← Κύπρος

Χ. Α. ν. Α. Θ., Αρ. Αίτησης: 72/2018, 11/9/2020

Χ. Α. ν. Α. Θ., Αρ. Αίτησης: 72/2018, 11/9/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2020:31 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 72/2018 Μεταξύ: Χ. Α. Αιτητή, -και- Α. Θ. Καθ' ης η αίτηση. ------------------------------ Ημερομηνία: 11 Σεπτεμβρίου, 2020 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κα Ζηνοβία Ζήνωνος - Σουρουλλά Για την Καθ' ης η αίτηση: κος Σάββας Κυριακίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι είναι οι γονείς του ανήλικου Α., ο οποίος γεννήθηκε στις 27/06/2007 και διαμένει με τη μητέρα του. Με διάταγμα ημερ. 01/11/2007, στην αίτηση διατροφής με αριθμό 152/2007, ο Αιτητής διατάχθηκε να καταβάλλει στην Καθ' ης η αίτηση, από τις 16/10/2007, το ποσό των £150 ως η συνεισφορά του για τη διατροφή του πιο πάνω ανήλικου τέκνου του. (Στη συνέχεια αναφερόμενου ως το υφιστάμενο διάταγμα διατροφής). Επί σειρά ετών ο Αιτητής κατέβαλλε στην Καθ' ης η αίτηση το πιο πάνω ποσό διατροφής, χωρίς οποιαδήποτε αύξηση. Η Καθ' ης η αίτηση στα πλαίσια της πιο πάνω αίτησης διατροφής, με αριθμό 152/2007, αιτήθηκε στις 30/04/2018, την έκδοση εντάλματος φυλάκισης εναντίον του Αιτητή για την είσπραξη ως χρηματικής ποινής (Κεφ. 155) του ποσού των €7.927,07 (συμπεριλαμβανομένων και €5 για χαρτόσημα), το οποίο αφορούσε τις μη καταβληθείσες αυξήσεις του 10% από το 2009 μέχρι και τις 16/04/

  1. Στις 21/09/2018, το Δικαστήριο εξέδωσε το αιτούμενο ένταλμα φυλάκισης εναντίον του Αιτητή, για το πιο πάνω ποσό των €7.927,07, με αναστολή εκτέλεσης του, εφόσον αυτός καταβάλλει στην Καθ' ης η αίτηση το ποσό των €100 μηνιαίως, από 01/12/2018 μέχρι την πλήρη εξόφληση του ως άνω ποσού, πλέον €300 έναντι των εξόδων της. Σημειώνεται ότι το ύψος της κατά τα πιο πάνω μηνιαίας διατροφής ανήρχετο στις 16/04/2018 στα €413,
  2. Στις 27/04/2018, ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση επιδιώκοντας τις πιο κάτω θεραπείες: α) Την τροποποίηση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, ώστε το ύψος της μηνιαίας διατροφής να επανέλθει στο αρχικό επιδικασθέν ποσό των £150 (€255) και β) Όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση. Η Καθ' ης η αίτηση ενέστη στα πάνω αιτήματα και καταχώρησε υπεράσπιση στην οποία απάντησε ο Αιτητής. Ακολουθώντας τη Διαταγή 30 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, μαρτυρία προσέφεραν μόνο οι ίδιοι οι διάδικοι και στη συνέχεια, η διαδικασία ολοκληρώθηκε με γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων τους. Το νομικό πλαίσιο που ρυθμίζει τα επίδικα ζητήματα, προβλέπεται από το άρθρο 38 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου (Ν.216/90), το οποίο προνοεί: «38.-

(1)Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το ∆ικαστήριο µπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής.
(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου
(1), το ύψος του ποσού της διατροφής αυξάνεται αυτόµατα κατά δέκα τοις εκατόν (10%) ανά περίοδο εικοσιτεσσάρων µηνών: Νοείται ότι, το ∆ικαστήριο µπορεί, κατόπιν αίτησης του υπόχρεου διατροφής, να διατάξει όπως µη ισχύσει η αυτόµατη αύξηση και/ή το ύψος αυτής περιοριστεί. Σε περίπτωση υποβολής τέτοιας αίτησης, αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής οποιουδήποτε ποσού αύξησης: Νοείται περαιτέρω ότι, η απόφαση του Δικαστηρίου δυνάµει του παρόντος εδαφίου εκδίδεται εντός τριών µηνών από την καταχώρηση της αίτησης και δυνατόν να έχει αναδρομική εφαρμογή από την ημερομηνία κατά την οποία η αυτόµατη αύξηση θα είχε εφαρμογή δυνάµει του παρόντος εδαφίου». Το πιο πάνω άρθρο ερμηνεύθηκε στην υπόθεση Χρ. Χριστοδούλου ν. Α. Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 195, όπου στη σελ. 201 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Ο όρος «αφότου» στο πλαίσιο του Άρθρου 38 του Ν.216/90, δεν αφήνει αμφιβολία ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την εκδίκαση του διατάγματος και τείνουν να διαφοροποιήσουν το πραγματικό βάθρο στο οποίο στηρίχθηκε η απόφαση της οποίας επιδιώκεται η τροποποίηση, μπορεί να στοιχειοθετήσουν τις προϋποθέσεις για αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος. Διαφορετικά, δεν παρέχεται δικαιοδοσία σε δικαστήριο να αναθεωρήσει την απόφαση ομοβάθμιου δικαστηρίου». Επίσης, στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην Αντρέου ν. Τσίρου, Έφεση αρ.16/2013, ημερομηνίας 21.12.2016, λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Το άρθρο 38, το οποίο είναι προσδιοριστικό της δυνατότητας τροποποίησης υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, ερμηνεύθηκε σε αριθμό υποθέσεων όπως τις Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ 195, Αριστείδου ν. Χρυσάνθου
(1994)1 Α.Α.Δ. 711, Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ 1418 και άλλες. Η νομολογία έχει καθορίσει ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του αρχικού διατάγματος είναι δυνατό να ληφθούν υπόψη προς αναθεώρηση του υφιστάμενου διατάγματος. Είναι η μεταβολή των όρων που καθιστά την αρχική απόφαση μεταρρυθμιστέα. Αυτό σημαίνει ότι οιοσδήποτε των διαδίκων που υπόκειται στο αρχικό διάταγμα διατροφής, μπορεί να υποβάλει αίτηση για τροποποίηση είτε προς τα άνω, είτε προς τα κάτω, ή, ακόμη και να επιδιώξει εξ ολοκλήρου τερματισμό της διατροφής, (δέστε σχετικά και τα όσα αναφέρονται στα συγγράμματα Ε. Κουνουγέρη-Μανωλεδάκη: Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙα, σελ. 144-145, Γιώργου Κουμάντου: Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙ, σελ. 123-125 και Βασίλη Βαθρακοκοίλη: Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο, Γ΄ Έκδοση, σελ. 515-518, που ερμηνεύουν το αντίστοιχο άρθρο 1494 του Αστικού Κώδικα). Ο αιτητής έχει βέβαια το βάρος απόδειξης ότι οι όροι του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής έχουν μεταβληθεί ούτως ώστε να είναι αναγκαία η τροποποίηση του». Ο Αιτητής σε σύμπνοια με το δικόγραφο του, στην ένορκη δήλωση του, αναφέρεται στις συνθήκες που κατά την εκδοχή του στηρίζουν και δικαιολογούν τις αιτούμενες θεραπείες. Πρόκειται για: · την, πέραν του ποσού της μηνιαίας διατροφής, συνεισφορά του στα έξοδα διατροφής και συντήρησης του ανηλίκου - φαγητό, είδη ένδυσης και υπόδησης, ποδήλατο, κινητό, κιθάρα, χρήματα για τις διακοπές του και €250 για την ορθοδοντική θεραπεία του. · τη σύναψη νέου γάμου και την ένεκα του γεγονότος αυτού αύξησης των εξόδων του, κύρια λόγω της ανεργίας της συζύγου του μέχρι και το Σεπτέμβριο του 2019 (ΤΕΚ 3), η οποία έχει και δύο παιδιά ηλικίας 21 και 15 ετών και τη δόση στεγαστικού δανείου ύψους €520 μηνιαίως που καταβάλλει (ΤΕΚ 4). · περαιτέρω, αλλά εκτός δικογράφων, το ότι πάσχει από συγκεκριμένη ασθένεια, προς αντιμετώπιση της οποίας καταβάλλει για φάρμακα €120 μηνιαίως (ΤΕΚ 5). · γενικά στη μείωση της οικονομικής του ευχέρειας λόγω των πιο πάνω εξόδων, αλλά και λόγω των €100 που καταβάλλει κάθε μήνα, με βάση την απόφαση ημερ. 21/09/
  1. Ο μηνιαίος μισθός του ανέρχεται στα €2.229,21 (ΤΕΚ 6). · την αύξηση του μισθού της Καθ' ης η αίτηση, η οποία ζει με τους γονείς της και δεν επιβαρύνεται με έξοδα για την εκεί διαμονή της, λαμβάνει δε και επιδόματα. Η Καθ' ης η αίτηση, στη δική της ένορκη δήλωση, αντιτείνει στα πιο πάνω τα ακόλουθα: · Ο Καθ' ου η αίτηση, πέραν του ποσού της μηνιαίας διατροφής, ουδέν άλλο ποσό δαπανά για τις ανάγκες του ανήλικου. Παραδέχεται μόνο την καταβολή του ποσού των €250 για την ορθοδοντική θεραπεία, η οποία όμως δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Μέχρι σήμερα η σχετική δαπάνη υπερέβη τα €1.000 και για την ολοκλήρωση της θα απαιτηθεί ποσό πέραν των €3.000 (ΤΕΚ 1). · Η σύναψη νέου γάμου από τον Καθ' ου η αίτηση ως και η δόση σε στεγαστικό δάνειο που καταβάλλει ουδόλως επηρεάζουν τις υποχρεώσεις του έναντι του ανήλικου. · «Το . πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει, δεν μπορεί να καταστεί ικανός λόγος για μείωση της υπ' αυτού καταβαλλόμενης διατροφής αφού ως κρατικός υπάλληλος, έχει δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, μετά δε την εφαρμογή του ΓΕΣΥ ουδέν ποσό πληρώνει για την αγορά φαρμάκων ή/και η συνεισφορά του στην αγορά τέτοιων φαρμάκων είναι ιδιαιτέρως περιορισμένη». · Αναφέρεται στις απολαβές της από την εργασία της με τα εξής: «οι καθαρές απολαβές μου ανά μήνα ανέρχονται αναλόγως των υπηρεσιών που εκτελώ, μεταξύ των €1.900 με €2.000». Σύμφωνα με την κατάσταση μισθοδοσίας της για τον Ιανουάριο του 2019 (ΤΕΚ 6), οι ακαθάριστες απολαβές της ήταν €2.097,59 και οι καθαρές €2.004,
  2. Λαμβάνει επίδομα τέκνου, ύψους €425 το χρόνο, δηλαδή €35,41 μηνιαίως και επίδομα μονογονιού €180 μηνιαίως. Διαμένει με τους γονείς της, αλλά, όπως επί λέξει αναφέρει «εκδαπανώ ένα σεβαστό ποσό χρημάτων, τόσο για τη συντήρηση των γονέων μου, οι οποίοι τυγχάνουν συνταξιούχοι, όσο και για τις πάγιες δαπάνες λειτουργίας της οικίας όπου διαμένω». · Τέλος, αναφέρεται αναλυτικά στα έξοδα συντήρησης και διατροφής του ανηλίκου το ύψος των οποίων καθορίζει στα €827,55 μηνιαίως. Ότι ουσιαστικά αντιμετωπίζει το Δικαστήριο είναι πως το ποσό της μηνιαίας διατροφής, που σήμερα ανέρχεται στα €413.07, πρέπει να μειωθεί και να επανέλθει στο αρχικό ποσό του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, ήτοι στα €255 μηνιαίως, λόγω της μείωσης της οικονομικής δυνατότητας του Αιτητή και της αύξησης της οικονομικής δυνατότητας της Καθ' ης η αίτηση. Ότι εξετάζεται στην παρούσα διαδικασία είναι η μεταβολή των συνθηκών. Το βάρος απόδειξης ότι οι όροι του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής έχουν μεταβληθεί, ούτως ώστε να είναι αναγκαία η τροποποίηση του, φέρει βέβαια ο Αιτητής και δεν το έχει αποσείσει. Τούτο οφείλεται στην παράλειψη του να προσάξει μαρτυρία για την τότε εισοδηματική ικανότητα του ιδίου και της Καθ' ης η αίτηση, ώστε να μπορεί να γίνει σύγκριση με την νυν τοιαύτη. Εκ περισσού, αναφέρω ότι οι συνθήκες που επηρεάζουν την εισοδηματική ικανότητα του Αιτητή και φαίνονται να είναι νέες, όπως η σύναψη νέου γάμου και η δόση σε στεγαστικό δάνειο δεν επηρεάζουν τη συνεισφορά του στη διατροφή του ανήλικου τέκνου του (Χρ. Χαραλάμπους ν. Χ. Χαραλάμπους
(2010)1 ΑΑΔ 951). Ούτε βέβαια και το ποσό των €100 που καταβάλλει κάθε μήνα με βάση την απόφαση ημερ. 21/09/2018 μπορεί να ληφθεί υπόψη. Το ίδιο ισχύει και για τα μη δικογραφημένα έξοδα για τη φαρμακευτική αγωγή που ακολουθεί ο Αιτητής. Ότι στην ουσία ζητείται από το Δικαστήριο να πράξει, είναι ο επαναπροσδιορισμός του αρχικού διατάγματος διατροφής, πράγμα ανεπίτρεπτο (Άντρη Αντρέου ν. Ιωάννη Τσίρου πιο πάνω). Είναι η μεταβολή των όρων που καθιστά την αρχική απόφαση μεταρρυθμιστέα και όχι οι όροι αυτοί καθαυτοί, όπως παρουσιάζονται σήμερα. Είναι λοιπόν η κατάληξη μου ότι ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που πέφτει στους ώμους του, να αποδείξει τη σημασία που μπορεί να έχουν οι όροι της διατροφής που επικαλείται ότι έχουν μεταβληθεί. Γι' αυτό και το αίτημα του Αιτητή για τροποποίηση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής δεν μπορεί να επιτύχει. Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης που εξετάζεται, θεωρώ ότι το αίτημα του Αιτητή όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση, επιβάλλεται να αντιμετωπιστεί σφαιρικά στη βάση όλων των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου (Δ.Χ. ν Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, Έφεση Αρ. 6/2020, ημερ. 25/06/2020). Και εξηγώ. Οι απολαβές του Αιτητή ανέρχονται στα €2,229.21 μηνιαίως (ΤΕΚ 6) και της Καθ' ής η αίτηση στα €2,097.59 μηνιαίως (ΤΕΚ 6). Τα έξοδα του ανήλικου καθορίζονται μόνο από την Καθ' ής η αίτηση. Κατ' αυτἠν τα έξοδα αυτά ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €827.55 το μήνα. Από αυτά αφαιρούνται τα επιδόματα που παραδεχεται η Καθ΄ ής η αίτηση ότι λαμβάνει [Γιάγκου ν Λάμπρου (Γιάγκου), Έφεση Αρ. 15/2019, ημερ. 28/07/2020]. Πρόκειται για το συνολικό ποσό των €215.41 (€35.41 + €180). Το αποτέλεσμα ως προς τα μηνιαία έξοδα του ανήλικου είναι €612.14 (€827.55 - €215.41). Με τις κατάλληλες μαθηματικές πράξεις οδηγούμαστε στο αποτέλεσμα ότι το ύψος της συνεισφοράς του Αιτητή στη διατροφή του ανήλικου θα έπρεπε να ήταν μικρότερο των €413.07 που σήμερα καταβάλλει. Εφόσον δε το μείζον περιλαμβάνει και το έλασσον, η θεραπεία που επιζητεί ο Αιτητής όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση θα πρέπει να του αποδοθεί. Θα με απασχολήσει στη συνέχεια το χρονικό σημείο απόδοσης της πιο πάνω θεραπείας, λαμβανομένης υπόψη και της δυνατότητας πρόσδοσης αναδρομικής ισχύος στο σχετικό διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο 38
(2)του Ν.216/
  1. Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης που εξετάζεται,θεωρώ ότι το διάταγμα όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση μπορεί να έχει αναδρομική ισχύ από τις 16/10/2019, δηλαδή την πρώτη γενέθλιο ημερομηνία του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής μετά την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης στις 27/04/
  2. Πρός τούτο συνηγορεί ο μελλοντικός χρόνος που τίθεται σε σχέση με την αναδρομικότητα ενός τέτοιου διατάγματος στο Νόμο, «από την ημερομηνία κατά την οποία η αυτόµατη αύξηση θα είχε εφαρμογή δυνάµει του παρόντος εδαφίου». Εξάλλου, με τη δικαστική απόφαση ημερ. 21/09/2018 επιδικάστηκαν οι αυξήσεις του 10%, αναφορικά με τις προηγούμενες γενέθλιες ημερομηνίες του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής μέχρι και την τελευταία γενέθλιο ημερομηνία του, ήτοι τις 16/10/2017, φέροντας το διάταγμα διατροφής να ανέρχεται πλέον στα €413.07 μηνιαίως. Νοείται περαιτέρω ότι σε καμμιά περίπτωση το Δικαστήριο τούτο δεν μπορεί να λειτουργήσει ως εφετείο σε σχέση με την εν λόγω απόφαση ημερ. 21/09/
  3. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω, θεωρώ ορθό, δίκαιο και επιβεβλημένο, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης αυτής, να εκδώσω διάταγμα μη ισχύος της αύξησης του ποσού της διατροφής κατά το εδάφιο 2 του άρθρου 38 του Ν. 216/90, από τις 16/10/2019 μέχρι και τις 16/10/2021, ώστε το ποσό που καταβάλλεται από τον Αιτητή να παραμείνει για την περίοδο αυτή στα €413.
  4. Στη βάση όλων των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται ως προς την αξίωση για τροποποίηση του διατάγματος διατροφής και επιτυγχάνει ως προς την αξίωση της μη ισχύος της αύξησης ως έχει προεκτεθεί. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα μη ισχύος της αυτόματης αύξησης του 10% από τις 16/10/2019 μέχρι και τις 16/10/
  5. Ενόψει της μερικής επιτυχίας της αίτησης, το 1/2 των εξόδων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της καθ' ης η αίτηση. Δ. Κούσιου, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΟΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.