← Κύπρος

Ι.Τ. ν. Ν.Τ., Αρ. Αίτησης: 160/19, 24/4/2020

Ι.Τ. ν. Ν.Τ., Αρ. Αίτησης: 160/19, 24/4/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2020:20 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 160/19 Μεταξύ: Ι.Τ. Αιτήτρια και Ν.Τ. Καθ' ού η αίτηση Αίτηση Διά Κλήσεως ημερ. 6.9.2019 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 24 Απριλίου, 2020 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ.κ. Γιώργος Α. Βασιλείου ΔΕΠΕ Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κ.κ. Ρ. Βραχίμης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι είναι πρώην σύζυγοι. Από το γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά τον Λ. και τον Σ., τα οποία γεννήθηκαν στις 20.8.2010 και 20.4.2012, αντίστοιχα. Σύμφωνα με το διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερ. 18.5.2017, στην αίτηση Γονικής Μέριμνας 267/19, οι ανήλικοι διαμένουν με τη μητέρα τους. Η Αιτήτρια με την κυρίως αίτηση της που καταχωρήθηκε στις 6.9.19, ζητά διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση να συνεισφέρει στη διατροφή των πιο πάνω ανηλίκων τέκνων του το ποσό των €700 μηνιαίως. Ταυτόχρονα η Αιτήτρια με αίτηση της διά κλήσεως επεδίωξε την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής στο ύψος των €600 μηνιαίως. Ο Καθ΄ου η αίτηση ενέστη στο αίτημα της Αιτήτριας καταχωρώντας στις 6.12.2019, ειδοποίηση ένστασης και εγείροντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «

  1. Η Αιτούσα παρέλειψε να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων στην παρούσα υπόθεση και/ή απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα και/ή περιέλαβε στην ένορκο δήλωση της ψευδείς και/ή ελλιπείς και/ή παραπλανητικούς ισχυρισμούς πάνω σε ουσιώδη για την υπόθεση θέματα και/ή δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια με σκοπό να της αποδοθούν καταχρηστικά οι αιτούμενες θεραπείες.
  2. Η Αιτούσα έχει αποκρύψει τις πραγματικές οικονομικές της συνθήκες και/ή έχει παρουσιάσει τις απολαβές της μειωμένες. Περαιτέρω η Αιτούσα παρουσίασε παραπλανητικές και/ή κατά πολύ αυξημένες τις ανάγκες των ανηλίκων και/ή παρουσιάζει παραπλανητικά τα έξοδα τα οποία στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν και/ή δεν έπρεπε υπό τις περιστάσεις να υπάρχουν.
  3. Το ποσό που αιτείται η Αιτούσα για να καταβάλλει ο Καθ΄ου η αίτηση είναι υπερβολικό και/ή υπέρμετρο και/ή άδικο και αντίθετο με τις οικονομικές του δυνατότητες και εάν εκδοθεί διάταγμα για τέτοιο ποσό θα κινδυνεύει να φυλακιστεί για λόγους τους οποίους δεν θα μπορεί να ελέγξει και/ή πέραν των δυνατοτήτων του.
  4. Γενικά δεν συντρέχουν λόγοι ή άλλες ιδιάζουσες περιστάσεις και/ή προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προνοούνται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14 του 1960 για έκδοση ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος και/ή δεν συντρέχουν οι νομικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις που απαιτούνται από το νόμο και τη νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή ο Καθ΄ου η αίτηση ανελλιπώς επωμίζεται μεγαλύτερο μέρος της διατροφής των ανηλίκων.
  5. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλείνει υπέρ της μη έκδοσης του διατάγματος και/ή εν πάση περιπτώσει δεν είναι δίκαιο και εύλογο υπό το πρίσμα όλων των δεδομένων της περίπτωσης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.
  6. Η Αιτούσα και τα ανήλικα δεν θα ζημιωθούν από τη μη έκδοση του διατάγματος και δεν υπάρχει λόγος έκδοσης του επειδή σήμερα έχουν περισσότερα χρήματα από όσα είχαν πριν τη διάσταση των διαδίκων λόγω των επιδομάτων που λαμβάνουν και της εκούσιας συνεισφοράς του Καθ΄ου η αίτηση.
  7. Οι ισχυρισμοί της Αιτούσας στην Ένορκο Δήλωση της είναι μετέωροι, και ατεκμηρίωτοι και δεν ικανοποιούν τις νομικές προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  8. Οι λόγοι που προβάλλει η Αιτούσα με την ένορκο δήλωση της για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι νόμω και ουσία αβάσιμοι και/ή δεν συντρέχουν τα γεγονότα και/ή περιστατικά και/ή περιστάσεις στην παρούσα υπόθεση που θα δικαιολογούσαν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.» Η αίτηση έχει ως πραγματικό υπόβαθρο την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας και η ένσταση την ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση και οκτώ τεκμήρια. Κατά την ακρόαση της αίτησης κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία. Κατά πρώτον, αναφέρω ότι δεν προτίθεμαι να ασχοληθώ εκτενώς με τα κατ΄ ισχυρισμόν του Καθ΄ου η αίτηση ζητήματα της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων από μέρους της Αιτήτριας, ως και την απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος. Δεν διαφεύγουν της προσοχής μου οι αρχές που έχει θέσει η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με τα πιο πάνω θέματα. Σύμφωνα μ' αυτές ένας διάδικος που επιζητά την έκδοση ενός διατάγματος μονομερώς υποχρεούται να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που επενεργούν στην κρίση του [Βλ. Τσερκέζος v. Dragon Tourist Enterprises Ltd

(2009)1(A) Α.Α.Δ. 734]. Επίσης για να δικαιολογείται η έκδοση ενός διατάγματος μονομερώς, κατά παρέκκλιση του θεμελιώδους κανόνα της δικαιοσύνης που απαιτεί ακρόαση των δύο μερών πριν την άσκηση δικαστικής εξουσίας, θα πρέπει να συντρέχει και το στοιχείο του κατεπείγοντος [Βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598]. Όμως, οι πιο πάνω αρχές τυγχάνουν αυστηρής εφαρμογής στα πλαίσια εξέτασης μονομερούς αίτησης που δεν είναι η περίπτωση στη συγκεκριμένη υπόθεση όπου, η αίτηση έγινε διά κλήσεως. Με την ένορκη δήλωση της μητέρας τέθηκαν στο Δικαστήριο τα δεδομένα των εισοδημάτων του πατέρα από την εργασία του σε ιδιωτική εταιρεία με απολαβές €1.000 μηνιαίως και τα δικά της ως δασκάλα με απολαβές €2.000 μηνιαίως. Επίσης ότι λαμβάνει μονογονεϊκό επίδομα ύψους €360 μηνιαίως. Ο πατέρας με τη δική του ένορκη δήλωση παραδέχεται ότι οι απολαβές του ανέρχονται, ως η Αιτήτρια ισχυρίζεται, στα €1.000 μηνιαίως. Αντιτάσσει όμως ως προς τις απολαβές της Αιτήτριας ότι αυτές είναι «πολύ περισσότερες» καθότι έχει λάβει αύξηση στο μισθό της. Η Αιτήτρια, εισάγοντας το θέμα των αναγκών των ανηλίκων, αναφέρει πως ο ανήλικος Λ. πάσχει από αυτισμό. Σχετικό επίδομα που λάμβανε, ύψους €800 μηνιαίως, έχει διακοπεί. Παρόλα αυτά είναι η θέση της στην παράγραφο 12 της Ένορκης Δήλωσης της ότι: «
  1. .. Το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει ο Λ. χρήζει συνεχούς εξειδικευμένης βοήθειας από ειδικά καταρτισμένα προς τούτο άτομα, χρειάζεται να συνεχίσει τα μαθήματα Λογοθεραπείας καθώς επίσης και μαθήματα σε ειδική παιδαγωγό - θεραπεύτρια αισθητηριακής ολοκλήρωσης. Δεν μπορεί να σταματήσει την παρακολούθηση των πιο πάνω μαθημάτων, καθ΄ ότι θα έχει πισωγυρίσματα ή/και αρνητικές ή/και δυσμενείς επιπτώσεις στη μέχρι σήμερα ανοδική πορεία και πρόοδο που παρουσίασε η υγεία του με την παρακολούθηση των μαθημάτων. Έχοντας ως πρώτιστο μέλημά μου την πρόοδο του ανήλικου τέκνου μου, ανεξαρτήτου οικονομικού κόστους, φροντίζω με κάθε δυνατόν τρόπο να συνεχίσει τα μαθήματα αυτά (αναλυτικά κατωτέρω αναφέρεται το κονδύλι που χρειάζεται για τα μαθήματα αυτά).» Στη συνέχεια και πιο συγκεκριμένα στην παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης της, καθορίζει τις μηνιαίες ανάγκες για διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, ως ακολούθως: «Λ.
  2. Τρόφιμα €150
  3. Ένδυση & Υπόδηση €100
  4. Ρεύμα-Νερό-Τηλέφωνο € 70
  5. Ιατρική Περίθαλψη € 70
  6. Μεταφορικά έξοδα € 70
  7. Χαρτζιλίκι -ψυχαγωγία € 80
  8. Λογοθεραπεία (€16 κάθε μάθημα - ανάλογα με τον αριθμό μαθημάτων που θα κάνει) € 64
  9. Ειδική αγωγή/αισθητηριακή ολοκλήρωση (€30 κάθε μάθημα- ανάλογα με τον αριθμό που θα κάνει) €120
  10. Μαθήματα κολύμβησης € 60
  11. Έξοδα κοπέλας για τη φροντίδα του Λ. €600 ΣΥΝΟΛΟ: €1.384 «Σ.
  12. Τρόφιμα €150
  13. Ένδυση & Υπόδηση €100
  14. Ρεύμα-Νερό-Τηλέφωνο € 70
  15. Ιατρική Περίθαλψη € 70
  16. Μεταφορικά έξοδα € 70
  17. Χαρτζιλίκι -ψυχαγωγία € 80
  18. Μαθήματα κολύμβησης € 60 ΣΥΝΟΛΟ: €600» Περαιτέρω άξια αναφοράς είναι και τα όσα καταγράφονται από την Αιτήτρια στις παραγράφους 7 και 8 της Ένορκης Δήλωσης της. «
  19. Από της διαστάσεως μας ο Καθ΄ου η αίτηση δεν συνεισέφερε οποιοδήποτε ποσό για τη συντήρηση και διατροφή των ανήλικων τέκνων του. Από τον Ιούνιο του 2018 άρχισε να συνεισφέρει οικειοθελώς με το ποσό των €200 μηνιαίως, το οποίο όμως δεν είναι αρκετό για τη συντήρηση και διατροφή των ανήλικων τέκνων μας. Ας σημειωθεί ότι για το μήνα Αύγουστο ο καθ΄ου η αίτηση δεν καταβάλλει το ποσό των €200, καθ΄ ότι ως ισχυρίζεται επωμίζεται τα έξοδα ταξιδιού των ανηλίκων τέκνων μας στη Σερβία προκειμένου να επισκεφθούν τους γονείς του για 10 μέρες. Ο καθ΄ου η αίτηση τον τρέχοντα μήνα κατέβαλε το ποσό των €315 ως συνεισφορά του για τη διατροφή των ανήλικων τέκνων του.»
  20. Από της διαστάσεως μου με τον καθ΄ου η αίτηση έχω αναλάβει αποκλειστικά όλα τα έξοδα συντήρησης και διατροφής των ανήλικων τέκνων μας ή/και εν πάση περιπτώσει επιβαρύνομαι με το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων των ανηλίκων τέκνων μας.» Ο Καθ΄ου η αίτηση στη δική του Ένορκο Δήλωση παραδέχεται πως ο ανήλικος Λ. πάσχει από αυτισμό, δεν γνωρίζει όμως κατά πόσο το επίδομα που λαμβάνει έχει διακοπεί. Εκφράζει τη διαφωνία του με το περιεχόμενο της παραγράφου 12 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας αναφέροντας τα εξής: «
  21. Διαφωνώ με την παράγραφο
  22. Ο Λ. όντως αντιμετωπίζει πρόβλημα και πρέπει να παρακολουθεί λογοθεραπεία, όχι όμως τόσο συστηματικά όσο επιλέγει η Αιτούσα και εν πάση περιπτώσει αυτά προσφέρονται από το κράτος δωρεάν. Τους τρεις μήνες του καλοκαιρού ο Λ. δεν πήγε σε καμία θεραπεία και δεν υπήρξε και κανένα πισωγύρισμα στη συμπεριφορά του και η κατάσταση παραμένει η ίδια με πριν. Συνεπώς η Αιτούσα παρουσιάζει αυξημένες τις ανάγκες του Λ. με αλλότριους σκοπούς.» Ως προς τις μηνιαίες ανάγκες για διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων όπως αυτές καθορίζονται από την Αιτήτρια, ο Καθ΄ου η αίτηση προβαίνει στα πιο κάτω σχόλια: «16.
  23. Το ποσό των €300 για τρόφιμα συνολικά για τους ανήλικους είναι υπέρογκο ποσό. Ενόσω ήμασταν παντρεμένοι χρειαζόμασταν το ίδιο ποσό για τρόφιμα και οι τέσσερις μας και η Αιτούσα ζητά το ίδιο ποσό για τους ανήλικους μόνο. 16.
  24. Ρεύμα, νερό τηλέφωνο, και μεταφορικά δεν μπορούν να καταμεριστούν στους ανήλικους. 16.
  25. Η ιατρική περίθαλψη μετά την έναρξη του ΓΕΣΥ είναι δωρεάν. 16.
  26. Οι ανάγκες των ανήλικων για τρόφιμα, ένδυση/υπόδηση και χαρτζιλίκι-ψυχαγωγία δεν ανταποκρίνονται στα πραγματικά αλλά τα ποσά τα οποία αιτείται η Αιτούσα είναι διογκωμένα επίτηδες. 16.
  27. Όσον αφορά την οικιακή βοηθό για να φροντίζει τον Λ. αυτό είναι φανταστικό έξοδο επειδή η παλαιά βοηθός έχει φύγει, και πλέον δεν υπάρχει τέτοια βοηθός στο σπίτι και ένας λόγος που πιθανόν να διακόπηκε το επίδομα αναπηρίας του Λ. 16.
  28. Τα μαθήματα κολύμβησης δεν είναι ολόχρονα μαθήματα αφενός και αφετέρου δεν θα τα παρακολουθούν επ΄ αόριστο οι ανήλικοι. Έμαθαν να κολυμπούν ήδη και η Αιτούσα χρησιμοποιεί αυτή τη δραστηριότητα άνευ λόγου. 16.
  29. Όσον αφορά τη λογοθεραπεία και την ειδική αγωγή για το Λ. είναι η θέση μου ότι η Αιτούσα παρουσιάζει αυξημένα τα μαθήματα που παρακολουθεί και χρειάζεται χωρίς όμως να είναι αναγκαία στο βαθμό που τα παρουσιάζει. Εξάλλου ο Λ. για 3 μήνες δεν παρακολούθησε μαθήματα και δεν παρουσίασε καμία υποτροπή στην κατάσταση του. Όπως είπα και προηγουμένως αυτά προσφέρονται δωρεάν.» Ως προς τη δική του συνεισφορά στα έξοδα των ανηλίκων, αναφέρει στην παράγραφο 11 της Ένορκης Δήλωσης του, τα εξής: «
  30. Απορρίπτω το περιεχόμενο των παραγράφων 7 και 8 και καλώ την Αιτούσα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Από τη διάσταση μας με την Αιτούσα έχω πληρώσει στην Αιτούσα ποσά για διατροφή και έχω καλύψει το μερίδιο των εξόδων μου σχετικά με τα παιδιά μας. Συγκεκριμένα: 11.1 Καταβάλλω συστηματικά μηνιαία ποσά στην Αιτούσα ως η συνεισφορά μου στη διατροφή των παιδιών. Συγκεκριμένα: 11.1.1.
  31. Από τον Ιούνιο 2018 μέχρι και τον Μάρτιο 2019 κατέθετα το ποσό των €200 μηνιαίως. 11.1.1.
  32. Τον Απρίλιο 2019 κατέθεσα το ποσό των €220 11.1.1.
  33. Τον Ιούνιο 2019 κατέθεσα το ποσό των €200 11.1.1.
  34. Τον Ιούλιο 2019 κατέθεσα το ποσό των €250 11.1.1.
  35. Τον Αύγουστο 2019 δεν κατάθεσα διατροφή λόγω του ότι οι ανήλικοι ήταν μαζί μου διακοπές όπως αναφέρω πιο κάτω. 11.1.1.
  36. Τον Σεπτέμβριο 2019 κατέθεσα το ποσό των €315 11.1.1.
  37. Τον Οκτώβριο 2019 κατέθεσα το ποσό των €415 και 11.1.1.
  38. Τον Νοέμβριο 2019 κατέθεσα το ποσό των €300 Επισυνάπτω ως τεκμήριο 1 αποδείξεις της πιστωτικής μου κάρτας στα οποία φαίνονται τα ποσά που πλήρωσα για διατροφή. 11.2.Συνεπώς η αναφορά της Αιτούσας ότι δεν καταβάλω διατροφή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. 11.3.Επιπρόσθετα και πέραν των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, πληρώνω έξοδα των παιδιών και φροντίζω να μην στερηθούν τίποτα και να μην αλλάξουν τις συνήθειες τους από όταν διαμέναμε μαζί με την Αιτούσα. Συγκεκριμένα: 11.3.
  39. Τον Ιούνιο 2017 έχω πληρώσει το ποσό των €109.65, για κάθε ένα παιδί, για τα εισιτήρια για το ταξίδι μας στη Σερβία, ενώ κάλυψα και όλα τα έξοδα διαμονής τους τα οποία ξεπέρασαν τα €
  40. 11.3.
  41. Επίσης από το 2017 μέχρι σήμερα πλήρωσα για συνδρομή Σερβικής τηλεόρασης το κόστος της οποίας ανέρχεται στα €100 το χρόνο. 11.3.
  42. Το 2018 πλήρωσα τα εισιτήρια των παιδιών για το ταξίδι μας στη Σερβία και πλήρωσα όλα τα έξοδα τους. Συγκεκριμένα τα εισιτήρια των παιδιών ανέρχονταν στο ποσό των €519.94 και τα έξοδα διαμονής τους ξεπέρασαν τα €
  43. Τα παιδιά σε διάφορες περιπτώσεις μου ζήτησαν πράγματα που χρειάζονταν τα οποία και τους αγόραζα, ενδεικτικό είναι ο ανεμιστήρας αξίας €60 και τα γυαλιά αξίας €
  44. 11.3.
  45. Το 2019 μέχρι σήμερα, πλήρωσα το ποσό των €138,94 για κάθε ένα παιδί για τα εισιτήρια για το ταξίδι μας στη Σερβία και τα έξοδα των παιδιών στο ταξίδι τα οποία ξεπέρασαν τα €
  46. Περαιτέρω πλήρωσα τα ασφάλιστρα των παιδιών για την ιατρική κάλυψη της ΠΕΟ στις 16.04.2019 τα οποία ανέρχονταν στο ποσό των €200, στις 11.7.2019 πλήρωσα συνολικά στα €640, στις 30.7.2019 πλήρωσα το ποσό των €6.35 και στις 3.9.2019 το ποσό των €22.
  47. Να σημειώσω ότι δεν είναι λίγες οι φορές που αγόρασα δώρα και άλλα αντικείμενα στα παιδιά τα οποία χρειάζονταν. Επισυνάπτω ως τεκμήριο 2 δέσμη αποδείξεων στις οποίες φαίνονται τα πιο πάνω ποσά και οι πληρωμές.» Αναφορά επίσης γίνεται και στα προσωπικά του μηνιαία έξοδα. Πρόκειται για ενοίκιο €285, €30 για τηλέφωνο και διαδίκτυο (Τεκμ. 4), σεμινάρια €50 (Τεκμ. 5), €200 που αποστέλλει στη μητέρα του, ρεύμα, νερό, θέρμανση €70, έξοδα αυτοκινήτου €15 (Τεκμ. 6), βενζίνη €100, €50 για το ταξίδι αυτού και των παιδιών στη χώρα καταγωγής του μια φορά το χρόνο (Τεκμ. 7), έξοδα διατροφής του ίδιου και των παιδιών όταν είναι μαζί του €200, πλέον δώρα και παιχνίδια για τα παιδιά. Και καταλήγει: «17.
  48. Το ποσό των €300 ή και περισσότερα που δίνω στην Αιτούσα ως διατροφή είναι με πολλές στερήσεις και κόπο που τα δίνω. Ενώ δεν είναι λίγες φορές που δανείστηκα χρήματα για να μπορέσω να πληρώσω.» Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/60), παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που το Δικαστήριο θα έκρινε δίκαιο και πρόσφορο. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, (Ν.216/90). Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: "(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές εύστοχα καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν. 216/90. Επομένως, κρίνω ότι στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια, με την οποία, ως είναι παραδεκτό, διαμένουν οι ανήλικοι, έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Σε σχέση με τη συνδρομή της τρίτης προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/1960 είναι αρκετό να λεχθεί πως το θέμα της διατροφής ανηλίκου είναι άμεσα συνυφασμένο με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία του και η μη συνεισφορά του γονέα εύλογου ποσού για τη διατροφή του είναι κάτι το οποίο αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή διαβίωση και την εν γένει ευημερία του. Καταλήγω παρεπόμενα, πως και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 συντρέχουν. Τούτο φαίνεται να αναγνωρίζει και ο Καθ΄ου η αίτηση ο οποίος οικειοθελώς συνεισφέρει ήδη στη διατροφή των ανηλίκων. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι κρίνω την ενδιάμεση και όχι την εναρκτήρια αίτηση, υπό την έννοια ότι δεν είναι η ώρα για λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή ευρημάτων (Jonitexo, πιο πάνω). Τα όσα όμως πιο πάνω παρατίθενται αφήνουν περιθώρια για επισημάνσεις σε σημαντικά θέματα που διακρίνονται. Αναφορικά με τα έξοδα συντήρησης των ανηλίκων πρώτιστα σημειώνω τη θέση του Καθ΄ου η αίτηση ότι ορισμένα εξ αυτών όπως το ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, δεν αποτελούν μέρος των αναγκών των ανηλίκων, η οποία κρίνεται ως ορθή (Irina Bondarenko Παπαντωνίου ν. Χαράλαμπου Παπαντωνίου
(2011)1 ΑΑΔ 1875). Ως προς τα υπόλοιπα έξοδα, αμφισβητείται από τον Καθ΄ου η αίτηση για κάποια η αναγκαιότητα τους, για κάποια η ύπαρξη τους και για κάποια το ύψος τους, το οποίο ο ίδιος δεν καθορίζει. Ως προς την αναγκαιότητα κάποιων κονδυλίων όπως η ειδική αγωγή για τον ανήλικο Λ. και τα μαθήματα κολύμβησης και για τους δύο ανήλικους, η απάντηση είναι πως όταν το Οικογενειακό Δικαστήριο ρυθμίζει το θέμα διατροφής ανηλίκου δεν εξετάζει διαφωνίες των γονέων κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας. Τέτοιες διαφωνίες αποφασίζονται από το Δικαστήριο έπειτα από αίτηση από οποιοδήποτε από τους γονείς, κατά το άρθρο 7 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 217/90). Αίτηση δηλαδή γονικής μέριμνας, οπότε και το Οικογενειακό Δικαστήριο θα ενεργήσει στο πλαίσιο ανάλογης δικαιοδοσίας. Ο Καθ΄ου η αίτηση δεν μπορεί επίσης να επιδοκιμάζει και αποδοκιμάζει έξοδα, όπως αυτό της ιατρικής περίθαλψης υποστηρίζοντας από τη μια ότι «μετά την έναρξη του ΓΕΣΥ» αυτή είναι δωρεάν και από την άλλη να υποστηρίζει πως ο ίδιος πληρώνει «τα ασφάλιστρα των παιδιών για την ιατρική κάλυψη της ΠΕΟ». Ανεπίτρεπτα και για τον ίδιο πιο πάνω λόγο, δεν μπορεί από τη μια να θεωρεί ότι για το μήνα μέσα στον οποίο ταξιδεύει μαζί με τα παιδιά στη χώρα καταγωγής δεν έχει υποχρέωση συνεισφοράς στη διατροφή τους και από την άλλη να χρησιμοποιεί ως διαιρέτη προς εξεύρεση του ύψους της συνεισφοράς του στα έξοδα των ανηλίκων το 12, δηλαδή όλους τους μήνες του χρόνου. Υπό αμφισβήτηση επίσης θα πρέπει να θεωρεί ο Καθ΄ου η αίτηση την ένταξη στα έξοδα που καλύπτει για τα παιδιά τα όσα καταβάλλει για τις πιο πάνω διακοπές τους. Το τελευταίο σχόλιο αφορά τα προσωπικά έξοδα του Καθ΄ου η αίτηση. Τα προσωπικά έξοδα και των δύο διαδίκων αποτελούν παράγοντα που επηρεάζει τις οικονομικές τους δυνάμεις και κατ΄ επέκταση το ύψος της συνεισφοράς τους στη διατροφή των τέκνων τους. Κατά τη νομολογία όμως, η διατροφή ανηλίκων προηγείται διαφόρων εξόδων και υποχρεώσεων των γονέων γι΄ αυτό και κάποια εξ΄ αυτών δεν αποκτούν την πιο πάνω δυναμική (Χρ. Χαραλάμπους ν. Χ. Χαραλάμπους
(2010)1 ΑΑΔ 951). Σ΄ αυτά τα πλαίσια μπορούν να ενταχθούν διάφορα από τα προσωπικά έξοδα που αναφέρει ο Καθ΄ου η αίτηση με προεξάρχον αυτό της αποστολής συγκεκριμένου ποσού μηνιαίως στη μητέρα του. Ως προς το ίδιο θέμα, ερωτηματικά γεννιούνται και από το γεγονός ότι σύμφωνα με τον Καθ΄ου η αίτηση, τα προσωπικά του έξοδα ανέρχονται στα €1.000 μηνιαίως, όσο δηλαδή και ο μισθός του και τούτο χωρίς να υπολογίζει τα όσα καταβάλλει εις χρήμα στην Αιτήτρια ως συνεισφορά του στη διατροφή των τέκνων του. Επαναλαμβάνω για ακόμα μια φορά πως δεν είναι η ώρα για πλήρη αξιολόγηση της μαρτυρίας και κατάληξη σε ευρήματα, τόσο σε σχέση με τις δυνατότητες των διαδίκων, όσο και σε σχέση με τις ανάγκες των ανηλίκων. Συνεκτιμώντας όμως το διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, θεωρώ δίκαιη και εύλογη την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής στο ύψος των €300 μηνιαίως, ποσό το οποίο κρίνω ότι ικανοποιεί, στο στάδιο αυτό, τις ανάγκες των ανηλίκων και είναι εγγύτερα στις δυνάμεις του Καθ΄ου η αίτηση. Με βάση τα πιο πάνω, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα, μέχρι περατώσεως της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από τις 6.9.2019 και την αντίστοιχη ημέρα κάθε επόμενου μήνα το ποσό των €300 μηνιαίως ως η συνεισφορά του για τη διατροφή των ανήλικων τέκνων του Λ. €150 και Σ. €150. Ο Καθ΄ου η αίτηση σε σχέση με την πιο πάνω υποχρέωση του η οποία ανατρέχει στις 6.9.2019, δύναται να συνυπολογίσει τα οποιοδήποτε ποσά τα οποία εν των μεταξύ κατέβαλε από τις 6.9.2019 και εντεύθεν. Τα έξοδα ν΄ ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ....... Δ. Κούσιου, Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΓΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.