπίτι κτίστηκε πολύ χαμηλά από οποιοδήποτε σπίτι εκείνης της εποχής γιατί γνώριζε πολλούς κτίστες που έκτιζαν άλλα σπίτια και έπιανε τιμές φθηνές». Το μόνο που έκανε ο Καθ΄ου η αίτηση και η Αιτήτρια ήταν να υπογράφουν τα δάνεια και ο πεθερός του, δηλαδή ο Μ.Αιτ. 1,έκτισε το σπίτι. Τις συμφωνίες με τους εργολάβους, κτίστες, καλουψιήδες κλπ τις έκανε ο πεθερός του στον οποίο είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη. Ότι συνάγεται από τα πιο πάνω, είναι ότι ο Καθ΄ου η αίτηση, στην ουσία, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει το πραγματικό κόστος ανέγερσης της οικοδομής. Η δικογραφημένη θέση της Αιτήτριας είναι ότι το κόστος ανέγερσης του σπιτιού ήταν €160.000. Κατά την αντεξέταση όμως ο πατέρας της διαφοροποιήθηκε από την αρχική του θέση, αφήνοντας ξεκάθαρα να νοηθεί ότι το κτίσιμο στοίχισε πέραν των €160.000. Παραθέτω κατωτέρω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την αντεξέταση του: «κα Αργυρού: Από την παράγραφο 8. Είπετε για τα δάνεια και καταθέσετε αυτό το έγγραφο, το Τεκμήριο 1 για τις υποθήκες και έχετε πει ότι με βάση αυτά τα δάνεια κτίστηκε το σπίτι. Α. Και με τη συνεισφορά μου. Ε. Η συνεισφορά σας ποια ήταν; Α. Στην αγωγή μου αναφέρω ότι το σπίτι στοίχισε €160.000. Το υπόλοιπο κάποιος το πλήρωσε δεν είναι έτσι; Ε. ΄Εχετε αποδείξεις που πληρώσετε τους κτίστες και όλους αυτούς; Α. Βεβαίως σας τα δώσαμε. Ε. Πότε; Α. Μας τα ζητήσετε και βάλαμε όλες τις αποδείξεις και όλες τι πληρωμές. Ε. Για να αντιληφθώ, που το 2003 που αγοράστηκε το οικόπεδο και αργότερα το 2005 ισχυρίζεστε ότι εδώσετε μετρητά €120.000 για τούτο το σπίτι τους; Α. €160.000. Ε. Μετρητά; Α. Με επιταγές. Ε. Τις οποίες δεν έχετε; Α. Κατ΄ αρχή ένα σπίτι 210 τ.μ. γιατί και η κυρία συνήγορος κτίζει και ξέρει ποια είναι η δουλειά μου και όταν έκτισα την τότε εποχή που οι τιμές ήταν μεσούρανα ένα σπίτι 210 τ.μ. με €160.000 περιλαμβανομένου ΦΠΑ, έπρεπε να μας χειροκροτούν και όχι να μας αμφισβητούν. Ε. Εκάμετε φορολογικές δηλώσεις για τα εισοδήματα σας; Α. Βεβαίως. Ε. Τούτα τα χρήματα που ισχυρίζεστε ότι εδώσετε για τούτο το σπίτι τα δηλώσετε; Α. Ναι.» Ο μάρτυρας, δεν παρουσίασε οποιεσδήποτε επιταγές στο Δικαστήριο που είτε να δικαιολογούν το κόστος των €160.000, είτε το άγνωστο υπόλοιπο κόστος το οποίο ο ίδιος χαρακτήρισε ως η συνεισφορά του. Το βάρος απόδειξης, όπως εξηγήθηκε προηγουμένως, το έφερε η Αιτήτρια, δεδομένης μάλιστα της απόλυτης θέσης της ότι ο Καθ΄ου η αίτηση δεν είχε καμία συνεισφορά. Το γεγονός ότι δεν ζητήθηκε από το μάρτυρα να παρουσιάσει τις επιταγές, δεν μπορεί να εκληφθεί από το Δικαστήριο, ότι η Αιτήτρια, ως εκ του γεγονότος τούτου, απέσεισε το βάρος της απόδειξης από τους ώμους της, με δεδομένη μάλιστα, τη θέση του Καθ΄ου η αίτηση όπως αυτή διατυπώθηκε ανωτέρω. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε στη γραπτή του δήλωση στην παράγραφο 11, ότι: «Επί του συνολικού ποσού της τελικής υποθήκης, δόση ύψους €717,06 επληρώνετο από εμένα προσωπικά μέχρι το Μάρτιο 2013.» Επί της προκειμένης θέσης του Καθ΄ου η αίτηση, θέλω να σημειώσω τα πιο κάτω: Όπως είναι παραδεκτό, σύμφωνα με τη μαρτυρία, για την ανέγερση του σπιτιού εγίνετο χρηματοδότηση μέσω δανείων, για τα οποία ήδη έγινε λόγος σε άλλο σημείο της απόφασης μου. Τα δάνεια όπως τα ισχυρίστηκε η Αιτήτρια, στο Τεκμήριο 1, είναι τρία. Σημειώνω ότι έχω ήδη δεχθεί τη θέση του Καθ΄ου η αίτηση ότι τα δάνεια είναι τέσσερα, με το τέταρτο αυτό του Τεκμηρίου 2, που έγινε στις 13.6.2013, για το ποσό των €78.000. Σύμφωνα με την εκδοχή του μάρτυρα, η τελική υποθήκη είναι αυτή του τρίτου δανείου, που όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 1, Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας, αυτή έγινε για το ποσό των €85.430,07 στις 20.4.05 και ακυρώθηκε στις 19.7.2013. Σύμφωνα με το μάρτυρα, πατέρα της Αιτήτριας, με βάση τον πιο πάνω ισχυρισμό του, πλήρωσε, για το διάστημα που επικαλείται, 94 δόσεις επί €717,06, ήτοι σύνολο €67,403.64. Εφόσον πράγματι πλήρωσε το πιο πάνω ποσό, τότε γιατί έγινε το δάνειο Τεκμήριο 2 στις 13.6.13 για το ποσό των €78.000 και η υποθήκη ακυρώνεται, λόγω της πληρωμής του χρέους αυτού, στις 19.7.13; Είναι προφανές ότι τα απλά μαθηματικά αναιρούν την πιο πάνω θέση του μάρτυρα και οδηγούν προς το συμπέρασμα ότι τα δάνεια που έγιναν ήταν τέσσερα, όλα οικιστικά και ότι η ανάγκη ενοικίασης του σπιτιού των διαδίκων έγινε ακριβώς για να μπορέσουν οι διάδικοι να ανταποκριθούν στα χρέη τους. Με το θέμα της ενοικίασης του σπιτιού θα ασχοληθώ σε μεταγενέστερο σημείο της απόφασής μου. Αλλά και αν ακόμη δεκτώ την πιο πάνω θέση του πατέρα της Αιτήτριας, αυτό δεν σημαίνει ότι ο Καθ΄ου η αίτηση δεν είχε συνεισφορά στην απόκτηση του συζυγικού οίκου. Η Αιτήτρια, με εξαίρεση την περίοδο 3 έως 5 χρονών που αρχικά εργαζόταν στον πατέρα της, την υπόλοιπη περίοδο της συμβίωσης των διαδίκων δεν εργαζόταν. Αντίθετα, ο Καθ΄ου η αίτηση όπως προκύπτει από τη μαρτυρία κατά τρόπο αναντίλεκτο, καθόλη τη διάρκεια της συμβίωσης τους εργαζόταν, εκτός από κάποιους μήνες, 6-8 μήνες, όπου ήταν άνεργος και εργοδοτείτο και τούτο το 2005 ως κλητήρας (messenger) σε εταιρεία του μάρτυρα. Ξεκίνησε με £550 μηνιαίως και το 2004 ο μισθός του ήταν £600-£650, κατά δε τον χρόνο της διάστασης ήταν €1.100 μηνιαίως. Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία, το πρόσωπο που συντηρούσε την οικογένεια ήταν ο Καθ΄ου η αίτηση. Τούτο έγινε παραδεκτό και από τον πατέρα της Αιτήτριας, ο οποίος κατά την αντεξέτασή του παραδέκτηκε ότι μέρος του μισθού του διατίθετο από τον Καθ΄ου η αίτηση για τις ανάγκες της οικογένειας του, παρά το γεγονός ότι η δικογραφημένη θέση την οποία προώθησε με τη γραπτή του δήλωση (Έγγραφο Α) είναι ότι ο Καθ΄ου η αίτηση αρνείτο να συνεισφέρει οικονομικά στις ανάγκες της οικογένειας με αποτέλεσμα η Αιτήτρια να αναγκάζεται να επωμίζεται στο μέτρο του δυνατού τα οικονομικά βάρη της οικογένειας. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, αναλαμβάνοντας ο Καθ΄ου η αίτηση εξ΄ ιδίων και εξολοκλήρου την κάλυψη των οικογενειακών βαρών, στην ουσία κάλυπτε και την υποχρέωση της Αιτήτριας για συνεισφορά στα οικογενειακά βάρη. Ο Καθ΄ου η αίτηση, κατά τρόπο αναντίλεκτο, έχει και άλλου είδους συνεισφορά στην απόκτηση του συζυγικού οίκου. Δεν αναφέρομαι στη μαρτυρία του ότι έδωσε χρήματα στο μάρτυρα για πληρωμή κάποιων δόσεων, ή ότι ο πατέρας του τους βοηθούσε οικονομικά, μαρτυρία η οποία κρίνεται από γενικότητες και αοριστίες και την οποία ασφαλώς δεν αποδέχομαι. Αναφέρομαι σε μια παραδοχή του μάρτυρα, πατέρα της Αιτήτριας, κατά την αντεξέταση του: «Ε. Συμφωνείς μαζί μου ότι τα ηλεκτρικά είδη τα έκαμε ο καθ΄ου η αίτηση; Α. Ο θείος του καθ΄ου η αίτηση ήταν ηλεκτρολόγος. Ε. Ο θείος του καθ΄ου η αίτηση έκαμε τα ηλεκτρικά του σπιτιού, δηλαδή τις συνδέσεις; Α. Μάλιστα. Ε. Τα ηλεκτρικά είδη τα αγόρασε ο πατέρας του από το XXXXX Γεωργίου, air conditions, πλυντήρια, ψυγεία. Α. Συμφωνώ μαζί σας αλλά ξέρετε ότι μετά από 5 χρόνια δεν έχουν καμία αξία. Ε. ΄Εδωσε €5.000 και ότι πήρε τα Miele ο πατέρας του που είναι τα καλύτερα. Α. Ναι. Ε. Συμφωνείτε μαζί μου ότι πλήρωσε ο πατέρας του και για όλες τις εξωτερικές εργασίες, κιόσκια, γρασίδια, ψησταριά, πέτρα, μπαρ; Α. Όχι, έκαμε μέρος, έκαμε ένα μπαρ το οποίο υπήρχαν ήδη δύο τοίχοι, περίφραξη. Η κόρη μου έφερε τα υλικά που δούλευε στην ΕΚΑ και φύτεψε το γρασίδι. Ε. Εγώ σας υποβάλλω ότι ο πατέρας του ξόδεψε €8.000 για τα εξωτερικά. Α. Διαφωνώ.» Το πιο πάνω απόσπασμα, καταδεικνύει, έστω και στην έκταση των παραδοχών του μάρτυρα, συνεισφορά του Καθ΄ ου η αίτηση, και ότι κατεπέκταση η μοναδική θέση που προώθησε η Αιτήτρια με τη μαρτυρία της, ότι δηλαδή ο συζυγικός οίκος αποκτήθηκε με τη δική της αποκλειστική συνεισφορά, δεν ευσταθεί. ΕΝΟΙΚΙΑΣΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ Το θέμα αυτό κανονικά δεν θα έπρεπε να απασχολήσει το Δικαστήριο, ως μη δικογραφημένος ισχυρισμός, συνιστώντας έτσι ακόμη μια αδυναμία στη θεμελίωση της υπόθεσης της Αιτήτριας περί αποκλειστικής συνεισφοράς της στην απόκτηση του συζυγικού οίκου. Παρά ταύτα, θα εξετάσω για σκοπούς πληρότητας της εξέτασης της υπόθεσης και κατά συνέπεια της απόφασης μου, το θέμα αυτό, ως εάν να ήταν δικογραφημένο. Για το θέμα αυτό, έδωσε μαρτυρία εκτός των διαδίκων και ο L.Mc. (Μ.Αιτ.2). Δεν έχω κανένα ενδοιασμό να αποδεχτώ τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού ως ειλικρινή και αληθή, αποστασιοποιημένη πλήρως από τους διαδίκους. Ο μάρτυρας αυτός κατάθεσε, ως Τεκμήριο 5, τη συμφωνία ενοικίασης του συζυγικού οίκου. Η ενοικίαση, σύμφωνα με το Τεκμήριο 5, άρχιζε την 1.3.14 και θα έληγε την 28.2.2016, με δυνατότητα ανανέωσής της. Το ενοίκιο καθορίζετο στα €600 μηνιαίως. Αντισυμβαλλόμενοι στο ενοικιαστήριο έγγραφο ήταν ο ίδιος ο μάρτυρας και ο Καθ΄ου η αίτηση. Η συμφωνία υπεγράφη στις 30.5.2013. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι το ποσό των €600 το κατάθετε στον κοινό λογαριασμό των διαδίκων, Τεκμήριο 6. Τούτο εγένετο από την περίοδο 30.7.2013 μέχρι και την 7.9.2015. Σημειωτέον ότι από το Τεκμήριο 6 προκύπτει μεταφορά της δόσης του δανείου €300 μηνιαίως στο Τεκμήριο 3, το οποίο είναι ο λογαριασμός των δανείων. Ουσιαστικά το πιο πάνω επιβεβαιώνει τη θέση του Καθ΄ου η αίτηση, όπως αυτή διατυπώνεται στην παράγραφο 13 της γραπτής του δήλωσης, θέση για την οποία δεν αντεξετάστηκε, ότι το ενοίκιο κατατίθετο στον κοινό τραπεζικό λογαριασμό, Τεκμήριο 6, σύμφωνα με τις οδηγίες που έδωσαν οι διάδικοι στον μάρτυρα, και ότι κατόπιν συμφωνίας των διαδίκων ουσιαστικά το ποσό των €300 μεταφερόταν στο λογαριασμό του δανείου, Τεκμήριο 3 και το υπόλοιπο €300 μηνιαίως παρέμεινε στον κοινό λογαριασμό των διαδίκων, Τεκμήριο 6 για να ξοδεύεται από τους διαδίκους για τις ανάγκες της οικογένειάς τους. Η μαρτυρία του μάρτυρα αυτού, ως προς τι επακολούθησε μετά τη διάσταση, η οποία επήλθε τον Ιούλιο του 2015, εκτός του ότι είναι μεταγενέστερη του κρίσιμου χρόνου της διάστασης, είναι και εκτός των δικογράφων. Τέτοια μαρτυρία είναι η μαρτυρία, Τεκμήριο 7, για διαχωρισμό του ενοικίου ανά €300 σε κάθε διάδικο και η μαρτυρία Τεκμήριο 4, Τραπεζικός λογαριασμός, όπου κατατίθετο το ήμισυ του ενοικίου σε κοινό λογαριασμό των διαδίκων. Εφόσον έχω δεχθεί ότι ο Καθ΄ου η αίτηση είχε συνεισφορά στην απόκτηση του συζυγικού οίκου, κατά συνέπεια είχε συνεισφορά κατά τον επίδικο χρόνο και μέσω του ενοικίου, στην πληρωμή του δανείου. Καταληκτικά, η Αιτήτρια απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που φέρει, ότι δηλαδή η επίδικη περιουσία, ήτοι ο συζυγικός οίκος, αποκτήθηκε με την αποκλειστική συνεισφορά της, ή, κατά αντίστροφο λόγο, ο Καθ΄ου η αίτηση δεν είχε καθόλου συνεισφορά στην απόκτησή του. Από τη μαρτυρία που τέθηκε και όπως τέθηκε ενώπιον μου, είναι εκ των πραγμάτων αδύνατο για το Δικαστήριο, να προβεί σε μία λογιστική αποτίμηση της πραγματικής συνεισφοράς του κάθε διάδικου στην απόκτηση της επίδικης περιουσίας και ανάλογη, εντεύθεν, αναπροσαρμογή των μεριδίων των διαδίκων επί του συζυγικού οίκου. Δεν είναι αυτό που αιτείτο η Αιτήτρια ούτε και η θέση που προώθησε ήταν επ΄ αυτού. Ανάληψη τέτοιου εγχειρήματος από το Δικαστήριο, θα απέληγε σε αυθαιρεσία του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η εναρκτήρια αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Καθ΄ου η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας. (Υπ.) ........... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Τα πλήρη ονόματα των διαδίκων και αναφερομένων προσώπων στην απόφαση του Δικαστηρίου βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο