Π. Κ. ν. Α. Π., Αρ. Αίτησης: 6/2019, 13/4/2020

(1)του Ν.23/90. β) Η Αιτήτρια δεν προσέρχεται με καθαρά χέρια ή/και προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο. γ) Απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. δ) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 ήτοι: I. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. II. Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή και III. Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρη δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. ε) Μη ύπαρξη επείγοντος». Η αίτηση έχει ως πραγματικό υπόβαθρο την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας και επτά τεκμήρια και η ένσταση την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση και ένα τεκμήριο. Μεσολαβεί αίτηση της Αιτήτριας για αντεξέταση του καταρτίσαντος το τεκμήριο, που επισυνάπτεται στην ένσταση, προσώπου, η οποία και καθυστερεί την ακρόαση. Εν τέλει, μετά την απόσυρση της, η ακρόαση της υπό εξέταση αίτησης προχωρεί. Κατ' αυτήν, κανένας από τους ενόρκους δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. [Βλ. μεταξύ άλλων Οδυσσέως ν. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλοι ν. Στυλιανίδη

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου

(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 253, Μ & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.α. ν. Timberland Co.

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791, Σάββα ν. Τηλεμάχου

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2081, Ντάγκλας ν. Ντάγκλας

(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 629, Reckendorfer ν. Reckendorfer

(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1132]. Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152]. Στην απόφαση Κυτάλα (ανωτέρω) τονίστηκε πως το ότι πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις δε σημαίνει ότι το Δικαστήριο εκδίδει το διάταγμα αυτόματα αλλά η έκδοση του υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας δε θα πρέπει να παραγνωρίζει και την ποιότητα της αξίωσης. Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με σκοπό μόνο να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση [Βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263]. Στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων πρέπει επίσης να καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος. Περαιτέρω υπάρχει υποχρέωση του Αιτητή, όταν ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς, να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (Στυλιανού ν. Στυλιανού

(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 583). Έχοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η διατήρηση του προσωρινού διατάγματος σε συνάρτηση με το άρθρο 17

(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν.23/90)το οποίο προνοεί τα εξής: «Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσο το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις...». Συμφωνούν οι διάδικοι ότι βρίσκονται σε διάσταση από τις 13/04/2019 και ότι μέχρι την έκδοση του επίδικου διατάγματος συγκατοικούσαν στη συζυγική κατοικία χωρίς να συμβιώνουν. Επρόκειτο για απόφαση που πήρε η Αιτήτρια και ανακοίνωσε στον Καθ' ου η αίτηση. Αιτία γι' αυτό η κλιμακούμενη από το χρόνο του αρραβώνα τους το 2007 και μη διαχειρίσιμη πλέον κατάσταση λόγω της χρήσης ναρκωτικών ουσιών από τον Καθ' ου η αίτηση. Αναφέρεται η Αιτήτρια σε ένταξη του Καθ' ου η αίτηση το 2017 σε πρόγραμμα απεξάρτησης του ΚΕΝΘΕΑ το οποίο όμως εγκατέλειψε πριν από την ολοκλήρωση του. Από τον αρραβώνα τους το 2007 έμεναν μαζί με την οικογένεια της στο πατρικό της σπίτι και περί τα τέλη του 2018 μετακόμισαν σε δικό τους σπίτι. Όπως η ίδια επί λέξει αναφέρει, στο χρόνο αυτό, «οι συνθήκες διαβίωσης μας χειροτέρεψαν από τα τέλη του 2018 που μετακομίσαμε στο συζυγικό οίκο και η συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση κλιμακώθηκε προς το χειρότερο, η εξάρτηση του από τις ναρκωτικές ουσίες δεν ήταν πλέον διαχειρίσιμη, ενώ αποτελούσε παράγοντα κινδύνου για την ασφάλεια, την σωματική και ψυχική ακεραιότητα μου αλλά και των παιδιών μας». Η Αιτήτρια από τις 13/04/2019 κοιμάται σε ξεχωριστό δωμάτιο ενώ με τον Καθ' ου η αίτηση άρχισε να κοιμάται η μικρότερη από τις κόρες των διαδίκων, γεγονός για το οποίο η Αιτήτρια διαφωνεί και ανησυχεί. Στις 31/05/2019 απέστειλε ειδοποίηση στον αρμόδιο Μητροπολίτη για την πρόθεση της να προχωρήσει με τη λύση του γάμου των διαδίκων. Οι λόγοι που την ώθησαν να ζητήσει προσωρινή δικαστική προστασία αναφέρονται στις παρ. 14 και 15 της ένορκης δήλωσης της: «

1. Περαιτέρω, περί τις αρχές Αυγούστου του 2019 διαπίστωσα ότι ο Καθ' ου η Αίτηση οπλοφορεί, όταν μετά από μια έντονη συζήτηση που είχαμε μου ανέφερε το γεγονός αυτό απειλώντας με πως οποιαδήποτε ενέργεια μου να τον θέσω εκτός του συζυγικού οίκου θα τον οδηγούσε σε χρήση του όπλου που κατέχει και πως θα αυτοκτονήσει. Αμέσως κατήγγειλα το περιστατικό αυτό στις αστυνομικές αρχές και πως ο Καθ' ου η Αίτηση οπλοφορεί. Είναι λογικό και αναμενόμενο ότι το ανωτέρω περιστατικό μας έχει προκαλέσει μεγάλο φόβο, αφού λόγω της κατάστασης του δεν τίθεται σε κίνδυνο μόνο η σωματική ακεραιότητα του ιδίου, αλλά και η δική μας. Επίσης, αξίζει να σημειώσω ότι τον περασμένο Ιούνιο σε μια από τις περιπτώσεις που ο Καθ' ου η Αίτηση βγήκε εκτός ελέγχου λόγω της εξάρτησης του από τις ναρκωτικές ουσίες, έσπασε το τζάμι του αυτοκινήτου μου, γεγονός που επίσης κατήγγειλα στις αστυνομικές αρχές. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο (Ζ) αντίγραφο βεβαίωσης των καταγγελιών μου ημερομηνίας 11-09-
3. Στις 20-08-2019 μετά από ένα μεγάλο καβγά, ο Καθ' ου η Αίτηση για πρώτη φορά εκφράστηκε με απειλητικές διαθέσεις απέναντι μου λόγω των δικαστικών διαδικασιών, που σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών μου έχει δημιουργήσει κλίμα τρόμου και φοβίας. Χωρίς νόημα και χωρίς ουσιαστική παρουσία στον συζυγικό οίκο, αφού για όλες τις ανάγκες του μεταβαίνει στο πατρικό του σπίτι, εξακολουθεί να διαμένει, να κοιμάται και γενικά να μπαινοβγαίνει στο συζυγικό οίκο απλά και μόνο για να μου προκαλεί κλίμα φοβίας». Για την εργασία που διεξάγει αναφέρει στην παρ. 13 της ένορκης δήλωσης της ότι «διατηρώ και λειτουργώ την καντίνα του . Δημοτικού Σχολείου . από την οποία κερδίζω το χρηματικό ποσό των €80,00= εβδομαδιαίως καθαρά. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο (ΣΤ) βεβαίωση των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερομηνίας 09-09-2019 αναφορικά με τις ασφαλιστέες αποδοχές μου για το έτος
4. Περαιτέρω ασχολούμαι περιστασιακά και με άλλες εργασίες που μου προσφέρουν κάποια επιπλέον εισοδήματα». Ο Καθ' ου η αίτηση εργάζεται σε εταιρεία που διατηρεί ο πατέρας του με απολαβές €2.000 μηνιαίως. Θα μπορούσε είτε να διαμένει στο πατρικό του σπίτι ή ακόμα και ενοικιάσει δικό του χώρο. Όσον αφορά τη συζυγική κατοικία, αναφέρει στην παρ. 16 της ένορκης δήλωσης της: «
5. Όσον αφορά τον συζυγικό μας οίκο, έχει ανεγερθεί σε ακίνητη ιδιοκτησία που μας παραχωρήθηκε από την Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου ως δικαιούχοι. Ο δε συζυγικός οίκος έχει διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο που αποτελεί ενιαίο χώρο που εξυπηρετεί πρωτίστως τις προσωπικές ανάγκες των ανήλικων θυγατέρων μας και σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν εφικτό να παραχωρηθεί έστω και τμήμα του συζυγικού οίκου στον Καθ' ου η Αίτηση, ειδικά λόγω της κατάστασης στην οποία βρίσκεται. Τυχόν παραχώρηση στον Καθ' ου η Αίτηση τμήματος του συζυγικού οίκου θα απειλήσει ευθέως την ασφάλεια μας, ως επίσης θα εμποδίσει την επαρκή εξυπηρέτηση των αναγκών μας». Κατά τον Καθ' ου η αίτηση όλα όσα επικαλείται η Αιτήτρια αποτελούν μέρος του σχεδίου της για να εγκαταλείψει τη συζυγική κατοικία τους στην οποία μετακόμισαν κατά ή περί τις 14/01/
6. Είναι συνδικαιούχοι της οικίας αυτής η οποία και θα εγγραφεί επ' ονόματι τους μετά την εξόφληση της. Αποχώρησε από αυτήν συμμορφούμενος με το προσωρινό διάταγμα ημερ. 13/09/
7. Περαιτέρω, αντικρούει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας αναφέροντας στις παρ. 7 - 20 της ένορκης του δήλωσης τα εξής: «
8. Ουδέποτε υπήρξα χρήστης εξαρτησιογόνων ναρκωτικών ουσιών και ουδέποτε υπήρξαν συμπτώματα στέρησης, βίας ή/και συμπεριφορές βίαιες ή συμπεριφορές που προκαλούσαν φόβο ή ψυχολογική βία στην ίδια ή στα τέκνα μας. Επισυνάπτω σχετικές αιματολογικές εξετάσεις προς απόδειξη αυτού ως Τεκμήριο
10. Πάντοτε φρόντιζα για τη διαβίωση της οικογένειας μας και όλα μου τα εισοδήματα μου τα αφιέρωνα για τις ανάγκες εμένα και της Αιτήτριας και ιδιαίτερα των δύο ανηλίκων τέκνων μας.
11. Αντιθέτως, είναι η συμπεριφορά της Αιτήτριας, η οποία άρχισε να μεταβάλλεται ραγδαία προς το χειρότερο από το 2017, που δημιουργούσε πολλά οικογενειακά προβλήματα σε καθημερινή βάση με αποτέλεσμα εγώ και τα ανήλικα τέκνα μας να βιώνουμε άσχημες καταστάσεις και να νιώθουμε μοναξιά. Ένεκα της πιο πάνω συμπεριφοράς και περί το Σεπτέμβριο τον 2018, όταν η συμπεριφορά της Αιτήτριας με είχε πλέον ισοπεδώσει είχα κάνει περιστασιακή χρήση κάνναβης και άτομα του στενού οικογενειακού μου περιβάλλοντος άμεσα με παρότρυναν να ζητήσω βοήθεια από ειδικούς, αφενός για το δικό μου καλό και αφετέρου να μην δώσω αφορμή στην Αιτήτρια να υλοποιήσει τις απειλές της να με διώξει και/ ή να με απομακρύνει από το συζυγικό οίκο. Πράγμα το οποίο έπραξα.
12. Όλα όσα αναφέρει η Αιτήτρια είναι αναληθή και είναι εκ των υστέρων κατασκευάσματα ούτως ώστε να υλοποιήσει τις δικές τις απειλές.
13. Με την Αιτήτρια τελούμε σε διάσταση κλίνης από την 13/04/
14. Επαναλαμβάνω δε ότι τα όσα αναφέρει είναι μέρος του σχεδίου της για να εγκαταλείψω την συζυγική οικία. Δηλώνω επιπροσθέτως ότι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο δημιουργείται ένταση στο σπίτι είναι η απαράδεκτη συμπεριφορά της Αιτήτριας απέναντι μου και οι συνεχείς προσπάθειες της να με απομακρύνει από εκεί με κάθε τρόπο χωρίς να επιδεικνύει το παραμικρό ενδιαφέρον για μένα και για τις ανάγκες μου αλλά και για την αναστάτωση που προκαλεί στα ανήλικα τέκνα μας. Η συμπεριφορά της Αιτήτριας άλλαξε άρδην απέναντι σε εμένα όσο και απέναντι στα ανήλικα τέκνα μας. Δηλώνω ότι τα αληθή γεγονότα έχουν ως ακολούθως: i. Η Αιτήτρια απουσιάζει πολλές ώρες αδικαιολόγητα από το σπίτι χωρίς να γνωρίζω που βρίσκεται. ii. Φέτος πήγε δύο φορές διακοπές μόνη της, μία στην Πάφο και μία στον Πρωταρά μαζί με τη μικρότερη θυγατέρα μας χωρίς να είμαι ενήμερος για το χώρο που διαμένουν. Όταν ρώτησα την Αιτήτρια που μένουν με το παιδί μου, μου απάντησε «δεν σε ενδιαφέρει, δεν είναι από τη δουλειά σου» . iii. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού εργαζόταν στο Summer Club «XXXXX» στον Πρωταρά από τις 17:00-18:00 το απόγευμα μέχρι τις πρωινές ώρες της επόμενης μέρας ενώ μερικές μέρες έφευγε από τις 10:00 το πρωί μέχρι και το πρωί της επόμενης μέρας. Αυτό γινόταν τέσσερις φορές τη βδομάδα και για τρείς μήνες. Από την εν λόγω εργασία λάμβανε ή /και λαμβάνει περί τα €1.
15. - μηνιαίως. iv. Εργαζόταν εθελοντικά επιπλέον ώρες από την σταθερή εργασία της στην ομάδα XXXXX, από το 2015 μέχρι σήμερα, σχεδόν κάθε μέρα τα απογεύματα και τα Σαββατοκύριακα με αποτέλεσμα να απουσιάζει πολλές ώρες από το σπίτι και να πέσει το «βάρος» της φροντίδας των ανηλίκων σε εμένα. Όταν εξέφραζα παράπονα για τις πολλές ώρες που έλειπε από το σπίτι δεν με λάμβανε υπόψη. Επίσης δεν έπαιρνε καθόλου χρήματα από τις εθελοντικές εργασίες και τα περισσότερα έξοδα τα επωμιζόμουν εγώ. v. Τις περισσότερες φορές ετοίμαζα εγώ τα παιδιά για το σχολείο καθ' ότι η Αιτήτρια πήγαινε οικειοθελώς στο σχολείο XXXXX από τις 06:00 μέχρι τις 08:
16. Επίσης την μεγαλύτερη Θυγατέρα μας την παίρνει στο σχολείο ο Πατέρας μου και τη μικρότερη εγώ για να ξεκουράζεται η Αιτήτρια καθώς αργεί να κοιμηθεί το βράδυ . vi. Η Αιτήτρια πρόσφατα μπήκε σε προσωπικό λογαριασμό που διατηρώ στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα στο Facebook χωρίς τη συγκατάθεση μου, φωτογράφισε συνομιλίες μου και τις κοινοποίησε δημοσίως. Όταν ζήτησα εξηγήσεις μου απάντησε ότι αν δεν φύγω από το σπίτι θα κοινοποιήσει και άλλες. vii. Η Αιτήτρια με απειλούσε συνεχώς ότι αν δεν της γράψω το σπίτι δεν θα με αφήσει ήσυχο και θα με τρελάνει. viii.Τον περασμένο Απρίλιο η Αιτήτρια μετέβη στο Συμβούλιο του XXXXX και άλλαξε τα στοιχεία της διεύθυνσης που ήταν επ' ονόματι μου και τα αντικατάστησε με το δικό της όνομα. Όταν το είδα και της έκανα παρατήρηση το ξανά επανάφερε στο όνομα μου. Πιθανολογώ ότι η αλλαγή αυτή έγινε μέσω του αδελφού της ο οποίος εργάζεται στο Συμβούλιο. Σε αντίθετη περίπτωση θα χρειαζόταν η δική μου υπογραφή για την αλλαγή των στοιχείων. ix. Όταν παρευρισκόμαστε μαζί στο σπίτι είναι πάντα νευρική και σε ένταση. Δεν ασχολείται καθόλου με τις δουλειές του σπιτιού. Εγώ μαγειρεύω και σιδερώνω τα ρούχα μου μόνος μου . Η ίδια παραγγέλνει έτοιμο φαγητό για την ίδια και τα παιδιά. x. Περαιτέρω αναφέρω ότι η μεγάλη μας θυγατέρα διαμένει με τους γονείς μου από τις 30/05/2019, χώρο τον οποίο διαμένω τώρα και εγώ, και ο λόγος που έφυγε από το σπίτι είναι γιατί δεν μπορεί να βλέπει τη μητέρα της να φωνάζει και να σπάζει αντικείμενα μέσα στο σπίτι. xi. Έχω δημιουργήσει ιδιαίτερο δεσμό αγάπης με τα ανήλικα τέκνα μου προσπαθώντας πάντα να είμαι δοτικός και στοργικός. Το μικρότερο από τα ανήλικα τέκνα μας νιώθει κοντά μου ηρεμία και ασφάλεια. Δεν θέλει να φύγω από το σπίτι και η κατάσταση αυτή προκάλεσε στο ανήλικο φόβο και αναστάτωση . xii. Αναφέρω ότι η θυγατέρα μας είναι 7 ετών και ζητά να κοιμάται μαζί μου γιατί φοβάται μόνη της. Τα βράδια που είναι σπίτι η Αιτήτρια κοιμάται και με αυτήν. Μάλιστα τις τελευταίες μέρες πριν την έκδοση του διατάγματος κοιμόταν μαζί με την Αιτήτρια.
17. Επαναλαμβάνω ότι τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια είναι ένα κακοφτιαγμένο σενάριο που αποσκοπεί να καλύψει ή/και να δικαιολογήσει την συμπεριφορά της. Όσα αναφέρει είναι κατασκευάσματα αναληθή και μυθεύματα της φαντασίας της για να επιτύχει την εξασφάλιση των αιτούμενων διαταγμάτων.
18. Η Αιτήτρια όντως εργάζεται και στην καντίνα του . Δημοτικού Σχολείου .. και τα εισοδήματα της δεν ανέρχονται μόνο στα όσα δηλώνει. Η Αιτήτρια από την εργασία της λαμβάνει περί €1.000 - €1.200 ευρώ μηνιαίως.
19. Περαιτέρω δε, σε καμία περίπτωση τα ανήλικα τέκνα μας συναινούν στο να εγκαταλείψω το συζυγικό οίκο. Σημειώνω και πάλι ότι η μεγαλύτερη θυγατέρα μας δεν διαμένει στην οικία μας από το περασμένο Πάσχα ένεκα της συμπεριφοράς της Αιτήτριας. Δηλώνω περαιτέρω, ότι ουδέποτε εξέφρασα την επιθυμία να εγκαταλείψω το σπίτι μου.
20. Αναφέρω ότι είχα στην κατοχή μου, εντός του συζυγικού οίκου το χρεωμένο όπλο της Εθνικής Φρουράς όντας έφεδρος και το κυνηγετικό μου όπλο, τα οποία πλέον έχω μεταφέρει στο πατρικό μου σπίτι. Αναφέρω δε, ότι σε καμία περίπτωση δεν έσπασα εγώ το τζάμι του αυτοκινήτου της Αιτήτριας. Οιαδήποτε καταγγελίες στις οποίες έχει προβεί η Αιτήτρια είναι εκδικητικές και/ ή με αποκλειστικό σκοπό να με εκφοβίζουν ούτως ώστε να ενδώσω στις απειλές της.
21. Σε καμία περίπτωση δεν εκφράστηκε με απειλητικές διαθέσεις απέναντι στην Αιτήτρια και ουδέποτε έφυγα από το συζυγικό οίκο πριν την έκδοση του διατάγματος του Δικαστηρίου. Επαναλαμβάνω ότι όσα αναφέρει η Αιτήτρια ήτο προσχεδιασμένα σε μια προσπάθεια της να με απομακρύνει από τη συζυγική κατοικία με κάθε τρόπο και για να δικαιολογήσει τη ζωή που έκανε ως ύπανδρη γυναίκα.
22. Ο συζυγικός οίκος ανεγέρθη σε ακίνητη ιδιοκτησία που μας παραχωρήθηκε από την Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου. Σημειώνω επιπροσθέτως ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος μετακίνησης οποιουδήποτε από εμάς, γιατί η συζυγική κατοικία είναι αρκετά μεγάλη και ευρύχωρη, διαθέτει δε 3 ξεχωριστά δωμάτια, 2 αποχωρητήρια και ένα play room.
23. Αναφέρω ότι η μικρότερη ανήλικη θυγατέρα μου από τη στιγμή που ενημερώθηκε ότι υπάρχει ενδεχόμενο να φύγω από το σπίτι έχει αναστατωθεί πολύ με αποτέλεσμα να κλαίει συνέχει και να ζητά να είμαι κοντά της. Αναφέρω δε κατηγορηματικά ότι καμία εμμονή δεν έχω να κοιμάμαι με το ανήλικο τέκνο μου. Επαναλαμβάνω ότι το ανήλικο τέκνο μας είναι 7 ετών και ζητά από μόνο του να κοιμάται μαζί μου γιατί φοβάται και όταν είναι μαζί μου νιώθει ηρεμία και ασφάλεια. Θα εξηγήσω σε μεταγενέστερο στάδιο στο ανήλικο τέκνο μου ότι είναι αντιπαιδαγωγικό να κοιμάται μαζί μας. Προς το παρόν με την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στο συζυγικό οίκο θεωρώ ότι δεν είναι η καταλληλότερη στιγμή για τέτοιου είδους συζητήσεις καθ' ότι το βασικότερο για μένα είναι η ψυχική γαλήνη και ηρεμία του ανήλικου τέκνου μου.
24. Ισχυρίζομαι ότι δεν συντρέχουν ειδικές συνθήκες και δεν βλάπτεται το συμφέρον οποιουδήποτε και ούτε είναι επείγον, ούτε επιβεβλημένο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Εάν δε η Αιτήτρια, ένεκα και των πολλών ωρών τις οποίες απουσιάζει από την οικία, δεν μπορεί να περιορίσει την εχθρική της στάση και/ ή τις απειλές της προς εμένα για χάρη των ανηλίκων τέκνων μας θα μπορούσε κάλλιστα να διαμένει στο πατρικό της σπίτι, στο οποίο διαμέναμε προηγουμένως, χωρίς να έχει περαιτέρω έξοδα.
25. Από την εργασία μου λαμβάνω περί τα €1,200 ευρώ μηνιαίως με αποτέλεσμα να είναι πάρα πολύ δύσκολο να μπορέσω να ενοικιάσω χώρο στέγασης για εμένα και την μεγαλύτερη εκ των δύο θυγατέρων μου και ταυτοχρόνως να καλύπτω τόσο τις προσωπικές μου ανάγκες αλλά και την διατροφή και των δυο τέκνων μου». Ως πρώτο σημείο θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την ακρόαση. Αυτό θα πρέπει να εξεταστεί σε αναφορά προς το άρθρο 17

(1)του Ν.23/

1. Συμφωνούν οι διάδικοι ότι βρίσκονται σε διάσταση από τις 13/04/
2. Επιπλέον, όπως αναφέρεται από την Αιτήτρια στις 31/05/2019 απέστειλε τη νόμιμη γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου. Επομένως τηρούνται στην παρούσα υπόθεση δύο από τις προϋποθέσεις που διαζευκτικά τίθενται στο άρθρο 17

(1)για έκδοση διατάγματος αποκλειστικής χρήσης. Περαιτέρω, η Αιτήτρια, ως εν διαστάσει σύζυγος, δικαιούται να αξιώνει την αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης. Ως δεύτερο σημείο θα πρέπει να εξεταστεί η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται η Αιτήτρια σε θεραπεία κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Τόσο από τη μαρτυρία της Αιτήτριας όσο και του Καθ΄ ου η αίτηση συνάγεται πως οι σχέσεις τους είναι τεταμένες και η συνύπαρξη τους κάτω από την ίδια στέγη καθίσταται εκ των πραγμάτων προβληματική. Δεν είναι η ώρα να προβώ σε πλήρη ανάλυση της μαρτυρίας των διαδίκων και να κατανείμω ευθύνες ως προς την υπαιτιότητα του ενός ή του άλλου. Οι συνέπειες όμως των μεταξύ τους εντάσεων δημιουργούν αναμφίβολα σοβαρές επιπτώσεις τόσο για τους διάδικους όσο και για τα παιδιά τους. Όπως επισημαίνεται στη Βουνού ν. Βουνού

(1995)1 Α.Α.Δ. 168 «ό,τι ο νομοθέτης επεδίωξε με τις διατάξεις του Άρθρου 17, ήταν ο περιορισμός στο βαθμό του εφικτού των δυσμενών επιπτώσεων για την οικογένεια από τη διακοπή της συμβίωσης». Αν αυτός είναι ο σκοπός της τελικής θεραπείας, πολύ περισσότερο ισχύει για την προσωρινή δικαστική προστασία. Ειδικότερα όμως και πέραν των πιο πάνω, η ενώπιον μου μαρτυρία κρινόμενη στη βάση των παραδοχών του Καθ' ου η αίτηση και μόνο, εμπεριέχει κινδύνους για την πρόκληση περαιτέρω δυσμενών επιπτώσεων για την οικογένεια από τη διακοπή της συμβίωσης. Ανεξάρτητα αν ο Καθ' ου η αίτηση είναι εξαρτημένος από τα ναρκωτικά, όπως η Αιτήτρια ισχυρίζεται ή απλώς έχει κάνει στο παρελθόν περιστασιακή χρήση τους, όπως ο ίδιος παραδέχεται, ενώ τώρα είναι καθαρός (ΤΕΚ 1), σε συνδυασμό με την παραδοχή του για κατοχή όπλων, αποτελούν στοιχεία που εμπεριέχουν απρόβλεπτους κινδύνους τόσο για τους διαδίκους, όσο και τα παιδιά τους αν αφεθούν να συγκατοικούν στο ίδιο σπίτι. Σε ό,τι αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32

(1)ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα παραπέμπω στην απόφαση Mitsingas, ανωτέρω, όπου τονίστηκαν τα πιο κάτω (σελ. 1799): «Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides

(1979)1 C.L.R. 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στην απόφασή του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία». Εφόσον η τρίτη προϋπόθεση δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στις υποθέσεις των οικογενειακών διαφορών όπως η παρούσα. Ο επιβαλλόμενος τρόπος προσέγγισης έχει αναλυθεί στην απόφαση Κατσουρίδης

(1997)1(Α) ΑΑΔ 415, του τότε Δικαστή και πρώην Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Αρτεμίδη ο οποίος συμφώνησε με το αποτέλεσμα της απόφασης των άλλων δύο Δικαστών, απλά εξέδωσε το δικό του σκεπτικό (σελ. 420): «Ο πρωτόδικος δικαστής παράθεσε στο μέρος της απόφασης του, όπου εξετάζει τα νομικά κριτήρια βάσει των οποίων εκδίδεται ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα, τη νομολογία μας που υιοθετεί ουσιαστικά τις αρχές του Κοινοδικαίου. Πολύ ορθά επισημαίνει όμως και τη διαφορά που ενυπάρχει σ' ένα τέτοιο διάταγμα λόγω του χώρου που καλύπτει, αυτού δηλαδή των συζυγικών-οικογενειακών σχέσεων. Έχουμε την άποψη πως η πιο πάνω σοβαρή διαφορά καλόν είναι να λειτουργεί στη σκέψη του δικαστή του Οικογενειακού Δικαστηρίου». Με βάση το ενώπιον μου υλικό και το ότι η παρούσα υπόθεση αφορά σχέσεις συζύγων οι οποίες δεν αποτιμούνται σε χρήμα, ούτε μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα, θεωρώ ότι τηρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60. Στην περίπτωση των διαδίκων η αποτελεσματική αντιμετώπιση της ρήξης δικαιολογεί το κατεπείγον και απαιτεί την απομάκρυνση του Καθ' ου η αίτηση από την οικογενειακή στέγη. Παράλληλα θέτει εκ ποδών την εισήγηση του Καθ' ου η αίτηση για χρησιμοποίηση μέρους της οικογενειακής στέγης από τον ίδιο. Θα εξετάσω στη συνέχεια το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Στη Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1 (B) ΑΑΔ 788, 795 υιοθετείται απόσπασμα από την Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited

(1987)1 W.L.R. 670, όπου αναφέρονται τα εξής: «Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν΄ αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν 'εσφαλμένη' με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή». Στην υπό κρίση αίτηση, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει καθαρά υπέρ της διατήρησης του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Τούτο λόγω του αναντίλεκτου γεγονότος ότι η συμβίωση κάτω από την ίδια στέγη δεν είναι ομαλή και η συνέχιση της, όπως πιο πάνω αναφέρθηκε, εμπερικλείει απρόβλεπτους κινδύνους. Προς τούτο συνηγορεί και η εισήγηση του Καθ΄ου η αίτηση να φύγει η Αιτήτρια από την οικογενειακή στέγη, η οποία και αποδεικνύει το αφόρητο τη συμβίωσης τους κάτω από την ίδια στέγη. Και τούτο ανεξάρτητα από τη θέση του Καθ΄ου η αίτηση πως το ένα παιδί διαμένει μαζί του και το άλλο με την Αιτήτρια. Είναι δικό τους θέμα το αν θα χωρίσουν μ΄ αυτό τον τρόπο τα παιδιά τους ή αν θα αποφασίσουν, όπως είναι και το ορθότερο, να διαμένουν και τα δύο με τον ένα και να επικοινωνούν με τον άλλο. Ούτε και το θέμα της διατροφής τους συνδέεται με τη φυσική παρουσία του Καθ΄ου η αίτηση στο σπίτι που διαμένουν, όπως ο ίδιος εισηγείται. Τέλος, σημειώνω ότι το διάταγμα αποκλεισμού εκδίδεται «ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς -εννοείται τους συζύγους- είναι ο κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα χρήσης του ακινήτου» (Άρθρο 17

(1)του Νόμου). Οι ειδικές συνθήκες του καθενός από τους διαδίκους περιστρέφονται γύρω από τις οικονομικές τους δυνατότητες προς εξεύρεση άλλης στέγης ή και την επάρκεια των λύσεων που προσφέρονται στον καθένα. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι από την εργασία της κερδίζει €80 καθαρά τη βδομάδα. Έχει επίσης εισοδήματα και από άλλες εργασίες, το ύψος των οποίων δεν αποκαλύπτει. Για τα εισοδήματα του Καθ΄ου η αίτηση αναφέρει ότι ανέρχονται στις €2.000 μηνιαίως. Ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι τα εισοδήματα, τόσο του ίδιου όσο και της Αιτήτριας, κυμαίνονται στα €1.000 - €1.200 μηνιαίως. Είτε η εκδοχή της Αιτήτριας να ευσταθεί, είτε αυτή του Καθ΄ου η αίτηση, κρίνω ότι και οι δύο έχουν τη δυνατότητα να εξεύρουν προσωρινά άλλη στέγη. Αφήνω που τόσο η Αιτήτρια, όσο και ο Καθ΄ου η αίτηση έχουν στη διάθεση τους για προσωρινή διαμονή τα πατρικά τους σπίτια. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός από την πλευρά του Καθ΄ου η αίτηση ότι η Αιτήτρια απέκρυψε, τόσο τα όσα αυτός ισχυρίζεται ότι συμβαίνουν αναφορικά με τη μεγαλύτερη κόρη των διαδίκων όσο και το ύψος των εισοδημάτων της. Έχει πράγματι σημειωθεί στην υπόθεση Στυλιανού, πιο πάνω, ότι ο διάδικος ο οποίος επιδιώκει προσωρινή δικαστική προστασία οφείλει να έρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και ν΄ αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που βρίσκονται ή που με επιμέλεια θα μπορούσαν να ήσαν στη γνώση του στο Δικαστήριο και τα οποία, ενδεχομένως, ευνοούν τον απόντα διάδικο. Ότι όμως υποστηρίζει τον πιο πάνω λόγο απόκρυψης κατά τον Καθ΄ου η αίτηση είναι στην ουσία τα γενικότερα ζητήματα στα οποία ήδη έχω αναφερθεί. Ότι διαπιστώνω σε σχέση με αυτά είναι πως η περίπτωση εδώ δεν αφορά απόκρυψη ή παράθεση γεγονότων κατά παραπλανητικό τρόπο αλλά αντικρουόμενες θέσεις και ισχυρισμούς που πρέπει να αφεθούν να εξετασθούν τελεσίδικα κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης μια και η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων. Τέλος, αναφέρεται ο Καθ΄ου η αίτηση στο χρόνο που διέρρευσε, από τα κατ΄ ισχυρισμόν της Αιτήτριας επεισόδια που αναφέρονται στης παραγράφους 14 και 15 της ένορκης δήλωσης της, μέχρι την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης, υποστηρίζοντας την ύπαρξη αδικαιολόγητης καθυστέρησης. Συμπληρώνει μάλιστα ότι ο ίδιος παρουσιάζεται, στη βάση του τεκμηρίου που επισυνάπτεται στην ένσταση του -αιματολογικές εξετάσεις-, να είναι καθαρός από ναρκωτικά. Επαναλαμβάνω και για τα πιο πάνω, ότι αμέσως προηγουμένως έχει αναφερθεί. Ότι δηλαδή η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων. Στη βάση των ενώπιον μου στοιχείων δε θεωρώ ότι η Αιτήτρια έχει καθυστερήσει να ζητήσει προσωρινή προστασία από το Δικαστήριο όταν η ίδια τοποθετεί το τελευταίο επεισόδιο στις 20.8.19 και η αίτηση έχει καταχωρηθεί στις 12.9.2019. Για όλα τα πιο πάνω, η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 12.9.2019 επιτυγχάνει και το προσωρινό διάταγμα καθίσταται οριστικό. Τα έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση, αλλά θα καταβληθούν μετά το πέρας της διαδικασίας της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ........... Δ. Κούσιου, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΟΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο